[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a1279f3daa59b31d0bf0ad5":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",221,"ការរត់គេចខ្លួនរាប់ពាន់គីឡូម៉ែត្រ","\u003Cbr>\u003Cdiv>«មិនស្រួលទេ កម្រិតលំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) នោះកំពុងតែដេញទាន់ហើយ។ តើល្បឿនរបស់មនុស្សម្នាក់នោះមិនគួរឱ្យខ្លាចពេកទេដឹង?» ដោយឃើញថាកម្រិតលំដាប់អធិរាជអាចរត់គេចពីការរារាំងរបស់ពួកមនុស្សពស់យ៉ាងលឿន ហើយដេញតាមគាត់បានសម្រេច ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មានអារម្មណ៍ថាស្បែកក្បាលរបស់គាត់ប្រែជាស្ពឹកស្រពន់។ គាត់បានប្រញាប់ប្រញាល់ស្រែកនៅក្នុងចិត្តថា «លោកគ្រូ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំដឹងហើយ សម្រាប់ផ្លូវដែលនៅសល់ ទុកឱ្យខ្ញុំជួយទ្រទ្រង់ការរត់គេចរបស់ឯងចុះ។ ភាគីម្ខាងទៀតមានមនុស្សច្រើនពេក ដូច្នេះយើងមិនអាចឱ្យពួកគេពន្យារពេលបានទេ។ បើមិនដូច្នោះទេ ទោះបីជាខ្ញុំអាចនាំឯងរត់គេចខ្លួនបាន ក៏អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌នោះនឹងត្រូវពួកគេដណ្តើមយកទៅបាត់ដែរ!» នៅពេលនេះ សំឡេងរបស់ ឡៅ យ៉ាវ (Yao Lao) មានភាពម៉ឺងម៉ាត់បន្ថែមមួយកម្រិតទៀត។ ក្រុមដែលបង្កើតឡើងដោយកម្រិតលំដាប់អធិរាជម្នាក់ និងកម្រិតលំដាប់ស្ដេច (Dou Wang) បីនាក់ គឺជាអ្វីដែលសូម្បីតែគាត់ក៏មិនអាចមើលស្រាលបានដែរនៅពេលនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ! ខ្ញុំប្រគល់វាឱ្យលោកគ្រូហើយ។ ទោះមានរឿងអ្វីកើតឡើងក៏ដោយ យើងមិនអាចបាត់បង់អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ម្តងទៀតឡើយ។» ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាលយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានស្នើសុំយ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រជាមួយនឹងស្នាមញញឹមល្វីងជូរចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កេ កេ ខ្ញុំដឹងហើយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីយល់ព្រមទាំងស្នាមញញឹម​យ៉ាវ  ឡៅ ក៏បានធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់បន្តិចម្តងៗ។ ថាមពលវិញ្ញាណដ៏ខ្លាំងក្លាអស្ចារ្យមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមបានបានហក់ចេញយ៉ាងខ្លាំងពីរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក វាបានគ្រប់គ្រងរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលថាមពលវិញ្ញាណរបស់ ឡៅ យ៉ាវ ហក់ចេញមក រាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ញ័រតិចៗ។ ស្នាមសាក់រូបពពកពណ៌ស្វាយស្រាលៗបានកកើតឡើងនៅលើខ្នងនៃស្លាបពពកស្វាយ ខណៈដែលខ្សែបន្ទាត់ពណ៌ស្វាយខ្ចីបានលេចឡើងបន្តិចម្តងៗនៅលើផ្ទៃ។ ពន្លឺដែលហូរយឺតៗនៅក្នុងខ្សែបន្ទាត់ទាំងនោះធ្វើឱ្យវាហាក់ដូចជាមានជីវិត ដែលមើលទៅទាំងអស្ចារ្យនិងអាថ៌កំបាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បាតុភូតចម្លែកបែបនេះនឹងលេចឡើងតែនៅពេលដែលស្លាបពពកស្វាយត្រូវបានរុញច្រានដល់ដែនកំណត់របស់វាប៉ុណ្ណោះ។ ជាមួយនឹងកម្លាំងបច្ចុប្បន្នរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គាត់គ្មានសមត្ថភាពធ្វើបែបនេះបានឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នេះជារឿងដ៏សាមញ្ញបំផុតសម្រាប់យ៉ាវ ឡៅ ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីខ្សែបន្ទាត់ពពកស្វាយបានលេចឡើងនៅលើស្លាបពពកស្វាយ ល្បឿនហោះហើររបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហាក់ដូចជាហក់ឡើងខ្លាំងភ្លាមៗរហូតដល់ជាងទ្វេដងនៃល្បឿនដើមរបស់វា។ ល្បឿនហោះហើរដ៏ឆ្កួតលីលាបានបង្កើតឱ្យមានសំឡេងផ្ទុះខ្យល់នៅពេលវាហោះកាត់។ តាមរយៈរឿងនេះ គេអាចមើលឃើញថា តើល្បឿនបច្ចុប្បន្នរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គួរឱ្យខ្លាចកម្រិតណា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីល្បឿនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានហក់ឡើងយ៉ាងខ្លាំង គម្លាតរវាងគាត់និងក្រុមរបស់ គូ ហឺ (Gu He) ដែលធ្លាប់តែរួមតូចបន្តិចម្តងៗនោះ ត្រូវបានពង្រីកឱ្យឆ្ងាយដាច់ភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គូ ហឺ និងពីរនាក់ទៀតបានបង្ហាញទឹកមុខស្រឡាំងកាំង ខណៈដែលពួកគេបានមើលរូបរាងមនុស្សនៅចម្ងាយដ៏ឆ្ងាយពីមុខពួកគេ ដែលហាក់ដូចជាកំពុងផ្លាស់ទីមួយប៉ព្រិចភ្នែក (Teleport)។ អារម្មណ៍គ្មានអំណាចបានកើនឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ។ ល្បឿនបែបនេះគឺលឿនពេកហើយ។ វាអាចប្រៀបធៀបបានទៅនឹងល្បឿនរបស់កម្រិតលំដាប់អធិរាជដែលមានធាតុខ្យល់ទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំប្រាប់ខ្ញុំថា បុរសម្នាក់នោះក៏ជាកម្រិតលំដាប់អធិរាជដែរណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គំនិតនេះបានភ្លឺឡើងយ៉ាងលឿននៅក្នុងចិត្តរបស់ គូ ហឺ ដែលធ្វើឱ្យទឹកមុខរបស់គាត់ប្រែប្រួលបន្តិច។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គាត់បានក្តាប់កណ្តាប់ដៃរបស់គាត់យ៉ាងខ្លាំងភ្លាមៗ។ ទោះបីជាគូប្រកួតជាកម្រិតលំដាប់អធិរាជក៏ដោយ ក៏ គូ ហឺ មិនបណ្តោយឱ្យរូបនោះយកអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ទៅបានដោយជោគជ័យឡើយ។ គាត់បានផ្តល់រង្វាន់យ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដើម្បីអញ្ជើញ យ៉ាន ហ្ស៊ី (Yan Shi) និង ហ្វេង លី (Feng Li) ដែលស្ថិតក្នុងចំណោមមនុស្សខ្លាំងបំផុតទាំងដប់នាក់នៅក្នុងអាណាចក្រ ចា ម៉ា (Jia Ma Empire) ឱ្យប្រថុយប្រថានចូលមកក្នុងវាលខ្សាច់ភាគខាងក្នុង និងរួមដំណើរជាមួយគាត់ដើម្បីដណ្តើមយកអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌។ ដូចនេះ ទោះមានរឿងអ្វីកើតឡើងក៏ដោយ គាត់នឹងមិនបោះបង់អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌នេះឡើយ! ទោះបីជាម្នាក់ទៀតជាកម្រិតលំដាប់អធិរាជក៏ដោយ ក៏វាមិនអាចទៅរួចទេដែលគាត់ត្រូវបោះបង់!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលល្បឿនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ឡើងខ្ពស់ខ្លាំង ទឹកមុខរបស់ទាំង យ៉ាន ហ្ស៊ី និង ហ្វេង លី នៅក្បែរ គូ ហឺ បានប្រែជាអាក្រក់យ៉ាងខ្លាំង។ ច្បាស់ណាស់ ពួកគេមានគំនិតដូចគ្នានឹង គូ ហឺ ដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកទាំងពីរបានផ្លាស់ប្តូរខ្សែភ្នែកគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយគ្រវីក្បាលទាំងស្នាមញញឹមល្វីងជូរចត់។ ការចង់បានរង្វាន់ដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ដែល គូ ហឺ បានលើកឡើងនោះ គឺមិនមែនជារឿងងាយស្រួលដូចការរំពឹងទុកនោះទេ។ ដើមឡើយ ពួកគេបានត្រេកអរចំពោះការបាត់ខ្លួនរបស់ម្ចាស់ក្សត្រី មេឌូសា (Queen Medusa) ប៉ុន្តែពួកគេមិននឹកស្មានថាមានមនុស្សខ្លាំងនិងអាថ៌កំបាំងម្នាក់ទៀតដែលមិនស្គាល់ប្រភព បានលេចមុខសារជាថ្មីម្តងទៀតឡើយ។ ព្រឹត្តិការណ៍ដែលប្រែប្រួលបន្តបន្ទាប់គ្នាទាំងនេះ បានធ្វើឱ្យមនុស្សខ្លាំងទាំងពីររូបដែលមានឈ្មោះល្បីល្បាញនៅក្នុងអាណាចក្រ ចា ម៉ា មានអារម្មណ៍អស់សង្ឃឹម និងល្វីងជូរចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ពិតជាវត្ថុដែលអាចធ្វើឱ្យមនុស្សខ្លាំងៗជាច្រើនក្លាយជាឆ្កួតវង្វេងមែន...» បន្ទាប់ពីរអ៊ូរទាំទាំងស្នាមញញឹមល្វីងជូរចត់ ហ្វេង លី បានងាកក្បាលរបស់គាត់ទៅមើលមុខដ៏ម៉ឺងម៉ាត់និងខឹងសម្បាររបស់ គូ ហឺ។ គាត់មិននឹកស្មានថា ព្រឹទ្ធាចារ្យអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដ៏ល្បីល្បាញដែលជាធម្មតាមានភាពធូរស្រាលនិងស្រួលបួលម្នាក់នេះ នឹងមានការពិបាកក្នុងការរក្សាឥរិយាបថធម្មតារបស់ខ្លួននៅចំពោះមុខអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌បែបនេះឡើយ។ រឿងនេះបានធ្វើឱ្យ ហ្វេង លី ទទួលបទពិសោធន៍ដោយផ្ទាល់ពីការអូសទាញនៃអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដេញតាម! ខ្ញុំចង់ឃើញថា តើមនុស្សខ្លាំងម្នាក់នេះមកពីណា។ ដរាបណាយើងដឹងពីអត្តសញ្ញាណរបស់គាត់ ខ្ញុំមិនជឿថាមាននរណាម្នាក់នៅក្នុងអាណាចក្រ ចា ម៉ា ដែលខ្ញុំ គូ ហឺ មិនហ៊ានប៉ះពាល់នោះទេ!» គូ ហឺ បានសង្កត់កំហឹងរបស់គាត់ ហើយស្រែកហឹម។ ស្លាបថាមពលប្រយុទ្ធមួយគូនៅលើខ្នងរបស់គាត់បានបក់ ហើយល្បឿនរបស់គាត់ស្រាប់តែកើនឡើងបន្តិច ខណៈដែលគាត់បានដេញតាមចំណុចខ្មៅតូចមួយនៅចម្ងាយដ៏ឆ្ងាយយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ី ហ៊ី លោក ហឺ ហាក់ដូចជាពិតជាខឹងសម្បារខ្លាំងណាស់ហើយ។ ខ្ញុំឆ្ងល់ថា តំបន់ដែលបុរសខ្លាំងម្នាក់នោះមកពីណា? ប្រសិនបើវាជាអាណាចក្រ ជា ម៉ា ខ្ញុំខ្លាចថាគាត់នឹងមិនមានសំណាងល្អទេ...... ការប៉ះពាល់នឹងគ្រូថ្នាំថ្នាក់ទី ៦ វាមិនមែនជារឿងសប្បាយលេងនោះទេ។» ដោយសម្លឹងមើលទៅ គូ ហឺ ដែលកំហឹងបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខហើយនោះ យ៉ាន ហ្ស៊ី មិនអាចជួយអ្វីបានក្រៅពីហែកមាត់សើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហ្វេង លី បានងក់ក្បាល។ ជាការពិតណាស់ គ្រូថ្នាំថ្នាក់ទី ៦ គឺជាមនុស្សដែលសូម្បីតែកម្រិតលំដាប់អធិរាជក៏មិនហ៊ានប៉ះពាល់ដោយងាយស្រួលដែរ។ យ៉ាងណាមិញ ទំនាក់ទំនងខ្សែរយៈរបស់អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំគឺពិតជាគួរឱ្យខ្លាចបន្តិច។ ដរាបណាគាត់ដឹងពីអត្តសញ្ញាណរបស់អ្នក គាត់អាចអញ្ជើញមិត្តភក្តិល្អៗមួយចំនួនធំជារៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយប្តូរវេនគ្នាមកវាយប្រហារ។ ទោះបីជាគាត់មិនអាចវាយឈ្នះអ្នកក៏ដោយ ក៏គាត់អាចធ្វើឱ្យអ្នកហត់នឿយរហូតដល់ស្លាប់បានដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បើទោះបីជាមានការកើនឡើងល្បឿនរបស់ គូ ហឺ និងពីរនាក់ទៀតក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែបន្តស្ថិតនៅឆ្ងាយពីក្រោយ ស៊ាវ យ៉ាន ដដែល។ ចម្ងាយរវាងពួកគេក៏កាន់តែរីកធំឡើងៗ។ ស្ថានភាពនេះបានធ្វើឱ្យ គូ ហឺ ខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំងរហូតដល់មុខឡើងខៀវ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែមិនអាចធ្វើអ្វីបាន។ យ៉ាងណាមិញ ពួកគេបានរុញល្បឿនរបស់ពួកគេដល់កម្រិតកំពូលរួចទៅហើយ។ វាពិតជាមិនអាចទៅរួចទេសម្រាប់ពួកគេក្នុងការធ្វើឱ្យលឿនជាងនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំពេលដែល គូ ហឺ កំពុងខាំធ្មេញដោយកំហឹងចំពោះចម្ងាយដែលកាន់តែរីកធំឡើងនោះ ស្រមោលខ្មៅមួយបានដេញទាន់ពួកគេក្នុងលក្ខណៈដូចផ្លេកបន្ទោរពីក្រោយយ៉ាងឆ្ងាយ។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក នាងបានលេចមកនៅពីមុខពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញមនុស្សក្នុងអាវឃ្លុំខ្មៅដែលបានលេចមុខមួយប៉ព្រិចភ្នែកនៅចម្ងាយដ៏ខ្លីនោះ ក្តីរំភើបមួយបានហក់ឡើងលើផ្ទៃមុខរបស់ គូ ហឺ ភ្លាមៗ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ គាត់បានដកដង្ហើមធំ ខណៈដែលគាត់បានប្រញាប់ប្រញាល់ស្រែកថា «លឿនឡើង ឃាត់បុរសម្នាក់នោះទៅ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យល់ហើយ។» សំឡេងរាបស្មើមួយត្រូវបានបញ្ចេញចេញពីក្រោមអាវឃ្លុំខ្មៅ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មនុស្សក្នុងអាវឃ្លុំខ្មៅមិនបានបង្កើនល្បឿនភ្លាមៗនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ល្បឿនរបស់នាងបានថយចុះបន្តិច។ នាងបានងាករាងកាយរបស់នាងមកវិញ ងើបក្បាលឡើង និងបង្ហាញចង្ការដ៏ស្រស់ស្អាតដូចព្រិលសរបស់នាងនៅក្រោមពន្លឺថ្ងៃដ៏ក្តៅក្រហាយ មុនពេលខ្សឹបប្រាប់ថា «ខ្ញុំនឹងដេញតាមគាត់។ អ្នកទាំងអស់គ្នាគួរតែបំបែកផ្លូវគ្នាភ្លាមៗ ហើយហោះចេញពីវាលខ្សាច់ តាកឺ (Tager Desert) ដោយខ្លួនឯង។ បន្ទាប់ពីនោះ យើងនឹងជួបគ្នានៅទីក្រុង យ៉ាន (Yan City) នៅខាងក្រៅវាលខ្សាច់ តាកឺ! ប្រសិនបើខ្ញុំអាចដេញទាន់មនុស្សម្នាក់នោះ ខ្ញុំនឹងយកអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ត្រលប់មកវិញ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេតុអ្វីបានជាយើងត្រូវបំបែកផ្លូវគ្នា?» លឺពាក្យទាំងនោះ គូ ហឺ មានការងឿងឆ្ងល់ ហើយបានសួរទាំងស្រឡាំងកាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកដែលខ្លាំងបំផុតក្នុងចំណោមមនុស្សពស់កំពុងតែដេញតាមមកហើយ។ ល្បឿនរបស់ពួកគេគឺលឿនខ្លាំងណាស់នៅក្នុងវាលខ្សាច់។ លើសពីនេះ ពួកគេបានប្រមូលផ្តុំកម្រិតលំដាប់ស្ដេចបានប្រាំនាក់រួចទៅហើយ។ ប្រសិនបើខ្ញុំបន្តការពារអ្នកទាំងអស់គ្នា ខ្ញុំអាចជូនអ្នករាល់គ្នាចេញពីវាលខ្សាច់ដោយសុវត្ថិភាព។ ប៉ុន្តែខ្ញុំខ្លាចថាខ្ញុំនឹងមិនអាចដេញតាមមនុស្សនៅខាងមុខទាន់ឡើយ...» មនុស្សក្នុងអាវឃ្លុំខ្មៅបាននិយាយយ៉ាងរាបស្មើ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«រួចរាល់ហើយមែនទេ?» ចិត្តរបស់ គូ ហឺ មានការតក់ស្លុតបន្តិច។ គាត់បានគិតមួយភ្លែត រួចក៏បានស្រែកយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថា «មិនអីទេ តោះបំបែកផ្លូវគ្នា។ ខ្ញុំនឹងទុកមនុស្សនៅខាងមុខឱ្យអ្នកហើយ។ អ្នកមិនបាច់បារម្ភពីពួកយើងដែលនៅសល់នោះទេ។ ទោះបីជាយើងមិនអាចប្រឈមមុខនឹងមនុស្សពស់ខ្លាំងៗដោយផ្ទាល់ក៏ដោយ វាមិនគួរជាការពិបាកពេកទេសម្រាប់ពួកយើងក្នុងការចាកចេញពីវាលខ្សាច់នេះ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចាស។» មនុស្សក្នុងអាវឃ្លុំខ្មៅបានងក់ក្បាលបន្តិច។ បន្ទាប់ពីការរំលឹកមួយចំនួន នាងបានបក់ស្លាបថាមពលប្រយុទ្ធពណ៌បៃតងមួយគូរបស់នាង ហើយដេញតាមសំដៅទៅកន្លែងដែល ស៊ាវ យ៉ាន បានបាត់ខ្លួនក្នុងលក្ខណៈដូចផ្លេកបន្ទោរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំទុកវាឱ្យអ្នកហើយ។ អ្នកត្រូវតែយកអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ត្រលប់មកវិញឱ្យបាន!» ដោយសម្លឹងមើលទៅមនុស្សក្នុងអាវឃ្លុំខ្មៅ គូ ហឺ បានស្រែកឡើង។ គាត់បានរង់ចាំឱ្យម្នាក់នោះបាត់ពីខ្សែភ្នែក មុនពេលគាត់ជ្រួញចិញ្ចើម ហើយងាកមកក្រឡេកមើលជើងមេឃ។ គាត់បាននិយាយយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថា «លោក ហ្ស៊ី, ហ្វេង លី តោះបំបែកផ្លូវគ្នា ចងចាំថា យើងនឹងជួបគ្នានៅទីក្រុង យ៉ាន។ ប្រយ័ត្នខ្លួនផង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេហេ មិនអីទេ វាគួរឱ្យស្តាយណាស់។ ដើមឡើយខ្ញុំចង់មានការប្រយុទ្ធដ៏ធំមួយជាមួយពួកមនុស្សពស់។ ប៉ុន្តែបើមើលទៅតាមស្ថានភាពនេះ ហាក់ដូចជាយើងគ្មានឱកាសនោះទេ។» យ៉ាន ហ្ស៊ី ងក់ក្បាលហើយញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នឹងមានឱកាសច្រើនណាស់។ ឥឡូវនេះ ពួកគេមានចំនួនច្រើនជាង យើងដកថយសិនទៅ។» គូ ហឺ បានញញឹមទាំងបង្ខំចិត្តខណៈពេលដែលគាត់និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា អ្នកមិនចាំបាច់បារម្ភខ្លាំងពេកទេ តើអ្នកមិនដឹងពីកម្លាំងរបស់មេបក្ស យុឺន (Sect Leader Yun) ច្បាស់ទេឬ? នាងគួរតែអាចដេញទាន់បុរសនៅខាងមុខបានហើយ។» ដោយឃើញទឹកមុខរបស់ គូ ហឺ ហ្វេង លី បានញញឹម និងលួងលោម គូ ហឺ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ សង្ឃឹមថាអញ្ចឹងចុះ។ ប្រសិនបើនាងនៅតែបរាជ័យ នោះវាប្រហែលជាមកពីខ្ញុំមិនមានវាសនាជាមួយនឹងអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ហើយ។» គូ ហឺ បានដកដង្ហើមធំស្រាលៗ។ គាត់បានដាក់ដៃចូលគ្នាហើយធ្វើការគោរពទៅកាន់អ្នកទាំងពីរ មុនពេលនិយាយយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថា «អ្នកទាំងពីរ ប្រយ័ត្នខ្លួនផង។ ខ្ញុំសុំលាហើយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីនិយាយបែបនេះ ស្លាបមួយគូនៅលើខ្នងរបស់គាត់បានបក់។ បន្ទាប់មកគាត់បានងាកខ្លួន ហើយហោះសំដៅទៅកាន់គែមនៃវាលខ្សាច់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កេ កេ ពួកយើងក៏ចាកចេញដែរទៅ។» ដោយឃើញខ្នងរបស់ គូ ហឺ បាត់ទៅ យ៉ាន ហ្ស៊ី និង ហ្វេង លី ក៏បានញញឹមដែរ។ ស្លាបនៅលើខ្នងរបស់ពួកគេបានបក់ ហើយពួកគេបានងាកខ្លួន មុនពេលហោះទៅទិសដៅផ្សេងៗគ្ន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មួយសន្ទុះក្រោយមក បន្ទាប់ពីពួកគេទាំងបីនាក់បានបាត់ខ្លួន ពន្លឺប្រាំខ្សែបានភ្លឺកាត់ដូចជាផ្កាយធ្លាក់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ពួកគេបានឈប់នៅកន្លែងដែល គូ ហឺ និងពីរនាក់ទៀតបានឈរមុននេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពួកវាបានបំបែកផ្លូវគ្នាហើយ!» បន្ទាប់ពីបានដឹងដានមួយភ្លែត យូ មុី (Yue Mei) បានជ្រួញចិញ្ចើម ហើយងាកទៅរកបួននាក់ទៀត «តើយើងត្រូវធ្វើអ្វីឥឡូវនេះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តោះបំបែកគ្នាដេញតាម។ យូ មុី អ្នកទាំងបីនឹងទៅដេញតាម គូ ហឺ និងពីរនាក់ទៀត។ យ៉ាន ស៊ី (Yan Ci) និងខ្ញុំនឹងទៅតាមកម្រិតលំដាប់អធិរាជ។» មនុស្សពស់ម្នាក់ដែលស្លៀកពាក់អាវឃ្លុំពណ៌ប្រផេះបាននិយាយ។ មនុស្សពស់ម្នាក់នេះមានវ័យចំណាស់ល្មម ដោយមានផ្ទៃមុខពោរពេញទៅដោយស្នាមជ្រួញ។ វាច្បាស់ណាស់ថាគាត់មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះខ្ពស់ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងនេះ។ ដូចនេះ នៅពេលដែលពួកគេបានឮការរៀបចំរបស់គាត់ សូម្បីតែ យ៉ាន ស៊ី ដែលមានចិត្តឆេវឆាវក៏មិនបាននិយាយអ្វីប្រឆាំងនឹងគាត់ដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ព្រឹទ្ធាចារ្យ យុីន (Elder Yin) លោកនិង យ៉ាន ស៊ី មិនមែនជាគូប្រកួតរបស់កម្រិតលំដាប់អធិរាជនោះទេ។ នៅក្នុងទីក្រុងដ៏វិសុទ្ធ នាងអាចគេចខ្លួនបានយ៉ាងងាយស្រួល សូម្បីតែនៅពេលដែលពួកយើងទាំងបីនាក់វាយប្រហាររួមគ្នាក៏ដោយ។» ម៉ូ បាស៊ី (Mo Ba Si) បាននិយាយទាំងជ្រួញចិញ្ចើម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំបារម្ភ អី។ យើងនឹងមិនប្រឈមមុខនឹងនាងដោយផ្ទាល់នោះទេ។ ខ្ញុំបានបន្សល់ទុកនូវសញ្ញាសម្គាល់ខ្លះៗនៅតាមផ្លូវមកទីនេះ។ ប្រសិនបើ ណាន សឺ (Nan She) និងអ្នកផ្សេងទៀតមកដល់ ហើយដើរតាមសញ្ញាសម្គាល់ដើម្បីដេញតាមយើងទាន់ ពួកយើងនឹងវាយប្រហាររួមគ្នា។ កម្រិតលំដាប់អធិរាជនោះនឹងមិនមានពេលវេលាងាយស្រួលនោះទេ។ ម៉្យាងវិញទៀត ប្រសិនបើអ្នកពីរបីនាក់ដេញតាមគូប្រកួតទាន់ អ្នកត្រូវតែផ្តល់មេរៀនដែលមិនអាចបំភ្លេចបានដល់ពួកគេ។ ពួកគេបានចូលមកក្នុងទឹកដីនៃពូជសាសន៍មនុស្សពស់របស់យើងដោយអំនួត។ ប្រសិនបើពួកគេចាកចេញដោយគ្មានការខូចខាតណាមួយ នោះវានឹងមិនធ្វើឱ្យពូជសាសន៍មនុស្សពស់របស់យើងបាត់បង់មុខមាត់ទេឬ?» សំឡេងរបស់បុរសចំណាស់សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ប្រផេះគឺរាងស្អកនិងត្រជាក់បន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចាស!» ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យូ មុី គឺត្រជាក់ទាំងស្រុង។ នាងបានងក់ក្បាល ហើយមិនបាននិយាយអ្វីដែលមិនចាំបាច់ផ្សេងទៀតឡើយ។ បន្ទាប់ពីពួកគេទាំងបីនាក់បានផ្លាស់ប្តូរខ្សែភ្នែកគ្នា ស្លាបថាមពលប្រយុទ្ធនៅលើខ្នងរបស់ពួកគេបានបក់ ហើយពួកគេទាំងបីបានហោះក្នុងទិសដៅរបស់ គូ ហឺ និងពីរនាក់ទៀតក្នុងលក្ខណៈដូចផ្លេកបន្ទោរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តោះទៅ យ៉ាន ស៊ី! ខ្ញុំធ្លាប់បានផ្លាស់ប្តូរស្នៀតប្រយុទ្ធជាមួយកម្រិតលំដាប់អធិរាជទាំងបីនៃអាណាចក្រ ជាម៉ា ម្តងដែរ។ ប្រសិនបើខ្ញុំអាចប៉ះពាល់ជាមួយមនុស្សក្នុងអាវឃ្លុំខ្មៅនោះ ខ្ញុំគួរតែអាចកំណត់អត្តសញ្ញាណរបស់គាត់បាន។ ទោះបីជាគាត់រត់គេចខ្លួនក៏ដោយ ក៏ពូជសាសន៍មនុស្សពស់របស់យើងនឹងអាចសងសឹកចំពោះកំហុសនេះបានដែរ។» ដោយឃើញ យូ មុី និងពីរនាក់ទៀតបាត់ខ្លួនយ៉ាងលឿន បុរសចំណាស់សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ប្រផេះបានបង្រួមភ្នែកចាស់ដ៏ស្រអាប់របស់គាត់ ហើយនិយាយតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។» យ៉ាន ស៊ី ងក់ក្បាលរបស់គាត់។ ពន្លឺដ៏កាចសាហាវបានមានចលនានៅក្នុងភ្នែករបស់គាត់។ ជាមួយនឹងការបក់ស្លាបនៅលើខ្នងរបស់គាត់ គាត់និងបុរសចំណាស់សម្លៀកបំពាក់ពណ៌ប្រផេះបានប្រែទៅជាកាំរស្មីពន្លឺពីរខ្សែ ហើយបានបាញ់ទៅក្នុងទិសដៅដូចគ្នានឹងមនុស្សក្នុងអាវឃ្លុំខ្មៅពីមុន។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-24T04:09:23.740Z","6a1279f3daa59b31d0bf0ad5","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a12746bdaa59b31d0bf0ac7",220,"រត់គេចខ្លួនជាមួយកំណប់ទ្រព្យ",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a128398daa59b31d0bf0ae5",222,"យុឺន ជី? (Yun Zhi?)",322,1790177392354]