ពស់ថ្លាន់លេបឋានសួគ៌ប្រាំពីរពណ៌

នៅក្រោមការសង្កេតរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្បែកដែលខ្លោចខ្មៅនៃសាកសពសត្វពស់ដ៏ធំសម្បើម និងរឹងនោះ ស្រាប់តែចាប់ផ្តើមរបកចេញបន្តិចម្តងៗ...

ល្បឿននៃការរបកស្បែកបានកើនឡើងជាលំដាប់ ហើយចុងក្រោយ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចមើលឃើញព្រាលៗថា ហាក់ដូចជាមានវត្ថុអ្វីមួយនៅក្នុងសាកសពពស់ដ៏ធំនោះ កំពុងតែត្រៀមខ្លួនទម្លាយចេញពីរាងកាយ។

«ហ្គុក!» នៅពេលដែលបានឃើញទិដ្ឋភាពដ៏ចម្លែកនេះ រន្ធរោមទាំងអស់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានងើបឈរត្រង់។ គេបានលេបទឹកមាត់ ហើយចាប់ផ្តើមបង្វែរខ្លួនថយក្រោយយឺតៗ។ ខ្សែភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលយ៉ាងមុតមាំទៅកាន់សត្វពស់ដ៏ធំសម្បើម ដែលកំពុងតែរបកស្បែកខ្លោចខ្មៅម្តងហើយម្តងទៀត។ គេបានបោះជំហានថយក្រោយដោយប្រុងប្រយ័ត្នពីរបីជំហាន រួចប្រញាប់សួរថា៖ «លោកគ្រូ តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងហ្នឹង?»

«នៅក្នុងខ្លួនពស់នោះ មានកម្លាំងធាតុមួយបានលេចឡើងហើយ...» សំឡេងរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) នៅពេលនេះហាក់មានភាពហ្មត់ចត់ និងម៉ឺងម៉ាត់ជាងមុនឆ្ងាយណាស់។

«នាងវិវត្តបានជោគជ័យមែនទេ?» ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) រួញតូច ខណៈដែលគេសួរទាំងស្ងួតក។

«... ហាក់ដូចជាអញ្ចឹង។ ប្រុងប្រយ័ត្នឱ្យមែនទែន។» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ក៏មិនសូវប្រាកដប្រជាចំពោះអ្វីដែលកំពុងតែកើតឡើងនោះដែរ ហេតុនេះហើយទើបពាក្យសម្តីរបស់គាត់មានភាពស្រពិចស្រពិលបន្តិច។

នៅពេលលឺបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មានអារម្មណ៍ថាបេះដូងរបស់គេធ្លាក់ចុះ។ មួយរំពេចក្រោយមក គេបានងាកក្បាលទៅរកអណ្តាតភ្លើងពណ៌បៃតងនៅក្នុងលំហអាកាស ហើយនិយាយដោយម៉ឺងម៉ាត់ថា៖ «លោកគ្រូ តើយើងត្រូវយក "អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌" (Heavenly Flame) នេះដោយរបៀបណា? លឿនឡើង គ្មានពេលទេ! នៅពេលដែលអាគំរប់នោះចេញមក ខ្ញុំខ្លាចថាយើងនឹង...»

«ប្រយ័ត្ន!» មុនពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចនិយាយរឿងដែលចង់និយាយបានចប់ ការព្រមានយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់របស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ស្រាប់តែបន្លឺឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់គេ។

នៅពេលដែលសម្រែករបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បន្លឺឡើង បេះដូងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្រាប់តែរឹតបន្តឹងភ្លាមៗ។ ឆ្លងកាត់ការហ្វឹកហាត់យ៉ាងលំបាកអស់រយៈពេលជាងមួយឆ្នាំ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានទទួលបានសមត្ថភាពក្នុងការរក្សាការប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ច។ ទឹកមុខរបស់គេបានផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗ ចុងជើងរបស់គេបានប៉ះដីស្រាលៗ ហើយរាងកាយរបស់គេបានដកថយយ៉ាងលឿន។ «បាំង!» នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កំពុងតែដកថយយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់ សាកសពពស់ដ៏ធំនៅលើដីស្រាប់តែបញ្ចេញសំឡេងផ្ទុះឡើង។ ស្រកាពណ៌ខ្មៅបានហោះប៉ើងទៅគ្រប់ទិសទី ហើយសាកសពនោះបានប្រែទៅជាកំទេចធូលីភ្លាមៗ។

នៅខណៈពេលដែលសាកសពពស់ធំនោះបានប្រែជាកំទេចធូលី កម្លាំងធាតុដ៏ធំធេង និងគួរឱ្យភ័យខ្លាចមួយស្រាប់តែត្រូវបានបញ្ចេញមក ហើយបានគ្របដណ្តប់ទីក្រុងទាំងមូលយ៉ាងរហ័ស ក្នុងល្បឿនមួយដែលធ្វើឱ្យអ្នកដទៃមានអារម្មណ៍តក់ស្លុតជាពន់ពេក។

«ព្រះមហាក្សត្រិយានី (Her Majesty) ទទួលបានជោគជ័យហើយមែនទេ?» ដោយមានអារម្មណ៍ដឹងពីកម្លាំងធាតុដែលស៊ាំៗនេះ មនុស្សពស់ (Snake-People) រាប់មិនអស់នៅក្នុងទីក្រុងបានសម្លឹងមុខគ្នាទៅវិញទៅមក។ មួយរំពេចនោះ ផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេត្រូវបានបំពេញដោយក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលសំឡេងហ៊ោកញ្ជ្រៀវកក្រើកដីបានបន្លឺឡើងឆ្លងកាត់ផ្ទៃមេឃ។

នៅខណៈពេលដែលកម្លាំងធាតុដ៏ធំធេងនេះបានផ្ទុះឡើង ទឹកមុខរបស់ គូ ហឺ (Gu He) ដែលស្ថិតនៅខាងក្រៅផ្ទាំងវាំងននពណ៌ស្វាយ បានប្រែប្រួលយ៉ាងខ្លាំង។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ រាងកាយរបស់គេបានដកថយយ៉ាងលឿនដោយមិនដឹងខ្លួនអស់រយៈពេលជាច្រើនសិបម៉ែត្រ។

ខណៈពេលដែលរូបរាងរបស់គេកំពុងតែដកថយយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់ គូ ហឺ (Gu He) បានបង្ហាញទឹកមុខដ៏អាក្រក់ ខណៈដែលគេបានស្រែកប្រាប់ទៅកាន់មនុស្សពាក់អាវឃ្លុំពណ៌ខ្មៅ (black-robed person) ដែលកំពុងឈរយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់នៅលើអាកាសថា៖ «ពួកយើងប្រញាប់ចាកចេញទៅ! រាជនី មេឌូសា (Queen Medusa) វិវត្តបានជោគជ័យហើយ!»

«កុំស្លន់ស្លោអី!» ប្រឈមមុខនឹងការកើនឡើងភ្លាមៗនៃថាមពលពីកម្លាំងធាតុដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចនោះ មនុស្សពាក់អាវឃ្លុំពណ៌ខ្មៅនៅតែរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់។ អ្នកដទៃប្រហែលជាមានការលំបាកក្នុងការដឹងពីភាពមិនប្រក្រតីនៅក្នុងកម្លាំងធាតុនេះ ប៉ុន្តែនាងអាចដឹងយ៉ាងច្បាស់។ កម្លាំងធាតុនេះអាចនឹងខ្លាំងរហូតដល់គួរឱ្យភ័យខ្លាច ប៉ុន្តែវាមានអារម្មណ៍ខ្សោយក្នុងការបន្តរក្សាភាពខ្លាំងរបស់វា។

ការដឹងរបស់នាងគឺមិនខុសនោះទេ។ បន្ទាប់ពីកម្លាំងធាតុនេះបានផ្ទុះឡើង វាបានបន្តត្រឹមតែជាងដប់វិនាទីប៉ុណ្ណោះ មុនពេលដែលវារួញថយចូលទៅក្នុងផ្ទាំងវាំងននពន្លឺវិញ ដូចជាជំនោរទឹកសមុទ្រដែលស្រកថយពីឆ្នេរខ្សាច់។

បន្ទាប់ពីកម្លាំងធាតុត្រូវបានរលត់ទៅវិញភ្លាមៗនោះ សំឡេងហ៊ោកញ្ជ្រៀវនៅក្នុងទីក្រុងក៏បានឈប់ងក់ភ្លាមៗដែរ។ មនុស្សពស់ (Snake-People) ទាំងអស់មានទឹកមុខស្រឡាំងកាំង ហើយបេះដូងរបស់ពួកគេមានការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងចំពោះលទ្ធផលនៃការវិវត្តថ្មីនេះ។

នៅពេលដែលកម្លាំងធាតុនោះបានផ្ទុះឡើងភ្លាមៗ មុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានប្រែជាស្លេកស្លាំងយ៉ាងខ្លាំង។ ជើងរបស់គេបានជាន់លើដី ហើយក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក គេបានដកថយទៅក្រោយអស់ជាងដប់ម៉ែត្រ។

ការរលត់ទៅវិញនៃកម្លាំងធាតុក៏បានធ្វើឱ្យបេះដូងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្រឡាំងកាំងផងដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គេមិនហ៊ានបណ្តោយខ្លួនឱ្យធ្វេសប្រហែសឡើយនៅពេលនេះ។ គេបានផ្ដោតភ្នែកតូចៗសម្លឹងមើលយ៉ាងមុតមាំទៅកាន់តំបន់ដែលមានចម្ងាយមួយ ដែលមានធូលីពណ៌ខ្មៅបង្កឡើងដោយការផ្ទុះនៃខ្លួនពស់។ បាតដៃរបស់គេពោរពេញទៅដោយញើស។

ធូលីពណ៌ខ្មៅបានធ្លាក់ចុះមកក្រោមបន្តិចម្តងៗ។ ក្នុងមួយរំពេចនោះ ពន្លឺប្រាំពីរពណ៌មួយស្រាប់តែបាញ់ចេញពីកណ្តាលអ័ព្ទ។ ល្បឿននៃពន្លឺនោះគឺលឿនរហូតដល់មនុស្សមិនអាចប្រកែកបាន ហាក់ដូចជាវាបានទម្លុះភាពទប់ទល់នៃលំហអាកាស។

នៅក្នុងភ្នែកពណ៌ខ្មៅងងឹតរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ពន្លឺប្រាំពីរពណ៌បានភ្លឺឡើង។ ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មានភាពភ្ញាក់ផ្អើល។ មុនពេលដែលគេមានគំនិតច្បាស់លាស់ថាវត្ថុនោះជាអ្វី គេមិនហ៊ានឱ្យវាប៉ះពាល់នឹងស្បែករបស់គេឡើយ។

«ចង្រៃយ៍អើយ ល្បឿនរបស់វាលឿនពេកហើយ!» ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ចង់គេចវេសក៏ដោយ ក៏ល្បឿននៃពន្លឺប្រាំពីរពណ៌នោះលឿនរហូតដល់គួរឱ្យភ័យខ្លាច។ សូម្បីតែ យុន ជឺ (Yun Zhi) ដែលជាមនុស្សដែលមានល្បឿនលឿនបំផុតដែលគេមិនធ្លាប់បានឃើញកាលពីនៅ ជួរភ្នំសត្វវេទមន្ត (Magic Beast Mountain Range) ក៏នៅតែយឺតជាងពន្លឺនេះមួយកម្រិតធំដែរ។

ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) នៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ទើបតែចាប់ផ្តើមធ្វើចលនា ស្រាប់តែសំឡេងខ្យល់បក់បោកយ៉ាងខ្លាំងដែលពន្លឺប្រាំពីរពណ៌នោះនាំមក បានបន្លឺឡើងនៅក្បែរត្រចៀករបស់គេ។

«បាំង...» នៅខណៈពេលដែលស្ថានភាពកាន់តែគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំង អណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់មួយស្រាប់តែហក់ឡើងពីរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ សីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់បានដុតកំដៅខ្យល់ជុំវិញរហូតដល់វាប្រែជាវៀចវេរ។

«ស៊ី!» ដោយហាក់ដូចជាបានដឹងពីកម្លាំងនៃអណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់នោះ ពន្លឺប្រាំពីរពណ៌ដែលបានបាញ់សំដៅទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) យ៉ាងលឿននោះ មិនបានបន្តទៅមុខទៀតឡើយ។ វាបានបញ្ឈប់រាងកាយរបស់វាយ៉ាងគំហុកនៅពីមុខ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ ការផ្លាស់ប្តូរពីល្បឿនដ៏លឿនបំផុតទៅជាភាពស្ងប់ស្ងាត់បំផុតត្រូវបានធ្វើឡើងក្នុងលក្ខណៈធម្មជាតិទាំងស្រុង ដោយគ្មានអារម្មណ៍ទាស់ភ្នែកទាល់តែសោះ។

ពន្លឺប្រាំពីរពណ៌បានឈប់នៅពីមុខ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ត្រឹមតែពីរបីសង់ទីម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ ហើយចុងក្រោយបានបង្ហាញរាងកាយរបស់វាឱ្យឃើញច្បាស់នៅក្នុងខ្សែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។

ភាពតក់ស្លុតដែលបង្កឡើងដោយការប៉ះទង្គិចដែលមិនអាចជៀសវាងបាននោះ នៅតែមាននៅលើផ្ទៃមុខរបស់គេ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគេបានឃើញសត្វមានជីវិតដែលលេចឡើងនៅពីមុខគេ ភាពតក់ស្លុតនោះត្រូវបានប្រែប្រួលទៅជាការស្រឡាំងកាំង និងងឿងឆ្ងល់ភ្លាមៗ ដែលបង្កើតបានជាទិដ្ឋភាពដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍មួយ។

សត្វមានជីវិតដែលបានលេចឡើងនៅពីមុខ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គឺជាសត្វពស់តូចល្អិតមួយ ដែលមានប្រវែងត្រឹមតែប្រហែលពីរសង់ទីម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ។ រាងកាយរបស់វាត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយស្រកាប្រាំពីរពណ៌តូចៗ ហើយភ្នែកពណ៌ស្វាយស្លេករបស់វាមានអារម្មណ៍ទាក់ទាញបន្តិច។ ក្លិនក្រអូបស្រស់ស្រាយប្លែកមួយបានភាយចេញជុំវិញរាងកាយរបស់វា។ ទោះបីជាបច្ចុប្បន្នវាគ្រាន់តែជាសត្វពស់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែទាំងភាពស្រស់ស្អាត និងភាពថ្លៃថ្នូរបានលេចចេញពីវា។

សត្វពស់តូចនេះមើលទៅមិនសាហាវឃោរឃៅនោះទេ ប៉ុន្តែវាមានភាពស្រស់ស្អាតរហូតដល់ហួសចិត្ត។ សត្វមានជីវិតដ៏ស្រស់ស្អាតប្រភេទនេះ អាចនឹងធ្វើឱ្យនារីៗជាច្រើនភ្លេចអំពីការភ័យខ្លាច និងការខ្ពើមរអើមចំពោះសត្វពស់។

រាងកាយទាំងមូលរបស់ពស់តូចប្រាំពីរពណ៌នេះ មិនមានចំណុចវាយប្រហារច្រើននោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចដឹងព្រាលៗពីកម្លាំងដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចមួយ ដែលសូម្បីតែអ្នកស្ថិតក្នុង លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) ក៏មិនហ៊ានមើលស្រាលដែរ នៅក្នងរាងកាយដ៏តូចរបស់វា។

ពស់តូចនោះបានអណ្តែតនៅលើអាកាសនៅពីមុខ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ ប្រកៀកភ្នែកពណ៌ស្វាយស្លេករបស់វាមិនមានចំហាយសម្លាប់សូម្បីតែបន្តិច។ ផ្ទុយទៅវិញ វាមើលទៅមានភាពបរិសុទ្ធ និងស្អាតស្អំជាខ្លាំង។ ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដឹងយ៉ាងច្បាស់ថាពស់តូចនេះអាចនឹងត្រូវបានផ្លាស់ប្តូររូបរាងមកពី រាជនី មេឌូសា (Queen Medusa) ដែលកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏សាហាវឃោរឃៅរបស់នាងបានធ្វើឱ្យចក្រភពមួយចំនួនដែលនៅជុំវិញវាលខ្សាច់មានការភ័យខ្លាចក៏ដោយ ក៏គេមិនអាចបង្កើតអារម្មណ៍អាក្រក់ប្រឆាំងនឹងពស់តូចនេះនៅក្នុងចិត្តរបស់គេបានឡើយ។

ពស់តូចប្រាំពីរពណ៌បានគ្រវីកន្ទុយដ៏តូចរបស់វា បើកភ្នែកពណ៌ស្វាយរបស់វា ហើយសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលនៅពីមុខវា ។ វាបានព្យាយាមខិតទៅជិត ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បន្តិច ប៉ុន្តែក៏ត្រូវបានបន្លាចដោយអណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់ដែលនៅជុំវិញខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ ភ្លាមៗនោះ វាបានប្រញាប់រួញខ្លួនថយក្រោយវិញ។ ភ្នែកពណ៌ស្វាយស្លេកនោះថែមទាំងបង្ហាញនូវការមើលទៅគួរឱ្យអាណិតយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលវាសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។

ជាមួយនឹងរាងកាយដ៏រឹង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលពស់តូចប្រាំពីរពណ៌នៅពីមុខគេ ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាគ្មានគ្រោះថ្នាក់ទាល់តែសោះ។ គេបានលេបទឹកមាត់ រួចសួរដោយស្រឡាំងកាំងនៅក្នុងចិត្តថា៖ «លោកគ្រូ... វា... នេះគឺជារាជនី មេឌូសា (Queen Medusa) មែនទេ?»

«មែនហើយ...» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បាននិយាយទាំងសំឡេងស្អក ខណៈដែលគាត់ងក់ក្បាល។ គាត់បានដកដង្ហើមធំស្រាលៗ រួចរអ៊ូរទាំថា៖ «រាងកាយរបស់វាមានប្រាំពីរពណ៌ ភ្នែករបស់វាមានពណ៌ស្វាយបន្តិច រាងកាយរបស់វាបញ្ចេញក្លិនក្រអូប កម្លាំងរបស់វាគឺលើសលប់... ពិតជាមិននឹកស្មានដល់សោះ។ អ្វីដែលហៅថាការវិវត្តរបស់ រាជនី មេឌូសា (Queen Medusa) តាមពិតទៅគឺការវិវត្តវិញ្ញាណរបស់នាង ដោយបោះបង់ចោលនូវសំបកដើម ហើយប្រើប្រាស់ថាមពលវិញ្ញាណ (Spiritual Strength) របស់នាងដើម្បីបង្រួបបង្រួមទៅជារាងកាយពិតប្រាកដ និងថ្មីស្រឡាងមួយ។»

«... ចុះតើអាគំរប់នេះជាអ្វីទៅ ដែលនាងបានវិវត្តទៅជាបច្ចុប្បន្ននេះ?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សួរដោយក្តីបារម្ភ។

«វិញ្ញាណដើមរបស់ រាជនី មេឌូសា (Queen Medusa) គឺជាសត្វពស់ពណ៌ស្វាយដ៏ធំសម្បើមដែលឯងបានឃើញមុននេះ។ វិញ្ញាណនោះគឺជាសត្វវេទមន្ត (Magic Beast) លំដាប់ទី ៦ (Rank 6) ដែលមានឈ្មោះថា ពស់ថ្លាន់ភ្លើងស្វាយស្ងប់ស្ងាត់ (Quiet Purple Flame Serpent)។ យោងតាមរឿងព្រេង ពស់ថ្លាន់ភ្លើងស្វាយស្ងប់ស្ងាត់នេះ អាចដាស់ខ្សែលោហិតដ៏ខ្សោយនៅក្នុងខ្លួនរបស់ពួកគេ ហើយផ្លាស់ប្តូររូបរាងទៅជាបុព្វបុរសបុរាណរបស់ពួកគេបាន។ ជាធម្មតា ឱកាសនៃការកើតឡើងរឿងនេះគឺតិចតួចបំផុត។ វាមានកម្រិតតិចតួចរហូតដល់អាចត្រូវបានគេមិនអើពើបាន។» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បាននិយាយស្រាលៗថា៖ «សត្វចម្លែកបុរាណដ៏ចម្លែកដែលអាចតតាំងជាមួយអ្នកដែលស្ថិតក្នុង លំដាប់សន្តជន (Dou Sheng) កាលពីមុននោះ ត្រូវបានគេហៅថា "ពស់ថ្លាន់លេបឋានសួគ៌ប្រាំពីរពណ៌" (Seven-Colored Heaven Swallowing Python)។ ចំណុចខុសគ្នារបស់វាគឺរាងកាយប្រាំពីរពណ៌ ភ្នែកពណ៌ស្វាយបន្តិច ក្លិនក្រអូបនៃរាងកាយ និងកម្លាំង... ដ៏លើសលប់។»

«វាដូចគ្នាបេះបិទទៅនឹងពស់តូចប្រាំពីរពណ៌នៅពីមុខខ្ញុំនេះអញ្ចឹង...» កន្ទុយភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានកន្ត្រាក់ ខណៈដែលគេភ័យអរនៅក្នុងចិត្ត។

«មែនហើយ។ ប្រសិនបើគ្រូទាយមិនខុសទេ ពស់តូចនៅពីមុខឯងនេះ គួរតែជា "ពស់ថ្លាន់លេបឋានសួគ៌ប្រាំពីរពណ៌" ក្នុងរឿងព្រេង... ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ វាក៏ជារាងកាយថ្មីរបស់ រាជនី មេឌូសា (Queen Medusa) ផងដែរ។» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ដកដង្ហើមធំ។

ដោយការលេបទឹកមាត់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលពស់តូចដ៏ស្រស់ស្អាតដែលមើលទៅគ្មានគ្រោះថ្នាក់នេះ ដោយក្តីមិនជឿទាល់តែសោះ។ អាគំរប់នេះ ជាសត្វចម្លែកបុរាណដែលអាចតតាំងជាមួយថ្នាក់ លំដាប់សន្តជន (Dou Sheng) ក្នុងរឿងព្រេងមែនទេ?

«អឺ... មិនត្រឹមត្រូវទេ។ ប្រសិនបើវាពិតជារាជនី មេឌូសា (Queen Medusa) មែននោះ ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ថាមានចេតនាសម្លាប់សូម្បីតែបន្តិចចំពោះខ្ញុំ? យោងតាមការយល់ឃើញទូទៅ... ប្រសិនបើវាពិតជាស្រីកំណាចសាហាវម្នាក់នោះមែន ខ្ញុំខ្លាចថាខ្ញុំច្បាស់ជាបានស្លាប់នៅនឹងកន្លែងបាត់ទៅហើយ។» ដោយសម្លឹងមើលទៅភាពចង់ដឹងចង់ឃើញដូចជាទារកនៅក្នុងភ្នែករបស់ពស់តូច ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសួរទាំងវង្វេងវង្វាន់។

«រឿងនេះ... គ្រូក៏មិនដឹងដែរ។» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) និយាយទាំងអៀនខ្មាសថា៖ «ប្រហែលជា... នៅពេលដែលនាងកំពុងវិវត្ត នាងបានប្រែជាភ្លេចស្មារតីបន្ទាប់ពីត្រូវបានរន្ទះបាញ់ហើយដឹង។»

«...» នៅពេលលឺសម្តីរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ខ្សែបន្ទាត់ខ្មៅមួយចំនួនបានលេចឡើងនៅលើថ្ងាសរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ។ គេបានលិទ្ធបបូរមាត់របស់គេ ហើយនិយាយតិចៗថា៖ «លោកគ្រូ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាវាហាក់ដូចជា... មិនមានចេតនាសម្លាប់អ្វីឡើយ។ ហេតុអ្វីបានជាលោកគ្រូមិនសាកល្បងដក "អណ្តាតភ្លើងឆ្អឹងរងា" ចេញសិនទៅ?»

«រឿងនេះ... មិនអីទេចុះ។ ប្រយ័ត្នខ្លួនផង។» នៅពេលលឺការស្នើសុំ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានរុញរាបន្តិចមុននឹងងក់ក្បាលយល់ព្រម។

នៅពេលដែលសម្តីរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានធ្លាក់ចុះ អណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់នៅលើខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ត្រូវបានពន្លត់យ៉ាងលឿន។ នៅពេលដែល "អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌" (Heavenly Flame) បានបាត់បង់ទាំងស្រុង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានក្តាប់កណ្តាប់ដៃដែលពោរពេញដោយញើសរបស់គេ ហើយសម្លឹងមើលពស់តូចប្រាំពីរពណ៌នៅពីមុខគេ។ គេបាននិយាយដោយប្រុងប្រយ័ត្នថា៖ «ព្រះមហាក្សត្រិយានី?»

ពស់តូចមិនបានធ្វើការឆ្លើយតបបន្តិចសោះចំពោះសម្រែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ វាគ្រាន់តែព្រិច ហើយគ្រវីកន្ទុយ ហើយ ហែលសំដៅមករក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ខណៈពេលដែលកំពុងអណ្តែតលើអាកាស។

ដោយបានឃើញសកម្មភាពរបស់វា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចត្រឹមតែឈរនៅនឹងកន្លែងយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ ខណៈពេលដែលបេះដូងរបស់គេមានអារម្មណ៍ភ័យអរៗ។

ពស់ប្រាំពីរពណ៌បានហែលក្រឡឹងជុំវិញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ពីរដង ប៉ុន្តែមិនបានបង្ហាញពីបំណងចង់ធ្វើបាបអ្វីឡើយ។ រឿងនេះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដកដង្ហើមធំដោយការធូរស្បើយ។

បន្ទាប់ពីគ្រវីកន្ទុយរបស់វា ហើយបានក្រឡឹងជុំវិញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ម្តងទៀត ពស់តូចប្រាំពីរពណ៌ស្រាប់តែបញ្ឈប់នៅក្នុងលំហអាកាសនៅពីលើដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ ភ្នែកដ៏ថ្លាដូចគ្រាប់គ្រីស្តាល់របស់វាបាននាំមកនូវភាពប្រាថ្នាចង់បានខ្លះ ខណៈដែលវាសម្លឹងមើលយ៉ាងមុតមាំទៅកាន់ចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់នៅលើដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ បន្ទាប់មកវាបានងើបក្បាលឡើង ហើយបញ្ចេញសំឡេងស្រែកស៊ឺៗតិចៗពីរបីដងទៅកាន់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ សំឡេងដ៏ទន់ភ្លន់នោះគឺហាក់ដូចជាវាកំពុងតែធ្វើចរិតដូចជាកូនក្មេងដែលចង់បានការលួងលោមអញ្ចឹង។