ការប្រជែងនឹងពេលវេលា (Rushing For Time)

នៅខណៈពេលដែល មនុស្សគ្របអាវខ្មៅ បានបំផ្លាញរូបកាយថាមពលរបស់ មហាក្សត្រី មេឌូសា (Queen Medusa) ទៅជាផេះផង់ កំហឹងដ៏ខ្លាំងក្លាបានផ្ទុះឡើងលើផ្ទៃមុខរបស់ យូមុី (Yue Mei) និង ម៉ូ បាស៊ី (Mo Basi) ក្នុងពេលតែមួយ។ ម៉ូ បាស៊ី (Mo Basi) បានងាកក្បាលទៅរកកងទ័ពការពារទីក្រុងដ៏ច្រើនលើសលប់នៅខាងក្រោម រួចស្រែកគ្រហឹមទាំងកំហឹងថា៖ «សម្លាប់ពួកមនុស្សលោកទាំងនេះឱ្យអស់!»

នៅពេលបានឮបញ្ជារបស់ ម៉ូ បាស៊ី (Mo Basi) សំឡេងស្រែកទទួលបញ្ជាយ៉ាងខ្លាំងៗប្រៀបដូចជាផ្គរលាន់បានបន្លឺឡើងពីលើកំពែងទីក្រុង។ មនុស្សពស់ (Snake-People) ដ៏ច្រើនរាប់មិនអស់បានក្តាប់លំពែងពិសនៅក្នុងដៃរបស់ពួកគេយ៉ាងណែន រួចដើរថយក្រោយពីរជំហាន មុននឹងស្ទុះរត់ទៅមុខយ៉ាងលឿន។ លំពែងពិសជាច្រើនត្រូវបានគ្រវែងចេញពីដៃរបស់ពួកគេ ហើយភ្លាមៗនោះ ភ្លៀងលំពែងពិសពណ៌ខ្មៅងងឹតដូចផ្ទាំងពពក បានបាញ់សំដៅទៅរក មនុស្សអាវគ្របពណ៌ខ្មៅ និងក្រុមរបស់ គូ ហឺ (Gu He)។ សំឡេងលំពែងកាត់លំហអាកាសដ៏ស្រួចស្រាវ បានធ្វើឱ្យត្រចៀករបស់មនុស្សគ្រប់គ្នាឮសូរងឹងៗ។

មនុស្សអាវគ្របពណ៌ខ្មៅ មិនបានកម្រើកខ្លួនឡើយ នាងសម្លឹងមើលទៅភ្លៀងលំពែងពិសដ៏ធំធេងនៅលើមេឃដោយទឹកមុខ និង សំឡេងរាបស្មើ (Indifferent Voice)។ នាងបានគ្រវីជាយអាវរបស់នាងស្រាលៗ។ រំពេចនោះ ព្យុះសង្ឃរាពណ៌បៃតងដ៏ធំមួយបានលេចឡើងនៅពីមុខនាងភ្លាមៗ។ ព្យុះសង្ឃរាពណ៌បៃតងនោះបានបង្វិលខ្លួនក្នុងល្បឿនយ៉ាងលឿន បណ្តាលឱ្យខ្សាច់ពណ៌លឿងនៅលើដីត្រូវបានស្រូបហោះឡើងទៅលើអាកាស។

ដោយសម្លឹងមើលព្យុះសង្ឃរាដែលកំពុងតែរីកធំទៅៗ មនុស្សអាវគ្របពណ៌ខ្មៅ បានគ្រវីដៃរបស់នាងយ៉ាងស្រាល ប្រៀបដូចជាកំពុងដេញមូសអញ្ចឹង។ មួយរំពេចនោះ ព្យុះសង្ឃរាពណ៌បៃតងត្រូវបានរុញទៅមុខយ៉ាងខ្លាំង។ ភ្លៀងលំពែងពិសដែលបាញ់មកពីគ្រប់ទិសទី ត្រូវបានកិនកម្ទេចទៅជាបំណែកៗដោយសារកម្លាំងស្រូបដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ព្យុះសង្ឃរានោះ។ លំពែងពិសមួយចំនួនតូចដែលឆ្លងកាត់ព្យុះសង្ឃរានោះបាន ក៏មិនអាចបង្កការគំរាមកំហែងអ្វីដល់ក្រុមរបស់ គូ ហឺ (Gu He) ដែលស្ថិតនៅពីក្រោយព្យុះនោះដែរ។

ភ្នែកមួយគូដែលស្ថិតនៅក្រោមអាវគ្របពណ៌ខ្មៅ បានសម្លឹងមើលទៅរលកនៃភ្លៀងលំពែងពិសដែលបាញ់មកមិនចេះដាច់ ដោយបណ្តោយឱ្យព្យុះសង្ឃរាជាអ្នកទប់ទល់។ នាងបានងាកខ្លួនទៅរកក្រុមរបស់ គូ ហឺ (Gu He) រួចនិយាយស្រាលៗថា៖ «សម្រុកចូលទៅ។ មហាក្សត្រី មេឌូសា (Queen Medusa) ប្រហែលជាស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលដ៏សំខាន់បំផុតហើយ។ នៅពេលនេះ នាងមានភាពទន់ខ្សោយជាខ្លាំង។ ប្រសិនបើលោកចង់បាន អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) នេះគឺជាឱកាសតែមួយគត់របស់លោកហើយ»។

នៅពេលបានឮបែបនេះ គូ ហឺ (Gu He) បានជ្រួញចិញ្ចើមយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់ពីគិតពិចារណាមួយសន្ទុះ គាត់ក៏ងក់ក្បាលដោយទឹកមុខម៉ឺងម៉ាត់។ គាត់មិនមែនជាមនុស្សដែលស្ទាក់ស្ទើរនោះឡើយ។ នៅពេលដែលត្រូវធ្វើការសម្រេចចិត្ត គាត់នឹងមិនបណ្តោយឱ្យឱកាសកន្លងហួសទៅដោយសារតែរឿងសីលធម៌ និងគុណធម៌ដ៏ល្ងង់ខ្លៅនោះទេ។

«លោកបង ស៊ី (Old Shi), ហ្វេង លី (Feng Li) វាយប្រហារ! អ្នកទាំងពីរជួយឃាត់ ម៉ូ បាស៊ី (Mo Basi) និង យូមុី (Yue Mei) ទុក។ ខ្ញុំនឹងចូលទៅក្នុងទីក្រុងដើម្បីស្វែងរក អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame)!» គូ ហឺ (Gu He) បានគ្រវីដៃ រួចនិយាយដោយសំឡេងធ្ងន់ៗ។

«ហិហិ បើបងនិយាយបែបនេះទៅហើយ ពួកយើងនឹងធ្វើរឿងធំតែម្តងទៅ! យ៉ាងណាមិញ លោកបងជាអ្នកមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភស្រាប់ហើយ។ របួសកាន់តែធ្ងន់ រង្វាន់កាន់តែច្រើន!» យ៉ាន ស៊ី (Yan Shi) បើកមាត់សើចយ៉ាងខ្លាំង។

នៅពេលឮសម្តីនេះ គូ ហឺ (Gu He) មិនដឹងជាគួរយំឬគួរខឹង ក៏បានត្រឹមតែគ្រវីក្បាល។ រាងកាយរបស់គាត់បានញ័របន្តិច ហើយស្លាបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Wings) ដ៏ធំមួយគូបានលេចចេញមក។ ជើងរបស់គាត់បានជាន់លំហអាកាស ហើយរាងកាយរបស់គាត់បានហោះនាំមុខយ៉ាងលឿនសំដៅទៅកាន់ខាងក្នុងទីក្រុង។

«ឃាត់វាទុក!» ដោយឃើញសកម្មភាពរបស់ គូ ហឺ (Gu He) យូមុី (Yue Mei) និង ម៉ូ បាស៊ី (Mo Basi) បានប្រញាប់ប្រញាល់ហោះចុះពីលើកំពែងទីក្រុង។ ផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេពោរពេញទៅដោយភាពខ្មៅងងឹត និងត្រជាក់ស្រេប នៅពេលដែលពួកគេហោះទៅរារាំងផ្លូវរបស់គាត់។

«ហាហា គូប្រកួតរបស់អ្នកទាំងពីរគឺពួកយើងទេ!» កម្លាំងវាយប្រហារដ៏សាហាវមួយបានបោកបក់យ៉ាងខ្លាំងសំដៅទៅរក យូមុី (Yue Mei) និង ម៉ូ បាស៊ី (Mo Basi)។

យូមុី (Yue Mei) និង ម៉ូ បាស៊ី (Mo Basi) បានគេចចេញពីការវាយប្រហារនោះយ៉ាងលឿន។ ភ្លាមៗនោះ យ៉ាន ស៊ី (Yan Shi) និង ហ្វេង លី (Feng Li) បានលេចមុខនៅពីមុខពួកគេទាំងពីរនាក់ ព្រមទាំងញញឹមយ៉ាងមានប្រៀបដើម្បីរារាំងផ្លូវរបស់ពួកគេ។

«កងការពារមេឌូសា (Medusa Guards) ឃាត់វាឱ្យបាន!» ដោយឃើញថា គូ ហឺ (Gu He) កំពុងតែសម្រុកចូលទៅក្នុងទីក្រុងយ៉ាងលឿន ទឹកមុខរបស់ យូមុី (Yue Mei) បានប្រែជាត្រជាក់ស្រេប។ នាងបានងាកក្បាលទៅរកកំពែងទីក្រុង រួចស្រែកបញ្ជាទៅកាន់កងការពារដោយសំឡេងដ៏កាចសាហាវ។

«បាទ/ចាស!» សំឡេងដ៏ត្រជាក់ស្រេប និងមានរបៀបរៀបរយបានស្រែកឆ្លើយតប។ ភ្លាមៗនោះ រូបរាងដែលមានពន្លឺចែងចាំងជាងដប់នាក់ បានប្រើប្រាស់កម្ពស់នៃកំពែងទីក្រុងដើម្បីលោតចុះមកឃាត់ផ្លូវរបស់ គូ ហឺ (Gu He) ក្នុងលក្ខណៈលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ។

«សម្លាប់វាទៅ!» មនុស្សពស់ជាងដប់នាក់ដែលមានរាងកាយយ៉ាងចម្លែក បានសម្លឹងមើលទៅ គូ ហឺ (Gu He) យ៉ាងមុតមាំដោយកែវភ្នែកដ៏ខ្មៅងងឹត និងត្រជាក់ស្រេបដូចជាពស់ពិស។ បន្ទាប់ពីសំឡេងស្រែកដ៏ត្រជាក់របស់ពួកគេ កម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លាដែលពួកគេបានបញ្ចេញ បានហោះឡើងទៅលើអាកាសហើយចាប់ផ្តើមច្របាច់បញ្ចូលគ្នា។ តាមរយៈការច្របាច់បញ្ចូលគ្នាយ៉ាងចម្លែកនៃកម្លាំងទាំងនោះ ថាមពលដែលផ្ទុកនៅក្នុងនោះបានកើនឡើងទ្វេដង។

គូ ហឺ (Gu He) សម្លឹងមើលការវាយប្រហាររបស់មនុស្សពស់ទាំងនោះដោយស្ងប់ស្ងាត់។ ត្រឹមតែការក្រឡេកមើលមួយភ្លែត គាត់អាចដឹងយ៉ាងច្បាស់ពីកម្លាំងរបស់ពួកគេ។ មាន លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling) ពីរនាក់ និង លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ជាងដប់នាក់។ គម្លាតនៃកម្រិតថាមពលគឺខ្ពស់ពេក ហើយវាមិនអាចត្រូវបានបំពេញបានឡើយ ទោះបីជាពួកគេមានសមត្ថភាពចម្លែកដែលអាចច្របាច់បញ្ចូលកម្លាំងវាយប្រហារគ្នាក៏ដោយ។

គាត់បានបើកបាតដៃម្ខាង និងក្តាប់បាតដៃម្ខាងទៀត រួចដាស់អណ្តាតភ្លើងពណ៌ខៀវស្រាលមួយឱ្យគ្របដណ្តប់រាងកាយរបស់គាត់ភ្លាមៗ។ ស្លាបមួយគូនៅលើខ្នងរបស់គាត់បានបក់បោក ហើយដៃរបស់គាត់បានបង្កើតជាត្រាដៃ (Hand Seal) យ៉ាងលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ។ គាត់បានស្រែកស្រាលៗថា៖ «អណ្តាតភ្លើងខៀវសាហាវឃោរឃៅ!»

នៅពេលដែលសំឡេងស្រែករបស់គាត់បានបញ្ចប់ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ខៀវស្រាលស្រាប់តែលេចឡើងនៅពីមុខរាងកាយរបស់ គូ ហឺ (Gu He)។ នៅខណៈពេលដែលគាត់គ្រវីដៃ វាបានបាញ់សំដៅទៅរកមនុស្សពស់ទាំងនោះពីគ្រប់ទិសទី។ កម្លាំងរួមបញ្ចូលគ្នារបស់មនុស្សពស់ទាំងនោះត្រូវបានរលាយទៅជាភាពទទេស្អាតនៅក្រោមអណ្តាតភ្លើងពណ៌ខៀវស្រាលនោះ។

ស្លាបរបស់ គូ ហឺ (Gu He) បានបក់បោក ហើយគាត់បានហោះកាត់ខ្សែការពាររបស់មនុស្សពស់ទាំងនោះក្នុងល្បឿនដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច។ គាត់បានលាតដៃចេញ រួចវាយចេញនូវកម្លាំងបង្កប់មួយដោយស្ងៀមស្ងាត់។ រំពេចនោះ មនុស្សពស់ជាងដប់នាក់បានក្អួតឈាម ហើយដកថយទៅវិញយ៉ាងលឿន។

គូ ហឺ (Gu He) បានប្រើប្រាស់ល្បឿនដ៏លឿនបំផុតដើម្បីកម្ចាត់អ្នកដែលរារាំងផ្លូវ។ គាត់ហៀបនឹងសម្រុកចូលទៅក្នុងទីក្រុងទៅហើយ ប៉ុន្តែកម្លាំងដ៏សាហាវមួយដែលធ្វើឱ្យទឹកមុខរបស់គាត់ប្រែប្រួលបន្តិច ស្រាប់តែបាញ់សំដៅមកលើគាត់យ៉ាងខ្លាំងក្លពីខាងក្រោម។ គាត់បានប្រញាប់បក់ស្លាបរបស់គាត់ភ្លាមៗ ហើយដកថយថយក្រោយយ៉ាងលឿន ដោយគេចផុតពីលំពែងពស់ដែលបាញ់សំដៅមកលើគាត់យ៉ាងប្រកៀកប្រកិត។

«មេបញ្ជាការកងការពារពស់មេឌូសា (Medusa Snake Guards Commander) ហួ សឺអឺ (Hua She Er)!» នារីម្នាក់ដែលមានរូបរាងដ៏ស្រស់ស្អាត និងមានមន្តស្នេហ៍បានលេចខ្លួនឡើងនៅលើមេឃ ហើយស្រែកឡើងដោយសំឡេងដ៏ត្រជាក់។

«លំដាប់ស្ដេច (Dou Wang)... ហាស។ ពិតជាមានអ្នកខ្លាំងៗច្រើនណាស់នៅក្នុងពូជសាសន៍មនុស្សពស់នេះ»។ ដោយឃើញនារីដែលបង្ហាញខ្លួននៅពីមុខគាត់ គូ ហឺ (Gu He) អាចដឹងពីកម្លាំងរបស់នាង ហើយបានត្រឹមតែដកដង្ហើមធំដោយក្តីទាល់តម្រិះនៅក្នុងចិត្ត។

នារីដែលនៅពីមុខគាត់ហាក់ដូចជាមិនមានបំណងចង់និយាយលេងជាមួយ គូ ហឺ (Gu He) ឡើយ។ នាងបានកាន់លំពែងពស់ដ៏ស្រួចស្រាវដោយដៃម្ខាង ព្រមទាំងគ្រវីកន្ទុយពស់របស់នាងនៅលើអាកាស។ បន្ទាប់ពីនោះមក នាងបាននាំយកនូវកម្លាំងដ៏សាហាវឃោរឃៅដែលគ្មានអ្វីប្រៀបផ្ទឹមបាន ស្ទុះទៅវាយប្រហារ គូ ហឺ (Gu He) ដោយមានបំណងចង់សម្លាប់។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែល គូ ហឺ (Gu He) ត្រៀមខ្លួនដើម្បីកម្រើករាងកាយ និងតស៊ូ មនុស្សអាវគ្របពណ៌ខ្មៅ ស្រាប់តែលេចមុខមកពីមុខគាត់ភ្លាមៗ។ នាងនិយាយស្រាលៗថា៖ «ទុកនាងឱ្យខ្ញុំចុះ។ លោកទៅស្វែងរក អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) ទៅ។ ពួកយើងមិនមានពេលវេលាច្រើនទៀតទេ សល់ពេលតិចណាស់។ នៅពេលដែល មហាក្សត្រី មេឌូសា (Queen Medusa) ឆ្លងកាត់ការវិវត្តន៍ដោយជោគជ័យ ខ្ញុំគិតថានៅពេលនោះ ជម្រើសតែមួយគត់របស់ពួកយើងគឺត្រូវរត់ឱ្យបានឆ្ងាយតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន»។

«បាទ» គូ ហឺ (Gu He) ប្រញាប់ងក់ក្បាលយល់ព្រម នៅពេលដែលគាត់សម្លឹងមើល មនុស្សអាវគ្របពណ៌ខ្មៅ ដែលលេចមុខមកជួយ។ បន្ទាប់ពីការព្រមានរបស់នាង គាត់បានសម្រុកចូលទៅក្នុងទីក្រុងយ៉ាងលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរ នៅក្រោមខ្សែភ្នែកដ៏ខឹងសម្បាររបស់ ហួ សឺអឺ (Hua She Er)។

នៅពេលដែលកំពែងទីក្រុងស្ថិតក្នុងសភាពវឹកវរទាំងស្រុង មិនមាននរណាម្នាក់ចាប់អារម្មណ៍ឃើញរូបរាងមួយដែលកំពុងតែលួចចូលពីខាងក្រៅកំពែងទីក្រុងដោយស្ងៀមស្ងាត់នោះឡើយ។ បន្ទាប់ពីកម្ចាត់មនុស្សពស់មួយចំនួនតូចដែលគាត់បានជួបប្រទះតាមផ្លូវរួចមក គាត់បានបោះជំហានយ៉ាងលឿន និងសម្រុកចូលទៅក្នុងទីក្រុងដ៏ធំធេងនេះ។ ខ្នងរបស់គាត់បានញ័ររន្ធត់បន្តិច ហើយ ស្លាបពពកស្វាយ (Purple Cloud Wings) ត្រូវបានលាតសន្ធឹងចេញ។ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានហោះយ៉ាងលឿនក្នុងកម្ពស់ទាប ព្រមទាំងសួរដេញដោលនៅក្នុងចិត្តយ៉ាងប្រញាប់ថា៖ «លោកគ្រូ តើវាឈានដល់ដំណាក់កាលណាហើយ? តើលោកគ្រូមានអារម្មណ៍ដឹងពីទីតាំងរបស់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) ដែរឬទេ?»

«មហាក្សត្រី មេឌូសា (Queen Medusa) ពិតជាមានល្បិចកលខ្លាំងណាស់។ ខ្ញុំមិនដឹងថានាងបានធ្វើអ្វីខ្លះទេ ប៉ុន្តែនាងបានបំបែកចំហាយរបស់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) ទៅជាបួនចំណែក។ ទីតាំងនៃចំហាយទាំងបួននោះ ត្រូវបានដាក់នៅជ្រុងទាំងបួននៃទីក្រុង។ ប្រសិនបើពួកយើងត្រូវស្វែងរកពួកវាម្តងមួយៗ ពួកយើងមុខជាត្រូវចំណាយ ពេលវេលាយ៉ាងច្រើនជាក់ជាមិនខាន» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) និយាយទាំងញញឹម។

«អូ... ស្រីមានល្បិចកលម្នាក់នេះ... តើពួកយើងគួរធ្វើរឿងអ្វីបន្តទៀតឥឡូវនេះ?» នៅពេលបានឮបែបនេះ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានជ្រួញចិញ្ចើម ហើយញញឹមទាំងល្វីងជូរចត់។

«ហិហិ កុំបារម្ភអី។ ទោះបីជាវិធីសាស្ត្ររបស់នាងមានភាពឆ្លាតវៃខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែមិនថាយ៉ាងណាទេ ខ្ញុំបានរស់នៅ និងទាក់ទងជាមួយ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) អស់រយៈពេលយ៉ាងយូរណាស់មកហើយ។ ខ្ញុំនៅតែអាចបែងចែកភាពខុសគ្នាបន្តិចបន្តួចរវាងពួកវាបាន» សំឡេងសើចតិចៗរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ពោរពេញទៅដោយមោទនភាព។

«តើទៅតាមផ្លូវណា?» បេះដូងរបស់ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានធូរស្រាលបន្តិច ហើយគាត់ប្រញាប់សួរយ៉ាងរហ័ស។

«ទិសខាងកើត!» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ឆ្លើយតបយ៉ាងលឿន។

«ហាហា គូ ហឺ (Gu He) ម្នាក់នោះច្បាស់ជាទៅខុសទិសដៅហើយ» នៅពេលបានឮចម្លើយរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្រាប់តែបើកបបូរមាត់សើចភ្លាមៗ។ គាត់ពិតជាមានអារម្មណ៍រីករាយនៅលើទុក្ខរបស់អ្នកដទៃខ្លាំងណាស់ ព្រោះគាត់ទើបតែបានឃើញ គូ ហឺ (Gu He) ហោះសំដៅទៅទិសខាងជើងអម្បាញ់មិញនេះឯង។

ជើងរបស់ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានជាន់លើដំបូលផ្ទះយ៉ាងលឿនដើម្បីគេចពីលំពែងពស់មួយចំនួនដែលត្រូវបានគ្រវែងសំដៅមកលើគាត់ក្នុងលក្ខណៈយ៉ាងរហ័សរហួន។ គាត់បានឱនក្បាលមើលទៅទីក្រុងដ៏វឹកវរនៅខាងក្រោម រួចបក់ស្លាបពពកស្វាយរបស់គាត់ ហើយហោះសំដៅទៅកាន់ផ្នែកខាងកើតនៃទីក្រុង។

បន្ទាប់ពីបានហោះហើរយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នអស់រយៈពេលជាងដប់នាទីមក វិហារដ៏ធំមួយបានលេចឡើងនៅក្នុងខ្សែភ្នែករបស់គាត់បន្តិចម្តងៗ។

«វាស្ថិតនៅខាងក្នុងនេះឯង។ ប្រយ័ត្នប្រយែងបន្តិច ចំហាយរបស់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) កាន់តែមានភាពខ្លាំងក្លាឡើងហើយ!» នៅពេលដែលវិហារនោះបានលេចឡើង សំឡេងព្រមានរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានបន្លឺឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់។

«បាទ» សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងក់ក្បាលបន្តិច រួចបន្ថយល្បឿនហោះហើររបស់គាត់បន្តិចម្តងៗ។ បន្ទាប់ពីនោះមក គាត់បានចូលទៅក្នុងតំបន់ងងឹតមួយ ព្រមទាំងរួមភ្នែកតូចរបស់គាត់បន្តិច ដើម្បីសម្លឹងមើលប្រព័ន្ធការពារដ៏តឹងរ៉ឹងនៅខាងក្រៅវិហារនោះ។

«កុំបង្អង់ពេលវេលាទៀតអី។ ប្រញាប់ឡើង! ប្រសិនបើ មហាក្សត្រី មេឌូសា (Queen Medusa) ឆ្លងកាត់ការវិវត្តន៍ដោយជោគជ័យពិតប្រាកដមែននោះ ខ្ញុំក៏មិនអាចទប់ទល់នឹងនាងបានដែរ។ ដល់ពេលនោះ ឯងមានតែរត់យករួចខ្លួនប៉ុណ្ណោះ!» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) និយាយដោយសំឡេងធ្ងន់ធ្ងរ។

«បាទ» សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) ប្រញាប់ងក់ក្បាលយល់ព្រម ហើយធ្វើចលនាឆ្ពោះទៅរកវិហារដោយស្ងៀមស្ងាត់។ ដោយប្រើប្រាស់ជំនួយពី យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ដើម្បីលាក់បាំងចំហាយរបស់គាត់ គាត់បានលួចចូលទៅក្នុងច្រកផ្លូវតូចមួយដូចជាផ្សែង រួចរត់យ៉ាងលឿនអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្តសំដៅទៅកាន់ទិសដៅដែល យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានចង្អុលបង្ហាញ។

ដោយសារតែថាមពលវិញ្ញាណ (Soul Power) ដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចគេចផុតពីកងល្បាតបានយ៉ាងប្រកៀកប្រកិតរាល់ពេលដែលជួបពួកគេ។ បន្ទាប់ពីការរត់ប្រកបដោយភាពរំភើប និងគ្រោះថ្នាក់បែបនេះបានបន្តអស់រយៈពេលប្រហែលដប់នាទីមក ខ្សែភ្នែករបស់ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្រាប់តែប្រែជាស្រឡះ និងច្បាស់លាស់ភ្លាមៗ។ បឹងដ៏ថ្លាឆ្វង់តូចមួយបានលេចឡើងនៅក្នុងកែវភ្នែករបស់គាត់។

នៅចំកណ្តាលបឹងនោះ មានកោះតូចមួយ។ រលកទឹកនៅជុំវិញបានភ្លឺចែងចាំងចាំង ដោយមិនមានសញ្ញានៃស្ពានណាមួយដើម្បីឆ្លងទៅកាន់កោះនោះឡើយ។

ដោយឈរនៅក្បែរមាត់បឹង សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានក្រឡេកមើលទៅទឹកបឹងដ៏ថ្លាឆ្វង់ដែលអាចមើលធ្លុះដល់បាតបឹងបាន។ គាត់បានលិតបបូរមាត់ខ្លួនឯង ហើយស្លាបមួយគូនៅលើខ្នងរបស់គាត់បានបក់បោក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលគាត់ទើបតែហោះបានចម្ងាយប្រហែលមួយម៉ែត្រកាត់តាមផ្ទៃបឹង ថាមពលដ៏ចម្លែកមួយស្រាប់តែបង្ខំឱ្យរាងកាយរបស់គាត់ធ្លាក់ចុះសំដៅទៅរកទឹកបឹងភ្លាមៗ។

នៅពេលដែលរាងកាយរបស់គាត់ហៀបនឹងប៉ះនឹងទឹកបឹង បេះដូងរបស់ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្រាប់តែរឹតបន្តឹងភ្លាមៗ។ អារម្មណ៍មិនល្អមួយបានផ្ទុះឡើងនៅក្នុងខ្លួនរបស់គាត់យ៉ាងរហ័ស។ គាត់បានដក ដាវធំខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) ចេញពីចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់គាត់តាមសភាវគតិ រួចគ្រវែងវាចុះទៅខាងក្រោម។ បន្ទាប់មក ចុងជើងរបស់គាត់បានជាន់ស្រាលៗនៅលើដាវនោះ ដោយខ្ចីកម្លាំងបណ្តែតខ្លួននេះដើម្បីហោះតាមផ្ទៃបឹង រួចស្ទុះត្រឡប់មកក្បែរមាត់បឹងវិញយ៉ាងលឿន។

សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានឈរយ៉ាងមានគ្រោះថ្នាក់នៅក្បែរមាត់បឹង គាត់បានងាកខ្លួនទៅមើល ដាវធំខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) ដែលត្រូវបានរលាយបាត់ទៅជាគ្មានសល់ភ្លាមៗដោយសារជាតិពុល... គាត់មិនអាចទប់ចិត្តបានក៏លេបទឹកមាត់ខ្លួនឯងមួយក្អឹកធំ...

«ប្រយ័ត្នប្រយែងបន្តិច។ មានការហាមឃាត់ថាមពល (Energy Prohibition) នៅក្នុងលំហអាកាសខាងលើបឹងនេះ។ រាល់វត្ថុហោះហើរទាំងអស់នឹងត្រូវបង្ខំឱ្យធ្លាក់ចូលទៅក្នុងបឹង។ ច្បាស់ណាស់ថាមានជាតិពុលដ៏ខ្លាំងក្លានៅក្នុងបឹងនេះ។ ប្រសិនបើឯងមានការប៉ះពាល់បន្តិចបន្តួចជាមួយវា... សូម្បីតែ លំដាប់ស្ដេច (Dou Wang) ក៏នឹងជួបការលំបាកខ្លាំងដែរ» សំឡេងរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានបន្លឺឡើងនៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់។

«ចង្រៃយ៍មែន...» សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) ជេរប្រទេចតិចៗ រួចក្តាប់កណ្តាប់ដៃរបស់គាត់យ៉ាងណែនដោយក្តីអន្ទះសារ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គាត់បានដកដង្ហើមធំ រួចសួរទាំងញញឹមល្វីងជូរចត់ថា៖ «តើពួកយើងគួរធ្វើរឿងអ្វីបន្តទៀតឥឡូវនេះ?»

«ពួកយើងគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រដ៏ល្ងង់ខ្លៅបំផុតនោះឡើយ។ ដូចកាលពីលើកមុនដែលឯងបានចូលទៅក្នុងបឹងម៉ាម៉ា (Magma Lake) អញ្ចឹង ខ្ញុំនឹងប្រើប្រាស់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) ដើម្បីគ្របដណ្តប់រាងកាយរបស់ឯង។ ឯងត្រូវតែធ្វើចលនាឱ្យបានលឿនបំផុតដើម្បីប្រញាប់ទៅកាន់កោះនោះ។ បើមិនដូច្នោះទេ ឯងមុខជាត្រូវរលាយរហូតដល់គ្មានសល់រូបរាងជាក់ជាមិនខាន» យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) គិតពិចារណាមួយសន្ទុះ មុននឹងនិយាយដោយក្តីទាល់តម្រិះ។

«ប្រញាប់ឡើង... ពេលវេលាមានតម្លៃណាស់!» សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដុសដៃរបស់គាត់ទាំងក្តីរំភើប និងរំលឹកដាស់តឿន។

យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានឆ្លើយតបស្រាលៗ។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌សក្រាស់មួយបានលេចឡើងបន្តិចម្តងៗនៅលើរាងកាយរបស់ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) ហើយបានព័ទ្ធជុំវិញខ្លួនរបស់គាត់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក វាបានគ្របដណ្តប់រាងកាយរបស់ សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) ទាំងស្រុង។

«ចង្រៃយ៍មែន ទៅចុះ...» ដោយឈរនៅក្បែរមាត់បឹង សៀវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលទៅទឹកបឹងដ៏ថ្លាឆ្វង់ គាត់បានខាំធ្មេញ និងបិទភ្នែករបស់គាត់។ ជាមួយនឹងសំឡេងទឹកខ្ទាតខ្លាំង គាត់បានលោតចូលទៅក្នុងបឹងនោះភ្លាមៗ។