[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a0940a4e96823b0b0cba873":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",203,"តំបន់ខាងក្នុងនៃវាលខ្សាច់","\u003Cdiv>នៅក្រោមមេឃដ៏ស្រឡះ និងក្តៅហែង ព្រះអាទិត្យដ៏ធំសម្បើមបានព្យួរនៅខាងលើខ្ពស់ មិនខុសពីដុំភ្លើងដ៏ធំដែលកំពុងបញ្ចេញកម្តៅមិនឈប់ឈរឡើយ។ ពន្លឺព្រះអាទិត្យដ៏ក្តៅក្រហាយបានសាយភាយពេញវាលខ្សាច់ពណ៌មាស ចំអិនគ្រាប់ខ្សាច់តូចៗឱ្យក្លាយជាបំណែកលោហៈតូចៗដ៏ក្តៅគគុក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារតែសីតុណ្ហភាពខ្ពស់នៅក្នុងវាលខ្សាច់ ខ្សែខ្យល់ក្តៅបានហក់ឡើងពីខ្សាច់ពណ៌លឿង ធ្វើឱ្យខ្យល់ឡើងកម្តៅរហូតដល់មានសភាពវក់វី និងមើលទៅហាក់ដូចជារូបភាពបំភាន់ភ្នែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងវាលខ្សាច់ដែលគ្មានទីបញ្ចប់ រូបរាងមនុស្សក្នុងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ខ្មៅស្រាប់តែលេចឡើង។ តាមរយៈទឹកមុខដែលហត់នឿយនឹងការធ្វើដំណើរ វាច្បាស់ណាស់ថាគេបានស្នាក់នៅក្នុងវាលខ្សាច់នេះអស់រយៈពេលជាយូរមកហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រូបរាងមនុស្សនោះបានបោះជំហានយ៉ាងធ្ងន់ៗ ខណៈដែលគេកំពុងឡើងលើទួលខ្សាច់ដ៏ខ្ពស់មួយយឺតៗ។ គេសម្លឹងមើលទៅគ្រប់ទិសទី មុននឹងដកផែនទីស្បែកពពែមួយចេញពីចិញ្ចៀនរក្សាទុក និងពិនិត្យមើលផ្លូវយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ននៅលើនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តាមរយៈផ្លូវនៅលើផែនទី ពួកយើងហាក់ដូចជាកំពុងខិតជិតដល់តំបន់ខាងក្នុងនៃវាលខ្សាច់ តាគ័រ (Tager Desert) បន្តិចម្តងៗហើយ...» ម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានអូសតាមខ្សែផ្លូវ ខណៈដែលវាផ្លាស់ទីយឺតៗពេញផែនទី។ បន្ទាប់មក គេលិទ្ធបបូរមាត់ដ៏ស្ងួតរបស់គេ រួចរអ៊ូតិចៗម្នាក់ឯង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ឺ។ វាលខ្សាច់ តាគ័រ ដ៏ចង្រៃនេះ។ វាមិនធំពេកទេដឹង... ការមកដល់ទីនេះពីទីក្រុងថ្មខ្មៅ (Rock Desert City) ប្រើពេលកន្លះខែទៅហើយ។ ប្រសិនបើផែនទីនេះមិនបានបង្ហាញពីចំណុចផ្គត់ផ្គង់នៅក្នុងវាលខ្សាច់ឱ្យច្បាស់លាស់ទេ នោះការធ្វើដំណើរនេះច្បាស់ជា ‘គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍’ ជាងនេះមិនខាន...» ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមធំ។ គេព្យាយាមស្វែងរកក្តីសុខក្នុងស្ថានភាពលំបាក ខណៈដែលញញឹមទាំងអស់សង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចាប់តាំងពី ស៊ាវ យ៉ាន ចាកចេញពីទីក្រុងថ្មខ្មៅ គេបានធ្វើតាមផ្លូវនៅលើផែនទីនេះ ខណៈដែលដើរឆ្ពោះទៅកាន់តំបន់ខាងក្នុងនៃវាលខ្សាច់ តាគ័រ។ ដោយសារតែអាកាសធាតុនៅក្នុងវាលខ្សាច់គឺមិនអាចស្មានដឹងជាមុនបាន ស៊ាវ យ៉ាន ជ្រើសរើសតែពេលវេលាដែលមានសុវត្ថិភាពប៉ុណ្ណោះ ដើម្បីលាតត្រដាង ស្លាបពពកស្វាយ (Purple Cloud Wings) និងហោះហើរឱ្យលឿន។ ក្នុងអំឡុងពេលភាគច្រើន គេជ្រើសរើសការដើរដោយជើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រៅពី សត្វវេទមន្ត (Magic Beasts) ដែលលាក់ខ្លួននៅក្នុងស្រទាប់ខ្សាច់នៃវាលខ្សាច់ តាគ័រ អ្វីដែលមនុស្សភ័យខ្លាចបំផុតនោះគឺ មនុស្សពស់ (Snake-People) នៅក្នុងវាលខ្សាច់នេះឯង។ កម្រមានមនុស្សនៅក្នុងវាលខ្សាច់ណាដែលចង់ក្លាយជាសត្រូវជាមួយពួកគេណាស់។ យ៉ាងណាមិញ សមត្ថភាពរបស់មនុស្សពស់ក្នុងការបញ្ជាពស់ពិសឱ្យវាយឆ្មក់សត្រូវដោយស្ងាត់ៗ គឺជាអ្វីដែលពិបាកការពារបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មនុស្សពស់ ទាំងនេះ ដែលជាបញ្ហាដ៏ធំសម្រាប់មនុស្សធម្មតា មិនបានបង្កជាបញ្ហាដល់ ស៊ាវ យ៉ាន ឡើយ ដោយសារគេមានផែនទីដ៏ច្បាស់លាស់ និងជំនួយពី ថាមពលខាងវិញ្ញាណ (Spiritual Perception) ដ៏ខ្លាំងក្លារបស់លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao)។ រាល់ពេលដែលមានគ្រោះថ្នាក់ខិតជិតមកដល់ ស៊ាវ យ៉ាន អាចម្ចាស់ការក្នុងការចៀសវាងកងល្បាតរបស់កុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់បានយ៉ាងងាយស្រួល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើគេមិនអាចចៀសវាងការជួបជាមួយមនុស្សពស់បាន ស៊ាវ យ៉ាន ក៏មិនមានបំណងបង្ហាញក្តីមេត្តាដែរ។ គេបានប្រើបច្ចេកទេសលឿនដូចផ្លេកបន្ទោរដើម្បីសម្លាប់ពួកគេ មុនពេលដែលមនុស្សពស់អាចផ្តល់សញ្ញាព្រមានណាមួយ... គេដឹងច្បាស់ណាស់ថា តើវាជារឿងដ៏គួរឱ្យរន្ធត់កម្រិតណា ប្រសិនបើគេត្រូវបានដេញតាម និងឡោមព័ទ្ធដោយមនុស្សពស់មួយចំនួនធំនៅក្នុងវាលខ្សាច់ តាគ័រ នេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាមានជំនួយពី ស្លាបពពកស្វាយ និងផែនទីក៏ដោយ ក៏ ស៊ាវ យ៉ាន នៅតែប្រើពេលកន្លះខែដើម្បីមកដល់ទីនេះពីតំបន់ខាងក្រៅនៃវាលខ្សាច់ តាគ័រ។ ហេតុផលនេះហើយ ទើបមិនចម្លែកទេដែល ស៊ាវ យ៉ាន ត្អូញត្អែរអំពីពេលវេលាដែលកន្លងផុតទៅ ជាមួយនឹងសំណើចជូរចត់ និងអស់សង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ចង្អុលទៅផ្លូវដែលគេកំពុងនៅ និងអូសវា រហូតដល់ឈប់នៅត្រង់ចំណុចពណ៌ក្រហមដែលតំណាងឱ្យគ្រោះថ្នាក់។ មានចំណុចពណ៌ក្រហមតូចៗសរុបចំនួន ៨ នៅលើផែនទីទាំងមូល ដែលត្រូវបានដាក់នៅទីតាំងផ្សេងៗគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រៅពីកុលសម្ព័ន្ធតូចៗមួយចំនួន មានកុលសម្ព័ន្ធធំៗសរុបចំនួន ៨ ក្នុងចំណោមពូជសាសន៍មនុស្សពស់នៅក្នុងវាលខ្សាច់ តាគ័រ។ ចំណុចក្រហមទាំង ៨ នោះតំណាងឱ្យទីតាំងកុលសម្ព័ន្ធនៅលើផែនទី។ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលខ្លាំងបំផុតក្នុងចំណោមពូជសាសន៍មនុស្សពស់ និងមានឋានៈខ្ពស់នៅក្នុងវាលខ្សាច់។ ក្រៅពី មហេសី មេឌូសា (Queen Medusa) ពួកគេមិនទទួលស្គាល់បុគ្គលណាផ្សេងទៀតជាមេកើយរបស់ពួកគេឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រុមកុលសម្ព័ន្ធធំៗទាំង ៨ គ្រប់គ្រងតំបន់ផ្សេងៗគ្នានៃវាលខ្សាច់ តាគ័រ។ នៅក្នុងផ្នែកនេះនៃតំបន់ខាងក្នុងវាលខ្សាច់ ផ្លូវដែលត្រូវបានគូសនៅលើផែនទីត្រូវបានរារាំងដោយចំណុចពណ៌ក្រហមដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងចង្អុលបង្ហាញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតជាស៊យមែន...» ជ្រួញចិញ្ចើមសម្លឹងមើលចំណុចពណ៌ក្រហមឆ្អៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមធំទាំងអស់សង្ឃឹម។ នៅក្នុងកុលសម្ព័ន្ធខ្នាតធំទាំងនេះ ជាធម្មតាមានមនុស្សពស់កម្រិត លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling) ឬសូម្បីតែ លំដាប់ស្ដេច (Dou Wang)។ ដូច្នេះ ការចង់ចូលទៅដោយមិនឱ្យអ្នកណាម្នាក់ដឹង គឺជារឿងដែលមិនអាចទៅរួចឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មើលទៅខ្ញុំត្រូវធ្វើដំណើរវាងវិញហើយ...» ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាល និងញញឹមជូរចត់។ ទោះបីជាមានលោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ ជាសន្លឹកបៀរលាក់ក៏ដោយ ក៏ ស៊ាវ យ៉ាន មិនអាចដើររាតត្បាតក្នុងវាលខ្សាច់ តាគ័រ ដោយមិនប្រុងប្រយ័ត្នបានឡើយ។ មនុស្សពស់មានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីអាចប្រយុទ្ធជាមួយអាណាចក្រ ជាម៉ា (Jia Ma Empire) ដ៏ធំសម្បើមអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំដោយមិនត្រូវបានកម្ទេច។ ដូច្នេះ ការរកបញ្ហាតែម្នាក់ឯងនៅក្នុងទឹកដីរបស់មនុស្សពស់ គឺជាទង្វើដ៏ល្ងង់ខ្លៅបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែមុននឹងចូលទៅកាន់តំបន់ខាងក្នុងនៃវាលខ្សាច់ មើលទៅខ្ញុំគួរតែបំពេញប្រភពទឹករបស់ខ្ញុំជាមុនសិន... វាលើសពីមួយថ្ងៃហើយចាប់តាំងពីការស្តុកទុករបស់ខ្ញុំអស់រលីង។» សម្លឹងមើលទៅចិញ្ចៀនរក្សាទុកដែលទទេស្អាតគ្មានទឹក ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមធំ។ ភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលផែនទី និងឈប់នៅត្រង់សញ្ញាតំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់ (Oasis) ដែលនៅជិតគេបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្ហឺ... កន្លែងនេះហាក់ដូចជានៅជិតកុលសម្ព័ន្ធមនុស្សពស់បន្តិចហើយ...» បន្ទាប់ពីឃើញសញ្ញាតំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្រឡេកមើលចំណុចពណ៌ក្រហមឆ្អៅដែលហាក់ដូចជានៅទល់មុខសញ្ញានោះ រួចគេក៏ជ្រួញចិញ្ចើមដោយមិនដឹងខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ជាអកុសល វាមានតែតំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់មួយនេះគត់ក្នុងរង្វង់ ៥០ គីឡូម៉ែត្រ...» ស៊ាវ យ៉ាន រអ៊ូតិចៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេគ្រវីក្បាលទាំងអស់សង្ឃឹម និងទុកផែនទីចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀនរក្សាទុក។ «ទោះបីជាវាមើលទៅជិតនៅលើផែនទី ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថាចម្ងាយពិតប្រាកដគួរតែមានយ៉ាងហោចណាស់ពីរបីគីឡូម៉ែត្រ... ខ្ញុំនឹងចាកចេញឱ្យលឿនបន្ទាប់ពីបានទឹកខ្លះ។ មនុស្សពស់មិនគួរអាចកត់សម្គាល់ឃើញខ្ញុំឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីគេបានផ្តល់ទំនុកចិត្តដល់ខ្លួនឯងក្នុងចិត្តហើយ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បោះជំហានយ៉ាងវែង និងដើរយ៉ាងលឿនឆ្ពោះទៅកាន់តំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់ដែលនៅឆ្ងាយនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សេះអាចងាប់នៅពេលដែលវាប្រឹងរត់ឆ្ពោះទៅរកភ្នំដែលវាបានឃើញ។ ផែនទីក៏អាចធ្វើឱ្យមនុស្សរត់រហូតដល់ស្លាប់បានដែរ... ទោះបីជាផ្លូវនោះមើលទៅខ្លីបន្តិចនៅលើផែនទីក៏ដោយ ប៉ុន្តែ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវដើរសរុបចំនួន ៣ ម៉ោង។ លុះត្រាតែមេឃចាប់ផ្តើមងងឹតបន្តិចម្តងៗ ទើបជ្រុងមួយនៃតំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់ពណ៌បៃតងស្រស់នោះ លេចឡើងយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅតំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់តូចមួយដែលស្ថិតនៅកណ្តាលវាលទំនាប ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមធំដោយភាពធូរស្រាល។ គេរឹត ដាវធំខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) នៅលើខ្នងរបស់គេ និងសម្លឹងមើលជុំវិញខ្លួនដោយការប្រុងប្រយ័ត្ន។ នៅពេលដែលគេរកមិនឃើញដានរបស់មនុស្សពស់ គេក៏ប្រើសម្រស់មេឃដែលកំពុងងងឹត ដើម្បីធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់យ៉ាងលឿន និងស្ងាត់ៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលគេខិតជិតដល់តំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់ ខ្យល់ក្តៅនៅជុំវិញក៏ចាប់ផ្តើមប្រែជាត្រជាក់ និងស្រស់ស្រាយ។ ស៊ាវ យ៉ាន ក្រឡេកមើលជុំវិញខ្លួនម្តងទៀត មុននឹងលោតចូលទៅក្នុងព្រៃពណ៌បៃតងស្រស់។ រាងកាយរបស់គេត្រូវបានលាក់បាំងបន្តិចម្តងៗនៅក្នុងស្លឹកឈើ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ស្រូបយកក្លិនក្រអូបនៃស្មៅតូចៗនៅក្បែរខ្លួនថ្នមៗ មុនពេលដកដង្ហើមចេញដោយផាសុកភាព។ នៅក្នុងវាលខ្សាច់ ពណ៌បៃតងបន្តិចបន្តួចនេះក៏ត្រូវបានមនុស្សចាត់ទុកថាជាកំណប់ដែរ។ បាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ប៉ះចង្ការបស់គេ ខណៈដែលរាងកាយរបស់គេធ្វើចលនាតាមព្រៃឈើ។ ភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលទៅគ្រប់ទិសទី ដើម្បីស្វែងរកកន្លែងដែលមានប្រភពទឹក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងផ្លាស់ទីខ្សែភ្នែករបស់គេ គេក៏បានចូលជ្រៅទៅក្នុងតំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់បន្តិចម្តងៗ។ គេហៀបនឹងមានអារម្មណ៍ធុញថប់បន្តិចដោយសារតែការស្វែងរកប្រភពទឹកមិនឃើញ ស្រាប់តែគេបានឮសំឡេងទឹកខ្ចាយនៅខាងមុខបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលបានឮសំឡេងទឹក ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ដកដង្ហើមធំភ្លាមៗដោយភាពធូរស្រាល។ ភាពរំជើបរំជួលនៅក្នុងចិត្តរបស់គេក៏ត្រូវបានពន្លត់ដោយសំឡេងទឹកដ៏ថ្លាឈ្វេងនោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មុនពេលដែលគេបម្រុងនឹងស្ទុះចេញពីព្រៃ ភ្នែករបស់គេដែលកំពុងសម្លឹងមើលតាមចន្លោះព្រៃ ស្រាប់តែឈប់ងក់។ រាងកាយរបស់គេបានអោនចុះភ្លាមៗ ហើយដង្ហើមរបស់គេត្រូវបានសង្កត់ឱ្យនៅកម្រិតទាបបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើផ្លូវតូចមួយដែលនាំទៅដល់ផ្នែកម្ខាងទៀតនៃតំបន់បៃតងកណ្តាលវាលខ្សាច់ ស្ត្រីមនុស្សពស់ពីរបីនាក់ដែលមានរាងកាយមាំមួន និងទឹកមុខត្រជាក់ស្រេប បានឈរស្ងៀម។ ក្រសែភ្នែកដ៏មុតស្រួចរបស់ពួកគេបន្តសម្លឹងមើលព្រៃជុំវិញ ហើយពួកគេកាន់អាវុធយ៉ាងណែននៅក្នុងដៃ។ មើលទៅពួកគេហាក់ដូចជាបានរៀបចំខ្លួនរួចជាស្រេច ដើម្បីសម្លាប់អ្នកណាដែលហ៊ានចូលមកក្នុងតំបន់នេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រហែលជាដោយសារតែបរិស្ថានវាលខ្សាច់ហើយ ទើបស្ត្រីមនុស្សពស់ទាំងនេះមានស្បែកខ្មៅស្រអែម។ រូបរាងដ៏ស្រស់ស្អាតបន្តិចបន្តួចរបស់ពួកគេ អមដោយភ្នែកដែលមានរាងដូចគ្រាប់ពេជ្រដ៏ប្លែក បានធ្វើឱ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍ថាមានភាពទាក់ទាញម្យ៉ាង ហើយចង្កេះដ៏សិចស៊ីរបស់ពួកគេគឺដូចជាពស់ទឹកអញ្ចឹង។ នៅក្នុងពិភពមនុស្ស នៅពេលណាដែលមានទាសករស្រីមនុស្សពស់សម្តែងរបាំដ៏ប្លែកភ្នែក វាមិនមែនជារឿងចម្លែកទេដែលឃើញបុរសមួយចំនួននៅជុំវិញដែលកំពុងមើល និងមានស្មារតីទន់ជ្រាយ មានអារម្មណ៍រំជើបរំជួល និងមានផ្ទៃមុខពោរពេញដោយភាពអៀនខ្មាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាមពិតទៅ ស៊ាវ យ៉ាន នៅពេលនេះ មិនមានចំណាប់អារម្មណ៍ក្នុងការគយគន់ចង្កេះដ៏ទាក់ទាញរបស់ស្ត្រីមនុស្សពស់ឡើយ។ នៅពេលដែលគេក្រឡេកមើលស្ត្រីមនុស្សពស់ពីរបីនាក់នេះជាលើកដំបូង ទឹកមុខរបស់គេក៏ប្រែជាអាក្រក់បន្តិច។ មូលហេតុគឺដោយសារតែ ថាមពលខាងវិញ្ញាណ ដ៏ពូកែរបស់គេ បានធ្វើឱ្យគេដឹងថា ក្នុងចំណោមស្ត្រីមនុស្សពស់ពីរបីនាក់នេះ តាមពិតមានកម្រិត លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ដល់ទៅ ៤ នាក់។ ចំណែកអ្នកដែលនៅសល់ គឺសុទ្ធតែជាកម្រិត លំដាប់គ្រូ (Dou Shi) ដ៏ខ្លាំងក្លា...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃមែន... ហេតុអីបានជាពួកគេមកផ្តុំគ្នានៅទីនេះនៅពេលនេះ?» សម្លឹងមើលស្ត្រីមនុស្សពស់ដែលមានកម្លាំងខ្លាំងបែបនេះ មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍ថាចត់។ គេសើចជូរចត់តិចៗ ខណៈដែលគេផ្លាស់ប្តូរខ្សែភ្នែកទៅជុំវិញ។ បន្ទាប់ពីសង្កត់ដង្ហើមឱ្យខ្សោយបំផុត គេក៏បានផ្លាស់ទីរាងកាយយឺតៗ និងធ្វើដំណើរយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ និងប្រុងប្រយ័ត្នឆ្ពោះទៅកាន់កន្លែងដែលសំឡេងទឹកបន្លឺឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយពឹងផ្អែកលើមេឃដែលចាប់ផ្តើមងងឹតបន្តិចម្តងៗ ជាសំណាងល្អ ស៊ាវ យ៉ាន បានចៀសផុតពីខ្សែភ្នែកពិនិត្យរបស់ក្រុមស្ត្រីមនុស្សពស់នេះ។ គេដើរតាមសំឡេងទឹក ហើយចុងក្រោយក៏ខិតជិតដល់ប្រភពទឹក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានវែកស្លឹកឈើដោយស្ងាត់ៗ ខណៈដែលគេបាញ់ខ្សែភ្នែកចេញទៅ។ បឹងដ៏ថ្លាឆ្វេងមួយបានលេចឡើងក្នុងខ្សែភ្នែករបស់គេ។ ទឹកបឹងដ៏ថ្លានោះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលបានបាត់បង់ប្រភពទឹកអស់មួយថ្ងៃ មិនអាចទប់ចិត្តបានក៏លេបទឹកមាត់បន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្លប...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែល ស៊ាវ យ៉ាន ពោរពេញដោយភាពរីករាយ និងគ្រោងនឹងទៅយកទឹក ស្រាប់តែសំឡេងទឹកបែកគ្នាបានទាញខ្សែភ្នែករបស់គេទៅ។ ភ្លាមៗនោះ រាងកាយរបស់គេក៏ប្រែរឹង។ មាត់របស់គេបានចំហ ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលទៅរូបរាងមនុស្សដែលបានលេចឡើងនៅត្រង់ចំណុចដែលទឹកបានបែកចេញពីគ្នា...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងបឹងនោះ ខ្នងរបស់ស្ត្រីម្នាក់ដែលមានរូបរាងដ៏សិចស៊ី បានលេចចេញពីបាតបឹង។ ជាមួយនឹងខ្នងដែលបែរមករក ស៊ាវ យ៉ាន នាងបានគ្រវីសក់ដ៏វែងរបស់នាងដែលជាប់នឹងស្មាពណ៌សដូចព្រិល។ តំណក់ទឹកបានជាប់នៅលើស្បែករបស់នាង ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាផុយស្រួយណាស់។ តំណក់ទឹកបានហូរតាមស្មារបស់នាង និងរអិលកាត់ចង្កេះដ៏តូច និងសិចស៊ីបំផុតរបស់នាង ហើយចុងក្រោយក៏ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងបឹងវិញ បង្កើតជាលកទឹក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាពួកគេនៅឆ្ងាយពីគ្នាបន្តិចក៏ដោយ ក៏ ស៊ាវ យ៉ាន នៅតែអាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់នូវភាពទន់ភ្លន់នៃចង្កេះដ៏តូចនោះ។ វាក៏ពិបាកនឹងស្រមៃដែរថា តើចង្កេះដ៏តូច និងទន់ភ្លន់នោះអាចរមួលទៅតាមជ្រុងដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលកម្រិតណា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះបានប្រើដៃដ៏តូចរបស់នាងចាប់សក់វែងរបស់នាងដោយមិនបានប្រុងប្រយ័ត្ន និងបង្វិលខ្លួនយឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលស្ត្រីនោះបង្វិលរាងកាយមក រាងកាយដ៏ល្អឥតខ្ចោះរបស់នាងត្រូវបានលេចចេញក្នុងខ្សែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ភ្លាមៗ។ បុគ្គលម្នាក់ដែលនៅតែជាកំលោះបរិសុទ្ធ មានអារម្មណ៍ថាឈាមរបស់គេកំពុងពុះកញ្ជ្រោលភ្លាមៗ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រាងកាយដ៏ល្អឥតខ្ចោះដែលមើលទៅហាក់ដូចជាត្រូវបានឆ្លាក់ចេញពីត្បូងពណ៌ស គឺដូចជាស្នាដៃឯករបស់ឋានសួគ៌អញ្ចឹង។ ដើមទ្រូងដ៏មូលក្លំបានបង្ហាញខ្លួនយ៉ាងមានមោទនភាពនៅក្នុងខ្យល់ដ៏ត្រជាក់ និងសើមបន្តិច។ នៅក្រោមពន្លឺព្រះច័ន្ទដ៏ស្រទន់ រូបរាងរបស់នាងគឺទាំងគួរឱ្យស្រឡាញ់ និងមានមន្តស្នេហ៍។ ភ្នែកដែលមានរាងដូចគ្រាប់ពេជ្រដ៏ស្រស់ស្អាត មានបង្កប់នូវសំណើមដែលពោរពេញដោយមនោសញ្ចេតនា។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-17T04:14:28.864Z","6a0940a4e96823b0b0cba873","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a092587e96823b0b0cba856",202,"ការឡើងកម្រិត! ការចាប់ផ្តើមដំណើរចាកចេញ!",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a0941f8e96823b0b0cba880",204,"នារីពស់ យូ មី (Yue Mei)",322,1790177390997]