[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a092587e96823b0b0cba856":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",202,"ការឡើងកម្រិត! ការចាប់ផ្តើមដំណើរចាកចេញ!","\u003Cdiv>«ក្រត...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទ្វារបន្ទប់ត្រូវបានបើកថ្នមៗនៅក្រោមពន្លឺភ្លើងដែលកំពុងរេរាំ ខណៈដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដើរចូលមកទាំងទ្រេតទ្រោត។ បន្ទាប់ពីគ្រវីក្បាលយ៉ាងខ្លាំងដើម្បីជម្រុះភាពវិលមុខចេញពីខួរក្បាល គេក៏បិទទ្វារបន្ទប់ រួចដើរទៅអង្គុយលើគ្រែទាំងមិននឹងនរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ឺ...» ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមបញ្ចេញជាតិស្រវឹង ខណៈដែលដៃឈ្លីក្បាលដែលកំពុងឈឺតិចៗ។ គេមិនអាចទប់សំណើចជូរចត់បានឡើយ។ ដោយសារបងប្រុសទាំងពីរដឹងថាគេនឹងចាកចេញនៅថ្ងៃស្អែក ទើបពួកគេបង្ខំឱ្យគេផឹកជាមួយកាលពីមុននេះ។ ប្រសិនបើគេមិនបារម្ភពីរឿងត្រូវចេញដំណើរនៅថ្ងៃស្អែកទេ គេច្បាស់ជាផឹកទាល់តែពួកគេដេកលក់អស់មិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ដោះស្បែកជើង រួចអង្គុយពែនភ្នែនលើគ្រែ។ ដៃរបស់គេបង្កើតជាសញ្ញាហ្វឹកហាត់ ហើយដង្ហើមរបស់គេក៏ចាប់ផ្តើមមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងរឹងមាំបន្តិចម្តងៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ជាតិអាល់កុលក្នុងទម្រង់ជាចំហាយ ក៏បាញ់ចេញតាមចុងម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីជម្រុះជាតិស្រវឹងចេញពីខ្លួន ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍ថាខួរក្បាលរបស់គេស្រឡះល្អជាងមុន។ គេគិតមួយសន្ទុះ រួចក៏ប៉ះចិញ្ចៀនរក្សាទុកថ្នមៗ។ ពន្លឺពណ៌បៃតងបានភ្លឺឡើងពេញបន្ទប់ រួចក៏បាត់ទៅវិញយ៉ាងលឿន។ ក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក ស្នូលផ្កាឈូក (Green Lotus Seat) ពណ៌បៃតង ក៏លេចរូបរាងឡើងអណ្តែតនៅពីមុខគេយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅ ស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ដែលដូចជាស្នាដៃសិល្បៈ ពន្លឺនៃភាពរំភើបបានភ្លឺផ្លេកក្នុងភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ គេគ្រវីបាតដៃធ្វើឱ្យផ្កាឈូកនោះចុះមកក្រោម បន្ទាប់មកគេក៏លោតទៅអង្គុយពែនភ្នែននៅលើ បល្ល័ង្កផ្កាឈូក (Lotus Platform) នោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទម្ងន់ខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ធ្វើឱ្យផ្កាឈូកចុះមកក្រោមបន្តិច ប៉ុន្តែនៅពេលវាមកដល់កម្ពស់ប្រហែលតុ វាក៏ឈប់ងក់។ នៅពេលដែលត្រកៀកប៉ះនឹង ស្នូលផ្កាឈូក ថាមពលដ៏កក់ក្តៅមួយបានជ្រៀតចូលតាមស្បែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន និងគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃរាងកាយរបស់គេ។ អារម្មណ៍ដ៏មានផាសុកភាពនោះ ធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមវែងៗដោយក្តីពេញចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បង្កើតជាសញ្ញាហ្វឹកហាត់ម្តងទៀត ខណៈដែលគេបិទភ្នែកយឺតៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏ឈានចូលទៅក្នុងសភាពហ្វឹកហាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលគេចូលទៅក្នុងសភាពហ្វឹកហាត់ ចង្កោមពន្លឺពណ៌បៃតងខ្ចីស្រាប់តែភាយចេញពីផ្កាឈូក និងគ្របដណ្តប់លើរាងកាយ ស៊ាវ យ៉ាន ទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានលិចចូលទៅក្នុងខ្លួន ហើយតាមទម្លាប់ គេក៏ទៅដល់ គ្រឹះកម្លាំងធាតុ (Vortex) នៅក្នុងពោះផ្នែកខាងក្រោម។ សម្លឹងមើលទៅគ្រឹះពណ៌ស្វាយ ស៊ាវ យ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចដែលឃើញថាមានតំណក់ថាមពលពណ៌ស្វាយចំនួន ១៤ តំណក់នៅក្នុងនោះរួចទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នឹកស្មានមិនដល់ថា តំណក់ថាមពលមួយទៀតអាចកកើតឡើងបាន ក្នុងអំឡុងពេលដែលខ្ញុំហ្វឹកហាត់យ៉ាងយឺតយ៉ាវកន្លងមកនេះ...» ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមធំដោយភាពរំភើបក្នុងចិត្ត។ គេប្រើចិត្តបញ្ជាឱ្យខ្សែ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ពណ៌ស្វាយមួយបំបែកចេញពីគ្រឹះ បន្ទាប់មកវាក៏ចាប់ផ្តើមហូរតាម ផ្លូវថាមពល (Qi Paths) ដែលកំណត់ដោយវិជ្ជា វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង (Flame Mantra)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល វិធីសាស្ត្រដាំដុះ (Qi Method) ចាប់ផ្តើមដំណើរការ ថាមពលធាតុភ្លើងធម្មជាតិនៅក្នុងបន្ទប់ ក៏បាញ់សម្រុកឆ្ពោះទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន ដែលនៅលើផ្កាឈូកបៃតង។ នៅពេលដែលថាមពលទាំងនេះមកប៉ះនឹងពន្លឺពណ៌បៃតងដែលចេញពីផ្កាឈូក ទំហំរបស់ពួកវាក៏រួមតូចភ្លាមៗដោយសារការចម្រាញ់បន្សុទ្ធ។ នៅពេលពួកវាឆ្លងកាត់ពន្លឺពណ៌បៃតងបានសម្រេច ទំហំរបស់ពួកវាសល់ត្រឹមតែ ១ ភាគ ៥ នៃទំហំដើមប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាទំហំរបស់វាធ្លាក់ចុះមែន ប៉ុន្តែបើពិនិត្យឱ្យច្បាស់ គេនឹងឃើញថាថាមពលធាតុភ្លើងដែលរួញតូចនោះ គឺសុទ្ធជាងមុនឆ្ងាយណាស់។ លើសពីនេះ នៅក្នុងថាមពលធាតុភ្លើងពណ៌លឿងខ្ចីនោះ ហាក់ដូចជាមានថាមពលពណ៌បៃតងស្រាលៗលាយឡំជាមួយ ដែលពិបាកនឹងមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ច្បាស់ណាស់ ប្រភពនៃថាមពលពណ៌បៃតងនេះ គឺមកពីខ្លួនប្រាណរបស់ផ្កាឈូកបៃតង ដែលបានបញ្ចូលថាមពលនេះចូលទៅ នៅពេលដែលធាតុភ្លើងធម្មតាឆ្លងកាត់ពន្លឺរបស់វា...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ការចម្រាញ់ពីពន្លឺផ្កាឈូកបៃតង ខ្សែថាមពលធាតុភ្លើងពណ៌លឿងលាយបៃតង ក៏ហូរចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន តាមដង្ហើមរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលខ្សែថាមពលដំបូងចូលទៅដល់ ផ្លូវថាមពល ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងបញ្ជាលំហូរ កម្លាំងធាតុ ក៏ផ្អាកមួយភ្លែត។ តាមរយៈការសម្លឹងដោយចិត្ត ថាមពលពណ៌បៃតងដែលលាយជាមួយថាមពលពណ៌លឿង មិនអាចគេចផុតពីការចាប់អារម្មណ៍របស់គេឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលថាមពលពណ៌បៃតងដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ និងកក់ក្តៅនោះដោយភាពចង់ដឹងចង់ឃើញ មុននឹងបំបែកខ្សែ កម្លាំងធាតុ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយមកព័ទ្ធជុំវិញវា ដើម្បីសាកល្បងចម្រាញ់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលការចម្រាញ់បន្តទៅមុខ ភាពរីករាយយ៉ាងខ្លាំងបានលេចឡើងក្នុងចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ គេភ្ញាក់ផ្អើលដែលឃើញថា កម្រិតភាពសុទ្ធនៃថាមពលពណ៌បៃតងនេះ គឺស្ថិតក្នុងកម្រិតមួយដែលគួរឱ្យខ្លាច។ វាសុទ្ធរហូតដល់ថ្នាក់អាចចាក់ចូលទៅក្នុង គ្រឹះកម្លាំងធាតុ ដោយផ្ទាល់ ដោយមិនចាំបាច់ឆ្លងកាត់ការចម្រាញ់អ្វីទៀតឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថាមពលពណ៌បៃតងនេះ... គួរតែជារបស់ផ្កាឈូកបៃតង។ មិនឆ្ងល់ទេដែលវាសុទ្ធបែបនេះ។ បន្ទាប់ពីឆ្លងកាត់ការដុសខាត់ពីអណ្តាតភ្លើងផែនដីអស់រយៈពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំ បើវាមិនសុទ្ធទេ ទើបជារឿងចម្លែក...» ស៊ាវ យ៉ាន ស្មានដឹងភ្លាមពីប្រភពនៃថាមពលនេះ។ គេមានភាពសប្បាយរីករាយជាខ្លាំង។ មិនឆ្ងល់ទេដែលលោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ សរសើរផ្កាឈូកបៃតងនេះមិនដាច់ពីមាត់។ ក្នុងនាមជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់ថាមពលដ៏សុទ្ធដែលមិនចេះរីងស្ងួត និងអាចរំលងជំហានចម្រាញ់ដ៏ស្មុគស្មាញ វាអាចជួយសន្សំសំចៃពេលវេលាហ្វឹកហាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ាងហោចណាស់ ៧០ ភាគរយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ជាការល្អមែន...» ស៊ាវ យ៉ាន រអ៊ូក្នុងចិត្តដោយក្តីសុខម្តងទៀត។ គេប្រញាប់ធ្វើចិត្តឱ្យស្ងប់ បន្ទាប់មកក៏ចាប់ផ្តើមបំបែកថាមពលពណ៌បៃតងចេញពីថាមពលពណ៌លឿងដែលហូរចូលក្នុងខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយក្តីប្រុងប្រយ័ត្ន ស៊ាវ យ៉ាន បញ្ជាឱ្យថាមពលពណ៌បៃតងហូរតាម ផ្លូវថាមពល មួយជុំ ហើយនៅពេលមិនឃើញអ្វីចម្លែក គេក៏ចាក់វាចូលទៅក្នុង គ្រឹះកម្លាំងធាតុ។ ចំណែកថាមពលពណ៌លឿងវិញ ភាពសុទ្ធរបស់វាមិនស្មើគ្នាទេ ដូច្នេះគេត្រូវចម្រាញ់ពួកវាពីរបីដង សឹមចាក់ចូលទៅក្នុងគ្រឹះតាមក្រោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រោមការបែងចែកការងារយ៉ាងច្បាស់លាស់ក្នុងការហ្វឹកហាត់នេះ គ្រឹះកម្លាំងធាតុ របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ត្រូវបានបំពេញដោយថាមពលយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការហ្វឹកហាត់ដែលធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ភ្លេចអស់ទាំងពេលវេលា បានបន្តរហូតដល់ពេញមួយយប់ និងឈប់ទៅវិញនៅពេលព្រឹកព្រលឹមបានមកដល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលខ្សែថាមពលចុងក្រោយត្រូវបានចាក់ចូលទៅក្នុងគ្រឹះ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ដកដង្ហើមធំ។ គេបម្រុងនឹងចាកចេញពីសភាពហ្វឹកហាត់ទៅហើយ ប៉ុន្តែ គ្រឹះកម្លាំងធាតុ (Vortex) ពណ៌ស្វាយនៅក្នុងពោះស្រាប់តែញ័ររញ្ជួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារការភ្ញាក់ផ្អើលនឹងការញ័រភ្លាមៗនោះ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រញាប់ប្រមូលផ្ដុំចិត្តទៅលើគ្រឹះ។ គេសម្លឹងមើលដោយចិត្ត ហើយក៏ឃើញដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើលថា នៅក្នុងគ្រឹះនោះ តំណក់ថាមពលពណ៌ស្វាយតូចមួយទៀត កំពុងតែចាប់ផ្តើមកកើតរូបរាងឡើងយឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តំណក់ទី ១៥ ចាប់ផ្តើមកកើតឡើងហើយមែនទេ?» ឃើញតំណក់ថាមពលពណ៌ស្វាយដែលកំពុងកកើតឡើងនោះ ស៊ាវ យ៉ាន ពោរពេញដោយភាពរីករាយ។ គេប្រញាប់រក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់នៃចិត្ត ខណៈដែលរង់ចាំតំណក់ទី ១៥ បង្កើតរូបរាងឡើងជាស្ថាពរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈនេះ រលកថាមពលបានកើតឡើងនៅក្នុងគ្រឹះដែលធ្លាប់តែស្ងប់ស្ងាត់។ នៅចំកណ្តាលរលកនោះ គឺជាតំណក់ថាមពលពណ៌ស្វាយតូចមួយដែលកំពុងតែបង្វិលខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តំណក់នោះបង្វិលខ្លួនតាមចង្វាក់។ ខណៈដែលវាបង្វិល កម្លាំងធាតុ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយយ៉ាងក្រាស់នៅក្នុងគ្រឹះ ក៏បន្តហូរចូលទៅក្នុងវា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទីង... នៅខណៈនោះ សំឡេងដ៏ស្រទន់មួយដែលហាក់ដូចជាមិនមានពិត បានបន្លឺចេញពីក្នុងគ្រឹះថាមពល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលសំឡេងនេះបន្លឺឡើង ចលនាដ៏ខ្លាំងក្លានៃគ្រឹះថាមពលក៏ចាប់ផ្តើមស្ងប់ស្ងាត់ទៅវិញ។ តំណក់ថាមពលពណ៌ស្វាយតូចមួយ បានរមៀលខ្លួនយឺតៗនៅក្នុងគ្រឹះ រួចក៏ចាប់ផ្តើមហែលលេងជាមួយតំណក់ថាមពល ១៤ ផ្សេងទៀត ដូចជាត្រីតូចៗអញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលតំណក់ថាមពលទី ១៥ ត្រូវបានបង្កើតឡើង រាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ញ័របន្តិច។ នៅខណៈនេះ ចិត្តរបស់គេអាចដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា គ្រឹះថាមពលដែលធ្លាប់តែដល់ដែនកំណត់ បានរីកធំជាងមុនគួរឱ្យកត់សម្គាល់។ រាងកាយដែលធ្លាប់តែធ្ងន់បន្តិចរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បានប្រែជាស្រាលស្រឡះជាងមុន។ សក្តានុពលដែលនៅក្នុងសាច់ដុំ និងសរសៃឈាម ក៏បានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងនៅខណៈនេះដែរ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មានអារម្មណ៍ពីការផ្លាស់ប្តូរជាច្រើននៅក្នុងរាងកាយ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រាកដក្នុងចិត្តថា ខ្លួនគេនៅពេលនេះ បានក្លាយជា លំដាប់គ្រូ (Dou Shi) ផ្កាយ ២ ជាផ្លូវការហើយ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បើកភ្នែកយឺតៗ។ ពន្លឺពណ៌ស្វាយបានភ្លឺផ្លេកក្នុងភ្នែកពណ៌ខ្មៅរបស់គេ រួចក៏បាត់ទៅវិញភ្លាមៗ។ គេដកដង្ហើមធំ រួចក៏ស្រាយសញ្ញាហ្វឹកហាត់នៅដៃចេញ។ គេងើបឈរ រួចចុះពី ស្នូលផ្កាឈូក យឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈរនៅក្បែរ ស្នូលផ្កាឈូក ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលផ្កាឈូកពណ៌បៃតងដ៏ល្អឥតខ្ចោះ និងគ្មានស្នាមអុជនេះ។ គេមិនអាចទប់សំណើចបានឡើយ ខណៈដែលគេទុកវាចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀនរក្សាទុកយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ ងាកក្បាលមើលទៅមេឃពេលព្រលឹម គេក៏ភ្ញាក់ផ្អើល រួចឧទានថា៖ «មេឃភ្លឺបាត់ទៅហើយ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ទាញខ្លួនឱ្យស្រឡះ រួចឆ្អឹងក្នុងខ្លួនក៏លាន់ឮសូរខ្លាំងៗ។ បន្ទាប់មក គេដើរទៅក្បែរគ្រែ រួចដាក់ ដាវធំខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) ទៅលើខ្នងថ្នមៗ។ គេនិយាយតិចៗថា៖ «ដល់ពេលត្រូវទៅហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ពាយ ដាវធំខ្មៅ នៅលើខ្នង ស៊ាវ យ៉ាន ដើរមកក្បែរតុ។ គេគិតមួយសន្ទុះ មុននឹងដកថ្នាំព្យាបាលដ៏ល្អៗមួយចំនួនធំចេញពីចិញ្ចៀនរក្សាទុក។ បន្ទាប់ពីដាក់ថ្នាំព្យាបាលពេញលើតុ គេក៏ដកថ្នាំគ្រាប់មួយចំនួនដែលមានប្រសិទ្ធភាពចម្លែកៗចេញមកទៀត។ បន្ទាប់មក គេក៏ដកដបត្បូងតូចមួយដែលមានផ្ទុក «ថ្នាំគ្រាប់ស្តារថាមពល» (Energy Recovery Pills) ចំនួន ២៣ គ្រាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងអំឡុងពេលដែលរស់នៅក្នុងទីក្រុងថ្មខ្មៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដឹងថា ទោះបីជាមានថ្នាំព្យាបាលលក់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែបរិមាណរបស់វាមានតិច ហើយគុណភាពក៏មិនសូវល្អដែរ។ ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងតែប្រញាប់ប្រញាល់ពេលវេលា ដូច្នេះគេមិនអាចចម្រាញ់ថ្នាំព្យាបាលបានច្រើនពេកទេ ប៉ុន្តែថ្នាំបន្តិចបន្តួចដែលគេបានរក្សាទុកនេះ គួរតែគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ឱ្យ កងពលទាហានស៊ីឈ្នួលដែកវាលខ្សាច់ (Desert Metal Mercenary Company) ប្រើប្រាស់បានមួយរយៈ។ បន្ទាប់ពីនោះ ប្រសិនបើគ្រប់យ៉ាងប្រព្រឹត្តទៅដោយរលូន គេគួរតែអាចត្រឡប់មកវិញក្នុងពេលឆាប់ៗ ហើយនៅពេលនោះ គេនឹងរៀបចំកាដូដ៏ធំមួយសម្រាប់កងពលនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដាក់របស់គ្រប់យ៉ាងរួចរាល់ ស៊ាវ យ៉ាន ទះដៃ រួចញញឹម។ គេស្ពាយ ដាវធំខ្មៅ រួចដើរទៅកាន់ទ្វារ បើកវា ហើយដើរចេញទៅក្រៅយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មេឃនៅខាងក្រៅនៅងងឹតបន្តិចនៅឡើយ ដោយមានត្រឹមតែជ្រុងតូចមួយនៃព្រះអាទិត្យលេចឡើងនៅជើងមេឃឆ្ងាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បិទទ្វារ ប៉ុន្តែមុនពេលគេដើរបាន ២ ជំហាន សំឡេងដ៏ទន់ភ្លន់ និងអៀនប្រៀនរបស់ក្មេងស្រីម្នាក់បានបញ្ឈប់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកប្រុស... តើលោកនឹងចាកចេញហើយមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងការដកដង្ហើមធំ ស៊ាវ យ៉ាន ងាកក្បាលមើលទៅរូបរាងតូចច្រឡឹងនៅចុងច្រកផ្លូវដើរ។ គេដើរទៅរកយឺតៗ រួចក៏អង្អែលក្បាលតូចរបស់ ឈីង លីន (Qing Lin) ថ្នមៗ។ គេនិយាយទាំងញញឹមថា៖ «ក្មេងស្រីតូច ខ្ញុំនៅមានរឿងសំខាន់ណាស់ដែលត្រូវធ្វើ ដូច្នេះខ្ញុំមិនអាចនៅទីនេះកំដរនាងបានទេ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈីង លីន បើកភ្នែកពណ៌បៃតងដ៏មានមន្តស្នេហ៍របស់នាង ដែលស្អាត និងសុទ្ធស្ទើរតែដូចជា ស្នូលផ្កាឈូកបៃតង និងសម្លឹងមើលស្នាមញញឹមដ៏កក់ក្តៅលើផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ នាងសួរតិចៗថា៖ «តើលោកនឹងត្រឡប់មកវិញទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា ខ្ញុំនឹងត្រឡប់មកវិញដោយជៀសមិនរួច។ ឈីង លីន ខំប្រឹងឡើង។» ស៊ាវ យ៉ាន អោនខ្លួនចុះ សម្លឹងមើលទៅ ពស់ព្រលឹងភ្លើងក្បាលពីរ ដែលហែលចេញពីដៃអាវរបស់ ឈីង លីន និងញញឹមតិចៗ។ គេបង្កើនសំឡេង រួចនិយាយថា៖ «ចាំពាក្យរបស់ខ្ញុំ។ រស់នៅដើម្បីខ្លួនឯង។ នាងមិនបាច់បារម្ភពីក្រសែភ្នែកអ្នកដទៃពេកទេ។ ប្រសិនបើនាងមិនចូលចិត្តពួកគេ គឺគ្រាន់តែមិនបាច់ខ្វល់ពីពួកគេទៅបានហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចា៎។» ឈីង លីន ងក់ក្បាលយ៉ាងខ្លាំង។ ភ្នែកពណ៌បៃតងចាស់របស់នាងចាប់ផ្តើមមានទឹកភ្នែករលីងរលោង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា ខ្ញុំទៅហើយ។ ជួយសុំទោសបងប្រុសទាំងពីររបស់ខ្ញុំជំនួសផង។» ស៊ាវ យ៉ាន ងើបឈរ រួចងាកក្រោយដើរទៅខាងក្រៅបរិវេណកងពល។ ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន ស្ពាយដាវខ្មៅដ៏ធំដែលស្ទើរតែខ្ពស់ជាងខ្លួនគេក៏ដោយ ប៉ុន្តែខ្នងរបស់គេមើលទៅហាក់ដូចជាមានសេរីភាព និងស្រាលស្រឡះបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈរនៅលើផ្លូវតូច ឈីង លីន សម្លឹងមើលទៅខ្នងដ៏មានសេរីភាពដែលកំពុងបាត់រូបរាងបន្តិចម្តងៗទៅក្នុងភាពងងឹត។ នាងប៉ះ ពស់ព្រលឹងភ្លើងក្បាលពីរ នៅលើដៃថ្នមៗ រួចនិយាយតិចៗថា៖ «លោកត្រូវតែត្រឡប់មកវិញណា៎...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើអគារខ្ពស់មួយក្នុងកងពលទាហានស៊ីឈ្នួល ស៊ាវ លី (Xiao Li) អង្អែលចង្កា ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលខ្នងយុវជនដែលកំពុងដើរចេញពីបរិវេណកងពល។ គេផ្អៀងក្បាល រួចសើចថា៖ «អាល្អិតនេះ បន្ទាប់ពីច្រើនឆ្នាំមកនេះ គេនៅតែរក្សាទម្លាប់ដដែល...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា។» នៅក្បែរគេ ស៊ាវ ឌីង (Xiao Ding) កំពុងផ្អែកខ្នងនឹងសសរ ខណៈដែលភ្នែកសម្លឹងមើលយុវជនដែលស្ពាយដាវធំនៅខាងក្រោយ។ គេរអ៊ូតិចៗថា៖ «អាល្អិតនេះពិតជាកាន់តែខ្លាំងឡើងៗហើយ។ មើលទៅពួកយើងត្រូវតែខំប្រឹងជាងមុនហើយ បើមិនអញ្ចឹងទេ យើងប្រហែលជាអាចក្លាយជាអ្នករារាំងផ្លូវគេនៅថ្ងៃអនាគត...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើអគារខ្ពស់ អ្នកទាំងពីរមើលមុខគ្នា រួចក៏ផ្ទុះសំណើចឡើងជាមួយគ្នា។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-17T02:18:47.674Z","2026-05-17T02:59:36.506Z","6a092587e96823b0b0cba856","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a092457e96823b0b0cba829",201,"ការប្រមូលផលបន្តិចបន្តួច",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a0940a4e96823b0b0cba873",203,"តំបន់ខាងក្នុងនៃវាលខ្សាច់",322,1790177390935]