[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a0897f7112811bcf50ec187":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",200,"ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង (Green Lotus Core Flame)","\u003Cdiv>«ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង (Green Lotus Core Flame)?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំឡេងលោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ខួរក្បាលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏នឹកឃើញភ្លាមនូវព័ត៌មានអំពី អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flames) នៅក្នុងតារាងចំណាត់ថ្នាក់ដែលលោកគ្រូធ្លាប់បានប្រាប់គាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ស្ថិតក្នុងចំណាត់ថ្នាក់ទី ១៩ នៃតារាងអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌។ វាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅជ្រៅក្រោមដី ដោយឆ្លងកាត់ការដុសខាត់ ការរលាយចូលគ្នា សម្ពាធ និងការឆ្លាក់ដោយកម្តៅរបស់ផែនដី... វាបង្កើតជាវិញ្ញាណក្នុងរយៈពេល ១០ ឆ្នាំ ក្លាយជារូបរាងក្នុងរយៈពេល ១០០ ឆ្នាំ និងក្លាយជាផ្កាឈូកក្នុងរយៈពេល ១០០០ ឆ្នាំ។ នៅពេលវាពេញរូបរាង ពណ៌របស់វានឹងងាកទៅរកពណ៌បៃតង ហើយស្នូលផ្កាឈូកនឹងបង្កើតជាចង្កោមភ្លើងពណ៌បៃតង ដែលមានឈ្មោះថា ភ្លើងផ្កាឈូកបៃតង ឬ ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង។ កម្លាំងរបស់វាគឺមិនអាចស្មានដឹងឡើយ។ នៅពេលវានៅក្បែរភ្នំភ្លើង វាអាចធ្វើឱ្យភ្នំភ្លើងផ្ទុះឡើង បង្កើតជាកម្លាំងបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងមហិមា។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព័ត៌មានទាំងនេះបានភ្លឺឡើងក្នុងខួរក្បាលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) យ៉ាងលឿន។ ក្តីរំភើបយ៉ាងខ្លាំងបានលេចឡើងពេញផ្ទៃមុខរបស់គាត់។ គាត់បានគ្រវីខ្លួនហែលចេញពី ពស់ព្រលឹងភ្លើង (Flame Spirit Serpent) ខណៈដែលភ្នែកសម្លឹងមើលទៅពន្លឺពណ៌បៃតងយ៉ាងខ្លាំងនៅមិនឆ្ងាយពីមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ុីស...» នៅក្បែរគាត់ សំឡេងស្រែកខ្លាំងមួយបានបន្លឺចេញពីពស់ព្រលឹងភ្លើង។ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងាកក្រោយ ហើយឃើញថាភ្នែកសត្វដ៏ធំនេះបង្ហាញពីភាពភ័យខ្លាច ខណៈដែលវាសម្លឹងមើលទៅចង្កោមពន្លឺពណ៌បៃតងនោះ។ ខ្លួនដ៏ធំរបស់វាក៏រួញ និងញ័រទទ្រើក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនខ្វល់ពីសកម្មភាពរបស់ពស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) លិទ្ធបបូរមាត់ ហើយនិយាយក្នុងចិត្តទាំងរំភើបថា៖ «លោកគ្រូ! តើពួកយើងរកវាឃើញហើយមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កិៗ មើលទៅដូចជាអញ្ចឹងមែន។ នឹកស្មានមិនដល់ថាពួកយើងពិតជារកឃើញ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) មែន... ទោះបីជា ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ស្ថិតក្នុងចំណាត់ថ្នាក់ទី ១៩ ក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាគឺជាភ្លើងដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ឯងនៅពេលនេះ។ ព្រោះរបស់របរដែលគ្រូបានត្រៀមទុកឱ្យឯង អាចបង្កើនឱកាសជោគជ័យក្នុងការស្រូបយកភ្លើងឋានសួគ៌ដែលមានចំណាត់ថ្នាក់ទី ១៦ ចុះក្រោមតែប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ភ្លើងផ្កាឈូកបៃតងនេះគឺសាកសមបំផុត!» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) សើចដោយភាពពេញចិត្ត។ ចុងក្រោយវាគឺជាផលតបស្នងដំបូងសម្រាប់ការខិតខំអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដកដង្ហើមវែងៗដោយក្តីរំភើប ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ទប់ចិត្តលែងបានក៏និយាយថា៖ «តើពួកយើងគួរទៅមើលឱ្យជិតទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ ទៅមើលទៅ។ គ្រូនឹងបង្កើនកម្រិតការពារឱ្យ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងក់ក្បាល។ គាត់ក្រឡេកមើល ពស់ព្រលឹងភ្លើងក្បាលពីរ (Two-Headed Flame Spirit Serpent) ដែលកំពុងភ័យខ្លាចរហូតមិនហ៊ានដើរទៅមុខសូម្បីមួយជំហាន។ គាត់វៀចមាត់ រួចធាក់ជើងក្នុងម៉ាម៉ា។ ដូចជាត្រីតូចក្នុងបឹង រាងកាយរបស់គាត់បានហែលយ៉ាងលឿនឆ្ពោះទៅកាន់តំបន់ដែលគ្របដណ្តប់ដោយពន្លឺពណ៌បៃតង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលចម្ងាយរវាងគាត់ និងភ្លើងកាន់តែជិត ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ថា សីតុណ្ហភាពនៅជុំវិញគាត់បានកើនឡើងភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គាត់ខាំធ្មេញ រួចបោះជំហានទៅមុខទៀត។ ចុងក្រោយ រាងកាយរបស់គាត់បានចូលទៅដល់តំបន់ដែលគ្របដណ្តប់ដោយពន្លឺពណ៌បៃតង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលចូលទៅដល់ខាងក្នុង គាត់ដឹងថាវាមិនក្តៅដូចអ្វីដែលគាត់គិតឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ សីតុណ្ហភាពជុំវិញបែរជាថយចុះយ៉ាងចម្លែកបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំពោះបាតុភូតដ៏ចម្លែកនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ភាំងស្មារតីទាំងស្រុង។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ទើបគាត់ដឹងខ្លួនវិញ ហើយប្រញាប់សម្លឹងមើលជុំវិញ។ ចុងក្រោយ គាត់ក៏បានឃើញផ្កាឈូកពណ៌បៃតងនៅចំកណ្តាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្កាឈូកពណ៌បៃតងនោះមានស្លឹកចំនួន ៨។ ស្លឹកទាំង ៨ នេះ ដូចជាត្បូងបៃតងដ៏ល្អឥតខ្ចោះដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយធម្មជាតិ។ មើលទៅវាថ្លាដូចគ្រីស្តាល់ ធ្វើឱ្យគេចង់ប៉ះពាល់មិនចង់លែង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខាងក្នុងផ្កាឈូក ហាក់ដូចជាមានស្នូលផ្កាឈូក (Lotus platform) តូចមួយដែលមានទំហំប្រហែល ២ ទៅ ៣ ហ្វីត។ ពន្លឺផ្លេកៗត្រូវបានបញ្ចេញចេញពីរន្ធតូចៗនៅលើស្នូលផ្កានោះ។ ពន្លឺនេះហាក់ដូចជាចេញមកពីគ្រាប់ឈូកដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងពីថាមពលធាតុភ្លើងដ៏សុទ្ធបំផុតដែលរួមបញ្ជូលគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅផ្នែកខាងក្រោមនៃផ្កាឈូកបៃតង មានទង និងឫសយ៉ាងវែង។ ទង និងឫសត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយ ពន្លកតូចៗ (Tentacles) ជាច្រើន។ នៅពេលដែលពន្លកទាំងនោះគ្រវីចុះឡើង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ពីភាពស្រេកឃ្លានរបស់ពួកវា ដែលកំពុងបឺតស្រូបយកថាមពលធាតុភ្លើងដ៏សាហាវនៅជុំវិញខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្កាឈូកបៃតងនេះ អណ្តែតយ៉ាងសាមញ្ញនៅក្នុងម៉ាម៉ាដែលគ្មានទីបញ្ចប់។ វាដូចជាកំប្លោកនៅលើមហាសមុទ្រដ៏ធំធេង ដែលរសាត់អណ្តែតទៅគ្រប់ទីកន្លែង។ ប្រសិនបើ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គ្មានពស់ព្រលឹងភ្លើងដឹកផ្លូវទេ គាត់ច្បាស់ជាមិនអាចរកផ្កាឈូកដ៏តូចនេះឃើញឡើយ នៅក្នុងរូងភ្នំដ៏ធំធេងបែបនេះ ទោះបីជាត្រូវរកដល់ថ្ងៃស្លាប់ក៏ដោយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រយ័ត្ន! កុំឱ្យពន្លកទាំងនោះចាប់បានឱ្យសោះ បើមិនអញ្ចឹងទេ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ក្នុងខ្លួនឯងនឹងត្រូវបឺតអស់ក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក។» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ដាស់តឿន ធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ប្រញាប់បោះបង់គំនិតចង់ទៅជិតភ្លាម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទៅចុះ។ ប្រុងប្រយ័ត្នពេលទៅជិតវា។ មើលតាមរូបរាងផ្កាឈូកនេះ វាច្បាស់ជាមានអាយុកាលរាប់ពាន់ឆ្នាំហើយ។ វាគួរតែបង្កើតជា ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង រួចរាល់ហើយ។» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) និយាយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។» នៅពេលនេះ រាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ញ័រទទ្រើកដោយក្តីរំភើប។ គាត់ផ្គុំដៃបន់ស្រន់ រួចលេបទឹកមាត់ ខណៈដែលរាងកាយហែលយឺតៗឆ្ពោះទៅរកផ្កាឈូកបៃតង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលកាន់តែជិត គាត់កាន់តែឃើញពីសម្រស់របស់វា។ របស់ដែលល្អឥតខ្ចោះបែបនេះ អាចបង្កើតឡើងបានតែដោយការដុសខាត់ពីធម្មជាតិក្នុងរយៈពេលដ៏យូរប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយគេចចេញពីពន្លកដែលគ្រវីចុះឡើងយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានមកដល់ចំណុចខាងលើផ្កាឈូកបៃតងយឺតៗ។ ភ្នែកដ៏រំភើបរបស់គាត់បានសម្លឹងមើលទៅខាងក្នុង ហើយរាងកាយរបស់គាត់ក៏ស្រាប់តែរឹងកំព្រឹស...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅកណ្តាលស្នូលផ្កាតូចនោះ មានរន្ធមួយទំហំប៉ុនកណ្តាប់ដៃ។ ប៉ុន្តែនៅពេលនេះ... រន្ធនោះបែរជាទទេស្អាត!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញស្នូលផ្កាដ៏ទទេស្អាត ក្បាលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ប្រែជាស្រឡាំងកាំង។ គាត់រអ៊ូថា៖ «តើវាអាចទៅរួចយ៉ាងម៉េច? ហេតុអីបានជាវាមិននៅទីនេះ? មើលតាមរូបរាងផ្កាឈូកបៃតងនេះ វាកើតជាភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតងយូរណាស់មកហើយតើ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេតុអីបានជាវាមិននៅទីនេះ?» មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ញ័រតិចៗ។ គាត់នៅស្ងៀមមួយភ្លែត រួចក៏ចាប់ផ្តើមស្រែកខ្លាំងៗទៅកាន់ស្នូលផ្កាឈូកនោះ។ ផ្ទៃមុខដ៏ក្មេងខ្ចី និងសង្ហារបស់គាត់ បែរជាមើលទៅគួរឱ្យខ្លាចបន្តិចនៅពេលនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស្ងប់ចិត្ត! ស្ងប់អារម្មណ៍ភ្លាម!» នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បាត់បង់ម្ចាស់ការដោយសារកំហឹង សំឡេងស្រែករបស់លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានបន្លឺឡើងដូចជាសំឡេងជួងដាស់ស្មារតីនៅក្នុងក្បាលរបស់គាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បើវាមិននៅទីនេះ យើងគ្រាន់តែបន្តរកវានៅកន្លែងផ្សេងទៀតទៅ។ ទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Continent) ធំខ្លាំងណាស់ វាមិនមែនមានតែ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) នៅទីនេះមួយនោះទេ!» នៅត្រង់ស្មារបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក្បាលរបស់លោកគ្រូដែលបង្កើតឡើងពីអណ្តាតភ្លើងពណ៌សយ៉ាងក្រាស់ បានស្តីបន្ទោសគាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តែ... តែខ្ញុំខំអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្ត... តើត្រូវត្រឡប់ទៅវិញដោយដៃទទេមែនទេ?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គ្រវីក្បាលយ៉ាងខ្លាំង ហើយនិយាយទាំងមិនអស់ចិត្តបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នៅក្នុងលោកនេះ មានមនុស្សរាប់ពាន់រាប់ម៉ឺននាក់ដែលព្យាយាមស្វែងរក អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame)។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីលះបង់គ្រប់យ៉ាង ពួកគេសូម្បីតែឃើញរូបរាងវាក៏មិនបានផង។ មនុស្សជាច្រើននឹងច្រណែនឯង ដែលអាចមកដល់ទីនេះបាន។» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) លួងលោមតិចៗ។ គាត់ងាកក្រោយ សម្លឹងមើលស្នូលផ្កាដ៏ទទេស្អាត រួចដកដង្ហើមធំក្នុងចិត្ត។ វាជារឿងភូតភរ បើនិយាយថាគាត់មិនខកចិត្តនោះ។ ភ្លើងឋានសួគ៌ដែលគាត់គិតថាអាចយកបានយ៉ាងងាយ ស្រាប់តែហោះបាត់ដោយអាថ៌កំបាំង។ បើគាត់គ្មានកម្លាំងចិត្តរឹងមាំទេ គាត់ប្រហែលជាបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ដូចស៊ាវយ៉ានដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្ហឺ? តើនេះជាស្អី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលភ្នែកសម្លឹងមើលស្នូលផ្កាយ៉ាងល្អិតល្អន់ លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ស្រាប់តែបញ្ចេញសំឡេងភ្ញាក់ផ្អើល។ គាត់គ្រវីដៃដែលគ្របដណ្តប់ដោយអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស។ រំពេចនោះ ពន្លឺពណ៌ប្រាំពីរបានបាញ់ចេញពីស្នូលផ្កា រួចធ្លាក់ចូលក្នុងដៃរបស់លោកគ្រូ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើវាជាអ្វីទៅ?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងាកក្បាលមើលរបស់នៅក្នុងដៃលោកគ្រូទាំងអស់សង្ឃឹម។ គាត់ភាំងបន្តិច រួចនិយាយទាំងងឿងឆ្ងល់៖ «ស្រកា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>របស់នៅក្នុងដៃលោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) មានទំហំប៉ុនពាក់កណ្តាលបាតដៃ។ ខ្លួនរបស់វាគ្របដណ្តប់ដោយពណ៌ប្រាំពីរ។ មើលទៅពន្លឺពីពណ៌ទាំងប្រាំពីរគឺស្រស់ស្អាត និងមានពណ៌ចម្រុះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នេះគឺ... ស្រកាពស់ពណ៌ប្រាំពីរ (Seven-Colored Snake Scale)?» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ភើចភ្នែក ខណៈដែលស្នាមញញឹមត្រជាក់លេចឡើងនៅជ្រុងមាត់របស់គាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស្រកាពស់ពណ៌ប្រាំពីរ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រូកំពុងតែឆ្ងល់ថាហេតុអីបានជាគ្មាន ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង នៅក្នុងផ្កាឈូក។ តាមពិតវាត្រូវបានគេយកបាត់ទៅហើយ។» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បោះស្រកានោះទៅឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) រួចសើចយ៉ាងត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ទទួលស្រកានោះ ហើយមានអារម្មណ៍ថាត្រជាក់ស្រេងត្រង់កន្លែងដែលប៉ះ។ ខ្យល់ត្រជាក់បន្តជ្រៀតចូលក្នុងខ្លួនរបស់គាត់។ ប្រសិនបើគាត់គ្មានការការពារពី ភ្លើងឆ្អឹងត្រជាក់ (Bone Chilling Flame) ទេ គាត់ប្រហែលជាមិនហ៊ានទាំងប៉ះវាផង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើម្ចាស់ស្រកានេះ ជាអ្នកយក ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ទៅមែនទេ?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ជ្រួញចិញ្ចើម ខណៈដែលកាន់ស្រកាពណ៌ប្រាំពីរយ៉ាងណែន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មានមនុស្សតែម្នាក់គត់នៅក្នុងវាលខ្សាច់ តាគ័រ (Tager Desert) ទាំងមូលដែលមានស្រកាពណ៌ប្រាំពីរ។ នោះគឺ មហេសី មេឌូសា (Queen Medusa) មកពីកុលសម្ព័ន្ធពស់។ មើលទៅ ថាមពល (Qi) ដ៏អាថ៌កំបាំងដែល ឈីង លីន (Qing Lin) ដឹងកាលពីកន្លះឆ្នាំមុន គួរតែជារបស់មហេសី មេឌូសា ហ្នឹងហើយ។» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) និយាយពីអ្វីដែលគាត់គិត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ឺ។ ទោះជានាងក៏ដោយ ក៏វាបានកន្លះឆ្នាំទៅហើយ។ ភ្លើងស្នូលផ្កាឈូកបៃតង ប្រហែលជាត្រូវនាងស្រូបយកបាត់ហើយ...» នឹកដល់លទ្ធភាពនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏និយាយទាំងអស់សង្ឃឹមភ្លាម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងពិតជាវង្វេងស្មារតីមែន... មហេសី មេឌូសា មានឈាមជ័រពស់ហូរក្នុងខ្លួន។ តាមធម្មជាតិ នាងត្រូវនឹងធាតុត្រជាក់ និងងងឹត។ ស្រូបយក អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌? តើនាងចង់ងាប់មែនទេ?» ឮបែបនេះ លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) មើលមក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ទាំងមិនពេញចិត្ត និងស្តីបន្ទោស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បើធាតុរបស់នាងទាស់នឹងភ្លើងឋានសួគ៌ ចុះហេតុអីបានជានាងមកដណ្តើមយកវាទៅធ្វើអី? ម្យ៉ាងទៀត ឈីង លីន (Qing Lin) និយាយថានាងថែមទាំងរងរបួសទៀត ពេលយកភ្លើងនោះទៅ? ហេតុអីនាងត្រូវខំប្រឹងដល់ថ្នាក់ហ្នឹង បើគ្មានហេតុផល?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សើចជូរចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាប្រហែលជាអញ្ចឹងមែន...» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) គ្រវីដៃ រួចបន្តថា៖ «មើលទៅយើងត្រូវតែធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់ខាងក្នុងនៃវាលខ្សាច់តាគ័រហើយ។ គ្រូមិនដឹងថាច្បាស់ថានាងចង់ធ្វើអ្វីឡើយ ប៉ុន្តែគ្រូអាចប្រាប់ឯងបានថា នាងនឹងមិនស្រូបយកភ្លើងឋានសួគ៌នោះទេ។ ដូច្នេះ... យើងប្រហែលជានៅមានឱកាសយកវាបានម្តងទៀត។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទៅរក មហេសី មេឌូសា ដើម្បីដណ្តើមភ្លើងឋានសួគ៌? នាងស្ថិតក្នុងកម្រិត លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) ណា៎លោកគ្រូ។ កាលនោះ សូម្បីតែ អធិរាជទឹកកក (Ice Huang) ដែលមានឈ្មោះល្បីរន្ទឺពេញអាណាចក្រ ជាម៉ា (Jia Ma Empire) ក៏ត្រូវរងគ្រោះថ្នាក់ដោយសារនាងដែរ។ ចុះពួកយើង...» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អង្អែលថ្ងាស រួចញញឹមជូរចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មានគោលដៅ ប្រសើរជាងហែលរកចោលទទេៗ។ ម្យ៉ាងទៀត... អ្នកដែលត្រូវប្រយុទ្ធនៅពេលនោះ គឺគ្រូ មិនមែនឯងទេ។ ទោះបីជាឈ្មោះរបស់មហេសី មេឌូសា ល្បីពេញទ្វីបកម្លាំងធាតុក៏ដោយ ក៏គ្រូមិនខ្លាចនាងដែរ។» លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) វៀចមាត់និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សើចជូរចត់ មានតែដកដង្ហើមធំ និងងក់ក្បាល។ រំពេចនោះ គាត់ក៏ត្រៀមខ្លួនចាកចេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នែ! ឯងចង់ធ្វើអីហ្នឹង?» ឃើញសកម្មភាពរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ភាំងបន្តិច រួចសួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ត្រឡប់ទៅវិញតើ... ឬលោកគ្រូចង់ឱ្យខ្ញុំនៅទីនេះស៊ីម៉ាម៉ា?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) តបវិញទាំងមិនគួរសម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯង... អាឆ្កួតអើយ!» ឮបែបនេះ លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ខឹងភ្លាម រួចគោះក្បាល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ពីរបីដៃ។ ម្រាមដៃគាត់ចង្អុលទៅផ្កាឈូកបៃតង រួចនិយាយទាំងកំហឹងថា៖ «របស់នេះគឺជាកំណប់ដ៏វិសេសវិសាល ដែលត្រូវការពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំដើម្បីកកើតរូបរាង។ អាល្អិតឯងចង់បោះបង់វាចោលនៅទីនេះមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស្អីគេ?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ភ្ញាក់ព្រើត។ គាត់ងាកក្រោយ សម្លឹងមើលផ្កាឈូកបៃតង រួចសួរទាំងងឿងឆ្ងល់៖ «តើរបស់នេះមានប្រយោជន៍អីខ្លះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ខ្ជិលនឹងស្តីឱ្យ។ គាត់អង្អែលពុកចង្កា រួចនិយាយទាំងមួម៉ៅថា៖ «ស្នូលផ្កាឈូកបៃតងនេះ ត្រូវបានបង្កើតឡើងពីការរួមបញ្ចូលគ្នានៃភ្លើងផែនដីក្នុងរយៈពេលរាប់ពាន់ឆ្នាំ។ ឱ្យតែឯងដកវាចេញ ហើយអង្គុយលើវាដើម្បីហ្វឹកហាត់នៅថ្ងៃអនាគត ល្បឿនហ្វឹកហាត់របស់ឯងប្រហែលជាមិនអាចកើនឡើងដល់ ១០ ដងទេ តែការកើនឡើង ៣ ទៅ ៤ ដង គឺអាចទៅរួច។ លើសពីនេះ ឯងអាចបញ្ចេញកម្លាំងធាតុចូលទៅក្នុងវា ដើម្បីបញ្ចេញ ភ្លើងស្នូល (Core Flame) ដែលនៅក្នុងនោះ នៅពេលជួបសត្រូវ។ បើឯងជួបអ្នកលំដាប់ លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling) ឯងប្រហែលជាវាយគេមិនឈ្នះមែន តែបើចង់រត់គេច គឺគ្មានអ្នកណាឃាត់ឯងបានឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហើយនៅមានគ្រាប់ឈូកនៅក្នុងស្នូលផ្កានោះទៀត។ គ្រាប់ឈូកភ្លើងស្នូល (Core-Fire Lotus Seed) នេះ ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាខ្លឹមសារនៃវិញ្ញាណភ្លើង ដែលត្រូវការពេលមួយរយឆ្នាំដើម្បីបង្កើតបានមួយគ្រាប់។ បើឯងដើរស្រែកប្រាប់គេថា ឯងមានគ្រាប់ឈូកភ្លើងស្នូល គ្រូហ៊ានធានាថា សូម្បីតែអ្នកលំដាប់ លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) ក៏សុខចិត្តដោះដូរគ្រប់យ៉ាងជាមួយឯងដែរ។ ជាការពិត... លើកលែងតែអ្នកដែលចូលចិត្តវិធីផ្ទាល់ គឺសម្លាប់ឯងដើម្បីប្លន់យក។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បើឯងយករបស់ទាំងនេះទៅខាងក្រៅ ឯងនឹងធ្វើឱ្យអាណាចក្រ ជាម៉ា (Jia Ma Empire) ជ្រួលច្របល់មិនខាន។ អាល្អិតឯងហ៊ានបដិសេធវាទៀតមែនទេ?» និយាយដល់ចំណុចនេះ លោកគ្រូ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) និយាយដូចជាស៊ាវយ៉ានគ្មានតម្លៃសូម្បីតែបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«...» ឮការពន្យល់ដ៏គួរឱ្យចង់បានរបស់លោកគ្រូ ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កាន់តែភ្លឺឡើងៗ។ នៅពេលលោកគ្រូនិយាយចប់ ភ្នែករបស់គាត់ឡើងក្រហមងាំង រួចក៏ស្ទុះទៅរកស្នូលផ្កានោះភ្លាម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃពិតមែន! ចាត់ទុករបស់ទាំងនេះជាការបង់ថ្លៃទៅចុះ...»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-16T16:14:47.033Z","2026-05-17T02:14:38.384Z","6a0897f7112811bcf50ec187","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a089051112811bcf50ec17a",199,"នៅក្រោមរូងភ្នំអាថ៌កំបាំង",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a092457e96823b0b0cba829",201,"ការប្រមូលផលបន្តិចបន្តួច",322,1790177390776]