ពស់ព្រលឹងភ្លើងក្បាលពីរ (Two-Headed Flame Spirit Serpent)

«តើយើងត្រូវធ្វើម៉េចទៅឥឡូវ? បើមានអាសត្វហ្នឹងយាមផ្លូវចឹង ឯងគ្មានឱកាសចូលទៅបានទេ»។ ដោយអង្គុយក្បែរ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) បានសួរទាំងញញឹមជូរចត់។

ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដកដង្ហើមធំតិចៗ។ គាត់បានដាក់ថ្នាំបំប៉នកម្លាំងចូលទៅក្នុងមាត់ ហើយលេបវាចុះទៅ។ បន្ទាប់ពីគិតមួយសន្ទុះ គាត់និយាយថ្នមៗថា៖ «មិនថាមានរឿងអីកើតឡើង ខ្ញុំត្រូវតែយក អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) ឱ្យបាន។ ខ្ញុំដឹងថាការយកវាពិបាកប៉ុណ្ណា ដូច្នេះខ្ញុំត្រៀមចិត្តរួចរាល់ហើយ។ ការលំបាកប៉ុណ្ណេះ ខ្ញុំនៅទ្រាំបាន»។

«ឯងនៅតែចង់សាកទៀតមែនទេ? មើលតាមកម្លាំងវាយប្រហាររបស់ពស់ក្បាលពីរហ្នឹង កម្លាំងរបស់វាប្រហែលជា សត្វវេទមន្ត (Magic Beast) លំដាប់ទី ៤ ដែលស្មើនឹង លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling)។ លើសពីនេះ កន្លែងនេះសម្បូរទៅដោយម៉ាម៉ាក្តៅៗទៀត។ ទោះបីជា លំដាប់ស្ដេច (Dou Wang) មកទីនេះ ក៏ពិបាកនឹងសម្លាប់វាដែរ!» ឮសម្តី ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ហើយ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) ជ្រួញចិញ្ចើមនិយាយទាំងបារម្ភ។

«ហិហិ បើវាចង់រារាំងផ្លូវខ្ញុំ ខ្ញុំមានតែសម្លាប់វាចោលទេ...» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សើចតិចៗ។ ទឹកមុខរបស់គាត់ប្រែជាត្រជាក់ស្រេប។ ភ្នែករបស់គាត់សម្លឹងមើលទៅពស់ក្បាលពីរដ៏ធំនៅក្នុងបឹងម៉ាម៉ា។ គាត់ក្តាប់ដៃណែន រួចបិទភ្នែកសន្សឹមៗ ដើម្បីស្តារ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ដែលបានអស់កាលពីការរត់គេចអម្បាញ់មិញ។

ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មិនបោះបង់ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) បានត្រឹមតែក្រវីក្បាលអស់សង្ឃឹម។ ទោះបីគាត់ដឹងថាប្អូនប្រុសមានល្បិចច្រើនក្នុងខ្លួន ប៉ុន្តែការយកឈ្នះសត្វដែលមិនខ្លាចម៉ាម៉ាក្នុងបរិស្ថានបែបនេះ គឺសឹងតែមិនអាចទៅរួចឡើយក្នុងខ្សែភ្នែករបស់គាត់។

អង្គុយក្នុងផ្លូវរូងក្រោមដីនេះ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) សម្លឹងមើលទៅពិភពម៉ាម៉ានៅខាងក្រៅទាំងភាំងៗ។ គាត់កំពុងរកវិធីដើម្បីទាញប្អូនប្រុសក្បាលរឹងម្នាក់នេះចេញពីទីនេះ។

នៅក្បែរនោះ ឈីង លីន (Qing Lin) ក៏អង្គុយពែនភ្នែនក្បែរ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែរ។ នៅពេលភ្នែកពណ៌បៃតងរបស់នាងក្រឡេកឃើញស្បែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលរលាកក្រហម នាងមានអារម្មណ៍អាណិត និងក្រៀមក្រំជាខ្លាំង។

នៅពេលដែលពួកគេទាំងបីនាក់នៅស្ងៀម ភាពរញ៉េរញ៉ៃនៅក្នុងបឹងម៉ាម៉ាក៏ចាប់ផ្តើមស្ងប់ទៅវិញ។ នៅពេលសសរម៉ាម៉ាឈប់បាញ់ឡើង ពស់ក្បាលពីរដែលកំពុងសម្លឹងរកមើលគ្រប់ទិសទី ក៏បានផ្ដោតភ្នែករបស់វាដៅមកផ្លូវរូងក្រោមដី។ នៅពេលឃើញមនុស្សទាំងបីនាក់ វាបានបញ្ចេញសំឡេងស្រែកយ៉ាងសាហាវគួរឱ្យខ្លាចពេញរូងភ្នំ។

«ចប់ហើយ! វាឃើញយើងហើយ!» នៅក្នុងផ្លូវរូង ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) ស្រែកឡើងទាំងភ័យ ខណៈដែលពស់នោះកំពុងសម្លឹងមើលពួកគេទាំងកំហឹង។

ភ្លាមនោះ ពស់ក្បាលពីរបានគ្រវីក្បាលដ៏ធំទាំងពីររបស់វា។ មួយសន្ទុះក្រោយមក សសរម៉ាម៉ាក្តៅៗមួយបានបាញ់ឆ្ពោះមកផ្លូវរូងក្រោមដី។ បើមើលតាមស្ថានភាព បើវាតម្រង់ចូលផ្លូវរូងមែន មនុស្សទាំងបីនាក់ច្បាស់ជាត្រូវម៉ាម៉ាលេបត្របាក់ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែកមិនខាន។

សសរម៉ាម៉ានោះប្រៀបដូចជានាគភ្លើងដ៏សាហាវ ដែលបាញ់តម្រង់មកផ្លូវរូងក្រោមដីចំជ្រុងដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុត។

នៅពេលដែល ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) បម្រុងនឹងចាប់ទាញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ឱ្យរត់គេច ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលបិទភ្នែកជិត ក៏ស្រាប់តែបើកភ្នែកឡើង។ ក្រសែភ្នែករបស់គាត់ប្រែជាជ្រៅ និងពោរពេញដោយបទពិសោធន៍ខុសពីធម្មតា។ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សម្លឹងមើលសសរភ្លើងដោយស្ងប់ស្ងាត់ រួចងើបឈរឡើង។ គាត់បានរំកិលខ្លួនបន្តិច រួចក៏លេចមុខនៅមាត់ច្រកចេញនៃផ្លូវរូងក្រោមដីយ៉ាងអាថ៌កំបាំង។

ឃើញល្បឿនដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បញ្ចេញមកភ្លាមៗបែបនេះ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) ប្រែទឹកមុខភ្លាម។ គាត់សម្លឹងមើលខ្នងប្អូនប្រុស ហើយមានអារម្មណ៍ចម្លែកម្យ៉ាងកើតឡើង។ អារម្មណ៍នោះគឺដូចជា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) នៅពីមុខគាត់នេះ បានក្លាយជាមនុស្សម្នាក់ផ្សេងទៀតអញ្ចឹង។

អារម្មណ៍ចម្លែកនេះធ្វើឱ្យ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) ជ្រួញចិញ្ចើមយ៉ាងខ្លាំង។ គាត់ដឹងច្បាស់ថាមានអ្វីម្យ៉ាងខុសប្លែក ប៉ុន្តែនិយាយមិនចេញថាជាអ្វីឱ្យប្រាកដ...

ខណៈដែល ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) កំពុងគិតឆ្ងល់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានលើកបាតដៃឡើងសន្សឹមៗ រួចក្តាប់ដៃចូលគ្នា។

គ្រាន់តែគាត់ក្តាប់ដៃភ្លាម រលកថាមពលដ៏ចម្លែកដែលមើលមិនឃើញ ក៏បានសាយភាយចេញពីបាតដៃ ហើយបង្កើតបានជាខែលការពារថាមពលដែលគ្មានពណ៌នៅមាត់ផ្លូវរូងក្រោមដី។

សសរម៉ាម៉ាបានបាញ់មកដល់ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលវានៅសល់ប្រហែល ១០ ម៉ែត្រពីមាត់រូង វាក៏ស្រាប់តែផ្ទុះបែកខ្ចាត់ខ្ចាយដោយគ្មានមូលហេតុ។ ម៉ាម៉ាបានហូរធ្លាក់ចុះទៅក្រោម ហើយធ្វើឱ្យខែលការពារដែលគ្មានពណ៌នោះ ប្រែជាមានពណ៌ក្រហមឆ្អៅ។

«ពស់ព្រលឹងភ្លើងក្បាលពីរ (Two-Headed Flame Spirit Serpent) ជាធម្មតារស់នៅក្នុងកន្លែងដែលក្តៅខ្លាំងបំផុត ហើយស៊ីម៉ាម៉ាជាអាហារ។ វាមានសមត្ថភាពវិវត្តន៍ខ្លាំងណាស់។ កាលវាកើតមកដំបូង វាជា សត្វវេទមន្ត (Magic Beast) លំដាប់ទី ១។ ប្រសិនបើវាមានសំណាង វាអាចវិវត្តន៍ដល់លំដាប់ទី ៦ ដែលស្មើនឹង លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang)។ ហ៊ឹម... ពិតជាសត្វចម្លែកមែន។ មើលទៅកន្លែងនេះ ពិតជាមានដានរបស់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) មែនហើយ...» ឃើញពស់ក្បាលពីរបង្កចលាចលក្នុងបឹងម៉ាម៉ា សំឡេងសើចតិចៗ និងការនិយាយម្នាក់ឯងបានចេញពីមាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)...

«ហុីស!» ឃើញការវាយប្រហារត្រូវគេរារាំង ភ្នែករបស់ពស់នោះកាន់តែកាចសាហាវជាងមុន។ វាគ្រវីកន្ទុយដ៏ធំរបស់វា បោកទៅលើ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលឈរនៅមាត់រូង។

ស្លាបពពកស្វាយ (Purple Cloud Wings) នៅលើខ្នងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានបក់ខ្លាំង រួចគាត់ក៏ហោះចេញទៅ គេចពីការវាយប្រហារនោះយ៉ាងងាយ។

«បាំង!» កន្ទុយដ៏ធំដែលមានស្រមោលយ៉ាងធំ បានបោកទៅលើជញ្ជាំងថ្មភ្នំយ៉ាងខ្លាំង។ ភ្លាមៗនោះ សំឡេងផ្ទុះដ៏ខ្លាំងបានបន្លឺឡើង ហើយស្នាមប្រេះជាច្រើនដូចជាសំបុកពីងពាង បានលេចឡើងនៅលើជញ្ជាំងថ្ម រាលដាលដល់ទៅជាង ១០ ម៉ែត្រ ទើបឈប់។

អណ្តែតលើអាកាស ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានចាប់កាន់ដងដាវ ដាវធំខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) នៅលើខ្នង។ គាត់បានដកវាចេញភ្លាម រួចធាក់អាកាស បាញ់ខ្លួនទៅលើក្បាលរបស់ពស់ក្បាលពីរនោះ។

បើគ្មានការគ្រប់គ្រងរាងកាយពីសំណាក់ ព្រឹទ្ធាចារ្យ យ៉ាវ (Yao Lao) ទេនោះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ច្បាស់ជាសន្លប់បាត់ទៅហើយ ដោយសារតែកម្ដៅដ៏ក្តៅគគុកពីម៉ាម៉ាក្នុងចម្ងាយជិតបែបនេះ។

ដាវដ៏ធ្ងន់នៅក្នុងដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បង្កើតបានជាសំឡេងផ្ទុះយ៉ាងខ្លាំង។ នៅលើដងដាវ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ពណ៌ស្វាយបានកញ្ជ្រោលឡើង កាត់អាកាស បង្កើតបានជាខ្សែរាងចន្ទគ្រាសពណ៌ស្វាយយ៉ាងស្អាត។

«ប៉ាំង!» ដាវដ៏ធ្ងន់ប្រៀបដូចជារន្ទះបាញ់ ដែលមិនទុកឱកាសឱ្យពស់នោះតបតទាល់តែសោះ គឺវាបានបោកទៅលើក្បាលពស់យ៉ាងសាហាវ។ ភ្លាមៗនោះ ស្រកាពណ៌ក្រហមដ៏រឹងមាំបានប្រេះបែកចេញ។ ឈាមពណ៌ក្រហមស្រស់បានហូរចេញមកតាមប្រឡោះស្រកា ហើយស្រក់ចូលទៅក្នុងម៉ាម៉ា រួចក៏រលាយបាត់ទៅ។

«ហុីស! ហុីស!» ដោយសារតែរងការវាយប្រហារយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរចំក្បាល ពស់នោះបានបញ្ចេញសំឡេងស្រែកយ៉ាងឈឺចាប់។ កន្ទុយដ៏ធំរបស់វាបានគ្រវីចុះឡើងយ៉ាងសាហាវនៅពីលើក្បាលវា។ រាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ប្រៀបដូចជាទូកតូចមួយក្នុងចំណោមព្យុះកំបុតត្បូងអញ្ចឹង។ ទោះបីមើលទៅគ្រោះថ្នាក់ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែអាចរក្សាលំនឹងរវាងសេចក្តីស្លាប់ និងជីវិតបានយ៉ាងល្អ ខណៈពេលដែលរំកិលខ្លួនតាមចលនាពស់នោះ។

ពស់ព្រលឹងភ្លើងដែលកំពុងកញ្ជ្រោលក្នុងម៉ាម៉ា ស្រាប់តែងើបក្បាលដ៏ធំទាំងពីរឡើង។ ភ្នែកដ៏ធំរបស់វាពោរពេញដោយការចង់សម្លាប់ ខណៈដែលវាសម្លឹងទៅ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលកំពុងហោះគេចនៅលើអាកាស។ វាស្រាប់តែគ្រវីក្បាល ហើយអណ្តាតភ្លើងពណ៌ក្រហមក្រម៉ៅចាប់ផ្តើមភាយចេញពីខ្លួនវា។ នៅពេលភ្លើងនោះកើនឡើង វាបានសាយភាយពេញលំហអាកាសក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក។

អណ្តាតភ្លើងពណ៌ក្រហមក្រម៉ៅបានវិលជុំវិញអាកាសយឺតៗ ដោយមាន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) នៅចំកណ្តាល។

ស្ថិតនៅកន្លែងដដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ជ្រួញចិញ្ចើមសម្លឹងមើលអណ្តាតភ្លើងដ៏ធំដែលព័ទ្ធជុំវិញខ្លួន។ សីតុណ្ហភាពនៃភ្លើងនេះ គឺមិនទាបជាងភ្លើងពណ៌ស្វាយរបស់ តោកំណាចស្លាបស្វាយ (Amethyst Winged Lion) កាលពីមុននោះទេ។ ដោយសារតែវាទទួលបានកម្លាំងជំនួយពីបរិស្ថាននៅទីនេះ ភ្លើងពណ៌ក្រហមដូចឈាមនេះ ហាក់ដូចជាមានសន្ទុះចង់លើសភ្លើងពណ៌ស្វាយទៅទៀត...

«វាប្រើកម្លាំងពិតប្រាកដហើយ...» ដោយមានអារម្មណ៍ពីកម្ដៅដែលកាន់តែក្តៅឡើងៗ «ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)» ញញឹមតិចៗ ហើយនិយាយថា៖ «អាល្អិត ទុកឱ្យគ្រូអ្នកចាត់ការចុះ។ គ្រូនឹងដោះស្រាយវា»។

នៅក្នុងផ្លូវរូងក្រោមដីដែលមើលទៅហាក់ដូចជាត្រូវបំផ្លាញមួយផ្នែក ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) និង ឈីង លីន (Qing Lin) បានសម្លឹងមើលដោយស្រឡាំងកាំង ទៅកាន់អណ្តាតភ្លើងពណ៌ឈាមដែលសាយភាយពេញរូងភ្នំ។ ពួកគេបានដកដង្ហើមធំដោយភាពតក់ស្លុត។ ការប្រយុទ្ធក្នុងកម្រិតនេះ... ពិតជាគួរឱ្យខ្លាចមែន។

«ប៉ាំង!» មួយរំពេចនោះ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ក្រហមក្រម៉ៅស្រាប់តែវិលយ៉ាងលឿន។ សំឡេងឆាបឆេះយ៉ាងខ្លាំងបានបន្លឺឡើងពេញរូងភ្នំដ៏ធំ។

នៅពេលដែលការបង្វិលកាន់តែខ្លាំង អណ្តាតភ្លើងជុំវិញស្រាប់តែប្រែរូបរាង។ ពស់ព្រលឹងភ្លើងក្បាលពីរ (Two-Headed Flame Spirit Serpent) ជាង ១០ ក្បាលដែលកើតចេញពីថាមពលភ្លើង បានលេចមុខឡើងពីក្នុងអណ្តាតភ្លើង។

ពស់ទាំង ១០ ជាងក្បាលនោះ មានទំហំមិនចាញ់ពស់ពិតប្រាកដប៉ុន្មានឡើយ។ ភ្នែកដ៏សាហាវរាប់សិបគូបានសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលឈរស្ងៀមនៅចំកណ្តាល។ បន្ទាប់ពីពួកវាវិលជុំវិញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មួយសន្ទុះ ពួកវាក៏ស្រាប់តែស្រែកឡើងព្រមគ្នា។ រលកសំឡេងដ៏មុតស្រួចបានលាន់ឮពេញរូងភ្នំ ដែលអាចនិងធ្វើឱ្យរហែកត្រចៀក។

បន្ទាប់ពីសំឡេងស្រែក ពស់ជាង ១០ ក្បាលដែលកើតពីភ្លើងក្តៅៗ បានបង្កើតជាទម្រង់វាយប្រហារមួយ។ បន្ទាប់មក ពួកវាបាននាំយកកម្ដៅដ៏ខ្លាំងដែលសឹងតែធ្វើឱ្យអាកាសធាតុរលាយ បោះពួយចូលទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ពីគ្រប់ទិសទី។

សត្វដ៏ធំសម្បើមជាង ១០ ក្បាល ដែលមានប្រវែងរាប់សិបហ្វីត បានរាំ និងវាយប្រហារក្នុងរូងភ្នំ។ ទិដ្ឋភាពដែលពួកវាបង្កើតឡើងគឺអស្ចារ្យខ្លាំងណាស់។ ប៉ុន្តែនៅពីក្រោយភាពអស្ចារ្យនេះ គឺមានគ្រោះថ្នាក់ដែលអាចសម្លាប់មនុស្សបានយ៉ាងងាយ។

សម្លឹងមើលទៅពស់ក្បាលពីរដែលកំពុងបាញ់សំដៅមកពីគ្រប់ទិសទី ស្នាមញញឹមតិចៗបានលេចឡើងនៅលើមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ គាត់ថែមទាំងបានបិទភ្នែកសន្សឹមៗទៀតផង។

«ប៉ាំង!» ជាមួយនឹងសំឡេងផ្ទុះដ៏រញ្ជួយដី ពស់ជាង ១០ ក្បាលបានបោកទង្គិចគ្នាចំកណ្តាល។ នៅពេលដែលពួកវាប៉ះគ្នា ពួកវាក៏ស្រាប់តែផ្ទុះឡើង។ ការផ្ទុះថាមពលដ៏សាហាវបានក្លាយជារលកថាមពលរីករាលដាលទៅក្រៅ ដែលធ្វើឱ្យបឹងម៉ាម៉ាដែលទើបតែស្ងប់បន្តិច ប្រែជាកញ្ជ្រោលឡើងវិញយ៉ាងខ្លាំង។

នៅក្នុងផ្លូវរូងក្រោមដី ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) សម្លឹងមើលទិដ្ឋភាពនៃការបំផ្លិចបំផ្លាញនៃពិភពម៉ាម៉ានៅពីមុខគាត់ទាំងភាំងៗ។ មុខរបស់គាត់ប្រែជាស្លេកស្លាំង។ នៅក្រោមការវាយប្រហារដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែលអាចបំផ្លាញទីក្រុងថ្មខ្សាច់បានពាក់កណ្តាលបែបនេះ វាពិបាកសម្រាប់គាត់នឹងជឿថា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចទប់ទល់បានណាស់។ គាត់មិនដែលឃើញថាអ្នកខ្លាំងកម្រិត លំដាប់ស្ដេច (Dou Wang) ខ្លាំងប៉ុណ្ណានោះទេ ប៉ុន្តែគាត់គិតថា សូម្បីតែ លំដាប់ស្ដេច (Dou Wang) ក៏មិនហ៊ានទទួលការវាយប្រហារចំៗបែបនេះដែរ។

«អាល្អិតម្នាក់នេះ... តើគាត់កំពុងធ្វើអីឱ្យប្រាកដហ្នឹង?» ផ្អែកនឹងជញ្ជាំងថ្មដ៏ក្តៅ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) អង្គុយចុះលើដីទាំងមុខអស់សង្ឃឹម។

«មេក្រុម... លោកម្ចាស់តូច... នៅរស់ទេ!» នៅពេលដែល ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) កំពុងតែវង្វេងវង្វាន់ សំឡេងស្រែកដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើលរបស់ ឈីង លីន (Qing Lin) ក៏បានបន្លឺឡើងក្បែរត្រចៀកគាត់។

ឮបែបនេះ ស៊ាវ ទីង (Xiao Ding) ប្រញាប់ងើបក្បាលឡើង។ ភ្នែករបស់គាត់សម្លឹងទៅកាន់អណ្តាតភ្លើងដ៏ធំសម្បើម ហើយបានឃើញរូបរាងយុវជនម្នាក់លេចឡើងព្រាលៗ នៅចំកណ្តាលកន្លែងដែលថាមពលកំពុងរីករាលដាលនោះ។