[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a049409f57bef31a853409f":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",192,"ច្រកផ្លូវសម្ងាត់","\u003Cdiv>នៅខាងក្រៅទីក្រុងថ្មខ្សាច់ (Rock Desert City) ព្រះអាទិត្យដ៏ក្តៅហែងកំពុងចាំងចុះមកពីលើមេឃ ខណៈដែលសមាជិកនៃកងពលទាហានស៊ីឈ្នួលដែកខ្សាច់ (Desert Metal Mercenary Company) នៅតែបន្តការរុករកយ៉ាងដិតដល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បងធំ បងមានចាប់អារម្មណ៍ទេថា នៅទីនេះហាក់ដូចជាគ្មានសមាជិកកងពលទាហានស៊ីឈ្នួលខ្សាច់ (Sand Mercenary Company) សូម្បីតែម្នាក់នៅក្បែរនេះ?\" ឈរនៅលើកំពូលភ្នំខ្សាច់មួយ កែវភ្នែករបស់ ស៊ាវ លី (Xiao Li) បានសម្លឹងមើលជុំវិញខ្លួន។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏ជ្រួញចិញ្ចើម ងាកក្បាលទៅប្រាប់ ស៊ាវ ទិង (Xiao Ding) ដែលនៅក្បែរនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហិហិ មិនមែនមានតែនៅទីនេះទេ សូម្បីតែនៅក្នុងទីក្រុងថ្មខ្សាច់ ចំនួនសមាជិករបស់ពួកគេដែលដើរចុះឡើង ក៏ថយចុះយ៉ាងចម្លែកដែរ។ ហើយតាមព័ត៌មានចុងក្រោយដែលបងទទួលបាន... កាលពីយប់មិញ មូ ស៊ីង (Mo Xing) ហាក់ដូចជាបានស្លាប់បាត់ទៅហើយ។ ប៉ុន្តែ ឡួ ប៊ូ (Luo Bu) មិនបានខឹងសម្បារនឹងរឿងនេះឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គេស្ងាត់ស្ងៀមដល់ថ្នាក់ដូចជាមិនដឹងរឿងនេះកើតឡើងអញ្ចឹង។\" ពន្លឺនៃការចំអកបានលេចឡើងក្នុងកែវភ្នែករបស់ ស៊ាវ ទិង ខណៈដែលគេនិយាយទាំងញញឹមថា៖ \"ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កាន់តែពិបាកមើលធ្លុះទៅៗហើយ។ គេបានផ្ដល់ 'ការទទួលរាប់អាន' បែបនោះទៅឱ្យកងពលទាហានស៊ីឈ្នួលខ្សាច់ ប៉ុន្តែបែរជាអាចបំបាក់ស្មារតី ឡួ ប៊ូ រហូតដល់មិនហ៊ានសូម្បីតែបញ្ចេញសម្លេងអ្វីទាំងអស់។ តើត្រូវមានកម្លាំងកម្រិតណា ទើបអាចធ្វើបែបនេះបាន? បងពិតជាមិនដឹងថាគេធ្វើវាដោយរបៀបណាឡើយ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"វាពិតជាធ្វើឱ្យយើងនិយាយមិនចេញមែន។ អស់រយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំដែលពួកយើងមិនបានជួបគ្នា អាល្អិតម្នាក់នេះកាន់តែមានអាថ៌កំបាំងទៅៗហើយ។\" ស៊ាវ លី ងក់ក្បាលរួចសើចដោយភាពជូរចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ ទិង សើចតិចៗ។ គេងាកក្បាលទៅសម្លឹងមើលភ្នំខ្សាច់មួយដែលត្រូវបានរៀបចំសម្រាប់សម្រាក។ នៅទីនោះ ស៊ាវ យ៉ាន មិនបានចូលទៅក្នុងតង់ដើម្បីគេចពីកម្ដៅថ្ងៃឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គេសុខចិត្តទ្រាំនឹងការដុតកម្ដៅពីព្រះអាទិត្យ អង្គុយពែនភ្នែននៅលើខ្សាច់ដ៏ក្តៅហែង និងស្រូបយកថាមពលធាតុភ្លើងដ៏ក្រាស់ក្រែលនៅជុំវិញខ្លួនយឺតៗ។ គេបណ្តោយឱ្យញើសហូរចេញពីថ្ងាសដូចជាទឹក ធ្វើឱ្យសម្លៀកបំពាក់ជោកជាំអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"កាលពីគេនៅក្មេង ទេពកោសល្យ (Talent) ក្នុងការហ្វឹកហាត់របស់គេពិតជាអស្ចារ្យមែន ប៉ុន្តែវាបែរជាធ្វើឱ្យគេខ្វះនូវភាពរឹងមាំ និងការអត់ធ្មត់ទៅវិញ។ បងគិតថា ទោះបីជារយៈពេលបីឆ្នាំដែលគេត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាមនុស្សឥតប្រយោជន៍ បានធ្វើឱ្យគេរងនូវការមើលងាយ និងការចំអក ប៉ុន្តែវាក៏ប្រហែលជាបានផ្តល់មកវិញនូវលក្ខខណ្ឌចុងក្រោយដែលគេខ្វះខាត ដើម្បីក្លាយជាអ្នកខ្លាំងពិតប្រាកដ... យ៉ាងហោចណាស់ ស៊ាវ យ៉ាន នាពេលមុន នឹងមិនដែលមកកាន់វាលខ្សាច់តាហ្គ័រ (Tager Desert) តែម្នាក់ឯង ឬមានការតស៊ូដើម្បីទ្រាំទ្រនឹងការហ្វឹកហាត់ដ៏លំបាកបែបនេះឡើយ។\" សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដែលហាក់ដូចជាមិនចង់ខ្ជះខ្ជាយសូម្បីតែមួយវិនាទី ស៊ាវ ទិង បានពោលពាក្យសរសើរ មុននឹងដកដង្ហើមធំដោយក្តីរំភើប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បាទ។\" ឮបែបនេះ ស៊ាវ លី ងក់ក្បាលដោយយល់ស្រប។ ទេពកោសល្យគឺជារឿងសំខាន់ក្នុងការក្លាយជាអ្នកខ្លាំង ប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្មានការតស៊ូមិនចេះនឿយហត់ទេនោះ លទ្ធផលចុងក្រោយនឹងត្រឹមតែកម្រិតមធ្យមប៉ុណ្ណោះ។ ទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Continent) គឺធំធេងណាស់។ ជាធម្មតាមានមនុស្សពូកែៗច្រើន ប៉ុន្តែមានមនុស្សតិចតួចណាស់ដែលអាចក្លាយជាអ្នកខ្លាំងនៅចំណុចកំពូល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដូច្នេះ រយៈពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន រស់នៅជាមនុស្សឥតប្រយោជន៍កាលពីមុន នឹងមានឥទ្ធិពលបំផុតចំពោះផ្លូវនាពេលអនាគតរបស់គេ។ នៅពេលដែលពេលវេលាមកដល់ គេប្រហែលជាដឹងខ្លួនថា រយៈពេលបីឆ្នាំដែលរងការមើលងាយនោះ មិនមែនជាការធ្លាក់ចុះឡើយ ប៉ុន្តែវាគឺជាការសាកល្បងដែលជះឥទ្ធិពលដល់មួយជីវិតរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មេកងពល! ក្រុមទីបីហាក់ដូចជាបានរកឃើញដាននៃច្រកផ្លូវមួយហើយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្របពេលដែល ស៊ាវ ទិង និង ស៊ាវ លី កំពុងរំភើបចិត្ត ស្រាប់តែមានរូបរាងមនុស្សម្នាក់រត់មកយ៉ាងលឿនពីចម្ងាយ ទាំងស្រែកដោយក្តីរំភើប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"រកឃើញហើយ?\" ឮសំឡេងនោះ ស៊ាវ ទិង និង ស៊ាវ លី ភាំងមួយភ្លែត។ ក្តីរំភើបចិត្តបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេ។ បន្ទាប់ពីដោះដូរខ្សែភ្នែកគ្នា ពួកគេបានក្រឡេកមើលទៅភ្នំខ្សាច់មួយទៀត ហើយឃើញថា ស៊ាវ យ៉ាន បានបើកភ្នែករួចជាស្រេច ជាមួយនឹងទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើល និងត្រេកអរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បានចាកចេញពីស្ថានភាពហ្វឹកហាត់យ៉ាងប្រញាប់ រលាស់ខ្សាច់ចេញពីខ្លួន និងរត់ទៅរកមនុស្សដែលកំពុងរត់មកនោះ។ គេសួរយ៉ាងលឿនថា៖ \"តើអ្នករកឃើញច្រកផ្លូវមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហិហិ ហាក់ដូចជាបានរកឃើញដានខ្លះហើយ។ ផ្អែកតាមបទពិសោធន៍របស់ពួកយើង វាមានលទ្ធភាពខ្ពស់ដែលវាជាច្រកផ្លូវនាំទៅក្នុងដី។\" ទាហានស៊ីឈ្នួលម្នាក់នោះបាននិយាយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ល្អ!\" ស៊ាវ យ៉ាន ទះដៃចូលគ្នាខ្លាំងៗ រួចប្រញាប់ជំរុញថា៖ \"ទៅ! ប្រញាប់នាំខ្ញុំទៅមើល!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដើរតាមទាហានស៊ីឈ្នួលនោះពីរបីនាទីឆ្ពោះទៅទិសខាងជើង ពួកគេបានឃើញហ្វូងមនុស្សយ៉ាងច្រើនកំពុងចោមរោមជុំវិញដីខ្សាច់ដែលស្រុតចុះបន្តិច ខណៈដែលពួកគេកំពុងខ្សឹបខ្សៀវគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចេញទៅ! ចេញទៅ!\" ទាហានស៊ីឈ្នួលនាំមុខបានស្រែកបើកផ្លូវ។ ស៊ាវ យ៉ាន បានដើរតាមចូលទៅ ហើយមានការភ្ញាក់ផ្អើលដែលឃើញថា នៅចំកណ្តាលដីដែលស្រុតនោះ មានរន្ធដែលមានទទឹងប្រហែលកន្លះម៉ែត្រ ដែលត្រូវបានជីកដោយពួកទាហានស៊ីឈ្នួល។ គេសម្លឹងមើលទៅក្នុងរន្ធនោះ ហើយឃើញថាវាខ្មៅងងឹតស្លុប ថែមទាំងមានចំហាយក្តៅស្រាលៗភាយចេញមកទៀតផង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តើគឺជាកន្លែងនេះមែនទេ?\" ស៊ាវ យ៉ាន ចង្អុលទៅរន្ធដ៏ងងឹតនោះ ហើយសួរមនុស្សនៅជុំវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហាហា បាទ។ រន្ធនេះដើមឡើយត្រូវបានបិទដោយខ្សាច់ពណ៌លឿង។ ប្រសិនបើ ឈីង លីន (Qing Lin) មិនបានដឹងថាមានចំហាយកម្លាំងធាតុ (Qi) ចម្លែកនៅសេសសល់ទីនេះទេ ខ្ញុំខ្លាចថាពួកយើងប្រហែលជាពិបាកនឹងរកឃើញវាណាស់។\" ទាហានស៊ីឈ្នួលម្នាក់សើចហើយឆ្លើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន បានក្រឡេកមើលទៅ ឈីង លីន ដែលនៅទល់មុខ។ គេឃើញថាក្មេងស្រីតូចម្នាក់នេះមានខ្សាច់ជាប់សក់ ប៉ុន្តែផ្ទៃមុខដ៏តូចច្រឡឹងរបស់នាងពោរពេញដោយក្តីសុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដឹងថាខ្សែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមក ឈីង លីន ក៏សម្លឹងមកវិញទាំងអៀនប្រៀន និងព្រិចភ្នែកដាក់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហាហា ក្មេងស្រីល្អ ឯងធ្វើបានល្អណាស់!\" ស៊ាវ យ៉ាន លើកមេដៃឱ្យ ឈីង លីន។ ដោយឃើញស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់បំព្រងលេចឡើងលើមុខនាង គេក៏ញញឹមតបវិញយ៉ាងស្រទន់។ គេដើរយឺតៗទៅកាន់ច្រកចូលដ៏ងងឹត រួចក្រវីដៃ។ ថ្មពន្លឺព្រះច័ន្ទ (Moonlight Rock) មួយបានលេចឡើងក្នុងដៃរបស់គេ ហើយគេក៏គ្រវែងវាចូលទៅក្នុងរន្ធនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពន្លឺព្រាលៗដែលចេញពីថ្មពន្លឺព្រះច័ន្ទ បានរមៀលចុះទៅក្នុងរូងដ៏ងងឹតពីរបីជុំ មុននឹងរលាយបាត់ទៅទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មើលទៅផ្លូវរូងក្រោមដីនេះ មិនមែនជាបន្ទាត់ត្រង់ឡើយ។\" ស៊ាវ យ៉ាន ជ្រួញចិញ្ចើមនិយាយតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បាទ ពួកយើងបានធ្វើការពិនិត្យស្ទង់មើលជាជំហានដំបូងរួចហើយ។ មានផ្លូវរូងយ៉ាងហោចណាស់ជាងដប់ ហើយផ្លូវនីមួយៗសុទ្ធតែបត់បែនចុះឡើង ដូចជាមានសត្វពស់ដ៏ធំមួយបានវារកាត់អញ្ចឹង។\" ទាហានស៊ីឈ្នួលដែលនាំផ្លូវនិយាយទាំងសើចជូរចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហ៊ឹម...\" ស៊ាវ យ៉ាន ជ្រួញចិញ្ចើមដោយក្តីបារម្ភ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចុះបើបងបញ្ជូនមនុស្សឱ្យទៅរុករកតាមផ្លូវរូងនីមួយៗម្តងមួយៗ?\" សំឡេងសើចរបស់ ស៊ាវ ទិង ស្រាប់តែបន្លឺឡើងពីក្រោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ងាកក្រោយមើលបងទាំងពីរ រួចគ្រវីក្បាលថា៖ \"វាអាចមានគ្រោះថ្នាក់ដែលមិនអាចដឹងមុននៅខាងក្រោម។ កងពលទាហានស៊ីឈ្នួលដែកខ្សាច់បានបញ្ចេញមនុស្សច្រើនណាស់មកជួយខ្ញុំរកច្រកផ្លូវនេះ ខ្ញុំពិតជាពេញចិត្តណាស់ទៅហើយ។ ប្រសិនបើខ្ញុំនៅតែបណ្តោយឱ្យពួកគេចូលទៅទៀត ពួកគេអាចនឹងជួបគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិត ដែលវាជាអ្វីដែលខ្ញុំមិនចង់ឃើញឡើយ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"កេៗ ប្អូនប្រុស ស៊ាវ យ៉ាន ឯងមិនបាច់បារម្ភទេ។ កងពលទាហានស៊ីឈ្នួលដែកខ្សាច់របស់ពួកយើង គ្មាននរណាម្នាក់ខ្លាចស្លាប់ឡើយ។\" សមាជិកនៅជុំវិញនោះនាំគ្នាសើចខ្លាំងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បើអញ្ចឹង ពួកយើងធ្វើបែបនេះវិញចុះ។ បងនឹងជ្រើសរើសសមាជិកដប់នាក់ដែលខ្លាំងៗ ទៅកំដរឯងចុះទៅមើល។ យ៉ាងណាមិញ បងក៏បារម្ភដែរប្រសិនបើឱ្យឯងចុះទៅម្នាក់ឯង។ ប្រសិនបើមានរឿងអ្វីកើតឡើង បងខ្លាចថាឪពុកដែលកំពុងខឹងសម្បារ នឹងប្រញាប់មកពីទីក្រុងវូថាន់ (Wu Tan City) ដើម្បីសម្លាប់ពួកបងមិនខាន។\" ស៊ាវ ទិង គិតមួយសន្ទុះ រួចនិយាយទាំងសើចតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ស្ទាក់ស្ទើរមួយភ្លែត រួចក៏ងក់ក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ។ បន្ទាប់ពីគិតមួយសន្ទុះ គេនិយាយដោយម៉ឺងម៉ាត់ថា៖ \"ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកយើងជួបស្ថានភាពមិនប្រក្រតីនៅខាងក្រោម ខ្ញុំសង្ឃឹមថាបងធំអាចដឹកនាំគ្រប់គ្នាដកថយមុនគេ។ ចំពោះសុវត្ថិភាពរបស់ខ្ញុំ បងមិនបាច់បារម្ភឡើយ...\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញទឹកមុខដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន បងប្អូនទាំងពីរនាក់ក៏ងក់ក្បាលយល់ព្រម។ បន្ទាប់ពី ស៊ាវ យ៉ាន បានដោះស្រាយបញ្ហាជាមួយកងពលទាហានស៊ីឈ្នួលខ្សាច់កាលពីយប់មិញ ពួកគេលែងសង្ស័យលើកម្លាំងដែលគេបានលាក់ទុកទៀតហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"គឺ... លោកប្រុស... នៅក្នុងផ្លូវរូងខាងក្រោម នៅមានចំហាយកម្លាំងធាតុ (Qi) តាំងពីកន្លះឆ្នាំមុននៅសេសសល់។ ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំអាចនាំផ្លូវលោកឱ្យរកឃើញផ្លូវរូងដែលត្រឹមត្រូវ។\" នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន ត្រៀមនឹងចេញដំណើរ សំឡេងដ៏ស្រទន់របស់ ឈីង លីន ស្រាប់តែធ្វើឱ្យគេភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ពិតមែនឬ?\" ស៊ាវ យ៉ាន ងាកក្បាលទៅសម្លឹងមើល ឈីង លីន ដែលគួរឱ្យស្រឡាញ់ដូចជាតុក្កតា រួចសួរដោយក្តីរំភើប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចាស៎។\" ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន សប្បាយចិត្ត ឈីង លីន ខ្ទប់មាត់សើចរួចងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ជាក្មេងស្រីដែលមានប្រយោជន៍មែន។ ហាហា។\" ស៊ាវ យ៉ាន លោតកាត់រន្ធ រួចអង្អែលក្បាល ឈីង លីន តិចៗ។ គេងាកទៅរកបងទាំងពីររួចញញឹមសួរថា៖ \"ក្នុងពេលដែលគ្រប់យ៉ាងរួចរាល់ហើយ តើពួកយើងចាប់ផ្តើមតែម្តងទៅ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហាហា ល្អ!\" ស៊ាវ ទិង ញញឹមនិងងក់ក្បាល។ គេសម្លឹងមើលជុំវិញខ្លួន រួចហៅឈ្មោះសមាជិកមួយចំនួនយ៉ាងរហ័ស។ បន្ទាប់មក គេក៏ចេញបញ្ជាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ទៅកាន់អ្នកដែលនៅសល់ថា៖ \"នៅពេលដែលពួកយើងចូលទៅក្នុងផ្លូវរូង ត្រូវបង្កើនការការពារនៅជុំវិញកន្លែងនេះ។ ដាច់ខាតមិនត្រូវឱ្យនរណាម្នាក់មកបង្កបញ្ហាឡើយ។ រចនាសម្ព័ន្ធខ្សាច់បែបនេះមិនសូវរឹងមាំទេ ប្រសិនបើមិនប្រុងប្រយ័ត្ន វាអាចនឹងបាក់រលំកប់មនុស្សនៅខាងក្នុងទាំងរស់មិនខាន...\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មេកងពល សូមកុំបារម្ភអី! ប្រសិនបើមាននរណាហ៊ានចូលមកតំបន់នេះក្នុងអំឡុងពេលនេះ ពួកយើងនឹងមិនលើកលែងឱ្យឡើយ ទោះជាពួកគេជាអ្នកណាក៏ដោយ!\" ឮបញ្ជារបស់ ស៊ាវ ទិង សមាជិកទាំងអស់បង្ហាញទឹកមុខកាចសាហាវ និងស្រែកឡើងក្នុងពេលតែមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចំពោះប្អូនទីពីរ បងត្រូវតែដឹកនាំស្ថានការណ៍នៅខាងលើនេះ នៅពេលពួកយើងចុះទៅ។ ប្រសិនបើគ្មាននរណាម្នាក់គ្រប់គ្រងនៅខាងលើ បងមានអារម្មណ៍មិនសូវស្រួលចិត្តឡើយ។\" បន្ទាប់ពីចេញបញ្ជាចប់ ស៊ាវ ទិង នៅតែមានអារម្មណ៍បារម្ភបន្តិច ទើបគេងាកទៅប្រាប់ ស៊ាវ លី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវ លី ដែលដើមឡើយចង់ចុះទៅដែរនោះ ក៏បានត្រឹមតែងក់ក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលអ្វីៗត្រូវបានរៀបចំរួចរាល់ ស៊ាវ ទិង បានយកខ្សែពួរមួយបាច់ធំមក។ គេសាកល្បងភាពរឹងមាំរបស់វា រួចចងវាទៅនឹងបង្គោលឈើដែលបានដក់ជាប់យ៉ាងមាំ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ គេក៏ទម្លាក់ខ្សែពួរចូលទៅក្នុងរន្ធ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ផ្លូវរូងមិនសូវចោទពេកទេ។ ខ្សែពួរនេះគឺសម្រាប់ធានាសុវត្ថិភាព។ ប្រសិនបើអ្នកនៅខាងក្រោមស្រែក អ្នកនៅខាងលើអាចប្រើខ្សែពួរនេះដើម្បីទាញពួកយើងឡើងមកវិញយ៉ាងលឿន។\" ស៊ាវ ទិង និយាយទាំងទះដៃរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញ ស៊ាវ ទិង គិតគូរដិតដល់បែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ញញឹមជូរចត់។ គេដើរទៅក្បែរច្រកចូល ងាកក្បាល រួចបក់ដៃហៅ ឈីង លីន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញសញ្ញារបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ឈីង លីន ក៏ប្រញាប់រត់មក។ កែវភ្នែកពណ៌បៃតងចាស់ដ៏ចម្លែកមួយគូបានសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ាងឆ្លាតវៃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលភ្នែកពណ៌បៃតងនោះ រួចលួចដកដង្ហើមធំក្នុងចិត្ត។ បន្ទាប់មក គេក៏លូកដៃទៅឱប ឈីង លីន មកជាប់នឹងទ្រូង ធ្វើឱ្យក្មេងស្រីម្នាក់នេះស្រឡាំងកាំង។ ទាំងញញឹម គេនិយាយថា៖ \"បន្តិចទៀត ឯងគឺជាអ្នកបង្ហាញផ្លូវ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ត្រូវបាន ស៊ាវ យ៉ាន ឱបបែបនេះ ផ្ទៃមុខរបស់ ឈីង លីន ក៏ប្រែជាក្រហមព្រឿងៗ។ នាងឱនមុខចុះតិចៗ រួចងក់ក្បាលយល់ព្រម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អ្នកទាំងអស់គ្នា ចាប់ផ្តើម!\" ជាមួយសំឡេងសើចតិចៗ ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាលដាក់ ស៊ាវ ទិង ចាប់ខ្សែពួរ រួចលោតចូលទៅក្នុងរន្ធដ៏ខ្មៅងងឹត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame)... តើវាពិតជាមាននៅខាងក្រោមមែនទេ? សង្ឃឹមថាវានឹងមិនធ្វើឱ្យខ្ញុំខកបំណងចុះ...\" ស៊ាវ យ៉ាន រអ៊ូតិចៗ ខណៈដែលរាងកាយរបស់គេរអិលចុះតាមផ្លូវរូងយ៉ាងលឿន ដោយឱប ឈីង លីន ជាប់នឹងទ្រូង។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-13T15:08:57.064Z","6a049409f57bef31a853409f","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a047656f57bef31a853406a",191,"ការដោះស្រាយបញ្ហា",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a049a24f57bef31a85340a9",193,"ការស្ទាបស្ទង់",322,1790177390183]