[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a00a51a08282634483f23b2":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",182,"ការហ្វឹកហាត់ដ៏លំបាកក្នុងវាលខ្សាច់","\u003Cbr>\u003Cdiv>នៅក្នុងវាលខ្សាច់ដ៏ធំល្វឹងល្វើយ ព្យុះខ្សាច់បានបក់បោកយ៉ាងខ្លាំង។ យុវជនម្នាក់ដែលស្លៀកពាក់អាវវែងជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) កំពុងធ្វើដំណើរទៅមុខយឺតៗឆ្លងកាត់ព្យុះខ្សាច់។ ស្នាមជើងយ៉ាងជ្រៅដែលបន្សល់ទុកនៅលើខ្សាច់ពណ៌មាសនៅពីក្រោយគេ ត្រូវបានលុបបាត់ទៅវិញភ្លាមៗដោយសារព្យុះខ្សាច់ ដោយកប់រាល់ដាននៃដំណើររបស់គេទាំងអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បរិស្ថាននៅក្នុង វាលខ្សាច់ ថាកឺ (Tager Desert) គឺអាក្រក់ជាងអ្វីដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានរំពឹងទុកទៅទៀត។ នៅក្រោមការជះឥទ្ធិពលពីកម្តៅថ្ងៃ ខ្សាច់ពណ៌លឿងនៅក្រោមជើងរបស់គេគឺដូចជាបំណែកលោហៈតូចៗដែលកំពុងឆេះរោល រហូតធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ញញាក់មាត់ដោយមិនដឹងខ្លួនរាល់ពេលដែលជើងរបស់គេជាន់លើវា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែល ស៊ាវ យ៉ាន ដើរយឺតៗ ខ្យល់ដែលបក់មកប៉ះមុខរបស់គេបាននាំមកនូវគ្រាប់ខ្សាច់តូចៗដែលបោកផ្ទប់នឹងផ្ទៃមុខ បង្កជាអារម្មណ៍ផ្សារក្រហាយបន្តិចបន្តួច។ ការឈឺចាប់នោះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន បញ្ចេញថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) របស់គេគ្រប់ពេលវេលា ដើម្បីបង្កើតជាស្រទាប់ការពារស្តើងមួយគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃមុខ ដើម្បីការពារកុំឱ្យព្យុះខ្សាច់ធ្វើឱ្យខូចសម្រស់របស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាបរិស្ថានវាលខ្សាច់មានភាពអាក្រក់ខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែថាមពលធាតុភ្លើងដែលមាននៅក្នុងនោះ បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន មានភាពសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់។ វាប្រហែលជាដោយសារការប៉ះនឹងពន្លឺព្រះអាទិត្យ ទើបធ្វើឱ្យកន្លែងនេះមានថាមពលធាតុភ្លើងច្រើនជាងនៅ ជួរភ្នំសត្វវេទមន្ត (Magic Beast Mountain Range)។ លើសពីនេះ ថាមពលធាតុភ្លើងក៏មានភាពខ្លាំងក្លា និងបរិសុទ្ធជាងមុន ដែលវាស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្នុងការប្រើប្រាស់ដើម្បីហ្វឹកហាត់ថាមពលប្រយុទ្ធអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ (Purple Flame Dou Qi) របស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានចូលទៅក្នុងវាលខ្សាច់ដ៏ធំល្វឹងល្វើយអស់រយៈពេលត្រឹមតែពាក់កណ្តាលថ្ងៃ ស៊ាវ យ៉ាន អាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ថា ថាមពលប្រយុទ្ធអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលហូរក្នុងរាងកាយរបស់គេ ហាក់មានភាពសកម្ម និងរីករាយជាងមុនយ៉ាងច្បាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បានដើរយឺតៗពីរបីរយម៉ែត្រទៀត។ គេបានជូតញើសនៅលើថ្ងាស និងលិតបបូរមាត់ដែលស្ងួតបន្តិច។ ដោយដកដបទឹកចេញពីចិញ្ចៀនផ្ទុក គេបានផឹកទឹកយ៉ាងខ្លាំងពីរបីក្អឹក មុននឹងដកដង្ហើមធំ។ បន្ទាប់មក ស៊ាវ យ៉ាន បានដកផែនទីស្បែកពពែចេញមក ហើយញញឹមជូរចត់៖ «លោកគ្រូ ក្នុងអំឡុងពេលកន្លះថ្ងៃនេះ យើងមិនបានដើរតាមផ្លូវនៅលើផែនទីទេ។ ដោយសារយើងធ្វើបែបនេះ វាអាចចាត់ទុកថាបានជៀសផុតពីផ្លូវធំនៅទីនេះ។ តើយើងគួរទៅទីណាបន្តទៀត?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា... បើអ៊ីចឹង យើងនឹងទៅកាន់កន្លែងដែលមានសញ្ញារូបអណ្តាតភ្លើងនៅខាងកើតមុនគេ។» យ៉ាវ ឡាវ (Yao Lao) និយាយដោយសាមញ្ញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន កាន់ផែនទី និងពិនិត្យមើលមួយសន្ទុះ។ គេបានបង្រួមចិញ្ចើមចូលគ្នា និងដកដង្ហើមធំ៖ «មើលតាមមាត្រដ្ឋានផែនទី ហាក់ដូចជាយើងត្រូវធ្វើដំណើរយ៉ាងហោចណាស់ដប់ថ្ងៃទៀត ប្រសិនបើយើងចង់ទៅដល់តំបន់ដែលសម្គាល់ដោយរូបអណ្តាតភ្លើងខាងកើត...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ បើអ៊ីចឹងតោះទៅ... ក្នុងវាលខ្សាច់នេះ សូម្បីតែការដើរក៏អាចចាត់ទុកថាជាទម្រង់នៃការហ្វឹកហាត់ដែរ!» ឃើញទឹកមុខជូរចត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ាវ ឡាវ បានសើចក្នុងន័យឌឺដង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដកដង្ហើមធំម្តងទៀត ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលព្រះអាទិត្យដ៏ធំនៅលើមេឃវាលខ្សាច់។ គេបានបើក និងបិទមាត់ មុននឹងទុកផែនទីចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀនផ្ទុកវិញ។ ដោយប៉ះ ដាវធំខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) នៅលើខ្នងរបស់គេដោយដៃ គេមិនអាចជួយអ្វីបាន ក្រៅពីញញឹមដោយក្តីរីករាយ។ វាពិតជាចម្លែកណាស់ ទោះបីជាដាវធំខ្មៅនេះមានទំហំធំខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែវានៅតែមានភាពត្រជាក់ ទោះបីជាត្រូវកម្តៅថ្ងៃយ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ។ វាហាក់ដូចជាព្រះអាទិត្យនៅលើមេឃមិនមានឥទ្ធិពលអ្វីលើវាឡើយ។ ក្នុងន័យនេះ ស៊ាវ យ៉ាន មិនចាំបាច់គិតច្រើនទេ។ យ៉ាងណាមិញ ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់ប្រាប់ឱ្យគេលីបំណែកលោហៈដែលកំពុងឆេះក្រហមរងាលដើរចុះដើរឡើង គេប្រាកដជាមិនធ្វើរឿងល្ងង់ខ្លៅបែបនេះឡើយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ជូតញើសម្តងទៀត។ គេហៀបនឹងងាកខ្លួនទៅកាន់ផ្នែកខាងកើតនៃវាលខ្សាច់ ស្រាប់តែទឹកមុខរបស់គេប្រែប្រួល។ បាតដៃរបស់គេបានចាប់ដាវធំ ដកវាចេញ ហើយចាក់វាចូលទៅក្នុងខ្សាច់ពណ៌លឿងនៅពីក្រោមគេយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ីស!» សំឡេងស្រែកខ្លាំងមួយបានបន្លឺឡើងភ្លាមៗពីកន្លែងដែលដាវធំរបស់គេបានចាក់ចូលទៅក្នុងដី។ ស៊ាវ យ៉ាន មិនបង្ហាញអារម្មណ៍អ្វីឡើយ ខណៈដែលគេដកដាវធំចេញមកវិញ។ ថ្លុកឈាមពណ៌ក្រហមឆ្អៅបានចាប់ផ្តើមហូរឡើងមកលើផ្ទៃខ្សាច់ពណ៌លឿង។ នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីដៃអាវថ្នមៗ កម្លាំងមួយបានលើកសត្វវេទមន្តខ្នាតតូចមួយចេញពីក្រោមខ្សាច់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ក្រឡេកមើលយ៉ាងរាបស្មើទៅកាន់សត្វវេទមន្តដែលបានបាត់បង់ជីវិតនេះ។ សត្វវេទមន្តប្រភេទនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ខ្យាដំរីខ្សាច់មាស (Yellow Sand Magic Scorpion) ហើយអាចជួបប្រទះតែនៅក្នុងវាលខ្សាច់ប៉ុណ្ណោះ។ ពួកវាច្រើនតែលាក់ខ្លួននៅក្នុងខ្សាច់ពណ៌លឿង រង់ចាំឱ្យនរណាម្នាក់ជាន់លើពួកវាដោយមិនដឹងខ្លួន ហើយបន្ទាប់មកពួកវានឹងបញ្ចេញទឹកពិសដែលធ្វើឱ្យសាច់ដុំស្ពឹក ឬអាចសម្លាប់គោលដៅបាន។ ខ្យាដំរីវេទមន្តទាំងនេះក៏ពូកែខាងលាក់ខ្លួនខ្លាំងណាស់ដែរ។ សូម្បីតែមនុស្សមួយចំនួនដែលចំណាយពេលភាគច្រើនក្នុងវាលខ្សាច់ ក៏ម្តងម្កាលធ្លាក់ក្នុងអន្ទាក់របស់ពួកវាដែរ។ ដូច្នេះ សត្វវេទមន្តដែលសូម្បីតែមិនទាន់ដល់ថ្នាក់ទីមួយនេះ ច្រើនត្រូវបានមនុស្សចាត់ទុកថាជាសត្វមានជីវិតមួយក្នុងចំណោមសត្វដែលពិបាកដោះស្រាយបំផុតនៅក្នុងវាលខ្សាច់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាខ្យាដំរីវេទមន្តទាំងនេះពូកែលាក់ខ្លួនយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ពួកវាហាក់ដូចជាសត្វអំពិលអំពែកនៅក្នុងរាត្រីដ៏ងងឹត នៅក្រោមថាមពលខាងវិញ្ញាណ (Spiritual Perception) ដ៏អស្ចារ្យរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ ប្រសិនបើចង់លួចវាយប្រហារ... វាគឺជារឿងមិនអាចទៅរួចឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខ្សែកែវភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានសម្លឹងកាត់ខ្យាដំរីវេទមន្ត។ បន្ទាប់មក គេបានបោះជំហានពីរជំហានទៅមុខ ហើយកាត់យកកន្ទុយពិសរបស់វាទុកក្នុងចិញ្ចៀនផ្ទុក។ បន្ទាប់ពីនោះ គេក៏ក្រោកឈរឡើង និងបោះជំហានយ៉ាងធ្ងន់ៗ ខណៈដែលគេចាប់ផ្តើមដើរយឺតៗឆ្ពោះទៅកាន់ផ្នែកខាងកើតនៃវាលខ្សាច់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងភាពអាក្រក់នៃការហ្វឹកហាត់នៅក្នុងវាលខ្សាច់បានលើសពីការរំពឹងទុករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ម្តងទៀត។ កាលដែលគេហ្វឹកហាត់នៅជួរភ្នំសត្វវេទមន្ត គេមិនមានអារម្មណ៍ឯកោខ្លាំងឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងវាលខ្សាច់ដ៏ធំល្វឹងល្វើយនេះ អ្វីៗដែលនៅក្នុងក្រសែភ្នែករបស់គេ គឺមានតែព្យុះខ្សាច់ពីរបីដែលកំពុងបក់បោកប៉ុណ្ណោះ។ កុំថាឡើយមនុស្ស សូម្បីតែស្រមោលសត្វវេទមន្តក៏ពិបាកនឹងរកឃើញដែរ។ អារម្មណ៍ស្ងាត់ជ្រងំ និងឯកោបែបនេះ គឺពិបាកទ្រាំបន្តិចហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថ្ងៃទីពីរដែល ស៊ាវ យ៉ាន ឈានជើងចូលក្នុងវាលខ្សាច់ ថាកឺ ក៏ជាការចាប់ផ្តើមជាផ្លូវការនៃការហ្វឹកហាត់របស់គេផងដែរ។ តាមការណែនាំរបស់ យ៉ាវ ឡាវ ស៊ាវ យ៉ាន ស្លៀកតែខោខ្លីត្រឹមជង្គង់ប៉ុណ្ណោះ ខណៈដែលដងខ្លួនផ្នែកខាងលើរបស់គេគឺនៅទទេស្អាត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំពោះរូបរាងបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ធ្លាប់គិតចង់តវ៉ាដែរ ប៉ុន្តែត្រូវបានបដិសេធភ្លាមៗដោយ យ៉ាវ ឡាវ។ ហេតុផលរបស់លោកគ្រូគឺថា មានតែការទុកឱ្យស្បែកដែលនៅទទេប៉ះនឹងកម្តៅថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ទើបរាងកាយរបស់គេអាចស្រូបយកថាមពលធាតុភ្លើងដែលមាននៅក្នុងខ្យល់ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើវាលខ្សាច់ពណ៌មាសដែលគ្មានទីបញ្ចប់ រូបរាងម្នាក់ដែលស្លៀកខោខ្លី និងដងខ្លួនទទេ កំពុងតាំងចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលគេដេកនៅលើខ្សាច់ពណ៌លឿងដែលកំពុងឆេះក្តៅ។ នៅក្បែរគេ បុរសចំណាស់ដែលមានរូបរាងព្រាលៗម្នាក់កំពុងញញឹម ខណៈដែលកាន់ដបត្បូងតូចមួយដែលពោរពេញដោយវត្ថុរាវពណ៌ក្រហម។ មាត់ដបត្រូវបានផ្អៀងយឺតៗ ខណៈដែលវត្ថុរាវពណ៌ក្រហមពីរបីតំណក់ត្រូវបានចាក់ទៅលើខ្នងរបស់យុវជន ដែលស្បែករបស់គេបានប្រែជាពណ៌ត្នោតបន្តិចដោយសារកម្តៅថ្ងៃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ីស...» នៅពេលដែលវត្ថុរាវពណ៌ក្រហមធ្លាក់លើខ្នង ស៊ាវ យ៉ាន គេបានខាំធ្មេញយ៉ាងណែន ខណៈដែលគេបញ្ចេញខ្យល់ត្រជាក់បន្តិចចេញមក។ ដៃទាំងពីររបស់គេបានក្តាប់ខ្សាច់ពណ៌លឿងយ៉ាងណែន ដោយមិនខ្វល់ថាខ្សាច់នោះក្តៅយ៉ាងណានោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ការលាប \"ឈាមឆេះ\" (Burning Blood) នេះនៅក្នុងវាលខ្សាច់ មានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំងជាងនៅជួរភ្នំសត្វវេទមន្តឆ្ងាយណាស់។ ទោះបីជារបស់នេះពិបាករៀបចំបន្តិចក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រសិទ្ធភាពរបស់វាគឺល្អខ្លាំងណាស់។ នៅក្នុងវាលខ្សាច់ វាអាចធ្វើឱ្យស្បែកកាន់តែឆាប់ទទួលដឹងពីថាមពលធាតុភ្លើងនៅក្នុងខ្យល់ខាងក្រៅ។ នៅពេលឯងហ្វឹកហាត់ វាមានសមត្ថភាពជួយឱ្យទទួលបានផលច្រើនដោយប្រើកម្លាំងតិច។» ខណៈដែលកំពុងលាបវត្ថុរាវពណ៌ក្រហមថ្នមៗដោយបំណែកត្បូង យ៉ាវ ឡាវ សម្លឹងមើលយុវជនដែលកំពុងខាំធ្មេញទ្រាំ។ ស្នាមញញឹមបែបសុំទោសមួយបានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែករបស់គាត់ ខណៈដែលគាត់ពន្យល់តិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បើកមាត់ញញឹម ប៉ុន្តែស្នាមញញឹមរបស់គេគឺអាក្រក់ខ្លាំងណាស់។ គេបាននិយាយតិចៗទាំងញញឹមថា៖ «មិនអីទេ ធ្វើបន្តទៅ។ យ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំចាប់ផ្តើមស៊ាំនឹងវាក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃនេះហើយ។ ខ្ញុំមិនមានចំណុចល្អច្រើនទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំមានសមត្ថភាពបន្ស៊ាំខ្លួនខ្លាំងណាស់។ ហិហិ ជីវិតរបស់ខ្ញុំគឺរឹងជាងសត្វកន្លាតទៅទៀត។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែការហ្វឹកហាត់ប៉ុន្មានថ្ងៃនេះមានប្រសិទ្ធភាពល្អណាស់។ ខ្ញុំអាចមានអារម្មណ៍រួចទៅហើយថា ថាមពលប្រយុទ្ធក្នុងរាងកាយរបស់ខ្ញុំកំពុងឈានទៅរកចំណុចកំពូលនៃ លំដាប់គ្រូ (Dou Shi) ផ្កាយមួយ។» ខណៈដែលជូតបាតដៃលើខ្សាច់ពណ៌លឿង ស៊ាវ យ៉ាន និយាយយ៉ាងរំភើប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា។» ងក់ក្បាលទាំងញញឹម យ៉ាវ ឡាវ និយាយដោយសំឡេងស្រទន់ និងរាបស្មើថា៖ «ល្អណាស់។ ចូលទៅក្នុងរបៀបហ្វឹកហាត់របស់ឯងទៅ។ ឥឡូវនេះគឺជាពេលវេលាដែលសមស្របបំផុតដើម្បីហ្វឹកហាត់។ កុំខ្ជះខ្ជាយលក្ខខណ្ឌទាំងនេះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រញាប់ងក់ក្បាល។ គេបានបញ្ឈប់ការនិយាយលេងសើច ខណៈដែលគេបន្តដេកដោយបែរខ្នងទៅរកព្រះអាទិត្យ និងដងខ្លួនផ្នែកខាងមុខជាប់នឹងខ្សាច់ពណ៌លឿងដែលកំពុងឆេះរោល។ ស្រទាប់ការពារថាមពលប្រយុទ្ធបានគ្របដណ្តប់លើផ្ទៃមុខរបស់គេ ហើយដូចជាសត្វសត្វអូទ្រីស គេបានកប់ក្បាលចូលទៅក្នុងគំនរខ្សាច់ក្តៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឥរិយាបថហ្វឹកហាត់ដ៏ចម្លែកបច្ចុប្បន្នរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គឺជាអ្វីដែល យ៉ាវ ឡាវ បានណែនាំជាពិសេស។ មូលហេតុគឺដោយសារតែ ទោះបីជាមានថាមពលធាតុភ្លើងដ៏សម្បូរបែបនៅគ្រប់ទីកន្លែងក៏ដោយ ប៉ុន្តែថាមពលធាតុភ្លើងនៅក្នុងខ្សាច់ពណ៌លឿង ដែលត្រូវបានឆ្អែតបន្ទាប់ពីប៉ះនឹងកម្តៅថ្ងៃពេញមួយថ្ងៃ គឺមានភាពបរិសុទ្ធជាង។ នេះហើយជាមូលហេតុដែល ស៊ាវ យ៉ាន បញ្ចប់ទៅដោយឥរិយាបថហ្វឹកហាត់ដូចសត្វអូទ្រីសដ៏ចម្លែកនេះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីកប់ក្បាលចូលទៅក្នុងខ្សាច់ពណ៌លឿង អារម្មណ៍របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ចាប់ផ្តើមស្ងប់ស្ងាត់បន្តិចម្តងៗ។ សំឡេងនៃព្យុះខ្សាច់ដែលបក់បោកនៅជុំវិញក៏ត្រូវបានរលាយបាត់ទៅ។ ចិត្តរបស់គេបានចូលទៅក្នុងរាងកាយបន្តិចម្តងៗ។ នៅក្រោមការសង្កេតពីភ្នែកនៃចិត្ត ស៊ាវ យ៉ាន អាចមើលឃើញថា នៅក្រោមការប៉ះនឹងកម្តៅថ្ងៃ វត្ថុរាវ \"ឈាមឆេះ\" ដែលត្រូវបានលាបលើខ្នងរបស់គេ កំពុងតែជ្រាបចូលទៅក្នុងរាងកាយយ៉ាងរហ័ស។ ទោះបីជាការឈឺចាប់ដូចជាភ្លើងឆេះក្នុងអំឡុងពេលនេះបានធ្វើឱ្យស្បែករបស់គេញាក់ដោយមិនដឹងខ្លួនក៏ដោយ ប៉ុន្តែថាមពលធាតុភ្លើងដ៏បរិសុទ្ធបានបន្តផ្តល់ឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន នូវអារម្មណ៍រីករាយ ខណៈដែលគេកំពុងស្វែងរកក្តីសុខក្នុងភាពទុក្ខព្រួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងការរំញោចនៃ \"ឈាមឆេះ\" នៅលើស្បែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ថាមពលធាតុភ្លើងដែលសម្បូរបែបរួចទៅហើយនៅជុំវិញគេ ហាក់ដូចជាបានរកឃើញធុងផ្ទុក ខណៈដែលវាបន្តហូរចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។ បន្ទាប់ពីត្រូវបានដំឡើងកម្រិតទៅជា លំដាប់គ្រូ ស៊ាវ យ៉ាន អាចចាត់ចែងថាមពលទាំងនេះដែលហូរចូលក្នុងរាងកាយរបស់គេបានយ៉ាងសមស្រប ដោយមិនចាំបាច់ប្រើកម្លាំងច្រើនពេកឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បានគ្រប់គ្រងថាមពលធាតុភ្លើងនេះតាមរយៈផ្លូវថាមពល (Qi Paths) ពីរបី ហើយបន្ទាប់មកបានចាក់វាចូលទៅក្នុងគ្រឹះថាមពល (Vortex) ពណ៌ស្វាយនៅក្នុងពោះផ្នែកខាងក្រោម បន្ទាប់ពីត្រូវបានបន្សុទ្ធរួច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការហ្វឹកហាត់ត្រូវបានធ្វើឡើងយឺតៗនៅក្រោមភាពអាក្រក់ និងឯកោបែបនេះ។ នៅពេលដែល \"ឈាមឆេះ\" នៅលើខ្នងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ត្រូវបានរលាយអស់នៅទីបំផុត វត្ថុរាវពណ៌ស្វាយមួយតំណក់តូច ក៏បានកើតឡើងនៅក្នុងគ្រឹះថាមពល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វត្ថុរាវពណ៌ស្វាយតូចនោះហូរយ៉ាងសប្បាយរីករាយនៅក្នុងគ្រឹះថាមពល ដូចជាត្រីតូចមួយនៅក្នុងបឹង ដែលមានភាពរហ័សរហួន និងសកម្ម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានសង្កេតមើលវត្ថុរាវពណ៌ស្វាយតំណក់តូចចុងក្រោយនេះ ខណៈដែលគេញញឹម។ បន្ទាប់ពីរយៈពេលនៃការសង្កេតនេះ គេបានគណនាបានតិចៗថា នៅពេលដែលគ្រឹះថាមពលមានវត្ថុរាវដប់ប្រាំតំណក់តូច គេនឹងសម្រេចបាននូវកម្លាំងដែលត្រូវការដើម្បីដំឡើងទៅជា លំដាប់គ្រូ ផ្កាយពីរ។ បច្ចុប្បន្ន មានវត្ថុរាវពណ៌ស្វាយចំនួនដប់បីតំណក់តូចរួចទៅហើយនៅក្នុងគ្រឹះថាមពល។ និយាយម្យ៉ាងទៀត នៅពេលដែលវត្ថុរាវពណ៌ស្វាយពីរតំណក់តូចទៀតត្រូវបានប្រមូលផ្តុំ ស៊ាវ យ៉ាន គួរតែអាចឡើងទៅជាលំដាប់គ្រូផ្កាយពីរបានហើយ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ជិតដល់ហើយ...» ស៊ាវ យ៉ាន ខ្សឹបតិចៗក្នុងចិត្ត។ ក្បាលរបស់គេងើបឡើងភ្លាមៗ ខណៈដែលគេរលាស់ខ្សាច់ពណ៌លឿងចេញពីក្បាលយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់ពីនោះ គេបានលោតចេញពីផ្ទៃខ្សាច់ បែរមុខទៅរកមេឃ ហើយស្រែកថា៖ «ជិតដល់ហើយ! លំដាប់គ្រូ ផ្កាយពីរ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈរនៅម្ខាង យ៉ាវ ឡាវ សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងស្រែកខ្លាំងៗ ដើម្បីបញ្ចេញអារម្មណ៍ក្នុងចិត្ត។ គាត់ញញឹមបន្តិច និងពោលតិចៗថា៖ «អាល្អិត ទោះបីជាទេពកោសល្យហ្វឹកហាត់របស់ឯងល្អក៏ដោយ ប៉ុន្តែការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ឯងគឺជាគន្លឹះសំខាន់បំផុតសម្រាប់ជោគជ័យ... ខ្ញុំពិតជារង់ចាំការសន្យាបីឆ្នាំនៅប៉ុន្មានខែខាងមុខទៀតណាស់។ កាលនោះ នាងបានផ្តល់ឱ្យឯងនូវភាពអាម៉ាស់ដែលពិបាកនឹងលុបបាត់។ ឥឡូវនេះ ឯងមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដណ្តើមវាត្រឡប់មកវិញហើយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សន្សឹមៗងើបក្បាលឡើង យ៉ាវ ឡាវ សម្លឹងមើលព្រះអាទិត្យដ៏ធំសម្បើម។ បន្ទាប់មក គាត់បានងាកក្បាល និងសម្លឹងមើលខ្នងរបស់យុវជនដែលស្គមដូចជាឈើច្រត។ ស្រាប់តែគាត់ញញឹមតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទោះបីជាការហ្វឹកហាត់នេះពិបាកខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែឯងមិនបានបោះបង់ឡើយ។ ជោគជ័យទាំងអស់នេះ ត្រូវបានដូរមកវិញជាមួយនឹងការខិតខំ និងញើសឈាមរបស់ឯង។ ខ្ញុំជឿជាក់ថា នៅថ្ងៃអនាគត ឯងនឹងអាចឈរនៅលើកំពូលនៃទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Continent) បាន!»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-10T15:32:42.190Z","6a00a51a08282634483f23b2","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6a00378808282634483f237c",181,"ដំណើរឆ្លងកាត់វាលខ្សាច់",{"id":25,"number":26,"title":27},"6a01dd5ab99fd2f7ea21d251",183,"ការជួបគ្នាដោយចៃដន្យ",322,1790177389442]