[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6a00101608282634483f235b":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",180,"បុគ្គលដែលធ្លាប់ស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកខ្លាំងទាំងដប់។ អធិរាជទឹកកក!","\u003Cdiv>សម្លឹងមើលបុរសចំណាស់នៅចំពោះមុខ ដែលត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយស្រទាប់ទឹកកកពណ៌សដ៏ចម្លែក និងគួរឱ្យខ្លាច ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានដកដង្ហើមធំដោយក្តីធូរស្រាល។ គេបានគ្រវីដៃជាសញ្ញាសុំទោសទៅកាន់បុរសចំណាស់ មុននឹងងាកក្រោយដើម្បីចាកចេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាល្អិត ខ្ញុំពិតជាមើលងាយឯងមែន។» នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងងាកខ្លួន សំឡេងដ៏ហត់នឿយរបស់បុរសចំណាស់ត្រូវបានបញ្ចេញចេញពីក្នុងស្រទាប់ទឹកកក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយបង្អង់ជំហានជើង ស៊ាវ យ៉ាន បានងាកក្បាល ហើយមើលទៅបុរសចំណាស់នៅក្នុងស្រទាប់ទឹកកកដែលកំពុងបើកភ្នែកយឺតៗ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ស៊ាវ យ៉ាន មិនមានអារម្មណ៍ស្លន់ស្លោក្នុងចិត្តឡើយ។ នេះក៏ព្រោះតែគេដឹងថា ជាមួយនឹងកម្លាំងដែលបុរសចំណាស់មាននាពេលបច្ចុប្បន្ន វាគឺជាការមិនអាចទៅរួចទេដែលគាត់អាចទម្លាយរបាំងដែល យ៉ាវ ឡាវ (Yao Lao) បានដាក់នោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដកដង្ហើមធំ ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមដោយភាពជូរចត់៖ «លោកម្ចាស់ចំណាស់ ខ្ញុំបាននិយាយរួចហើយថា ខ្ញុំមិនមានបំណងចង់ធ្វើជាសត្រូវជាមួយលោកឡើយ។ វាគ្រាន់តែថា របស់នេះពិតជាមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ខ្ញុំណាស់ ហេតុដូច្នេះហើយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហា៎ ហា៎ ពិតជាមិននឹកស្មានដល់សោះថា បន្ទាប់ពីបានរស់នៅដាច់ដោយឡែកនៅទីនេះអស់រយៈពេលជាងម្ភៃឆ្នាំ ខ្ញុំបែរជាត្រូវធ្លាក់ក្នុងសភាពអាម៉ាស់ដោយសារក្មេងម្នាក់នៅថ្ងៃនេះ។ វាពិតជាគួរឱ្យសោកសៅបន្តិចមែន។» សំឡេងរបស់បុរសចំណាស់ហាក់មានភាពឯកោ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មួយសន្ទុះក្រោយមក សំឡេងរបស់គាត់ក៏ប្រែប្រួលភ្លាមៗ។ ខ្សែកែវភ្នែករបស់គាត់បានឆ្លងកាត់ស្រទាប់ទឹកកកដ៏ចម្លែកនោះ ហើយសម្លឹងមកកាន់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលនៅខាងក្រៅ។ គាត់បាននិយាយយ៉ាងរាបស្មើថា៖ «អាល្អិត តើបំណែកផែនទីនេះពិតជាសំខាន់សម្រាប់ឯងខ្លាំងណាស់មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បាននៅស្ងៀមមួយសន្ទុះ មុននឹងងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា។» ឃើញសកម្មភាពរបស់គេ បុរសចំណាស់ក៏សើចឡើង។ ស្នាមញញឹមរបស់គាត់ហាក់ដូចជាចម្លែកបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយជ្រួញចិញ្ចើម ស៊ាវ យ៉ាន មិនខ្វល់ពីគាត់ឡើយ ខណៈដែលគេងាកក្រោយដើរសំដៅទៅកាន់ច្រកចេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កាលនោះ បន្ទាប់ពីខ្ញុំបានខិតខំអស់ពីសមត្ថភាពនៅក្នុងវាលខ្សាច់ដើម្បីទទួលបានបំណែកផែនទីនេះ ខ្ញុំបានប្រើបទពិសោធន៍ជាច្រើនឆ្នាំក្នុងការធ្វើផែនទី ដើម្បីបំបែកវាជាពីរយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ។ មួយចំណែកត្រូវបានឯងយកទៅហើយ ចំណែកឯមួយចំណែកទៀត... ហិហិ។» បុរសចំណាស់សើចយ៉ាងត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជំហានជើងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានបង្អង់ងក់។ ខណៈដែលខ្នងរបស់គេបែរទៅរកបុរសចំណាស់ ម្រាមដៃរបស់គេបានប៉ះលើចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់គេ។ បំណែកផែនទីពីមុនបានលេចឡើងយ៉ាងរហ័សនៅក្នុងបាតដៃរបស់គេ។ បន្ទាប់ពី ស៊ាវ យ៉ាន បានដាក់វាឱ្យចំភ្នែកដើម្បីពិនិត្យមើល គេបានដឹងថាទំហំនៃបំណែកផែនទីនេះគឺប្រហែលជាពាក់កណ្តាលនៃទំហំបំណែកដែលគេបានរកឃើញនៅក្នុងរូងភ្នំនៅលើ ជួរភ្នំសត្វវេទមន្ត (Magic Beast Mountain Range)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយកាន់បំណែកផែនទីនៅក្នុងដៃ ទឹកមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រែជាអាក្រក់បន្តិច។ គេមានអារម្មណ៍មួម៉ៅបន្តិច ដែលបន្ទាប់ពីបានខិតខំយ៉ាងខ្លាំង គេទទួលបានត្រឹមតែពាក់កណ្តាលនៃបំណែកផែនទីប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដកដង្ហើមចេញ ស៊ាវ យ៉ាន បានរក្សាទុកបំណែកផែនទីចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀនផ្ទុកយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ហើយសន្សឹមៗងាកខ្លួនមកវិញ។ គេសម្លឹងមើលបុរសចំណាស់ដោយក្រសែភ្នែកត្រជាក់ ហើយនិយាយថា៖ «លោកអាចជ្រើសរើសមិនបញ្ចេញអាថ៌កំបាំងនេះ ហើយខ្ញុំក៏មិនយកជីវិតលោកដែរ។ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ លោកបាននិយាយវាហើយ... លោក តើលោកកំពុងបង្ខំឱ្យខ្ញុំសម្លាប់លោកមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ។ អាល្អិត កុំប្រើសេចក្តីស្លាប់មកគំរាមខ្ញុំ។ ក្នុងនាមជាអ្នករស់នៅអស់ជិតមួយជីវិត តើមានការលំបាកអ្វីខ្លះដែលខ្ញុំមិនធ្លាប់ជួប។ កាលដែលខ្ញុំកំពុងគ្រប់គ្រងនៅក្នុង អាណាចក្រ ជា ម៉ា (Jia Ma Empire) ឯងសូម្បីតែមិនទាន់កើតផង! តើឯងគិតថា ខ្ញុំនឹងខ្លាចការគំរាមកំហែងបន្តិចបន្តួចនេះមែនទេ? លើសពីនេះទៅទៀត ប្រសិនបើខ្ញុំស្លាប់ ទោះបីជាឯងមានសមត្ថភាពអស្ចារ្យយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ឯងមិនអាចស្វែងរកបំណែកផែនទីតូចមួយទៀតឃើញដែរ។ ហិហិ នៅពេលនោះ ប្រសិនបើខ្វះបំណែកផែនទីតូចមួយ ឯងនឹងមិនអាចស្វែងរកកំណប់ដែលផែនទីបង្ហាញផ្លូវទៅកាន់ឡើយ ទោះបីជាឯងអាចផ្គុំផែនទីបានពេញលេញក៏ដោយ។» បុរសចំណាស់និយាយដោយការមើលងាយ ខណៈដែលគាត់ប្រឈមមុខនឹងសំឡេងដ៏ត្រជាក់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលពោរពេញដោយបំណងសម្លាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បានស្រលីងភ្នែក ខណៈដែលពន្លឺដ៏ត្រជាក់មួយបានភ្លឺកាត់។ គេបានដកដង្ហើមចូលថ្នមៗ ក្តាប់កណ្តាប់ដៃ ហើយនិយាយយ៉ាងរាបស្មើថា៖ «ប្រាប់មក។ តើលោកចង់ធ្វើអ្វី? ចាប់តាំងពីលោកសុខចិត្តបញ្ចេញអាថ៌កំបាំងនេះ លោកមិនអាចល្ងង់ខ្លៅរហូតដល់ថ្នាក់គ្រាន់តែប្រើវាដើម្បីធ្វើឱ្យខ្ញុំខឹងនោះទេ មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងពិតជាមានខួរក្បាលល្អមែន។ ខ្ញុំពិតជាឆ្ងល់ណាស់ថា តើព្រឹទ្ធាចារ្យខុសធម្មតាម្នាក់ណាដែលជាគ្រូរបស់ឯង។ ខ្ញុំមិនហ៊ាននិយាយអ្វីឥឡូវនេះទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំច្បាស់ថា ឯងនឹងឈរនៅលើកំពូលនៃអាណាចក្រ ជា ម៉ា នៅដប់ឆ្នាំក្រោយ។» ឃើញអាកប្បកិរិយាដ៏ស្ងប់ស្ងាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន បុរសចំណាស់មិនអាចជួយអ្វីបាន ក្រៅពីពោលពាក្យសរសើរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនទទួលយក ឬបដិសេធចំពោះពាក្យសរសើរដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់បុរសចំណាស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានក្រឡេកមើលគាត់ ហើយនិយាយដោយជ្រួញចិញ្ចើមថា៖ «និយាយមក។ តើលោកចង់បានអ្វី មុននឹងលោកសុខចិត្តប្រគល់បំណែកផែនទីតូចមួយទៀតនោះមកឱ្យខ្ញុំ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើឯងអាចដោះលែងខ្ញុំចេញពីស្រទាប់ទឹកកកនេះបានទេ? ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើឯងមិនខ្លាចថា ខ្ញុំនឹងសងសឹកវិញនោះ។» បុរសចំណាស់និយាយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ស្រលីងភ្នែក ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលបុរសចំណាស់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏សន្សឹមៗបិទភ្នែក រួចបើកវាមកវិញ។ ដោយដើរទៅមុខយឺតៗ បាតដៃរបស់គេបានប៉ះស្រទាប់ទឹកកកថ្នមៗ និងអង្រួនបន្តិច។ ចរន្តនៃ អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស ដ៏ក្រាស់ត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងទឹកកក ដោយរលាយស្រទាប់ទឹកកកដ៏ចម្លែកនោះយ៉ាងរហ័ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បើខ្ញុំអាចបង្ខាំងលោកបានម្តង ខ្ញុំក៏អាចធ្វើវាបានជាលើកទីពីរដែរ។ ដូច្នេះ កុំព្យាយាមលេងល្បិចអី។ បើមិនដូច្នោះទេ វានឹងក្លាយជាឈាមរបស់លោកដែលនឹងប្រែជាទឹកកកនៅពេលក្រោយ។» ជាមួយនឹងការគ្រវីដៃ ស៊ាវ យ៉ាន បានបំបែកស្រទាប់ទឹកកកដ៏ចម្លែក ដែលសូម្បីតែ លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling) ក៏មិនអាចធ្វើអ្វីបាន។ កែវភ្នែកពណ៌ខ្មៅងងឹតមួយគូរបស់គេ ក៏ស្រាប់តែប្រែជាជ្រៅ និងពោរពេញដោយបទពិសោធន៍ម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបំបែកស្រទាប់ទឹកកក ក្បាលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានងាកទៅក្រោយបន្តិច។ ភាពជ្រាលជ្រៅបានបាត់បង់យ៉ាងរហ័សចេញពីភ្នែករបស់គេ។ ដោយបន្ទាបក្បាលចុះយឺតៗ និងសម្លឹងមើលបុរសចំណាស់ដែលកំពុងញ័រទទ្រើតម្តងហើយម្តងទៀត បន្ទាប់ពីចេញពីទឹកកក គេបាននិយាយថា៖ «និយាយមក។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតជាអណ្តាតភ្លើងដ៏ត្រជាក់ និងគួរឱ្យខ្លាចមែន។ ប្រសិនបើខ្ញុំទាយមិនខុសទេ អណ្តាតភ្លើងដែលឯងទើបតែប្រើ គួរតែជាអណ្តាតភ្លើងមួយក្នុងចំណោម អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flames) ដ៏អស្ចារ្យ មែនទេ?» បុរសចំណាស់និយាយដោយសំឡេងតក់ស្លុត ខណៈដែលផ្ទៃមុខដ៏ស្លេកស្លាំងរបស់គាត់នៅតែបន្តញ័រ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បានងើបភ្នែកឡើង ប៉ុន្តែមិនបានបញ្ចេញមតិអ្វីឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញអាកប្បកិរិយារបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្តីសប្បាយរីករាយយ៉ាងច្បាស់បានលេចឡើងក្នុងភ្នែករបស់បុរសចំណាស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មួយសន្ទុះក្រោយមក ក្តីសប្បាយរីករាយនោះក៏ត្រូវបានសង្កត់សង្កិនយ៉ាងរហ័ស។ ដោយបញ្ចេញនូវគំនិតរបស់គាត់ គាត់បាននិយាយថា៖ «ឯងបានដឹងរួចហើយថា កម្លាំងដើមរបស់ខ្ញុំគឺជា លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។» ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចុះឯងស្គាល់អត្តសញ្ញាណរបស់ខ្ញុំទេ?» បុរសចំណាស់បានសួរម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំមិនស្គាល់ទេ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាល បុរសចំណាស់ក៏បានធ្វើដូចគ្នាដោយអស់សង្ឃឹម។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ផ្ទៃមុខរបស់គាត់ពោរពេញដោយមោទនភាព ខណៈដែលគាត់និយាយថា៖ «ឈ្មោះរបស់ខ្ញុំគឺ ហៃ ប៉ូតុង (Hai Bodong)។ ឯងប្រហែលជាមិនធ្លាប់ឮឈ្មោះនេះទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថា ឯងគួរតែធ្លាប់ឮឈ្មោះផ្សេងទៀតរបស់ខ្ញុំ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អធិរាជទឹកកក (Ice Emperor)!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលគេបានឮពាក្យពីរម៉ាត់ថា «អធិរាជទឹកកក» ស៊ាវ យ៉ាន បានភាំងងក់ជាដំបូង។ ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីនោះ ផ្ទៃមុខរបស់គេបានប្រែប្រួលយ៉ាងច្បាស់។ ខ្សែភ្នែករបស់គេបង្ហាញពីភាពចម្លែក ខណៈដែលគេសង្កេតមើលបុរសចំណាស់ដែលត្រូវបានគេសង្កត់សង្កិនជាបន្តបន្ទាប់ដោយគេ។ ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន ធ្លាប់តែស្នាក់នៅឯ ទីក្រុង អ៊ូថាន (Wu Tan City) កាលពីមុនក៏ដោយ ក៏គេមិនប្លែកជាមួយនឹងបុគ្គលដ៏ខ្លាំងម្នាក់នេះ ដែលធ្លាប់មានឈ្មោះល្បីល្បាញបំផុតនៅក្នុងអាណាចក្រ ជា ម៉ា ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អធិរាជទឹកកក គឺជាសមាជិកនៃអ្នកខ្លាំងទាំងដប់ជំនាន់មុននៅក្នុងអាណាចក្រ ជា ម៉ា។ គាត់គឺជាមនុស្សដែលមានមោទនភាព និងចូលចិត្តរស់នៅម្នាក់ឯង ខណៈដែលគាត់ពូកែខាងប្រើប្រាស់ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ប្រភេទទឹកកកជាខ្លាំង។ ធ្លាប់មានកាលមួយ ដោយសារតែកំហឹង គាត់បានបង្កកទីក្រុងមួយទាំងមូល។ កាលនោះ គាត់គឺជាម្នាក់ក្នុងចំណោម លំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) តិចតួចក្នុងចំណោមអ្នកខ្លាំងទាំងដប់។ ក្រោយមក គាត់មានការប្រយុទ្ធគ្នាយ៉ាងខ្លាំងនៅលើកំពូល ភ្នំពពកអ័ព្ទ (Misty Cloud Mountain) ជាមួយនឹងមេដឹកនាំជំនាន់មុននៃ បក្សពពកអ័ព្ទ (Misty Cloud Sect)។ ទោះបីជាគាត់ត្រូវបានចាញ់នៅទីបំផុតក៏ដោយ ប៉ុន្តែគូប្រកួតរបស់គាត់ក៏ទទួលបានជ័យជម្នះយ៉ាងលំបាកបំផុតដែរ។ ក្នុងអំឡុងពេលចុងក្រោយដែលអាណាចក្រ ជា ម៉ា និងអាណាចក្រ ជូ យុន (Chu Yun Empire) បានរៀបចំមហាសន្និបាតសម្រាប់អ្នកខ្លាំង គាត់បានប្រយុទ្ធតែម្នាក់ឯងទល់នឹង លំដាប់អធិរាជ ម្នាក់ និង លំដាប់ស្ដេច (Dou Wang) ម្នាក់ពីខាងម្ខាងទៀត ហើយមិនត្រូវបានចាញ់ឡើយ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកមានវត្តមានទាំងអស់មានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីមហាសន្និបាតចុងក្រោយសម្រាប់អ្នកខ្លាំង អធិរាជទឹកកកបានបាត់ខ្លួនបន្តិចម្តងៗពីក្រសែភ្នែករបស់មនុស្សជាច្រើន។ ឥឡូវនេះ ឈ្មោះអធិរាជទឹកកកមានត្រឹមតែនៅក្នុងការចងចាំផ្ទាល់ខ្លួនរបស់មនុស្សជំនាន់មុនប៉ុណ្ណោះ។ អ្នកខ្លាំងទាំងដប់ជំនាន់បច្ចុប្បន្នបានជំនួសកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងភាពរុងរឿងរបស់ពួកគេរួចទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន មិនដែលនឹកស្មានដល់សោះថា បុរសចំណាស់ម្នាក់នេះ ដែលមានរូបរាងមិនសូវជាស្រស់សង្ហា បែរជាអធិរាជទឹកកក ដែលធ្លាប់ធ្វើឱ្យពួកលំដាប់ខ្ពស់នៃ លំដាប់អ្នកហឹ្វកហាត់ (Dou Zhe) នៅក្នុងអាណាចក្រ ជូ យុន មានការឈឺក្បាលឡើយ។ លទ្ធផលដែលដូចជារឿងភាគបែបនេះ បានធ្វើឱ្យគេមានអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេ៎ សំណាងល្អដែលឈ្មោះចាស់របស់ខ្ញុំមិនបានរលាយបាត់ទៅតាមពេលវេលា។ ឯងពិតជាធ្លាប់ឮវាពិតមែន...» ឃើញទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហៃ ប៉ូតុង បានសើចដោយក្តីពេញចិត្តបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សន្សឹមៗដកដង្ហើមចូល ស៊ាវ យ៉ាន បានដកដង្ហើមធំ៖ «ពិតជាចម្លើយដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើលមែន។ ខ្ញុំមិននឹកស្មានថា លំដាប់អធិរាជ ដែលមានឈ្មោះល្បីល្បាញពេញអាណាចក្រ ជា ម៉ា បែរជារស់នៅដាច់ដោយឡែកនៅក្នុងតំបន់វាលខ្សាច់ក្នុងនាមជាម្ចាស់ហាងលក់ផែនទីឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេតុអ្វីបានជាលោកធ្លាក់ខ្លួនដល់ថ្នាក់ហ្នឹង? កម្លាំងដែលលោកបង្ហាញពីមុនហាក់ដូចជាមានត្រឹមតែ លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling) ប៉ុណ្ណោះ មែនទេ?» ស៊ាវ យ៉ាន សួរដោយចង់ដឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ហៃ ប៉ូតុង ងក់ក្បាលដោយភាពជូរចត់ និងដកដង្ហើមធំ៖ «កាលនោះ បន្ទាប់ពីចូលរួមមហាសន្និបាតរវាងអាណាចក្រ ខ្ញុំបានមកកាន់វាលខ្សាច់ ថាកឺ (Tager Desert)។ ដោយចៃដន្យ ខ្ញុំបានទទួលបានបំណែកផែនទី ប៉ុន្តែខ្ញុំបានទាក់ទាញអធិរាជនៃពួកមនុស្សពស់ មហេសី មេឌូសា (Queen Medusa) ដែលបានដេញតាមខ្ញុំក្នុងបំណងសម្លាប់។ ឯងគួរតែដឹងថា កម្លាំងរបស់ មហេសី មេឌូសា អាចត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ក្នុងចំណោមកំពូលនៃ លំដាប់អធិរាជ។ ប្រសិនបើមិនមែនមកពីពួកមនុស្សពស់មានតែអ្នកខ្លាំងម្នាក់នេះទេ ពួកគេប្រហែលជាបានព្យាយាមវាយប្រហារអាណាចក្រមនុស្សតាំងពីយូរណាស់មកហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នៅក្នុងសមរភូមិនោះ ខ្ញុំត្រូវបានចាញ់ដោយដៃរបស់នាងដោយគ្មានចម្ងល់។ ទោះបីជាខ្ញុំបានរកឃើញឱកាសដើម្បីគេចខ្លួននៅទីបំផុតក៏ដោយ ប៉ុន្តែខ្ញុំត្រូវបានវាយប្រហារដោយ បណ្តាសាត្រាពស់ (Curse of the Snakes Seal) របស់នាង។ មិនត្រឹមតែរាងកាយរបស់ខ្ញុំប្រែជាចាស់យ៉ាងរហ័សប៉ុណ្ណោះទេ សូម្បីតែកម្លាំងរបស់ខ្ញុំក៏ត្រូវបានបង្ខាំងនៅកម្រិត លំដាប់ព្រលឹង ដែរ។» ហៃ ប៉ូតុង ដកដង្ហើមធំ «ក្នុងឆ្នាំទាំងអស់នេះ ខ្ញុំបានលាក់ខ្លួននៅទីនេះ សិក្សាពីអាថ៌កំបាំងនៃបំណែកផែនទី និងសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានអ្វីមួយដែលអាចដោះស្រាយត្រារបស់ខ្ញុំបាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បំណែកផែនទីនេះគ្រាន់តែជាផ្នែកតូចមួយនៃផែនទីប៉ុណ្ណោះ។ ទោះបីជាខ្ញុំមានបទពិសោធន៍យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំមិនអាចបកស្រាយវាបានដែរ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកមិនមែនកំពុងគិតចង់ឱ្យខ្ញុំជួយដោះត្រាឱ្យលោកទេ មែនទេ?» ស៊ាវ យ៉ាន និយាយខណៈដែលគេបង្រួមភ្នែក និងកន្ត្រាក់ចិញ្ចើម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ... លោកពិតជាវាយតម្លៃខ្ញុំខ្ពស់ពេកហើយ។ ខ្ញុំមិនមានសមត្ថភាពនោះទេ។» គ្រវីក្បាល ស៊ាវ យ៉ាន សើចស្ងួតៗ។ គេមិនហ៊ានទទួលខុសត្រូវដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបែបនេះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានទសវត្សរ៍ចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំទទួលបានរូបមន្តថ្នាំដែលអាចបំបែកត្រានេះបាន។ ដរាបណាឯងចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់នៅលើនោះ ខ្ញុំនឹងអាចទទួលបានកម្លាំងរបស់ខ្ញុំមកវិញ។» ហៃ ប៉ូតុង និយាយយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«...ខ្ញុំគិតថាលោកគួរតែទៅរក ស្តេចថ្នាំ គូ ហឺ (Pill-King Gu He) ទៅ។ ក្នុងអាណាចក្រ ជា ម៉ា ទាំងមូល មិនគួរមានមនុស្សច្រើនទេដែលអាចឈ្នះគាត់ក្នុងការចម្រាញ់ថ្នាំបាន។ ខ្ញុំគ្រាន់តែជា អ្នកចំម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) ថ្នាក់ទីពីរម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។» ស៊ាវ យ៉ាន លើកស្មា និងនិយាយដោយអស់សង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គាត់មិនអាចធ្វើបានទេ។» ហៃ ប៉ូតុង គ្រវីក្បាល និងនិយាយទាំងញញឹមជូរចត់ «តម្រូវការសំខាន់សម្រាប់ការចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ប្រភេទនេះ គឺអ្នកចំម្រាញ់ថ្នាំត្រូវតែមាន អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame)... ស្តេចថ្នាំ គូ ហឺ ហាក់ដូចជាមិនមានរបស់នោះឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ៎?» ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចក្នុងចិត្ត។ តើថ្នាំគ្រាប់ប្រភេទណាដែលមានតម្រូវការតឹងរ៉ឹងបែបនេះ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដើមឡើយ ខ្ញុំនឹងមិនប្រាប់ឯងអំពីព័ត៌មាននៃបំណែកផែនទីតូចមួយទៀតឡើយ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ... អណ្តាតភ្លើងពណ៌សដ៏ក្រាស់ដែលឯងបានបង្ហាញនៅទីបញ្ចប់ បានធ្វើឱ្យខ្ញុំប្តូរចិត្ត។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដរាបណាឯងអាចចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ដែលខ្ញុំត្រូវការ ខ្ញុំនឹងប្រគល់បំណែកផែនទីតូចនោះទៅឱ្យឯង។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ខ្ញុំ អធិរាជទឹកកក ហៃ ប៉ូតុង ក៏នឹងជំពាក់គុណឯងម្ដងដែរ។ ឯងគួរតែដឹងថា... តើគុណស្រោចស្រង់ពី លំដាប់អធិរាជ ម្នាក់ មានតម្លៃប៉ុណ្ណា...» ហៃ ប៉ូតុង និយាយយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ចាប់ផ្តើមចាប់អារម្មណ៍បន្តិច។ គេសួរតិចៗថា៖ «តើថ្នាក់នៃថ្នាំគ្រាប់ដែលលោកត្រូវការគឺថ្នាក់អ្វី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្នាក់ទីប្រាំមួយ។» ហៃ ប៉ូតុង លិតបបូរមាត់ និងនិយាយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយក្រឡេកភ្នែក ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីដៃដោយអស់សង្ឃឹម។ «ថ្នាក់ទីប្រាំមួយ... ទោះបីជាខ្ញុំមានអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំគ្រាន់តែជាអ្នកចំម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទីពីរម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ តើខ្ញុំអាចចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់កម្រិតនោះបានយ៉ាងដូចម្តេច?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំជឿថា កម្លាំងរបស់ឯងមិនមែនមានត្រឹមតែបន្តិចបន្តួចដែលឯងបង្ហាញនៅខាងក្រៅនោះទេ...» នៅពេលប្រឈមមុខនឹងភាពអស់សង្ឃឹមរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហៃ ប៉ូតុង បានញញឹមយ៉ាងមានល្បិចកល ខណៈដែលគាត់និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមធំ និងនៅស្ងៀម។ ក្នុងចិត្តរបស់គេ គេបានសួរតិចៗថា៖ «លោកគ្រូ តើលោកយល់យ៉ាងណាដែរ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនថាមានរឿងអ្វីកើតឡើងទេ បំណែកផែនទីដែលពាក់ព័ន្ធនឹង ភ្លើងផ្កាឈូកបន្សុទ្ធអារក្ស (Purifying Demonic Lotus Flame) គឺជាអ្វីដែលយើងត្រូវតែទទួលបាន។ វានឹងដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការវិវត្ត វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ (Qi Method) របស់ឯងនាពេលអនាគត!» យ៉ាវ ឡាវ ពិចារណា និងនិយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកគ្រូចង់មានន័យថា... យើងយល់ព្រម?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ យល់ព្រមជាមួយគាត់សិនទៅ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គុណស្រោចស្រង់ពី លំដាប់អធិរាជ ម្នាក់ គឺមានតម្លៃសមនឹងតម្លៃនេះហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែខ្ញុំបារម្ភថា នៅពេលដែលបុរសចំណាស់ម្នាក់នេះទទួលបានកម្លាំងរបស់គាត់មកវិញ បន្ទាប់មក...» ស៊ាវ យ៉ានបង្រួមកែវភ្នែក និងនិយាយយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កេកេ កុំបារម្ភអី។ មានខ្ញុំនៅទីនេះ ទោះបីជាគាត់ទទួលបានកម្លាំងមកវិញ ក៏គាត់មិនអាចឆក់យកបំណែកផែនទីមកវិញបានដែរ។ លើសពីនេះទៅទៀត... នៅពេលចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ តើយើងមិនអាចរៀបចំអ្វីមួយសម្រាប់ហេតុការណ៍ដែលមិននឹកស្មានដល់បានទេមែនទេ?» យ៉ាវ ឡាវ ញញឹមតិចៗ និងនិយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន បានដកដង្ហើមធំដោយក្តីធូរស្រាល។ គេបានងើបក្បាលមើល ហៃ ប៉ូតុង ដែលផ្ទៃមុខពោរពេញដោយការរំពឹងទុក។ ដោយងក់ក្បាល គេញញឹម និងនិយាយថា៖ «មិនអីទេ ខ្ញុំយល់ព្រម។»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-10T04:56:54.422Z","2026-05-10T07:32:52.868Z","6a00101608282634483f235b","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6a000f0708282634483f234f",179,"យ៉ាវ ឡាវចេញមុខ",{"id":26,"number":27,"title":28},"6a00378808282634483f237c",181,"ដំណើរឆ្លងកាត់វាលខ្សាច់",322,1790177389282]