[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69ff4b2a47180e431252949d":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",176,"បំណែកផែនទីដ៏អាថ៌កំបាំង?","\u003Cdiv>នៅពេលទៅដល់ទីតាំងមួយដែលមានចម្ងាយប្រហែលពីរបីរយម៉ែត្រពីទីក្រុង ល្បឿនហោះហើររបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ចាប់ផ្តើមថយចុះបន្តិចម្តងៗ។ រាងកាយរបស់គាត់បានញ័រតិចៗ ហើយ ស្លាបពពកស្វាយ (Purple Cloud Wings) នៅលើខ្នងរបស់គាត់បានបញ្ចេញរលកពន្លឺពណ៌ស្វាយព្រាលៗ មុនពេលរួមតូចទៅៗ។ បន្ទាប់ពីនោះ ពួកវាបានប្រែរូបរាងទៅជាសាក់ជាប់នឹងខ្នងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានបង្វិលខ្លួននៅលើអាកាស មុនពេលជើងរបស់គាត់ចុះចតលើដីយ៉ាងមានលំនឹង។ បន្ទាប់ពីបានទះដីចេញពីសម្លៀកបំពាក់តិចៗ គាត់បានងើបក្បាលសម្លឹងមើលទីក្រុងពណ៌លឿងដ៏ធំដែលនៅឆ្ងាយ។ គាត់ដកដង្ហើមធំដោយក្ដីធូរស្រាល និងមានស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រហែលជាដោយសារតែកន្លែងនេះស្ថិតនៅកៀកនឹងវាលខ្សាច់ ទើបខ្យល់អាកាសនៅទីនេះស្ងួត និងក្តៅខ្លាំងបំផុត។ ពន្លឺព្រះអាទិត្យដ៏ក្តៅហែងបានចាំងចុះពីលើមេឃ និងដុតកម្ដៅដីដ៏ធំល្វឹងល្វើយ បណ្តាលឱ្យវាបញ្ចេញចំហាយក្តៅដែលស្ទើរតែដុតមនុស្សឱ្យឆ្អិន។ រលកកម្ដៅនោះបានហក់ឡើងយឺតៗ បង្កើតឱ្យមានភាពរង្គើនៃចំហាយទឹកនៅក្នុងតំបន់ជុំវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាមធម្មតា នេះមិនត្រូវបានចាត់ទុកថាជាបរិស្ថានល្អឡើយ ហើយក៏មិនគួរមានមនុស្សដែលមានអារម្មណ៍ស្រស់ស្រាយក្នុងបរិយាកាសបែបនេះដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចនៅពេលដឹងថា ចាប់តាំងពីជើងរបស់គាត់បានជាន់លើទឹកដីនេះមក ថាមពលប្រយុទ្ធអណ្តាតភ្លើងស្វាយ (Purple Flame Dou Qi) ដែលហូរក្នុងខ្លួនរបស់គាត់ ស្រាប់តែប្រែជាមានភាពស្រស់ស្រាយ និងរស់រវើកជាងមុនយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីមានភាពភ្ញាក់ផ្អើលមួយភ្លែត ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានលូកដៃចាប់ខ្យល់នៅពីមុខគាត់។ គាត់បានខាំបបូរមាត់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គាត់ស្រាប់តែខ្សឹបតិចៗថា៖ «មិនឆ្ងល់ទេ... ប្រហែលជា ៨០ ភាគរយនៃខ្យល់នៅទីនេះ គឺជាថាមពលកម្លាំងធាតុប្រភេទដី និងភ្លើង...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឹម។ ដោយសារមូលហេតុនេះហើយ ទើបវាលខ្សាច់ ថាហ្គើ (Tager Desert) ស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់អ្នកដែលហ្វឹកហាត់ វិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុ (Qi Methods) ប្រភេទភ្លើង និងដី។ លើសពីនេះ អណ្តាតភ្លើងស្វាយនៅក្នុងខ្លួនរបស់ឯង គឺជាអណ្តាតភ្លើងពិសេសដែលមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធនឹងព្រះអាទិត្យ។ តាមធម្មជាតិ ឯងច្បាស់ជាមានភាពរហ័សរហួនជាងអ្នកដទៃបន្តិចហើយ»។ សំឡេងសើចតិចៗរបស់ លោកគ្រូ យ៉ាវ (Yao Lao) បានបន្លឺចេញពីក្នុងចិញ្ចៀន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហើយនេះក៏ជាមូលហេតុដែលខ្ញុំឱ្យឯងមកហ្វឹកហាត់នៅវាលខ្សាច់នេះដែរ។ លក្ខខណ្ឌនៅទីនេះពិតជាលំបាកណាស់។ ប្រសិនបើចង់ហ្វឹកហាត់ គ្មានកន្លែងណាដែលល្អជាងទីនេះឡើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងក់ក្បាល និងដកដង្ហើមចេញ។ គាត់បានបោសអង្អែលអាវវែងអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដ៏ប្រណីតដែលស្ទើរតែដូចជាវត្ថុសិល្បៈ មុននឹងបោះជំហានដើរយឺតៗឆ្ពោះទៅកាន់ទីក្រុងដីលឿង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលគាត់ដើរកាន់តែជិតទៅដល់ទីក្រុង ចំនួនអ្នកថ្មើរជើងនៅជុំវិញក៏កើនឡើងដែរ។ ក្នុងចំណោមអ្នកថ្មើរជើងទាំងនេះ បុរសភាគច្រើនបានបញ្ចេញរាងកាយផ្នែកខាងលើ ដើម្បីបង្ហាញថាស្បែករបស់ពួកគេខ្មៅស្រអាប់ និងរឹងមាំ។ នៅពេលមើលទៅ ពួកគេហាក់ដូចជាមនុស្សត្រង់ៗ។ ចំណែកឯស្ត្រីដែលជួបប្រទះម្តងម្កាល ស្បែករបស់ពួកគេក៏រាងខ្មៅបន្តិចដែរ ប៉ុន្តែវាជាពណ៌សំរិទ្ធ។ ស្ត្រីនៅទីនេះមិនមានភាពអៀនខ្មាស និងមានរបៀបរៀបរយដូចស្ត្រីនៅតំបន់កណ្តាលនៃអាណាចក្រឡើយ។ អាវខ្លីរឹបដែលពួកគេស្លៀក គឺគ្របដណ្តប់តែផ្នែកទ្រូង និងផ្នែកខាងក្រោមបន្តិចប៉ុណ្ណោះ។ ចង្កេះដ៏តូចច្រឡឹងរបស់ពួកគេត្រូវបានបញ្ចេញយ៉ាងក្លាហាន។ សំពត់ខ្លី ឬខោខ្លីគ្របដណ្តប់លើភ្លៅដ៏វែង និងហាប់ណែនរបស់ពួកគេ។ នៅពេលដែលពួកគេដើរ ចង្កេះដែលដូចជាសត្វពស់របស់ពួកគេបានរង្គើ បង្ហាញពីមន្តស្នេហ៍ដ៏ទាក់ទាញ និងភាពស្រស់ស្អាតប្លែកភ្នែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងអំឡុងពេលដើរ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលដោយក្តីរីករាយ។ គាត់បានលិតបបូរមាត់ ហើយងើបក្បាលមើលទំហំដ៏ធំនៃទីក្រុងពណ៌លឿង។ នៅត្រង់ច្រកទ្វារក្រុង មានពាក្យពណ៌ក្រហមឆ្អៅដ៏ធំពីរបិតជាប់នឹងជញ្ជាំងក្រុង។ មើលពីចម្ងាយ វាមានអារម្មណ៍ដូចជាពណ៌ឈាមស្រស់ៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទីក្រុងវាលខ្សាច់ (Desert City)...» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អានតិចៗ ខណៈដែលគាត់ញញឹម និងដើរយឺតៗឆ្ពោះទៅកាន់ច្រកចូលទីក្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅច្រកចូលទីក្រុង មានទាហានជាងដប់នាក់ពាក់អាវក្រោះ និងកាន់លំពែងវែង ខណៈដែលពួកគេកំពុងស្រែកប្រាប់មនុស្សដែលចូលទីក្រុងឱ្យបង់ពន្ធចូលក្រុង។ ឃើញទាហានទាំងនេះមិនខ្វល់ពីកម្តៅ និងពាក់អាវក្រោះពេញខ្លួនបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មានអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងចិត្តបន្តិច។ ហេតុអ្វីបានជាការការពារនៅទីនេះរឹងមាំជាងទីក្រុងធំៗដូចជា ទីក្រុងថ្មខ្មៅ (Black Rock City) ទៅទៀត?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រហែលជាដោយសារតែអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំងពេក ទើបទាហានដែលកំពុងយាមនៅកន្លែងនេះមានអារម្មណ៍មួម៉ៅបន្តិច។ សំឡេងជេរប្រមាថដ៏អាក្រក់ និងខ្លាំងៗជាច្រើនបានបន្តដេញដោលអ្នកថ្មើរជើងដែលកំពុងចូលទីក្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរឆ្ពោះទៅច្រកចូលទីក្រុង និងឮសំឡេងជេរប្រមាថដែលចេញពីមាត់ទាហាន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច។ គាត់គ្រវីក្បាល ហើយដើរត្រង់ចូលទៅក្នុងទីក្រុង។ នៅក្នុងអាណាចក្រ ជា ម៉ា (Jia Ma Empire) អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំគឺជាអាជីពមួយដែលទទួលបានការផ្ដល់កិត្តិយសស្ទើរតែដូចជាវណ្ណៈអភិជន។ ពន្ធចូលក្រុងដែលប្រមូលនៅច្រកចូលទីក្រុង ក៏ត្រូវបានលើកលែងដោយអាណាចក្រផងដែរ។ ទោះបីជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំម្នាក់មិនខ្វល់ខ្វាយពីប្រាក់បន្តិចបន្តួចនេះក៏ដោយ ប៉ុន្តែឋានៈដែលពួកគេត្រូវបានផ្តល់ឱ្យនេះ គឺជាអ្វីដែលអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំទាំងអស់ពេញចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេរ អាល្អិត។ ឯងមិនឃើញអ្វីដែលសរសេរនៅទីនេះទេអី...» ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដើរត្រង់ចូលទីក្រុងដូចជាគ្មានមនុស្សម្នាក់ ទាហានម្នាក់បានសម្លឹងមើលគាត់មួយភ្លែត។ មុនពេលសម្តីជេរប្រមាថរបស់គាត់និយាយចប់ ក្រសែភ្នែករបស់គាត់ក៏បានក្រឡេកឃើញអាវវែងអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដ៏ប្រណីតនៅលើខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ ភ្លាមៗនោះ សម្តីជេរពីបបូរមាត់របស់គាត់ត្រូវបានលេបចូលវិញ។ ទឹកមុខខឹងសម្បារក៏បានប្រែទៅជាស្នាមញញឹមជំនួសវិញយ៉ាងរហ័ស៖ «លោកម្ចាស់ លោកមានបំណងចូលទីក្រុងមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ»។ ដោយមិនបង្អង់ជំហាន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដើរយឺតៗឆ្ពោះទៅរកទាហានម្នាក់នោះ។ គាត់ក្រឡេកមើលទាហាននោះដោយរាបស្មើ។ បន្ទាប់មក ស្មារបស់គាត់បានដើរកាត់អ្នកយាម ហើយឆ្ពោះទៅខាងក្នុងទីក្រុងតាមចិត្តចង់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អុក...» ឃើញថា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) មិនបានប្រកាន់ទោសកំហុសអម្បាញ់មិញ ភាពត្រេកអរបានលេចឡើងនៅលើមុខទាហាន។ គាត់បានលេបទឹកមាត់ ហើយប្រញាប់ងាកក្រោយហៅដោយក្តីគោរព៖ «លោកម្ចាស់ ថ្មីៗនេះមានពួកមនុស្សពស់មួយចំនួននៅក្នុងវាលខ្សាច់ ថាហ្គើ (Tager Desert) កំពុងបង្កបញ្ហា។ ប្រសិនបើលោកមានបំណងចាកចេញពីទីក្រុង លោកត្រូវតែប្រុងប្រយ័ត្នឱ្យបានច្រើន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បង្អង់ជំហាន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងក់ក្បាល នៅពេលដែលគាត់ទទួលបានព័ត៌មានដែលមិនបានរំពឹងទុកនេះ។ បន្ទាប់មក រូបរាងពីក្រោយរបស់គាត់ក៏បាត់បង់បន្តិចម្តងៗចូលទៅក្នុងភាពងងឹតនៃច្រកផ្លូវជញ្ជាំងក្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយ៍មែន ស្ទើរតែចប់បាត់ទៅហើយ។ ប្រសិនបើមេដឹងថាខ្ញុំបានប្រមាថអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ២ បែបនេះ វានឹងជារឿងចម្លែកណាស់ប្រសិនបើគាត់មិនយកខ្ញុំទៅឱ្យឆ្កែស៊ីនោះ»។ សម្លឹងមើលរូបរាងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលបាត់ទៅ ទាហានម្នាក់នោះចុងក្រោយក៏ដកដង្ហើមធំដោយក្ដីធូរស្រាល។ គាត់បានជូតញើសត្រជាក់ចេញ ហើយត្រលប់ទៅកន្លែងយាមរបស់គាត់វិញ។ វាប្រហែលជាដោយសារតែការភ័យខ្លាចអម្បាញ់មិញ ទើបបច្ចុប្បន្នគាត់បានទប់ចិត្តមួម៉ៅរបស់គាត់ មិនហ៊ានជេរប្រមាថអ្នកចូលក្រុងផ្តេសផ្តាសទៀតឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីចេញពីច្រកផ្លូវជញ្ជាំងក្រុងដ៏ងងឹតបន្តិច ចក្ខុវិស័យរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ភ្លឺឡើង។ អគារដែលមានលក្ខណៈពិសេសនៃវាលខ្សាច់បានលេចឡើងក្នុងភ្នែករបស់គាត់។ ផ្ទះ និងអគារដែលមានរូបរាងចម្លែកៗជាច្រើនទាំងនេះ បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បើកភ្នែកធំៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរនៅលើដងផ្លូវ ក្រសែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលមនុស្សដែលដើរនៅលើផ្លូវ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដែលមានអារម្មណ៍ភាន់ភាំង ក៏សួរក្នុងចិត្តថា៖ «លោកគ្រូ។ តើពួកយើងទៅទីណាឥឡូវនេះ? តើពួកយើងដើរត្រង់ចូលទៅក្នុងវាលខ្សាច់ ថាហ្គើ (Tager Desert) តែម្តងមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើឯងដើរចូលទៅក្នុងវាលខ្សាច់ផ្តេសផ្តាសតាមចិត្តឯង ទោះបីជាឯងមិនវង្វេងផ្លូវក្នុងវាលខ្សាច់ក៏ដោយ ក៏ឯងនឹងស្លាប់ដោយសារខ្វះប្រភពទឹកមិនខានឡើយ»។ សំឡេងអស់សង្ឃឹមរបស់ លោកគ្រូ យ៉ាវ (Yao Lao) បានបន្លឺចេញពីក្នុងចិញ្ចៀន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បញ្ចេញស្នាមញញឹមបែបអៀនខ្មាស ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សើចស្ងួតៗ៖ «នេះគឺជាលើកដំបូងដែលខ្ញុំបានជួបនឹងវាលខ្សាច់... អ៊ីចឹងតើពួកយើងគួរធ្វើអ្វីបន្តទៀត?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទៅទិញផែនទីដែលលម្អិតបំផុតនៃវាលខ្សាច់ ថាហ្គើ (Tager Desert)។ នៅក្នុងទីក្រុងនេះ គួរតែមានហាងដែលលក់ផែនទីជាពិសេស។ នេះគឺសំខាន់ណាស់! បន្ថែមពីលើនេះ ត្រូវត្រៀមទឹកឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់។ ហើយរឿងមួយទៀត ត្រូវទៅហាងថ្នាំនៅទីនេះ និងទិញថ្នាំសម្រាប់បណ្តេញពស់ខ្លះមក។ ពួកមនុស្សពស់នៅក្នុងវាលខ្សាច់ ថាហ្គើ (Tager Desert) ពូកែបំផុតក្នុងការបញ្ជាពស់ពិសឱ្យមកវាយប្រហារ។ វាជារឿងត្រឹមត្រូវដែលត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នបន្តិច»។ លោកគ្រូ យ៉ាវ (Yao Lao) បានគិត និងនិយាយខ្លាំងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បន្ទាប់ពីត្រៀមរបស់ទាំងអស់នេះហើយ យើងមិនគួរនៅសល់ពេលទៀតទេសម្រាប់ថ្ងៃនេះ ដើម្បីចូលទៅក្នុងវាលខ្សាច់ ថាហ្គើ (Tager Desert)។ ដូច្នេះ យើងនឹងសម្រាកមួយយប់នៅក្នុងទីក្រុង។ អូ ត្រូវហើយ ថ្នាំគ្រាប់ស្តារថាមពល (Energy Recovery Pills) របស់ឯងត្រូវបានប្រើអស់ហើយ។ នេះគឺជាអ្វីដែលចាំបាច់ត្រូវត្រៀមសម្រាប់ការហ្វឹកហាត់។ សំណាងល្អដែលឯងបានប្រមូលគ្រឿងផ្សំថ្នាំបានគ្រប់គ្រាន់ពីជ្រលងភ្នំតូចនៅក្នុងជួរភ្នំសត្វវេទមន្ត។ យប់នេះ ខ្ញុំនឹងរកពេលជួយឯងចម្រាញ់មួយចំនួន។ នៅពេលដែលយើងសម្រេចកិច្ចការទាំងអស់នេះរួចរាល់ យើងនឹងចូលទៅក្នុងវាលខ្សាច់ ថាហ្គើ (Tager Desert) នៅព្រឹកស្អែក»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮការណែនាំជាច្រើនពីមាត់របស់ លោកគ្រូ យ៉ាវ (Yao Lao) ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏បានត្រឹមតែងក់ក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម។ គាត់ដកដង្ហើមធំ ហើយបានសួរអ្នកដំណើរម្នាក់ដើម្បីសាកសួរអំពីហាងដែលលក់ផែនទីនៃវាលខ្សាច់ ថាហ្គើ (Tager Desert)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកដំណើរដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសួរនាំនោះ ដំបូងមានទឹកមុខមិនពេញចិត្តឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលគាត់កត់សម្គាល់ឃើញផ្លាកសញ្ញាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៅលើទ្រូងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គាត់ក៏ប្រញាប់ដកទឹកមុខនោះចេញ ហើយមានភាពគួរសមបំផុតក្នុងការបង្ហាញផ្លូវទៅកាន់ហាងនោះ។ សូម្បីតែបន្ទាប់ពី ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានអរគុណរួចហើយ ក៏មនុស្សម្នាក់នេះនៅតែប្រាប់គាត់យ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់អំពីតម្លៃប្រហាក់ប្រហែលនៃផែនទីទាំងនោះទៀតផង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានអរគុណអ្នកដំណើរម្នាក់នោះរួច ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានឈ្លីផ្លាកសញ្ញាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៅលើទ្រូងរបស់គាត់ដោយបាតដៃ។ គាត់ដកដង្ហើមធំ ហើយគ្រវីក្បាល។ ត្រូវតែនិយាយថា អត្តសញ្ញាណនេះពិតជាងាយស្រួលប្រើខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដកដង្ហើមធំម្តងទៀតក្នុងចិត្ត ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានដើរយ៉ាងលឿនកាត់តាមជ្រុងនៃដងផ្លូវ ហើយឆ្ពោះទៅរកទិសដៅនៃហាងផែនទីដ៏ល្អបំផុតនៅក្នុងទីក្រុងវាលខ្សាច់ដែលអ្នកដំណើរបានបង្ហាញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរមួយសន្ទុះដោយល្បឿនមិនលឿនមិនយឺត ហាងផែនទីដែលមានឈ្មោះថា «ផែនទីបុរាណ» (Ancient Map) ក៏បានលេចឡើងក្នុងចក្ខុវិស័យរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ ក្រសែភ្នែករបស់គាត់បានសម្លឹងមើលហាងនេះ ហើយមានភាពភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច។ ហាងនេះមិនមានភាពអស្ចារ្យ ឬមានការផ្សព្វផ្សាយខ្លាំងដូចហាងដទៃទៀតឡើយ។ មើលទៅ វាមានបរិយាកាសបែបបុរាណ និងស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងភាពភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងចិត្ត ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានដើរចូលទៅក្នុងហាងយឺតៗ។ ផ្នែកខាងក្នុងនៃហាងមិនធំទូលាយប៉ុន្មានឡើយ។ ថ្មពន្លឺព្រះច័ន្ទ (Moonlight Stones) ពីរគ្រាប់កំពុងបញ្ចេញពន្លឺព្រាលៗដែលបំភ្លឺហាងទាំងមូលឱ្យមានភាពភ្លឺច្បាស់។ ក្រសែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលផ្នែកខាងក្នុងនៃហាង; មិនមានមនុស្សច្រើនឡើយនៅទីនេះដើម្បីទិញផែនទី។ ស្ថានភាពស្ងាត់ជ្រងំនេះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សង្ស័យថា តើគាត់មកដល់កន្លែងត្រឹមត្រូវដែរឬទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរចូលទៅក្នុងហាងយឺតៗ ក្រសែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានអណ្តែតអណ្តូង និងចុងក្រោយបានឈប់នៅបុរសចំណាស់ម្នាក់នៅពីក្រោយតុ ដែលកំពុងឱនក្បាល និងកំពុងគូរផែនទី។ បុរសចំណាស់ម្នាក់នេះច្បាស់ជាមានអាយុច្រើនហើយ។ ទោះបីជាក្បាលរបស់គាត់ពោរពេញដោយសក់សក៏ដោយ ប៉ុន្តែដៃដ៏ស្ងួតដែលគាត់ប្រើដើម្បីកាន់ប៊ិចពណ៌ខ្មៅសម្រាប់គូរផែនទី នៅតែមានភាពរឹងមាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនបញ្ចេញសំឡេងរំខានដល់បុរសចំណាស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលផែនទីមួយចំនួនធំនៅលើតុ។ គាត់បានលើកវាឡើងដោយក្តីចង់ដឹង ហើយបង្វិលចុះឡើងដើម្បីមើល។ ផ្លូវដ៏ច្បាស់លាស់នៅលើផែនទីបានធ្វើឱ្យគាត់ងក់ក្បាលដោយក្ដីពេញចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានសង្កេតមើលផែនទីមួយសន្ទុះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ឃើញថាបុរសចំណាស់នៅតែមិនមានបំណងឈប់សម្រាកឡើយ។ គាត់បានខាំបបូរមាត់ ហើយដើរយឺតៗទៅកាន់ជ្រុងម្ខាងនៃហាង នៅក្បែរធ្នើឈើដែលមានរូបរាងបុរាណមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ធ្នើនេះច្បាស់ជាចាស់ខ្លាំងណាស់ ហើយពោរពេញដោយប្រហោងពុកផុយ។ ផែនទីពណ៌លឿងមួយចំនួនត្រូវបានគរទុកដោយមិនយកចិត្តទុកដាក់នៅខាងលើវា។ មើលទៅតាមស្លាកស្នាមដែលបាក់បែកនៅលើផ្ទៃផែនទី វាហាក់ដូចជាពួកវាគឺជាផលិតផលដែលបរាជ័យក្នុងកំឡុងពេលផលិតផែនទី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានត្រឡប់ផែនទីពណ៌លឿងទាំងនោះដោយចៃដន្យ ហើយក្លិនផ្អូមបានបោកបក់មករកគាត់។ ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានលើកគំនរផែនទីដែលបរាជ័យមួយគំនរឡើង។ ដៃរបស់គាត់ញ័រតិចៗ ហើយបំណែកផែនទីទំហំប៉ុនបាតដៃមួយបានធ្លាក់ចេញពីគំនរផែនទីដែលបរាជ័យនោះភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនខ្វល់ខ្វាយខ្លាំងពេកពីបំណែកផែនទីដែលធ្លាក់នោះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានត្រឡប់ផែនទីដែលបរាជ័យនៅក្នុងដៃរបស់គាត់។ បន្ទាប់មក គាត់បានដាក់វាត្រលប់ទៅវិញដោយភាពធុញទ្រាន់។ នៅពេលដែលគាត់ធ្វើបែបនេះ ក្រសែភ្នែករបស់គាត់ក៏បានអណ្តែតទៅរកបំណែកផែនទីតូចនោះ។ គាត់បានព្រិចភ្នែកជាមុនសិន... បន្ទាប់មក ដៃដែលកំពុងធ្វើចលនា ក៏ស្រាប់តែរឹងនៅនឹងកន្លែង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នេះគឺ...» បាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ញ័រតិចៗ ខណៈដែលគាត់រើសបំណែកផែនទីនោះដោយប្រុងប្រយ័ត្នដោយប្រើម្រាមដៃពីរ។ គាត់មានអារម្មណ៍ថាបេះដូងរបស់គាត់កំពុងលោតយ៉ាងខ្លាំង។ បង្ខំចិត្តលេបទឹកមាត់ គាត់បានដាក់បំណែកផែនទីបុរាណនោះនៅលើដៃរបស់គាត់។ ក្រសែភ្នែករបស់គាត់ពោរពេញដោយភាពរីករាយដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន ខណៈដែលគាត់បានពិនិត្យមើលខ្សែបន្ទាត់អាថ៌កំបាំងដែលហាក់ដូចជាស៊ាំភ្នែកនៅលើផែនទី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មួយសន្ទុះក្រោយមក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានរួមភ្នែកយឺតៗ។ គាត់ដកដង្ហើមចូលយ៉ាងខ្លាំង និងញ័រខ្លួន ខណៈដែលគាត់រអ៊ូរទាំថា៖ «វាពិតជាជារបស់នោះមែន...»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-09T14:56:42.779Z","69ff4b2a47180e431252949d","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69ff2a6c47180e431252947b",175,"ការមកដល់",{"id":25,"number":26,"title":27},"69ff519647180e43125294a7",177,"បុរសចំណាស់ដ៏អាថ៌កំបាំង",322,1790177388976]