[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69fdd5ed183652682a984feb":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",170,"ការដោះដូរ","\u003Cdiv>អៅ ធួ (Ao Tuo) បានធ្វើសញ្ញាឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដើរទៅរកគាត់ រួចគេក៏បោះជំហានពីរជំហានទៅមុខ ហើយរុញទ្វារផ្ទះនោះបើក។ ទោះជាយ៉ាងណា មុនពេលគេចូលទៅ កម្លាំងដ៏សាហាវមួយបានបាញ់ព្រួសម្សៅពណ៌ខ្មៅចេញមកគ្រប់ទិសទីពីក្នុងផ្ទះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រឹត្តិការណ៍ដែលមិនបានព្រាងទុកភ្លាមៗនេះ បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច។ គេបានដកថយក្រោយពីរបីជំហានដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ខណៈដៃស្តាំចាប់ជាប់នឹង ដាវធំខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) ហើយឱនខ្លួនចុះក្នុងត្រៀមលក្ខណៈប្រយុទ្ធ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មុនពេលម្សៅពណ៌ខ្មៅនោះអាចព្រួសចេញពីក្នុងបន្ទប់មកដល់ខាងក្រៅ អៅ ធួ (Ao Tuo) បានពេបមាត់ រួចគ្រវីដៃអាវរបស់គាត់យ៉ាងខ្លាំង។ កម្លាំងដ៏សាហាវជាងមុនបានលេចឡើង ហើយលើកម្សៅខ្មៅទាំងអស់នោះ បញ្ជូនវាត្រឡប់ទៅកន្លែងដើមវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលម្សៅខ្មៅរលាយបាត់បន្តិចម្តងៗ វាបានបង្ហាញឱ្យឃើញបន្ទប់ដ៏កខ្វក់ និងរញ៉េរញ៉ៃនៅពីក្រោយនោះ។ អៅ ធួ (Ao Tuo) បានទះដៃបោសខ្លួន រួចងាកមកប្រាប់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដោយប្រុងប្រយ័ត្នថា៖ «បុរសចំណាស់ម្នាក់នេះ ចូលចិត្តធ្វើរឿងបែបនេះដើម្បីបោកបញ្ឆោតមនុស្សណាស់។ ម្សៅពណ៌ខ្មៅអម្បាញ់មិញនេះ ប្រហែលជាមិនមានជាតិពុលសម្លាប់មនុស្សទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើស្បែកនរណាម្នាក់ប៉ះពាល់វាបន្តិច ពួកគេនឹងមានអារម្មណ៍រមាស់យ៉ាងខ្លាំង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលលែងដៃពីដាវ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ញញឹមយ៉ាងជូរចត់ និងគ្រវីក្បាល។ បុរសចំណាស់ម្នាក់នេះ ពិតជាមិនធម្មតាមែន (Abnormal)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តោះទៅ ដើរតាមខ្ញុំ។ កុំប៉ះពាល់របស់អ្វីទាំងអស់»។ ជាមួយនឹងស្នាមញញឹម អៅ ធួ (Ao Tuo) បាននាំមុខចូលទៅក្នុងបន្ទប់ ដោយមាន ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដើរតាមពីក្រោយយ៉ាងជិត បន្ទាប់ពីស្ទាក់ស្ទើរមួយភ្លែត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីពួកគេចូលទៅក្នុងបន្ទប់ដ៏ងងឹតនោះ ទ្វារក៏បានបិទផាំងដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ សំឡេងដ៏ច្បាស់នោះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹមម្ដងទៀត។ ក្រសែភ្នែករបស់គេបានសម្លឹងមើលជុំវិញបន្ទប់ដែលមើលទៅដូចជាកន្លែងចោលសំរាម ខណៈដែលគេដើរតាម អៅ ធួ (Ao Tuo) ឡើងលើជណ្តើរឈើដ៏ពុកផុយ ដែលរង្គើហាក់ដូចជាហៀបនឹងបាក់ស្រុត។ ជាចុងក្រោយ ពួកគេបានមកដល់ជាន់ខ្ពស់បំផុត បន្ទាប់ពីបានជួបប្រទះការវាយប្រហារចម្លែកៗពីរបីទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលឡើងមកដល់ខាងលើ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដកដង្ហើមធំតិចៗ។ គេងើបក្បាលមើលទ្វារឈើមួយនៅចុងច្រកផ្លូវ រួចងាកទៅសួរ អៅ ធួ (Ao Tuo) ថា៖ «វាគួរតែនៅទីនេះមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អៅ ធួ (Ao Tuo) ងក់ក្បាល។ បន្ទាប់មកគាត់បានឱនមើលសម្លៀកបំពាក់របស់គាត់ ដែលមានរន្ធតូចៗមួយចំនួនដែលបណ្តាលមកពីសារធាតុរាវស៊ីរេចរឹល (Corrosive liquid) ពីជណ្តើរ។ គាត់បានពេបមាត់ រួចខាំធ្មេញនិយាយថា៖ «អាសម្លាញ់ចាស់ម្នាក់នេះ... ជំនួសឱ្យការរៀនចម្រាញ់ថ្នាំឱ្យបានត្រឹមត្រូវ គេបែរជាចូលចិត្តលេងរបស់ដែលមិនសមភ្នែកអ្នកដទៃបែបនេះទៅវិញ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮការរអ៊ូរទាំនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏លួចសើចក្នុងចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាណាថាវាមិនត្រឹមត្រូវ? តើរបស់ទាំងនេះរបស់ខ្ញុំវាមិនត្រឹមត្រូវត្រង់ណា? អាសម្លាញ់ចាស់ កុំស្មានថាគ្រាន់តែឯងជាអនុប្រធានសមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ ហើយខ្ញុំមិនហ៊ានដេញឯងចេញឱ្យសោះ!» ខណៈពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) កំពុងលួចសើច សំឡេងចាស់មួយស្រាប់តែបន្លឺឡើងស្តីបន្ទោសពីក្នុងបន្ទប់នៅចុងច្រកផ្លូវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងហ្នឹងហើយដែលជាអាសម្លាញ់ចាស់»។ អៅ ធួ (Ao Tuo) ឡើងភ្នែក រួចគ្រវីដៃអាវដោយមិនសុខចិត្ត និងនាំ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដើរចូលទៅតាមច្រកផ្លូវ រហូតដល់មុខបន្ទប់។ បន្ទាប់មក គាត់បានលើកជើងធាក់ទ្វារបន្ទប់ដែលហាក់ដូចជាធ្វើពីឈើនោះយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឆឹង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលជើងធាក់ចំទ្វារបន្ទប់ សំឡេងលោហៈដ៏ច្បាស់មួយស្រាប់តែបន្លឺឡើង។ ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ញ័រទទាក់នៅពេលឮបែបនេះ ហើយប្រញាប់ងាកទៅមើលទឹកមុខដ៏ជូរចត់របស់ អៅ ធួ (Ao Tuo)។ គេប្រញាប់ដកថយក្រោយពីរបីជំហានយ៉ាងរហ័ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហា ហា អាសម្លាញ់ចាស់ បន្ទាប់ពីលើកមុនឯងធាក់ទ្វារឈើរបស់ខ្ញុំបាក់ ខ្ញុំបានប្តូរវាទៅជាដែកថែបវិញហើយ។ ហា ហា តើសប្បាយទេ?» ពីក្នុងបន្ទប់ សំឡេងសើចដ៏ខ្លាំងរបស់បុរសចំណាស់បានបន្លឺឡើងម្តងទៀតក្នុងន័យឌឺដង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាសម្លាញ់ចាស់...» ផ្ទៃមុខរបស់ អៅ ធួ (Ao Tuo) ប្រែជាជូរចត់ ខណៈគាត់ដកដង្ហើមចូលធំៗ។ ទឹកមុខរបស់គាត់ប្រែជាខឹងសម្បារបន្តិចម្តងៗ។ ពីក្នុងខ្លួនរបស់គាត់ ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) ដ៏ខ្លាំងក្លាបានចាប់ផ្តើមផ្ទុះឡើង និងរុំព័ទ្ធ អៅ ធួ (Ao Tuo) ដូចជាមនុស្សដែលកំពុងឆេះដោយអណ្តាតភ្លើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតជា ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) ដ៏ខ្លាំងមែន... កម្លាំងរបស់គាត់យ៉ាងហោចណាស់ក៏ស្ថិតក្នុង លំដាប់ព្រលឹង (Dou Ling) ដែរ»។ ឃើញ ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) ពណ៌លឿងចាស់ដែលកំពុងវិលវល់លើរាងកាយរបស់ អៅ ធួ (Ao Tuo) ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ប្រញាប់ថយក្រោយពីរជំហានទៀត ខណៈលួចកោតសរសើរក្នុងចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងរាងកាយដែលគ្របដណ្តប់ដោយ ថាមពលប្រយុទ្ធ (Dou Qi) អៅ ធួ (Ao Tuo) បានលើកជើងធាក់ទ្វារដែកនោះយ៉ាងខ្លាំងម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឌាំង!» បន្ទាប់ពីសំឡេងផ្ទុះដ៏ធ្ងន់បន្លឺឡើងក្នុងច្រកផ្លូវ ទ្វារនោះក៏ហោះចូលទៅក្នុងបន្ទប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្ហាយ! អាសម្លាញ់ចាស់ ឯងធ្វើមែនទែនឬ!» នៅពេលទ្វារហោះចូលទៅក្នុងបន្ទប់ សំឡេងស្រែកចម្លែកមួយបានបន្លឺឡើងភ្លាមៗពីខាងក្នុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហឹស» អៅ ធួ (Ao Tuo) ស្រមុះ រួចដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ដោយជើងដែលរាងរឹងបន្តិច។ ភ្នែករបស់គាត់សម្លឹងជុំវិញបន្ទប់ រហូតដល់ឃើញបុរសចំណាស់ម្នាក់ដែលស្លៀកពាក់សាមញ្ញ។ គាត់ញញឹមយ៉ាងត្រជាក់៖ «ហ្គូ ធើ (Gu Te) តើឯងជឿទេថា ខ្ញុំនឹងយកឈ្មោះរបស់ដែលឯងលាក់ទុកនៅទីនេះទាំងអស់ សរសេរលើក្រដាស ហើយប្រកាសប្រាប់ពិភពខាងក្រៅឱ្យដឹង?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេហេ កុំអី... កុំអី... ខ្ញុំគ្រាន់តែលេងសើចទេ»។ ឮការគំរាមកំហែងនេះ បុរសចំណាស់ក្នុងឈុតពណ៌ប្រផេះប្រញាប់គ្រវីដៃ និងញញឹមសុំទោស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហឹស» អៅ ធួ (Ao Tuo) គ្រវីដៃអាវ រួចងាកមកខាងក្រៅទ្វារ៖ «ចូលមក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៎ា ឯងនាំមនុស្សមកជាមួយដែរឬ? តើឯងចង់ធ្វើអ្វី?» ឃើញបែបបទរបស់ អៅ ធួ (Ao Tuo) ភ្នែករបស់ ហ្គូ ធើ (Gu Te) បើកធំៗ ខណៈនិយាយទាំងទឹកមុខប្រុងប្រយ័ត្ន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អៅ ធួ (Ao Tuo) ពេបមាត់ ខ្ជិលនឹងខ្វល់ខ្វាយជាមួយមនុស្សឆ្កួតម្នាក់នេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរចូលក្នុងបន្ទប់យឺតៗ ក្រសែភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលជុំវិញបន្ទប់តាមទម្លាប់។ នៅពេលភ្នែករបស់គេសម្លឹងចំកញ្ចក់ដាក់អីវ៉ាន់មួយក្នុងបន្ទប់ ទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើលក៏លេចឡើងភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ផ្កាវិញ្ញាណភ្លើងប្រាំពីរស្រទាប់ (Fire Heart Seven Leaf Flower)? ស្មៅឈាមត្បូង (Blood Crystal Grass)? ថ្មបេះដូងខៀវ (Blue Heart Rock)?...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញរបស់ដែលកម្រ និងមានតម្លៃទាំងនេះត្រូវបានប្រមូលផ្តុំនៅទីនេះ មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សឹងតែហើបចំហរ។ ការប្រមូលទុកនៅទីនេះ ពិតជាសម្បូរបែបពេកហើយមែនទេ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហៃ ហៃ... អាល្អិត តើឯងកំពុងមើលអ្វី? កំពុងមានគំនិតចង់បានកំណប់របស់ខ្ញុំមែនទេ?» ឃើញទឹកមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ហ្គូ ធើ (Gu Te) ប្រញាប់លោតមកជិត និងសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) យ៉ាងកាចសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ...» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ញញឹមដោយភាពអៀនខ្មាស រួចដកក្រសែភ្នែកមកវិញ ហើយសម្លឹងមើលបុរសចំណាស់រូបនេះ។ គេពិបាកនឹងស្រមៃក្នុងចិត្តណាស់ថា បុរសចំណាស់ដែលមើលទៅស្គមស្គាំងម្នាក់នេះ គឺជាបងប្រុសរបស់ ស្ដេចថ្នាំ ហ្គូ ហេ (Pill-King Gu He) ដ៏ល្បីល្បាញក្នុង អាណាចក្រ ជា ម៉ា (Jia Ma Empire)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រហែម សុំទោសផង លោកព្រឹទ្ធាចារ្យ ហ្គូ ធើ (Gu Te) ពេញមួយជីវិតខ្ញុំ ខ្ញុំមិនដែលឃើញរបស់ចម្លែក និងមានតម្លៃច្រើនបែបនេះទេ។ មើលការប្រមូលផ្ដុំដ៏អស្ចារ្យនេះទៅ ខ្ញុំគិតថាគ្មាននរណាម្នាក់ក្នុង អាណាចក្រ ជា ម៉ា (Jia Ma Empire) អាចប្រៀបធៀបជាមួយលោកបានឡើយ»។ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) និយាយទាំងស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«...អាល្អិត ឯងពូកែនិយាយណាស់។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលឯងនិយាយគឺពិតជាត្រឹមត្រូវ»។ ឮពាក្យលើកជើងតិចៗរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ទឹកមុខកាចសាហាវរបស់ ហ្គូ ធើ (Gu Te) ក៏ប្រែជាទន់ភ្លន់បន្តិច។ គាត់ងក់ក្បាលទទួលស្គាល់ពាក្យទាំងនោះយ៉ាងចំៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើឯងមកទីនេះមានការអ្វី? ប្រញាប់និយាយមក ខ្ញុំរវល់ណាស់»។ ងាកមកអង្គុយលើតុដែលគរទៅដោយរបស់របរបាក់បែក ហ្គូ ធើ (Gu Te) លើកជើងឡើង រួចសួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាល្អិតនេះមកទីនេះដើម្បីរកឯងឱ្យជួយរឿងមួយ»។ អៅ ធួ (Ao Tuo) ក្រឡេកភ្នែក រួចក្រឡេកមើលកៅអីក្បែរនោះដែលពេញដោយធូលី។ គាត់បានត្រឹមតែគ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម និងឈរនិយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ? ខ្ញុំមិនដែលស្គាល់គេទេ។ ហេតុអ្វីគេមករកខ្ញុំ? កុំប្រាប់ខ្ញុំថា គេមានកំណប់ចម្លែកចង់លក់ឱ្យខ្ញុំឱ្យសោះ។ ហេហេ ល្អណាស់... ឱ្យតែឯងអាចធ្វើឱ្យខ្ញុំពេញចិត្ត ខ្ញុំនឹងផ្តល់តម្លៃដែលឯងពេញចិត្តដូចគ្នា!» ភ្នែករបស់ ហ្គូ ធើ (Gu Te) ភ្លឺឡើង ខណៈគាត់សម្លឹងមើលទៅចិញ្ចៀនដែលនៅម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រហែម... ទេ លោកព្រឹទ្ធាចារ្យ ហ្គូ ធើ ខ្ញុំមិនមែនមកលក់កំណប់ទេ ខ្ញុំមកសាកសួរអំពី...» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គ្រវីក្បាល រួចសម្លឹងចំមុខ ហ្គូ ធើ (Gu Te)។ គេសួរតិចៗថា៖ «ខ្ញុំចង់សាកសួរថាតើលោកមានរក្សាទុក ទឹកវិញ្ញាណត្រជាក់ (Ice Spirit Cold Fountain) ខ្លះនៅក្នុងដៃដែរឬទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ហ្គូ ធើ (Gu Te) ភាំងមួយភ្លែត។ បន្ទាប់មក គាត់គ្រវីក្បាលដូចកង្ហារ៖ «គ្មានទេ គ្មានទេ។ ឯងរកខុសមនុស្សហើយ។ ខ្ញុំគ្មានរបស់ហ្នឹងទេ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញ ហ្គូ ធើ (Gu Te) ធ្វើចរិតដូចក្មេង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានត្រឹមតែញញឹមជូរចត់ និងគ្រវីក្បាល។ នៅពេលគេរៀបរាប់ពី ទឹកវិញ្ញាណត្រជាក់ (Ice Spirit Cold Fountain) អម្បាញ់មិញ គេបានសង្កេតឃើញយ៉ាងច្បាស់នូវភាពភ្ញាក់ផ្អើលដែលឆ្មាបបោសកាត់មុខរបស់ ហ្គូ ធើ (Gu Te)។ ប្រហែលជា ហ្គូ ធើ (Gu Te) ភ្ញាក់ផ្អើលថាតើ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ដឹងដំណឹងថារូបគាត់មានវាមកពីណា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាសម្លាញ់ចាស់ ឈប់កុហកទៅ។ កាលពីលើកមុន ឯងមិនប្រាប់ខ្ញុំទេឬ? ឯងបានទឹកវិញ្ញាណត្រជាក់មួយដបតូចពីអ្នកផ្សេង។ ខ្ញុំនៅចាំច្បាស់ណាស់»។ អៅ ធួ (Ao Tuo) និយាយទាំងស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទៅឱ្យឆ្ងាយទៅ! អាសម្លាញ់ចាស់។ ថ្ងៃក្រោយកុំមកទីនេះទៀតឱ្យសោះ»។ ដោយសារតែការភូតកុហកត្រូវបានលាតត្រដាង ហ្គូ ធើ (Gu Te) ក៏ខឹងសម្បារភ្លាមៗ និងស្តីបន្ទោសដោយភាពអាម៉ាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អៅ ធួ (Ao Tuo) គ្រវីដៃ រួចនិយាយទៅកាន់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ថា៖ «ខ្ញុំនាំឯងមកជួបគេហើយ។ រឿងដែលធ្វើឱ្យគេព្រមប្រគល់ ទឹកវិញ្ញាណត្រជាក់ (Ice Spirit Cold Fountain) ឱ្យឯង គឺអាស្រ័យលើខ្លួនឯងហើយ។ ខ្ញុំនឹងចាំឯងនៅខាងក្រៅ»។ បន្ទាប់ពីនិយាយចប់ អៅ ធួ (Ao Tuo) ក៏ដើរចេញពីបន្ទប់។ នៅពេលគាត់ហៀបនឹងចេញផុត គាត់បានប៉ះផ្នែកម្ខាងនៃជញ្ជាំងថ្នមៗ។ ភ្លាមៗនោះ ទ្វារឈើមួយបានងើបឡើងបន្តិចម្តងៗពីមាត់ទ្វារ និងបិទជិតបន្ទាប់ពីគាត់ដើរចេញផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញ អៅ ធួ (Ao Tuo) ចាកចេញទៅ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ងក់ក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម។ គេគ្រវីដៃបោសធូលីលើកៅអី រួចអង្គុយចុះទល់មុខ ហ្គូ ធើ (Gu Te)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហ្គូ ធើ (Gu Te) ក្រឡេកមើលទ្វារដែលបិទជិត រួចងាកមកមើល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ គាត់បន្លឺសំឡេងតាមច្រមុះ «អាល្អិត បំភ្លេចវាទៅ។ ខ្ញុំនឹងមិនប្រគល់ ទឹកវិញ្ញាណត្រជាក់ (Ice Spirit Cold Fountain) ឱ្យឯងដាច់ខាត»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លោកព្រឹទ្ធាចារ្យ ហ្គូ ធើ ខ្ញុំជឿថាគ្មានការដោះដូរណាមួយក្នុងលោកនេះដែលមិនអាចសម្រេចបានឡើយ។ ប្រសិនបើការដោះដូរមិនជោគជ័យ វាមានន័យថាភាគីម្ខាងទៀតមិនទាន់បានយករបស់ដែលភាគីម្ខាងទៀតចាប់អារម្មណ៍ចេញមកដោះដូរនៅឡើយ»។ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) និយាយទាំងស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ? ចុះបើឯងដឹងរឿងនេះហើយ ហេតុអ្វីនៅទីនេះទៀត? កុំប្រាប់ខ្ញុំថាឯងត្រូវការវាយកទៅសង្គ្រោះជីវិតមនុស្សអីឱ្យសោះ។ ខ្ញុំគ្មានចិត្តអាណិតអាសូរឥតប្រយោជន៍បែបនេះទេ»។ លើកចិញ្ចើមពណ៌ខ្មៅដិត ហ្គូ ធើ (Gu Te) ក្រឡេកមើល ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។ ស្នាមញញឹមរបស់គាត់បង្កប់ដោយការឌឺដង។ ហាក់ដូចជាគាត់មិនគិតថា ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាចមានរបស់អ្វីដែលធ្វើឱ្យគាត់ចាប់អារម្មណ៍ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បាតដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អង្អែលចង្កាយឺតៗ ខណៈមាត់បិទជិត។ គេហាក់ដូចកំពុងពិចារណាថាតើរបស់ប្រភេទណាដែលអាចធ្វើឱ្យ ហ្គូ ធើ (Gu Te) ចាប់ចិត្តបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេហេ អាល្អិត តើឯងពិតជាមានរបស់មែនឬ? ប៉ុន្តែខ្ញុំប្រាប់ឯងជាមុន កុំយក វិធីសាស្ត្រដាំដុះ (Qi Methods) ឬ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Techniques) ចេញមកឱ្យសោះ។ ទោះបីជាវាមានតម្លៃមែន ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនចាប់អារម្មណ៍ទេ។ អ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តបំផុត... គឺគ្រឿងផ្សំកម្រៗ»។ ឃើញសកម្មភាពរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ហ្គូ ធើ (Gu Te) ក៏ចាប់ផ្តើមចាប់អារម្មណ៍បន្តិចដែរ។ ម្រាមដៃរបស់គាត់ចង្អុលទៅកាន់គ្រឿងផ្សំកម្រៗជាច្រើនក្នុងបន្ទប់ ទាំងសើចនិយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គោះតុតិចៗ។ គេនៅស្ងៀមមួយសន្ទុះធំ មុននឹងម្រាមដៃអង្អែលចិញ្ចៀនផ្ទុករបស់។ បន្ទាប់ពីកន្ត្រាក់ម្រាមដៃ ដបត្បូងតូចមួយក៏លេចឡើងលើបាតដៃរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញដបត្បូងពណ៌បៃតងត្បូងមរកតក្នុងដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ហ្គូ ធើ (Gu Te) លើកចិញ្ចើមឡើង។ ភាពចង់ដឹងចង់ឃើញតិចៗបានលេចឡើងក្នុងភ្នែករបស់គាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អង្អែលដបតូចនោះដោយក្ដីស្រឡាញ់ (មិនចង់បែក)។ បន្ទាប់មក គេក៏បើកគម្របដបយឺតៗ និងដាក់វាយ៉ាងថ្នមៗលើតុ។ ភ្លាមៗនោះ ចំហាយពណ៌ស្វាយមួយបានហក់ឡើងពីខាងក្នុង។ នៅខណៈនោះ សីតុណ្ហភាពក្នុងបន្ទប់តូចនេះហាក់ដូចជាកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់ ហ្គូ ធើ (Gu Te) រួមតូចបន្តិច នៅពេលគាត់មានអារម្មណ៍ថាខ្យល់ជុំវិញកាន់តែក្តៅ ហើយគាត់បានសម្លឹងមើលទៅចំហាយអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅក្នុងបន្ទប់។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-08T12:24:13.431Z","2026-05-08T13:24:05.838Z","69fdd5ed183652682a984feb","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"69fca66f05f19e82e77c916b",169,"ហ្គូ ធើ (Gu Te)",{"id":26,"number":27,"title":28},"69fdeb73183652682a98501a",171,"ការទទួលបាន ទឹកវិញ្ញាណត្រជាក់ដោយជោគជ័យ",322,1790177388520]