[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69fb521a5728e816b4f5b9fd":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",164,"សមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (The Alchemist Association)","\u003Cdiv>នៅពេលបោះជំហានចូលទៅក្នុង សមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ ក្លិនថ្នាំស្រាលៗបានបក់មកប៉ះច្រមុះ ធ្វើឱ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍ស្រស់ស្រាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខាងក្នុងសាលធំមិនសូវមានមនុស្សច្រើនទេ មានតែមនុស្សពីរបីនាក់ដែលកំពុងបំពេញការងាររៀងៗខ្លួនយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។ ហាក់ដូចជាបានឮសម្លេងជើង មនុស្សមួយចំនួនបានងើបក្បាលឡើង ហើយសម្លឹងមើលទៅយុវជនម្នាក់ដែលស្ពាយ ដាវខ្មៅធំ (Heavy Xuan Ruler) ដ៏ធំសម្បើមនៅលើខ្នង ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាចង់អូសគេធ្លាក់ដល់ដី។ បន្ទាប់ពីភាពងឿងឆ្ងល់បានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែកពួកគេ ពួកគេក៏ចាប់ផ្ដើមឱនធ្វើការងាររបស់ខ្លួនបន្តទៀត។ ពួកគេមិនគិតថាមាននរណាម្នាក់មានចិត្តក្លាហានហ៊ានមកបង្កជម្លោះនៅក្នុងសមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈរនៅក្នុងសាលធំដែលរាងស្ងាត់ជ្រងំ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គ្រវីក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ។ គេហៀបនឹងរកនរណាម្នាក់ដើម្បីសួរនាំអំពីនីតិវិធីនៃការយកផ្លាកសញ្ញាកម្រិតអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ ស្រាប់តែមាននារីវ័យក្មេងម្នាក់ស្លៀករ៉ូបពណ៌បៃតងខ្ចី បានប្រញាប់ចេញពីខាងក្រោយតុ ហើយដើរយ៉ាងលឿនមករក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកម្ចាស់... មើលទៅលោកមានមុខមាត់ប្លែកភ្នែក នេះប្រហែលជាលើកទីមួយហើយដែលលោកមកកាន់សមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៃ ទីក្រុងថ្មខ្មៅ (Black Rock City) របស់យើងមែនទេ?» នាងដើរមកឈរនៅពីមុខ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ទាំងស្នាមញញឹម ភ្នែករបស់នាងបានសម្លឹងមើលគេពីលើចុះក្រោម មុននឹងសួរដោយញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ពិនិត្យមើលនារីស្លៀកពាក់ពណ៌បៃតងម្នាក់នោះ។ នាងមានភ្នែកស្រស់ថ្លា និងធ្មេញសស្អាត គួរឱ្យស្រលាញ់ណាស់។ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ញញឹមហើយនិយាយថា៖ «វាពិតជាលើកទីមួយរបស់ខ្ញុំមែន។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានផ្លាកសញ្ញាកម្រិតអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ៎? លោកក៏ជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដែរ?» ឮសម្ដីរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) នារីម្នាក់នោះហាក់ដូចជាភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងបានសម្លឹងមើលគេម្ដងទៀត ទាំងនិយាយដោយសម្លេងរារែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ តើអ្នកអាចប្រាប់ខ្ញុំបានទេថាមានវិធីអ្វីខ្លះ?» ដោយមិនខ្វល់នឹងភាពភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងភ្នែករបស់នាង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ញញឹមហើយងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សូមអញ្ជើញតាមផ្លូវនេះ» ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងក់ក្បាលទទួលស្គាល់ នារីពណ៌បៃតងហាក់ដូចជារាងភ័យអរបន្តិច។ ទឹកមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងកាន់តែបង្ហាញភាពគោរព ខណៈដែលនាងដើរថយក្រោយពីរបីជំហានទៅកាន់តុ រួចញញឹមដាក់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពីលើតុ នារីម្នាក់នោះបានយកក្រដាសស្បែកពពែពណ៌លឿងខ្ចីដែលមានលក្ខណៈបុរាណចេញមក។ បន្ទាប់មក ដៃរបស់នាងបានកាន់ជក់យ៉ាងទន់ភ្លន់ ហើយងើបក្បាលឡើង ញញឹមដាក់គេយ៉ាងស្រស់។ «លោកម្ចាស់ សូមប្រាប់ឈ្មោះ អាយុ និងឈ្មោះគ្រូរបស់លោកមក។ ខ្ញុំត្រូវចុះឈ្មោះឱ្យលោក»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) អាយុដប់ប្រាំបួន គ្រូឈ្មោះ... យ៉ាវ ឡាវ (Yao Lao)» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គិតមួយសន្ទុះមុននឹងឆ្លើយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកម្ចាស់ពិតជាក្មេង ហើយមានអនាគតវែងឆ្ងាយណាស់»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលនាងឮអាយុរបស់គេ យ៉ា ហាន់ (Ya Han) មិនអាចទប់ដង្ហើមធំដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងចិត្តបានឡើយ។ នាងញញឹមអែបអបគេ។ រំពេចនោះ ចិញ្ចើមរបស់នាងជ្រួញចូលគ្នា ហើយនាងក៏បង្អង់ជក់ក្នុងដៃ។ បន្ទាប់ពីគិតអស់មួយសន្ទុះ នាងនិយាយទាំងអៀនខ្មាសថា៖ «លោកម្ចាស់ ឈ្មោះគ្រូរបស់លោក ហាក់ដូចជាមិនមាននៅក្នុងបញ្ជីកំណត់ត្រានៃសមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំរបស់យើងឡើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គាត់ចូលចិត្តរស់នៅឯកោ ដូច្នេះគាត់មិនដែលមកចុះឈ្មោះទេ។ ហេតុអ្វី? តើខ្ញុំចាំបាច់ត្រូវតែមានឈ្មោះគាត់ក្នុងបញ្ជី ទើបអាចយកផ្លាកសញ្ញាបានមែនទេ? បើអញ្ចឹងទេ មិនបាច់ក៏បានដែរ»។ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ជ្រួញចិញ្ចើមហើយគ្រវីក្បាល។ គេងាកក្រោយបម្រុងនឹងចាកចេញ ព្រោះមិននឹកស្មានថាវាមានភាពរញ៉េរញ៉ៃបែបនេះសោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកម្ចាស់ សូមចាំបន្តិច» ឃើញគេបម្រុងនឹងដើរចេញ យ៉ា ហាន់ (Ya Han) ប្រញាប់និយាយថា៖ «ទោះបីជាគ្រូរបស់លោកមិនមានក្នុងបញ្ជីក៏ដោយ ប្រសិនបើលោកអាចប្រឡងជាប់ លោកនៅតែអាចទទួលបានផ្លាកសញ្ញាសម្គាល់កម្រិតបានដដែល»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ឈប់ជំហាន ហើយដកដង្ហើមធំដោយក្ដីធូរស្រាលក្នុងចិត្ត។ គេងាកមកញញឹមដាក់ យ៉ា ហាន់ (Ya Han)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីរៀបចំរបស់របរលើតុយ៉ាងរហ័ស យ៉ា ហាន់ (Ya Han) បានកាន់ទម្រង់ចុះឈ្មោះរបស់គេក្នុងដៃ ហើយធ្វើសញ្ញាដៃនាំផ្លូវទាំងនិយាយថា៖ «លោកម្ចាស់ សូមអញ្ជើញតាមខ្ញុំមក។ ប្រសិនបើលោកប្រឡងជាប់កម្រិតណាមួយ លោកនឹងទទួលបានផ្លាកសញ្ញាកម្រិតនោះដោយជោគជ័យ។ អា៎... លោកមកទីនេះដើម្បីប្រឡងយកកម្រិត អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ១ មែនទេ?» ដៃដ៏ស្រទន់របស់នាងបានបើកមើលព័ត៌មានដែលគេផ្ដល់ឱ្យ ទាំងសួរដោយស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទេ គឺថ្នាក់ទី ២» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គ្រវីក្បាលហើយឆ្លើយតិចៗទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជំហានរបស់ យ៉ា ហាន់ (Ya Han) ស្រាប់តែឈប់ងក់ ធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ស្ទើរតែបុកនឹងខ្លួនរបស់នាង។ ប៉ុន្តែវាជាភ័ព្វសំណាងដែលគេឈប់ទាន់។ ភ្លាមៗនោះ គេសម្លឹងមើលទៅរូបរាងដ៏ស្រទន់ និងស្រស់ស្អាតរបស់នាងដោយភាពងឿងឆ្ងល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកនិយាយថា... លោកមកទីនេះដើម្បីប្រឡងយកកម្រិត អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ២?» ងាកក្បាលមក យ៉ា ហាន់ (Ya Han) បើកមាត់តូចរបស់នាងយ៉ាងធំ។ នាងសម្លឹងមើលគេដោយភាពតក់ស្លុត។ អាយុដប់ប្រាំបួនឆ្នាំ ហើយចង់ប្រឡងយកថ្នាក់ទី ២? នេះជាលើកដំបូងបំផុតនៅក្នុងសមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៃ អាណាចក្រ ចៀ ម៉ា (Jia Ma Empire)!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ តើមានបញ្ហាអ្វីមែនទេ?» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងក់ក្បាលហើយសួរយ៉ាងរាបស្មើ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទេ... គ្មានបញ្ហាអ្វីទាល់តែសោះ»។ បន្ទាប់ពីដឹងខ្លួនវិញ យ៉ា ហាន់ (Ya Han) ប្រញាប់គ្រវីក្បាល។ ការគោរពក្នុងក្រសែភ្នែកដែលនាងមើលមកគេកាន់តែកើនឡើង នាងនិយាយតិចៗថា៖ «លោកម្ចាស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan)...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហៅខ្ញុំថា ស៊ាវ យ៉ាន បានហើយ» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គ្រវីក្បាលកាត់សម្តីនាងទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាៗ មិនអីទេ» បន្ទាប់ពីធ្វើការក្នុងសមាគមអស់មួយសន្ទុះ និងជួបមនុស្សធំៗជាច្រើន យ៉ា ហាន់ (Ya Han) មិនមែនជាមនុស្សដែលចូលចិត្តប្រើពាក្យគួរសមច្រើនពេកទេ។ ដូច្នេះហើយ នាងក៏ឈប់ហៅលោកម្ចាស់តាមសម្ដីរបស់គេ។ នាងសួរទាំងញញឹមថា៖ «លោកមិនដែលទទួលបានផ្លាកសញ្ញាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំពីមុនមកទេ មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដោយសារតែបែបនេះ លោកត្រូវតែប្រឡងយកថ្នាក់ទី ១ ជាមុនសិន។ លុះត្រាតែលោកប្រឡងជាប់ ទើបលោកអាចបន្តទៅប្រឡងយកថ្នាក់ទី ២ បាន»។ យ៉ា ហាន់ (Ya Han) ញញឹមពន្យល់ពីនីតិវិធីនៃការប្រឡងឱ្យគេស្ដាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ៎ អញ្ចឹងខ្ញុំនឹងប្រឡងតាមលំដាប់លំដោយចុះ» ឮការបកស្រាយបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច រួចងក់ក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ា ហាន់ (Ya Han) ដើរយឺតៗ រហូតដល់មួយសន្ទុះក្រោយមក នាងបានឈប់នៅពីមុខទ្វារដ៏ធំមួយ។ នៅខាងក្រៅមានបុរសឌឺដងមាំមួនបួននាក់ដែលប្រដាប់ដោយអាវុធពេញដៃកំពុងយាមកាម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) សម្លឹងមើលទៅទ្រូងរបស់អ្នកយាមទាំងបួន គេមានអារម្មណ៍កោតសរសើរបន្តិចក្នុងចិត្ត។ គេដឹងថាបុរសទាំងបួននាក់នេះ សុទ្ធតែជា លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ផ្កាយប្រាំបួន។ លើសពីនេះ តាមរយៈដង្ហើមដ៏វែង និងនឹងនររបស់ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ វាច្បាស់ណាស់ថាគេបានស្ថិតក្នុងកម្រិតនេះយូរមកហើយ។ មើលទៅគេជិតឈានដល់កម្រិត លំដាប់គ្រូ (Dou Shi) ហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពូ តឺ យ៉ា (Te Ya) តើការប្រឡងខាងក្នុងចាប់ផ្ដើមនៅ?» យ៉ា ហាន់ (Ya Han) ហុចព័ត៌មានចុះឈ្មោះរបស់គេទៅឱ្យបុរសដែលមាំមួនបំផុត ទាំងសួរដោយស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ មិនទាន់ទេ តែជិតចាប់ផ្ដើមហើយ។ ឯងនាំមនុស្សថ្មីម្នាក់ទៀតមកឬ? មើលទៅគេរាងគ្រាន់បើដែរតើ» បុរសដែលឈ្មោះ តឺ យ៉ា (Te Ya) បានបោះភ្នែកមើលគេ ហើយមានអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើលក្នុងចិត្ត។ ជាមួយនឹងកម្លាំងរបស់គាត់ គាត់បែរជាមិនអាចមើលដឹងពីកម្លាំងពិតប្រាកដរបស់យុវជននៅចំពោះមុខនេះទៅវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ៎ មិនអីទេ តោះចូលទៅ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីពិនិត្យព័ត៌មាន និងត្រាលើទម្រង់ចុះឈ្មោះយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ តឺ យ៉ា (Te Ya) ក៏បានយកខ្សែរុំដៃពណ៌ខ្មៅមួយចេញមក។ នៅលើនោះមានលេខ ‘៥’ សរសេរយ៉ាងធំ។ «នេះគឺជាលេខរៀងប្រឡងរបស់ឯង។ កុំឱ្យបាត់ឱ្យសោះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីទទួលបានខ្សែរុំដៃ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏រុំវាលើដៃរបស់គេ ហើយញញឹមអរគុណដល់ តឺ យ៉ា (Te Ya)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស៊ាវ យ៉ាន លោកត្រូវតែចូលទៅម្នាក់ឯងហើយ។ តាមច្បាប់ យើងមិនអាចដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់នោះដោយផ្ដេសផ្ដាសបានទេ» ឃើញភារកិច្ចបានបញ្ចប់ យ៉ា ហាន់ (Ya Han) និយាយតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ អរគុណអ្នកខ្លាំងណាស់!» ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ងក់ក្បាលញញឹម។ រួចគេលើកដៃសំពះ មុននឹងបោះជំហានទៅបើកទ្វារដ៏ធំនោះ។ សាលដ៏ធំល្វឹងល្វើយត្រូវបានបំភ្លឺយ៉ាងច្បាស់ ហាក់ដូចជាពេលថ្ងៃត្រង់អញ្ចឹង។ មានមនុស្សជាច្រើនប្រមូលផ្ដុំគ្នានៅក្នុងសាល ហើយមានសម្លេងខ្សឹបខ្សៀវ និងសំណើចបន្លឺឡើងជាហូរហែ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រសែភ្នែករបស់គេបានសម្លឹងមើលទ្រូងរបស់មនុស្សទាំងនេះ ហើយគេភ្ញាក់ផ្អើលដែលឃើញថា ភាគច្រើននៃពួកគេគឺជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំពិតប្រាកដ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងចំណោមហ្វូងមនុស្ស ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏បានឃើញអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ៤ ចំនួនពីរនាក់ដែរ។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេគឺជា គ្រូធំ អៅ ធួ (Grandmaster Ao Tuo) ដែលគេបានជួបអម្បាញ់មិញ។ ម្នាក់ទៀតក៏ជាបុរសចំណាស់ម្នាក់ដែរ។ ឮសម្លេងមនុស្សជុំវិញខ្លួនហៅគាត់ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏ដឹងថាបុរសចំណាស់ម្នាក់នេះគឺជាប្រធានសមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៃទីក្រុងថ្មខ្មៅ គឺលោក ហ្វ្រែង (Fu Lan Ke\u002FFrank)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅចំកណ្ដាលសាល មានតុថ្មជាងដប់ដែលត្រូវបានរៀបចំយ៉ាងផ្ចិតផ្ចង់ និងនៅដាច់ពីគ្នា។ នៅលើតុថ្ម ឧបករណ៍ជាច្រើនសម្រាប់ចម្រាញ់ថ្នាំត្រូវបានដាក់យ៉ាងមានរបៀបរៀបរយ។ នៅពេលនេះ មានយុវជនប្រហែលប្រាំពីរទៅប្រាំបីនាក់ដែលកំពុងបង្ហាញអាការៈភ័យព្រួយនៅតាមតុទាំងនោះ ហើយក្មេងស្រីឈ្មោះ លីន ហ្វៃ (Lin Fei) ក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមពួកគេដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ្វ្រែង តើ ស៊ូ ម៉ី (Xue Mei) នៅឯណា? ហេតុអ្វីនាងមិនទាន់បង្ហាញខ្លួនទៀត? ការប្រឡងជិតចាប់ផ្ដើមហើយ!» អៅ ធួ (Ao Tuo) បោះភ្នែកមើលនាលិកាខ្សាច់នៅលើតុ មុននឹងផ្អៀងក្បាលសួរ ហ្វ្រែង ដែលកំពុងជជែកជាមួយអ្នកដទៃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំបារម្ភអី កុំបារម្ភ។ នេះគឺជាការប្រឡងលើកដំបូងរបស់ ស៊ូ ម៉ី ដូច្នេះនាងច្បាស់ជាចង់រៀបចំខ្លួនឱ្យបានគ្រប់ជ្រុងជ្រោយហើយ»។ គ្រវីដៃ ហ្វ្រែង សម្លឹងមើល អៅ ធួ ដែលកំពុងរង់ចាំទាំងមិនសូវអត់ធ្មត់ ស្នាមញញឹមបានលេចឡើងលើផ្ទៃមុខចំណាស់របស់គាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ អៅ ធួ (Ao Tuo) ពេបមាត់ហើយខឹងតិចៗ «នៅសល់ដប់នាទីទៀត។ ប្រសិនបើនាងនៅតែមិនមក ឯងមិនអាចពន្យារពេលចាប់ផ្ដើមការប្រឡងដើម្បីនាងបានទេ ទោះបីជាឯងជាប្រធានក៏ដោយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទាំងញញឹម ហ្វ្រែង (Fu Lan Ke) បានងាកក្បាលបោះភ្នែកមើលជុំវិញសាលធំ។ រហូតដល់ចុងក្រោយ គាត់បានបង្អង់ភ្នែកលើយុវជនម្នាក់ដែលបានមកដល់ដោយមិនដឹងខ្លួន។ បន្ទាប់ពីសម្លឹងមើលខ្សែរុំដៃ ហ្វ្រែង (Fu Lan Ke) ក៏សួរដោយសម្លេងភ្ញាក់ផ្អើលថា៖ «អាល្អិត ឯងក៏មកទីនេះដើម្បីប្រឡងអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដែរមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញមនុស្សក្នុងអាជីពដូចគ្នាជាច្រើនជាលើកដំបូង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) រាងរំភើបបន្តិច។ នៅពេលឮសំណួររបស់ ហ្វ្រែង (Fu Lan Ke) គេរាងភ្ញាក់ផ្អើល តែគេក៏ប្រញាប់ងក់ក្បាលទទួល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលឃើញគេងក់ក្បាល ភ្នែករបស់ ហ្វ្រែង (Fu Lan Ke) កាន់តែបង្ហាញភាពអស្ចារ្យ។ គាត់សួរទាំងញញឹមថា៖ «តើឯងអាយុប៉ុន្មានហើយ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដប់ប្រាំបួន» ដោយមិនយល់ថាបុរសម្នាក់នេះដែលមានឋានៈខ្ពស់កំពុងគិតអ្វី ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ក៏បានត្រឹមតែឆ្លើយតាមត្រង់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ៎?» បន្ទាប់ពីឮចម្លើយរបស់គេ មិនត្រឹមតែ ហ្វ្រែង (Fu Lan Ke) ភ្ញាក់ផ្អើលទេ សូម្បីតែ អៅ ធួ (Ao Tuo) ក៏ងាកមកមើលដែរ។ នៅពេលគាត់សម្គាល់ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) គាត់ស្រឡាំងកាំងមួយភ្លែត។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គាត់សើចថា៖ «ខ្ញុំបាននិយាយហើយថា ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាអាល្អិតនេះមានអ្វីខុសប្លែកពីគេមែន។ អញ្ចឹងឯងពិតជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំមែនតើ។ ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ដឹងអម្បាញ់មិញ? ជាធម្មតា វាពិបាកណាស់សម្រាប់អ្នកដែលមានកម្លាំងខ្សោយជាងខ្ញុំក្នុងការលាក់អត្តសញ្ញាណរបស់ពួកគេ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្ដីរបស់ អៅ ធួ (Ao Tuo) ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានត្រឹមតែធ្វើមុខរាបស្មើ ហើយគ្រវីក្បាលធ្វើជាមិនយល់។ ជាមួយនឹងការការពាររបស់ យ៉ាវ ឡាវ (Yao Lao) តើអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ៤ អាចមើលដឹងពីសមត្ថភាពពិតរបស់គេតាមរបៀបណា? សំណាងហើយដែល អៅ ធួ (Ao Tuo) មិនបានព្យាយាមដេញដោលដល់ឫសគល់។ នៅពេលឃើញអាការៈមិនដឹងរឿងរបស់គេ គាត់ក៏ឈប់សួរនាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ច្បាស់ណាស់! ដប់ប្រាំបួនឆ្នាំ? តាចាស់ អៅ ធួ អាយុរបស់យុវជនម្នាក់នេះ ក្មេងជាងកូនសិស្សរបស់ពួកយើងទាំងពីរទៅទៀត» ហ្វ្រែង (Fu Lan Ke) សរសើរទាំងចុចអណ្ដាត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងគួរតែសរសើរគេ បន្ទាប់ពីគេប្រឡងជាប់ជោគជ័យសិនទៅ។ ទោះបីជាសម្ដីនេះស្ដាប់ទៅដូចជាបង្អាប់បន្តិចមែន ប៉ុន្តែកាលពីពីរឆ្នាំមុន លីន ហ្វៃ ក៏មកប្រឡងកាលពីនាងអាយុដប់ប្រាំបួនដែរមែនទេ?» អៅ ធួ (Ao Tuo) និយាយទាំងគ្រវីក្បាល។ គាត់មិនមានបំណងមើលងាយ ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ឡើយ ប៉ុន្តែការចង់បានផ្លាកសញ្ញាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៅអាយុដប់ប្រាំបួនឆ្នាំ គឺជាអ្វីដែលមិនធ្លាប់មាននៅក្នុងសមាគមអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៃទីក្រុងថ្មខ្មៅនេះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្មេងស្រីម្នាក់នោះគ្រាន់តែមកបង្កបញ្ហាប៉ុណ្ណោះ។ កាលណោះ នាងស្ទើរតែធ្វើឱ្យឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំផ្ទុះទៅហើយ» ហ្វ្រែង (Fu Lan Ke) គ្រវីក្បាលស្ដីឱ្យទាំងញញឹម។ ទោះបីជាគាត់និយាយបែបនេះមែន ប៉ុន្តែគាត់ក៏យល់ថា ការប្រឡងអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៅអាយុដប់ប្រាំបួនឆ្នាំ គឺពិតជាលំបាកណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាងណាមិញ ដើម្បីក្លាយជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំពិតប្រាកដ ក្រៅពីមាន ថាមពលវិញ្ញាណ (Spiritual Perception) ពីកំណើត ម្នាក់ៗត្រូវតែមានកម្លាំងកម្រិត លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ពិតប្រាកដជាមុនសិន។ លើសពីនេះ បន្ទាប់ពីក្លាយជាអ្នកហ្វឹកហាត់ គេត្រូវតែចាប់ផ្ដើមរៀនសិល្បៈនៃការចម្រាញ់ថ្នាំក្រោមការណែនាំយ៉ាងជិតស្និទ្ធពីគ្រូ។ ជំហាននេះត្រូវការពេលវេលាយ៉ាងតិចមួយឆ្នាំ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សរុបមក សម្រាប់មនុស្សអាយុដប់ប្រាំបួនឆ្នាំដើម្បីក្លាយជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ១ គេត្រូវតែបានក្លាយជាអ្នកហ្វឹកហាត់នៅអាយុដប់ប្រាំបី ឬសូម្បីតែដប់ប្រាំពីរឆ្នាំ។ ទេពកោសល្យនៃការហ្វឹកហាត់ដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ប្រភេទនេះ អាចនឹងកម្រជាងថាមពលវិញ្ញាណដែលអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំត្រូវការទៅទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហេតុដូច្នេះហើយ ទោះបីជា ហ្វ្រែង (Fu Lan Ke) មានបទពិសោធន៍ច្រើនក៏ដោយ ក៏វាពិបាកសម្រាប់គាត់ក្នុងការស្រមៃថា យុវជននៅចំពោះមុខគាត់នេះនឹងអាចប្រឡងជាប់ដោយជោគជ័យណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សូមអង្វរចុះ។ កុំគិតថាខ្ញុំមិនដឹងថា កាលដែលឯងលួចធ្វើតេស្តឱ្យ ស៊ូ ម៉ី (Xue Mei) ជាឯកជន នាងក៏ធ្វើឱ្យឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំផ្ទុះដូចគ្នា»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញបុរសចំណាស់ទាំងពីរនាក់ដែលកំពុងលាតត្រដាងអាថ៌កំបាំងគ្នាទៅវិញទៅមក ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) បានត្រឹមតែគ្រវីក្បាលយ៉ាងទាល់តម្រិះ។ គេហៀបនឹងបើកមាត់សួរ ស្រាប់តែមានសម្លេងរាបស្មើមួយដែលរាងត្រជាក់បន្តិច បន្លឺឡើងពីខាងក្រោយគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រូ ខ្ញុំសុំទោសដែលមកយឺត»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លេងដ៏ត្រជាក់តែពីរោះអស្ចារ្យនោះ ប្រៀបដូចជាសម្លេងថ្មទឹកកកប៉ះគ្នានៅលើភ្នំទឹកកក បង្កើតបានជាសម្លេងដែលទាក់ទាញអារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំង។ យ៉ាងហោចណាស់ បន្ទាប់ពីសម្លេងនោះបន្លឺឡើង ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ឃើញថាយុវជនជាងពាក់កណ្ដាលនៅក្នុងសាលបានងាកទៅសម្លឹងមើលតំបន់ខាងក្រោយគេដោយក្រសែភ្នែកក្ដៅរោលរាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន (Xiao Yan) ពេបមាត់ ខណៈដែលគេងាកក្រោយយឺតៗដោយភាពចង់ដឹង ដើម្បីមើលនារីម្នាក់ស្លៀករ៉ូបពណ៌ប្រាក់ដែលកំពុងដើរចូលតាមទ្វារដ៏ធំយ៉ាងថ្លៃថ្នូរ។ ចិញ្ចើមរបស់គេហាក់ដូចជាលាតត្រង់ ខណៈដែលភាពអស្ចារ្យមិនច្បាស់លាស់មួយបានភ្លឺឡើងក្នុងក្រសែភ្នែករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-05-06T14:37:14.167Z","2026-05-07T12:22:11.564Z","69fb521a5728e816b4f5b9fd","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"69fb51985728e816b4f5b9f3",163,"គ្រូធំ អៅ ធួ (Grandmaster Ao Tuo)",{"id":26,"number":27,"title":28},"69fb52a45728e816b4f5ba07",165,"ការប្រឡងយកកម្រិតអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ១",322,1790177388079]