ការចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់! ការវិវត្តនៃវិធីសាស្ត្រដាំដុះ!

ខណៈកំពុងអង្គុយពែនភ្នែននៅក្នុងរូងភ្នំ ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) បានដកឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំចេញពីក្នុង ចិញ្ចៀនរក្សាទុក (Storage Ring) ហើយដាក់វាចុះយ៉ាងស្រាលនៅពីមុខគាត់។ បន្ទាប់មក គាត់បានរៀបចំរាល់គ្រឿងផ្សំថ្នាំដែលចាំបាច់ទាំងអស់ ដើម្បីចម្រាញ់ "ថ្នាំគ្រាប់ការពារផ្លូវកម្លាំងធាតុ" (Path Protecting Pill) និង "ថ្នាំគ្រាប់បេះដូងទឹកកក" (Icy Heart Pill) នៅក្បែរខ្លួន។ បន្ទាប់ពីគាត់បានពិនិត្យគ្រប់យ៉ាងយ៉ាងហ្មត់ចត់ម្តងទៀត ទីបំផុតគាត់ក៏បានដកដង្ហើមធំដោយធូរស្បើយ។

ដោយឃើញថាស៊ាវយ៉ានហៀបនឹងចាប់ផ្ដើមបង្កាត់ភ្លើងដើម្បីចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) បានអណ្ដែតចេញពីចិញ្ចៀនយឺតៗ។ គាត់បានចុះចតនៅលើផ្ទាំងថ្មធំមួយ បត់ដៃទាំងពីរ ហើយសម្លឹងមើលស៊ាវយ៉ានធ្វើការទាំងញញឹម។

ស៊ាវយ៉ានបានក្រឡេកមើលយ៉ាវឡាវម្ដង រួចក៏បិទភ្នែកយឺតៗ។ ជាថ្មីម្ដងទៀត ចិត្តរបស់គាត់បានរំលឹកឡើងវិញនូវរូបមន្តថ្នាំទាំងពីរដែលយ៉ាវឡាវបានបង្រៀន ហើយពិនិត្យមើលឡើងវិញនូវបរិមាណនៃគ្រឿងផ្សំនីមួយៗដែលត្រូវការ និងកម្រិតកម្ដៅភ្លើងសរុប។ បន្ទាប់ពីពិនិត្យឡើងវិញម្តងរួចមក គាត់ក៏ចាប់ផ្ដើមបើកភ្នែកយឺតៗ ខណៈពេលដែលញីដៃទាំងពីរចូលគ្នាថ្នមៗ។ បន្ទាប់មក គាត់បានដាក់បាតដៃនៅលើរន្ធភ្លើង ហើយចិត្តរបស់គាត់បានចាប់ផ្ដើមលិចចូលទៅក្នុងខ្លួនយឺតៗ ដើម្បីដកយក អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ (Purple Flame) ចេញពីចំកណ្ដាលនៃ គ្រឹះកម្លាំងធាតុ (Vortex)។

អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយត្រូវបានឡោមព័ទ្ធដោយ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ខណៈដែលវាធ្វើដំណើរយ៉ាងលឿនកាត់តាម ផ្លូវថាមពល (Qi Paths) និងបាតដៃ មុននឹងចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។

នៅពេលដែលអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបាញ់ចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ សំឡេង "ផូស" ស្រាលមួយបានបន្លឺឡើង។ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានងើបឡើងនៅក្នុងឆ្នាំង ហើយចាប់ផ្ដើមឆេះសន្ធោសន្ធៅ។

តាមរយៈកញ្ចក់នៅលើផ្ទៃនៃឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ ភ្នែករបស់ស៊ាវយ៉ានអាចមើលឃើញអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលកំពុងរាំរែកយ៉ាងអាណាធិបតេយ្យ។ នៅពេលដែលសីតុណ្ហភាពនៃឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំដែលធ្លាប់តែត្រជាក់ចាប់ផ្ដើមកើនឡើងយឺតៗ ស៊ាវយ៉ានបានងាកក្បាលហើយញញឹមដាក់យ៉ាវឡាវ។ ទឹកមុខរបស់គាត់ប្រែជាម៉ឺងម៉ាត់ម្តងទៀត ខណៈដែល ថាមពលវិញ្ញាណ (Spiritual Perception) របស់គាត់បានចេញពីរាងកាយ ចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំតាមរយៈដៃរបស់គាត់ ហើយគ្រប់គ្រងអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលមិនទាន់មានម្ចាស់នោះដោយជោគជ័យ។

"អ្នកអាចចាប់ផ្ដើមបានហើយ។"

ដោយឃើញអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំចាប់ផ្ដើមស្ងប់ស្ងាត់ទៅៗ យ៉ាវឡាវបានងក់ក្បាលដោយស្នាមញញឹម ហើយលួចសរសើរក្នុងចិត្តថា៖ "អាល្អិតនេះចាប់ផ្ដើមស្ទាត់ជំនាញក្នុងការប្រើប្រាស់ថាមពលវិញ្ញាណហើយ។ គេពិតជាអាចសង្កត់សីតុណ្ហភាពរបស់ភ្លើងបានយ៉ាងលឿន។"

ស៊ាវយ៉ានងក់ក្បាលបន្តិច រួចដៃរបស់គាត់ក៏លូកទៅចាប់យកមើមរុក្ខជាតិពណ៌បៃតងចាស់មួយពីក្បែរខ្លួនតាមទម្លាប់។ រុក្ខជាតិនេះត្រូវបានគេហៅថា "ផ្កាបៃតងអមតៈ" (Evergreen Flower)។ ថាមពលដ៏កក់ក្ដៅដែលមាននៅក្នុងស្លឹករបស់វា គឺស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការពារផ្លូវថាមពលរបស់គាត់។

ភ្នែករបស់ស៊ាវយ៉ានបានសម្លឹងមើលផ្កាបៃតងអមតៈនៅក្នុងដៃ។ ដៃរបស់គាត់បានអន់បង្អង់មួយភ្លែត មុននឹងគ្រវែងវាចូលទៅក្នុងផ្នែកខាងក្នុងនៃឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។

គ្រាន់តែផ្កាបៃតងអមតៈចូលទៅក្នុងឆ្នាំងភ្លាម អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលកំពុងឆាបឆេះបានលោតទៅគ្របដណ្ដប់លើវា។ ក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក ស្លឹកពណ៌បៃតងចាស់របស់វាបានប្រែជាពណ៌ត្នោតយ៉ាងលឿន។ នៅដំណាក់កាលនេះ ថាមពលវិញ្ញាណរបស់ស៊ាវយ៉ានបានសង្កត់សីតុណ្ហភាពអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយយឺតៗដោយប្រើកម្លាំងយ៉ាងខ្លាំង។ អណ្ដាតភ្លើងដ៏ខ្សោយនោះផ្ទុកនូវសីតុណ្ហភាពដែលមិនត្រជាក់ពេក និងមិនក្ដៅពេក ខណៈដែលវាកំពុងដុតរោលផ្កាបៃតងអមតៈដែលកំពុងអណ្ដែតនៅក្នុងនោះជាបណ្តើរៗ។

នៅពេលដែលវិធីសាស្ត្រដុតរោលនេះបន្តទៅមុខ តំណក់វត្ថុរាវពណ៌បៃតងបានចាប់ផ្ដើមកើតឡើងនៅលើផ្ទៃនៃស្លឹកផ្កាបៃតងអមតៈ។ បន្ទាប់ពីបរិមាណវត្ថុរាវកើនឡើង ស្លឹកក៏រួមតូចយ៉ាងលឿន។ នៅពេលដែលតំណក់ចុងក្រោយនៃវត្ថុរាវពណ៌បៃតងត្រូវបានច្របាច់ចេញពីផ្កាបៃតងអមតៈ រាងកាយរបស់ផ្កាបៃតងអមតៈបានប្រែទៅជាផេះពណ៌ខ្មៅ ហើយលិចទៅបាតឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។

"អា... មិនអន់ទេ។ ជាមួយនឹងថាមពលវិញ្ញាណដ៏ឆ្នើមរបស់ឯង សូម្បីតែអ្នកចម្រាញ់ថ្នាក់ទី ២ មួយចំនួនក៏មិនអាចប្រៀបធៀបជាមួយអ្នកបានដែរ។" ដោយឃើញថាស៊ាវយ៉ានទទួលបានជោគជ័យក្នុងជំហានដំបូង យ៉ាវឡាវមិនអាចទប់ចិត្តបានក៏សរសើរទាំងញញឹម។

ស៊ាវយ៉ានញញឹម រួចហៅវត្ថុរាវពណ៌បៃតងចេញពីក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។ ចុងក្រោយ គាត់បានចាក់វាចូលទៅក្នុងដបត្បូងយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន រក្សាវាទុកដើម្បីរង់ចាំការបញ្ចូលគ្នាជាមួយនឹងគ្រឿងផ្សំផ្សេងទៀត។

បន្ទាប់ពីទទួលបានវត្ថុរាវពីផ្កាបៃតងអមតៈ ស៊ាវយ៉ានបានចម្រាញ់វត្ថុរាវពណ៌ផ្សេងៗគ្នាចំនួនបីទៀត និងម្សៅពណ៌បៃតងខ្ចីដែលទទួលបានពីការដុតរោល "ផ្លែវិញ្ញាណពពកខ្មៅ" (Dark Cloud Spirit Fruit)។

ក្នុងអំឡុងពេលចម្រាញ់ម្សៅថ្នាំទាំងនេះ ស៊ាវយ៉ានបានធ្វើឱ្យខូចគ្រឿងផ្សំថ្នាំដ៏កម្រចំនួន ១២ មុខ ទោះបីជាគាត់មានថាមពលវិញ្ញាណដ៏ឆ្នើមក៏ដោយ។ នេះគឺដោយសារតែវាជាលើកដំបូងដែលគាត់បានបង្កើតថ្នាំគ្រាប់ប្រភេទនេះ ហើយកំពុងព្យាយាមក្តាប់ឱ្យជាប់នូវការគ្រប់គ្រងអណ្ដាតភ្លើង និងបរិមាណគ្រឿងផ្សំដែលចាំបាច់។ ប្រសិនបើនៅក្នុងជ្រលងភ្នំនេះមិនមានការផ្គត់ផ្គង់គ្រឿងផ្សំថ្នាំយ៉ាងច្រើនទេ គាត់ប្រហែលជាត្រូវជួបនឹងស្ថានភាពដ៏អាម៉ាស់នៃការអស់គ្រឿងផ្សំថ្នាំជាមិនខាន។

ដោយអង្គុយលើផ្ទាំងថ្ម យ៉ាវឡាវបានសម្លឹងមើលស៊ាវយ៉ានចម្រាញ់ថ្នាំយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។ នៅពេលដែលស៊ាវយ៉ានអាចចម្រាញ់គ្រឿងផ្សំចាំបាច់ទាំងអស់បានជោគជ័យ គាត់ក៏ងក់ក្បាល។ ស៊ាវយ៉ានប្រហែលជាបានធ្វើឱ្យខូចគ្រឿងផ្សំថ្នាំមួយចំនួនធំក្នុងអំឡុងពេលនេះ ប៉ុន្តែចំនួននៃការបរាជ័យនេះគឺចាត់ទុកថាល្អណាស់ទៅហើយ បើធៀបនឹងការដែលគាត់ទើបតែចម្រាញ់ថ្នាំទាំងនេះជាលើកដំបូង។

បន្ទាប់ពីចម្រាញ់គ្រឿងផ្សំទាំងអស់រួច ស៊ាវយ៉ានបានដកដង្ហើមធំ។ គាត់បានយក ថ្នាំស្តារថាមពល (Energy Recovery Pill) ចេញពីចិញ្ចៀនរក្សាទុក បោះវាចូលក្នុងមាត់ ហើយអង្គុយពែនភ្នែនដើម្បីស្ដារកម្លាំងធាតុនៅក្នុងខ្លួនឡើងវិញ។

សម្លឹងមើលអាកប្បកិរិយារបស់ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាវឡាវបានត្រឹមតែគ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម។ មិនចម្លែកទេ ដែលស៊ាវយ៉ានចង់ឱ្យវិវឌ្ឍវិធីសាស្ត្រដាំដុះរបស់គាត់ខ្លាំងយ៉ាងនេះ។ បន្ទាប់ពីការចម្រាញ់បានត្រឹមតែមួយរយៈពេលខ្លី កម្លាំងធាតុនៅក្នុងខ្លួនរបស់គាត់ត្រូវបានប្រើប្រាស់ស្ទើរតែអស់ពីខ្លួនទៅហើយ។ ថ្នាំគ្រាប់ដែលគាត់កំពុងចម្រាញ់នៅពេលនេះ គឺស្ថិតក្នុងថ្នាក់ទី ២ ប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើគាត់ត្រូវចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ៣ ឬថ្នាក់ទី ៤ ស៊ាវយ៉ានប្រហែលជាត្រូវដាក់ថ្នាំស្តារថាមពលមួយក្ដាប់ចូលក្នុងមាត់ ដើម្បីជៀសវាងការបរាជ័យដោយសារតែកម្លាំងធាតុអស់ពីខ្លួន។ បន្ទាប់ពីអង្គុយពែនភ្នែន និងសម្រាកអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ ទីបំផុតស៊ាវយ៉ានបានបើកភ្នែកឡើង។ គាត់សម្លឹងមើលទឹកមុខអស់សង្ឃឹមរបស់យ៉ាវឡាវ ហើយបានត្រឹមតែញញឹមដោយជូរចត់។ បន្ទាប់មក គាត់បានដាក់រាល់គ្រឿងផ្សំដែលបានចម្រាញ់រួចទាំងអស់នៅក្បែរខ្លួន ហើយក្រឡាស់បាតដៃ។ ស្នូលសត្វចម្លែក (Monster Core) ពណ៌សដូចព្រិលដែលបញ្ចេញចំហាយត្រជាក់បានលេចឡើងក្នុងដៃរបស់គាត់។

សម្លឹងមើលស្នូលសត្វចម្លែកធាតុទឹកកកលំដាប់ទី ២ ស៊ាវយ៉ានបានដកដង្ហើមចេញយឺតៗ។ គាត់បានគ្រវីម្រាមដៃ ហើយបោះស្នូលសត្វចម្លែកនោះចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ បាតដៃរបស់ស៊ាវយ៉ានបានប៉ះរន្ធភ្លើងនៃឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំយ៉ាងលឿន។ គាត់បានប្រើថាមពលវិញ្ញាណដើម្បីបញ្ចេញសីតុណ្ហភាពដែលធ្លាប់បានសង្កត់ទុកនៃអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយភ្លាមៗ។ រំពេចនោះ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានចាប់ផ្ដើមងើបឡើងជាមួយនឹងសំឡេងដូចការស្រែក ហើយរីករាលដាលពេញផ្នែកខាងក្នុងនៃឆ្នាំង។

នៅក្នុងអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលកំពុងឆាបឆេះខ្លាំង ស្នូលសត្វចម្លែកធាតុទឹកកកលំដាប់ទី ២ បានចាប់ផ្ដើមបញ្ចេញចរន្តដ៏ត្រជាក់ស្រេប ដើម្បីប្រឹងប្រែងតស៊ូប្រឆាំងនឹងកម្ដៅ ដោយសង្ឃឹមថានឹងជៀសផុតពីការបំផ្លាញ។

អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ និងអ័ព្ទទឹកកកបានចាប់ផ្ដើមប្រឈមមុខដាក់គ្នាយ៉ាងស្វិតស្វាញនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។ ផ្សែងអ័ព្ទពណ៌សបានចាប់ផ្ដើមជ្រាបចេញតាមគម្របឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ ហើយបន្តរីករាលដាលពេញតំបន់ជុំវិញ។

ងើបភ្នែកឡើងឃើញផ្សែងពណ៌សកាន់តែក្រាស់ទៅៗ យ៉ាវឡាវបានគ្រវីដៃអាវរបស់គាត់ស្រាលៗ។ កម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លាមួយបានបក់ផ្សែងពណ៌សនោះចេញទៅបាត់ភ្លាមៗ។ រូងភ្នំក៏ត្រលប់មកសភាពច្បាស់ដូចដើមវិញ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ស៊ាវយ៉ាននៅពេលនេះមិនមានពេលខ្វល់នឹងរឿងទាំងនេះឡើយ ព្រោះរាល់ការយកចិត្តទុកដាក់របស់គាត់ គឺស្ថិតនៅលើការប្រឈមមុខគ្នារវាងអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ និងស្នូលសត្វចម្លែកធាតុទឹកកក។

អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅក្នុងខ្លួនរបស់គាត់បន្តចាក់បញ្ចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ ខណៈដែលស្នូលសត្វចម្លែកធាតុទឹកកកមិនព្រមចុះចាញ់ឡើយ។ វាបន្តបញ្ចេញខ្យល់ត្រជាក់ ដើម្បីតស៊ូគេចចេញពីវាសនាដែលត្រូវបំផ្លាញ។

ការតស៊ូនេះបានបន្តរហូតដល់ស៊ាវយ៉ានលេបថ្នាំស្តារថាមពលមួយគ្រាប់ទៀត។ ទោះបីជាស្នូលសត្វចម្លែកធាតុទឹកកកមានផ្ទុកនូវថាមពលទឹកកកយ៉ាងច្រើនក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាមិនមានការជួយបន្ថែមថាមពលពីខាងក្រៅឡើយ។ ហេតុនេះ ក្រោមការដុតកម្ដៅឥតឈប់ឈរនៃអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ របាំងខ្យល់ត្រជាក់របស់ស្នូលសត្វចម្លែកធាតុទឹកកក ទីបំផុតក៏ត្រូវបានបំបែក។

បន្ទាប់ពីរបាំងខ្យល់ត្រជាក់ត្រូវបានបំបែក អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានបញ្ចេញសំឡេងយ៉ាងរំភើប។ វាបានលោតទៅពីគ្រប់ទិសទី ហើយឡោមព័ទ្ធស្នូលសត្វចម្លែកធាតុទឹកកក មុននឹងចាប់ផ្ដើមរំលាយវា។

បន្ទាប់ពីអណ្ដាតភ្លើងដុតវារយៈពេលយ៉ាងយូរ ស្នាមប្រេះជាច្រើនបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃដ៏រឹងរបស់ស្នូលសត្វចម្លែក។ មួយសន្ទុះក្រោយមក សំឡេងប្រេះស្រាំយ៉ាងច្បាស់បានបន្លឺឡើង ហើយផ្ទៃនៃស្នូលសត្វចម្លែកបានប្រែទៅជាផេះ ហើយលិចចុះក្រោម។ នៅពេលដែលផេះបានតាំងនៅបាតឆ្នាំង ដុំថាមពលតូចមួយដែលមានសភាពដូចជ័រពណ៌សដូចព្រិលបានលេចឡើង ហើយអណ្ដែតនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។

នៅពេលដែលគាត់បានឃើញដុំថាមពលពណ៌សនេះលេចឡើង ភាពរីករាយទីបំផុតបានលេចឡើងនៅលើទឹកមុខដ៏តានតឹងរបស់ស៊ាវយ៉ាន។ បន្ទាប់ពីប្រើអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដុតរោលបន្តិចទៀត ទីបំផុតគាត់បានហៅវាចេញមក ហើយរក្សាវាទុកយ៉ាងត្រឹមត្រូវនៅក្នុងដបត្បូង។

បន្ទាប់ពីចម្រាញ់ថាមពលចេញពីក្នុងស្នូលសត្វចម្លែករួច ស៊ាវយ៉ានបានចាប់យកគ្រឿងផ្សំដែលបានចម្រាញ់រួចពីរបីមុខទៀតនៅពីមុខគាត់យ៉ាងលឿន ហើយចាក់វាទាំងអស់ចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។

អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានឡោមព័ទ្ធគ្រឿងផ្សំទាំងនោះនៅក្នុងឆ្នាំង ហើយចាប់ផ្ដើមដុតកម្ដៅយ៉ាងខ្លាំងក្លាបំផុត។

នៅពេលដែលអណ្ដាតភ្លើងដ៏ខ្លាំងក្លាបន្តឆេះ គ្រឿងផ្សំថ្នាំដែលមានពណ៌ខុសៗគ្នាបានចាប់ផ្ដើមរលាយបញ្ចូលគ្នាជាបណ្តើរៗ។ វត្ថុរាវ និងម្សៅបានចាប់ផ្ដើមច្របាច់បញ្ចូលគ្នា ហើយវិលចុះឡើងយឺតៗនៅក្នុងអណ្ដាតភ្លើង។ នៅពេលពេលវេលាកន្លងផុតទៅ រូបរាងដំបូងនៃថ្នាំគ្រាប់បានចាប់ផ្ដើមលេចឡើងយ៉ាងស្រពិចស្រពិលនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។

ផ្ទៃនៃថ្នាំគ្រាប់នៅពេលនេះគឺមិនស្មើគ្នាទាល់តែសោះ នៅលើផ្ទៃរបស់វា ពន្លឺត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយស្នាមពណ៌បៃតង និងពណ៌ស្វាយ។ នៅពេលនរណាម្នាក់សម្លឹងមើលវា វាមើលទៅហាក់ដូចជាវត្ថុដែលមានរូបរាងចម្លែក និងមានជ្រុងជាច្រើន ដែលខុសគ្នាស្រឡះពីភាពមូល និងភាពរលោងនៃថ្នាំគ្រាប់ដែលបានសម្រេចជាស្ថាពរ។

ដោយឃើញរូបរាងដំបូងនៃថ្នាំគ្រាប់នេះ ភាពធ្ងន់នៅក្នុងចិត្តរបស់ស៊ាវយ៉ាន ទីបំផុតក៏ត្រូវបានដកចេញ។ នៅដំណាក់កាលនេះ គាត់បានបញ្ចប់ដំណើរការចម្រាញ់ចំនួន ៩០ ភាគរយហើយ។ ជំហានដែលនៅសេសសល់គឺការបង្រួមថ្នាំគ្រាប់ឱ្យជាប់គ្នា។

ដោយកាន់ថាមពលស្នូលសត្វចម្លែកដែលបានចម្រាញ់រួចនៅក្នុងដៃ ស៊ាវយ៉ានបានងាកមើលយ៉ាវឡាវ។ ដោយឃើញថាគាត់ងក់ក្បាលដោយស្នាមញញឹម ស៊ាវយ៉ានបានដកដង្ហើមចូលស្រាលៗ ហើយចាក់ថាមពលស្នូលសត្វចម្លែកចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ។

គ្រាន់តែថាមពលដែលមានសភាពដូចជ័រពណ៌សចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំភ្លាម វាត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយស៊ាវយ៉ានដើម្បីឱ្យទៅគ្របដណ្ដប់លើរូបរាងដំបូងនៃថ្នាំគ្រាប់នោះ។ បន្ទាប់មក ការលាយបញ្ចូលគ្នារវាងថ្នាំគ្រាប់ និងថាមពលបានចាប់ផ្ដើមវិលយឺតៗ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ថាមពលវិញ្ញាណរបស់ស៊ាវយ៉ានបានប្រញាប់ប្រញាល់សង្កត់សីតុណ្ហភាពនៃអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ ដោយរក្សាវាឱ្យស្ថិតក្នុងកម្រិតមួយដែលមិនស្ទើរពេក និងមិនខ្លាំងពេក ខណៈពេលដែលវាដុតរោលថ្នាំគ្រាប់ដែលត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយថាមពលពីស្នូលសត្វចម្លែកជាបណ្តើរៗ។

ជំហានចុងក្រោយនៃការបង្រួមថ្នាំគ្រាប់បានចំណាយពេលជិតកន្លះម៉ោង។ ថាមពលពីស្នូលសត្វចម្លែកត្រូវបានអណ្ដាតភ្លើងដុតបញ្ចូលទៅក្នុងថ្នាំគ្រាប់យឺតៗ។ នៅខណៈនេះ រំពេចនោះស៊ាវយ៉ានបានដកថាមពលវិញ្ញាណដែលគាត់កំពុងប្រើដើម្បីសង្កត់អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយចេញ។ ភ្លាមៗនោះ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានបក់បោកមកយ៉ាងខ្លាំងក្លា និងផ្ទុកនូវសីតុណ្ហភាពដ៏ក្ដៅបំផុត ខណៈដែលវាឡោមព័ទ្ធថ្នាំគ្រាប់ក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក។

អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយត្រូវបានសង្កត់ម្ដងទៀតភ្លាមៗ បន្ទាប់ពីវាត្រូវបានផ្ដល់សេរីភាពពេញលេញ ហើយត្រូវបាននាំឱ្យចុះមកសីតុណ្ហភាពទាបបំផុតវិញយ៉ាងរហ័ស។ នៅពេលដែលអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដកចេញបន្តិចម្ដងៗ ថ្នាំគ្រាប់រាងមូលពណ៌សដូចត្បូងពេជ្រមួយបានលេចឡើងយ៉ាងទាក់ទាញនៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។

ដោយឃើញថ្នាំគ្រាប់ពណ៌សដូចត្បូងពេជ្រនេះ ស៊ាវយ៉ានបានបើកមាត់សើចដោយមិនដឹងខ្លួន។ គាត់បានហៅវាចេញពីឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។ បន្ទាប់មក គាត់បានដកដបត្បូងមួយនៅក្បែរខ្លួនចេញមកយ៉ាងលឿន ហើយដាក់ថ្នាំគ្រាប់នោះចូលទៅក្នុងដប។

ដៃរបស់ស៊ាវយ៉ានបានដកចេញពីឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ ហើយអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅក្នុងនោះបានបាត់ទៅវិញយ៉ាងលឿន។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំដែលធ្លាប់តែក្ដៅ ក៏ប្រែជាត្រជាក់ស្ងប់ស្ងាត់ទៅវិញ។

ដោយក្រឡុកថ្នាំគ្រាប់នៅក្នុងដប ស៊ាវយ៉ានបានត្របាក់យកក្លិនក្រអូបដែលភាយចេញពីមាត់ដបយ៉ាងស្រាល។ មុខរបស់គាត់មិនអាចទប់ភាពរីករាយបានឡើយ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ទីបំផុតគាត់បានសើចដាក់យ៉ាវឡាវដែលនៅក្បែរគាត់ថា៖ "ថ្នាំគ្រាប់ការពារផ្លូវកម្លាំងធាតុ (Path Protecting Pill) សម្រេចបានជោគជ័យហើយ!"

"បាទ មិនអន់ទេ។ ទោះបីជាមានកំហុសតូចតាចខ្លះក្នុងអំឡុងពេលដំណើរការក៏ដោយ ក៏ការសម្តែងរបស់អ្នកគឺល្អណាស់..." យ៉ាវឡាវបានសរសើរស៊ាវយ៉ានដោយងក់ក្បាល។ គាត់បានក្រឡេកមើលគ្រឿងផ្សំថ្នាំសម្រាប់ "ថ្នាំថ្នាំគ្រាប់បេះដូងទឹកកក" (Icy Heart Pill) នៅលើដី ហើយញញឹម៖ "សម្រាកបន្តិចទៅ។ បន្ទាប់មក អ្នកនឹងត្រូវចម្រាញ់ 'ថ្នាំគ្រាប់បេះដូងទឹកកក'។ ជាមួយនឹងជោគជ័យមុននេះ ខ្ញុំជឿថាលើកនេះអ្នកនឹងធ្វើឱ្យខូចគ្រឿងផ្សំថ្នាំតិចជាងមុន។"

ដោយងក់ក្បាលយល់ព្រម ស៊ាវយ៉ានបានទុកថ្នាំគ្រាប់ការពារផ្លូវកម្លាំងធាតុយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ ជាថ្មីម្ដងទៀត គាត់បានដកថ្នាំស្តារថាមពលមួយគ្រាប់ទៀតមកលេប។ បន្ទាប់មក គាត់បានបិទភ្នែក ហើយរង់ចាំឱ្យកម្លាំងធាតុនៅក្នុងខ្លួនរបស់គាត់ងើបឡើងវិញ។

កន្លះម៉ោងក្រោយមក ស៊ាវយ៉ានបានបើកភ្នែកយឺតៗ។ ទីបំផុតគាត់បានងើបឡើងវិញដល់ស្ថានភាពកំពូលរបស់គាត់ហើយ។ ដោយឃើញឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំនៅពីមុខ គាត់បានដកដង្ហើមវែងៗ ហើយលូកដៃចេញ គាត់បានចាប់ផ្ដើមចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ម្ដងទៀត។

អ្វីៗបានប្រព្រឹត្តទៅដូចអ្វីដែលយ៉ាវឡាវបាននិយាយអញ្ចឹង ដោយសារមានជោគជ័យពីមុនក្នុងការចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ការពារផ្លូវកម្លាំងធាតុ ដំណើរការចម្រាញ់សម្រាប់ "ថ្នាំគ្រាប់បេះដូងទឹកកក" បានក្លាយទៅជាកាន់តែរលូនខ្លាំង។ ក្រៅពីការរអាក់រអួលខ្លះៗដែលកើតចេញពីកម្រិតអាំងតង់ស៊ីតេអណ្ដាតភ្លើងខុសៗគ្នាសម្រាប់គ្រឿងផ្សំថ្នាំនីមួយៗ ជំហានដែលនៅសេសសល់គឺមានសភាពធម្មជាតិបំផុត និងមិនបង្ខំឡើយ។ ដំណើរការចម្រាញ់នេះបានធ្វើឱ្យសូម្បីតែយ៉ាវឡាវដែលជាមនុស្សរើសអើងបំផុត ក៏មានការពេញចិត្តដែរ។ តាមរយៈរឿងនេះ វាអាចឱ្យគេដឹងថា តើការសម្តែងរបស់ស៊ាវយ៉ានពិតជាឆ្នើមប៉ុណ្ណា។

ពីរម៉ោងបន្ទាប់ពីការចាប់ផ្ដើមដំណើរការចម្រាញ់។

នៅខណៈនោះ មុខរបស់ស៊ាវយ៉ានហាក់ដូចជាមានការហត់នឿយបន្តិច។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏មានអារម្មណ៍រំភើប និងរីករាយកាន់តែខ្លាំងដែរ។ នេះគឺដោយសារតែដបត្បូងពីរដែលគាត់កាន់យ៉ាងណែននៅក្នុងដៃ នៅក្នុងដបត្បូងថ្លាទាំងនេះ មានថ្នាំគ្រាប់រាងមូល រលោង ពណ៌ស និងពណ៌បៃតង ដែលកំពុងរមៀលចុះឡើងយ៉ាងគួរឱ្យស្រលាញ់។

ដោយឃើញទឹកមុខហត់នឿយរបស់ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាវឡាវបានក្រឡេកមើលមេឃដែលចាប់ផ្ដើមងងឹតនៅខាងក្រៅ ហើយញញឹមថា៖ "ពេលវេលាដែលប្រើដើម្បីចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ គឺប្រហាក់ប្រហែលនឹងអ្វីដែលខ្ញុំបានស្មានទុក។ ដោយសារតែមានកម្ដៅថ្ងៃខ្លាំងនៅពេលថ្ងៃ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនឹងមានកម្លាំងខ្លាំងជាងមុន។ ប្រសិនបើអ្នកលេបត្របាក់យកអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយក្នុងអំឡុងពេលនោះ វានឹងបង្កើនការលំបាកក្នុងការធ្វើវា។ ដូច្នេះ ពេលនេះគឺជាពេលវេលាដែលស័ក្តិសមបំផុតក្នុងការលេបត្របាក់យកអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ។ យ៉ាងម៉េចដែរ? តើអ្នកនៅតែអាចទ្រាំបានទេ?"

ស៊ាវយ៉ានបានញីសៀតផ្ការបស់គាត់ ហើយញញឹម៖ "ពិតណាស់ ខ្ញុំគ្រាន់តែហត់បន្តិចប៉ុណ្ណោះ ការនៅភ្ញាក់ពេញមួយយប់គឺមិនមែនជាបញ្ហាឡើយ។"

"ហេហេ ល្អហើយ"។ យ៉ាវឡាវងក់ក្បាលទាំងញញឹម។ គាត់បានបញ្ចេញគំនិតរបស់គាត់ រួចសួរថា៖ "តើអ្នកមានថ្នាំស្តារថាមពលប៉ុន្មានគ្រាប់ជាប់នឹងខ្លួន?"

"ដប់ប្រាំបីគ្រាប់។" ម្រាមដៃរបស់ស៊ាវយ៉ានបានឆែកមើលក្នុងចិញ្ចៀន មុននឹងឆ្លើយតប។

"វាគួរតែគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ បន្ទាប់ពីដំណើរការលេបត្របាក់ចាប់ផ្ដើមបន្តិចទៀត អ្នកគួរតែលេបមួយគ្រាប់ភ្លាមៗនៅពេលណាដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ថាកម្លាំងធាតុមិនគ្រប់គ្រាន់។ វានឹងមិនមែនជារឿងសប្បាយឡើយ ប្រសិនបើអ្នកស្រាប់តែអស់កម្លាំងធាតុនៅពេលណាមួយនោះ។" យ៉ាវឡាវនិយាយយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។

"បាទ។" ស៊ាវយ៉ានងក់ក្បាលយ៉ាងមាំ។ ពិតណាស់ គាត់មិនហ៊ានយកជីវិតរបស់គាត់មកលេងសើចឡើយ។

"មិនអីទេ ឥឡូវយើងនឹងចាំមើលលទ្ធផល។ និយាយតាមត្រង់ទៅ ខ្ញុំក៏ចាប់អារម្មណ៍ចង់ឃើញដែរថា តើ វិជ្ជាអណ្ដាតភ្លើង (Flame Mantra) អាចវិវត្តបានដល់កម្រិតណាជាមួយនឹងអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនេះ។" យ៉ាវឡាវបានដកដង្ហើមចេញ ខណៈដែលគាត់និយាយក្នុងលក្ខណៈដែលបង្ហាញថាគាត់កំពុងរង់ចាំមើលលទ្ធផល។

"ក្នុងករណីណាក៏ដោយ វាច្បាស់ជាមិនអាចលោតទៅដល់ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan Class) ផ្ទាល់តែម្ដងឡើយ។" ទាក់ទងនឹងរឿងនេះ ស៊ាវយ៉ាននៅតែយល់ដឹងពីកម្រិតកំណត់របស់គាត់។ ទោះបីជាកម្លាំងនៃអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយគឺល្អក៏ដោយ ប៉ុន្តែវានៅតែមានគម្លាតយ៉ាងធំរវាងវា និង អណ្ដាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame)។

"ពិតណាស់ ខ្ញុំដឹងថាវាពិតជាមិនអាចទៅរួចទេក្នុងការឈានទៅដល់ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan Class)។ ការលោតផ្លោះរវាងថ្នាក់នីមួយៗសម្រាប់វិធីសាស្ត្រដាំដុះ គឺដូចជាចម្ងាយរវាងដី និងមេឃអញ្ចឹង។ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយប្រហែលជាអាចធ្វើឱ្យវិជ្ជាវិវត្តទៅកាន់កម្រិតខុសគ្នានៅក្នុងថ្នាក់ដដែល ប៉ុន្តែប្រសិនបើចង់ឱ្យវាវិវត្តទៅថ្នាក់ផ្សេងទៀតនោះ... វាពិតជាពិបាកណាស់!" យ៉ាវឡាវបានងក់ក្បាល ហើយស្តីបន្ទោសទាំងញញឹម។

ស៊ាវយ៉ានសើចដោយជូរចត់ ប៉ុន្តែមិនបានបន្តនិយាយអ្វីទៀតឡើយ។ គាត់បានអង្គុយពែនភ្នែន ហើយបិទភ្នែក។ បន្ទាប់ពីគាត់បានតាំងចិត្តឱ្យស្ងប់ ហើយអង្គុយយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់មួយសន្ទុះ ភ្នែករបស់គាត់ស្រាប់តែបើកឡើង។ នៅក្នុងកែវភ្នែកពណ៌ខ្មៅរបស់គាត់ ពន្លឺដ៏ភ្លឺស្វាងមួយបានឆាបឆេះកាត់។ នៅពេលដែលពន្លឺដ៏ភ្លឺស្វាងនៅក្នុងភ្នែករបស់គាត់ចាប់ផ្ដើមស្រអាប់ទៅវិញ ស៊ាវយ៉ានបានងាកក្បាលទៅរកយ៉ាវឡាវ។

"បាទ ចាប់ផ្ដើមទៅ។ ដល់ពេលហើយ។" ដោយកត់សម្គាល់ឃើញស៊ាវយ៉ានកំពុងសម្លឹងមក យ៉ាវឡាវបានញញឹម ហើយងក់ក្បាលស្រាលៗ។

ងក់ក្បាលដោយកម្លាំងខ្លាំង កែវភ្នែករបស់ស៊ាវយ៉ានបានសម្លឹងមើលដបត្បូងទាំងពីរនៅពីមុខគាត់។ បន្ទាប់មក គាត់បានបិទភ្នែក ហើយចិត្តរបស់គាត់បានលិចចូលទៅក្នុងខ្លួន។

ក្រោមការគ្រប់គ្រងនៃចិត្តរបស់គាត់ គ្រឹះកម្លាំងធាតុនៅក្នុងពោះខាងក្រោមរបស់គាត់ស្រាប់តែចាប់ផ្ដើមវិលក្នុងល្បឿនយ៉ាងលឿន។ បន្ទាប់ពីល្បឿនវិលរបស់វាកើនឡើង បណ្តុំនៃអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុត្រូវបានរុញចេញមកក្រៅ។

អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលត្រូវបានរុញចេញមកក្រៅ ហាក់ដូចជាមានការងឿងឆ្ងល់។ ហេតុអ្វីបានជាដៃគូដែលធ្លាប់ធ្វើការជាមួយគ្នាជាច្រើនថ្ងៃមកនេះ ស្រាប់តែដេញវាចេញបែបនេះ? អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលត្រូវបានរុញចេញមកខាងក្រៅ បានប្រមូលផ្ដុំគ្នាបន្តិចម្ដងៗ ហើយចុងក្រោយក៏បង្កើតជាដុំភ្លើងពណ៌ស្វាយដ៏ខ្លាំងក្លាមួយ។

គ្រាន់តែអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយព្យាយាមសម្រុកចូលទៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុដោយមិនបានគិត កម្លាំងធាតុពណ៌លឿងខ្ចីនៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុបានបាញ់ចេញមកខាងក្រៅ ហើយឡោមព័ទ្ធអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនៅខាងក្នុង។ ក្រោមការគ្រប់គ្រងនៃចិត្តរបស់ស៊ាវយ៉ាន កម្លាំងធាតុពណ៌លឿងខ្ចីដែលនៅជុំវិញបានទាញអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ ហើយចាប់ផ្ដើមធ្វើចលនាតាមផ្លូវថាមពលដែលបានកំណត់ដោយ "វិជ្ជាអណ្ដាតភ្លើង" (Flame Mantra)។

នៅពេលដែលកម្លាំងធាតុបានឡោមព័ទ្ធអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ អណ្ដាតភ្លើងនោះក៏មានអារម្មណ៍ថាមានគ្រោះថ្នាក់។ រំពេចនោះ វាបានចាប់ផ្ដើមព្យាយាមបាញ់ចេញពីកម្លាំងធាតុដែលឡោមព័ទ្ធវាដោយកំហឹង។ រាល់ពេលដែលពួកវាប៉ះទង្គិចគ្នា ពួកវានឹងដុតបំផ្លាញកម្លាំងធាតុយ៉ាងច្រើនឱ្យទៅជាគ្មានអ្វីសោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការផ្គត់ផ្គង់កម្លាំងធាតុឥតឈប់ឈរពីគ្រឹះកម្លាំងធាតុនៅតែបន្តបញ្ចេញមក។ មិនថាអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដុតខ្លាំងប៉ុណ្ណានោះទេ វាក៏មិនអាចគេចផុតពីការជាប់អន្ទាក់ដោយកម្លាំងធាតុឡើយ។

នៅពេលដែលកម្លាំងធាតុរបស់ស៊ាវយ៉ានបានឡោមព័ទ្ធអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ គាត់បានបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងលើវាទាំងស្រុង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាមិនបានធ្វើឱ្យគាត់បារម្ភឡើយ។ គាត់បានផ្ដោតអារម្មណ៍ទាំងអស់ទៅលើការគ្រប់គ្រងកម្លាំងធាតុ ដោយទាញអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយឱ្យក្លាយជាអណ្ដាតភ្លើងវែង និងស្ដើង មុននឹងនាំវាចូលទៅក្នុងផ្លូវថាមពលសម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ "វិជ្ជាអណ្ដាតភ្លើង"។

គ្រាន់តែអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលត្រូវបានឡោមព័ទ្ធដោយកម្លាំងធាតុចូលទៅក្នុងផ្លូវថាមពលដែលបានកំណត់ទុក រាងកាយរបស់ស៊ាវយ៉ានញ័រយ៉ាងខ្លាំង។ តំណក់ញើសត្រជាក់តូចៗជាច្រើនបានបន្តលេចឡើងនៅលើថ្ងាសរបស់គាត់។ ដូចជាទឹកដែលស្រក់មក វាបានហូរតាមផ្ទៃមុខរបស់ស៊ាវយ៉ាន ហើយធ្លាក់មកលើផ្ទាំងថ្មភ្នំជាមួយនឹងសំឡេង "តក់ៗ"។

ស៊ាវយ៉ានបានខាំធ្មេញយ៉ាងណែន។ ផ្លូវថាមពលនៅក្នុងខ្លួនរបស់គាត់បានបញ្ចេញនូវការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងខ្លា ដែលស្ទើរតែធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខរបស់គាត់ប្រែជាជ្រីញជ្រួញ។ គាត់មិនបានរំពឹងទុកឡើយថា សូម្បីតែមានកម្លាំងធាតុជាការការពារដំបូងក៏ដោយ ក៏ការឈឺចាប់ដែលបង្កឡើងដោយអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនឹងខ្លាំងក្លាដល់ថ្នាក់នេះ។

"លេបថ្នាំគ្រាប់ការពារផ្លូវកមម្លាំងធាតុទៅ!"

ខណៈដែលស៊ាវយ៉ានកំពុងខាំធ្មេញអត់ធ្មត់ ការបញ្ជាដ៏ទន់ភ្លន់របស់យ៉ាវឡាវស្រាប់តែបន្លឺឡើងក្នុងត្រចៀករបស់គាត់។

ឮការបញ្ជានេះ ដៃរបស់ស៊ាវយ៉ានមិនស្ទាក់ស្ទើរឡើយ ខណៈដែលគាត់ចាប់យកដបត្បូងតូចមួយនៅពីមុខគាត់ ចាក់យកថ្នាំគ្រាប់ពណ៌សដូចត្បូងពេជ្រចេញមក ហើយគ្រវែងវាចូលទៅក្នុងមាត់របស់គាត់។

នៅពេលដែល "ថ្នាំគ្រាប់ការពារផ្លូវកម្លាំងធាតុ" (Path Protecting Pill) ចូលទៅក្នុងមាត់របស់គាត់ វាក៏ចាប់ផ្ដើមប្រែទៅជាចរន្តដ៏កក់ក្ដៅ និងរលោង។ វាបានរមៀលចូលទៅក្នុងបំពង់ករបស់គាត់យ៉ាងលឿន ហើយចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់គាត់។ ចុងក្រោយ ក្រោមការគ្រប់គ្រងនៃចិត្តរបស់ស៊ាវយ៉ាន វាក៏បានទៅគ្របដណ្ដប់រាល់សរសៃទាំងអស់ដែលអណ្ដាតភ្លើងត្រូវឆ្លងកាត់ នៅពេលប្រើ "វិជ្ជាអណ្ដាតភ្លើង" ជាមួយនឹងស្រទាប់ភ្នាសថាមពលពណ៌សខ្សោយ។

ទោះបីជាស្រទាប់ភ្នាសថាមពលពណ៌សនេះស្តើងខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រសិទ្ធភាពដែលវាផ្តល់ឱ្យគឺគួរឱ្យកត់សម្គាល់ណាស់។ មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីគាត់បានលេបថ្នាំគ្រាប់ការពារផ្លូវធាតុរួច សាច់ដុំដែលតានតឹងរបស់ស៊ាវយ៉ានចាប់ផ្ដើមធូរស្រាលបន្តិចម្ដងៗ។ ផ្ទៃមុខដែលជ្រីញជ្រួញរបស់គាត់ក៏ចាប់ផ្ដើមត្រលប់មកសភាពធម្មតាវិញយឺតៗ។ នៅតែមានការឈឺចាប់ខ្លាំងៗម្តងម្កាលដែលបញ្ចេញចេញពីផ្លូវថាមពលរបស់គាត់ ប៉ុន្តែនេះគឺជាអ្វីដែលគាត់អាចទ្រាំទ្របានទាំងស្រុង។

ការធូរស្រាលបន្តិចម្ដងៗពីការឈឺចាប់ខ្លាំង បានធ្វើឱ្យស៊ាវយ៉ានដកដង្ហើមធំក្នុងចិត្ត។ គាត់មិនអាចស្រមៃបានឡើយថា តើផ្លូវថាមពលនៅក្នុងខ្លួនរបស់គាត់អាចបន្តស្រូបយក និងរក្សាកម្លាំងធាតុបានទៀតឬអត់ ប្រសិនបើគាត់មិនមានជំនួយពីថ្នាំគ្រាប់ការពារផ្លូវកម្លាំងធាតុនោះ។ វាអាចទៅរួចដែលថាបន្ទាប់ពីអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានឆ្លងកាត់ផ្លូវថាមពលរបស់គាត់ទាំងស្រុង គាត់នឹងក្លាយជាមនុស្សពិការពិតប្រាកដ។

"វាពិតជាការពិតមែនដែលមានមនុស្សចាស់នៅក្នុងផ្ទះគឺដូចជាមានទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃអញ្ចឹង។" ស៊ាវយ៉ានរអ៊ូរទាំក្នុងចិត្តដោយរីករាយ។ តំណែងដែលយ៉ាវឡាវកាន់កាប់ក្នុងចិត្តរបស់ស៊ាវយ៉ានបានកើនឡើងខ្ពស់ភ្លាមៗ។

ជាមួយនឹងជំនួយពីថ្នាំគ្រាប់ការពារផ្លូវកម្លាំងធាតុ ស៊ាវយ៉ានមានអារម្មណ៍ធូរស្រាលជាងមុនឆ្ងាយណាស់។ ទោះបីជាកម្លាំងធាតុរបស់គាត់ត្រូវបានប្រើប្រាស់ក្នុងល្បឿនដ៏លឿនមិនគួរឱ្យជឿក្រោមការដុតកម្ដៅនៃអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយក៏ដោយ ប៉ុន្តែជំនួយដែលទទួលបានពីការលេបថ្នាំស្តារថាមពលឥតឈប់ឈរ បានអនុញ្ញាតឱ្យគាត់អាចរក្សាតុល្យភាពបានយ៉ាងលំបាក។

គ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងខ្លួនរបស់គាត់បានប្រព្រឹត្តទៅតាមលំដាប់លំដោយ ក្រោមបរិយាកាសដ៏តានតឹង។ រហូតមកដល់ពេលនេះ ស៊ាវយ៉ានមិនទាន់បានរកឃើញអ្វីខុសប្រក្រតីឡើយ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែបន្តការប្រុងប្រយ័ត្ន។ ដូចដែលយ៉ាវឡាវបាននិយាយពីមុនមក ក្រៅពីគ្រោះថ្នាក់នៃផ្លូវថាមពលដែលត្រូវរលាកក្នុងអំឡុងពេលដំណើរការលេបត្របាក់ ចិត្តរបស់មនុស្សក៏នឹងត្រូវបានខូចខាតបន្តិចម្ដងៗដោយសភាវគតិព្រៃនៃអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ ដែលបណ្តាលឱ្យម្នាក់នោះបាត់បង់ការគ្រប់គ្រង។

ដោយរក្សាពាក្យសម្តីរបស់យ៉ាវឡាវទុកក្នុងចិត្ត ស៊ាវយ៉ានបានយាមកាមចិត្តរបស់គាត់យ៉ាងហ្មត់ចត់ ដោយមិនហ៊ានឱ្យមានកំហុសសូម្បីតែបន្តិចឡើយ។

បន្ទាប់ពីស៊ាវយ៉ានបានផ្លាស់ទីអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលឡោមព័ទ្ធដោយកម្លាំងធាតុបានពាក់កណ្ដាលផ្លូវនៃ "វិជ្ជាអណ្ដាតភ្លើង" រួចមក ទឹកមុខរបស់ស៊ាវយ៉ានបានប្រែជាម៉ឺងម៉ាត់បន្តិចម្ដងៗ។ គាត់បានចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ស្រពិចស្រពិលថា ខណៈដែលដំណើរការលេបត្របាក់កាន់តែខ្លាំងក្លា ខ្សែកនៃភាពអន្ទះអន្ទែងខ្សោយៗបានចាប់ផ្ដើមជ្រាបចូលទៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់យឺតៗ។

ដោយមានអារម្មណ៍ថាចិត្តរបស់គាត់កំពុងផ្លាស់ប្តូរ ចិត្តរបស់ស៊ាវយ៉ានស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចភ្លាមៗ។ គាត់មិនត្រូវការការរំលឹកពីយ៉ាវឡាវឡើយ ខណៈដែលគាត់បានយក "ថ្នាំគ្រាប់ចិត្តត្រជាក់" (Icy Heart Pill) ពីខាងមុខគាត់ ហើយគ្រវែងវាចូលទៅក្នុងមាត់របស់គាត់។

គ្រាន់តែថ្នាំគ្រាប់បេះដូងទឹកកកចូលទៅក្នុងខ្លួនគាត់ភ្លាម អារម្មណ៍ត្រជាក់ស្រេបដល់ឆ្អឹងបានជ្រាបចូលយឺតៗពីតំបន់បំពង់ករបស់គាត់។ ចិត្តរបស់គាត់មានអារម្មណ៍ត្រជាក់ខ្លាំងបែបនេះ ហើយក៏ញ័រខ្លួនបន្តិច។ ភាពអន្ទះអន្ទែងដែលកើនឡើងបន្តិចម្ដងៗនៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់ គឺដូចជាព្រិលដែលនៅសេសសល់ជួបនឹងអណ្ដាតភ្លើង វាបានរលាយបាត់ទៅវិញយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

ជាមួយនឹងថ្នាំគ្រាប់បេះដូងទឹកកកដើម្បីការពារចិត្តរបស់គាត់ ទីបំផុតស៊ាវយ៉ានលែងខ្លាចក្នុងការបាត់បង់ការគ្រប់គ្រងលើចិត្តរបស់គាត់ទៀតហើយ។ ភ្លាមៗនោះ គាត់បានប្រើអស់កម្លាំងដើម្បីចរាចរអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយដែលឡោមព័ទ្ធដោយកម្លាំងធាតុឱ្យធ្វើចលនាយ៉ាងខ្លាំងក្លានៅក្នុងផ្លូវថាមពលរបស់គាត់។

បន្ទាប់ពីអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយចរាចរតាមផ្លូវថាមពលដែលបានកំណត់សម្រាប់ "វិជ្ជាអណ្ដាតភ្លើង" ស៊ាវយ៉ានស្រាប់តែដឹងថា ខ្សែកនៃកម្លាំងធាតុ និងអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានចាប់ផ្ដើមបញ្ចូលគ្នាដោយចម្លែក។

ទេ វាគួរតែនិយាយថាអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយកំពុងត្រូវបានលេបត្របាក់បន្តិចម្ដងៗដោយកម្លាំងធាតុនៃ "វិជ្ជាអណ្ដាតភ្លើង" វិញ ទើបត្រឹមត្រូវជាង។

ដោយមើលឃើញទិដ្ឋភាពនេះ ចិត្តរបស់ស៊ាវយ៉ានមានអារម្មណ៍ទាំងភ្ញាក់ផ្អើល និងរីករាយ។ ពីស្ថានភាពនេះ គាត់អាចបញ្ជាក់បានរឿងមួយ។ វិធីសាស្ត្រដាំដុះ "វិជ្ជាអណ្ដាតភ្លើង" នេះពិតជាមានសមត្ថភាពអស្ចារ្យក្នុងការវិវត្តមែន។

ខណៈដែលកម្លាំងធាតុពណ៌លឿងខ្ចី និងអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយហៀបនឹងឆ្លងកាត់ផ្លូវថាមពលចុងក្រោយសម្រាប់ "វិជ្ជាអណ្ដាតភ្លើង" អ្នកទាំងពីរបានក្លាយទៅជាតែមួយស្ទើរតែទាំងស្រុងទៅហើយ។ កម្លាំងធាតុដែលដើមឡើយមានពណ៌លឿងខ្ចីនោះ នៅខណៈនេះ បានប្រែទៅជាពណ៌ស្វាយខ្ចីទាំងស្រុង។ លើសពីនេះ នៅលើផ្ទៃនៃកម្លាំងធាតុពណ៌ស្វាយខ្ចីនេះ មានអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយខ្សោយៗកំពុងងើបឡើង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយនេះមិនបានបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីដល់ផ្លូវថាមពលឡើយ។

ដោយឃើញថាកម្លាំងធាតុបានប្តូរពណ៌ទាំងស្រុង ចិត្តរបស់ស៊ាវយ៉ានពេញទៅដោយភាពរីករាយដែលមិនអាចរៀបរាប់បាន។ គាត់បានដាក់ការខិតខំប្រឹងប្រែងកាន់តែខ្លាំង ដើម្បីដឹកនាំកម្លាំងធាតុឱ្យបញ្ចប់ផ្នែកចុងក្រោយនៃការចរាចរ។

ការចរាចរនៃកម្លាំងធាតុកាន់តែលឿនទៅៗ ហើយចុងក្រោយ កម្លាំងធាតុដែលមានពណ៌ផ្លាស់ប្តូររួចហើយនោះ ក៏បានបាញ់ចេញពីផ្លូវថាមពលចុងក្រោយ។ ដោយបញ្ចប់វដ្តដ៏ល្អឥតខ្ចោះមួយ ចរន្តកម្លាំងធាតុថ្មីបានត្រលប់ទៅកាន់ពោះខាងក្រោមវិញ។

បន្ទាប់ពីបាញ់ចេញពីផ្លូវថាមពល កម្លាំងធាតុពណ៌ស្វាយបានហក់ចូលទៅក្នុងគ្រឹះកម្លាំងធាតុពណ៌លឿងខ្ចីដែលកំពុងវិលឥតឈប់ឈរដោយផ្ទាល់។

ខណៈដែលកម្លាំងធាតុកាន់តែច្រើនដែលបានលេបត្របាក់យកអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានបាញ់ចេញពីផ្លូវថាមពល ពណ៌របស់គ្រឹះកម្លាំងធាតុក៏ចាប់ផ្ដើមប្រែប្រួលយឺតៗពីពណ៌លឿងខ្ចីទៅជាពណ៌ស្វាយខ្ចីដែរ។

នៅពេលដែលខ្សែកចុងក្រោយនៃកម្លាំងធាតុពណ៌ស្វាយបានចេញពីសរសៃ គ្រឹះកម្លាំងធាតុបានប្រែជាពណ៌ស្វាយខ្ចីស្ទើរតែទាំងស្រុងទៅហើយ។

នៅត្រង់ពោះខាងក្រោមរបស់ស៊ាវយ៉ាន គ្រឹះកម្លាំងធាតុដែលកំពុងវិលស្រាប់តែឈប់ ហើយស្ថិតនៅយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។

ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ នៅក្នុងរូងភ្នំ ស៊ាវយ៉ានដែលកំពុងបិទភ្នែកស្រាប់តែបើកភ្នែកឡើង។ ពន្លឺពណ៌ស្វាយដ៏ចាំងភ្នែកមួយបានបាញ់ចេញពីភ្នែករបស់គាត់ប្រហែលកន្លះអ៊ីញ ហាក់ដូចជាវត្ថុពិតប្រាកដអញ្ចឹង។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ស៊ាវយ៉ានបានងាកក្បាលយឺតៗ ហើយសម្លឹងមើលយ៉ាវឡាវ។ គាត់បានបើកមាត់សើចយ៉ាងល្ងង់ខ្លៅ៖ "តើខ្ញុំជោគជ័យមែនទេ?"

"អ្នកទទួលបានជោគជ័យហើយ!"

យ៉ាវឡាវបានដកដង្ហើមធំ ខណៈដែលគាត់ញញឹម និងងក់ក្បាល។ គាត់អាចមានអារម្មណ៍រួចទៅហើយថា ស៊ាវយ៉ានមានកម្លាំងធាតុដែលខ្លាំងជាងមុនជាច្រើនដង។

ដោយឃើញយ៉ាវឡាវងក់ក្បាលបញ្ជាក់ ស្នាមញញឹមនៅកាច់ជ្រុងមាត់របស់ស៊ាវយ៉ានបានបើកឡើង ដោយបញ្ចេញនូវសំណើចដ៏សប្បាយរីករាយដែលមិនអាចទប់បាននៅក្នុងចិត្តរបស់គាត់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទឹកមុខរបស់គាត់ស្រាប់តែផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗ ខណៈដែលគាត់ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថា ថាមពលពីជុំវិញខ្លួនបានហូរចូលមកក្នុងខ្លួនគាត់ដោយមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។

"លោកគ្រូ? តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង?" ងាកក្បាលទៅ ស៊ាវយ៉ានសួរដោយសំឡេងភ័យខ្លាច។

ការផ្លាស់ប្តូរដែលមិននឹកស្មានដល់នេះ ក៏បានធ្វើឱ្យយ៉ាវឡាវមានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចដែរ។ គាត់បានជ្រួញចិញ្ចើម រួចដើរទៅមុខស៊ាវយ៉ាន ហើយប៉ះរាងកាយរបស់ស៊ាវយ៉ានជាមួយនឹងបាតដៃរបស់គាត់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ស្នាមញញឹមមួយបានលេចឡើងនៅលើមុខដែលចាស់ជរារបស់គាត់។

"រឿងល្អៗពិតជាមិនមកតែម្នាក់ឯងមែន។ នៅពេលដែលរឿងទីមួយមកដល់ រឿងទីពីរ និងទីបីក៏ដើរតាមក្រោយដែរ។ អបអរសាទរ ពេលវេលាសម្រាប់អ្នកដើម្បីទម្លុះ លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ហើយក្លាយជា លំដាប់គ្រូ (Dou Shi) បានមកដល់ហើយ!"