[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69f06c00050fda7c8fe337b4":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",147,"ការវាយលុកចូលទីស្នាក់ការក្បាលចចក","\u003Cdiv>ឈរនៅលើខ្នងដ៏ធំទូលាយរបស់សត្វឥន្ទ្រី សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានឱនក្បាលចុះសម្លឹងមើលទីប្រជុំជនតូចដែលកាន់តែរួមតូចទៅៗ ខណៈដែលគេហោះចាកចេញទៅ។ បន្ទាប់មក គេក៏សម្លឹងមើលសត្វឥន្ទ្រីពណ៌ខៀវ (Blue Eagle) ដែលមានស្មារតីមោះមុតនៅក្រោមខ្លួនគេទាំងក្ដីច្រណែន។ មធ្យោបាយធ្វើដំណើរតាមអាកាសបែបនេះ គឺជាអ្វីដែលមនុស្សគ្រប់គ្នាប្រាថ្នាចង់បាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលដៃរបស់នាងប៉ះអង្អែលរោមសត្វឥន្ទ្រីពណ៌ខៀវថ្នមៗ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ (Fairy Doctor) បានសង្កេតមើលទឹកមុខរបស់ សៀវយ៉ាន និងមិនអាចទប់សំណើចបានឡើយ៖ «ហេតុអ្វី? តើលោកចាប់អារម្មណ៍លើ សៀវឡាន (Xiao Lan) របស់ខ្ញុំមែនទេ? ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនឱ្យវាទៅលោកឡើយ ព្រោះវាបានកំដរខ្ញុំអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំប្រហែលជាច្រណែនមែន ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងមិនដណ្ដើមយករបស់ស្រឡាញ់របស់អ្នកដទៃឡើយ។ ហើយទោះបីជាអ្នកស្ម័គ្រចិត្តឱ្យ ក៏ខ្ញុំមិនយល់ព្រមដែរ។» សៀវយ៉ាន គ្រវីក្បាលទាំងញញឹម។ គេដឹងថានៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Continent) ការចិញ្ចឹមសត្វដែលអាចជួយក្នុងការប្រយុទ្ធបាន ទាមទារឱ្យម្ចាស់ និងសត្វចម្លែក (Magic Beast) បង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយគ្នា ព្រោះគ្មានកិច្ចសន្យាពិសេសណាមួយអាចចងភ្ជាប់ពួកវាបានឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សត្វចម្លែកគឺជាសត្វដែលសាហាវឃោរឃៅ ដូច្នេះមានតែមនុស្សដែលមានសំណាងតិចតួចប៉ុណ្ណោះ ដែលមានឱកាសរាប់អានមិត្ត និងទទួលបានភាពស្មោះត្រង់ពីពួកវា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ទទួលបានភាពស្មោះត្រង់ពីសត្វឥន្ទ្រីពណ៌ខៀវដែលជាសត្វចម្លែកលំដាប់ទីមួយនេះ នៅពេលដែលនាងបានជួយសង្គ្រោះជីវិតរបស់វាដោយចៃដន្យកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន។ ប្រសិនបើនាងប្រគល់វាឱ្យទៅ សៀវយ៉ាន វានឹងហោះចូលទៅក្នុងព្រៃភ្នំវិញភ្លាមៗជាមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អង្អែលរោមសត្វឥន្ទ្រីពណ៌ខៀវថ្នមៗទាំងញញឹម គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ និយាយតិចៗថា៖ «ទោះបីជាសត្វចម្លែកសាហាវខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រសិនបើលោកអាចយកឈ្នះចិត្ត និងទទួលបានភាពស្មោះត្រង់ពីពួកវា ពួកវានឹងមិនក្បត់លោកឡើយ។ បើនិយាយពីចំណុចនេះ ពួកវាប្រសើរជាងមនុស្សឆ្ងាយណាស់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានស្ដាប់អារម្មណ៍របស់នាង សៀវយ៉ាន ងក់ក្បាលយល់ស្រប។ គេងាកមកសម្លឹងមើលដីដែលកំពុងរំកិលទៅមុខយ៉ាងលឿន និងសួរថា៖ «តើទីស្នាក់ការកណ្តាលនៃកងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចក (Wolf Head Mercenary Company) នៅឯណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់ពួកគេស្ថិតនៅប៉ែកខាងត្បូងនៃទីប្រជុំជនឈីងសាន (Qingshan Town)។ តំបន់នោះស្ទើរតែទាំងមូលត្រូវបានកាន់កាប់ដោយពួកគេ។» ម្រាមដៃដ៏ស្រឡូនរបស់នាងចង្អុលទៅទិសដៅដែលសត្វឥន្ទ្រីពណ៌ខៀវកំពុងហោះសំដៅទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បន្ទាប់ពីរស់នៅក្នុងទីប្រជុំជនឈីងសានអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ នាងប្រាកដជាដឹងពីចំនួនសមាជិក និងកម្លាំងសរុបរបស់កងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចកមែនទេ?» សៀវយ៉ាន សួរដោយម៉ឺងម៉ាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឹម... កងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចកបានអភិវឌ្ឍនៅក្នុងទីប្រជុំជនឈីងសានអស់រយៈពេលជាងដប់ឆ្នាំមកហើយ ហើយគួរតែមានសមាជិកប្រហែលពីចិតសិបទៅប៉ែតសិបនាក់។ សមាជិកភាគច្រើនមានកម្លាំងនៅចន្លោះលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយពីរទៅផ្កាយប្រាំ។ កងពលនេះមានមេកងបីនាក់។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេគឺ ហឺម៉ឹង (He Meng) បានស្លាប់ក្រោមដៃលោករួចហើយ ដូច្នេះនៅសល់តែ មូសឺ (Mu She) និង ហ្កានមូ (Gan Mu) ប៉ុណ្ណោះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ... ហ្កានមូ? ខ្ញុំបានជួបគេនៅតាមផ្លូវ ដូច្នេះ... ខ្ញុំក៏បានកម្ចាត់គេចោលរួចរាល់ហើយដែរ។» ឮឈ្មោះនេះ សៀវយ៉ាន គ្រវីដៃ និងនិយាយកាត់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរទាំងសើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរបង្អង់មួយភ្លែត។ ក្រសែភ្នែករបស់នាងសម្លឹងមើល សៀវយ៉ាន មួយសន្ទុះធំ មុននឹងងក់ក្បាលយល់ព្រម។ នាងញញឹម និងនិយាយថា៖ «មើលទៅខ្ញុំពិតជាបានវាយតម្លៃកម្លាំងរបស់លោកទាបម្តងទៀតហើយ។ ត្រូវដឹងថា ហ្កានមូ គឺជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំបួន។ ដោយសារលោកអាចសម្លាប់គេយ៉ាងងាយស្រួល លោកគួរតែមានកម្លាំងប្រហាក់ប្រហែលនឹងលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំបួនមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា។» សៀវយ៉ាន ញញឹម និងងក់ក្បាលដោយមិនបដិសេធ ឬមិនទទួលស្គាល់ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តាមអ្វីដែលលោកបាននិយាយ មើលទៅកងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចកនៅពេលនេះ សល់តែ មូសឺ ម្នាក់គត់ដែលអាចតទល់ជាមួយលោកបាន។ អ្នកផ្សេងទៀតមិនមែនជាគូប្រកួតរបស់លោកឡើយ។» គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ បញ្ចេញមតិ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែពួកគេមានមនុស្សច្រើន ហើយដោយសារមូលហេតុមួយចំនួន ខ្ញុំមិនសូវស្ទាត់ជំនាញក្នុងការដោះស្រាយស្ថានភាពដែលត្រូវតតាំងម្នាក់ឯងនឹងមនុស្សច្រើនឡើយ។» សៀវយ៉ាន ដកដង្ហើមធំដោយក្ដីស្ដាយក្រោយ។ ទោះបីជាគេស្ទាត់ជំនាញបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Technique) ថ្នាក់អាថ៌កំបាំងមួយចំនួនក៏ដោយ ប៉ុន្តែវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ (Qi Method) របស់គេគឺត្រឹមតែថ្នាក់លឿងកម្រិតទាបប៉ុណ្ណោះ។ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ដែលអាចបង្កើត និងផ្ទុកបានដោយកម្រិតវិធីសាស្ត្រដាំដុះនេះ គឺមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីគាំទ្រដល់ការសម្លាប់មនុស្សជាងមួយរយនាក់ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពួកស៊ីឈ្នួលទាំងនោះមិនមែនជាបញ្ហាឡើយ។» គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ គ្រវីក្បាល និងដកដបត្បូងតូចមួយចេញពីហោប៉ៅ។ នាងផ្ងារវាចុះ និងចាក់ថ្នាំគ្រាប់ពណ៌ចម្រុះមួយចេញមក។ នាងហុចវាឱ្យ សៀវយ៉ាន និងញញឹម៖ «ដោយមានជំនួយពីសៀវភៅថ្នាំពុលប្រាំពីរពណ៌ (Seven Colored Poison Book) ថ្នាំពុលដែលខ្ញុំអាចបង្កើតបាននៅពេលនេះ គួរតែអាចធ្វើឱ្យអ្នកដែលមានកម្លាំងទាបជាងលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំ បាត់បង់សមត្ថភាពប្រយុទ្ធ ឬសូម្បីតែស្លាប់បានយ៉ាងងាយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បន្តិចទៀត ខ្ញុំនឹងជួយលោកពីលើមេឃ។ ប្រសិនបើពួកគេមានបំណងព្រួតគ្នាវាយប្រហារលោក ខ្ញុំនឹងបាចម្សៅឱសថចុះទៅ។ ថ្នាំគ្រាប់នេះគឺជាថ្នាំបន្សាបដែលខ្ញុំបានបង្កើតឡើង។ ថ្នាំពុលរបស់ខ្ញុំប្រហែលជាមិនមានឥទ្ធិពលខ្លាំងលើលោកទេ ប៉ុន្តែលោកអាចលេបវាដើម្បីសន្សំកម្លាំងធាតុដែលត្រូវប្រើសម្រាប់ទប់ស្កាត់ថ្នាំពុលនោះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឹម។» សៀវយ៉ាន ងក់ក្បាល និងទទួលយកថ្នាំគ្រាប់ឱសថនោះ។ គេពិនិត្យវាយ៉ាងចង់ដឹងចង់ឃើញ។ ក្នុងនាមជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) ថ្នាក់ទីមួយ សៀវយ៉ាន អាចមើលឃើញថាវាមានរាងមិនសូវមូលដូចជាថ្នាំគ្រាប់ឱសថពិតប្រាកដឡើយ។ វាច្បាស់ណាស់ថា វាត្រូវបានផលិតឡើងដោយគ្រូពេទ្យទេពអប្សរដោយប្រើភ្លើងធម្មតាដើម្បីលាយរុក្ខជាតិឱសថបញ្ចូលគ្នា និងបង្ខំវាឱ្យទៅជាទម្រង់គ្រាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន បោះថ្នាំគ្រាប់នោះឡើង និងលេបវាចូលទៅ។ ដោយមាន យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ដែលជាគ្រូចម្រាញ់ថ្នាំនៅជាមួយ សៀវយ៉ាន មិនខ្លាចថ្នាំពុលសម្លាប់ជីវិតណាមួយដែលបង្កប់ក្នុងនោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីលេបថ្នាំរួច សៀវយ៉ាន និយាយទាំងញញឹមថា៖ «តោះពួកយើងនិយាយពីកម្លាំងរបស់ មូសឺ វិញ។ វានឹងប្រសើរណាស់ ប្រសិនបើលោកអាចប្រាប់ខ្ញុំឱ្យបានលម្អិតអំពីវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ និងបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធដែលគេមាន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញថា សៀវយ៉ាន មិនបង្ហាញភាពរារែកសូម្បីតែបន្តិចនៅពេលលេបថ្នាំនោះ ស្នាមញញឹមនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរក៏ប្រែជាទន់ភ្លន់ដោយមិនដឹងខ្លួន។ យ៉ាងណាមិញ សៀវយ៉ាន បានលេបរបស់ដែលនាងធ្វើដោយមិនខ្វល់ខ្វាយ សូម្បីតែដឹងពីល្បិចដាក់ថ្នាំពុលរបស់នាងក៏ដោយ។ ភាពជឿជាក់ដែលគេបង្ហាញបានធ្វើឱ្យនាងរំភើបចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាការពិតណាស់ នាងមិនបានដឹងឡើយថា សៀវយ៉ាន ហ៊ានលេបរបស់ដែលនាងឱ្យយ៉ាងក្លាហានបែបនេះ គឺដោយសារគេមានការធានារ៉ាប់រងពីក្រោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កម្លាំងរបស់ មូសឺ គួរតែស្ថិតនៅប្រហែលលំដាប់គ្រូ (Dou Shi) ផ្កាយពីរ។ វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុដែលគេហ្វឹកហាត់ គឺជាប្រភេទខ្យល់ដែលមានឈ្មោះថា ‘ខ្យល់ពិឃាតហោះហើរ’ (Soaring Killer Wind) ដែលជាថ្នាក់លឿងកម្រិតខ្ពស់។» ម្រាមដៃរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរប៉ះអង្អែលសក់ខ្មៅរបស់នាងដែលត្រូវបានបក់ដោយខ្យល់ ខណៈនាងបញ្ចេញមតិ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ត្រឹមតែថ្នាក់លឿងកម្រិតខ្ពស់ទេឬ?» សៀវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ធូរស្រាលបន្ទាប់ពីឮបែបនេះ។ ‘វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង’ (Flame Mantra) ដែលគេហ្វឹកហាត់ ទោះបីជាត្រឹមថ្នាក់លឿងកម្រិតទាបមែន ប៉ុន្តែវាមិនខ្សោយជាងថ្នាក់លឿងកម្រិតមធ្យមឡើយ។ បូករួមជាមួយនឹងបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់អាថ៌កំបាំងជាច្រើនដែលគេស្ទាត់ជំនាញ សៀវយ៉ាន មានទំនុកចិត្តថាគេអាចបង្រួមគម្លាតរវាងកម្រិតផ្កាយរបស់ពួកគេបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្រៅពីវិធីសាស្ត្រដាំដុះ មូសឺ ក៏ស្ទាត់ជំនាញបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធចំនួនបីផងដែរ។ មួយគឺជាបច្ចេកទេសវាយលុក មួយទៀតគឺជាបច្ចេកទេសការពារ និងចុងក្រោយគឺជាបច្ចេកទេសចលនា។» គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ បន្តថា៖ «បច្ចេកទេសទាំងបីនេះ សុទ្ធតែជាថ្នាក់លឿងកម្រិតខ្ពស់ទាំងអស់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើលោកគិតយ៉ាងណាដែរ? តើមានទំនុកចិត្តនឹងយកឈ្នះគេទេ?» ផ្អៀងក្បាលបន្តិច គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ សើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចាំមើលការសម្តែងទៅចុះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈរនៅលើខ្នងសត្វឥន្ទ្រី សៀវយ៉ាន សម្លឹងមើលទីប្រជុំជនតូចនៅពីក្រោមខ្លួន និងញញឹម។ យោងតាមការពិពណ៌នាអំពី មូសឺ ដែលគ្រូពេទ្យទេពអប្សរបានផ្ដល់ឱ្យ ឱកាសឈ្នះរបស់គេហាក់ដូចជាមិនទាបឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងនិយាយថា សៀវយ៉ាន ជាអ្នកធ្វើរឿងនេះមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅចំកណ្តាលសាលធំ ភ្នែករបស់ មូសឺ ប្រែជាក្រហម ខណៈដែលគាត់សម្លឹងមើលទៅកងស៊ីឈ្នួលដែលកំពុងភ័យខ្លាចម្នាក់យ៉ាងសាហាវ និងស្រែកខ្លាំងៗ។ សពរបស់ ហ្កានមូ ស្ថិតនៅចំពោះមុខគាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ លោកមេកង... សៀវយ៉ាន ដែលពួកយើងបានដេញតាមចូលទៅក្នុងតំបន់ស្នូលនៃជួរភ្នំសត្វចម្លែកនោះ បានដើរចេញមកវិញទាំងរស់ហើយ!» កងស៊ីឈ្នួលម្នាក់នោះលេបទឹកមាត់ និងនិយាយទាំងទឹកមុខភ័យរន្ធត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ផ្ទៃមុខដ៏ខ្មៅស្រពោនរបស់ មូសឺ កាន់តែអាក្រក់មើលជាងមុន។ ភាពត្រជាក់ដ៏អាក្រក់បានឆាបឆេះក្នុងភ្នែកដ៏តូចបំផុតរបស់គាត់។ គាត់ដើរចុះដើរឡើងក្នុងសាល មុននឹងសួរយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ «ការសម្លាប់ ហ្កានមូ តើនេះគឺជាទង្វើរបស់វាដែលធ្វើឡើងតែម្នាក់ឯងមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទោះបីជា សៀវយ៉ាន បានលួចវាយប្រហារមុនក៏ដោយ ប៉ុន្តែនៅក្នុងការតតាំងគ្នាដោយផ្ទាល់បន្ទាប់មកទៀត មេកងទីពីរក៏នៅតែត្រូវគេកម្ចាត់យ៉ាងលឿនដដែល។ ខ្ញុំស្មានថា កម្លាំងរបស់ សៀវយ៉ាន គួរតែស្ថិតនៅប្រហែលលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំបួន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើអាចទៅរួចយ៉ាងដូចម្ដេច? វើទើបតែបានជាងពីរខែប៉ុណ្ណោះ តើវាអាចឡើងដល់លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំបួនយ៉ាងលឿនបែបនេះមែនទេ?» នៅជ្រុងម្ខាង មូឡី (Mu Li) បានលោតក្រោកឈរភ្លាមៗ នៅពេលដែលឮសម្តីរបស់កងស៊ីឈ្នួលរូបនោះ។ ត្រូវដឹងថា មូឡី ខ្លួនឯងបានចំណាយពេលកន្លះឆ្នាំ ដើម្បីឡើងពីលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំមួយ ទៅផ្កាយប្រាំពីរ។ ប៉ុន្តែ សៀវយ៉ាន បែរជាបានឡើងដល់ផ្កាយប្រាំបួនទៅហើយ? ការវាយប្រហារបែបនេះ គឺជាអ្វីដែល មូឡី ដែលមានភាពក្រអឺតក្រទមមានការពិបាកនឹងទទួលយកបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាប្រហែលជាមិនអាចទៅរួចសម្រាប់អ្នកដទៃ ប៉ុន្តែវាពិតជាអាចទៅរួចសម្រាប់អាម្នាក់នោះ។» ដកដង្ហើមធំ មូសឺ គ្រវីដៃ និងនិយាយយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ «ទោះបីជាវាឡើងដល់ផ្កាយប្រាំបួនក៏ដោយ។ នៅចំពោះមុខលំដាប់គ្រូ រាល់លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ទាំងអស់សុទ្ធតែគ្មានតម្លៃឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បញ្ជាចុះទៅ។ ពួកយើងនឹងធ្វើការស្វែងរក សៀវយ៉ាន ឱ្យសព្វគ្រប់កន្លែង។ លើកនេះ ពួកយើងមិនអាចបណ្ដាលឱ្យវាគេចខ្លួនបានទៀតឡើយ។» គាត់ទះដៃយ៉ាងខ្លាំងទៅលើតុ និងនិយាយដោយសំឡេងសាហាវថា៖ «ខ្ញុំធ្លាប់តែមានអារម្មណ៍ស្ដាយក្រោយដែលមិនអាចទទួលបានកំណប់ទ្រព្យក្នុងដៃរបស់វា ដោយសារពួកយើងបានដេញវាចូលទៅក្នុងតំបន់ស្នូលនៃជួរភ្នំសត្វចម្លែក។ មិននឹកស្មានថា វានឹងត្រលប់មកវិញម្តងទៀតឡើយ... ដោយសារវាបានត្រលប់មកវិញ វាក៏អាចស្នាក់នៅទីនេះជារៀងរហូតចុះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្អឹមភ្នែកបន្តិច មូសឺ ស្រាប់តែនឹកឃើញដល់បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចដែល សៀវយ៉ាន បានបង្ហាញនៅថ្ងៃនោះនៅក្បែរជ្រលងភ្នំជ្រៅ។ បេះដូងរបស់គាត់លោតញាប់បន្តិច។ ភ្លាមៗនោះ គាត់ក៏លួងចិត្តខ្លួនឯងតិចៗថា៖ «មិនអីទេ ទោះបីជាវាមានបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ខ្ពស់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែកម្លាំងពិតប្រាកដរបស់វានៅតែខ្សោយពេក។ ម្យ៉ាងទៀត បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ខ្ពស់... តើឯងគិតថាអញគ្មានដែរមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែល មូសឺ កំពុងលួងចិត្តខ្លួនឯង កងស៊ីឈ្នួលម្នាក់បានរត់ធ្លាយទ្វារចូលមកយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់ និងនិយាយដោយសំឡេងអាសន្នថា៖ «លោកមេកង! សៀវយ៉ាន កំពុងតែសម្រុកចូលមកតាមទ្វារមុខហើយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្វីទៅ?» ឮសម្ដីទាំងនោះ សាលធំក៏ផ្ទុះការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មូសឺ ក៏មានការតក់ស្លុតចំពោះព័ត៌មាននេះដែរ។ គាត់បានក្រោកឈរឡើងភ្លាម និងដើរយ៉ាងលឿនទៅមុខ រួចចាប់ទាញកងស៊ីឈ្នួលម្នាក់នោះឡើង។ គាត់សួរថា៖ «តើវាដឹកនាំមនុស្សមកប៉ុន្មាននាក់?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គឺមានតែវាមានម្នាក់ឯងប៉ុណ្ណោះ!» កងស៊ីឈ្នួលម្នាក់នោះបង្ហាញទឹកមុខប្លែក ខណៈដែលគាត់ឆ្លើយតប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ម្នាក់ឯង?» ផ្ទៃមុខរបស់ មូសឺ ញ័រតិចៗ ដោយគិតថាគាត់ប្រហែលជាស្ដាប់ច្រឡំ។ ភ្លាមៗនោះ គាត់ក៏សួរទាំងងឿងឆ្ងល់ថា៖ «ឯងនិយាយថា វាសម្រុកចូលទីស្នាក់ការកណ្តាលរបស់យើងតែម្នាក់ឯងមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កងស៊ីឈ្នួលម្នាក់នោះប្រញាប់ងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាតិរច្ឆានតូចនេះ... តើវាបានយកក្បាលទៅបោកនឹងថ្មមែនទេ? តើវាពិតជាគិតថា ត្រឹមតែវាម្នាក់ឯង អាចកម្ចាត់កងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចកទាំងមូលរបស់យើងបានមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជ្រុងមាត់របស់ មូសឺ ញ័រតិចៗ ខណៈគាត់សើចយ៉ាងត្រជាក់។ ជាមួយនឹងទឹកមុខដ៏ត្រជាក់ គាត់ក៏ដើរចេញពីសាលធំភ្លាម និងនិយាយយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ «វាជារឿងល្អដែលវាត្រលប់មកទីនេះ វាជួយសន្សំសំចៃពេលដែលខ្ញុំត្រូវបញ្ជូនមនុស្សទៅស្វែងរកវា។ មូឡី នាំមនុស្សទៅបិទទ្វារធំ។ ខ្ញុំចង់ឱ្យវាដឹងថា កងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចករបស់យើង មិនមែនជាកន្លែងដែលវាក៏ចង់មកក៏មក ចង់ទៅក៏ទៅតាមចិត្តនោះឡើយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ!» មូឡី ងក់ក្បាលយ៉ាងខ្លាំង។ ស្នាមញញឹមដ៏អាក្រក់បានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គាត់ ខណៈគាត់ប្រញាប់ងាកក្រោយ និងបញ្ជូនបញ្ជាបន្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តោះពួកយើងទៅ។ ចាំមើលមើល តើអ្វីទៅដែលផ្ដល់ភាពក្លាហានឱ្យអាបាតផ្សោរនេះដល់ថ្នាក់ហ្នឹង។ ហាហា!» មូសឺ គ្រវីដៃ និងសើចយ៉ាងខ្លាំង ខណៈគាត់ដឹកនាំមនុស្សគ្រប់គ្នាចេញពីសាលធំ និងប្រញាប់សំដៅទៅកាន់ទីធ្លាខាងមុខ។ នៅពីក្រោយគាត់ មនុស្សមួយក្រុមធំបានដើរតាមយ៉ាងជិត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រុមមនុស្សបានដើរកាត់សាលខាងមុខ និងមកដល់ទីធ្លាខាងមុខ ក៏បានឃើញយុវជនម្នាក់ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ខ្មៅឈរញញឹមនៅទីនោះ។ នៅក្រោមជើងរបស់គេ មានកងស៊ីឈ្នួលរបស់កងពលក្បាលចចកជាងដប់នាក់ដែលរងរបួស កំពុងដេករមៀលពាសពេញដី។ ទ្វារដ៏រឹងមាំក៏ត្រូវបានបំបែកជាបំណែកៗផងដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មេកង មូសឺ ហាហា មិនបានជួបគ្នាជាយូរមកហើយ។» ដោយកត់សម្គាល់ឃើញថា មូឡី ដែលមានផ្ទៃមុខត្រជាក់បានមកដល់ យុវជនម្នាក់នោះក៏ងើបក្បាលឡើងយឺតៗ និងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្ងៃនេះ ឯងអាចស្នាក់នៅទីនេះជារៀងរហូតចុះ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មូសឺ ដកដង្ហើមធំ ខណៈដែលគាត់សម្លឹងមើលទីធ្លាខាងមុខដ៏រញ៉េរញ៉ៃ។ គាត់ដើរទៅមុខ និងចង្អុលទៅយុវជនម្នាក់នោះ។ ទឹកមុខរបស់គាត់បានប្រែជាសាហាវឃោរឃៅ និងអាក្រក់មើលបំផុតក្នុងមួយរំពេច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅចំពោះមុខការប្រកាសពីមរណៈភាពរបស់គាត់ ជ្រុងមាត់របស់យុវជនម្នាក់នោះគ្រាន់តែងើបឡើងបន្តិច ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមចំអកភាយៗ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-28T08:12:48.863Z","2026-04-30T11:50:02.631Z","69f06c00050fda7c8fe337b4","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"69edf21f0950c3695265a745",146,"ការជួបគ្រូពេទ្យទេពអប្សរសារជាថ្មី",{"id":26,"number":27,"title":28},"69f34b19b6551925ab47573a",148,"បង្ក​ការ​បំផ្លិចបំផ្លាញ",322,1790177386034]