[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69ed8b530950c3695265a713":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",144,"ហ្កានមូ (Gan Mu)","\u003Cdiv>ដើរយឺតៗនៅក្នុងព្រៃដ៏ក្រាស់ ភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានសម្លឹងមើលទៅដើមឈើដែលចាប់ផ្ដើមមានសភាពស្ដើងទៅៗ ហើយគេក៏ដកដង្ហើមធំដោយក្ដីធូរស្រាល។ បច្ចុប្បន្ន គេកំពុងស្ថិតនៅជាយខាងក្រៅនៃជួរភ្នំសត្វចម្លែក (Magic Beast Mountain Range) ហើយ។ ប្រសិនបើគេបន្តដើរបន្តិចទៀត គេច្បាស់ជាអាចជួបនឹងក្រុមកងពលស៊ីឈ្នួលមួយចំនួនដែលចូលមកក្នុងភ្នំដើម្បីបរបាញ់សត្វចម្លែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ងើបក្បាលឡើង សៀវយ៉ាន សម្លឹងមើលមេឃដែលចាប់ផ្ដើមងងឹតបន្តិចម្ដងៗ និងជ្រួញចិញ្ចើមដោយមិនដឹងខ្លួន។ មើលទៅ គេប្រហែលជាត្រូវចំណាយពេលយប់នៅក្នុងជួរភ្នំនេះម្តងទៀតហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រវីក្បាលបន្តិច សៀវយ៉ាន ទះដាវធ្ងន់ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Heavy Xuan Ruler) នៅលើខ្នងរបស់គេស្រាលៗ ដែលឥឡូវនេះវាត្រូវបានរុំជិតដោយក្រណាត់ពណ៌ខ្មៅ។ ដាវខ្មៅដ៏ធំដែលមានរូបរាងចម្លែករបស់គេ បានក្លាយជាសញ្ញាសម្គាល់ដ៏លេចធ្លោមួយ ដូច្នេះគេគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីរកវិធីលាក់វា ដើម្បីជៀសវាងបញ្ហាមិនចាំបាច់មួយចំនួនឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពី សៀវយ៉ាន ដើរកាត់ព្រៃតូចមួយទៀត មេឃក៏បានងងឹតសូន្យឈឹង។ គេគ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម ខណៈរៀបចំស្វែងរកកន្លែងសម្រាក។ ស្រាប់តែភ្នែករបស់គេផ្អាកមួយរំពេច នៅពេលគេកត់សម្គាល់ឃើញពន្លឺភ្នក់ភ្លើងកំពុងឆេះឡើងនៅក្នុងព្រៃមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន ដូចជាចង្កៀងនាំផ្លូវក្នុងភាពងងឹត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ៎! ពិតជាមានមនុស្សមែន?» សៀវយ៉ាន សម្លឹងមើលភ្នក់ភ្លើងនោះទាំងភាំងៗ។ បន្ទាប់ពីគិតមួយសន្ទុះ គេក៏បោះជំហានសំដៅទៅរកកន្លែងដែលមានភ្នក់ភ្លើងនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដើរទៅជិត សៀវយ៉ាន អាចមើលឃើញព្រាលៗថាមនុស្ស ៥ នាក់កំពុងអង្គុយក្បែរភ្នក់ភ្លើង។ មានបុរស ៣ នាក់ និងស្ត្រី ២ នាក់ ដែលម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានអាវុធជាប់ខ្លួន។ នៅលើទ្រូងរបស់ពួកគេមានពាក់ស្លាកសញ្ញាដូចគ្នា មើលទៅពួកគេគឺជាកងពលស៊ីឈ្នួលមកពីក្រុមតែមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែល សៀវយ៉ាន ដើរចូលទៅជិតយឺតៗ បុរសវ័យកណ្តាលម្នាក់ដែលអង្គុយក្បែរភ្លើងស្រាប់តែងាកក្រោយ។ ភ្នែករបស់គាត់សម្លឹងចំកន្លែងដែល សៀវយ៉ាន កំពុងឈរ និងស្រែកសួរយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ «តើជានរណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំឡេងស្រែក សមាជិក ៣ នាក់ទៀតដែលនៅក្បែរគាត់បានដកអាវុធចេញពីចង្កេះភ្លាមៗ ខណៈដែលក្មេងស្រីម្នាក់ដែលក្មេងជាងគេក្នុងចំណោមពួកគេ បានព្យាយាមដកដាវពីរស្រោមទើបអាចដកចេញបាន។ ផ្ទៃមុខនាងឡើងក្រហមងាំងភ្លាមៗដោយភាពអៀនខ្មាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សូមកុំភ័យអី ខ្ញុំគ្រាន់តែជាអ្នកដំណើរដែលឃើញភ្នក់ភ្លើងទើបដើរចូលមកតែប៉ុណ្ណោះ។» យុវជនម្នាក់ដែលមានស្នាមញញឹមបានបង្ហាញខ្លួនពីក្រោយដើមឈើដ៏ត្រជាក់។ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាគេគ្មានចេតនាអាក្រក់ គេបានលើកដៃទទេទាំងពីរឡើងបង្ហាញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញផ្ទៃមុខដ៏ក្មេងខ្ចីរបស់ សៀវយ៉ាន មនុស្សទាំង ៥ នាក់ក៏មានអារម្មណ៍ធូរស្រាល។ បុរសវ័យកណ្តាលរៀបនឹងញញឹមនិយាយទៅហើយ ស្រាប់តែសំឡេងស្រួចឆ្មារបែបកូនស្រីម្ចាស់ការបានបន្លឺចេញពីមាត់ក្មេងស្រីដែលទើបតែពិបាកដកដាវអម្បាញ់មិញ។ មើលទៅនាងចង់បញ្ចេញកំហឹងដែលអៀនខ្មាសរបស់នាងមកលើ សៀវយ៉ាន៖ «តើឯងមិនដឹងពីសុជីវធម៌ទេឬ? ហ៊ានចូលមកក្នុងដែនដីរបស់កងពលស៊ីឈ្នួលដទៃទាំងស្ងាត់ៗ តើឯងចង់លបស្ដាប់ការសន្ទនារបស់ពួកយើងមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ត្រូវបានគេចោទប្រកាន់ទាំងគ្មានហេតុផល សៀវយ៉ាន ជ្រួញចិញ្ចើម និងងាកទៅសម្លឹងមើលក្មេងស្រីនោះ។ បើតាមរូបរាង នាងមើលទៅក្មេងជាង សៀវយ៉ាន ប្រហែលជា ១ ឆ្នាំ។ មុខរបស់នាងដែលឡើងក្រហមដោយសារពន្លឺភ្លើង មើលទៅក៏ស្អាតគួរសមដែរ ប៉ុន្តែទឹកមុខរបស់នាងគឺមើលទៅក្រអឺតក្រទម និងគ្មានហេតុផលទាល់តែសោះ។ សូម្បីតែសម្ដីដែលនាងប្រើ ក៏មិនសូវគួរឱ្យចូលចិត្តដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លីងអឺ (Ling Er) កុំនិយាយរឿងឥតប្រយោជន៍អី។» ដោយកត់សម្គាល់ឃើញទឹកមុខរបស់ សៀវយ៉ាន បុរសវ័យកណ្តាលក៏ងាកទៅស្ដីបន្ទោសនាង មុននឹងងាកមករក សៀវយ៉ាន វិញទាំងញញឹម៖ «ប្អូនប្រុស តើប្អូនក៏ជាកងស៊ីឈ្នួលដែរឬ? ហេតុអ្វីបានជាចូលមកក្នុងជួរភ្នំសត្វចម្លែកតែម្នាក់ឯងបែបនេះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា ខ្ញុំគ្រាន់តែជាគ្រូពេទ្យម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមកទីនេះតែម្នាក់ឯងដើម្បីរកឱសថដែលបានអស់ពីស្តុក។ មិននឹកស្មានថាត្រូវចំណាយពេលយូរដល់ថ្នាក់នេះសោះ។» សៀវយ៉ាន ដកឱសថមួយចំនួនចេញពីហោប៉ៅអាវ និងញញឹមទៅកាន់បុរសវ័យកណ្តាលដែលកំពុងប្រុងប្រយ័ត្ន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ៎!» បុរសវ័យកណ្តាលមានអារម្មណ៍ធូរស្រាលបន្តិច បន្ទាប់ពីស្ដាប់ការពន្យល់របស់ សៀវយ៉ាន និងសម្លឹងមើលឱសថនៅក្នុងដៃគេយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ គាត់ចង្អុលទៅភ្នក់ភ្លើងក្បែរខ្លួន និងនិយាយយ៉ាងរួសរាយថា៖ «បើអ៊ីចឹង មកអង្គុយទីនេះចុះ។ ពេលយប់គឺជាពេលដែលសត្វចម្លែកសកម្មបំផុត ការនៅម្នាក់ឯងនៅខាងក្រៅគឺពិតជាមានគ្រោះថ្នាក់ណាស់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ងក់ក្បាលដោយក្ដីដឹងគុណ និងដើរសំដៅទៅក្បែរភ្នក់ភ្លើងក្រោមក្រសែភ្នែករបស់មនុស្សពីរបីនាក់នោះ។ គេអង្គុយចុះ និងញញឹមយ៉ាងអៀនខ្មាសទៅកាន់ពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្អូនប្រុស ខ្ញុំឈ្មោះ កាហ្កាំង (Ka Gang)។ ដូចដែលប្អូនឃើញស្រាប់ហើយ ហាហា ខ្ញុំគឺជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំ (Five Star Dou Zhe)។» បុរសវ័យកណ្តាលចង្អុលទៅផ្កាយ ៥ នៅពីក្រោមស្លាកសញ្ញាស៊ីឈ្នួលរបស់គាត់ និងសើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំឈ្មោះ យ៉ាវយ៉ាន (Yao Yan)។ ខ្ញុំជាគ្រូពេទ្យ ហើយកម្លាំងរបស់ខ្ញុំគឺត្រឹមតែលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយពីរប៉ុណ្ណោះ។» សៀវយ៉ាន ព្រិចភ្នែក និងញញឹម។ (សម្គាល់៖ សៀវយ៉ានប្រើឈ្មោះក្លែងក្លាយ)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងពិតជាមានចិត្តសឿងណាស់។ ត្រឹមតែផ្កាយពីរផង ហ៊ានចូលមកក្នុងជួរភ្នំសត្វចម្លែកទៅរួច។ ប្រសិនបើឯងមិនបានជួបពួកយើងយប់នេះទេ ខ្ញុំបារម្ភថាឯងមុខជាក្លាយជាចំណីក្នុងពោះសត្វចម្លែកមិនខាន។» នៅពេលឮពីកម្រិតកម្លាំងរបស់ សៀវយ៉ាន ក្មេងស្រីដែលឈ្មោះ លីងអឺ ក៏សើចចំអកភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ញញឹមតិចៗ។ បើតាមចរិតរបស់គេ គេមិនខ្វល់នឹងនាងឡើយ និងងាកទៅរកស្ត្រីម្នាក់ទៀត និងបុរសពីរនាក់ផ្សេងទៀត។ គេនិយាយទាំងញញឹមថា៖ «យ៉ាវយ៉ាន លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយពីរ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឈីងស៊ីន (Qing Xin) លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយបួន។» នារីដែលស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ពណ៌បៃតង ញញឹមយ៉ាងគួរសមទៅកាន់ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ម៉ូសឺ (Mo Shi) លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយបួន។ ហាហា ប្អូនប្រុស ឯងអាចហៅខ្ញុំថា សីហៈ (Lion) ក៏បាន។» បុរសម្នាក់ដែលមានរាងកាយមាំមួន បានផ្ដល់ស្នាមញញឹមដ៏ស្មោះត្រង់ទៅកាន់ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មូឡាន (Mu Lan) លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំបួន។» យុវជនចុងក្រោយគេដែលមានរូបរាងសង្ហា បានផ្ដល់ស្នាមញញឹមរាបស្មើ និងខ្លី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ញញឹមទៅកាន់យុវជនចុងក្រោយ និងក្រឡេកមើលទៅក្មេងស្រីដែលកំពុងអួតខ្លួនម្នាក់នោះ។ រំពេចនោះ គេដឹងថា នាងហាក់ដូចជាគោរពស្រឡាញ់យុវជនរូបសង្ហាម្នាក់នេះណាស់។ នៅក្នុងការគោរពនោះ ក៏មានការលួចស្រឡាញ់បែបក្មេងស្រីផងដែរ។ វាមិនមែនជារឿងចម្លែកទេ អ្វីដែលក្មេងស្រីដូចជានាងចូលចិត្តបំផុត គឺវីរបុរសដែលមានទាំងកម្លាំង និងរូបសម្បត្តិ ដូចជា មូឡាន នេះឯង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការណែនាំខ្លួនខ្លីៗរវាងភាគីទាំងសងខាង ពួកគេក៏ចាប់ផ្ដើមមានភាពស្និទ្ធស្នាល។ ក្នុងអំឡុងពេលសន្ទនា បុរសវ័យកណ្តាលឈ្មោះ កាហ្កាំង បានសួរ សៀវយ៉ាន នូវសំណួរមួយចំនួនដែលពាក់ព័ន្ធនឹងគ្រូពេទ្យតាមបែបធម្មជាតិ។ នៅពេល សៀវយ៉ាន ឆ្លើយបានយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ ភាពមន្ទិលសង្ស័យចុងក្រោយរបស់ កាហ្កាំង ក៏ត្រូវបានរលាយបាត់ ហើយពួកគេក៏ចាប់ផ្ដើមជជែកគ្នាយ៉ាងសប្បាយរីករាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំពេលជជែកគ្នា សៀវយ៉ាន មានការភ្ញាក់ផ្អើលដែលដឹងថា មនុស្សទាំងនេះគឺជាសមាជិកនៃកងពលស៊ីឈ្នួលដ៏ធំមួយក្នុងចំណោមទាំងបី គឺកងពលស៊ីឈ្នួលសង្គ្រាមឈាម (Bloody Battle Mercenary Troop)។ គេក៏បានឮទៀតថា ក្មេងស្រីឈ្មោះ លីងអឺ គឺជាកូនស្រីរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំម្នាក់ក្នុងកងពលស៊ីឈ្នួលនេះ។ មិនចម្លែកទេដែលនាងមានចរិតក្រអឺតក្រទមបែបនេះ។ ជាមួយនឹងកម្លាំងរបស់កងពលស៊ីឈ្នួលសង្គ្រាមឈាម នាងពិតជាអាចធ្វើអ្វីតាមតែចិត្តចង់បានមែន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីមានភាពស្និទ្ធស្នាលនឹងគ្នា សៀវយ៉ាន ក៏មិនភ្លេចពីមូលហេតុដែលគេដើរចូលមកដែរ។ ជួនកាល គេក៏លួចសួរដោយមិនឱ្យគេចាប់អារម្មណ៍អំពីព័ត៌មាននៃកងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចក (Wolf Head Mercenary Company) និងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននៅក្នុងទីប្រជុំជនឈីងសាន (Qingshan Town)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំពោះសំណួរដែលចម្លើយមិនមែនជាការសម្ងាត់ កាហ្កាំង មិនបានលាក់លៀមអ្វីឡើយ។ គាត់និយាយទាំងញញឹមអំពីស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននៃកងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចក និងសកម្មភាពមួយចំនួនរបស់ពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីឮព័ត៌មានពីមាត់របស់ កាហ្កាំង, សៀវយ៉ាន ក៏ដកដង្ហើមធំដោយក្ដីធូរស្រាល។ សំណាងល្អ ការទស្សន៍ទាយរបស់គេថា កងពលស៊ីឈ្នួលទាំងបីនឹងរួមដៃគ្នាដើម្បីចាប់គេ គឺមិនបានកើតឡើងឡើយ។ ជាមួយនឹងកម្លាំងរបស់គេនាពេលនេះ ត្រឹមតែកងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចកមួយ គឺមិនមែនជាអ្វីដែលត្រូវខ្លាចនោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដំបូងឡើយ សៀវយ៉ាន ចង់ចាកចេញបន្ទាប់ពីទទួលបានព័ត៌មានដែលគេត្រូវការ ប៉ុន្តែគេមិនអាចបដិសេធការអញ្ជើញយ៉ាងកក់ក្ដៅពី កាហ្កាំង បានឡើយ។ គេក៏សម្រេចចិត្តស្នាក់នៅ និងសម្រាកមួយយប់នៅក្នុងជំរុំ។ ជាការពិតណាស់ ក្នុងអំឡុងពេលសម្រាក ក្មេងស្រីដែលអៀនខ្មាសនឹងកំហុសខ្លួនឯង ក៏បន្តនិយាយឌឺដងដាក់គេម្ដងហើយម្ដងទៀត។ ប៉ុន្តែ សៀវយ៉ាន ខ្ជិលនឹងខ្វល់ជាមួយនាងណាស់។ គេចូលទៅក្នុងតង់ ទម្លាក់ក្បាលចុះ និងដេកលក់ភ្លាម បណ្ដាលឱ្យក្មេងស្រីនោះខឹងរហូតដល់ថ្នាក់ជាន់ជើងឌឺដង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រាត្រីបានកន្លងផុតទៅយ៉ាងសុខសាន្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ដើរចេញពីជំរុំយ៉ាងស្រស់ស្រាយ នៅពេលមេឃចាប់ផ្ដើមភ្លឺ។ គេឃើញ កាហ្កាំង និងអ្នកផ្សេងទៀតកំពុងរៀបចំឥវ៉ាន់ ហើយគេក៏ប្រញាប់ដើរទៅមុខទាំងញញឹម ដើម្បីជួយសម្រាលការងារ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ៎! ទីបំផុតដឹងខ្លួនហើយឬ? ពួកយើងខំប្រឹងយាមពេញមួយយប់ ប៉ុន្តែឯង... បែរជាដេកលក់រហូតដល់ពេលនេះ។ ពិតជាដូចជាអ្នកប្រុសមែន។» មុនពេលគេដើរទៅដល់ សំឡេងដ៏ត្រជាក់របស់ក្មេងស្រីក៏បន្លឺឡើងក្នុងបរិយាកាសពេលព្រឹកព្រលឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនទាំងក្រឡេកមើលក្មេងស្រីដែលច្រកចង្កេះម្នាក់នោះផង សៀវយ៉ាន គ្រាន់តែដើរទៅមុខដើម្បីជួយ កាហ្កាំង រៀបចំតង់។ ប្រសិនបើគេមិនបានបាចលាមកសត្វចម្លែកលំដាប់ខ្ពស់ជុំវិញតង់ទេ តើនាងពិតជាគិតថាយប់មិញនឹងកន្លងផុតទៅយ៉ាងសុខសាន្តបែបនេះមែនទេ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិញ្ចើមរបស់ក្មេងស្រីនោះជ្រួញឡើង នៅពេលនាងឃើញ សៀវយ៉ាន មិនខ្វល់ពីនាង។ ប្រសិនបើ មូឡាន មិនឃាត់នាងទេ នាងច្បាស់ជាជេរប្រមាថគេម្តងទៀតមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីរៀបចំតង់រួច សៀវយ៉ាន បានដើរតាមអ្នកផ្សេងទៀតក្នុងចម្ងាយខ្លីមួយ ព្រោះពួកគេធ្វើដំណើរក្នុងទិសដៅតែមួយ។ សៀវយ៉ាន សម្លឹងមើលផ្លូវធំដែលនៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន និងញញឹមដោយមិនដឹងខ្លួន។ កាលពីមុន គេបានចាប់ផ្ដើមរត់គេចដើម្បីយកជីវិតរួចពីកន្លែងនេះឯង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន គ្រវីក្បាលទាំងញញឹម។ គេបែរទៅរក កាហ្កាំង និងលើកដៃសំពះ រួចនិយាយថា៖ «លោកពូកាហ្កាំង ពួកយើងត្រូវបែកផ្លូវគ្នាត្រឹមនេះហើយ។ អរគុណសម្រាប់ការមើលថែដែលលោកពូបានផ្ដល់ឱ្យខ្ញុំក្នុងអំឡុងពេលធ្វើដំណើរនេះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យ៉ាវយ៉ាន តើប្អូនមិនទៅទីប្រជុំជនឈីងសានដែរទេឬ? ពួកយើងក៏ធ្វើដំណើរទៅទីនោះដែរ។» ឃើញថា សៀវយ៉ាន មានបំណងចង់ចាកចេញ កាហ្កាំង ក៏សួរទាំងភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ញញឹម និងគ្រវីក្បាល។ ទោះបីជាគេអាចជ្រើសរើសមិនខ្វល់ពីក្មេងស្រីដែលក្រអឺតក្រទមឈ្មោះ លីងអឺ ក៏ដោយ ប៉ុន្តែសំឡេងចំអករបស់នាងបានធ្វើឱ្យគេមានអារម្មណ៍ធុញទ្រាន់។ គេមិនមែនជាមនុស្សដែលចូលចិត្តធ្វើបាបខ្លួនឯងទេ ដូច្នេះគេសម្រេចចិត្តថាវាល្អជាង ប្រសិនបើគេធ្វើដំណើរតែម្នាក់ឯង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេហេ ខ្ញុំស្រាប់តែនឹកឃើញថា ខ្ញុំនៅមានកិច្ចការមួយចំនួនត្រូវធ្វើ។ ខ្ញុំបារម្ភថាខ្ញុំត្រូវឈប់នៅទីនេះប្រហែលកន្លះថ្ងៃទៀត។ អ្នកទាំងអស់គ្នាគួរតែទៅមុនចុះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទៅទៅ! លោកពូកាហ្កាំង តើមានអ្វីសប្បាយទៅ បើត្រូវនាំអាបន្ទុកនេះតាមជាមួយនោះ? ត្រឹមតែផ្កាយពីរផង ហឹស! គេសូម្បីតែប្រៀបធៀបជាមួយខ្ញុំមិនបានផង។» ក្មេងស្រីក្រអឺតក្រទមបានប្រញាប់ឃាត់ កាហ្កាំង ភ្លាម ខណៈដែលគាត់រៀបនឹងហាមាត់និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម កាហ្កាំង បានត្រឹមតែញញឹមបែបសុំទោសទៅកាន់ សៀវយ៉ាន និងងាកក្រោយត្រលប់ទៅវិញ។ នៅពេលគាត់ធ្វើបែបនោះ គាត់ក៏បង្អង់ជើង និងនិយាយទាំងជ្រួញចិញ្ចើមថា៖ «ពិតជាស៊យមែន។ ពួកយើងបែរជាមកជួបអាមនុស្សគួរឱ្យធុញម្នាក់នេះទៅវិញ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលឮពាក្យទាំងនេះ សៀវយ៉ាន ដែលរៀបនឹងចាកចេញទៅហើយ ក៏មិនអាចជួយអ្វីបាន ក្រៅពីងាកភ្នែកទៅមើលផ្លូវធំ។ មនុស្សមួយក្រុមប្រហែល ៧ ឬ ៨ នាក់ កំពុងជិះសេះស្នែងទោល (single horned horses) បំផាយសំដៅមកទីនេះ។ នៅតាមផ្លូវ អ្នកផ្សេងទៀតប្រញាប់គេចចេញម្ខាង ព្រោះខ្លាចរងរបួសដោយអចេតនា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើគេជានរណា?» សម្លឹងមើលទៅមេដឹកនាំដែលជាបុរសខ្ពស់ស្គមជិះលើសេះស្នែងទោល សៀវយ៉ាន សួរដោយចង់ដឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មេកងទីពីរនៃកងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចក គឺ ហ្កានមូ (Gan Mu)។» កាហ្កាំង សើចយ៉ាងល្វីងជូរចត់៖ «អាម្នាក់នេះតែងតែបង្កជម្លោះជាមួយពួកយើង។ គ្មានរឿងល្អកើតឡើងទេ រាល់ពេលដែលជួបវា។ លើសពីនេះ អាម្នាក់នេះគឺជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំបួន ពួកយើងមិនអាចវាយឈ្នះវាបានឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មេកងទីពីរនៃកងពលស៊ីឈ្នួលក្បាលចចក?» ឮបែបនេះ សៀវយ៉ាន ក៏ភាំងមួយភ្លែត។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ស្នាមញញឹមមួយក៏លេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាម្នាក់នេះទៀតហើយ។ លោកពូកាហ្កាំង ពួកយើងប្រញាប់ទៅឱ្យលឿនទៅ! ប្រញាប់ឡើង!» ឃើញបុរសម្នាក់នោះជិះសេះបំផាយមកដល់ ផ្ទៃមុខរបស់ក្មេងស្រីក្រអឺតក្រទមក៏ប្រែជាស្លេកស្លាំង ខណៈនាងនិយាយទាំងសំឡេងស្លន់ស្លោ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខស្លន់ស្លោរបស់នាង សៀវយ៉ាន គ្រវីក្បាលតិចៗ។ ប្រាកដណាស់ មនុស្សអាក្រក់នឹងត្រូវធ្វើបាបដោយមនុស្សអាក្រក់ជាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងអំឡុងពេលដែលមនុស្សពីរបីនាក់កំពុងសន្ទនាគ្នា បុរសខ្ពស់ស្គមម្នាក់នោះបានជិះសេះមកដល់ហើយ។ គេក្រឡេកមើលចុះមកក្រោមរក កាហ្កាំង និងអ្នកផ្សេងទៀត រួចញញឹមបែបចំអក៖ «ហេ៎! នេះមិនមែនជា កាហ្កាំង នៃកងពលស៊ីឈ្នួលសង្គ្រាមឈាមទេឬ? ចុះតើឯងអាចរកអ្វីបានខ្លះពីការចូលក្នុងជួរភ្នំសត្វចម្លែកលើកនេះ?» កាហ្កាំង ជ្រួញចិញ្ចើមយ៉ាងណែន និងមិនខ្វល់ពីគេឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសខ្ពស់ស្គមម្នាក់នោះមិនខ្វល់ឡើយ នៅពេលឃើញ កាហ្កាំង នៅស្ងៀម។ គេងាកភ្នែកទៅមើល លីងអឺ ដែលកំពុងព្យាយាមលាក់ខ្លួន។ គេលូកអណ្ដាតលិទ្ធមាត់យ៉ាងអាសអាភាស និងញញឹមយ៉ាងស្រស់ ខណៈនិយាយថា៖ «លីងអឺ កាន់តែមានមន្តស្នេហ៍ទៅៗហើយ។ ខ្ញុំចូលចិត្តក្មេងស្រីដូចជានាងបំផុត។ ហាហា រសជាតិពិតជាអស្ចារ្យណាស់! នាងមិនគួរនៅម្នាក់ឯងនាពេលអនាគតទេ ហាហា...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំឡេងសើចដ៏អាសអាភាសរបស់បុរសខ្ពស់ស្គមម្នាក់នោះ រាងកាយរបស់ លីងអឺ ក៏ញ័រទទ្រើត។ នាងប្រញាប់លាក់ខ្លួននៅពីក្រោយខ្នង កាហ្កាំង ដោយមិនហ៊ានហាមាត់និយាយអ្វីឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា ថ្ងៃនេះខ្ញុំមានកិច្ចការបន្ទាន់មួយចំនួន ដូច្នេះខ្ញុំមិនលេងជាមួយពួកឯងទៀតទេ។ ហាហា លើកក្រោយដែលយើងជួបគ្នា ខ្ញុំនឹងមិនមានចិត្តល្អបែបនេះទៀតឡើយ។» បន្ទាប់ពីនិយាយឌឺដងក្មេងស្រីនោះរួច បុរសខ្ពស់ស្គមម្នាក់នោះក៏សើចយ៉ាងខ្លាំង និងវាយសេះរបស់គេនឹងរំពាត់ រួចក៏ចាកចេញទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញបុរសខ្ពស់ស្គមម្នាក់នោះចាកចេញទៅ កាហ្កាំង និងអ្នកផ្សេងទៀតក៏ដកដង្ហើមធំដោយក្ដីធូរស្រាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលបុរសខ្ពស់ស្គមម្នាក់នោះកំពុងប្រញាប់ចាកចេញ សំឡេងផ្ទុះមួយបានបន្លឺឡើងនៅក្បែរផ្លូវ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ រូបរាងខ្មៅមួយបានបាញ់សំដៅទៅរកមេកងទីពីរដូចជាផ្លេកបន្ទោរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រូបរាងមនុស្សម្នាក់នោះបានមកដល់ពីលើខ្នងសេះក្នុងមួយរំពេច។ គេបង្វិលខ្លួន និងទាត់ជើងស្ដាំយ៉ាងសាហាវទៅលើចង្ការបស់បុរសខ្ពស់ស្គមម្នាក់នោះ។ ភ្លាមៗនោះ រាងកាយរបស់ម្នាក់នោះបានកោងនៅលើអាកាស និងធ្លាក់ចុះមកដីយ៉ាងធ្ងន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ្កឺក!» ឈាមស្រស់មួយមាត់ត្រូវបានខ្ជាក់ចេញមក។ មុនពេលបុរសខ្ពស់ស្គមម្នាក់នោះមានពេលតបត ជើងមួយបានជាន់ទៅលើទ្រូងរបស់គេ ហើយសំឡេងសើចតិចៗរបស់យុវជនម្នាក់បានបន្លឺឡើងយឺតៗ៖ «នៅទីនេះចុះ។ វានឹងជួយសម្រាលការលំបាករបស់ខ្ញុំក្នុងការស្វែងរកឯងនៅពេលក្រោយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងកើតឡើងក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក ហើយផ្ទៃមុខរបស់ កាហ្កាំង និងអ្នកផ្សេងទៀតពោរពេញដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល ខណៈដែលពួកគេឃើញ ហ្កានមូ ស្រាប់តែលេចឡើងនៅក្រោមជើងរបស់នរណាម្នាក់។ វាកាន់តែភ្ញាក់ផ្អើលថែមទៀត នៅពេលដែលភ្នែករបស់ពួកគេសម្លឹងតាមជើងដែលកំពុងជាន់លើខ្លួនរបស់ ហ្កានមូ និងងើបឡើងលើ។ ក្រសែភ្នែកដែលស្រឡាំងកាំង របស់ពួកគេបានកកស្ងៀមមួយកន្លែង។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-26T03:49:39.021Z","2026-04-26T05:01:04.478Z","69ed8b530950c3695265a713","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"69ece23211bd581602747c53",143,"លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំបួន",{"id":26,"number":27,"title":28},"69eda4fa0950c3695265a731",145,"ជំពូកទី ១៤៥៖ ការសម្លាប់លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយប្រាំបួន",322,1790177385806]