[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69ecd4e811bd581602747c3b":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",141,"គ្រានៃជីវិត និងសេចក្តីស្លាប់","\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីលិទ្ធខ្លឹមសារអាមេទីស (Amethyst Essence) នៅលើតុថ្មរហូតដល់ស្អាតគ្មានសល់ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ក៏បានជូតកាកសំណល់ចេញពីមាត់យ៉ាងរហ័ស។ គេងាកក្រោយសម្លឹងមើល យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ដែលកំពុងឈរធ្មឹង រួចហិតសម្បោរទាំងមិនពេញចិត្ត៖ «ការខ្ជះខ្ជាយគឺជាទង្វើដែលគួរឱ្យខ្មាស់អៀនបំផុត!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតមែនហើយ... ពិតជាគួរឱ្យខ្មាស់អៀនមែន។» យ៉ាវឡាវ ងក់ក្បាលទាំងហួសចិត្ត និងប្រញាប់ដាស់តឿនថា៖ «ទៅ! ប្រញាប់ដកថយទៅ! បើមិនដូច្នោះទេ អាសត្វតូចនោះនឹងត្រលប់មកវិញឥឡូវនេះហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។» ឮការរំលឹករបស់ យ៉ាវឡាវ, សៀវយ៉ាន ងក់ក្បាលយ៉ាងរហ័ស ភ្នែករបស់គេនៅតែក្រឡេកមើលស្នាមប្រឡាក់ពណ៌ស្វាយដែលនៅសេសសល់លើតុថ្មទាំងស្តាយក្រោយ រួចក៏ស្ទុះសំដៅទៅច្រកចេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ធាតុខ្យល់ដែល យុនជឺ (Yun Zhi) បានបន្សល់ទុកក្នុងខ្លួនគេ ត្រូវបានដំណើរការពេញទំហំនៅពេលនេះ។ ល្បឿនរបស់ សៀវយ៉ាន គឺលឿនជាងពេលណាៗទាំងអស់ ជើងរបស់គេបោះជំហានលឿនរហូតដល់មើលទៅឃើញត្រឹមតែរូបភាពព្រិលៗប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពី សៀវយ៉ាន រត់កាត់ផ្លូវរូង គេបានស្ទុះសំដៅទៅមាត់រូងភ្នំដោយគ្មានការរារែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីចេញពីផ្លូវរូង សំឡេងគ្រហឹមដោយកំហឹងបានបន្លឺឡើងពីខាងមុខ។ ភ្លាមៗនោះ កូនតោស្លាបស្វាយអាមេទីសដ៏សាហាវ ក៏លេចមុខក្នុងក្រសែភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន សម្លឹងមកគេទាំងកំហឹងពុះកញ្ជ្រោល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញកូនតោអាមេទីសស្ទុះចូលមកភ្លាមៗ ទឹកមុខ សៀវយ៉ាន ប្រែប្រួលបន្តិច។ ល្បឿនរត់របស់គេបានថយចុះភ្លាមៗ ខណៈជើងរបស់គេកកិតនឹងដីចម្ងាយជិត ១០ ម៉ែត្រ ទើបអាចឈប់បាននឹងនរ។ នៅពេលនេះ ចម្ងាយរវាង សៀវយ៉ាន និងកូនតោអាមេទីស មានត្រឹមតែរាប់សិបម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលអាល្អិតដែលមានទំហំប៉ុនពាក់កណ្តាលផ្លូវរូងភ្នំទាំងពិបាកចិត្ត សៀវយ៉ាន រអ៊ូថា៖ «អាថ្នាំរាកហ្នឹង ម៉េចក៏វាមិនធ្វើឱ្យអាសត្វហ្នឹងរាករហូតដល់ងាប់តែម្តងទៅ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សុំទោសផង ខ្ញុំភ្លេចប្រាប់ម្តងទៀត។ កូនតោអាមេទីសកើតមកជាមួយខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស (Amethyst Lion Birth Essence) ដូច្នេះវាអាចដឹងពីស្ថានភាពរបស់វត្ថុនោះបានគ្រប់ពេល។ ដោយសារឯងវាយបំបែកគ្រីស្តាល់ស្វាយ ខ្ញុំស្មានថាវាប្រហែលជាដឹងខ្លួនហើយ។» ខណៈដែល សៀវយ៉ាន កំពុងព្រួយបារម្ភ សំឡេងដ៏គួរឱ្យចង់វាយរបស់ យ៉ាវឡាវ ក៏បន្លឺចេញពីក្នុងចិញ្ចៀន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មាត់របស់គេញ័រទទ្រើត សៀវយ៉ាន ដកដង្ហើមចូលយ៉ាងជ្រៅ។ ដោយគ្មានពេលខ្វល់ជាមួយ យ៉ាវឡាវ, សៀវយ៉ាន ងើបក្បាលឡើង សម្លឹងមើលសត្វចម្លែកដែលមើលទៅដូចជាយក្សកំណាចក្នុងភ្នែករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពន្លឺពណ៌ស្វាយស្រាលៗចាប់ផ្តើមលេចឡើងក្នុងភ្នែកសត្វព្រៃដែលកំពុងសម្លឹងមក សៀវយ៉ាន។ ស្រទាប់គ្រីស្តាល់ពណ៌ស្វាយដែលស្តើងជាងមេរបស់វា ចាប់ផ្តើមចាំងពន្លឺ ប៉ុន្តែសំណាងល្អដែលទីនេះស្ថិតក្នុងរូងភ្នំ និងគ្មានពន្លឺព្រះអាទិត្យចាំងចូល ដូច្នេះកូនតោអាមេទីសមិនអាចបញ្ចេញអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយបានដោយជោគជ័យឡើយ។ បើមិនដូច្នោះទេ សៀវយ៉ាន ច្បាស់ជាគ្មានឱកាសរត់គេចខ្លួនឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហូវ! ហូវ!» វាបោះជំហានទៅមុខ ថាមពលដ៏មហិមានៅក្នុងក្រញាំរបស់វា ធ្វើឱ្យផ្នែកខាងក្នុងនៃរូងភ្នំញ័ររន្ធត់។ ដុំថ្មមួយចំនួនបានធ្លាក់ពីលើជញ្ជាំងមកក្បែរជើងរបស់ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លេបទឹកមាត់ សៀវយ៉ាន កាន់ដាវខ្មៅធ្ងន់ (Heavy Xuan Ruler) យ៉ាងណែន ប្រើកម្លាំងបង្វិលវា និងទុកវាចូលក្នុងចិញ្ចៀនរក្សាទុក។ ប្រឈមមុខនឹងសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៣ កម្រិតកំពូលនេះ សៀវយ៉ាន មិនហ៊ានលាក់កម្លាំងឡើយ។ ជួនកាល រយៈពេលត្រឹមតែមួយប៉ប្រិចភ្នែក គឺជាការកំណត់រវាងជីវិត និងសេចក្តីស្លាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដាវធ្ងន់ចាកចេញពីខ្លួន សៀវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ថាខ្លួនស្រាល និងរហ័សរហួនជាងមុន ខណៈដែលកម្លាំងធាតុក្នុងខ្លួនហូរយ៉ាងរលូន។ បន្ទាប់ពីរើបម្រះពីការបង្ខាំង រាងកាយទាំងមូលរបស់ សៀវយ៉ាន បញ្ចេញនូវកម្លាំងមិនចេះរីងស្ងួត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លោតតិចៗ សៀវយ៉ាន ក៏ចាប់ផ្តើមស្ងប់ចិត្តពីភាពស្លន់ស្លោ និងចាប់ផ្តើមស្វែងរកឱកាសដើម្បីរត់គេច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រញាំដ៏មុតស្រួចកកិតនឹងដី បង្កើតជាស្នាមប្រេះតូចៗជាច្រើនលើដីដ៏រឹងមាំ។ កូនតោអាមេទីសបោះជំហានទៅមុខម្តងទៀត កន្ទុយដ៏ធំរបស់វាវាយទៅលើដីយ៉ាងខ្លាំង។ ដុំថ្មដ៏ធំមួយត្រូវបានបំបែកជាបំណែកៗ ហើយដោយប្រើកម្លាំងពីរុញច្រាននៃកន្ទុយ កូនតោអាមេទីសបានស្ទុះទៅមុខរាប់សិបម៉ែត្រ សំដៅទៅត្របាក់ សៀវយ៉ាន ទាំងកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រូបរាងដ៏ធំសម្បើមបានគ្របដណ្តប់ជាស្រមោលដ៏ខ្មៅងងឹតលើដី។ ងើបក្បាលមើលសត្វដែលមានរូបរាងដូចភ្នំ សៀវយ៉ាន បញ្ឈរជង្គង់បន្តិច លើកបាតដៃសំដៅទៅពិដាននៃផ្លូវរូង រួចបញ្ចេញបាតដៃស្រូប (Suction force) យ៉ាងខ្លាំង។ រាងកាយរបស់គេហោះឡើងត្រង់ទៅលើ និងផ្អិបជាប់នឹងជញ្ជាំងថ្មដូចជាសត្វថ្លែន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលកូនតោអាមេទីសដែលទើបតែស្ទុះខុសគោលដៅ សៀវយ៉ាន ចាប់ជញ្ជាំងថ្មយ៉ាងណែន ខណៈពេលរក្សាកម្លាំងស្រូបជាប់ជានិច្ច។ នេះធ្វើឱ្យរាងកាយគេព្យួរជាប់នឹងជញ្ជាំងថ្ម ប៉ុន្តែវាមិនអាចបញ្ឈប់គេបានឡើយ ខណៈដែលគេខំប្រឹងវារសំដៅទៅមាត់ច្រកចេញនៃរូងភ្នំយ៉ាងលឿនបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីវារបានចម្ងាយបន្តិច កូនតោអាមេទីសក៏ងាកក្បាលមកសម្លឹងមើល សៀវយ៉ាន ដែលកំពុងវារ។ មាត់ដ៏ធំរបស់វាបើកឡើង ក្បាលរបស់វាងាកទៅក្រោយបន្តិច ហើយមួយសន្ទុះក្រោយមក អណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយក៏បាញ់សំដៅទៅ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយក៍!» មានអារម្មណ៍ថាកម្តៅចេញពីអណ្តាតភ្លើងពណ៌ស្វាយ បាតដៃរបស់ សៀវយ៉ាន ក៏លែង និងធ្វើការបង្វិលខ្លួនចុះមកដីវិញ។ ចុងជើងរបស់គេធាក់នឹងជញ្ជាំងថ្ម និងស្ទុះចេញទៅដូចជាព្រួញដែលចាកចេញពីធ្នូ គេរត់យ៉ាងឆ្កួតលីលាសំដៅទៅមាត់ច្រកចេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញចោរដែលលួចខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីសកំពុងរត់គេចខ្លួន កូនតោអាមេទីសក៏បញ្ចេញសំឡេងគ្រហឹមដោយកំហឹង។ ស្លាបរបស់វាញ័រទទ្រើត លាតសន្ធឹងក្នុងរូងភ្នំ។ ក្រញាំរបស់វាធាក់នឹងដី និងហោះសំដៅទៅដេញតាមរូបរាងដែលកំពុងរត់នៅខាងមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងរូងភ្នំ មនុស្សម្នាក់ និងសត្វមួយ ម្នាក់រត់គេច ម្នាក់ដេញតាម វាគឺជាគ្រាដ៏តានតឹងនៃជីវិត និងសេចក្តីស្លាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ទុះចេញបានចម្ងាយបន្តិចទៀត កម្លាំងម្យ៉ាងបានបាញ់ចេញពីក្រោយខ្នងរបស់ សៀវយ៉ាន ធ្វើឱ្យគេប្រញាប់ងាកខ្លួនគេចជាបន្ទាន់។ ដុំថ្មដ៏ធំមួយបានហោះកាត់ក្បាលរបស់គេ ទៅបុកនឹងជញ្ជាំងថ្មយ៉ាងខ្លាំង។ វាបានបែកខ្ចាយ ប៉ុន្តែស្នាមប្រេះក៏លេចឡើងនៅលើជញ្ជាំងថ្មដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលកម្លាំងដែលចេញពីដុំថ្មនោះ សៀវយ៉ាន ដកដង្ហើមធំដោយភាពភ័យខ្លាច ខណៈជំហានជើងកាន់តែលឿនជាងមុន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប៉ុន្តែទោះបីជាល្បឿនរបស់ សៀវយ៉ាន លឿនប៉ុណ្ណាក៏ដោយ ក៏គេនៅតែមិនអាចប្រកួតប្រជែងនឹងការហោះហើររបស់កូនតោអាមេទីសបានដែរ ហើយបន្ទាប់ពីការដេញតាមបន្តអស់រយៈពេលប៉ុន្មាននាទី សៀវយ៉ាន ចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍ថា ចេតនាសម្លាប់នៅពីក្រោយខ្នងកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ។ ច្បាស់ណាស់ កូនតោបានកាត់បន្ថយចម្ងាយបន្តិចម្តងៗហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ត្រូវបានបង្ខំឱ្យចូលក្នុងស្ថានភាពគ្រោះថ្នាក់បែបនេះ បាតដៃរបស់ សៀវយ៉ាន ក៏ចាប់ផ្តើមដកដបត្បូងចេញពីចិញ្ចៀនជាបន្តបន្ទាប់ និងដោយមិនខ្វល់ថាជាអ្វីឡើយ គេបានបោះវាទៅក្រោយទាំងប្រថុយប្រថាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ភីងៗៗ...» ការបែកនៃដបត្បូង បានបង្កឱ្យមានពពកម្សៅថ្នាំចម្រុះពណ៌លេចឡើងក្នុងផ្លូវរូង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការរារាំងកូនតោអាមេទីសឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីរត់បានចម្ងាយមួយសន្ទុះទៀត សៀវយ៉ាន ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ចម្លែកថា រាងកាយរបស់គេកាន់តែក្តៅខ្លាំងទៅៗ។ រលកកម្ដៅបានភាយចេញពីផ្លូវដែលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ (Qi Paths) ហើយរាល់ខ្សែថាមពលបានរលាយចូលទៅក្នុងឈាម ឆ្អឹង និងសាច់របស់គេមិនឈប់ឈរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង?» ការផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗក្នុងខ្លួន បានធ្វើឱ្យបេះដូង សៀវយ៉ាន ត្រជាក់ស្រឹបមួយភ្លែត។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នមិនអនុញ្ញាតឱ្យគេឈប់គិតឡើយ។ ថាមពលដ៏បរិសុទ្ធដែលនាំមកដោយកម្ដៅក្នុងខ្លួន បានធ្វើឱ្យល្បឿនរបស់ សៀវយ៉ាន កើនឡើងជាខ្លាំង និងក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ វាបានអនុញ្ញាតឱ្យគេរត់គេចពីមាត់តោបានមួយគ្រា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ! មែនហើយ តើនេះជាខ្លឹមសារអាមេទីសដែលខ្ញុំទើបតែលេបចូលមែនទេ?» ខណៈពេលរត់ សៀវយ៉ាន ក៏នឹកឃើញទាំងងឿងឆ្ងល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថាមពលដ៏សម្បូរបែបមែន...» លាន់មាត់សរសើរទាំងភ្ញាក់ផ្អើល ទឹកមុខរបស់ សៀវយ៉ាន ក៏ប្រែប្រួលភ្លាមៗ។ រលកកម្ដៅក្នុងខ្លួនកាន់តែលេចឡើងខ្លាំងទៅៗនៅពេលគេរត់។ ដំបូងឡើយ សៀវយ៉ាន អាចពឹងផ្អែកលើរាងកាយដើម្បីបឺតស្រូបថាមពលបានខ្លះ ប៉ុន្តែនៅពេលរាងកាយគេដល់កម្រិតកំណត់ រលកកម្ដៅក្នុងខ្លួននៅតែបន្តកើនឡើង។ ជាចុងក្រោយ ពណ៌ស្វាយចាប់ផ្តើមលេចឡើងតិចៗនៅលើស្បែករបស់ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយក៍! គ្រាន់តែលេបប៉ុន្មានមាត់សោះ ម៉េចក៏មានថាមពលច្រើនម្ល៉េះ? គ្មានកន្លែងទុកវាទេមែនទេ?» សៀវយ៉ាន ជេរប្រទេច។ រាងកាយរបស់គេចាប់ផ្តើមឡើងក្តៅខ្លាំង ធ្វើឱ្យមានភាពភ័យខ្លាចកើតឡើងក្នុងចិត្តរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូយ!» សំលៀកបំពាក់លើខ្លួន សៀវយ៉ាន ចាប់ផ្តើមស្ងួតខ្លាំង ខណៈពណ៌ក្រហម និងស្វាយបានចាំងកាត់ផ្ទៃមុខរបស់គេ។ បើកមាត់ដកដង្ហើមបញ្ចេញខ្យល់ក្តៅម្តងហើយម្តងទៀត សៀវយ៉ាន មើលទៅដូចជាកំពុងស្ថិតក្នុងឋាននរកអញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហូវ!» ដេញតាមពីក្រោយ សៀវយ៉ាន នៅពេលកូនតោអាមេទីសឃើញថាមពលពណ៌ស្វាយកំពុងភាយចេញពីរាងកាយ សៀវយ៉ាន កំហឹងក្នុងភ្នែកសត្វព្រៃរបស់វាក៏កើនឡើងជាមហិមា។ របស់នេះដើមឡើយជារបស់វា ប៉ុន្តែឥឡូវនេះត្រូវបានលួចដោយមនុស្សល្ងង់ម្នាក់នេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នឹកដល់រឿងនេះ កូនតោអាមេទីសក៏បញ្ចេញសំឡេងគ្រហឹមយ៉ាងសាហាវ។ ក្រញាំរបស់វាធាក់ដីយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលខ្លឹមសារអាមេទីសនៅលើស្លាបរបស់វាកើនឡើងយ៉ាងគំហុក ធ្វើឱ្យល្បឿនរបស់វាផ្ទុះឡើង។ ក្បាលដ៏ធំរបស់វាបុកសំដៅទៅខ្នងរបស់ សៀវយ៉ាន ហើយបើមើលតាមស្ថានភាពនេះ ប្រសិនបើវាបុកចំមែន វានឹងពិបាកសម្រាប់ សៀវយ៉ាន ក្នុងការគេចពីវាសនារាងកាយផ្ទុះបែកជាបំណែកៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងដ៏ឆ្កួតលីលាដែលសំដៅមកខ្នង ត្រូវបានដឹងដោយ សៀវយ៉ាន។ ផ្ទៃមុខពណ៌ក្រហមស្វាយរបស់គេស្រាប់តែងាកក្រោយភ្លាមៗ ហើយនៅលើបាតដៃទាំងពីរ កម្លាំងធាតុពណ៌ស្វាយ ពណ៌លឿងស្រាល និងពណ៌បៃតង បានលេចឡើងក្នុងពេលតែមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាមពលបីប្រភេទបានប្រមូលផ្តុំនៅលើដៃរបស់ សៀវយ៉ាន និងត្រូវបានវាយបកទៅលើកូនតោអាមេទីសទាំងអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ផាំង!» សំឡេងផ្ទុះដ៏ធំបានបន្លឺឡើងពេញផ្លូវរូងភ្នំ ធ្វើឱ្យកក្រើកដុំថ្មជុំវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ភូ!» កម្លាំងដ៏មហិមាចេញពីដៃ បានធ្វើឱ្យរាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន ហោះចេញទៅភ្លាមៗ។ ឈាមស្រស់មួយពេញមាត់ត្រូវបានព្រួសចេញមក ធ្វើឱ្យសើមជោកសម្លៀកបំពាក់របស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជា សៀវយ៉ាន មើលទៅគួរឱ្យអាណិតក៏ដោយ ប៉ុន្តែដោយសារតែការផ្ទុះនៃថាមពលជាច្រើនរបស់គេ កូនតោអាមេទីសដ៏សាហាវក៏ត្រូវបានខ្ទាតលើអាកាស និងបង្វិលខ្លួនជាច្រើនជុំ មុននឹងធ្លាក់ទៅបុកជញ្ជាំងថ្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ស្នាមប្រេះចាប់ផ្តើមរីករាលដាលនៅពីក្រោយខ្នងរបស់វា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដកថយយ៉ាងប្រញាប់ សៀវយ៉ាន បានប្រើសសរថ្មជួយទប់ ទើបអាចឈប់បាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មុននឹងគេអាចជូតឈាមចេញពីបបូរមាត់ គេឃើញកូនតោអាមេទីសដ៏សាហាវ មកម្តងទៀត គេក៏ប្រញាប់ងាកក្រោយរត់គេចខ្លួនបន្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនខ្វល់ពីសំឡេងគ្រហឹមមិនដាច់ពីក្រោយខ្នង រលកកម្ដៅពណ៌ស្វាយក្នុងខ្លួន សៀវយ៉ាន ចាប់ផ្តើមថយចុះបន្តិច បន្ទាប់ពីការបញ្ចេញថាមពលមុននេះ។ ដោយខ្ចីកម្លាំងដ៏មហិមាចេញពីរបស់ចម្លែកនេះ សៀវយ៉ាន បានរត់យ៉ាងប្រថុយប្រថានសំដៅទៅមាត់រូងភ្នំដែលគេអាចមើលឃើញជាចុងក្រោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហូវ!» នៅពីក្រោយខ្នងគេ រលកកម្ដៅបានចូលមកជិត ធ្វើឱ្យសម្លៀកបំពាក់នៅខ្នងរបស់ សៀវយ៉ាន ឆេះខ្លោចក្លាយជាផេះ។ អណ្តាតភ្លើងដែលហូរមិនឈប់ ក៏បានបន្សល់ទុកនូវរបួសនៅលើខ្នងរបស់ សៀវយ៉ាន ដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខាំធ្មេញទ្រាំនឹងការឈឺចាប់ សៀវយ៉ាន រត់យ៉ាងប្រថុយប្រថានជាមួយនឹងភ្នែកដែលឡើងក្រហម។ នៅខណៈពេលនេះ ការឈប់សូម្បីតែមួយភ្លែត មានន័យថាសេចក្តីស្លាប់!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពន្លឺពណ៌សពីមាត់ច្រកចូលចាប់ផ្តើមភ្លឺឡើងៗ សៀវយ៉ាន ថែមទាំងអាចឮសំឡេងគ្រហឹមនៃសត្វចម្លែកពីខាងក្រៅទៀតផង។ ជើងរបស់គេបោះជំហានម្តងទៀត រាងកាយគេក៏ហោះចេញទៅ។ ជំហានចុងក្រោយដ៏ខ្លាំងក្លាលើជញ្ជាំងថ្ម បានធ្វើឱ្យរាងកាយរបស់គេហោះចេញពីរូងភ្នំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ទុះចេញពីរូងភ្នំ ពន្លឺព្រះអាទិត្យដ៏ខ្លាំងបានធ្វើឱ្យភ្នែក សៀវយ៉ាន ឈឺចាប់។ ខណៈដែលគេបង្ខំរាងកាយឱ្យបង្វិលលើអាកាស ផ្ទៃមុខរបស់គេក៏ពោរពេញដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។ ខណៈពេលដែលគេហៀបនឹងធ្លាក់ដល់ដី សត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៣ ពីរដែលយាមនៅបរិវេណខាងក្រៅរូងភ្នំ កំពុងតែហាមាត់ដ៏សាហាវរបស់ពួកវាសំដៅមករកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលមាត់ដ៏ធំដែលមានក្លិនស្អុយនៅកៀកបំផុត សៀវយ៉ាន អស់សង្ឃឹមយ៉ាងខ្លាំង។ ជាមួយនឹងរាងកាយទាំងមូលដែលទន់ខ្សោយ គេមិនអាចប្រមូលកម្លាំងដើម្បីកែប្រែស្ថានភាពបានទៀតឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលគេបិទភ្នែករង់ចាំសេចក្តីស្លាប់ ដាវធាតុ (Sword Qi) ដ៏ត្រជាក់ស្រឹបពីរខ្សែ បានបាញ់ចុះពីលើមេឃយ៉ាងសាហាវ កាត់ផ្តាច់សត្វចម្លែកដ៏កាចសាហាវទាំងពីរ។ នៅពេលភ្នែក សៀវយ៉ាន បើកម្តងទៀត រាងកាយរបស់គេបានធ្លាក់ទៅក្នុងកន្លែងដ៏ទន់ភ្លន់ និងមានក្លិនក្រអូបឈ្ងុយឈ្ងប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បើកភ្នែកឡើងទាំងព្រិលៗ អ្វីដែល សៀវយ៉ាន ឃើញ គឺផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតដែលកំពុងមានការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-25T14:51:20.963Z","69ecd4e811bd581602747c3b","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69ec8de89c5a1cdf15130f19",140,"ការទទួលបានខ្លឹមសារអាមេទីស",{"id":25,"number":26,"title":27},"69ecdafe11bd581602747c49",142,"ការបឺតស្រូបថាមពលពណ៌ស្វាយ",322,1790177385565]