[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69eb93b9c555754cf57b68da":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",139,"ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស","\u003Cdiv>សត្វចម្លែកភាគច្រើនដែលយាមនៅមាត់ច្រកចូលត្រូវបានកម្ចាត់ដោយ យុនជឺ (Yun Zhi)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៣ ចំនួនពីរនៅខាងក្រោយនៅមានជីវិត ហើយកំពុងតាមដានការប្រយុទ្ធដ៏ខ្លាំងក្លានៅលើមេឃទាំងមិនអស់ចិត្ត។ ឥទ្ធិពលនៃការប្រយុទ្ធដែលធ្លាក់ពីលើមេឃ បានធ្វើឱ្យពួកវាដេកក្រាបលើដីទាំងញ័ររន្ធត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ជ្រួញចិញ្ចើម ខណៈដែលគេសង្កេតមើលសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៣ ទាំងពីរនេះ ដែលកំពុងដេកលើដីចម្ងាយរាប់សិបម៉ែត្រពីមាត់រូងភ្នំ។ គេប្រញាប់ដកដបថ្នាំម៉ត់ចេញពីចិញ្ចៀនរក្សាទុក និងចាក់វាស្រោចពេញខ្លួន។ ថ្នាំម៉ត់នេះត្រូវបានរៀបចំយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ដោយរូបគេផ្ទាល់ ដែលវាអាចលាក់បាំងក្លិនខ្លួនដើម្បីជៀសវាងការរកឃើញពីសត្វចម្លែកដែលមានច្រមុះពូកែហិតក្លិន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដើរវាងតាមព្រៃដ៏ក្រាស់ សៀវយ៉ាន បានឡើងសំដៅទៅមាត់រូងភ្នំ ដោយប្រើដុំថ្មធ្វើជាគ្រឿងបាំង។ គេបានលបចូលមកដល់ចំណុចមួយនៅចំពីលើរូងភ្នំ និងសម្លឹងមើលយ៉ាងមុតមាំទៅកាន់សត្វចម្លែកដែលកំពុងញ័រទាំងពីរ។ គេបានបង្អង់មួយភ្លែត មុននឹងដកក្រណាត់ទន់ៗចេញពីចិញ្ចៀនរក្សាទុកមកចងជុំវិញជើងរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលការរៀបចំរួចរាល់ សៀវយ៉ាន បានដកដង្ហើមចូលយ៉ាងជ្រៅ មុននឹងលោតចុះភ្លាមៗពីចំណុចខាងលើរូងភ្នំ។ គេបានធ្វើចលនាបង្វិលខ្លួនលើអាកាស និងចុះចតលើដីយ៉ាងស្រាលស្រទន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលជើងប៉ះដី សៀវយ៉ាន បានឱនខ្លួន និងស្ទុះចូលទៅក្នុងរូងភ្នំភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលរូបរាងរបស់ សៀវយ៉ាន បាត់ចូលទៅក្នុងរូងភ្នំ សត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៣ មួយបានងាកមកមើល។ នៅពេលវាមិនឃើញអ្វីសោះ វាហាក់ដូចជាមិនសូវច្បាស់ក្នុងចិត្ត និងងាកទៅមើលការប្រយុទ្ធវិញ។ ម្តងទៀត រាងកាយរបស់វាបានញ័រនៅក្រោមសម្ពាធនៃការប្រយុទ្ធដ៏ខ្ពស់លើមេឃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលចូលដល់ក្នុងរូងភ្នំ សៀវយ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើលឃើញថាវាមានពន្លឺខ្លាំងជាងអ្វីដែលគេបានរំពឹងទុក។ មានគ្រីស្តាល់ពណ៌ស្វាយមួយចំនួនដុះជាប់តាមជញ្ជាំងរូងភ្នំ។ ដុំគ្រីស្តាល់ទាំងនេះកើតឡើងដោយធម្មជាតិនៅក្នុងរូងភ្នំ ហើយវានឹងក្លាយជាគ្រឿងលម្អដ៏មានតម្លៃបំផុតនៅក្នុងពិភពមនុស្ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្ទៃខាងក្នុងដ៏ជ្រៅ និងធំទូលាយនៃរូងភ្នំដែលលម្អដោយដុំគ្រីស្តាល់ពណ៌ស្វាយទាំងនេះ មើលទៅពិតជាស្រស់ស្អាតណាស់។ ឃើញទីជម្រកដែលកើតឡើងដោយធម្មជាតិនេះ សៀវយ៉ាន លាន់មាត់សរសើរ; អាសត្វតោដែលមានប្រាជ្ញាម្នាក់នេះ ពិតជាចេះរីករាយនឹងជីវិតមែន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ដើរយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ននៅក្នុងរូងភ្នំ។ ដូចដែល យុនជឺ បានរៀបរាប់ គ្មានសត្វចម្លែកផ្សេងទៀតនៅក្នុងរូងភ្នំឡើយ។ ខណៈពេលដែលគេដើរកាត់រូងភ្នំ គ្មានសំឡេងអ្វីផ្សេងក្រៅពីសំឡេងជំហានជើងដ៏ស្រាលរបស់គេនោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដើរកាត់ផ្លូវរូងភ្នំដ៏វែងមួយសន្ទុះ ផ្លូវបំបែកជាពីរបានលេចឡើងនៅចំពោះមុខគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ជ្រួញចិញ្ចើម និងសម្លឹងមើលផ្លូវទាំងពីរ។ គេនៅស្ងៀមមួយភ្លែត។ ជាចុងក្រោយ គេក៏បោះជំហានដើរចូលទៅក្នុងផ្លូវខាងឆ្វេងយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ ផ្លូវរូងនេះមានលក្ខណៈបត់បែន ដែលធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន ត្រូវបត់ចុះបត់ឡើងជាច្រើនដង។ នៅពេល សៀវយ៉ាន ដើរកាន់តែជ្រៅទៅៗ គេស្រាប់តែដឹងថា សីតុណ្ហភាពនៅជុំវិញកាន់តែកើនឡើងខ្លាំងទៅៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពប្រុងប្រយ័ត្នបានធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន បង្អង់ជំហានជើង។ គេបានជូតញើសចេញពីថ្ងាស និងសម្លឹងមើលពន្លឺពណ៌ស្វាយដែលចាំងចេញពីផ្លូវចេញនៅខាងមុខ។ គេបានដកដង្ហើមធំមួយយ៉ាងវែង។ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ក្នុងខ្លួនគេចាប់ផ្តើមចរាចរយឺតៗ រួមជាមួយនឹងកម្លាំងធាតុធាតុខ្យល់ដែល យុនជឺ បានដាក់ក្នុងខ្លួនគេ។ នៅពេលការរៀបចំរួចរាល់ សៀវយ៉ាន បន្តដើរទៅមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញថាផ្លូវចេញនៅជិតបំផុត សៀវយ៉ាន បានព្យាយាមដើរឱ្យស្រាលបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ បន្ទាប់មក គេបានលបលូកក្បាលពាក់កណ្តាលចេញទៅ និងក្រឡេកមើលយ៉ាងរហ័សនូវផ្ទៃខាងក្នុងដ៏ធំទូលាយនៃរូងភ្នំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្វីដែលនឹកស្មានមិនដល់ គឺ សៀវយ៉ាន មិនឃើញស្លាកស្នាមសត្វចម្លែកសូម្បីតែមួយ នៅពេលគេក្រឡេកមើលពេញបន្ទប់។ គេព្រិចភ្នែក។ ម្តងទៀត គេបានសង្កេតមើលបន្ទប់នោះយ៉ាងយូរ មុននឹងដើរចូលទៅដោយភាពជឿជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ក្រឡេកមើលជុំវិញរូងភ្នំ ខណៈដែលដើរចូលទៅជិតចំណុចកណ្តាល។ ជាចុងក្រោយ ក្រសែភ្នែករបស់គេបានឈប់នៅចំកណ្តាលរូងភ្នំ។ មានវត្ថុមួយដែលមានកម្ពស់មួយម៉ែត្រ រាងដូចតុការ៉េ ដែលកើតឡើងពីការកកើតនៃថ្មអាមេទីសនៅចំកណ្តាលរូងភ្នំ។ នៅលើនោះមានដុំមូលពណ៌ស្វាយមួយដែលមានទំហំប៉ុនក្បាលរបស់ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីសម្លឹងមើលដុំមូលពណ៌ស្វាយនោះយ៉ាងមុតមាំ សៀវយ៉ាន ស្រាប់តែដឹងថា កម្ដៅនៅក្នុងរូងភ្នំគឺមានប្រភពចេញពីរបស់នេះឯង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពភ្ញាក់ផ្អើលបានពេញក្នុងភ្នែករបស់គេ។ គេមិននឹកស្មានថា របស់នេះមានផ្ទុកថាមពលដ៏មហិមាបែបនេះសោះ។ ក្រសែភ្នែករបស់គេបានក្រឡេកមើលជុំវិញម្តងទៀតទាំងសង្ស័យ និងរអ៊ូម្នាក់ឯងថា៖ «កុំប្រាប់ខ្ញុំថា នេះគឺជាគ្រីស្តាល់ព្រលឹងស្វាយ (Purple Spirit Crystal) ឱ្យសោះ? ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាគ្រីស្តាល់ដែលនាងឱ្យខ្ញុំ មិនឡើងក្តៅ?» ខណៈកំពុងនិយាយ សៀវយ៉ាន បានដកគ្រីស្តាល់រាងការេចេញពីទ្រូង ដាក់ឱ្យប៉ះនឹងខ្យល់។ បើទោះបីជាចាំមួយសន្ទុះក៏ដោយ ក៏គ្រីស្តាល់នោះនៅតែត្រជាក់ស្រឹបដដែល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ទុកគ្រីស្តាល់នោះវិញ និងដើរសំដៅទៅតុថ្មអាមេទីសយឺតៗដូចជាខ្យង។ នៅពេលគេចូលកាន់តែជិត គេមានអារម្មណ៍ថាមានរលកកម្ដៅតិចៗប៉ះមកលើខ្លួន ដែលធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើលម្តងទៀតចំពោះថាមពលកម្ដៅដែលរបស់នោះមាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឱនខ្លួនចុះ សៀវយ៉ាន សម្លឹងមើលដុំមូលពណ៌ស្វាយដ៏អាថ៌កំបាំងនេះ។ គំនិតមួយបានភ្លឺឡើង ហើយគេក៏ស្រែកហៅក្នុងចិត្តភ្លាមៗថា៖ «លោកគ្រូ។ ចេញមកមើលបន្តិចមើល តើនេះជាអ្វី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំឡេងហៅរបស់ សៀវយ៉ាន, យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ក៏ហោះចេញពីចិញ្ចៀនយ៉ាងស្រាលស្រទន់។ ក្រសែភ្នែករបស់គាត់បានសម្លឹងមើលដុំមូលពណ៌ស្វាយនោះ និងលើកចិញ្ចើមភ្លាមៗ។ ភាពភ្ញាក់ផ្អើលបានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែកគាត់ ខណៈដែលគាត់លាន់មាត់តិចៗថា៖ «នេះ... កុំប្រាប់ខ្ញុំថាវាជា ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស (Amethyst Lion Birth Essence) ឱ្យសោះ? អាល្អិតសំណាងមែន។ ឯងពិតជាអាចរកវាឃើញមែន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស? តើវាជាអ្វីទៅ?» ឈ្មោះដែលមិនធ្លាប់ឮ បានធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន ជ្រួញចិញ្ចើមសួរទាំងចង់ដឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ជឺៗ (សំឡេងលាន់មាត់)។ នេះគឺជាវត្ថុដ៏អស្ចារ្យ...» ហោះនៅលើអាកាស យ៉ាវឡាវ ហោះជុំវិញដុំមូលពណ៌ស្វាយនោះ ខណៈដែលគាត់លាន់មាត់សរសើរថា៖ «តោស្លាបស្វាយអាមេទីស គឺជាសត្វចម្លែកដែលមានទេពកោសល្យពីកំណើត។ បើមិនដូច្នោះទេ វានឹងពិបាកសម្រាប់វាណាស់ក្នុងការក្លាយជាសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៦។ នៅពេលមេតោអាមេទីសសម្រាលកូន គឺមានឱកាសតិចតួចបំផុតដែលវាក៏នឹងសម្រាលនូវ ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស នេះមកជាមួយកូនសត្វចម្លែកដែរ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដោយសារតែ ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស នេះស្ថិតនៅក្នុងស្បូនរបស់ស្ដេចតោអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ វាក៏ផ្ទុកនូវថាមពលដ៏បរិសុទ្ធយ៉ាងមហិមា។ ដរាបណាកូនស្ដេចតោលេប ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស នេះបន្ទាប់ពីវាធំឡើងដល់លំដាប់ទី ៤ វានឹងអាចក្លាយជាសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៥ ភ្លាមៗ។ លើសពីនេះទៅទៀត ភ្លើងពណ៌ស្វាយក្នុងខ្លួនវានឹងខ្លាំងជាងពួកតោអាមេទីសដែលមិនបានលេបខ្លឹមសារកំណើតនេះទៅទៀត។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពី យ៉ាវឡាវ បញ្ចប់ការរៀបរាប់ គាត់បានហាមាត់ និងនិយាយថា៖ «កាលពីមុន ខ្ញុំមិនអាចរកវាឃើញឡើយ ទោះបីជាខ្ញុំបានចូលទៅក្នុងរូងភ្នំរបស់តោអាមេទីសចំនួន ៨ ក៏ដោយ។ នឹកស្មានមិនដល់ថា ឯងពិតជាអាចរកវាឃើញសោះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូហូ! វាល្អដល់ថ្នាក់ហ្នឹងផង?» ភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន ភ្លឺឡើងភ្លាមៗបន្ទាប់ពីឮការពន្យល់របស់ យ៉ាវឡាវ។ គេបានស្ទុះទៅរកតុថ្មអាមេទីស និងចាប់យកខ្លឹមសារកំណើតនោះដោយដៃទាំងពីរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូយ!» សំឡេងស្រែកដោយការឈឺចាប់បានចេញពីមាត់របស់ សៀវយ៉ាន ភ្លាមៗនៅពេលដែលដៃគេប៉ះនឹង ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស។ គេដកដង្ហើមញាប់ៗ និងប្រញាប់ដកដៃទាំងពីរមកវិញ។ នៅពេលគេឃើញបាតដៃដែលរលាក គេប្រញាប់ដកថ្នាំព្យាបាលចេញមកលាប។ ជាមួយនឹងទឹកមុខដែលពេញដោយភាពតក់ស្លុត គេនិយាយថា៖ «កម្ដៅខ្ពស់ណាស់។ តើខ្ញុំត្រូវយកវាចេញដោយរបៀបណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហា៎ហា៎ សីតុណ្ហភាពវាគឺខ្ពស់បែបហ្នឹងហើយ។ ម្យ៉ាងទៀត ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស នេះបានជាប់ស្អិតទៅនឹងតុថ្មអាមេទីសបាត់ទៅហើយ។ បើឯងចង់យកវាទៅ ឯងត្រូវតែជីកវាចេញពីរូងភ្នំតែម្តង។» យ៉ាវឡាវ និយាយឌឺដង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ជីកវាចេញ?» ឮបែបនេះ ទឹកមុខរបស់ សៀវយ៉ាន ប្រែជាអាក្រក់ភ្លាម។ គេក្រឡេកមើលទៅក្រោមតុថ្មអាមេទីស ដែលដុះចូលទៅក្នុងដីមិនដឹងជាជ្រៅប៉ុណ្ណា។ បើមានតែគេម្នាក់ឯង គេប្រហែលជាមិនអាចជីកវាចេញបានឡើយ សូម្បីតែជីកប៉ុន្មានឆ្នាំក៏ដោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដឹងថា សៀវយ៉ាន កំពុងសម្លឹងមើលមកកាន់ខ្លួន យ៉ាវឡាវ គ្រវីក្បាល និងញញឹម៖ «កុំមើលមកខ្ញុំអី។ ខ្ញុំប្រហែលជាអាចយករបស់នេះទៅបានមែន ប៉ុន្តែវានឹងបង្កឱ្យមានចលនាដ៏ធំ ដែលនឹងទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់តោស្លាបស្វាយអាមេទីសនៅខាងក្រៅ។ លើសពីនេះទៅទៀត ទោះបីជាយើងយករបស់នេះទៅបាន ក៏ឯងមិនអាចបើក ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស នេះបានដែរ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើលោកគ្រូចង់មានន័យថាម៉េច?» សៀវយ៉ាន ប្រញាប់សួរ ព្រោះមិនចង់បាត់បង់កំណប់ទ្រព្យដែលនៅចំពោះមុខឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្រៅពីការលេបវាទាំងមូល វិធីតែមួយគត់ផ្សេងទៀតគឺត្រូវវាយបំបែក ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស នេះដោយកម្លាំង និងប្រមូលយកខ្លឹមសារអាមេទីសនៅខាងក្នុង។ ប៉ុន្តែដោយហេតុផលខ្លះ វាពិបាកនឹងវាយវាឱ្យបែកដោយកម្លាំងខាងក្រៅណាស់។ អឺ... វាមានន័យថា សំបកខាងក្រៅរបស់វាមានសមត្ថភាពបឺតស្រូបម្យ៉ាង។ ការវាយប្រហារណាមួយនឹងត្រូវបានវាបឺតស្រូបអស់។» យ៉ាវឡាវ គ្រវីដៃពន្យល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លេបទាំងមូល?» ជ្រុងមាត់របស់ សៀវយ៉ាន ញ័រតិចៗ ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលដុំមូលពណ៌ស្វាយទំហំប៉ុនក្បាលគេ។ កុំនិយាយដល់កម្ដៅដ៏ខ្ពស់របស់វា សូម្បីតែទំហំរបស់វា ក៏មានន័យថា សៀវយ៉ាន មិនអាចលេបវាចូលឡើយ ទោះបីជាគេខំហាដាច់បំពង់កក៏ដោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើយើងអាចធ្វើអ្វីបាន? ដោយសារលោកគ្រូធ្លាប់ស្វែងរកវាពីមុនមក លោកគ្រូច្បាស់ជាដឹងពីវិធីមែនទេ?» បន្ទាប់ពីមួម៉ៅមួយសន្ទុះ គំនិតមួយបានភ្លឺឡើងក្នុងចិត្ត សៀវយ៉ាន ហើយគេក៏ងាកក្បាលទៅសួរ យ៉ាវឡាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតមែនហើយ។ ការពឹងផ្អែកតែលើកម្លាំងបាយគឺមិនអាចបើករបស់នេះបានឡើយ។ មានតែរបស់ម្យ៉ាងគត់ដែលអាចធ្វើវាបាន។» យ៉ាវឡាវ និយាយដោយអាថ៌កំបាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើវាជាអ្វីទៅ?» សៀវយ៉ាន ប្រញាប់សួរ ភ្នែករបស់គេពេញដោយក្តីសង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហា៎ហា៎» យ៉ាវឡាវ ញញឹម និងងាកភ្នែកទៅរកគ្រីស្តាល់រាងការ៉ូដែល សៀវយ៉ាន ពាក់នៅជុំវិញ ក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រីស្តាល់នេះឬ? ទេ... លោកគ្រូចង់សំដៅលើ គ្រីស្តាល់ព្រលឹងស្វាយ (Purple Spirit Crystal)?» សៀវយ៉ាន ធ្មឹងមួយភ្លែត មុននឹងដឹងខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ត្រឹមត្រូវហើយ។ មានតែ គ្រីស្តាល់ព្រលឹងស្វាយ ទេដែលអាចវាយបំបែករបស់នេះបាន។» យ៉ាវឡាវ ងក់ក្បាល ទាំងពេញចិត្តនឹងប្រតិកម្មរបស់ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចុះចាំអីទៀត? តោះទៅរក គ្រីស្តាល់ព្រលឹងស្វាយ ទៅ!» ឮសម្តីរបស់ យ៉ាវឡាវ, សៀវយ៉ាន ក៏ងាកក្រោយ និងរត់ចេញទៅ។ គ្រីស្តាល់ព្រលឹងស្វាយ ច្បាស់ជាមិនមាននៅទីនេះទេ; វាគួរតែស្ថិតនៅក្នុងផ្លូវរូងភ្នំមួយទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ៎ មែនហើយ ខ្ញុំភ្លេចរំលឹកឯងថា ដោយសារតែមាន ខ្លឹមសារកំណើតតោអាមេទីស នៅទីនេះ នោះ... វាគួរតែមានកូនតោស្លាបស្វាយអាមេទីសម្នាក់ដែរ។» ហោះពីក្រោយ សៀវយ៉ាន, យ៉ាវឡាវ និយាយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជំហានជើងដែលកំពុងរត់របស់ សៀវយ៉ាន ស្រាប់តែឈប់ងក់ និងជ្រុងភ្នែករបស់គេញ័រ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេនិយាយយ៉ាងសាហាវថា៖ «ចង្រៃយក៍! បើវាហ៊ានមកឃាត់ខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងសម្លាប់វា។ ខ្ញុំមិនជឿថាវាសាហាវដូចអាម្នាក់នៅខាងក្រៅនោះទេ។» និយាយរួច សៀវយ៉ាន ក៏ស្ទុះចេញពីរូងភ្នំយ៉ាងលឿនបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតជាក្លាហានមែន។» យ៉ាវឡាវ ញញឹម ខណៈសម្លឹងមើលខ្នងរបស់ សៀវយ៉ាន។ ភ្លាមៗនោះ គាត់បានបន្ថែមថា៖ «ប៉ុន្តែឯងវាយតម្លៃសមត្ថភាពខ្លួនឯងខ្ពស់ពេកហើយ។ ហា៎ហា៎។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេល សៀវយ៉ាន ចេញពីផ្លូវរូងនោះដោយជោគជ័យ គេបានងាកក្រោយ និងស្ទុះសំដៅទៅផ្លូវរូងមួយទៀត។ ដោយដឹងថាមានកូនតោស្លាបស្វាយអាមេទីស សៀវយ៉ាន មានភាពប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់បំផុត។ នៅពេលគេដើរ គេមិនហ៊ានសូម្បីតែជាន់លើថ្មដុំៗលើដីដោយគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដើរតាមផ្លូវរូងបានមួយសន្ទុះ ទិដ្ឋភាពនៅខាងមុខក៏រីកធំឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ផ្អិបខ្លួនយ៉ាងណែននឹងមាត់រូងភ្នំ ខណៈដែលគេសង្កេតមើលយឺតៗនូវផ្ទៃខាងក្នុងរូងភ្នំដែលគ្របដណ្តប់ដោយថ្មអាមេទីស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលក្រសែភ្នែករបស់គេសម្លឹងដល់ចំណុចកណ្តាលនៃរូងភ្នំ វាក៏ឈប់យឺតៗ។ នៅទីនេះ កូនតោស្លាបស្វាយអាមេទីសតូចមួយកំពុងដេកក្រាបលើដី និងកំពុងលង់លក់ក្នុងដំណេកយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញកូនតោស្លាបស្វាយអាមេទីសដែលកំពុងដេកលក់ សៀវយ៉ាន បានលេបទឹកមាត់ និងជូតញើសត្រជាក់នៅលើថ្ងាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហា៎ហា៎។ អាសត្វតូចនេះមានត្រឹមតែលំដាប់ទី ៣ ប៉ុណ្ណោះ។ ទៅចុះ។» នៅពីក្រោយគេ សំឡេងកំប្លែងរបស់ យ៉ាវឡាវ បានបន្លឺឡើងតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-24T16:00:57.557Z","2026-04-25T06:19:54.812Z","69eb93b9c555754cf57b68da","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"69eb91fbc555754cf57b68d0",138,"ប្រតិបត្តិការរួមគ្នា",{"id":26,"number":27,"title":28},"69ec8de89c5a1cdf15130f19",140,"ការទទួលបានខ្លឹមសារអាមេទីស",322,1790177385435]