[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69ea34a46c4ca8e83ffda58d":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",130,"ការទម្លុះដល់កម្រិតអ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយ ៧","\u003Cdiv>ដោយព្យាយាមគ្រប់គ្រងរាងកាយដែលទ្រុឌទ្រោម សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ញ័រខ្លួនដោយក្តីបារម្ភ ខណៈដែលគេហោះបានចម្ងាយរាប់សិបម៉ែត្រកាត់ជ្រោះដ៏ជ្រៅ។ នៅពេលដែលគេទៅដល់ត្រើយម្ខាងទៀត គេគ្មានពេលសូម្បីតែចុះចតឱ្យស្រួលបួលផង ខណៈដែលរាងកាយរបស់គេបានប្រកាសអាសន្នថាអស់កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ហើយគេក៏ប្រញាប់ប្រមូលស្លាបពពកស្វាយ (Ziyun Wings) នៅលើខ្នងចូលវិញយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្លាមៗនោះ នៅកណ្តាលអាកាស រូបរាងមនុស្សម្នាក់បានបញ្ចេញសំឡេងស្រែកយ៉ាងឈឺចាប់ មុននឹងធ្លាក់ចុះមកក្រោមត្រង់ជួរ មកលើវាលស្មៅដ៏ទន់មួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រាងកាយដែលបានឈានដល់ចំណុចកំណត់ទៅហើយនោះ ក៏បានរងរបួសបន្ថែមទៀតដោយសារការធ្លាក់ ដែលធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន ងងឹតមុខ ហើយទីបំផុតក៏បាត់បង់ស្មារតីទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លុះត្រាតែ សៀវយ៉ាន បាត់បង់ស្មារតី ទើបយ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ហោះចេញពីចិញ្ចៀន។ ដោយសម្លឹងមើលទៅ សៀវយ៉ាន ដែលមានសភាពខ្ទេចខ្ទី គេមិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យគ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹមឡើយ។ គេបានប្រើដៃទាំងពីរគ្រាហ៍ សៀវយ៉ាន រួចធ្វើដំណើរយឺតៗសំដៅទៅកាន់តំបន់ស្នូលនៃជួរភ្នំសត្វចម្លែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ានដល់ថ្នាក់បង្ខំប្រើបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដី ពិតជាក្មេងដែលមិនចេះគិតមែន......»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងភាពងងឹតនៃដំណេក សៀវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ស្រពេចស្រពិលថា រាងកាយទាំងមូលរបស់គេហាក់ដូចជាកំពុងត្រាំក្នុងទឹកដ៏ត្រជាក់។ ថាមពលដ៏ទន់ភ្លន់ និងត្រជាក់ស្រេប បានជ្រាបចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់គេតាមរយៈរន្ធញើសរាប់មិនអស់ ហើយបានហូរយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់នៅក្នុងខ្លួន។ ថាមពលនោះកំពុងតែជួសជុលផ្លូវកម្លាំងធាតុ (Qi Paths) របស់គេឡើងវិញបន្តិចម្តងៗ ព្រោះថាការប្រើប្រាស់កម្លាំងធាតុហួសប្រមាណ បានធ្វើឱ្យផ្លូវថាមពលធាតុរងការខូចខាតខ្លះៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីផ្លូវថាមពលធាតុ និងសាច់ដុំត្រូវបានជួសជុលឱ្យមកសភាពដើមវិញ ថាមពលដ៏ទន់ភ្លន់ដែលហូរក្នុងខ្លួនក៏បានធ្វើដំណើរតាមផ្លូវថាមពលធាតុ វៀចវេរចុះឡើង រហូតដល់ចុងក្រោយហូរចូលទៅក្នុងកងកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Vortex) ដែលស្ថិតនៅផ្នែកខាងក្រោមនៃពោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងការទទួលយកថាមពលថ្មីភ្លាមៗ កងកម្លាំងធាតុដែលដើមឡើយវិលយឺតៗ ក៏ស្រាប់តែវិលយ៉ាងលឿន ហាក់ដូចជាត្រូវបានគេបញ្ចូលកម្លាំងបន្ថែម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការបង្កើនល្បឿននៃកងកម្លាំងធាតុ ថាមពលដែលហូរក្នុងផ្លូវថាមពលធាតុក៏បានសម្រុកទៅរកកងកម្លាំងធាតុយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សូម្បីតែបន្ទាប់ពីកងកម្លាំងធាតុបានបឺតស្រូបថាមពលទាំងអស់ក្នុងផ្លូវថាមពលធាតុអស់ហើយក៏ដោយ ក៏វានៅតែមិនបញ្ឈប់ការបឺតស្រូបដ៏លោភលន់របស់វាដែរ។ បន្ទាប់ពីវិលយ៉ាងលឿនពីរបីជុំ កម្លាំងស្រូបដ៏ខ្លាំងក្លាមួយបានជះចេញពីក្នុងកងកម្លាំងធាតុ។ ភ្លាមៗនោះ ថាមពលដ៏ទន់ភ្លន់កាន់តែច្រើននៅក្នុងទឹកឱសថចម្លែកដែលនៅជុំវិញខ្លួនរបស់ សៀវយ៉ាន ត្រូវបានបឺតចូលទៅក្នុងខ្លួនរបស់គេ មុននឹងត្រូវបានចម្រាញ់នៅក្នុងផ្លូវថាមពលកម្លាំងធាតុ ហើយហូរចូលទៅក្នុងកងកម្លាំងធាតុដែលកំពុងរីកធំឡើងបន្តិចម្តងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដំណើរការបឺតស្រូបដែលគ្មានទីបញ្ចប់នេះ បានបន្តក្នុងពេលដែល សៀវយ៉ាន កំពុងសន្លប់អស់រយៈពេលជាយូរដែលគេមិនអាចដឹងបាន។ ថាមពលពីខាងក្រៅកាន់តែខ្សោយទៅៗ រហូតដល់ទីបំផុតវាក៏រលាយបាត់អស់ទាំងស្រុង។ ទើបតែពេលនោះទេ ដែលគេអាចទម្លុះភាពងងឹតនៃស្មារតី ហើយបើកភ្នែកឡើងយ៉ាងស្រពេចស្រពិល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្វីដែលឆ្លុះបញ្ចាំងក្នុងភ្នែករបស់គេជាលើកដំបូង គឺរូងភ្នំដ៏ធំទូលាយមួយ។ នៅលើជញ្ជាំងទាំងបួននៃរូងភ្នំ មានថ្មពន្លឺព្រះចន្ទ (Moonlight Stones) មួយចំនួនត្រូវបានព្យួរសម្រាប់ផ្តល់ពន្លឺ។ ដោយរំកិលរាងកាយដែលស្ពឹកបន្តិច គេបានឮសំឡេងទឹក «ហួរ ហួរ»។ ដោយងាកក្បាលចុះក្រោមដើម្បីមើល គេក៏ឃើញថារាងកាយរបស់គេកំពុងស្ថិតនៅក្នុងរណ្តៅថ្មតូចមួយ។ រណ្តៅនេះត្រូវបានបំពេញដោយទឹកថ្លា ប៉ុន្តែដោយសារមានពណ៌បៃតងខ្ចីដែលនៅសេសសល់ក្នុងទឹក វាហាក់ដូចជាទឹកនេះមិនមែនជាទឹកធម្មជាតិឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយគ្រវីបាតដៃក្នុងទឹកមួយសន្ទុះ សៀវយ៉ាន បានដឹងថាមានថាមពលដ៏ខ្លាំង និងបរិសុទ្ធនៅក្នុងទឹកពណ៌បៃតងខ្ចីនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេបានក្បង់ទឹកខ្លះមកដាក់ក្រោមច្រមុះដើម្បីហិតក្លិន។ ដោយមានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច គេនិយាយតិចៗថា៖ «វាជាទឹកថ្នាំមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាពិតជាទឹកថ្នាំមែន វាបានធ្វើឱ្យយើងចំណាយពេលយ៉ាងហោចណាស់ ៣ ទៅ ៤ ថ្ងៃ ដើម្បីបង្កើតទឹកវិញ្ញាណស្តារកម្លាំង (Soul Restoring Liquid) មួយអាងតូចនេះឱ្យឯង។» សំឡេងចំណាស់មួយបានបន្លឺឡើងពីខាងក្រៅរូងភ្នំ ខណៈដែលរូបរាងព្រាលៗរបស់ យ៉ាវឡាវ បានហោះចូលមកដូចជាខ្មោច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរមកក្បែររណ្តៅថ្មតូចនោះ យ៉ាវឡាវ បានពិនិត្យមើល សៀវយ៉ាន នាពេលបច្ចុប្បន្ន។ ជាមួយនឹងខ្សែភ្នែកដ៏ពេញចិត្ត គេនិយាយថា៖ «ដើមឡើយយើងស្មានថាឯងត្រូវសម្រាកកន្លះខែទើបជាសះស្បើយ។ ប៉ុន្តែ ត្រឹមតែ ៥ ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ឯងមិនត្រឹមតែជាសះស្បើយទាំងស្រុងទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចរកឃើញពន្លឺក្នុងគ្រាអាសន្ន ដោយបានប៉ះដល់មាត់ច្រកនៃលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយ ៧ ទៀតផង។ មើលទៅតាមស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន ប្រហែលជាការហ្វឹកហាត់ពីរបីថ្ងៃទៀត ឯងនឹងឈានចូលដល់កម្រិតផ្កាយ ៧ ជាមិនខាន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំសន្លប់អស់ ៥ ថ្ងៃហើយ?» សម្តីរបស់ យ៉ាវឡាវ បានធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន បើកភ្នែកធំៗដោយក្តីតក់ស្លុត និងឧទានឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។» យ៉ាវឡាវ ងក់ក្បាល ខណៈដែលគេក្រឡេកមើល សៀវយ៉ាន មុននឹងជ្រួញចិញ្ចើម និងស្តីបន្ទោសសិស្សរបស់គេថា៖ «អាល្អិតឯងនេះ ឯងអាចប្រើស្លាបពពកស្វាយដើម្បីរត់គេចបានភ្លាមៗទៅហើយ តែឯងនៅតែចង់បង្អួតដោយបង្ខំប្រើបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដីទៀត ប្រសិនបើគ្មានយើងជួយបើកដំណើរការស្លាបពពកស្វាយទេ យើងខ្លាចថាឯងសូម្បីតែកម្លាំងរត់គេចក៏គ្មានផង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមដ៏អៀនខ្មាស សៀវយ៉ាន សើចយ៉ាងជូរចត់ រួចនិយាយថា៖ «មិនអីទេ ខ្ញុំទទួលស្គាល់ថាខ្ញុំពិតជាចង់សាកល្បងបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដី ដើម្បីមើលថាតើវាអាចយកឈ្នះលំដាប់គ្រូបានឬអត់ នោះហើយជាមូលហេតុដែលខ្ញុំសុខចិត្តប្រថុយនៅបន្ត។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងហៅរបស់ដែលឯងប្រើនោះថាជាបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដីមែនទេ? កុំធ្វើឱ្យខូចឈ្មោះវិជ្ជាហ្នឹងអី។» ជ្រុងមាត់របស់ យ៉ាវឡាវ ងើបឡើង ខណៈដែលគេនិយាយទាំងសម្លក់ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមអៀនប្រៀន សៀវយ៉ាន មិនហ៊ានតវ៉ាទៀតឡើយ។ ដោយងាកក្រសែភ្នែកក្រឡេកមើលជុំវិញរូងភ្នំ គេសួរថា៖ «បច្ចុប្បន្ន យើងគួរតែស្ថិតនៅក្នុងតំបន់ស្នូលនៃជួរភ្នំសត្វចម្លែកហើយមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ត្រូវហើយ នេះគឺជាកន្លែងដែលយើងបានជ្រើសរើសយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ សត្វចម្លែកកម្រិតខ្ពស់នៅក្បែរៗនេះ ត្រូវបានយើងបោសសម្អាតអស់ហើយ។ ឯងអាចដើរចេញពីទីនេះបានចម្ងាយ ១០០ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែឯងនៅតែត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះសត្វចម្លែកដែលចូលមកដោយចៃដន្យ។ នៅទីនេះ សត្វចម្លែកណាមួយក៏អាចសម្លាប់ឯងបានយ៉ាងងាយស្រួលដោយការវាយតែមួយដងដែរ។» យ៉ាវឡាវ រំលឹកទាំងងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយងក់ក្បាលយល់ព្រមទាំងបង្ខំចិត្ត សៀវយ៉ាន ក៏ក្រោកឈរឡើងយឺតៗពីរណ្តៅថ្ម រួចយកខោអាវនៅម្ខាងមកស្លៀកយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើយើងនឹងនៅទីនេះយូរប៉ុណ្ណាដែរ?» សៀវយ៉ាន លោតចុះពីមាត់រណ្តៅ កម្លាំងធាតុដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ក្នុងខ្លួនបានធ្វើឱ្យគេមានថាមពលយ៉ាងខ្លាំង។ គេដាល់ទៅលើអាកាសយ៉ាងខ្លាំងក្លា រួចងាកក្បាលមកសួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«រហូតដល់ឯងក្លាយជាលំដាប់គ្រូ។» យ៉ាវឡាវ ឆ្លើយតប ខណៈដែលគេហុចចិញ្ចៀនរក្សាទុកឱ្យ សៀវយ៉ាន វិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ឯងអាចហ្វឹកហាត់នៅទីនេះដោយស្ងប់ចិត្ត រឿងសងសឹកគឺអាចរង់ចាំរហូតដល់ឯងក្លាយជាលំដាប់គ្រូសិន។ ក្រៅពីនោះ ឯងមិនត្រូវបោះបង់ការចម្រាញ់ថ្នាំឡើយ មានគ្រឿងផ្សំឱសថជាច្រើននៅក្នុងតំបន់ស្នូលនៃជួរភ្នំសត្វចម្លែកនេះ។ ចូររកអ្វីដែលឯងត្រូវការដើម្បីហ្វឹកហាត់ បើមិនអញ្ចឹងទេ ឯងនឹងត្រូវពឹងផ្អែកលើយើងឱ្យជួយចម្រាញ់ថ្នាំឱ្យរហូតហើយ។» យ៉ាវឡាវ បញ្ជា ខណៈដែលគេមើល សៀវយ៉ាន យកដាវធ្ងន់ដ៏អាថ៌កំបាំងមកដាក់លើខ្នង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងស្នាមញញឹម សៀវយ៉ាន ងក់ក្បាល ហើយស្ពាយដាវធ្ងន់នោះ ដើរចេញពីរូងភ្នំយឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានដល់កន្លែងសុវត្ថិភាព និងនៅឆ្ងាយពីការដេញសម្លាប់ដ៏គួរឱ្យធុញទ្រាន់ សៀវយ៉ាន មិនជួបប្រទះការរំខានណាមួយឡើយ។ ខណៈដែលគេហ្វឹកហាត់យ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ កម្លាំងធាតុក្នុងខ្លួនរបស់គេក៏ប្រែជាបរិសុទ្ធ និងខ្លាំងក្លា ដូចជាការបិទស្រាដ៏ល្អអញ្ចឹង។ នៅថ្ងៃទីបីបន្ទាប់ពីគេដឹងខ្លួន ខណៈដែលកំពុងហ្វឹកហាត់តាំងសមាធិ សៀវយ៉ាន ក៏បានទម្លុះ និងឈានដល់កម្រិតអ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយ ៧។ មិនមានការរារាំងសូម្បីតែបន្តិចក្នុងការទម្លុះកម្រិតលើកនេះ ផ្ទុយទៅវិញវាប្រព្រឹត្តទៅយ៉ាងរលូនដូចជាទឹកហូរក្នុងទន្លេអញ្ចឹង។ សៀវយ៉ាន ពិតជាសប្បាយចិត្តណាស់ចំពោះការកើនឡើងនៃកម្លាំងរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីទម្លុះដល់កម្រិតផ្កាយ ៧ ការហ្វឹកហាត់របស់ សៀវយ៉ាន ក៏យឺតយ៉ាវបន្តិច ព្រោះថាវាពិតជាពិបាកណាស់ក្នុងការទម្លុះផ្កាយ ៣ ចុងក្រោយនៃរាល់លំដាប់ថាមពល។ ដូច្នេះ សម្រាប់ផ្កាយ ២ ចុងក្រោយ សៀវយ៉ាន អាចត្រឹមតែរង់ចាំឱ្យវាវិវត្តទៅតាមធម្មជាតិប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើគេព្យាយាមបង្ខំពេក វានឹងមានផលប៉ះពាល់មិនល្អឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាពេលវេលាហ្វឹកហាត់កម្លាំងធាតុបានថយចុះច្រើនក៏ដោយ ប៉ុន្តែកាលវិភាគហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធរបស់ សៀវយ៉ាន កាន់តែណែនទៅៗ។ ប្រហែលចម្ងាយជាង ១០០ ម៉ែត្រពីរូងភ្នំ គឺជាទឹកធ្លាក់មួយទៀតដែល យ៉ាវឡាវ រកឃើញយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ នៅទីនេះ សៀវយ៉ាន ដែលក្លាយជាអ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយ ៧ រួចហើយ បានហ្វឹកហាត់អស់រយៈពេលជាង ១០ ថ្ងៃ មុនពេលដែលទីបំផុតគេសម្រេចបាននូវគ្រឹះអប្បបរមាដែល យ៉ាវឡាវ តម្រូវឱ្យមាន ដើម្បីប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពីក្រោមទឹកធ្លាក់ សៀវយ៉ាន ហែលមកច្រាំង និងជូតទឹកចេញពីខ្លួន។ ដោយសម្រេចបាននូវភារកិច្ច គេដកដង្ហើមធំយ៉ាងវែង ស្មាដែលធ្លាប់តែធ្ងន់ ក៏ប្រែជាស្រាលជាងមុនច្រើន។ គឺពេលនេះហើយ ដែល សៀវយ៉ាន មានទំនុកចិត្តថា នៅពេលដែលគេប្រើបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដី គេនឹងមិនធ្លាក់ក្នុងស្ថានភាពអាម៉ាស់ និងទន់ខ្សោយដូចមុនទៀតឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អង្គុយលើផ្ទាំងថ្មក្បែរទឹកធ្លាក់ សៀវយ៉ាន ហាលថ្ងៃដើម្បីលំហែកាយ។ គេយកឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំដែលគេបានទិញនៅទីក្រុងអ៊ូថាន (Wu Tan City) ចេញពីចិញ្ចៀនរក្សាទុក ហើយក៏បានយកគ្រឿងផ្សំឱសថជាច្រើនមុខចេញមក រាយពេញផ្ទៃផ្ទាំងថ្ម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំនៅពីមុខ សៀវយ៉ាន ដុសបាតដៃចូលគ្នា។ ដៃឆ្វេងរបស់គេដាក់ផ្អឹបនឹងមាត់ភ្លើង ខណៈដែលគេបញ្ជាឱ្យកម្លាំងធាតុមួយខ្សែពីកងកម្លាំងធាតុ ហូរទៅកាន់បាតដៃ មុននឹងចូលទៅក្នុងមាត់ភ្លើងជាមួយនឹងសំឡេង «ពូ»។ កម្លាំងធាតុបានឆ្លងកាត់ការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងចម្លែកនៃឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ ហើយប្រែទៅជាអណ្តាតភ្លើងពណ៌លឿងទុំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលអណ្តាតភ្លើងដែលមានពណ៌ដិតជាងមុន សៀវយ៉ាន ញញឹមដោយក្តីពេញចិត្ត។ រង់ចាំរហូតដល់អណ្តាតភ្លើងធ្វើឱ្យឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំក្តៅសិន ទើបដៃស្តាំរបស់គេចាប់ផ្តើមជ្រើសរើសគ្រឿងផ្សំឱសថផ្សេងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន មិនមានគម្រោងប្រើរូបមន្តរបស់ យ៉ាវឡាវ សម្រាប់ការចម្រាញ់ថ្នាំលើកនេះឡើយ។ គេដឹងថា គ្រប់គ្រូថ្នាំទាំងអស់ត្រូវតែសិក្សា និងបង្កើតរូបមន្តផ្ទាល់ខ្លួន គ្រូថ្នាំដែលគ្មានរូបមន្តផ្ទាល់ខ្លួន នឹងជួបការលំបាកនៅពេលជួបជាមួយមិត្តរួមអាជីពដទៃទៀត។ ដូច្នេះ គ្រូថ្នាំគ្រប់រូបនឹងប្រើប្រាស់បេះដូងរបស់គេ ដើម្បីផលិតរូបមន្តផ្ទាល់ខ្លួនពីគ្រឿងផ្សំឱសថរាប់មិនអស់។ ជាការប្រសើរណាស់ ប្រសិនបើរូបមន្តនោះមានកម្រិតខ្ពស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បាតដៃរបស់ សៀវយ៉ាន រំកិលលើស្មៅឱសថរាប់រយប្រភេទនៅពីមុខគេ ហើយដោយចលនាយ៉ាងលឿន គេបានចាប់យកផ្លែឈើពណ៌ក្រហមមួយដែលមានក្លិនយ៉ាងចម្លែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្លែតណ្ហាពស់ (Snake Passion Fruit): ជាធម្មតាដុះនៅកន្លែងងងឹតដែលសត្វពស់កម្រិតខ្ពស់ប្រើសម្រាប់រួមភេទ វាមានចរិតដូចសត្វពស់ខ្លាំង។ ផ្លែឈើនេះមានប្រសិទ្ធភាពជាថ្នាំសម្រើប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីជ្រើសរើសផ្លែតណ្ហាពស់រួច សៀវយ៉ាន ក៏ចាប់យកគ្រឿងផ្សំឱសថ ៧ ទៅ ៨ មុខទៀតជាបន្តបន្ទាប់។ គ្រឿងផ្សំឱសថទាំងនេះ សុទ្ធសឹងតែជាគ្រឿងផ្សំដែលមានប្រសិទ្ធភាពដូចជាថ្នាំសម្រើបទាំងអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញ សៀវយ៉ាន ហ្វឹកហាត់ចម្រាញ់ថ្នាំ យ៉ាវឡាវ ក៏លួចហោះចេញពីចិញ្ចៀន។ ប៉ុន្តែ នៅពេលដែលគេឃើញគ្រឿងផ្សំដែល សៀវយ៉ាន បានជ្រើសរើស ចិញ្ចើមចំណាស់របស់គេក៏ជ្រួញឡើង ប៉ុន្តែភ្លាមៗនោះគេក៏នៅស្ងៀម ដោយឈរនៅពីក្រោយ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីជ្រើសរើសគ្រឿងផ្សំឱសថរួច សៀវយ៉ាន បានបោះផ្លែឈើពណ៌ក្រហមចូលទៅក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំមុនគេ។ ដោយគ្រប់គ្រងអណ្តាតភ្លើង ទឹកនៅក្នុងផ្លែឈើត្រូវបានរំហួតយ៉ាងលឿន ហើយភ្លាមៗនោះ ផ្លែឈើពណ៌ក្រហមក៏ប្រែជាម្សៅម៉ត់ពណ៌ក្រហម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយផ្តោតអារម្មណ៍ទាំងស្រុងទៅលើខាងក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ សៀវយ៉ាន ក៏បានដាក់ទងផ្កាពណ៌ផ្កាឈូកដែលមានស្លឹកប្រាំពីរមួយទៀតចូលទៅ។ ផ្កានេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ផ្កាប្រាថ្នា (Desire Flower) ក្លិនដែលវាជះចេញមក ជាធម្មតាធ្វើឱ្យសត្វចម្លែកដែលនៅក្បែរនោះប្រែទៅជាឆ្គួត និងស្រែកមិនឈប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីចម្រាញ់ផ្កាប្រាថ្នាឱ្យទៅជាម្សៅម៉ត់រួច សៀវយ៉ាន ក៏បានបោះគ្រឿងផ្សំឱសថដែលនៅសល់ចូលទៅភ្លាមៗ។ ជាចុងក្រោយ ម្សៅដែលមានពណ៌ខុសៗគ្នា ៧ ទៅ ៨ មុខ ក៏បានរួមបញ្ចូលគ្នា។ បន្ទាប់មក ដោយលាយបញ្ចូលគ្នានូវដំណក់ទឹកតូចមួយដែលចម្រាញ់ចេញពីផ្កាប្រាថ្នា ជាមួយនឹងគំនរម្សៅទាំងអស់នោះ អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងក៏ត្រូវបានរលាយចូលគ្នា ក្លាយជាវត្ថុរាវពណ៌ផ្កាឈូក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីប្រើអណ្តាតភ្លើងសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ដើម្បីរំងាស់ទឹកចេញពីវត្ថុរាវពណ៌ផ្កាឈូក ម្សៅពណ៌សព្រាលៗមួយដុំ ក៏នៅសេសសល់ក្នុងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលម្សៅពណ៌សនោះ សៀវយ៉ាន ញញឹមយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយគ្រវីដៃ គេបានបើកគម្របឆ្នាំង ហើយប្រើបាតដៃស្រូបយកម្សៅទាំងអស់ចេញពីឆ្នាំង រួចដាក់ចូលទៅក្នុងដបត្បូងនៅក្នុងដៃរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែល សៀវយ៉ាន កំពុងកោតសរសើរផលិតផលចម្រាញ់ថ្នាំលើកដំបូងរបស់គេ គេក៏បានប្រញាប់ប្រញាល់ប្រើម្រាមដៃត្បក់ម្សៅបន្តិច រួចប្រើអណ្តាតដើម្បីភ្លក់វា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ភូ...... ហ៊ិហ៊ិ ជោគជ័យហើយ។» នៅពេលដែលម្សៅចូលទៅក្នុងមាត់ រាងកាយទាំងមូលរបស់ សៀវយ៉ាន មានអារម្មណ៍រមាស់តិចៗ និងក្តៅ។ ដោយប្រើកម្លាំងធាតុ គេបានសង្កត់កម្តៅដែលរមាស់នោះ ទឹកមុខញញឹមរបស់គេ ពោរពេញដោយភាពខូចខិលដែលកម្រនឹងមាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខេះ......» សំឡេងក្អកចំណាស់ពីក្រោយខ្នង បានធ្វើឱ្យមុខរបស់ សៀវយ៉ាន ប្រែជាក្រហមងាំង គេប្រញាប់លាក់ដបថ្លានោះភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឈប់លាក់ទៅ វាគ្រាន់តែជាដបថ្នាំសម្រើបមួយប៉ុណ្ណោះ រូបមន្តដំបូងរបស់គ្រូថ្នាំប្រុសៗជាច្រើន គឺជារបស់ប្រភេទនេះឯង។ ហ៊ិហ៊ិ...... មនុស្សប្រុស......» មិននឹកស្មានដល់ យ៉ាវឡាវ មិនបានស្តីបន្ទោសគេឡើយ ប៉ុន្តែបែរជាចំអកឱ្យ សៀវយ៉ាន ទៅវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ?» ដោយមានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច សៀវយ៉ាន ដកដង្ហើមធំដោយធូរទ្រូង។ ដោយងាកក្បាលទៅមើល យ៉ាវឡាវ គេសើចតិចៗ រួចសួរថា៖ «លោកគ្រូ តើវាអាចទៅរួចទេដែលលោកក៏ធ្លាប់ធ្វើរបស់បែបនេះដែរ នៅពេលដំបូង?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្តីទាំងនេះបានធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខចំណាស់របស់ យ៉ាវឡាវ ប្រែជាក្រហម គេមានអារម្មណ៍អៀនខ្មាសបន្តិច រួចគ្រវីដៃអាវថា៖ «ឯងគិតថាយើងនឹងដូចឯងដែលធ្វើរឿងមិនសមរម្យបែបនេះមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលទឹកមុខដែលកំពុងច្របូកច្របល់របស់ យ៉ាវឡាវ អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងក៏បានច្បាស់ក្នុងចិត្តរបស់ សៀវយ៉ាន ជ្រុងមាត់របស់គេងើបឡើងខណៈដែលគេក្រោកឈរ។ គ្រាន់តែគេមានបំណងចង់រៀបចំរបស់របរ ស្រាប់តែមានរលកថាមពលដ៏ខ្លាំងក្លា និងសំឡេងគ្រហឹមដូចផ្គរលាន់របស់តោកំណាច បានផ្ទុះឡើងនៅលើមេឃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំឡេងគ្រហឹមរបស់តោកំណាចដ៏កាចសាហាវ ទឹកមុខរបស់ យ៉ាវឡាវ ប្រែប្រួលបន្តិច ភ្នែករបស់គេសម្លឹងទៅកាន់មេឃនៅចម្ងាយឆ្ងាយ។ នៅទីនោះ គឺជាប្រភពនៃថាមពលដ៏ច្របូកច្របល់។ ជាមួយនឹងជំនួយពីខ្សែភ្នែកដ៏មុតស្រួច យ៉ាវឡាវ ហាក់ដូចជាចាប់បានរូបរាងដ៏ស្រស់ស្អាត និងទន់ភ្លន់របស់ស្ត្រីម្នាក់យ៉ាងស្រពេចស្រពិល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នោះគឺជាសំឡេងគ្រហឹមរបស់តោស្លាបស្វាយអាមេទីស (Amethyst Winged Lion) លំដាប់ទី ៦ តើមនុស្សបែបណាដែលហ៊ានទៅរំខានវា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៦?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រស្រីភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន រួមតូចបន្តិច ខណៈដែលគេលេបទឹកមាត់ថា៖ «នោះគឺប្រហាក់ប្រហែលនឹងមនុស្សលំដាប់អធិរាជ (Dou Huang) ទៅហើយ តើអ្នកណាហ៊ានទៅកន្ត្រាក់ពុកមាត់វាអញ្ចឹង?»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-23T15:03:00.868Z","69ea34a46c4ca8e83ffda58d","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69ea2ce36c4ca8e83ffda583",129,"ការប្រយុទ្ធមួយទល់នឹងមួយជាមួយលំដាប់គ្រូ",{"id":25,"number":26,"title":27},"69ea3baf6c4ca8e83ffda597",131,"ស្ត្រីអាថ៌កំបាំង និងសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ៦ តោស្លាបស្វាយអាមេទីស",322,1790177384714]