[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69e860ecc8bc4f8d72853afa":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",121,"ការឡើងកម្រិតដល់ អ្នកហ្វឹកហាត់លំដាប់ផ្កាយ ៦","\u003Cdiv>សូរទឹកជ្រោះដែលហូរធ្លាក់ចុះមក បោកបក់នឹងផ្ទាំងថ្មយ៉ាងខ្លាំងក្លា បង្កើតបានជាចំហាយទឹកគ្របដណ្តប់ពេញជ្រលងភ្នំតូចមួយនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើទីធ្លាដ៏ទំនេរក្រោមទឹកជ្រោះ យុវជនម្នាក់ដែលដោះអាវ និងស្ពាយដាវខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) ដ៏ចម្លែកមួយ កំពុងគេចចេញពីការវាយប្រហារនៃដើមឈើដែលហោះមករកគេយ៉ាងរហ័ស ជាមួយនឹងទឹកមុខដ៏ម៉ឺងម៉ាត់។ ចលនាបង្អោន និងការគេចខ្លួនដ៏រហ័សរហួនរបស់គេ មើលទៅហាក់បីដូចជាសត្វស្វាដ៏ស្ទាត់ជំនាញម្នាក់។ នៅក្រោមពន្លឺព្រះអាទិត្យ រាងកាយដ៏រឹងមាំ និងខ្ពស់ស្រឡះរបស់គេ មើលទៅហាក់បីដូចជាមានភាពធូរស្រាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មួយខែបានកន្លងផុតទៅ ចាប់តាំងពី សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានមកដល់ជ្រលងភ្នំនេះ។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ សៀវយ៉ាន បានចំណាយពេលភាគច្រើននៅលើបង្គោលឈើ ដែលបណ្តាលឱ្យមានរបួស និងស្នាមជាំជាច្រើននៅលើរាងកាយ ដោយសារតែការទង្គិចជាមួយនឹងដងឈើទាំងនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាធម្មតា ការខិតខំតែងតែទទួលបានផលតបស្នង។ បច្ចុប្បន្ន សៀវយ៉ាន អាចគេចផុតពីដងឈើចំនួន ១២ ក្នុងពេលតែមួយបានហើយ។ នេះគឺជាការវិវត្តដ៏ធំធេង បើធៀបនឹងខែមុនដែលគេត្រូវធ្លាក់ចុះមកយ៉ាងអាម៉ាស់ ក្រោមការវាយប្រហារនៃដងឈើត្រឹមតែ ៥ ប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើផ្ទាំងថ្មធំមួយនៅខាងក្រៅតំបន់បង្គោលឈើ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) កំពុងអង្គុយជាមួយនឹងស្នាមញញឹម ខណៈដែលលោកសង្កេតមើលយុវជនដែលកំពុងបន្តគេចក្នុងចំណោមដងឈើទាំង ១២។ លោកងក់ក្បាលបន្តិច ហើយគ្រវាសដៃអាវ។ ដងឈើមួយក្នុងចំណោមបីចុងក្រោយដែលព្យួរនៅលើអាកាស ស្រាប់តែហោះសំដៅទៅរក សៀវយ៉ាន យ៉ាងសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការវាយប្រហារដែលមិនបានព្រមានទុកជាមុននេះ បានបំផ្លាញលំនឹងរវាង សៀវយ៉ាន និងដងឈើទាំង ១២។ ចន្លោះប្រហោងតូចៗដែល សៀវយ៉ាន អាចប្រើដើម្បីគេចខ្លួន ត្រូវបានរារាំងទាំងស្រុងដោយដងឈើថ្មីដែលបន្ថែមមកនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទឹកមុខរបស់ សៀវយ៉ាន ប្រែជាម៉ឺងម៉ាត់ ខណៈដែលភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលដើមឈើទាំង ១៣ ដែលកំពុងតម្រង់មករកគេពីគ្រប់ទិសទី។ នៅខណៈពេលបន្ទាប់ ដើមឈើមួយបានចូលមកក្បែររាងកាយរបស់គេ ដោយនាំមកនូវសម្ពាធខ្យល់យ៉ាងខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន ត្រូវទប់ដង្ហើម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដកដង្ហើមចេញយ៉ាងវែង កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) នៅក្នុងខ្លួនរបស់ សៀវយ៉ាន បានហក់ឡើង ខណៈដែលគេផ្អៀងខ្លួនគេចពីដើមឈើពីរ ដែលសំដៅមករកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មុនពេលដែលគេអាចងើបខ្លួនឡើងវិញពីជ្រុងដែលគេបានគេចនោះ ជើងរបស់ សៀវយ៉ាន ស្រាប់តែជាន់លើបង្គោលឈើ ធ្វើឱ្យរាងកាយរបស់គេលោតទៅកាន់បង្គោលមួយទៀត។ គេបានងាកក្បាលថយក្រោយបន្តិច ខណៈដែលដើមឈើមួយទៀតហោះកាត់ត្រចៀករបស់គេយ៉ាងប្រផិតប្រផើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការហ្វឹកហាត់អស់រយៈពេលមួយខែ ល្បឿននៃការគេចខ្លួនរបស់ សៀវយ៉ាន បានកើនឡើងឆ្ងាយជាងកាលពីខែមុន។ ទោះបីជាការវាយប្រហារជាបន្តបន្ទាប់នៃដើមឈើទាំង ១២ តែងតែមានភាពគ្រោះថ្នាក់ និងប្រផិតប្រផើយក៏ដោយ ក៏វាពិបាកសម្រាប់ដើមឈើណាមួយក្នុងការវាយត្រូវរាងកាយរបស់គេណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្ពាធដ៏ខ្លាំងដែលដើម៊ឈើនាំមក ខណៈពេលដែលវាហោះកាត់ បានបណ្តាលឱ្យមានការឈឺចាប់នៅលើស្បែករបស់ សៀវយ៉ាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គេមិនហ៊ានប្រើកម្លាំងធាតុ ដើម្បីការពាររាងកាយនោះទេ។ នៅខណៈពេលបែបនេះ គ្រប់សរសៃនៃកម្លាំងធាតុ ត្រូវតែប្រើប្រាស់ក្នុងកន្លែងដែលសមស្របបំផុត។ បើមិនដូច្នេះទេ នៅពេលដែលកម្លាំងធាតុ របស់គេអស់ អ្វីដែលរង់ចាំគេគឺការធ្លាក់ចុះពីលើបង្គោលឈើយ៉ាងវេទនា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ ថ្នាក់លឿង (Huang) កម្រិតទាប គឺមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទ្រទ្រង់ការខ្ជះខ្ជាយណាមួយឡើយ។ ហេតុដូច្នេះ គេចាំបាច់ត្រូវតែសន្សំសំចៃបំផុត នៅពេលសម្រេចចិត្តប្រើប្រាស់សរសៃនៃកម្លាំងធាតុ នីមួយៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ប្រសិនបើវិធីសាស្ត្រដាំដុះអាចវិវត្តបាន នោះខ្ញុំនឹងមិនចាំបាច់ហត់នឿយបែបនេះទេ...\" សៀវយ៉ាន មិនអាចទប់ចិត្តនឹងការគិតនេះបានទេ បន្ទាប់ពីគេចផុតពីដើមឈើទី ១១។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលដើមឈើបានឆាបកាត់ សៀវយ៉ាន ដើមឈើទី ១២ ក៏បានហោះមករកគេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សៀវយ៉ាន ដែលបានត្រៀមខ្លួនជាស្រេច បានបង្វិលជើងនៅលើបង្គោលឈើ។ មានតែចុងជើងរបស់គេប៉ុណ្ណោះដែលថ្ពក់ជាប់នឹងបង្គោលឈើ ខណៈដែលគេផ្អៀងរាងកាយទាំងមូលក្នុងជ្រុងដ៏ចម្លែកមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហ្វីង...\" ដើមឈើបានហោះកាត់គេដោយមានចន្លោះត្រឹមតែកន្លះអ៊ីញប៉ុណ្ណោះ។ ខ្យល់ដ៏មុតស្រួចបានធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន ស្រែកថ្ងូរដោយការឈឺចាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលកន្ទុយនៃដើមឈើទី ១២ ហោះផុត ទឹកមុខរបស់ សៀវយ៉ាន ប្រែប្រួលភ្លាមៗ។ នៅពីក្រោយគេ មានដើមឈើមួយទៀតដែលសំដៅមករកគេក្នុងល្បឿនកាន់តែលឿន និងកម្លាំងកាន់តែខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើម្បីសម្របខ្លួនទៅនឹងការវាយប្រហារនៃដើមឈើទាំង ១២ សៀវយ៉ាន ត្រូវចំណាយពេលជាង ២០ ថ្ងៃដើម្បីយល់ពីចង្វាក់ និងគន្លងវាយប្រហាររបស់ពួកវា។ ដើមឈើទី ១៣ ដែល យ៉ាវឡាវ បន្ថែមមក បានធ្វើឱ្យគេមានការភាន់ច្រឡំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមានអារម្មណ៍ពីខ្យល់ដែលកំពុងខិតចូលមកជិត សៀវយ៉ាន ក៏ដកដង្ហើមវែងៗក្នុងចិត្ត។ ភ្លាមៗនោះ គេបានបិទភ្នែក ហើយផ្ទៀងស្តាប់សំឡេងសម្ពាធខ្យល់ពីខាងក្រោយ។ រន្ធញើសនៅលើខ្នងរបស់ សៀវយ៉ាន ហាក់បីដូចជារំញោចខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមានជំនួយពីសម្ពាធខ្យល់ រូបភាពព្រាលៗនៃគន្លងវាយប្រហារ បានលេចឡើងក្នុងចិត្តរបស់ សៀវយ៉ាន ដែលកំពុងបិទភ្នែក។ នៅក្នុងលំហផ្លូវចិត្តដ៏ស្ងប់ស្ងាត់នេះ សៀវយ៉ាន អាចតាមដានគន្លងនៃការវាយប្រហារ និងកម្លាំងរបស់វាបានយ៉ាងពេញលេញ។ ទីតាំងដ៏ល្អបំផុតដើម្បីគេចខ្លួន ក៏បានលេចឡើងក្នុងចិត្តរបស់គេដោយធម្មជាតិ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងពិភពពិត ភ្នែករបស់ យ៉ាវឡាវ ស្រាប់តែភ្លឺឡើង នៅពេលដែលលោកឃើញ សៀវយ៉ាន បិទភ្នែកភ្លាមៗ។ លោកបានខ្សឹបប្រាប់ដោយសំឡេងភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចថា៖ \"អាល្អិតនេះ តាមពិតចេះប្រើ ថាមពលខាងវិញ្ញាណ (Spiritual Perception) ផង?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលដើមឈើលេចឡើងក្នុងចិត្ត រាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន ក៏ប្រែជាបត់បែនយ៉ាងចម្លែក។ ដៃទាំងពីររបស់គេឱបក្បាល ហើយរាងកាយរបស់គេបានដួលចុះក្នុងលក្ខណៈត្រង់។ នៅខណៈពេលដែលគេដួលចុះ ដើមឈើដ៏ធំបានហោះកាត់មុខគេយ៉ាងប្រផិតប្រផើយ សម្ពាធខ្យល់បានធ្វើឱ្យត្រចៀករបស់ សៀវយ៉ាន ហើមបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីគេចផុតពីការវាយប្រហារនៃដើមឈើទី ១៣ យ៉ាងគ្រោះថ្នាក់ ជើងរបស់ សៀវយ៉ាន បានជាន់លើចំហៀងនៃបង្គោលឈើ ធ្វើឱ្យរាងកាយរបស់គេហក់ឡើងលើ ហើយចុងក្រោយក៏ចុះចតលើដី។ គេបានចាប់យកខោអាវ ហើយទាញមកគ្របលើខ្លួនដោយមិនខ្វល់ខ្វាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន ដកដង្ហើមចេញ ហើយមុនពេលស្តាប់សម្តីរបស់ យ៉ាវឡាវ គេក៏អង្គុយត្រង់នៅលើដី ហើយយកដបតូចមួយចេញពីចិញ្ចៀនផ្ទុក (Storage Ring) របស់គេភ្លាមៗ។ គេបានផ្អៀងមាត់ដប ហើយថ្នាំគ្រាប់ពីរគ្រាប់ក៏រមៀលចេញមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហា៎... តើខ្ញុំប្រើ ថ្នាំគ្រាប់ជំនួយកម្លាំង (Energy Recovery Pills) អស់ហើយឬ? មើលទៅខ្ញុំប្រហែលជាត្រូវទៅរកបេះគ្រឿងផ្សំថ្នាំខ្លះហើយ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញថានៅសល់តែពីរគ្រាប់ប៉ុណ្ណោះ សៀវយ៉ាន ក៏គ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម។ គេបានដាក់មួយគ្រាប់ចូលក្នុងមាត់ ហើយចូលទៅក្នុងសភាពហ្វឹកហាត់យ៉ាងរហ័ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយអង្គុយលើដី សៀវយ៉ាន បានឈានចូលទៅក្នុងរបៀបហ្វឹកហាត់យ៉ាងលឿន។ បន្ទាប់ពីការហ្វឹកហាត់អស់រយៈពេលជាច្រើនខែ គេបានដឹងថា ពេលវេលាបន្ទាប់ពីកម្លាំងធាតុ ត្រូវបានអស់ គឺជាពេលវេលាដ៏ល្អបំផុតដើម្បីហ្វឹកហាត់។ នៅពេលនេះ កោសិកា និងសាច់ដុំទាំងអស់នៅក្នុងរាងកាយរបស់គេ គឺស្រេកឃ្លានកម្លាំងធាតុ ខ្លាំងជាងធម្មតា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការឈានចូលទៅក្នុងរបៀបហ្វឹកហាត់ និងការដកដង្ហើមដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ ចរន្តថាមពលស្រាលៗបានវិលជុំវិញរាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន។ រាល់ថាមពលដែលប៉ះនឹងស្បែករបស់គេ ត្រូវបានស្រូបយកយ៉ាងលោភលន់ ដូចជាអង្គធាតុរាវដែលត្រូវបានស្រូបដោយស្ពាន់ (sponge) អ៊ីចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលការហ្វឹកហាត់បន្តទៅ ថាមពលដែលព័ទ្ធជុំវិញរាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន កាន់តែក្រាស់ទៅៗ ដោយគ្មានសញ្ញានៃការថយចុះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវឡាវ បានយកម្រាមដៃតបលើផ្ទាំងថ្ម ខណៈដែលលោកគណនាពេលវេលាហ្វឹកហាត់របស់ សៀវយ៉ាន។ ចិញ្ចើមរបស់លោកស្រាប់តែជ្រួញឡើង ពេលវេលាដែល សៀវយ៉ាន ប្រើសម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ គឺយូរជាងធម្មតាបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យោងតាមការគណនារបស់ យ៉ាវឡាវ កន្លែងផ្ទុកកម្លាំងធាតុ នៅក្នុងខ្លួនរបស់ សៀវយ៉ាន គួរតែជិតពេញហើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោកកត់សម្គាល់ឃើញថា សៀវយ៉ាន នៅតែគ្មានសញ្ញានៃការឈប់សោះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"កុំប្រាប់ខ្ញុំថា... គេហៀបនឹងទម្លុះដល់ លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយ ៦ ហើយមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវឡាវ បញ្ឈប់សកម្មភាពតបម្រាមដៃ ហើយនិយាយខ្សឹបៗទាំងស្នាមញញឹមថា៖ \"មិនអាក្រក់ទេ។ គោលដៅរបស់ខ្ញុំគឺមួយខែកន្លះដើម្បីឱ្យគេឡើងដល់ផ្កាយ ៦។ ប៉ុន្តែវាហាក់ដូចជាអាល្អិតនេះ ចំណេញពេលបានកន្លះខែ។ មើលទៅ ការប្រយុទ្ធនៅក្នុងព្រៃកាលពីពេលមុន បានផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់គេយ៉ាងច្រើន។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលទៅ សៀវយ៉ាន ដែលកំពុងបិទភ្នែកយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ យ៉ាវឡាវ ដែលមានភ្នែកមុតស្រួច ក៏រកឃើញអ្វីមួយមិនប្រក្រតី។ លោកក៏ជ្រួញចិញ្ចើម៖ \"គេកំពុងតែបង្ខំការទម្លុះកម្រិតបន្តិចហើយ។ មើលទៅប្រហែលជាត្រូវការពឹងលើជំនួយពីខាងក្រៅបន្តិចហើយ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីនៅស្ងៀមមួយសន្ទុះ យ៉ាវឡាវ បានលើកម្រាមដៃ ហើយចរន្តខ្យល់មួយខ្សែបានបាញ់ចេញពីម្រាមដៃរបស់លោក។ វាបានប៉ះនឹងក្បាលរបស់ សៀវយ៉ាន ហើយធ្វើឱ្យគេចេញពីសភាពហ្វឹកហាត់ភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារតែការហ្វឹកហាត់ត្រូវបានរំខាន សៀវយ៉ាន ក៏បើកភ្នែកឡើងភ្លាម ហើយសម្លឹងមើលទៅ យ៉ាវឡាវ ទាំងខឹង។ ឱកាសនៃការទម្លុះកម្រិតបែបនេះ មិនមែនជារឿងដែលអាចជួបប្រទះបានងាយស្រួលនោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អាល្អិត។ ប្រសិនបើឯងបន្តបង្ខំទម្លុះកម្រិតបែបនេះ ឯងនឹងត្រូវចំណាយពេលមួយខែដើម្បីស្តារខ្លួនឡើងវិញពេញលេញ ទោះបីជាឯងបានក្លាយជាផ្កាយ ៦ ដោយជោគជ័យក៏ដោយ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮដូចនេះ សៀវយ៉ាន ក៏ស្រពោនចិត្តភ្លាម។ ការដោះដូរពេលវេលាមួយខែសម្រាប់ការទម្លុះកម្រិត គឺជាការខាតបង់។ ដោយដកដង្ហើមធំ សៀវយ៉ាន ក៏ថ្ងូរដោយការសោកស្តាយ៖ \"ពិតជាឱកាសល្អមែន។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយគ្រវីភ្នែក យ៉ាវឡាវ ក៏ស្តីបន្ទោសថា៖ \"ខ្ញុំមិនបាននិយាយថាគ្មានឱកាសនោះទេ។ ឡើងទៅលើបង្គោលឈើភ្លាមទៅ! ខ្ញុំនឹងប្រើដើមឈើទាំង ១៥ តែម្តង!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ដើឈើ ១៥?\" ដោយពេបមាត់ សៀវយ៉ាន ចង់លើកម្រាមដៃកណ្តាលដាក់ យ៉ាវឡាវ ណាស់។ កម្រិតកំណត់របស់គេគឺត្រឹមដើមឈើ ១៣ ប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អាល្ងង់ ឯងមិនចេះដោះដាវខ្មៅ ចេញទេអី?\" ដោយឃើញ សៀវយ៉ាន នៅស្ងៀមមិនព្រមឡើងលើបង្គោលឈើ យ៉ាវឡាវ ទាំងចង់សើចទាំងចង់យំ ហើយស្តីបន្ទោសថា៖ \"អ្វីដែលឯងត្រូវការនៅពេលនេះ គឺឱកាសមួយ ហើយឯងនឹងអាចទម្លុះកម្រិតបានដោយជោគជ័យ។ ឈប់រុញរាទៅ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮថាគេអាចដោះដាវខ្មៅ ចេញបាន ភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន ក៏ភ្លឺឡើង។ គេបានបត់ជើង ហើយដកដង្ហើមវែងៗ គេចាប់ដងដាវ ហើយប្រើកម្លាំងទាញវាចេញ មុននឹងដោតវាទៅក្នុងដី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលដាវខ្មៅ បានចាកចេញពីរាងកាយរបស់គេ សៀវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ថារាងកាយរបស់គេហាក់បីដូចជាកំពុងអណ្តែត។ កម្លាំងធាតុ នៅក្នុងខ្លួនគេបានផ្ទុះឡើងដូចជាភ្នំភ្លើង ហើយហូរកាត់ផ្លូវដែលកម្លាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយ របស់គេ។ អារម្មណ៍នៃកម្លាំងដែលកើនឡើង បានសាយភាយពេញរាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន អមដោយសំឡេងប្រេះនៃឆ្អឹងរបស់គេជាបន្តបន្ទាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាថ្មីម្តងទៀត សៀវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ដូចជាត្រូវបានកើតជាថ្មី។ អារម្មណ៍នេះ ដូចជាការផឹកទឹកមួយក្អឹកនៅចំកណ្តាលថ្ងៃដ៏ក្តៅហួតហែង។ រន្ធញើសទាំងអស់របស់គេបានបញ្ចេញនូវអារម្មណ៍ធូរស្រាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយជាន់ដីស្រាលៗ សៀវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ថារាងកាយរបស់គេស្រាលដូចជារោមបក្សី។ គេងើបក្បាលឡើង ហើយមើលទៅដើមឈើទាំង ១៥ ដែលកំពុងព្យួរនៅលើអាកាស។ ដោយញញឹម គេក៏ហក់ចេញពីដី សំដៅទៅលើបង្គោលឈើដូចជាគ្រាប់កាំភ្លើង ហើយឈរត្រង់ខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មកចុះ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន លាតដៃទាំងពីរ ហើយគ្រវាសហៅ យ៉ាវឡាវ។ បន្ទាប់ពីត្រូវបានរំដោះចេញពីបន្ទុកធ្ងន់ គេមានទំនុកចិត្តថាគេអាចទប់ទល់នឹងការវាយប្រហារពីដើមឈើទាំង ១៥ ក្នុងពេលដំណាលគ្នាបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អាកប្បកិរិយាល្អណាស់។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញថាទំនុកចិត្តរបស់ សៀវយ៉ាន បានកើនឡើង យ៉ាវឡាវ ក៏ញញឹម។ ដោយគ្រវាសដៃអាវ ខ្យល់ដ៏ខ្លាំងមួយបានបក់បោក ហើយដើមឈើទាំង ១៥ ក៏រង្គើ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ពួកវាត្រូវបានអមដោយកម្លាំងដ៏សាហាវ ខណៈដែលពួកវាហោះសំដៅទៅរក សៀវយ៉ាន ពីគ្រប់ទិសទី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលដើមឈើដែលកំពុងហែកខ្យល់មករកគេ សៀវយ៉ាន ក៏ពេបមាត់។ ជើងរបស់គេជាន់លើបង្គោលឈើស្រាលៗ ហើយគេចខ្លួនទៅមុខដោយភាពម្ចាស់ការ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ យ៉ាវឡាវ ដើមឈើទាំង ១៥ នៅពីលើបង្គោលឈើ បានបង្កើតជាការវាយប្រហារដោយគ្មានចន្លោះប្រហោង។ នៅក្រោមការវាយប្រហារក្នុងពេលដំណាលគ្នានោះ ខ្យល់ដ៏ខ្លាំងបានបក់ស្លឹកឈើ និងស្មៅពីលើដីឱ្យខ្ចាត់ខ្ចាយពេញអាកាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយគ្មានបន្ទុកនៃដាវខ្មៅ ល្បឿនរបស់ សៀវយ៉ាន បានកើនឡើងជាងពីរដង។ ចលនាគេចខ្លួននៃរាងកាយរបស់គេ មើលទៅមានភាពធម្មជាតិបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមការវាយប្រហារដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ រូបរាងរបស់យុវជននៅលើបង្គោលឈើបានលេចឡើង និងបាត់ទៅវិញជាបន្តបន្ទាប់។ ការវាយប្រហារម្តងហើយម្តងទៀតនៃដើមឈើទាំង ១៥ ត្រូវបានគេចផុតទាំងស្រុងដោយ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញ សៀវយ៉ាន គេចខ្លួនយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញនៅក្នុងទីលានហ្វឹកហាត់ យ៉ាវឡាវ ក៏ងក់ក្បាល។ ភាពកោតសរសើរបន្តិចបន្តួចបានលេចឡើងក្នុងភ្នែកដ៏ចំណាស់របស់លោក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដើមឈើចុងក្រោយត្រូវបាន សៀវយ៉ាន គេចផុតយ៉ាងប្រផិតប្រផើយ ដើមឈើជាងដប់ដែលកំពុងរង្គើមិននឹងនៅលើអាកាស ក៏ស្រាប់តែឈប់ងងុល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដកដង្ហើមចេញយឺតៗ សៀវយ៉ាន ឈរដូចជាបង្គោលឈើនៅលើបង្គោលឈើ ខណៈដែលគេលេបថ្នាំគ្រាប់ជំនួយកម្លាំង គ្រាប់ចុងក្រោយចូលទៅ។ បន្ទាប់ពីភាពស្ងប់ស្ងាត់មួយភ្លែត ចរន្តថាមពលស្រាលៗស្រាប់តែប្រមូលផ្តុំជុំវិញខ្លួនគេយ៉ាងចម្លែក ហើយហូរចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់គេយ៉ាងខ្លាំងក្លា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលថាមពលកាន់តែច្រើនត្រូវបានបញ្ចូលទៅក្នុងខ្លួន ពន្លឺពណ៌លឿងស្លេកមួយបានលេចឡើងនៅលើរាងកាយរបស់ សៀវយ៉ាន។ មុខមាត់ដ៏ស្រស់សង្ហារបស់គេ មើលទៅហាក់បីដូចជាត្បូងពេជ្រដ៏មានតម្លៃ ហើយមួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏បើកភ្នែកឡើង បញ្ចេញពន្លឺដ៏មុតស្រួចនៅក្នុងកែវភ្នែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដកដង្ហើមវែងៗ និងជ្រៅៗ សៀវយ៉ាន ងាកក្បាលទៅមើល យ៉ាវឡាវ នៅពីក្រោយគេ។ ផ្ទៃមុខរបស់គេពោរពេញទៅដោយស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់បំព្រង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ខ្ញុំទម្លុះកម្រិតបានហើយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮដូចនេះ យ៉ាវឡាវ ញញឹមហើយងក់ក្បាល។ កែវភ្នែករបស់លោកបង្ហាញពីភាពពេញចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលទម្លុះដល់ លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយ ៦ កម្លាំងរបស់ សៀវយ៉ាន ត្រូវបានពង្រឹងយ៉ាងខ្លាំងម្តងទៀត។ បន្ថែមពីនេះ គេក៏អាចគេចផុតពីដើមឈើទាំង ១៥ ដោយមានស្ពាយដាវខ្មៅ នៅលើខ្នង បន្ទាប់ពីការហ្វឹកហាត់រយៈពេល ៣ ថ្ងៃទៀត។ ការវិវត្តដ៏ច្បាស់លាស់នេះ បានធ្វើឱ្យគេញញឹមយ៉ាងរីករាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារតែស៊ាំនឹងការវាយប្រហារនៃដើមឈើទាំង ១៥ សៀវយ៉ាន នៅទីបំផុតអាចគេចផុតពីការមានស្នាមជាំពេញខ្លួន។ ថ្ងៃដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ដែលបន្តមកទៀត បានផ្តល់នូវក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំងដល់ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមម្លប់ឈើដ៏ក្រាស់ សៀវយ៉ាន ដើរដោយមានស្ពាយដាវខ្មៅ នៅលើខ្នង។ ភ្នែករបស់គេបន្តសម្លឹងមើលជុំវិញខ្លួន។ បន្ទាប់ពីការហ្វឹកហាត់ប្រចាំថ្ងៃបានបញ្ចប់ គេបានចេញពីជ្រលងភ្នំដើម្បីស្វែងរកគ្រឿងផ្សំថ្នាំសម្រាប់ធ្វើថ្នាំគ្រាប់ជំនួយកម្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថ្នាំគ្រាប់ជំនួយកម្លាំង គឺជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុតសម្រាប់ការហ្វឹកហាត់របស់ សៀវយ៉ាន។ ជាមួយវា គេអាចសន្សំសំចៃពេលវេលាបានជាងពាក់កណ្តាល ដើម្បីស្តារកម្លាំងធាតុ របស់គេឡើងវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជា សៀវយ៉ាន នៅទីបំផុតបានក្លាយជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist) ថ្នាក់ទី ១ ពិតប្រាកដក៏ដោយ ក៏ថ្នាំគ្រាប់ជំនួយកម្លាំង គឺជាថ្នាំថ្នាក់ទី ២ ដែលរូបគេមិនអាចចម្រាញ់បានឡើយ។ ហេតុដូច្នេះ ការចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ជំនួយកម្លាំង គឺជាអ្វីដែលគេត្រូវពឹងផ្អែកលើ យ៉ាវឡាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លើសពីនេះ គ្រឿងផ្សំថ្នាំដែលត្រូវការដើម្បីចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ជំនួយកម្លាំង គឺមានភាពកម្រណាស់។ កាលពីនៅក្នុងទីក្រុង អ៊ូថាន់ (Wu Tan City) សៀវយ៉ាន អាចរកគ្រឿងផ្សំបានត្រឹមតែគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ចម្រាញ់ថ្នាំចំនួន ១០ គ្រាប់ប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សៀវយ៉ាន អាចដកដង្ហើមធំដោយធូរស្រាល ព្រោះថានេះគឺជាជួរភ្នំសត្វចម្លែក (Magic Beast Mountain Range) ដែលមានគ្រឿងផ្សំថ្នាំយ៉ាងសំបូរបែប។ ក្នុងចំណោមគ្រឿងផ្សំទាំង ៥ ដែលត្រូវការដើម្បីចម្រាញ់ថ្នាំគ្រាប់ជំនួយកម្លាំង បួនមុខត្រូវបាន សៀវយ៉ាន រកឃើញក្នុងបរិមាណយ៉ាងច្រើន។ ប្រសិនបើគេអាចរកឃើញគ្រឿងផ្សំចុងក្រោយ និងសំខាន់បំផុត គឺ \"ផ្លែឈើវិញ្ញាណក្រហម\" (Red Spiritual Recovery Fruit) នោះថ្នាំគ្រាប់នឹងត្រូវបានចម្រាញ់សម្រាប់ការប្រើប្រាស់របស់ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ផ្លែឈើវិញ្ញាណក្រហម\" ជាធម្មតាលូតលាស់នៅក្នុងកន្លែងដែលមានថាមពលក្រាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយពឹងផ្អែកលើថាមពលខាងវិញ្ញាណ (Spiritual Perception) ដ៏ឆ្នើមរបស់គេ សៀវយ៉ាន អាចដឹងពីថាមពលដែលនៅជុំវិញ និងទីតាំងប្រហាក់ប្រហែលនៃកន្លែងដែលមានថាមពលខ្ពស់។ ផ្លូវបច្ចុប្បន្នរបស់គេ គឺឆ្ពោះទៅកាន់កន្លែងដែលគេមានអារម្មណ៍ថាថាមពលក្រាស់បំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពេលថ្ងៃត្រង់ គឺជាពេលវេលាដែលសត្វចម្លែកកម្រនឹងដើរហើរ។ ដោយយល់ពីចំណុចនេះ សៀវយ៉ាន បានជ្រើសរើសពេលវេលានេះដើម្បីស្វែងរកគ្រឿងផ្សំថ្នាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រូបរាងរបស់ សៀវយ៉ាន បានឆ្លងកាត់គុម្ពោតព្រៃយ៉ាងរហ័ស។ បន្ទាប់មក គំនរថ្មតូចមួយក៏លេចឡើងក្នុងភ្នែករបស់គេ។ នៅពីក្រោយគំនរថ្ម គឺជាជញ្ជាំងភ្នំដែលមានវល្លិពណ៌បៃតងលូនពាសពេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលគំនរថ្ម សៀវយ៉ាន បានដុសដៃរបស់គេ។ ពីការដឹងខាងវិញ្ញាណរបស់គេ ថាមពលដែលប្រមូលផ្តុំនៅជុំវិញតំបន់នោះ គឺក្រាស់បំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន ដែលផ្ដោតលើគំនរថ្ម ក៏សម្លឹងមើលតំបន់នោះយឺតៗ ហើយមួយសន្ទុះក្រោយមក វាបានឈប់នៅលើកូនឈើពណ៌ស្វាយមួយនៅលើជញ្ជាំងភ្នំ។ កូនឈើនោះដុះចេញពីក្នុងជញ្ជាំងភ្នំ។ នៅលើវា ពណ៌បៃតង និងពណ៌ក្រហមបានលាយឡំគ្នា ព្រោះនៅក្រោមស្លឹកពណ៌បៃតង មានផ្លែឈើពណ៌ក្រហមដែលលាក់ខ្លួនយ៉ាងជិត ហើយបញ្ចេញក្លិនក្រអូបស្រាលៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ផ្លែឈើវិញ្ញាណក្រហម...\" ដោយសម្លឹងមើលកូនឈើនោះ សៀវយ៉ាន ញញឹម និងដកដង្ហើមធំដោយធូរស្រាល។ បន្ទាប់ពីការស្វែងរកអស់រយៈពេលពីរថ្ងៃ នៅទីបំផុតគេបានរកឃើញវាហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រឿងផ្សំថ្នាំដែលគេត្រូវការគឺនៅពីមុខគេហើយ ប៉ុន្តែ សៀវយ៉ាន មិនបានប្រញាប់ប្រញាល់ចេញទៅនោះទេ។ គេដឹងថា កន្លែងដែលមានថាមពលក្រាស់ និងឱសថកម្រ គឺទំនងជាមានសត្វចម្លែកយាមនៅទីនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន បានសម្លឹងមើលជុំវិញខ្លួនដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ប៉ុន្តែមិនបានឃើញស្លាកស្នាមនៃសត្វចម្លែកណាមួយឡើយ។ គេជ្រួញចិញ្ចើម។ បន្ទាប់ពីភាពស្ងប់ស្ងាត់មួយភ្លែតទៀត សៀវយ៉ាន បានដើរចេញពីកន្លែងលាក់ខ្លួនយឺតៗ នៅពេលដែលគេរកមិនឃើញសញ្ញានៃសត្វចម្លែកលេចឡើង។ បន្ទាប់មក គេក៏ឆ្ពោះទៅរកកូនឈើតូចពណ៌ស្វាយនោះដោយភាពប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត។\n\nខណៈដែលជំហានជើងរបស់គេខិតជិតដល់ដើមឈើ អារម្មណ៍ត្រជាក់ស្រេបមួយស្រាប់តែលេចឡើងក្នុងចិត្ត។ គេបានបញ្ឈប់ជំហានជើងភ្លាមៗ ហើយជ្រួញចិញ្ចើមចូលគ្នា មុននឹងបកក្រោយរត់យ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បាំង!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទើបតែ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) ងាកក្រោយភ្លាម រូបរាងពណ៌សដ៏ធំមហិមាមួយស្រាប់តែលោតចុះពីលើកំពូលជញ្ជាំងភ្នំ បោកផ្ទប់នឹងដីយ៉ាងខ្លាំង។ វាដូចជាភ្នំតូចមួយដែលរារាំងផ្លូវដកថយរបស់ សៀវយ៉ាន ទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញការលេចឡើងភ្លាមៗនៃសត្វចម្លែកដ៏ធំបែបនេះ សៀវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ត្រជាក់ដល់ឆ្អឹងខ្នង។ រាងកាយរបស់គេកកនៅនឹងកន្លែង មិនហ៊ានកម្រើកឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សត្វដែលលេចមុខនៅចំពោះមុខ សៀវយ៉ាន គឺសត្វស្វាវេទមន្តពណ៌សដ៏ធំមហិមា។ ស្វាវេទមន្តនេះមានកម្ពស់ប្រហែល ២ ទៅ ៣ ម៉ែត្រ ហើយរាងកាយទាំងមូលរបស់វាគ្របដណ្តប់ដោយរោមវែងៗពណ៌សដូចព្រិល។ ធ្មេញជំពើសពណ៌សរបស់វាលៀនចេញពីមាត់មកខាងក្រៅដ៏សាហាវ និងធំមហិមា។ ចេញពីភ្នែកពណ៌ក្រហមដូចឈាមមួយគូរបស់វា ចំហាយសម្លាប់ដ៏សាហាវត្រូវបានបញ្ចេញមកយ៉ាងខ្លាំងក្លា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន ពិនិត្យមើលរាងកាយពណ៌សរបស់វា ហើយដកដង្ហើមធំដោយភាពត្រជាក់៖ \"សត្វចម្លែកលំដាប់ទី ២ ស្វាវេទមន្តទឹកកក (Blizzard Magic Ape)?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បាំង! បាំង!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សត្វចម្លែកនោះដកដង្ហើមធំៗ ភ្នែកក្រហមងាំងរបស់វាសម្លឹងត្រង់មកកាន់មនុស្សដែលចូលមកក្នុងដែនដីរបស់វា។ ក្រញាំដ៏ធំរបស់វាបោកនឹងដី ធ្វើឱ្យថ្មមួយចំនួនក្លាយជាធូលី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើលស្វាវេទមន្តដែលមិនលាក់បាំងបំណងសម្លាប់ សៀវយ៉ាន លេបទឹកមាត់។ សត្វចម្លែកលំដាប់ទី ២ កម្លាំងរបស់វាគឺស្មើនឹងមនុស្សលំដាប់គ្រូ (Dou Shi)។ ជាមួយនឹងកម្លាំងបច្ចុប្បន្នរបស់គេ ការប្រយុទ្ធជាមួយសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ២ គឺមិនខុសពីការទៅរកសេចក្តីស្លាប់ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"លោកគ្រូ?\" សៀវយ៉ាន ស្រែកហៅក្នុងចិត្ត ប៉ុន្តែគ្មានការឆ្លើយតប។ ទឹកមុខរបស់គេប្រែជាជូរចត់៖ \"ឈប់លេងសើចទៅ នេះជាសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ២ ណា...\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការព្យាយាមហៅរកជំនួយមិនបានផល សៀវយ៉ាន មានតែសម្លឹងមើលរាងកាយរបស់ស្វាវេទមន្តដោយយកចិត្តទុកដាក់។ ពេលនោះ គេក៏បានឃើញថាមានរបួសដាច់យ៉ាងធំគួរឱ្យខ្លាចនៅត្រង់ពោះរបស់វា។ របួសនោះស្ទើរតែដាច់រហែកពោះរបស់វាទៅហើយ ហើយនៅពេលវាធ្វើចលនា ឈាមស្រស់ៗបានហូរចេញមកពីមុខរបួស ប្រឡាក់រោមពណ៌សជុំវិញឱ្យទៅជាពណ៌ក្រហមឆ្អៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មើលតាមរបួសដ៏រន្ធត់នេះ ប្រហែលជាបង្កឡើងដោយក្រញាំរបស់សត្វចម្លែកសាហាវផ្សេងទៀត។ សត្វចម្លែកដែលកំពុងរបួស ជាធម្មតាគឺឆ្កួតវង្វេង ហើយ សៀវយ៉ាន ដែលសំណាងអាក្រក់ បែរជាមកចូលដែនដីសត្វដែលកំពុងរបួសធ្ងន់នេះចំពេលល្មម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់ សៀវយ៉ាន រួញតូច ខណៈសម្លឹងមើលរបួសដែលឈាមកំពុងហូរមិនឈប់។ គំនិតមួយបានលេចឡើង។ ទោះបីជាគេមិនអាចឈ្នះសត្វចម្លែកលំដាប់ទី ២ ក្នុងស្ថានភាពធម្មតាក៏ដោយ ប៉ុន្តែស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នហាក់ដូចជាផ្តល់ផលចំណេញដល់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចង្រៃយ៍មែន! គឺឯងទេដែលជាអ្នកបង្កមុន...\" បន្ទាប់ពីជេរតិចៗ សៀវយ៉ាន ក៏ដោះដាវខ្មៅ (Heavy Xuan Ruler) ពីខ្នង ហើយបុកវាទៅក្នុងដីយ៉ាងខ្លាំង។ ស្ថានភាពមិនអនុញ្ញាតឱ្យគេលាក់កម្លាំងឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សកម្មភាពរបស់ សៀវយ៉ាន មើលទៅដូចជាការបញ្ឆេះកំហឹងដល់ស្វាវេទមន្ត។ ភ្លាមៗនោះ ស្វាវេទមន្តបានទះទ្រូងខ្លួនឯងឮសូរដូចលោហៈទង្គិចគ្នា។ វារត់សំដៅមករក សៀវយ៉ាន ខណៈដែលថាមពលពណ៌សប្រមូលផ្តុំនៅក្រញាំដ៏ធំរបស់វា ធ្វើឱ្យខ្យល់ជុំវិញប្រែជាត្រជាក់ភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយជាន់ដីស្រាលៗ សៀវយ៉ាន ស្រែកតិចៗ៖ \"ស្លាបពពកស្វាយ (Purple Cloud Wings): ដំណើរការ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីសំឡេងរបស់គេ ស្លាបឥន្ទ្រីពណ៌ខ្មៅដែលមានប្រវែង ២ ទៅ ៣ ម៉ែត្រ ស្រាប់តែលយចេញពីខ្នងរបស់ សៀវយ៉ាន។ ស្លាបនោះវាយប្រហារខ្យល់ ហើយដោយមានជំនួយពីកម្លាំងយោង សៀវយ៉ាន ក៏ហោះឡើងលើមេឃកម្ពស់ជាង ១០ ម៉ែត្រយ៉ាងរហ័ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"រ៉ូ!\" ស្វាវេទមន្តគ្រហឹមយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលថាមពលត្រជាក់ពណ៌ស ក្លាយជាដុំមូល ហើយត្រូវបានបាញ់ចេញពីបាតដៃរបស់វាសំដៅទៅ សៀវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការហ្វឹកហាត់ភាពរហ័សរហួនអស់រយៈពេលមួយខែ បានធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន រហ័សដូចសត្វស្វា។ គេបានគេចខ្លួនទៅចំហៀងយ៉ាងចម្លែក និងងាយស្រួលបំផុត។ បន្ទាប់ពីគេចផុតពីការវាយប្រហារ គេបានក្តោបបាតដៃតម្រង់ទៅរករបួសដ៏សាហាវត្រង់ពោះរបស់ស្វាវេទមន្ត រួចគ្រហឹមតិចៗដោយសំឡេងត្រជាក់៖ \"បាតដៃស្រូប (Vacuum Hand)!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងស្រូបដ៏សាហាវបានបញ្ចេញពីបាតដៃរបស់គេ។ សូម្បីតែថ្មដែលបែកនៅលើដី ក៏ត្រូវបានស្រូបហោះទៅរក សៀវយ៉ាន ដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"រ៉ូ!\" កម្លាំងស្រូបដ៏ខ្លាំងបានទាញរាងកាយស្វាវេទមន្តឱ្យផ្អៀងទៅម្ខាង។ នៅពេលវាទប់ខ្លួនបានវិញ ការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងបានផ្ទុះឡើងត្រង់ពោះ។ ពេលវាឱនមើល ឈាមបានហូរចេញមកដូចទឹកពីមុខរបួសដែលមិនទាន់ជិត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការឈឺចាប់ខ្លាំងបានធ្វើឱ្យស្វាវេទមន្តឆ្កួតវង្វេងបាត់បង់សតិសម្បជញ្ញៈ។ វាបានជាន់ដីរង្គើ សំដៅទៅរក សៀវយ៉ាន ដោយបំណងសម្លាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយប្រើភាពរហ័សរហួន សៀវយ៉ាន អាចគេចផុតពីការវាយប្រហារទាំងអស់របស់វា។ បាតដៃរបស់គេបញ្ចេញកម្លាំងស្រូបម្តងហើយម្តងទៀត ដើម្បីទាញឈាមស្រស់ចេញពីក្នុងខ្លួនរបស់ស្វាវេទមន្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើគំនរថ្ម ឆាកជីវិតដ៏ចម្លែកមួយបានកើតឡើង។ ស្វាវេទមន្តដែលឆ្កួតវង្វេងបានបោកបក់ទៅលើមនុស្សតូចម្នាក់មិនឈប់ឈរ។ ដោយសារបាត់បង់សតិ វាមិនខុសពីសត្វព្រៃធម្មតាឡើយ។ ចំណែកមនុស្សម្នាក់នោះដូចជាមូសដែលបន្តបឺតឈាមចេញពីពោះរបស់វា រាល់ពេលដែលគេគ្រវាសដៃ។ គំនរថ្មទាំងមូលត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយឈាមពណ៌ក្រហមឆ្អៅ មើលទៅគួរឱ្យខ្លាចបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រោយពីដេញដោលគ្នាមួយសន្ទុះ សៀវយ៉ាន ក៏ប្រើកម្លាំងដល់កម្រិតកំណត់។ គេបានប្រើកម្លាំងស្រូបម្តងទៀត ដែលលើកនេះបានទាញទាំងសរសៃពោះរបស់ស្វាវេទមន្តចេញមកក្រៅជាមួយឈាមបន្ថែមទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសាររងការវាយប្រហារដល់ជីវិត ស្វាវេទមន្តបានគ្រហឹមជាចុងក្រោយមុននឹងស្លាប់។ វាបានដួលរលំដូចជាភ្នំតូចមួយ ដោយបើកភ្នែកក្រហមងាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈពេលដែលស្វាវេទមន្តដួលចុះ រាងកាយដ៏ទន់ខ្សោយរបស់ សៀវយ៉ាន ក៏ដួលទៅលើដីដែរ។ គេមិនខ្វល់ពីឈាមដែលដក់ពេញដីឡើយ ដោយដេកដកដង្ហើមធំៗយកខ្យល់ចូលសួត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដេកលើគំនរថ្មអស់មួយសន្ទុះធំ សៀវយ៉ាន ក៏មានកម្លាំងវិញខ្លះ។ គេសម្លឹងមើលសាកសពស្វាវេទមន្ត ហើយមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចក្នុងចិត្ត។ ប្រសិនបើគេមិនបានឡើងដល់ផ្កាយ ៦ ឬសត្វចម្លែកនេះមិនមានរបួសធ្ងន់ និងបាត់បង់សតិដោយសារការឈឺចាប់ទេ នោះអ្នកដែលត្រូវដេកស្លាប់នៅទីនេះ គឺរូបគេជាមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អាល្អិត ឯងពិតជាអាចសម្លាប់សត្វចម្លែកលំដាប់ទី ២ បានមែន។ មិនអាក្រក់ទេ...\" យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ហោះចេញពីចិញ្ចៀន ហើយញញឹមនៅពេលឃើញសាកសពដ៏ធំនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន សម្លឹងមើល យ៉ាវឡាវ ទាំងមិនពេញចិត្ត រួចក្រោកឈរឡើងប្រាប់ឱ្យលោក \"ជួយមើលផ្លូវឱ្យខ្ញុំផង\" មុននឹងអង្គុយហ្វឹកហាត់ដើម្បីស្តារកម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ដែលអស់ពីខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កន្លះម៉ោងក្រោយមក សៀវយ៉ាន ក៏បើកភ្នែកឡើង។ ដៃរបស់គេមានអារម្មណ៍ស្ពឹកបន្តិច ប៉ុន្តែរាងកាយពេញដោយកម្លាំងធាតុ វិញហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ថាមពលនៅទីនេះពិតជាល្អមែន។\" គេរអ៊ូរទាំ រួចក្រោកឈរទះដៃ និងជ្រួញចិញ្ចើម៖ \"វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង (Flame Mantra) បច្ចុប្បន្នពិតជាអន់ពេកហើយ វាទ្រទ្រង់ខ្ញុំបានតែ ១០ នាទីប៉ុណ្ណោះ។ ប្រសិនបើស្វាវេទមន្តនោះនៅតស៊ូបានយូរបន្តិចទៀត អ្នកដែលត្រូវដួលគឺរូបខ្ញុំវិញហើយ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហ៊ឹម! វាពិតជាអន់មែន។\" យ៉ាវឡាវ និយាយតាមត្រង់។ ទោះបីជាវិជ្ជានេះមានសក្តានុពលខ្លាំង ប៉ុន្តែកម្រិតចាប់ផ្តើមរបស់វាគឺទាបពេក កម្លាំងស៊ូក្នុងការប្រយុទ្ធគឺខ្សោយណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហឺ... តើពេលណាទើបខ្ញុំអាចរកឃើញអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flame) ដែលសមស្របទៅ...\" សៀវយ៉ាន សម្លឹងមើលមេឃហើយដកដង្ហើមធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន គ្រវីក្បាល រួចដើរទៅកាន់កូនឈើតូចនោះ។ គេបានបេះផ្លែឈើវិញ្ញាណក្រហម (Red Spiritual Recovery Fruit) ចំនួនជាង ៣០ ផ្លែដាក់ក្នុងដបត្បូង រួចរក្សាទុកក្នុងចិញ្ចៀនផ្ទុក។ បន្ទាប់មក គេដកកាំបិតខ្លីចេញពីចិញ្ចៀន ដើរទៅរកសាកសពស្វាវេទមន្ត ហើយវះក្បាលរបស់វា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហេ៎! មានស្នូលថាមពល (Magic Stone) មែនតើ?\" គ្រាប់ថាមពលពណ៌សព្រិលដែលបញ្ចេញចំហាយត្រជាក់ បានលេចឡើងក្នុងភ្នែករបស់គេ។ គេយកវាទុកក្នុងចិញ្ចៀនដោយភាពសប្បាយចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តោះទៅ!\" សៀវយ៉ាន ប្រមូលរបស់របរ ហើយ យ៉ាវឡាវ ក៏ហោះចូលក្នុងចិញ្ចៀនវិញ។ គេស្ពាយដាវខ្មៅ រួចដើរត្រលប់ទៅជ្រលងភ្នំវិញ។ ដើម្បីបិទបាំងក្លិនឈាម គេបានយកស្មៅមកលាបពេញខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈកំពុងធ្វើដំណើរ ជំហានជើងរបស់គេស្រាប់តែឈប់ គេឮសំឡេងមនុស្សពីខាងឆ្វេង។ គេប្រញាប់ពួនក្នុងគុម្ពោតព្រៃ។ មិនយូរប៉ុន្មាន មនុស្សពីរនាក់បានលេចមុខមក ពួកគេមានស្លាកសញ្ញាក្រុមទាហានស៊ីឈ្នួលក្បាលចចក (Wolf Head Mercenaries) នៅលើទ្រូង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"យើងឈប់ត្រឹមហ្នឹងទៅ។ បើទៅមុខទៀត នឹងចូលដល់តំបន់ស្នូលហើយ សត្វចម្លែកនៅទីនោះអាចសម្លាប់យើងត្រឹមតែមួយក្រញាំប៉ុណ្ណោះ។\" ទាហានម្នាក់និយាយទាំងព្រួយបារម្ភ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចង្រៃយ៍មែន! តើអាល្អិតនោះវាទៅពួននៅឯណា? មេក្រុមបានបញ្ជាដាច់ខាតថា ត្រូវតែរកវាឱ្យឃើញ ទោះស្លាប់ឬរស់។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ប្រហែលវាត្រូវសត្វចម្លែកស៊ីបាត់ហើយដឹង... ក្មេងអាយុប៉ុណ្ណឹង គ្មានបទពិសោធន៍ក្នុងព្រៃអីបន្តិចសោះ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អឺ... តែបើវាស្លាប់មែន គឺគួរឱ្យស្តាយប្រាក់រង្វាន់ ៨,០០០ មាសណាស់។ យើងពីរនាក់ដែលជាផ្កាយ ៥ ប្រហែលជាអាចចាប់វាបានងាយៗបើជួបវា។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហេហេ សំណាងវាហើយ តោះទៅវិញ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលពួកវាបម្រុងនឹងងាកក្រោយ សៀវយ៉ាន បានចេញមកវាយប្រហារភ្លាមៗ។ ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែប៉ុន្មានវិនាទី គេបានសម្លាប់ម្នាក់យ៉ាងរហ័សដោយប្រើកម្លាំងស្រូបទាញវាឱ្យមកក្បែរ រួចប្រើកែងដៃបុកបំបែកបំពង់ករបស់វា!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម្នាក់ទៀតភ័យញ័ររន្ធត់៖ \"ឯង... ឯងជាអ្នកណា? ហេតុអ្វីវាយប្រហារយើង?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហេហេ មិនមែនពួកឯងកំពុងតាមរកយើងទេអី?\" សៀវយ៉ាន ងើបមុខឡើង បញ្ចេញស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ឯងគឺ... សៀវយ៉ាន?\" ទាហានម្នាក់នោះព្យាយាមរត់ និងបាញ់កាំជ្រួចសញ្ញា ប៉ុន្តែត្រូវបាន សៀវយ៉ាន ឆក់យកបាន។ គេបានដេញតាម និងទាត់វាឱ្យដួល រួចដាក់ដាវផ្អឹបនឹងករបស់វា៖ \"បើឯងរើ... យើងនឹងវះកឯងភ្លាម។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ឯង... បើឯងសម្លាប់យើង ក្រុមទាហានស៊ីឈ្នួលក្បាលចចកនឹងមិនលែងឯងទេ!\" វាគំរាមទាំងញ័រ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហេហេ លែងយើង? ពួកឯងមិនដែលគិតចង់លែងយើងតាំងពីដំបូងមែនទេ?\" សៀវយ៉ាន សើចចំអក រួចសួរនាំ៖ \"តើ មូឡី (Mu Li) បានអីខ្លះពីប្រអប់ថ្មក្នុងរូងភ្នំ? វាមិនមានកូនសោបើកទេមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មេក្រុមមូឡីបានយកទាំងប្រអប់ និងតុថ្មទៅវិញ ប៉ុន្តែមានអីក្នុងនោះ ខ្ញុំគ្មានសិទ្ធិដឹងទេ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តើប្រាក់រង្វាន់ដែលពួកវាដាក់លើក្បាលយើងមានប៉ុន្មាន?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តាំងពីមេក្រុមត្រលប់ទៅវិញ គាត់បានប្រកាសថា អ្នកណាដែលរាយការណ៍ពីស្លាកស្នាមឯង នឹងទទួលបានរង្វាន់ខ្ពស់។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហេហេ មិននឹកស្មានថាវាតម្លៃដល់ថ្នាក់ហ្នឹងសោះ...\" សៀវយ៉ាន បញ្ចេញចំហាយសម្លាប់។ \"សំណួរចុងក្រោយ តើមានរឿងអីកើតឡើងចំពោះគ្រូពេទ្យទេពអប្សរតូច (Little Fairy Doctor) ទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"គ្មានទេ។ នាងមិនបានចាកចេញពីផ្ទះឱសថរាប់ពាន់ (Thousand Medicinal House) ឡើយ មេក្រុមមិនហ៊ានធ្វើអីនាងទេ។\" ទាហានម្នាក់នោះព្យាយាមលួចដកកាំបិតខ្លីចេញពីដៃអាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អូ៎...\" សៀវយ៉ាន ងក់ក្បាល រួចញញឹមយ៉ាងត្រជាក់៖ \"មើលទៅឯងក៏ដឹងដែរថា យើងមិនដែលគិតចង់ឱ្យឯងត្រលប់ទៅវិញដោយមានជីវិតឡើយ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ឯងទៅងាប់ទៅ!\" វាបានចាក់កាំបិតសំដៅទ្រូង សៀវយ៉ាន ប៉ុន្តែគេគេចផុតយ៉ាងងាយ ហើយវះករបស់វាភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន បានអូសសាកសពពួកវាបោះចូលក្នុងជ្រុះជ្រៅ ដើម្បីកុំឱ្យបន្សល់ទុកស្លាកស្នាមឱ្យមេក្រុមរបស់ពួកវាដឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"លោកគ្រូ យើងត្រូវបង្កើនល្បឿនហ្វឹកហាត់ហើយ។ ត្រឹមតែមួយខែ ពួកវាអាចមកដល់ទីនេះបាត់ទៅហើយ...\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ពិតមែនហើយ។\" សំឡេង យ៉ាវឡាវ ចេញពីក្នុងចិញ្ចៀន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សៀវយ៉ាន សួរទាំងញញឹម៖ \"លោកគ្រូ តើពេលណាទើបលោកគ្រូឱ្យខ្ញុំរៀនបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ថ្នាក់ដី (Di Rank Dou Technique) តាមសន្យា?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហេហេ អាល្អិត កុំស្មានថាបច្ចេកទេសថ្នាក់ដី ដូចថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan Rank) ឱ្យសោះ។ ដើម្បីរៀនវា ឯងត្រូវត្រៀមខ្លួនទទួលការឈឺចាប់ដូចធ្លាក់នរក!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តើខ្ញុំមិនទាន់ឆ្លងកាត់ការលំបាកគ្រប់គ្រាន់ទេអី?\" សៀវយ៉ាន ញញឹម រួចដើរត្រលប់ទៅជ្រលងភ្នំវិញ ទាំងចង់ដឹងថាបច្ចេកទេសថ្នាក់ដីនោះ នឹងខ្លាំងដល់កម្រិតណា។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-22T05:47:24.422Z","2026-04-22T14:01:14.648Z","69e860ecc8bc4f8d72853afa","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"69e79b98bd21d22f6e9fd9c6",120,"ភ្លើងផ្កាឈូកបន្សុទ្ធអារក្ស (Purifying Demonic Lotus Flame)",{"id":26,"number":27,"title":28},"69e8d57449ac4750db529e25",122,"បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់ដី៖ រលកយក្សបំបែកអណ្តាតភ្លើង",322,1790177384051]