[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69e645bf59bcc744132e579e":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",115,"គ្រោះថ្នាក់នៅមាត់រូងភ្នំ (Danger at the Cave Entrance)","\u003Cdiv>នៅលើច្រាំងថ្មដ៏ចោត ស្រមោលពីរបានលេចឡើងនៅក្រោមពន្លឺព្រះច័ន្ទដ៏ភ្លឺច្បាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើពួកយើងចាប់ផ្តើមទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) បោះជំហានទៅមុខដើម្បីសម្លឹងមើលទៅក្នុងលំហដ៏ខ្មៅងងឹតហួសពីគែមច្រាំងថ្ម មុននឹងងាកមកញញឹមសួរគ្រូពេទ្យទេពអប្សរ (Fairy Doctor) ដែលកំពុងគ្របដណ្តប់រាងកាយយ៉ាងជិតដោយឈុតពណ៌ខ្មៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ងក់ក្បាលបន្តិច គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ អង្គុយចុះរើសមែកឈើស្ងួតពីរបីមកចងបញ្ចូលគ្នាបង្កើតជាដុំគប់ភ្លើងពីរ។ នាងបានព្រួសម្សៅពណ៌លឿងខ្ចីពីលើពួកវា ហើយបន្ទាប់មកក៏រកប្រភពភ្លើងដើម្បីអុជ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យកនេះទៅ។» ហុចដុំគប់ភ្លើងទៅឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ក៏ដកខ្សែពួរដ៏វែងមួយចេញមកម្តងទៀត រួចគ្រវីវាដាក់ ស៊ាវយ៉ាន ទាំងញញឹម៖ «ក្នុងនាមជាបុរស អ្នកប្រាកដជាមិនបណ្តោយឱ្យក្មេងស្រីទន់ខ្សោយដូចជាខ្ញុំធ្វើជាអ្នកនាំមុខទេ មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន កាន់ដុំគប់ភ្លើង ហើយទាញខ្សែពួរដោយកម្លាំងទាំងអស់ដើម្បីឱ្យប្រាកដថាវាមិនមានបញ្ហា។ បន្ទាប់មក គេក្រឡេកមើលទៅគ្រូពេទ្យទេពអប្សរដែលកំពុងញញឹម គ្រវីក្បាល ហើយឆ្លើយយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ «ពួកយើងចុះទៅជាមួយគ្នា ខ្ញុំមិនអាចស្ងប់ចិត្តបានទេ ប្រសិនបើត្រូវផ្ញើខ្នងរបស់ខ្ញុំទៅឱ្យអ្នកដែលទើបតែស្គាល់គ្នាមិនទាន់បានយូរនោះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នក...... តើអ្នកពិតជាគ្មានចរិតជាបុរសទាល់តែសោះមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការត្រូវបានសង្ស័យដោយ ស៊ាវយ៉ាន ធ្វើឱ្យគ្រូពេទ្យទេពអប្សរមានអារម្មណ៍ខឹងសម្បារ។ ជាធម្មតា ពួកទាហានស៊ីឈ្នួល (Mercenaries) ដែលនាងបានជួប គឺសុទ្ធតែជាមនុស្សនិយាយត្រង់ៗ និងមិនសូវចេះប្រុងប្រយ័ត្ន ប៉ុន្តែនាងកម្របានឃើញនរណាម្នាក់ដូចជា ស៊ាវយ៉ាន ដែលមានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ សូម្បីតែចំពោះក្មេងស្រីទន់ខ្សោយដែលស្ថិតក្នុងត្រឹមលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ដូចជានាងបែបនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំមានជីវិតតែមួយ ហើយខ្ញុំមិនអាចយកវាទៅភ្នាល់បានទេ ការធ្វើជាវីរបុរសនៅចំពោះមុខស្រីស្អាតអាចដាក់ខ្លួនឯងឱ្យស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់...... សើច...... បំភ្លេចវាទៅល្អជាង។» ស៊ាវយ៉ាន មិនខ្វល់ពីគ្រូពេទ្យទេពអប្សរឡើយ សំឡេងរបស់គេនៅតែស្ងប់ដូចទឹក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នក......»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើនៅតែមានគម្រោងចុះទៅទៀតទេ? ប្រសិនបើនៅតែបង្អង់យូរទៀត វានឹងភ្លឺមិនខាន។» ស៊ាវយ៉ាន ងាកក្បាលបន្តិចទាំងញញឹមសួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទៅ!» សម្លឹងមើលស្នាមញញឹមដែលគួរឱ្យទាស់ចិត្តរបស់ ស៊ាវយ៉ាន គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ធ្វើបានត្រឹមតែខាំធ្មេញ និងជាន់ជើងដោយកំហឹងប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមតិចៗ ស៊ាវយ៉ាន បានចងខ្សែពួរទៅនឹងដើមឈើដ៏ធំ និងរឹងមាំមួយ។ គេបានសាកល្បងទាញវាដោយកម្លាំងម្តងទៀត មុននឹងលាតដៃជាសញ្ញាឱ្យគ្រូពេទ្យទេពអប្សរចូលមកក្នុងរង្វង់ដៃរបស់គេ៖ «មកទីនេះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំមានខ្សែពួរផ្ទាល់ខ្លួន ខ្ញុំមិនត្រូវការជំនួយពីអ្នកទេ!» នៅពេលនាងឃើញទង្វើរបស់ ស៊ាវយ៉ាន គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ស្រាប់តែដកថយក្រោយពីរបីជំហាន ផ្ទៃមុខដ៏មានមន្តស្នេហ៍របស់នាងប្រែជាក្រហមដោយភាពអៀនខ្មាស និងកំហឹង ខណៈដែលនាងស្រែកឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ល្អហើយ។ អ្នកអាចទៅម្នាក់ឯងបាន ប៉ុន្តែខ្ញុំចង់រំលឹកអ្នកថា គ្មាននរណាម្នាក់ធានាបានទេថានឹងគ្មានពស់ពិស ខ្យាដំរី ឬកណ្តុរ...... នៅក្រោមច្រាំងថ្មនាពេលយប់នោះឡើយ។» ស៊ាវយ៉ាន ញញឹមយ៉ាងរាបស្មើ ខណៈគ្រវីស្មា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាមនុស្សចង្រៃ! អ្នកប្រាកដជាស្លាប់មិនល្អទេ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្រមោលខ្មៅមួយបានគ្រវែងមកលើ ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងខ្លាំង ហើយអ្នកក្រោយក៏បានលូកបាតដៃចេញទៅចាប់វាជាប់។ មើលទៅ គេក៏បានឃើញថាវាគឺជាដុំខ្សែពួរដែលដើមឡើយស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើអ្នកហ៊ានលេងល្បិចអាក្រក់ណាមួយ ខ្ញុំនឹងបំពុលអ្នកឱ្យស្លាប់ជាមិនខាន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្របពេលនៃការគំរាមរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ខ្យល់ដ៏ក្រអូបបានបក់មកលើ ស៊ាវយ៉ាន។ ភ្លាមៗនោះ រាងកាយដ៏ទន់ល្មើយបានទង្គិចចូលក្នុងរង្វង់ដៃរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រាងកាយដ៏ទន់ល្មើយដែលចូលមកក្នុងរង្វង់ដៃនោះ មានអារម្មណ៍ដូចជាបានទង្គិចចូលទៅក្នុងបាតបេះដូងរបស់គេដែរ ធ្វើឱ្យបេះដូងរបស់គេញ័ររន្ធត់ដោយមិនដឹងខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដកដង្ហើមធំ ស៊ាវយ៉ាន បានសង្កត់ចិត្តដែលកំពុងរំជើបរំជួលនោះចុះ។ គេបានលូកដៃទៅអោបចង្កេះដ៏តូចច្រឡឹងដែលគេធ្លាប់សរសើរថាជាចង្កេះដែលមានគុណភាពខ្ពស់បំផុត។ ជាមួយនឹងដៃទាំងពីរដែលអោបចង្កេះដ៏ទន់ល្មើយនោះយ៉ាងណែន ស៊ាវយ៉ាន ក៏ស្រាប់តែភ្លេចខ្លួនមួយភ្លែត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើអ្នកនៅតែមិនទាន់ទៅទៀតមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំពេលដែល ស៊ាវយ៉ាន កំពុងរីករាយនឹងភាពទន់ល្មើយ និងភាពយឺតនៃរាងកាយនោះ សំឡេងខឹងសម្បាររបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរស្រាប់តែបន្លឺឡើងនៅត្រចៀករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សុំទោស។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន សើច ប៉ុន្តែពាក្យសម្តីរបស់គេគ្មានស្លាកស្នាមនៃការសុំទោសទាល់តែសោះ។ គេបានអោបស្រីស្អាតយ៉ាងណែនម្តងទៀត រួចប្រើចុងជើងធាក់ចេញពីគែមច្រាំងថ្មយ៉ាងស្រាល។ អ្នកទាំងពីរក៏បានទម្លាក់ខ្លួនចូលទៅក្នុងភាពងងឹតឈឹងនៅក្រោមច្រាំងថ្ម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខ្យល់បក់បោកយ៉ាងខ្លាំងមកលើត្រចៀករបស់ពួកគេ ធ្វើឱ្យសម្លៀកបំពាក់រឹបជាប់នឹងស្បែក។ ដៃឆ្វេងរបស់ ស៊ាវយ៉ាន អោបគ្រូពេទ្យទេពអប្សរជាប់ ខណៈដែលខ្សែពួរដែលរុំជុំវិញដៃស្តាំរបស់គេស្រាប់តែទាញឡើងយ៉ាងណែន ធ្វើឱ្យរាងកាយដែលកំពុងធ្លាក់ចុះយ៉ាងលឿន ក្លាយជាព្យួរនៅលើអាកាសយឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដកដង្ហើមធំយ៉ាងវែង ស៊ាវយ៉ាន ងាកក្បាលទៅមើលគ្រូពេទ្យទេពអប្សរដែលកំពុងអោបគេយ៉ាងណែន ដែលធ្វើឱ្យគេបញ្ចេញស្នាមញញឹមបង្អាប់បន្តិច។ ក្រសែភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលជុំវិញភាពងងឹតឈឹង រួចសួរតិចៗថា៖ «តើអ្នកអាចប្រាប់បានទេថា ទីតាំងនៃរូងភ្នំនៅកន្លែងណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលនាងឮ ស៊ាវយ៉ាន សួរអំពីបញ្ហាសំខាន់ៗ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ក៏បានកាត់បន្ថយភាពតានតឹងដែលកើតចេញពីការ «លោតពីលើទីខ្ពស់» នោះ។ ក្រសែភ្នែករបស់នាងសម្លឹងជុំវិញ ខណៈដែលនាងរអ៊ូរទាំម្នាក់ឯង មុននឹងចង្អុលទៅកាន់ចំណុចមួយក្នុងភាពងងឹត ហើយនិយាយតិចៗថា៖ «វាគួរតែនៅទីនោះ......»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន សម្លឹងមើលទៅទិសដៅដែលគ្រូពេទ្យទេពអប្សរកំពុងចង្អុល ងក់ក្បាលបន្តិច ហើយរំលឹកនាងដោយសំឡេងតិចៗថា៖ «អោបឱ្យណែន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮពាក្យទាំងនេះ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ មានការរារែកបន្តិច ប៉ុន្តែនៅពេល ស៊ាវយ៉ាន ធាក់ជញ្ជាំងច្រាំងថ្មដោយចុងជើង ហើយរាងកាយរបស់ពួកគេបានយោលទៅយ៉ាងខ្លាំងម្តងទៀត នាងក៏ប្រញាប់ចាប់ចង្កេះរបស់ ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងស្លន់ស្លោ ដោយលាក់មុខរបស់នាងនៅក្នុងទ្រូងរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចុងជើងរបស់ ស៊ាវយ៉ាន បន្តធ្វើចលនាតាមជញ្ជាំងច្រាំងថ្ម ហើយដោយមានជំនួយពីកម្លាំងទាញនៃខ្សែពួរ ចម្ងាយរវាងពួកគេ និងរូងភ្នំក៏កាន់តែខិតជិតមកដល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រវែងដុំគប់ភ្លើងទៅ។» នៅពេលដែលខិតជិតមកដល់ម្តងទៀត ស៊ាវយ៉ាន និយាយដោយសំឡេងតិចៗ ខណៈងក់ចង្ការបស់គេឆ្ពោះទៅកាន់ចំណុចខ្មៅនៅខាងមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ។» ផ្ទៃមុខដ៏មានមន្តស្នេហ៍ងក់ក្បាលយល់ព្រម ខណៈដែលគ្រូពេទ្យទេពអប្សរតម្រង់ទៅរកចំណុចខ្មៅនោះ ហើយគ្រវែងដុំគប់ភ្លើងក្នុងដៃរបស់នាងទៅទីនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដុំគប់ភ្លើងបានបោកទង្គិចនឹងជញ្ជាំងច្រាំងថ្ម ធ្វើឱ្យផ្កាភ្លើងខ្ទាតចេញគ្រប់ទិសទី។ ដោយប្រើពន្លឺតិចតួចទាំងនេះ ស៊ាវយ៉ាន ក៏អាចមើលឃើញរូងភ្នំដែលលាក់ខ្លួននៅចម្ងាយយ៉ាងព្រាលៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ឺ....» ឃើញថាពួកគេជិតដល់គោលដៅហើយ ស៊ាវយ៉ាន ដកដង្ហើមធំដោយភាពធូរស្រាល។ រំពេចនោះ រោមពេញខ្លួនរបស់គេស្រាប់តែក្រោកឈរឡើង ខណៈដែលសញ្ញាព្រមានបានភ្លឺឡើងក្នុងចិត្តរបស់គេ។ ចុងជើងរបស់គេបានរុញយ៉ាងខ្លាំងចេញពីជញ្ជាំងច្រាំងថ្ម ធ្វើឱ្យរាងកាយរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ហោះចេញទៅក្រៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឈី......» សំឡេងកាត់ខ្យល់តិចៗបានបន្លឺឡើងពេញផ្ទៃមេឃនាពេលយប់។ ស៊ាវយ៉ាន បានប្រើពន្លឺភ្លើងដែលមិនទាន់រលត់ ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណវត្ថុដែលបានលួចវាយប្រហារមកលើគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពស់ច្រាំងថ្ម (Cliff Snake)។» ទឹកមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ប្រែជាស្រអាប់ ខណៈដែលគេស្រែកហៅឈ្មោះនេះ ហើយទឹកមុខរបស់គេក៏ស្រាប់តែប្រែជាអាក្រក់បន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពស់ច្រាំងថ្ម ដូចដែលឈ្មោះរបស់វាបានបញ្ជាក់ វាគឺជាសត្វចម្លែកប្រភេទពស់ ដែលរស់នៅក្នុងច្រាំងថ្មភ្នំ ហើយមានកម្លាំងប្រហែលថ្នាក់ទីមួយ។ សត្វចម្លែកប្រភេទនេះប្រើប្រាស់រាងកាយដ៏វែងរបស់វាដែលមានស្លាប ដើម្បីហោះហើរលើអាកាសដូចជាសត្វខ្លែង។ លើសពីនេះទៅទៀត ដោយសារតែសត្វចម្លែកនេះមានធាតុថ្ម រាងកាយរបស់វាគឺរឹងដូចថ្ម ដូច្នេះអាវុធធម្មតាគឺពិបាកនឹងបង្កការខូចខាតដល់វាណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅថ្ងៃធម្មតា សូម្បីតែ ស៊ាវយ៉ាន ជួបនឹងពស់ច្រាំងថ្មតែម្នាក់ឯង ក៏គេនឹងត្រូវតស៊ូយ៉ាងលំបាកដោយមិនទាន់ដឹងចាញ់ឈ្នះឡើយ។ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ ដោយសារតែគេកំពុងស្ថិតនៅលើអាកាស ខណៈដែលកំពុងអោបគ្រូពេទ្យទេពអប្សរ គេមិនអាចតស៊ូជាមួយវាបានឡើយ។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលទឹកមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ប្រែជាអាក្រក់បែបនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពស់ច្រាំងថ្ម? តើពួកយើងគួរធ្វើអ្វីឥឡូវនេះ?» ដោយបានឮសំឡេងស្រែកព្រមានរបស់ ស៊ាវយ៉ាន រាងកាយដ៏ទន់ល្មើយរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរបានញ័រ ខណៈដែលនាងប្រញាប់សួរ នាងក៏ធ្លាប់ឮព័ត៌មានអំពីសត្វចម្លែកនេះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ផ្អឹមភ្នែកសម្លឹងមើលពស់ច្រាំងថ្មពណ៌លឿង ដែលកំពុងហោះជារង្វង់នៅលើអាកាស ខណៈកំពុងសម្លឹងមើលពួកគេយ៉ាងត្រជាក់ជាមួយនឹងភ្នែករាងត្រីកោណរបស់វា។ គេរអ៊ូរទាំម្នាក់ឯងមួយសន្ទុះ មុននឹងគំនិតមួយបានលេចឡើង ហើយគេសួរដោយសំឡេងតិចៗថា៖ «តើអ្នកនៅមានម្សៅដែលអាចធ្វើឱ្យមនុស្សបាត់បង់ស្មារតីទៀតទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮពាក្យទាំងនេះ ភ្នែកពណ៌ខ្មៅរលោងរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរបានវិលបន្តិច មិនយូរប៉ុន្មាននាងក៏ងក់ក្បាល រួចលូកកាបូបម្សៅពីក្នុងទ្រូងហុចទៅឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន ហើយនិយាយថា៖ «នេះគឺជាអ្វីដែលនៅសេសសល់ ចូរប្រើវាដោយសន្សំសំចៃផង...... »\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន យកកាបូបនោះ ហើយចាក់ម្សៅទាំងអស់ចូលទៅក្នុងដៃ មុននឹងក្តាប់យ៉ាងណែន។ គេសម្លឹងមើលទៅពស់ច្រាំងថ្មដែលហៀបនឹងចាប់ផ្តើមវាយប្រហារ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឈី......»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងសំឡេងស្រែកម្យ៉ាងទៀត ស្លាបដ៏តូចចង្អៀតរបស់ពស់ច្រាំងថ្មបានបក់បោក។ ជាមួយនឹងក្រសែភ្នែកដ៏អាក្រក់ វាបានហក់សំដៅទៅរក ស៊ាវយ៉ាន។ នៅក្នុងមាត់ដ៏ធំរបស់វា ភ្លុកដ៏ស្រួចបានចាំងពន្លឺត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលពស់ច្រាំងថ្មដែលខិតចូលមកជិតយ៉ាងត្រជាក់ ស៊ាវយ៉ាន ក្តាប់កណ្តាប់ដៃរបស់គេកាន់តែណែនទៅៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រញាប់វាយវាទៅ អាល្ងង់!» នៅក្នុងរង្វង់ដៃរបស់គេ ដោយឃើញថា ស៊ាវយ៉ាន មិនទាន់ធ្វើចលនាអ្វីសោះ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ក៏ប្រញាប់ជម្រុញគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនខ្វល់ពីការជម្រុញរបស់នាង ស៊ាវយ៉ាន នៅតែរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់ ប៉ុន្តែកម្លាំងប្រយុទ្ធ (Dou Qi) នៅក្នុងរាងកាយរបស់គេបានចាប់ផ្តើមហូរតាមផ្លូវថាមពលធាតុ (Meridians) រួចទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែកសម្លឹងមើលពស់ច្រាំងថ្មដែលស្ថិតក្នុងចម្ងាយជិតដប់ម៉ែត្រពីពួកគេ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ បានខ្ញាំខ្នងរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ដោយកំហឹង៖ «អាមនុស្សចង្រៃ ខ្ញុំនឹងត្រូវស្លាប់ដោយសារតែអ្នកមិនខាន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំពេលដែលពស់ច្រាំងថ្មស្ថិតក្នុងចម្ងាយប្រហែលដប់ម៉ែត្រពីពួកគេ ទីបំផុត ស៊ាវយ៉ាន ក៏បានធ្វើចលនា។ កណ្តាប់ដៃដែលក្តាប់យ៉ាងណែនរបស់គេស្រាប់តែបើកចេញ ហើយនៅក្នុងបាតដៃរបស់គេ កម្លាំងធាតុ (Qi) ដ៏ខ្លាំងក្លាមួយបានផ្ទុះចេញមក ដោយនាំយកម្សៅពណ៌សទៅជាមួយ។ ដូចជាព្រួញពណ៌ស វាបានបោកទង្គិចទៅលើពស់ច្រាំងថ្ម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម្សៅពណ៌សបានបោកទង្គិចនឹងពស់ច្រាំងថ្ម ស្រាប់តែផ្ទុះឡើងជាពពកម្ម្សៅ គ្របដណ្តប់ពស់ច្រាំងថ្មនៅខាងក្នុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ធុប!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រូបរាងពណ៌លឿងមួយបានរើបម្រះនៅក្នុងម្សៅពណ៌សមួយសន្ទុះ មុននឹងធ្លាក់ចុះពីលើមេឃយ៉ាងរឹងកំព្រឹង បោកទង្គិចទៅក្នុងជ្រលងភ្នំដ៏ជ្រៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលពស់ច្រាំងថ្មដែលបាត់ខ្លួនទៅក្នុងភាពងងឹត ទីបំផុត ស៊ាវយ៉ាន ក៏ដកដង្ហើមធំដោយភាពធូរស្រាល។ នៅកម្ពស់នេះ ទោះបីជារាងកាយរបស់វាខ្លាំងដូចថ្មក៏ដោយ ក៏វាច្បាស់ជាក្លាយជាសាច់ជ្រាំមិនខាន មែនទេ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ងើបក្បាលឡើងមើលម្សៅពណ៌សដែលកំពុងអណ្តែតលើអាកាស។ គេបានគ្រវីបាតដៃម្តងទៀត កម្លាំងធាតុ ដ៏ខ្លាំងមួយស្រាប់តែរុញទៅមុខ បោសសម្អាតម្សៅទាំងនោះចេញពីអាកាសភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំមិននឹកស្មានថា អ្នកមានជំនាញផ្សេងក្រៅពីចេះធ្វើបាបមនុស្សស្រីសោះ។» ទោះបីជា ស៊ាវយ៉ាន បានប្រើល្បិចបន្តិចក្នុងការប្រយុទ្ធនោះក៏ដោយ ប៉ុន្តែភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់គេ សូម្បីតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដ៏គ្រោះថ្នាក់បែបនេះ ក៏អាចមើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ដែរ។ សូម្បីតែគ្រូពេទ្យទេពអប្សរក៏ចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍គោរពគេក្នុងកម្រិតថ្មីមួយដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ញញឹមដោយមិនសូវមានអារម្មណ៍ ស៊ាវយ៉ាន ទីបំផុតក៏បានអោបគ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ខណៈកំពុងចុះមកដល់កន្លែងមួយនៅខាងក្រៅរូងភ្នំយឺតៗ។ នៅពេលដែលគេសម្លឹងមើលមាត់រូងភ្នំ គេក៏ឃើញថាវាត្រូវបានគ្របដណ្តប់យ៉ាងក្រាស់ដោយកម្ទេចថ្ម និងមែកឈើចម្លែកៗ។ ចិញ្ចើមរបស់គេបានជ្រួញចូលគ្នា ហើយមិនយូរប៉ុន្មានគេក៏គ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម មើលទៅហាក់ដូចជាមានការងារធ្ងន់ធ្ងរមួយជុំទៀតកំពុងរង់ចាំគេហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន បើកបាតដៃយឺតៗ ដកដង្ហើមធំ គេស្រែកក្នុងចិត្តថា៖ «បាតដៃភ្លើង (Fire Palm)!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្របពេលដែលសំឡេងស្រែកបន្លឺឡើងក្នុងចិត្ត កម្លាំងរុញច្រានដ៏ធំមួយបានហូរចេញពីកណ្តាលបាតដៃរបស់គេ។ ដូចជាខ្យល់ព្យុះបោកបក់ស្លឹកឈើជ្រុះ វាបានបក់បោកគំនរកម្ទេចថ្ម និងឈើទាំងនោះទៅក្នុងលំហដ៏ខ្មៅងងឹតរវាងភ្នំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការងារនេះ គ្រាប់ញើសត្រជាក់បានលេចឡើងនៅលើថ្ងាសរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ខណៈដែលដង្ហើមរបស់គេក៏ប្រែជាដង្ហក់បន្តិចដែរ។ នៅក្រោមការសង្កត់សង្កិននៃដាវធំពណ៌ខ្មៅនៅលើខ្នងរបស់គេ បរិមាណកម្លាំងប្រយុទ្ធដែលគេអាចប្រើប្រាស់បាន គឺមិនដល់ ៦០-៧០% នៃបង្រួមកម្លាំងធាតុ (Qi Vortex) នោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដកដង្ហើមធំមួយសន្ទុះ ស៊ាវយ៉ាន ក៏សម្លឹងមើលទៅមាត់រូងភ្នំដែលទើបតែត្រូវបានសម្អាតរួច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឥឡូវនេះ កម្ទេចឈើ និងថ្មត្រូវបានបាត់អស់ហើយ ដោយមានជំនួយពីពន្លឺព្រះច័ន្ទដ៏ព្រាលៗ ស៊ាវយ៉ាន និងគ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ក៏អាចមើលឃើញរូងភ្នំដែលត្រូវបានបន្សល់ទុកដោយបុព្វបុរស (Predecessor) ណាម្នាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មាត់រូងភ្នំមិនសូវធំប៉ុន្មានទេ យ៉ាងច្រើនវាអាចដាក់មនុស្សបានតែពីរ ឬបីនាក់ក្នុងពេលតែមួយប៉ុណ្ណោះ។ រូងភ្នំនោះងងឹត ប៉ុន្តែមនុស្សអាចចាប់អារម្មណ៍ឃើញពន្លឺតិចៗពីខាងក្នុង ដែលផ្តល់ឱ្យវានូវរូបរាងដ៏អាថ៌កំបាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជុំវិញមាត់រូងភ្នំ មានស្លាកស្នាមមុខដាវជាច្រើន ប៉ុន្តែប្រហែលជាដោយសារតែការឆ្លងកាត់ពេលវេលាដ៏យូរ ស្លាកស្នាមទាំងនេះមានសភាពព្រាលខ្លាំងណាស់។ ប្រសិនបើមិនមែនមកពីក្រសែភ្នែកដ៏មុតស្រួចរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ទេ គេប្រហែលជាមិនអាចរកឃើញពួកវាឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពួកយើងមកដល់ទីបំផុតហើយ......»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សើចដោយភាពរំភើប ស៊ាវយ៉ាន អោបគ្រូពេទ្យទេពអប្សរ។ ជាមួយនឹងការធាក់ជញ្ជាំងច្រាំងថ្មជាលើកចុងក្រោយ រាងកាយទាំងពីរក៏បានហោះកាត់អាកាស មុននឹងចុះចតយ៉ាងរឹងមាំនៅមាត់រូងភ្នំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីចុះចត គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ក៏ប្រញាប់ញែកខ្លួនចេញពីរង្វង់ដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងរហ័ស មុននឹងពិនិត្យមើលមាត់រូងភ្នំជាមួយនឹងទឹកមុខរីករាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តោះពួកយើងចូលទៅរកមើលថា តើមានរបស់របរអ្វីខ្លះដែលពួកយើងអាចទទួលបាន ខ្ញុំសង្ឃឹមថាពួកវានឹងមិនធ្វើឱ្យខ្ញុំខកបំណងឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ញញឹមតិចៗដាក់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ហើយដកដុំគប់ភ្លើងចេញមក គេបានដើរនាំមុខចូលទៅក្នុងរូងភ្នំដ៏ងងឹតឈឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅខាងក្នុងដ៏ងងឹតឈឹងនៃរូងភ្នំ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ មានការរារែកបន្តិច។ មួយសន្ទុះក្រោយមក នាងបានជាន់ជើង និងខាំធ្មេញ មុននឹងដើរតាមពីក្រោយ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-20T15:26:55.928Z","69e645bf59bcc744132e579e","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69e63ef959bcc744132e5794",114,"ការតាមរកកំណប់ (Treasure Hunt)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69e6c3d90e52d841235e2280",116,"ស្មៅវិញ្ញាណទឹកកកអគ្គី (Ice Spirit Blazing Grass)",322,1790177383578]