[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69e636ab59bcc744132e578a":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",113,"រូងភ្នំ (Cave)","\u003Cdiv>សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតដែលស្រាប់តែលេចចេញពីបាតនៃច្រាំងថ្ម ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) មានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គេអាចទាញស្មារតីត្រឡប់មកវិញយ៉ាងរហ័ស ហើយបន្ទាប់ពីពិនិត្យមើលឱ្យជិត គេក៏ដឹងថាស្រីស្អាតម្នាក់នោះគឺជា គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ (Fairy Doctor) មកពីក្រុមប្រមូលឱសថ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើច្រាំងថ្ម ក្រសែភ្នែកទាំងពីរបានសម្លឹងមើលគ្នាទៅវិញទៅមក បង្កើតបានជាទិដ្ឋភាពដ៏ចម្លែកមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើ... តើអ្នកអាចទាញខ្ញុំឡើងបានទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីសម្លឹងមើលគ្នាទៅវិញទៅមកមួយសន្ទុះ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ គឺជាអ្នកដំបូងដែលបំបែកបរិយាកាសដ៏អៀនខ្មាសនោះ ជាមួយនឹងសំឡេងដ៏ទន់ភ្លន់របស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ព្រិចភ្នែក ហើយងក់ក្បាលហាក់ដូចជាគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើង។ គេបានចាប់ដៃតូចដែលគ្រូពេទ្យទេពអប្សរលូកមក ហើយប្រើកម្លាំងបន្តិចទាញនាងឡើងពីក្រោមច្រាំងថ្ម។ រាងកាយដ៏ទន់ខ្សោយរបស់នាងបានបង្ហាញនូវរាងរៅយ៉ាងស្រស់ស្អាតនៅលើអាកាស ខណៈដែលនាងលោតឡើងលើគែមនៃច្រាំងថ្មយ៉ាងស្រាលស្រទន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អរគុណ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលជើងប៉ះដី គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ បានខ្សឹបអរគុណ ហើយប្រញាប់លែងដៃពី ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងលឿន។ នាងបានលួចមើលទៅគែមនៃច្រាំងថ្ម ខណៈដែលម្រាមដៃដ៏ស្រឡូនរបស់នាងប៉ះសក់ខ្មៅនៅលើថ្ងាស។ បន្ទាប់មក ក្រសែភ្នែករបស់នាងបានសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវយ៉ាន រួចនិយាយតិចៗថា៖ «អ្នក... អ្នកគឺជាទាហានស៊ីឈ្នួល (Mercenary) ម្នាក់ដែលជួលដោយ «កន្លែងឱសថមួយពាន់ (Thousand Medicine Place)» មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ»។ ស៊ាវយ៉ាន រីករាយនឹងភាពទន់ល្មើយដែលនៅសេសសល់ក្នុងដៃបន្តិច មុននឹងងក់ក្បាលញញឹម។ បន្ទាប់ពីនោះ គេបានងាកមើលទៅភ្នំដែលពោរពេញដោយពណ៌បៃតងគ្មានទីបញ្ចប់នៅត្រើយម្ខាងនៃច្រាំងថ្ម។ ទោះបីជាស្ត្រីម្នាក់នេះមិនស្អាតដាច់គេក៏ដោយ ប៉ុន្តែអាកប្បកិរិយាដ៏ទន់ភ្លន់ និងរាបសារបស់នាង គឺគ្រប់គ្រាន់នឹងធ្វើឱ្យបេះដូងមនុស្សរំភើបទៅហើយ។ ប្រសិនបើការជួបគ្នានេះកើតឡើងនៅពេលផ្សេង ស៊ាវយ៉ាន ច្បាស់ជាបង្អាប់នាងលេងមិនខាន។ ប៉ុន្តែ គេគ្មានអារម្មណ៍បែបនេះឡើយក្នុងអំឡុងពេលហ្វឹកហាត់ដ៏តឹងរ៉ឹងរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីឮចម្លើយរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ហើយឃើញថាគេគ្មានបំណងចង់ចាកចេញ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ បានជ្រួញចិញ្ចើម ហើយងាកមើលជុំវិញខ្លួន។ ទីបំផុត នាងបានចង្អុលទៅរុក្ខជាតិពណ៌សនៅក្បែរច្រាំងថ្ម រួចសួរទាំងញញឹមថា៖ «មើលទៅអ្នកហាក់ដូចជាចង់បេះស្មៅឱសថនេះ តើអ្នកដឹងទេថាវាជាអ្វី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮដូច្នេះ ស៊ាវយ៉ាន ស្ទាបច្រមុះហើយញញឹម៖ «នេះគួរតែជា ផ្លែសួនស (White Orchard Fruit)។ វាជាឱសថកម្រិតមធ្យម ដែលជាធម្មតាដុះតែនៅតាមគែមនៃច្រាំងថ្មប៉ុណ្ណោះ។ វាមានច្រើនណាស់ ប៉ុន្តែគួរឱ្យស្តាយ វាគឺជាចំណីសំណព្វចិត្តរបស់សត្វស្លាបលំដាប់សត្វចម្លែក (Mystical Beast) ដូច្នេះពួកវាត្រូវបានស៊ីភ្លាមនៅពេលធំធាត់ ហើយត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាគ្រឿងផ្សំកម្រមួយក្នុងចំណោមរុក្ខជាតិឱសថកម្រិតមធ្យម។ ប្រសិនបើផ្លែសួនសដែលទុំនេះត្រូវបានលក់នៅហាងឱសថ វាគួរតែមានតម្លៃប្រហែលបួនពាន់កាក់មាស»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញយុវជនម្នាក់នេះអាចរៀបរាប់បានយ៉ាងច្រើនអំពីផ្កាសួនសនៅពីមុខនាង ក្រសែភ្នែករបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរក៏ភ្លឺឡើង។ នាងបាននិយាយដោយសំឡេងភ្ញាក់ផ្អើលថា៖ «តើអ្នកបានរៀនពីរបៀបបែងចែករុក្ខជាតិឱសថផ្សេងៗតាំងពីពេលណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រាន់តែដឹងខ្លះៗប៉ុណ្ណោះ»។ ស៊ាវយ៉ាន និយាយយ៉ាងស្រពិចស្រពិល ខណៈដែលគេគ្រវីស្មា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីនៅជាមួយ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) អស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ ស៊ាវយ៉ាន មិនត្រឹមតែរៀនពីរបៀបចម្រាញ់ថ្នាំ (Refining medicine) ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងចេះបែងចែកប្រភេទគ្រឿងផ្សំឱសថផ្សេងៗទៀតផង។ ជាមួយនឹងបទពិសោធន៍របស់ យ៉ាវ ឡៅ លោកបានឃើញរុក្ខជាតិឱសថកម្រៗគ្រប់ប្រភេទ ហើយក្នុងនាមជាសិស្ស យ៉ាវ ឡៅ ប្រាកដជាបានផ្ទេរចំណេះដឹងទាំងនេះដល់គេដោយធម្មជាតិ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាចនិយាយបានថា ផ្លែសួនស គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកណាដែលរកវាឃើញមុន ប៉ុន្តែដោយសារអ្នកជាអ្នករកឃើញវាដំបូង ខ្ញុំនឹងមិនដណ្តើមពីអ្នកឡើយ»។ បន្ទាប់ពីញញឹមឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន រួច គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ បានអង្គុយចុះ ហើយបេះផ្លែពណ៌ក្រហមឆ្អៅពីបណ្តុំផ្កាយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន រួចហុចវាទៅឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញទង្វើរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ស៊ាវយ៉ាន ស្ទាបក្បាលហើយងក់ក្បាលយ៉ាងរាបស្មើ។ ផ្លែសួនស ប្រហែលជាជារបស់កម្រ និងមានតម្លៃសម្រាប់អ្នកដទៃ ប៉ុន្តែវាជារបស់ដែល ស៊ាវយ៉ាន មិនសូវត្រូវការប៉ុន្មានឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយសារគ្រូពេទ្យទេពអប្សរមិនចង់បាន វាក៏មិនខូចខាតអ្វីដែរក្នុងការទុកវា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ល្អហើយ។ ក្រុមប្រហែលជាសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ ពួកយើងប្រញាប់ត្រឡប់ទៅវិញទៅ»។ បន្ទាប់ពីឃើញ ស៊ាវយ៉ាន ទទួលយកផ្លែសួនសរួច គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ក៏ប្រញាប់និយាយដោយមានក្តីសុខដែលគួរឱ្យសង្ស័យ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កាន់ផ្កាសួនសដ៏ត្រជាក់ក្នុងដៃ ស៊ាវយ៉ាន សង្កេតឃើញភាពប្រញាប់ប្រញាល់របស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ហើយក៏ជ្រួញចិញ្ចើម។ ភ្នែករបស់គេផ្អឹមបន្តិច ខណៈដែលគេមានអារម្មណ៍ថា គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ពេលនេះ... មើលទៅហាក់ដូចជាមានអ្វីមិនធម្មតា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេតុអ្វីបានជានាងប្រញាប់ចាកចេញម្ល៉េះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពសង្ស័យបានភ្លឺឡើងក្នុងចិត្ត ខណៈដែល ស៊ាវយ៉ាន ដាក់ផ្លែសួនសចូលក្នុងហោប៉ៅអាវរបស់គេ។ ធ្វើដូចជាគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើង ស៊ាវយ៉ាន សួរដោយឥតព្រៀងទុកថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាអ្នកចុះទៅក្រោមច្រាំងថ្ម?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលសំណួររបស់ ស៊ាវយ៉ាន ចេញពីមាត់ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ស្រាប់តែនៅស្ងៀមភ្លាម។ ទឹកមុខស្លន់ស្លោបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់នាងក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក មុននឹងត្រូវបានលាក់បាំងយ៉ាងរហ័ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្មានអ្វីទេ មានរុក្ខជាតិឱសថខ្លះដុះនៅលើជញ្ជាំងច្រាំងថ្ម ដូច្នេះខ្ញុំគ្រាន់តែចុះទៅមើលបន្តិចប៉ុណ្ណោះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ...» ស៊ាវយ៉ាន ងក់ក្បាល។ ជាមួយនឹងហេតុផលនេះ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ បានកាត់បន្ថយការសង្ស័យមួយចំនួនរបស់គេ។ យ៉ាងណាមិញ វាពិតជាមានរុក្ខជាតិឱសថមួយចំនួនដែលដុះតាមជញ្ជាំងច្រាំងថ្មមែន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនមែនទេ មើលទៅហាក់ដូចជាមានអ្វីមួយនៅខាងក្រោមច្រាំងថ្ម...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្របពេលដែល ស៊ាវយ៉ាន ហៀបនឹងងាកក្រោយ សំឡេងរបស់ យ៉ាវ ឡៅ ស្រាប់តែបន្លឺឡើងក្នុងចិត្តរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងភ្នែកដែលផ្អឹមបន្តិច ស៊ាវយ៉ាន ក៏បោះជំហានទៅមុខដោយមិនដឹងខ្លួន។ ជញ្ជាំងច្រាំងថ្មដ៏ចោតបានចូលមកក្នុងក្រសែភ្នែករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើជញ្ជាំងច្រាំងថ្ម មានតែថ្មដែលបាក់បែក មែកឈើចម្លែកៗដែលដុះរាយប៉ាយ និងវត្ថុដែលមើលទៅដូចជាឆ្អឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រសែភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានសម្លឹងមើលជញ្ជាំងច្រាំងថ្មយឺតៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏ឈប់នៅកន្លែងមួយដែលត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយមែកឈើវៀចវេរដែលដុះចេញពីទីនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មែកឈើចម្លែកៗនៅលើជញ្ជាំងច្រាំងថ្មត្រូវបានរៀបចំតាមរបៀបដ៏ឈ្លាសវៃ ប៉ុន្តែជាមួយនឹងការរំលឹកពី យ៉ាវ ឡៅ ស៊ាវយ៉ាន ក៏ដឹងថាមានអ្វីមួយមិនប្រក្រតី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមានជំនួយពីពន្លឺព្រះអាទិត្យ ភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន អាចមើលឃើញរន្ធដ៏ខ្មៅងងឹតមួយដែលនៅក្រោមការបិទបាំងនៃមែកឈើ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតជាមានអ្វីមិនប្រក្រតីមែន...» សម្លឹងមើលកន្លែងនោះលើជញ្ជាំងច្រាំងថ្ម ស៊ាវយ៉ាន ខ្សឹបក្នុងចិត្ត។ ស្រាប់តែ ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ប្រែប្រួល។ ជើងរបស់គេបានរេថយក្រោយ ខណៈរាងកាយដកថយ។ គេស្រែកថា៖ «តើអ្នកកំពុងធ្វើអ្វី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេល ស៊ាវយ៉ាន ដកថយក្រោយ ម្សៅពណ៌សត្រូវបានព្រួសឡើងភ្លាមៗ ហើយបានគ្របដណ្តប់លើ ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងរហ័ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម្សៅពណ៌សបានឡោមព័ទ្ធ ស៊ាវយ៉ាន អស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ មុនពេលវាត្រូវបានខ្យល់បក់ខ្ចាត់ខ្ចាយយឺតៗ បង្ហាញឱ្យឃើញ ស៊ាវយ៉ាន ដែលកំពុងដេកសន្លប់នៅលើដី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន ដែលសន្លប់ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ បានរលាស់ម្សៅចេញពីដៃរបស់នាង។ នាងបានខាំបបូរមាត់ហើយដកដង្ហើមធំ៖ «ខ្ញុំប្រាប់ឱ្យអ្នកចាកចេញទៅហើយ ប៉ុន្តែអ្នកមិនស្តាប់ខ្ញុំសោះ។ ឥឡូវអ្នកដឹងខ្លួនហើយមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រវីក្បាលយឺតៗ គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ បានដើរសំដៅទៅរក ស៊ាវយ៉ាន ដែលសន្លប់ ហើយបន្ទាបខ្លួនចុះ។ នាងបានដកខ្សែពួរចេញមក ចាប់ដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ហើយត្រៀមខ្លួនចងវា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលគ្រូពេទ្យទេពអប្សរហៀបនឹងចង ស៊ាវយ៉ាន រឿងដែលមិននឹកស្មានដល់ក៏បានកើតឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ដែលគួរតែសន្លប់នោះ ស្រាប់តែបើកភ្នែកឡើង ហើយបង្វិលបាតដៃរបស់គេ។ ដោយធ្វើឱ្យគ្រូពេទ្យទេពអប្សរមិនទាន់ត្រៀមខ្លួន ស៊ាវយ៉ាន បានលូកដៃទៅចាប់នាងជាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំមិននឹកស្មានថា អ្នកពិតជាប្រើរបស់បែបនេះសោះ។ ប្រសិនបើមិនមែនមកពីការត្រៀមខ្លួនរបស់ខ្ញុំទេ ខ្ញុំប្រាកដជាត្រូវបានអ្នកដាក់ថ្នាំសន្លប់បាត់ទៅហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗបានធ្វើឱ្យនាងភ្ញាក់ផ្អើល ប៉ុន្តែវាមិនបានធ្វើឱ្យប្រតិកម្មរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរយឺតឡើយ។ បន្ទាប់ពីដៃរបស់នាងត្រូវបានចាប់ដោយ ស៊ាវយ៉ាន នាងបានទាត់មួយជើងយ៉ាងខ្លាំងទៅលើគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញថាគ្រូពេទ្យទេពអប្សរមិនព្រមចុះចាញ់ ស៊ាវយ៉ាន សើចយ៉ាងត្រជាក់។ ធ្វើតម្រាប់តាមនាង គេបានទាត់ជើងស្តាំចេញ ហើយបុកនឹងជើងតូចរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរយ៉ាងខ្លាំង។ ភ្លាមៗនោះ ភាពឈឺចាប់បានពេញផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាត និងទន់ភ្លន់របស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាទទួលបានជោគជ័យក្នុងការវាយប្រហារមួយលើកនេះក៏ដោយ ក៏ ស៊ាវយ៉ាន មិនបានឈប់ឡើយ។ ដូចជាខ្សែបូ ជើងឆ្វេងរបស់គេបានសង្កត់ជើងទាំងពីររបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរជាប់។ បន្ទាប់មក ពួកគេទាំងពីរក៏បានដួលទៅលើដី ដោយមាន ស៊ាវយ៉ាន សង្កត់យ៉ាងណែនពីលើគ្រូពេទ្យទេពអប្សរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពទន់ល្មើយពីខាងក្រោមបានធ្វើឱ្យក្បាលរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ញ័ររន្ធត់។ ក្នុងចិត្តគេលួចស្រែកដោយក្តីរីករាយ។ អោនក្បាលចុះ គេសម្លឹងមើលគ្រូពេទ្យទេពអប្សរដែលមុខឡើងក្រហម រួចលើកបបូរមាត់ឡើង ខណៈដែលគេគ្រវីខ្លួនផ្នែកខាងក្រោមដូចជាពួកអ្នកលេង (Hooligan)។ ភ្លាមៗនោះ រាងកាយទាំងពីរបានខិតជិតគ្នាខ្លាំងជាងមុន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លែងខ្ញុំទៅ!» ក្លិនខ្លួនបុរសនៅពីលើនាង បានធ្វើឱ្យគ្រូពេទ្យទេពអប្សរមានអារម្មណ៍វិលមុខបន្តិច ខណៈដែលនាងខាំធ្មេញនិយាយដោយកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេតុអ្វីបានជាអ្នកវាយប្រហារខ្ញុំ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បបូរមាត់ក្រហមដ៏សើមរលោងរបស់នាងបានញ័រ ខណៈដែលគ្រូពេទ្យទេពអប្សរញញឹមយ៉ាងត្រជាក់៖ «ព្រោះខ្ញុំមិនចូលចិត្តអ្នក»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើអ្នកជឿទេថា ខ្ញុំនឹងចាត់ការអ្នកនៅទីនេះ និងពេលនេះតែម្តង?» អោនក្បាលចុះរហូតដល់ពួកគេស្ទើរតែអាចដឹងពីដង្ហើមរបស់គ្នាទៅវិញទៅមក ស៊ាវយ៉ាន ញញឹមយ៉ាងត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើអ្នកមានទំនុកចិត្តអាចទប់ទល់នឹងពួកទាហានស៊ីឈ្នួលជាងមួយរយនាក់នៅខាងក្រៅបាន អ្នកអាចសាកល្បងទៅ!» គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដើមទ្រូងក៏មិនទាន់ពេញ កំប៉េះគូទក៏មិនទាន់ងើប ខ្ញុំមិនសូវចាប់អារម្មណ៍ប៉ុន្មានទេ»។ ស៊ាវយ៉ាន ញញឹមបង្អាប់ មុនពេលផ្ទៃមុខរបស់គេប្រែជាត្រជាក់យឺតៗ។ «តើមានអ្វីនៅខាងក្រោមច្រាំងថ្ម?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំមិនដឹងថាអ្នកកំពុងនិយាយអំពីអ្វីទេ»។ ផ្ទៃមុខរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរបានប្រែប្រួលបន្តិច ខណៈដែលនាងជ្រួញចិញ្ចើមហើយនិយាយថា៖ «ប្រញាប់លែងខ្ញុំទៅ បើមិនដូច្នេះទេខ្ញុំនឹងស្រែក។ ប្រសិនបើអ្នកដទៃឃើញអ្នកធ្វើបែបនេះដាក់ខ្ញុំ អ្នកកុំសង្ឃឹមថាអាចដើរចេញពីជួរភ្នំសត្វចម្លែកនេះដោយមានជីវិតឱ្យសោះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេតុអ្វីបានជាអ្នកមិនស្រែកទៅ? ប្រសិនបើអ្នកចង់ឱ្យមនុស្សកាន់តែច្រើនដឹងអំពីអាថ៌កំបាំងនៅខាងក្រោម អ្នកអាចស្រែករហូតដល់ស្អកកក៏បាន»។ សំឡេងដែលគ្មានអារម្មណ៍របស់ ស៊ាវយ៉ាន បានធ្វើឱ្យគ្រូពេទ្យទេពអប្សរបោះបង់បំណងចង់ស្រែកភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើអ្នកចង់ធ្វើអ្វី?» គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ ដកដង្ហើមធំ ហើយសួរដោយកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើមានអ្វីនៅខាងក្រោម? ប្រសិនបើអ្នកមិនឆ្លើយខ្ញុំតាមត្រង់ទេ ខ្ញុំមិនប្រកាន់ទេក្នុងការចងអ្នកទុក ហើយលាក់អ្នកនៅទីនេះ មុននឹងចុះទៅមើលដោយខ្លួនឯង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នក...» ឮការគំរាមរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ផ្ទៃមុខរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរហាក់ដូចជាស្លន់ស្លោ។ ទោះបីជានាងមានអាយុច្រើនជាង ស៊ាវយ៉ាន បន្តិចក៏ដោយ ប៉ុន្តែកម្លាំងផ្លូវចិត្ត និងភាពវៃឆ្លាតរបស់នាង គឺមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមនឹង ស៊ាវយ៉ាន បានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំឮថាមានសត្វចម្លែកម្យ៉ាងដែលគេស្គាល់ថាជា ស្វាហ្វុង (Co-Ape) នៅក្នុងជួរភ្នំសត្វចម្លែក។ សត្វចម្លែកប្រភេទនេះមានចំណាប់អារម្មណ៍លើមនុស្សស្រី...» ជាមួយនឹងជ្រុងមាត់ដែលងើបឡើងយ៉ាងមានល្បិចកល ស៊ាវយ៉ាន បានអោនក្បាលចុះ ហើយឱ្យបបូរមាត់របស់គេប៉ះនឹងត្រចៀករបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ រួចខ្សឹបដាក់ត្រចៀកនាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាបិសាច!» ផ្ទៃមុខរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរប្រែជាស្លេក ខណៈដែលនាងច្បាស់ជាមានការតក់ស្លុតយ៉ាងខ្លាំង។ នាងក៏ធ្លាប់ឮឈ្មោះសត្វចម្លែកដ៏គួរឱ្យខ្លាចនេះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឱ្យខ្ញុំក្រោកឡើង។ ខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកថាមានអ្វីនៅខាងក្រោម»។ ក្រោមការគំរាមរបស់ ស៊ាវយ៉ាន គ្រូពេទ្យទេពអប្សរដែលមិនអាចទ្រាំទ្របានទៀត ក៏សុខចិត្តបោះបង់ដោយអស់សង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងស្នាមញញឹម ស៊ាវយ៉ាន បានរុញខ្លួនឡើង មុននឹងជួយគ្រូពេទ្យទេពអប្សរឱ្យក្រោកឈរដែរ។ ដើម្បីបង្ការ គេបានចាប់កដៃនាងយ៉ាងណែន ហើយមិនខ្វល់ពីទឹកមុខអៀនខ្មាស និងខឹងសម្បាររបស់នាងឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពួកគេទាំងពីរបានធ្វើដំណើរទៅកាន់គែមនៃច្រាំងថ្ម ហើយសម្លឹងមើលទៅកន្លែងចម្លែកនៅលើជញ្ជាំងច្រាំងថ្មក្នុងពេលតែមួយ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក បបូរមាត់ក្រហមរបស់គ្រូពេទ្យទេពអប្សរបានបើកបន្តិច ហើយនិយាយទាំងមិនសូវចង់ថា៖ «នោះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំបានរកឃើញដោយចៃដន្យនៅពេលប្រមូលឱសថ។ លាក់ខ្លួននៅពីក្រោយមែកឈើចម្លែកៗនោះ គឺជារូងភ្នំមួយដែលពិបាកនឹងចាប់អារម្មណ៍»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«រូងភ្នំនោះគួរតែមានរបស់របរខ្លះដែលបុព្វបុរស (Ancestor) ណាម្នាក់បន្សល់ទុក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំមិនដែលចូលទៅក្នុងនោះទេ ដូច្នេះខ្ញុំមិនប្រាកដអំពីខាងក្នុងរបស់វាឡើយ។ ប៉ុន្តែតាមរយៈតម្រុយមួយចំនួនដែលបានបន្សល់ទុក បុព្វបុរសដែលបានបន្សល់ទុកនូវរឿងនេះ គួរតែខ្លាំងពូកែណាស់»។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-20T14:22:35.278Z","69e636ab59bcc744132e578a","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69e6280159bcc744132e577c",112,"ការចូលទៅក្នុងជួរភ្នំសត្វចម្លែក (Entering the Magic Beast Mountain Range)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69e63ef959bcc744132e5794",114,"ការតាមរកកំណប់ (Treasure Hunt)",322,1790177383449]