[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69e4e8aec84758cfcb2d15a3":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",110,"គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ (Fairy Doctor)","\u003Cdiv>ខ្លឹមឈូកឈាម (Blood Lotus Essence) គឺជាគ្រឿងផ្សំថ្នាំកម្រិតខ្ពស់ដែលកម្របំផុត។ គ្រឿងផ្សំថ្នាំប្រភេទនេះជាធម្មតាដុះលាយឡំជាមួយនឹង ខ្លឹមឈូកលឿង (Yellow Lotus Essence)។ ភាពកម្ររបស់វា និងរូបរាងស្រដៀងគ្នាទៅនឹងខ្លឹមឈូកលឿង ធ្វើឱ្យអ្នកដែលមិនសូវស្គាល់ច្បាស់ពិបាកនឹងបែងចែកវត្ថុទាំងពីរនេះណាស់។ ប្រសិនបើគ្មានសំឡេងឧទានរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) នៅពេលដែល ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) ឃើញរបស់នេះជាលើកដំបូងទេនោះ អ្នកថ្មីថ្មោងដូចជាគេច្បាស់ជាមិនអាចដឹងឡើយថា របស់ដែលមើលទៅសាមញ្ញនេះ តាមពិតគឺជាគ្រឿងផ្សំថ្នាំដ៏កម្រដែលគេកំពុងតាមរកនោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខ្លឹមឈូកឈាម ក៏ជាគ្រឿងផ្សំដ៏សំខាន់មួយក្នុងការផ្សំ «ថ្នាំគ្រាប់ខ្លឹមឈូកឈាម (Blood Lotus Essence Pill)» ផងដែរ។ នៅពេលនិយាយដល់ «ថ្នាំគ្រាប់ខ្លឹមឈូកឈាម» វាក៏ចាំបាច់ត្រូវលើកយកវិធីសាស្ត្រដាំដុះដ៏ចម្លែក «វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង (Flame Mantra)» ដែល ស៊ាវយ៉ាន កំពុងហ្វឹកហាត់មកនិយាយដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាគួរតែត្រូវបានដឹងថា ការវិវឌ្ឍនៃ «វិជ្ជាអណ្តាតភ្លើង» តម្រូវឱ្យមានការលេបត្របាក់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ (Heavenly Flames)។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការលេបអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ មិនមែនជារឿងដែលមានសុវត្ថិភាពនោះឡើយ។ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ មានភាពសាហាវយង់ឃ្នងបំផុត ហើយវាក៏មានលក្ខណៈបំផ្លិចបំផ្លាញយ៉ាងគួរឱ្យរន្ធត់ផងដែរ។ សូម្បីតែលោហៈធាតុពិសេសៗដែលល្បីថាមានភាពរឹងមាំបំផុត ក៏មិនអាចធន់នឹងការដុតកម្ដៅដ៏ខ្ពស់របស់អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌បានឡើយ ចុះទម្រាំតែរាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដូច្នេះ ដើម្បីលេបអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ចូលទៅក្នុងខ្លួន រួចចម្រាញ់ និងស្រូបយកវាដោយជោគជ័យ របស់របរដែលស្មុគស្មាញបំផុតមួយចំនួនត្រូវតែរៀបចំទុកជាមុន។ ហើយ «ថ្នាំគ្រាប់ខ្លឹមឈូកឈាម» នេះ គឺជាវត្ថុដ៏សំខាន់បំផុតក្នុងចំណោមរបស់ទាំងនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីលេប «ថ្នាំគ្រាប់ខ្លឹមឈូកឈាម» រួច ស្រទាប់ឈាមដ៏ចម្លែកមួយនឹងត្រូវបង្កើតឡើងនៅលើផ្ទៃរាងកាយរបស់មនុស្សម្នាក់។ ស្រទាប់ឈាមនេះអាចទប់ទល់នឹងការប៉ះពាល់នឹងកម្ដៅដ៏ខ្លាំងបំផុតបាន។ មានតែជំនួយពីវាប៉ុណ្ណោះ ទើបមនុស្សម្នាក់អាចចូលទៅក្បែរអណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ និងស្វែងរកឱកាសដើម្បីឈានទៅជំហានបន្ទាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ធ្លាប់បានព្យាយាមស្វែងរកវត្ថុចាំបាច់ដែល យ៉ាវ ឡៅ បានប្រាប់គេនៅក្នុងទីក្រុង វូថាន់ (Wu Tan City) ម្តងរួចមកហើយ ប៉ុន្តែមិនទទួលបានលទ្ធផលឡើយ។ គេមិននឹកស្មានថា មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីមកដល់កន្លែងថ្មី គេនឹងមានសំណាងរកឃើញខ្លឹមឈូកឈាមដ៏កម្រនេះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងវិញ្ញាណដ៏អស្ចារ្យរបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានអនុញ្ញាតឱ្យគេលាក់បាំងនូវក្តីរំភើបជាខ្លាំងក្នុងចិត្តបានយ៉ាងជិត ហើយក្រោមក្រសែភ្នែកមិនសូវអត់ធ្មត់របស់អ្នកជួយលក់ គេក៏បានកាន់លេងខ្លឹមឈូកឈាមនៅពីមុខគេដោយឥតព្រៀងទុក។ បន្ទាប់ពីស្ងាត់ស្ងៀមមួយសន្ទុះ គេក៏សួរទាំងញញឹមថា៖ «តើនៅទីនេះមានខ្លឹមឈូកលឿងទៀតទេ? ខ្ញុំចង់ទិញវាក្នុងចំនួនច្រើន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ អ្នកជួយលក់ក៏ស្រឡាំងកាំងបន្តិច។ គេបានសម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន ដោយក្តីសង្ស័យ។ ទោះបីជាខ្លឹមឈូកលឿងមានតម្លៃត្រឹមតែមួយរយមាសក្នុងមួយដុំក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រសិនបើទិញក្នុងចំនួនច្រើន វាក៏នៅតែត្រូវចំណាយប្រាក់ច្រើនគួរសមដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីក្រសែភ្នែកសង្ស័យរបស់គេងាកទៅមើលចិញ្ចៀនរក្សាទុក (Space Ring) នៅលើម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ភាពមន្ទិលសង្ស័យលើផ្ទៃមុខរបស់អ្នកជួយលក់ក៏បាត់អស់ភ្លាមៗ ហើយត្រូវបានជំនួសដោយស្នាមញញឹមអែបអបវិញ៖ «លោកម្ចាស់ សូមរង់ចាំបន្តិច។ ខ្ញុំនឹងទៅយកវាភ្លាម»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ងក់ក្បាលទាំងញញឹម។ គេមិនបន្តផ្ដោតអារម្មណ៍លើខ្លឹមឈូកឈាមដ៏កម្រក្នុងដៃទៀតឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គេបានរុករករបស់ផ្សេងទៀតនៅលើតុដាក់តាំង ធ្វើដូចជាគ្មានរឿងអ្វីកើតឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មិនយូរប៉ុន្មានបន្ទាប់ពីអ្នកជួយលក់ចាកចេញទៅ គេក៏ប្រញាប់ត្រឡប់មកវិញ ហើយដាក់ប្រអប់ឈើតូចមួយដែលគេកាន់នៅលើតុ។ គេញញឹមរួចនិយាយថា៖ «លោកម្ចាស់ នៅទីនេះមានខ្លឹមឈូកលឿងចំនួន ៥៣ ដុំ។ តើលោកមានគម្រោងទិញទាំងអស់មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ញញឹមប៉ុន្តែមិនឆ្លើយឡើយ។ កែវភ្នែករបស់គេបានពិនិត្យមើលខ្លឹមឈូកលឿងនៅក្នុងប្រអប់ឈើ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ភាពខកចិត្តបានឆាបឆេះក្នុងភ្នែករបស់គេ គេមិនបានរកឃើញខ្លឹមឈូកឈាមទីពីរក្នុងចំណោមពួកវាឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន បានដកដង្ហើមធំដោយការខកចិត្តក្នុងចិត្ត ប៉ុន្តែនៅតែរក្សាស្នាមញញឹមនៅលើផ្ទៃមុខ។ ពីក្នុងប្រអប់ គេបានជ្រើសរើសយកជាង ២០ ដុំ រួចដាក់ខ្លឹមឈូកឈាមចូលទៅក្នុងចំណោមពួកវា។ គេងាកទៅរកអ្នកជួយលក់រួចនិយាយថា៖ «ជួយខ្ចប់របស់ទាំងនេះឱ្យខ្ញុំ ហើយគិតលុយផង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកម្ចាស់ វិក្កយបត្រសរុបមានចំនួន ២៤០០ កាក់មាស» អ្នកជួយលក់បានប្រកាសតម្លៃបន្ទាប់ពីបានរាប់ចំនួនខ្លឹមឈូកលឿង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ងក់ក្បាលបន្តិច រួចលើកម្រាមដៃឡើង។ គេបានហុចកាតពណ៌បៃតងខ្ចីដែលមានផ្ទុកកាក់មាស ៥០០០ កាក់ដែលបានលេចឡើងក្នុងដៃឱ្យទៅអ្នកជួយលក់ មុននឹងប្រញាប់ទុកខ្លឹមឈូកលឿងទាំងអស់នោះទៅក្នុងចិញ្ចៀនរក្សាទុក។ ភ្លាមៗនោះ គេមានអារម្មណ៍ធូរស្រាលជាខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីស្ងាត់មួយសន្ទុះ ស៊ាវយ៉ាន ស្រាប់តែសួរទៅកាន់អ្នកជួយលក់ដែលកំពុងឆូតកាតថា៖ «តើខ្លឹមឈូកលឿងនៅទីនេះ មកពីជួរភ្នំសត្វចម្លែក (Magic Beast Mountain Range) មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។ ជួរភ្នំសត្វចម្លែកសំបូរទៅដោយឱសថណាស់។ «កន្លែងឱសថមួយពាន់ (Thousand Medicine Place)» របស់យើងមានក្រុមផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីប្រមូលឱសថ។ ប៉ុន្តែរាល់ពេលដែលយើងចូលទៅក្នុងជួរភ្នំសត្វចម្លែក យើងត្រូវចំណាយប្រាក់យ៉ាងច្រើនដើម្បីជួលទាហានស៊ីឈ្នួល (Mercenaries) ធ្វើជាអ្នកការពារ»។ អ្នកជួយលក់ដែលទើបតែបញ្ចប់ការលក់ដោយជោគជ័យ បានឆ្លើយយ៉ាងរីករាយ ខណៈដែលគេហុចកាតត្រឡប់ទៅឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន វិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ទុករបស់របររបស់គេ រួចងក់ក្បាលបន្តិច។ គេកំពុងរៀបចំចាកចេញ ស្រាប់តែគេចាប់អារម្មណ៍ឃើញថាមានភាពចលាចលនៅមាត់ទ្វារហាងឱសថ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វ៉ោវ! ពិតជាគ្រូពេទ្យទេពអប្សរ (Fairy Doctor) មែន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស្អាតណាស់! មើលចុះ ចង្កេះតូចមួយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាឆ្កួត! ឯងចង់ងាប់មែនទេ? ជាងពាក់កណ្តាលនៃទាហានស៊ីឈ្នួលនៅក្នុងទីប្រជុំជន ឈីងសាន (Qingshan Town) ត្រូវបានសង្គ្រោះដោយគ្រូពេទ្យទេពអប្សរ។ ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់ឮឯងនិយាយបែបនេះ ឯងប្រហែលជាត្រូវដាច់អណ្តាតមិនខាន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសពីរនាក់ដែលឈរនៅមិនឆ្ងាយពី ស៊ាវយ៉ាន កំពុងជជែកគ្នា។ នៅពេលដែលម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេនិយាយពាក្យមិនសមរម្យ មិត្តភក្តិរបស់គេបានប្រញាប់ឃាត់ភ្លាមៗជាមួយនឹងការស្តីបន្ទោសតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំគ្រាន់តែនិយាយលេងតើ... ហាហា» ដោយមានអារម្មណ៍ថាមានក្រសែភ្នែកមិនល្អសម្លឹងមកពីជុំវិញខ្លួន បុរសម្នាក់នោះក៏ស្លេកមុខបន្តិច រួចប្រញាប់រត់ចេញពីហាងឱសថជាមួយមិត្តភក្តិរបស់គេបាត់ទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រូពេទ្យទេពអប្សរម្នាក់នោះ... តើនាងមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះល្បីល្បាញដល់ថ្នាក់ហ្នឹងនៅទីនេះមែនទេ?» ស៊ាវយ៉ាន មានការភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចចំពោះការសន្ទនារបស់បុរសទាំងពីរនាក់ និងប្រតិកម្មរបស់ពួកទាហានស៊ីឈ្នួល។ ឈរនៅចម្ងាយបន្តិច គេបានងាកក្បាល ហើយស្ទើរតែអាចមើលឃើញស្រមោលស្ត្រីក្នុងរ៉ូបពណ៌សតាមចន្លោះនៃហ្វូងមនុស្ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីហ្វូងមនុស្សបានបែកចេញពីគ្នា ទីបំផុត ស៊ាវយ៉ាន អាចមើលឃើញផ្ទៃមុខរបស់ស្ត្រីដែលហ្វូងមនុស្សបានចោមរោមជុំវិញនោះយ៉ាងច្បាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីម្នាក់នោះស្លៀករ៉ូបពណ៌សស្លេក។ នាងមិនមែនស្អាតដាច់គេនោះទេ ប៉ុន្តែអាចហៅថាជាសម្រស់ដែលកម្រនឹងរកបាន។ ផ្ទៃមុខដែលញញឹមស្រស់របស់នាង បានបញ្ចេញនូវចំហាយដ៏ស្រស់ស្រាយដែលប្លែកពីគេ និងបង្កើនមន្តស្នេហ៍របស់នាងយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កែវភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានសម្លឹងមើលរាងកាយរបស់ស្ត្រីម្នាក់នោះ មុននឹងឈប់នៅត្រង់ចង្កេះដ៏តូចដែលចងដោយខ្សែក្រវ៉ាត់ពណ៌បៃតង។ ឃើញចង្កេះដ៏តូចដែលស្ទើរតែឱបមិនជុំបែបនេះ ភាពភ្ញាក់ផ្អើលបានឆាបឆេះក្នុងភ្នែករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងចំណោមស្ត្រីដែល ស៊ាវយ៉ាន បានស្គាល់ ស៊ុនអឺ (Xun Er) គឺជាអ្នកដែលមានមន្តស្នេហ៍បំផុតជាមួយនឹងសម្រស់ និងភាពអាថ៌កំបាំងដែលគ្មានកន្លែងទាស់។ យ៉ា ហ្វី (Ya Fei) គឺជាស្រីស្អាតដែលមានមន្តស្នេហ៍ទាក់ទាញ ហើយ ស៊ាវ យូ (Xiao Yu) មានជើងវែងសិចស៊ីដែលភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន មិនអាចទប់ចិត្តមិនឱ្យសម្លឹងមើលបានរាល់ពេលដែលឃើញនាង។ ចំណែកឯស្ត្រីក្នុងឈុតសនៅពីមុខគេនេះវិញ គឺជាអ្នកដែលមានចង្កេះតូច និងស្រឡូនបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន លិទ្ធបបូរមាត់ទាំងការស្ងើចសរសើរ។ នៅក្បែរគេ អ្នកជួយលក់បានសើចតិចៗ៖ «គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ គឺជាគ្រូពេទ្យដែលត្រូវបានជួលជាពិសេសដោយ «កន្លែងឱសថមួយពាន់» របស់យើង។ មានមនុស្សជាច្រើននៅទូទាំងទីប្រជុំជន ឈីងសាន ដែលចូលចិត្តនាង។ ប្រសិនបើគ្រូពេទ្យទេពអប្សររួមដំណើរជាមួយយើងនៅពេលយើងចូលទៅក្នុងជួរភ្នំសត្វចម្លែកដើម្បីប្រមូលឱសថ ពួកទាហានស៊ីឈ្នួលទាំងអស់នឹងសុខចិត្តបញ្ចុះតម្លៃឈ្នួលរបស់ពួកគេមកត្រឹមកម្រិតទាបបំផុត ហើយជួនកាលថែមទាំងវាយគ្នាដើម្បីដណ្តើមតំណែងការពារទៀតផង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រូពេទ្យ?» ឮបែបនេះ ស៊ាវយ៉ាន ស្រឡាំងកាំងមួយភ្លែត រួចសួរភ្លាមៗថា៖ «តើនាងមិនមែនជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំទេឬ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រូពេទ្យអាចត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាប្រភេទអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំម្យ៉ាងដែរ ប៉ុន្តែពួកគេអន់ជាងឆ្ងាយណាស់បើប្រៀបធៀបនឹងប្រភេទក្រោយ។ យ៉ាងណាមិញ ពួកគេមិនអាចចម្រាញ់ថ្នាំពិតប្រាកដបានឡើយ។ អ្វីដែលពួកគេអាចធ្វើបាន គឺប្រើភ្លើងធម្មតាដើម្បីលាយគ្រឿងផ្សំថ្នាំផ្សេងៗចូលគ្នា ដើម្បីឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពព្យាបាល។ ប្រសិនបើប្រៀបធៀបជាមួយនឹងថ្នាំដែលចម្រាញ់ដោយអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ ថ្នាំបែបនេះគឺមានកម្រិតទាបជាងឆ្ងាយណាស់។ ដូច្នេះ គ្រូពេទ្យទាំងអស់សុទ្ធតែប្រាថ្នាចង់ក្លាយជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ ប៉ុន្តែភាគច្រើនបានបរាជ័យសូម្បីតែចំណាយពេលពេញមួយជីវិតដើម្បីព្យាយាមក៏ដោយ។ បញ្ហាចម្បងគឺស្ថិតនៅលើទាំងធាតុផ្សំពីកំណើត និងកង្វះការណែនាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានឃើញកម្រិតនៃការទទួលស្វាគមន៍របស់នាង និងថ្នាំព្យាបាលនៅលើតុ ស៊ាវយ៉ាន ដំបូងឡើយបានគិតថានាងគឺជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើវាផ្ដាយក្នុងការក្លាយជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំបែបនេះ អាជីពនេះច្បាស់ជាមិនសូវមានតម្លៃ និងកម្របែបនេះឡើយ»។ អ្នកជួយលក់និយាយយ៉ាងអស់សង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន គ្រវីស្មា ខ្ជិលនឹងសួរដេញដោលបន្តទៀត។ គេបានសម្លឹងមើលស្ត្រីក្នុងរ៉ូបពណ៌សដែលបានអង្គុយចុះនៅកន្លែងរបស់នាង និងកំពុងពិនិត្យអ្នកជំងឺដែលរងរបួស។ គេបានស្ទាបចង្កា ហើយទទួលស្គាល់ក្នុងចិត្តថា ស្នាមញញឹមដ៏ទន់ភ្លន់ដែលគ្រូពេទ្យទេពអប្សរបង្ហាញនៅពេលនាងកំពុងព្យាបាលអ្នករងរបួស គឺពិតជាគួរឱ្យចាប់ចិត្តខ្លាំងណាស់។ មិនចម្លែកទេ ដែលពួកទាហានស៊ីឈ្នួលដែលជាធម្មតាសាហាវឃោរឃៅ បែរជាធ្វើខ្លួនដូចជាកូនចៀមដ៏ស្លូតបូតនៅពីមុខនាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីឈរនៅកន្លែងដដែល និងសម្លឹងមើលរូបភាពដ៏ស្រស់ស្អាតនៅពីមុខគេមួយសន្ទុះទៀត ស៊ាវយ៉ាន ក៏បានដើរចេញពី «កន្លែងឱសថមួយពាន់» នេះ។ គេបានដើរតាមផ្លូវមួយសន្ទុះ មុននឹងសម្លឹងមើលមេឃដែលកំពុងងងឹត រួចក៏រកឃើញផ្ទះសំណាក់មួយនៅចុងផ្លូវដោយឥតព្រៀងទុក។ គេបានជួលបន្ទប់មួយ រួចចូលទៅក្នុងនោះ។ នៅក្នុងបន្ទប់ គេបានអង្គុយពែនភ្នែនបន្តិច រួចដកដង្ហើមធំ។ គេចាប់ដងដាវដ៏ធ្ងន់នៅលើខ្នងយ៉ាងណែន រួចលើកវាចេញពីខ្នងជាមួយនឹងសំឡេងថ្ងូរតិចៗ ហើយផ្អែកវាដោយប្រុងប្រយ័ត្ននៅក្បែរគ្រែ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជា យ៉ាវ ឡៅ ធ្លាប់និយាយថា ស៊ាវយ៉ាន មិនអាចដោះដាវធ្ងន់ចេញបានឡើយ សូម្បីតែពេលគេងក៏ដោយ ប៉ុន្តែ ស៊ាវយ៉ាន នាពេលបច្ចុប្បន្នគ្រាន់តែមិនមានសមត្ថភាពធ្វើបែបនេះបាននៅឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយ យ៉ាវ ឡៅ ក៏បានអនុញ្ញាតឱ្យគេដោះវាចេញជាបណ្តោះអាសន្ននៅពេលគេង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីដាវធ្ងន់ដ៏ចម្លែកនោះបានចាកចេញពីរាងកាយរបស់គេ ស៊ាវយ៉ាន អាចមានអារម្មណ៍ថា កម្លាំងធាតុនៅក្នុងខ្លួនរបស់គេ ដូចជាទឹកទន្លេដែលហូរយ៉ាងរហ័ស និងខ្លាំងក្លានៅក្នុងខ្លួនរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន បញ្ចេញដង្ហើមយឺតៗ។ រន្ធញើសទាំងអស់នៅលើរាងកាយរបស់គេស្រាប់តែបើកឡើង។ អារម្មណ៍ស្រណុកសុខស្រួលបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន ស្រែកឡើងដោយក្តីរីករាយ។ អារម្មណ៍នៃការប្រែជាខ្លាំងភ្លាមៗបែបនេះ គឺពិតជាពេញចិត្តខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រវីស្មាដែលកំពុងចុករោយ ស៊ាវយ៉ាន បានយកខ្លឹមឈូកលឿងមួយដុំធំដែលគេទើបតែទិញមកចេញ។ ពីក្នុងចំណោមពួកវា គេបានរើសយកខ្លឹមឈូកឈាម រួចដាក់វាដោយប្រុងប្រយ័ត្នទៅក្នុងប្រអប់ត្បូងពណ៌សដែលគេបានយកចេញពីចិញ្ចៀនរក្សាទុក។ ចំណែកឯខ្លឹមឈូកលឿងកម្រិតទាបដែលនៅសល់ ស៊ាវយ៉ាន គ្រាន់តែបោះពួកវាចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀនរក្សាទុកដោយឥតព្រៀងទុក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហី... ឥឡូវនេះខ្លឹមឈូកឈាមស្ថិតក្នុងដៃរបស់ខ្ញុំហើយ អ្វីដែលខ្ញុំខ្វះខាតគឺគ្រាន់តែ ស្មៅវិញ្ញាណទឹកកកនិងភ្លើង (Ice Fire Spirit Grass) និងស្នូលសត្វចម្លែក (Monster Core) ធាតុទឹកកកថ្នាក់ទី ៤ មួយប៉ុណ្ណោះ មុនពេលដែលខ្ញុំអាចចម្រាញ់ «ថ្នាំគ្រាប់ខ្លឹមឈូកឈាម» បាន»។ ខណៈអង្អែលប្រអប់ត្បូងក្នុងដៃ ស៊ាវយ៉ាន បានជូតមាត់ ហើយដកដង្ហើមធំថា៖ «មើលទៅខ្ញុំច្បាស់ជារវល់នៅថ្ងៃអនាគតហើយ។ គ្រាន់តែស្វែងរកគ្រឿងផ្សំថ្នាំសម្រាប់ «ថ្នាំគ្រាប់ខ្លឹមឈូកឈាម» ក៏ធ្វើឱ្យខ្ញុំឈឺក្បាលខ្លាំងបែបនេះទៅហើយ។ ហី... ការលេបត្របាក់ អណ្តាតភ្លើងឋានសួគ៌ ដោយជោគជ័យ ច្បាស់ជាមិនមែនជាការងារងាយស្រួលឡើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ដកដង្ហើមធំ ហើយគ្រវីក្បាល។ រាងកាយដែលចុករោយរបស់គេ ទីបំផុតបានសម្រាកនៅលើគ្រែ ហើយគេក៏ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយភាពងងុយគេង...\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-19T14:37:34.313Z","69e4e8aec84758cfcb2d15a3","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69e4e3f4c84758cfcb2d1599",109,"ខ្លឹមឈូកឈាម (Blood Lotus Essence)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69e4f330c84758cfcb2d15ad",111,"ការចូលរួមជាមួយក្រុម (Joining a Team)",322,1790177383203]