[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69e4e3f4c84758cfcb2d1599":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",109,"ខ្លឹមឈូកឈាម (Blood Lotus Essence)","\u003Cdiv>ពន្លឺព្រះអាទិត្យដ៏ក្តៅហួតហែងបានបាញ់ឆេះ ខណៈដែលសីតុណ្ហភាពខ្ពស់បានបណ្តាលឱ្យផ្ទៃដីប្រេះស្រពោន។ នៅពេលបាតជើងជាន់លើដីដ៏រឹងនោះ រលកកម្តៅស្រាប់តែបក់មកប៉ះបាតជើង ធ្វើឱ្យអ្នកធ្វើដំណើរហូរញើសជោកខ្លួន ព្រមទាំងជេរប្រទេចដាក់អាកាសធាតុដ៏អាក្រក់នេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើផ្លូវពណ៌លឿងដ៏ធំទូលាយ យុវជនម្នាក់ស្លៀកពាក់ខោអាវធម្មតា កំពុងហូរញើសយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលគេខំប្រឹងដើរទាំងលំបាក។ រាល់ជំហានដែលយុវជននោះបោះទៅ បានដាល់យ៉ាងធ្ងន់ទៅលើដី ហាក់ដូចជាមិនមែនជាជើងមនុស្ស ប៉ុន្តែជាទម្ងន់រាប់តោន ដោយបង្កឱ្យហុយធូលីពណ៌លឿងត្រឡប់ឡើងមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រសិនបើគេពិនិត្យឱ្យជិត គេនឹងមានការភ្ញាក់ផ្អើលដែលឃើញថាយុវជននោះស្ពាយដាវធំពណ៌ខ្មៅដ៏មហិមានៅលើខ្នងរបស់គេ។ ជាជាងនិយាយថាវាជាដាវធំដែលគ្មានមុខ ឬគ្មានចុងស្រួច វាប្រហែលជាអាចហៅថាជាបន្ទាត់ដែកយក្សវិញទើបសម។ នៅផ្នែកខាងលើ វាហាក់បីដូចជាត្រូវបានកាត់ពាក់កណ្តាលដោយកាំបិត ដែលបង្ហាញឱ្យឃើញនូវផ្ទៃរាបស្មើដូចកញ្ចក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើផ្ទៃដីនៃដាវធំខ្មៅងងឹតនោះ មានលំនាំសរសៃដែលស្រពិចស្រពិល និងចម្លែកៗ។ លំនាំសរសៃទាំងនោះបន្តរហូតដល់ដងដាវ ស្ទើរតែជ្រាបចូលទៅគ្រប់អ៊ីញនៃដាវ។ លំនាំទាំងនេះបានផ្តល់ឱ្យបន្ទាត់ដែកនូវភាពអាថ៌កំបាំងពិសេសមួយ ដែលគ្របដណ្តប់លើពណ៌ខ្មៅដ៏សាមញ្ញរបស់វា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រវែងនៃដាវដ៏ចម្លែកនេះ ស្ទើរតែលើសពីកម្ពស់របស់យុវជននោះទៅទៀត។ ការរួមបញ្ចូលគ្នាដ៏ចម្លែកនេះ បានធ្វើឱ្យអ្នកធ្វើដំណើរជារឿយៗសម្លឹងមើលមកគេដោយការចង់ដឹងចង់ឃើញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានធ្វើដំណើរបានប៉ុន្មានរយម៉ែត្រទៀត យុវជននោះទីបំផុតលែងអាចទ្រាំបានទៀតហើយ។ មាត់របស់គេដកដង្ហើមធំមិនឈប់ ខណៈដែលគេអូសជើងដែលធ្ងន់ដូចជញ្ជីងរាប់ពាន់ផោន ឆ្ពោះទៅរកម្លប់ដើមឈើធំមួយនៅក្បែរចិញ្ចើមផ្លូវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលយុវជននោះទៅដល់ក្រោមដើមឈើ គេក៏ដួលសន្លប់ភ្លាមៗ ដោយងើបមុខទៅលើមេឃ។ ជាមួយនឹងក្បាលដែលផ្អែកលើស្មៅដ៏ត្រជាក់ ញើសនៅលើថ្ងាសរបស់គេបានហូរចុះមកដូចជាជ្រលងទឹកតូចមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកគ្រូ របស់នេះ...... វាគួរឱ្យខ្លាចពេកហើយ។ បន្ទាប់ពីស្ពាយវានៅលើខ្នង..... កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ដែលកំពុងរត់ក្នុងខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ក៏ប្រែជាយឺត និងរឹងស្ពឹក។ លើសពីនេះ របស់ចង្រៃនេះមិនធ្ងន់ពេកទេឬ? អ្វីដែលគួរតែជាដំណើរមួយថ្ងៃ បែរជាក្លាយជាពីរថ្ងៃទៅហើយ លើសពីនេះ យើងនៅមិនទាន់ទៅដល់គោលដៅទៀត!» ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) ដកដង្ហើមធំ ខណៈដែលគេនិយាយពាក្យទាំងនេះ សំឡេងរបស់គេបានប្រែជាស្អកបន្តិចទៅហើយដោយសារការបញ្ចេញកម្លាំងខ្លាំងពេក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេ ហេ។ ការហ្វឹកហាត់បានចាប់ផ្តើមជាផ្លូវការហើយ ឯងប្រហែលជាមិននឹកស្មានថាវាគ្រាន់តែជាការដើរលេងធម្មតាមែនទេ? ដោយសារវាត្រូវបានគេហៅថាការហ្វឹកហាត់ដ៏លំបាក ឯងគួរតែរៀបចំខ្លួនដើម្បីរីករាយនឹងការព្យាបាលដែលដូចជានៅក្នុងឋាននរក។ ជីវិតដ៏សុខស្រួលនៅក្នុងទីក្រុង វូថាន់ (Wu Tan City) គឺនៅឆ្ងាយពីឯងបាត់ទៅហើយ»។ នៅក្នុងចិញ្ចៀន សំឡេងសើចបែបចំអក និងចំណាស់របស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) អាចត្រូវបានឮ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្តីទាំងនេះ ស៊ាវយ៉ាន ញញឹមយ៉ាងជូរចត់ ហើយគ្រវីក្បាល ងាកទៅម្ខាងបន្តិច។ តាមរយៈកន្ទុយភ្នែក គេបានសម្លឹងមើលទៅដាវធំពណ៌ខ្មៅដែលគ្មានមុខនៅលើខ្នងរបស់គេដោយភាពតក់ស្លុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេមិននឹកស្មានថាវត្ថុដែលមើលទៅសាមញ្ញនេះ នឹងគួរឱ្យខ្លាចបែបនេះឡើយ។ វាមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យកម្លាំងធាតុដ៏លឿននៅក្នុងខ្លួនរបស់គេប្រែជាយឺតប៉ុណ្ណោះទេ វាក៏មានទម្ងន់ធ្ងន់គួរឱ្យខ្ពើមរអើម ដែលធ្វើឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន ស្ទើរតែបាក់ខ្នង ខណៈពេលដែលប្រើកម្លាំងទាំងអស់ដើម្បីធ្វើឱ្យកម្លាំងធាតុរបស់គេហូរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងកំឡុងពេលពីរថ្ងៃនេះ ស៊ាវយ៉ាន ទីបំផុតបានស្គាល់ពីអត្ថន័យពិតនៃភាពហត់នឿយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល ស៊ាវយ៉ាន ស្ពាយដាវខ្មៅដ៏ចម្លែកនេះនៅលើខ្នង កម្លាំងប្រយុទ្ធរបស់គេអាចប្រៀបធៀបបានទៅនឹងលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ដែលទើបនឹងឡើងកម្រិតថ្មីថ្មោង។ ទោះបីជាដាវខ្មៅនេះបង្ខាំងកម្លាំងគេយ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែឥទ្ធិពលនៃការបង្ខាំងនេះ បានជួយសម្រួលដល់ការបារម្ភរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ក្នុងការបណ្តោយឱ្យអ្នកដទៃដឹងពីកម្លាំងពិតរបស់គេ។ ដោយសារគេគ្រាន់តែជាអ្នកដំណើរឯកោម្នាក់ដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់កន្លែងដែលមិនស្គាល់ វាច្បាស់ជាជារឿងឆ្កួតបំផុត ប្រសិនបើគេបង្ហាញកម្លាំងពិតដល់អ្នកដទៃយ៉ាងងាយស្រួលនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈអង្អែលចិញ្ចៀនរក្សាទុក (Storage Ring) នៅលើម្រាមដៃរបស់គេ ថ្នាំគ្រាប់ពណ៌បៃតងខ្ចីមួយគ្រាប់បានលេចឡើងនៅក្នុងបាតដៃរបស់គេ។ នេះគឺជា «ថ្នាំស្តារកម្លាំងធាតុ (Qi Recovering Pill)» ដែលមានប្រសិទ្ធភាពគួរសម ដែលអាចបង្កើនអត្រានៃការស្តារកម្លាំងធាតុរបស់មនុស្សម្នាក់ក្នុងរយៈពេលដ៏ខ្លី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថ្នាំនេះត្រូវបានចម្រាញ់ជាពិសេសដោយ យ៉ាវ ឡៅ សម្រាប់ ស៊ាវយ៉ាន នៅក្នុងថ្ងៃមុនពេលពួកគេចាកចេញពីទីក្រុង វូថាន់។ ប៉ុន្តែគ្រឿងផ្សំដែលត្រូវការសម្រាប់ថ្នាំស្តារកម្លាំងធាតុនេះ គឺកម្រខ្លាំងណាស់ សូម្បីតែមានឥទ្ធិពលពីសាលដេញថ្លៃលំដាប់អភិជន (Premier Auction House) ក៏ដោយ ក៏គ្រឿងផ្សំដែលប្រមូលបានគឺគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់តែថ្នាំ ៣០ គ្រាប់ប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ជាធម្មតា ស៊ាវយ៉ាន មិនហ៊ានប្រើវាដោយសេរីឡើយ ប៉ុន្តែស្ថានភាពបច្ចុប្បន្នមិនអនុញ្ញាតឱ្យគេមានភាពសន្សំសំចៃនោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលជុំវិញផ្លូវក្បែរនោះយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ស៊ាវយ៉ាន បានប្រាកដថាគ្មាននរណាម្នាក់នៅជុំវិញឡើយ មុនពេលលេបថ្នាំចូលទៅក្នុងមាត់តែម្តង។ គេបានផ្អែកនឹងដើមឈើ ខណៈពេលដែលរង់ចាំថ្នាំមានប្រសិទ្ធភាពដោយមិនប្រញាប់ប្រញាល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាគេនិយាយថា វាជាការល្អបំផុតក្នុងការចូលទៅក្នុងស្ថានភាពហ្វឹកហាត់ ដើម្បីនាំមកនូវប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតពីថ្នាំបន្ទាប់ពីលេបវាក៏ដោយ ប៉ុន្តែក្នុងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ន ស៊ាវយ៉ាន ច្បាស់ជាមិនស្ថិតក្នុងបរិយាកាសល្អបំផុតដើម្បីហ្វឹកហាត់ឡើយ។ មនុស្សម្នាដែលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ជាបន្តបន្ទាប់នៅលើផ្លូវ នឹងធ្វើឱ្យអារម្មណ៍របស់គេរំខានមិនអាចចូលទៅក្នុងស្ថានភាពហ្វឹកហាត់បាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បិទភ្នែកយឺតៗ ស៊ាវយ៉ាន ដែលហត់នឿយខ្លាំង អាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ថា សាច់ដុំដែលរងការខូចខាតរបស់គេ កំពុងស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមដ៏ទន់ភ្លន់ដែលបញ្ចេញចេញពីថ្នាំគ្រាប់យ៉ាងលោភលន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលសារធាតុចិញ្ចឹមតំណក់ចុងក្រោយត្រូវបានស្រូបយក ស៊ាវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ថា កោសិកានៃសាច់ដុំរបស់គេត្រូវបានពង្រឹងដោយថាមពល និងខ្លាំងជាងមុនបន្តិច......\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាការហ្វឹកហាត់ដ៏លំបាកទើបតែចាប់ផ្តើមបានត្រឹមតែពីរថ្ងៃក៏ដោយ ប៉ុន្តែ ស៊ាវយ៉ាន មានទំនុកចិត្តដាច់ខាតក្នុងការយកឈ្នះលើលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយ​ ៦  ប្រសិនបើគេដោះដាវធ្ងន់ចេញពីខ្នងរបស់គេ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មើលទៅដូចជាមានប្រសិទ្ធភាពខ្លះហើយ?» ស៊ាវយ៉ាន រអ៊ូម្នាក់ឯង ខណៈដែលគេប្រើដៃប៉ះមុខ។ ជ្រុងមាត់របស់គេស្រាប់តែញញឹមឡើង ខណៈដែលគេលាតដៃយ៉ាងខ្ជិលច្រអូស ដោយមានអារម្មណ៍ពេញដោយកម្លាំង វាដូចជាគេត្រូវបានបង្កើតថ្មីពីខាងក្នុងមកក្រៅអញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ងើបខ្លួនឡើងពីដី ស៊ាវយ៉ាន បានយកដៃលើដាវយក្សដ៏ចម្លែក និងធ្ងន់នោះ ជាមួយនឹងអារម្មណ៍លាយឡំគ្នារវាងក្តីស្រឡាញ់ និងក្តីស្អប់ មុនពេលបោះជំហានយ៉ាងធ្ងន់ម្តងទៀត ដើម្បីបន្តដំណើរទៅកាន់គោលដៅដែលនៅជិតខាងមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មុនពេលមេឃចាប់ផ្តើមងងឹតបន្តិចម្តងៗ ទីបំផុត ស៊ាវយ៉ាន បានមកដល់ទីប្រជុំជនតូចមួយដែលនៅជិតជួរភ្នំសត្វចម្លែក (Magic Beast Mountain Range)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទីប្រជុំជនតូចនេះត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ទីប្រជុំជន ឈីងសាន (Qingshan Town) ប៉ុន្តែដោយសារវាស្ថិតនៅជិតជួរភ្នំសត្វចម្លែក វាក៏ត្រូវបានគេហៅថា ទីប្រជុំជនសត្វចម្លែកផងដែរ។ មនុស្សភាគច្រើននៅក្នុងទីប្រជុំជនតូចនេះ គឺជាទាហានស៊ីឈ្នួល (Mercenaries) ដែលចំណាយពេលពេញមួយថ្ងៃចិញ្ចឹមជីវិតនៅលើផ្លែដាវ។ ទាហានស៊ីឈ្នួលទាំងនេះ នឹងបង្កើតជាក្រុមដែលដើរកាន់ដៃគ្នាលើដងផ្លូវ និយាយស្តីឡូឡា ខណៈពេលដែលពិភាក្សាគ្នាដោយឥតអៀនខ្មាសអំពីស្ត្រីនៅក្នុងទីប្រជុំជន កន្លែងណាដែលរកបានស្រាខ្លាំងបំផុត និងតំបន់ណាដែលមានសត្វចម្លែកសាហាវបំផុត......\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល ស៊ាវយ៉ាន ដើរនៅលើផ្លូវដែលធ្វើពីថ្មកំបោរ ខណៈពេលដែលស្ពាយដាវដ៏ធំដែលមើលទៅមិនសមរម្យនៅលើខ្នងរបស់គេ កែវភ្នែកដែលចង់ដឹងចង់ឃើញត្រូវបានទាក់ទាញមករកគេជាធម្មតា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គេមិនបានខ្វល់ខ្វាយនឹងកែវភ្នែកទាំងនោះឡើយ ខណៈដែលគេជូតញើសនៅលើថ្ងាស ហើយដើរយឺតៗតាមផ្លូវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហាងជាច្រើនបានតម្រៀបគ្នានៅសងខាងផ្លូវ ហើយជាមួយនឹងទីតាំងដ៏អំណោយផលរបស់ពួកគេ ពួកគេអាចនិយាយបានថាមានប្រជាប្រិយភាពខ្លាំងណាស់។ ស៊ាវយ៉ាន បានគ្រវីកែវភ្នែកដែលចាប់អារម្មណ៍កាត់ហាងដែលមានពន្លឺភ្លឺច្បាស់ មុនពេលឈប់នៅហាងលក់គ្រឿងផ្សំថ្នាំដ៏ធំទូលាយមួយ។ គេបានផ្អាកជំហាន រអ៊ូម្នាក់ឯង មុននឹងដើរចូលទៅក្នុងហាងគ្រឿងផ្សំថ្នាំដែលមានឈ្មោះថា «កន្លែងឱសថមួយពាន់ (Thousand Medicine Place)»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន មិនសូវមានចំណាប់អារម្មណ៍លើរបស់របរដូចជាអាវុធ ឬគ្រឿងសឹកឡើយ ប៉ុន្តែគេមានចំណាប់អារម្មណ៍យ៉ាងខ្លាំងលើគ្រឿងផ្សំថ្នាំដ៏មានតម្លៃផ្សេងៗ។ ឱ្យតែគេអាចរកឃើញគ្រឿងផ្សំថ្នាំដ៏មានតម្លៃ យ៉ាវ ឡៅ នឹងអាចចម្រាញ់វាទៅជាថ្នាំបង្កើនកម្លាំងផ្សេងៗបាន។ ថ្នាំគ្រាប់ គឺជាអ្វីដែលជាក់ស្តែងបំផុតសម្រាប់ការរស់រានមានជីវិត ខណៈពេលដែលធ្វើដំណើរក្នុងជួរភ្នំសត្វចម្លែកដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរចូលទៅក្នុងហាងដ៏ធំទូលាយនោះ ស៊ាវយ៉ាន បានដឹងថាវាត្រូវបានបំភ្លឺយ៉ាងច្បាស់ដោយ ថ្មពន្លឺព្រះច័ន្ទ (Moonlight Stones) ដែលព្យួរនៅលើជញ្ជាំង។ បច្ចុប្បន្ននេះ មានមនុស្សដើរចេញចូលយ៉ាងច្រើននៅក្នុងហាង ដែលធ្វើឱ្យអ្នកជួយលក់ម្នាក់ៗមានភាពមមាញឹកយ៉ាងខ្លាំង។ ដូច្នេះ គ្មាននរណាម្នាក់មកស្វាគមន៍ ស៊ាវយ៉ាន ឡើយនៅពេលដែលគេចូលទៅដល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាគ្មាននរណាម្នាក់ស្វាគមន៍គេក៏ដោយ ក៏ ស៊ាវយ៉ាន មានអារម្មណ៍រីករាយដោយស្ងាត់ៗ។ កែវភ្នែករបស់គេបានសម្លឹងមើលយឺតៗកាត់តាមទូកញ្ចក់ដាក់តាំង រហូតដល់មកដល់ប្រអប់ត្បូងមរកតតូចមួយ រួចក៏ស្រឡាំងកាំងបន្តិចចំពោះអ្វីដែលគេបានរកឃើញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្នាំព្យាបាលរបួស? តើអាចមានអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំនៅទីនេះដែរឬ?» ស៊ាវយ៉ាន រអ៊ូដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលការពិពណ៌នាដែលសរសេរនៅក្រោមដបត្បូងតូចមួយនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រវីក្បាល កែវភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន បន្តមើលទៅមុខទៀត ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគេបានឃើញរបស់ទាំងអស់នៅក្នុងទូដាក់តាំងហើយ គេក៏គ្រវីក្បាលដោយខកចិត្ត។ ទោះបីជាមានគ្រឿងផ្សំថ្នាំកម្រិតមធ្យមខ្លះក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាមិនសូវមានប្រយោជន៍សម្រាប់ ស៊ាវយ៉ាន នាពេលនេះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែល ស៊ាវយ៉ាន ត្រៀមខ្លួនចាកចេញទាំងដៃទទេ កែវភ្នែកដែលដើរមើលដោយចៃដន្យរបស់គេ ក៏ស្រាប់តែឈប់ង៉ក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កែវភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានទម្លុះកញ្ចក់ដាក់តាំង ដើម្បីសម្លឹងមើលវត្ថុពណ៌លឿងខ្ចីមួយនៅក្នុងជ្រុងម្ខាងយ៉ាងមិនដាក់ភ្នែក។ ពេលវេលាដ៏យូរបានកន្លងផុតទៅ មុនពេលគេលិទ្ធបបូរមាត់ ហើយដើរសំដៅទៅរកវត្ថុនោះយ៉ាងធម្មតា ដោយងាកក្បាលដើម្បីពិនិត្យមើលវត្ថុពណ៌លឿងខ្ចីនោះម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រហែម...... តើខ្ញុំអាចរំខានអ្នកឱ្យជួយយកវត្ថុនេះចេញមកបានទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដកកែវភ្នែកដ៏លោភលន់ និងរំភើបរបស់គេចេញបន្តិចម្តងៗ ស៊ាវយ៉ាន បានងើបក្បាលទៅរកអ្នកជួយលក់បុរសម្នាក់ ហើយនិយាយទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីត្រូវបានហៅ អ្នកជួយលក់វ័យក្មេងបានគ្រវីភ្នែកមើលទៅ ស៊ាវយ៉ាន ដែលស្លៀកពាក់សាមញ្ញ មុននឹងក្រឡេកមើលរបស់ដែលគេស្នើសុំ។ បន្ទាប់ពីរកឃើញថាវាគ្រាន់តែជា «ខ្លឹមឈូកលឿង (Yellow Lotus Essence)» ដែលមានកម្រិតទាបបំផុត អ្នកជួយលក់វ័យក្មេងក៏ពេបមាត់ដោយភាពមិនអត់ធ្មត់។ ជាមួយនឹងផ្ទៃមុខរឹងកំព្រឹស គេបានយករបស់នោះចេញពីទូដាក់តាំង៖ «ខ្លឹមឈូកលឿង គ្រឿងផ្សំថ្នាំកម្រិតទាប តម្លៃមួយរយមាស»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនខ្វល់ពីអាកប្បកិរិយាមើលងាយរបស់អ្នកជួយលក់ ស៊ាវយ៉ាន សើចចំអកនៅក្នុងចិត្ត។ គេបានទទួលអ្វីដែលគេគិតថាជា ខ្លឹមឈូកលឿង កម្រិតទាបបំផុតនោះ ហើយបានលួចប្រើក្រចកដៃឆ្កូតស្រាលៗលើផ្ទៃនៃ «ខ្លឹមឈូកលឿង»។ ពណ៌ក្រហមឈាមងងឹតបន្តិច ត្រូវបានបង្ហាញចេញពីផ្ទៃដែលរាងលឿងនោះ។ នៅពេលដែលគេសម្លឹងមើលពណ៌ក្រហមងងឹតដែលស្ទើរតែមើលមិនឃើញនោះ ជ្រុងភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានកន្ត្រាក់បន្តិច។ បន្តិចក្រោយមក ដោយព្យាយាមមិនបង្ហាញពីបំណងពិតរបស់គេ គេបានអង្អែលច្រមុះ ខណៈពេលដែលដកដង្ហើមវែងៗស្រូបយកក្លិនឈាមដ៏ចម្លែកនៅលើម្រាមដៃរបស់គេ។ ភ្លាមៗនោះ ពន្លឺដ៏អស្ចារ្យមួយបានលោតឡើងនៅក្នុងជម្រៅនៃកែវភ្នែករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រាកដណាស់ វាគឺជាខ្លឹមឈូកឈាម (Blood Lotus Essence)!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែលបេះដូងរបស់ ស៊ាវយ៉ាន លោតញាប់ដោយក្តីរំភើប សំឡេងភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចរបស់ យ៉ាវ ឡៅ ក៏ស្រាប់តែបន្លឺឡើងនៅក្នុងគំនិតរបស់ ស៊ាវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាល្អិត សំណាងរបស់ឯងមិនអាក្រក់ទេ ឯងពិតជាអាចរកឃើញឱសថដ៏កម្របែបនេះបានមែន!»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-19T14:17:24.971Z","69e4e3f4c84758cfcb2d1599","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69e4a6e1f3eaf7bd884d7aa4",108,"កម្លាំងបង្កប់នៃ «កម្លាំងផ្ទុះប្រាំបីទិស»",{"id":25,"number":26,"title":27},"69e4e8aec84758cfcb2d15a3",110,"គ្រូពេទ្យទេពអប្សរ (Fairy Doctor)",322,1790177383140]