[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69e34de38d451090a931bbe4":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",100,"ការបែងចែកកម្រិតសក្តានុពល (The Classification of One’s Potential)","\u003Cdiv>សំឡេងនារីដែលមិននឹកស្មានដល់នោះពិតជាស្រទន់ខ្លាំងណាស់ រហូតដល់វាផ្តល់នូវអារម្មណ៍មួយដ៏រំជើបរំជួល។ នៅក្រោមភាពទន់ភ្លន់នេះ ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) មានអារម្មណ៍ថាភ្លេចខ្លួនមួយភ្លែត ទោះបីជាគេមានថាមពលផ្លូវចិត្តខ្លាំងក៏ដោយ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ទីបំផុតគេក៏បានងាកទៅរកប្រភពនៃសំឡេង និងសម្លឹងមើលទៅក្នុងតង់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងស្រមោលនៃតង់ នារីម្នាក់ក្នុងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌បៃតងកំពុងឈរយ៉ាងស្រស់ស្អាតជាមួយនឹងស្នាមញញឹម។ ស្នាមញញឹមនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងគឺពោពេញទៅដោយភាពកក់ក្តៅ ហើយភ្នែករបស់នាងសម្លឹងចុះឡើងយ៉ាងរហ័ស។ ភាពទន់ភ្លន់នៅក្នុងក្រសែភ្នែករបស់នាងគឺដូចជាទឹកដ៏ថ្លាដែលហូរកាត់យ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ ធ្វើឱ្យមនុស្សមានអារម្មណ៍លង់លក់ក្នុងភាពទន់ភ្លន់ដ៏រស់រវើក និងពិសេសរបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នារីម្នាក់នេះមើលទៅមានអាយុច្រើនជាង ស៊ាវយូ (Xiao Yu) និងអ្នកដទៃបន្តិច។ រូបរាងដ៏ពេញលេញ និងឆើតឆាយរបស់នាង បានបញ្ចេញនូវមន្តស្នេហ៍បែបមនុស្សពេញវ័យដែលត្រូវបានច្នៃដោយពេលវេលា។ មន្តស្នេហ៍បែបធម្មជាតិប្រភេទនេះ គឺលើសឆ្ងាយពីអ្វីដែល ស៊ាវយូ និងក្រុមក្មេងស្រីដែលមិនទាន់ដឹងក្តីទាំងនេះមាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន សម្លឹងមើលនារីម្នាក់នោះ។ ទោះបីជារូបសម្បត្តិរបស់នាងហាក់ដូចជាចាញ់ ស៊ុនអឺ (Xun Er) និង ស៊ាវយូ បន្តិចក៏ដោយ ប៉ុន្តែចរិតទន់ភ្លន់ពិតប្រាកដរបស់នាងគឺជាអ្វីដែលធ្វើឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នារីដែលនៅចំពោះមុខនេះគឺទន់ភ្លន់ដូចជាទឹក ដែលបង្ហាញពីនិយមន័យនៃភាពទន់ភ្លន់យ៉ាងពិតប្រាកដ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចាប់តាំងពីនារីម្នាក់នេះបង្ហាញខ្លួនមក ស៊ាវយ៉ាន បានកត់សម្គាល់ឃើញថា ក្រសែភ្នែករបស់សិស្សប្រុសៗមួយចំនួននៅក្នុងតង់បានប្រែជាមានភាពរំជើបរំជួលយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។ ក្រសែភ្នែកដែលពួកគេសម្លឹងមើលនាង ក៏មានបង្កប់នូវមនោសញ្ចេតនាដែលមិនអាចពន្យល់បានដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបានឃើញបាតុភូតនេះ ស៊ាវយ៉ាន ក៏គ្រវីក្បាលតិចៗភ្លាមៗ។ មើលទៅពួកអាល្អិតទាំងនេះប្រហែលជាលួចស្រលាញ់នារីម្នាក់នេះហើយ ដែលវាមិនមែនជារឿងគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលនោះទេ។ ពួកក្មេងៗជាធម្មតាចូលចិត្តស្ត្រីដែលមានភាពចាស់ទុំជាងពួកគេ... អឺ មើលទៅនេះប្រហែលជាគេហៅថា ការនិយមចូលចិត្តនារីដែលមានភាពចាស់ទុំ (mature woman)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រូ រ៉ួ លីន (Teacher Ruo Lin) ហាៗ យូអឺ (Yu'er) នឹកអ្នកខ្លាំងណាស់!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញនារីដ៏ទន់ភ្លន់ដែលបានបង្ហាញខ្លួននៅក្នុងតង់ ស៊ាវយូ ក៏ស្រែកឡើងដោយការភ្ញាក់ផ្អើលភ្លាមៗ។ បន្ទាប់មក នាងក៏ស្ទុះទៅមុខ និងញញឹមទាំងឱបចង្កេះដែលមើលទៅមានសាច់ឈាមបន្តិចតែមិនធាត់នោះយ៉ាងណែន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ យូអឺ តើឯងសប្បាយចិត្តនឹងការសម្រាករបស់ឯងទេ?» នារីដ៏ទន់ភ្លន់ដែលត្រូវបានគេហៅថា គ្រូ រ៉ួ លីន និយាយទាំងញញឹម ខណៈដែលនាងឱប ស៊ាវយូ វិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាមិនអន់ដែរ»។ ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់ស្រាយ ស៊ាវយូ បានខាំត្រចៀកគ្រូ រ៉ួ លីន និងនិយាយលេងសើចតិចៗថា៖ «គ្រូកាន់តែទន់ភ្លន់ទៅៗហើយ។ ប្រសិនបើនៅតែបែបនេះទៀត បុរសណាដែលគ្រូចាប់ចិត្តនៅថ្ងៃអនាគត ប្រាកដជាជាប់អន្ទាក់ក្នុងភាពទន់ភ្លន់នេះមិនខាន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពក្រហមព្រឿងៗបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខ ខណៈដែលគ្រូ រ៉ួ លីន គ្រវីក្បាលទាំងទាល់តម្រិះ។ បន្ទាប់ពីលួងលោម ស៊ាវយូ ដោយការអង្អែលក្បាល នាងក៏ងាកមកសម្រុកទៅកាន់ ស៊ាវយ៉ាន និងអ្នកផ្សេងទៀត រួចងើបចង្ការបស់នាងឡើង។ នាងនិយាយដោយសំឡេងដ៏ទន់ភ្លន់ថា៖ «តើទាំងនេះគឺជាមនុស្សដែលឯងនាំមកមែនទេ? មើលទៅពួកគេហាក់ដូចជាល្អគួរសម»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាៗ ពិតណាស់»។ ងើបដើមទ្រូងឡើងដោយមោទនភាព ស៊ាវយូ ផ្អៀងក្បាល និងសម្លឹងមើល ឡូ ប៊ូ (Luo Bu) យ៉ាងសាហាវ រួចត្អូញត្អែរតិចៗថា៖ «អាម្នាក់នោះកាន់តែក្រអឺតក្រទមទៅៗហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើនរណាប្រើឱ្យឯងទៅចេះតែបញ្ឆេះកំហឹងគេធ្វើអី? ឯងគួរតែដឹងពីអារម្មណ៍ដែលគេមានចំពោះឯង។ បន្ទាប់ពីធ្វើចរិតស្និទ្ធស្នាលជាមួយបុរសផ្សេងនៅចំពោះមុខគេបែបនេះ វាមិនមែនជារឿងចម្លែកទេដែលគេរកលេសធ្វើរឿងឱ្យលំបាកនោះ»។ គ្រូ រ៉ួ លីន និយាយទាំងទាល់តម្រិះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«រឿងនោះកាន់តែធ្វើឱ្យយើងមិនចូលចិត្តគេ»។ ស៊ាវយូ ពេបមាត់ និងនិយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រវីក្បាល រ៉ួ លីន ក៏លែង ស៊ាវយូ។ នាងដើរយឺតៗទៅមុខ និងនិយាយទាំងញញឹមទៅកាន់សិស្សជាងដប់នាក់ដែលនៅក្រោមពន្លឺថ្ងៃដ៏ក្តៅហែងថា៖ «ប្អូនៗសិស្សានុសិស្ស ចូលមកខាងក្នុងមក»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮនាងហើបមាត់និយាយ សិស្សថ្មីដែលកំពុងចេញញើសជោកខ្លួនក្រោមពន្លឺថ្ងៃ ក៏ពោពេញទៅដោយភាពរីករាយភ្លាមៗ។ ពួកគេប្រញាប់ងើបឈរ និងចូលមកក្នុងម្លប់តង់ក្នុងសភាពហត់នឿយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាត្រូវតែនិយាយថា ទោះបីជាវិធីសាស្រ្តបំបាក់ស្មារតីសិស្សថ្មីនេះហាក់ដូចជាអសីលធម៌បន្តិចមែន ប៉ុន្តែវាពិតជាមានប្រសិទ្ធភាព។ យ៉ាងហោចណាស់ ភាពក្រអឺតក្រទមរបស់សិស្សថ្មីដែលចូលមកក្នុងតង់គឺមានការថយចុះយ៉ាងខ្លាំង បើប្រៀបធៀបនឹងពេលដែលពួកគេទើបតែមកដល់ដំបូង។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាដកខ្លួនទៅជ្រកក្រោមស្រមោលតង់ ខណៈដែលភ្នែករបស់ពួកគេសម្លឹងចុះឡើងពេញខាងក្នុងតង់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បញ្ចេញស្នាមញញឹមដែលពោពេញទៅដោយភាពទន់ភ្លន់ទៅកាន់គ្រប់គ្នា គ្រូ រ៉ួ លីន ទីបំផុតបានឈប់ក្រសែភ្នែកនៅលើផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន។ នាងញញឹម និងនិយាយតិចៗថា៖ «ឡូ ប៊ូ មិនមានបំណងអាក្រក់អ្វីឡើយ។ ពីមុនមក គេគ្រាន់តែខឹងបន្តិចបន្តួច ដូច្នេះសកម្មភាពរបស់គេប្រហែលជាមិនសមរម្យខ្លះ។ សូមកុំប្រកាន់ទោសគេអី»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាៗ គ្រូប្រហែលជានិយាយលេងហើយ។ ខ្ញុំគឺជាមនុស្សដែលមានចរិតល្អម្នាក់ តើឱ្យខ្ញុំទៅប្រកាន់ទោសរៀមច្បង ឡូ ប៊ូ យ៉ាងម៉េចទៅ?» ស៊ាវយ៉ាន អេះក្បាល និងញញឹមបែប \"អៀនខ្មាស\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ មនុស្សភាគច្រើននៅក្នុងតង់បានត្រឹមតែគ្រវីភ្នែក និងលួចសើចក្នុងចិត្ត។ តើអាល្អិតម្នាក់នេះមិនមានអារម្មណ៍អៀនមាត់ខ្លះទេឬ នៅពេលនិយាយពាក្យទាំងនេះ បន្ទាប់ពីទើបតែវាយរៀមច្បងម្នាក់ឱ្យសន្លប់ទាំងឥតសុជីវធម៌បែបនេះ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីសម្លឹងមើលយុវជនដែលកំពុងញញឹមនៅចំពោះមុខយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ គ្រូ រ៉ួ លីន បានធ្មេចរោមភ្នែកដ៏វែងរបស់នាង។ នាងមានអារម្មណ៍មិនល្អថា បន្ទាប់ពីធ្វើជាគ្រូបង្រៀនអស់ជាច្រើនឆ្នាំមក ទីបំផុតនាងបានជួបសិស្សម្នាក់ដែលនឹងធ្វើឱ្យនាងឈឺក្បាលបំផុតហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបណ្តោយឱ្យការស្រមើស្រមៃរបស់នាងដើរហួសព្រំដែន គ្រូ រ៉ួ លីន ក៏គ្រវីក្បាល និងបញ្ជាឱ្យសិស្សប្រុសពីរនាក់ទៅសែង កឺ ឡា (Ge La) ដែលសន្លប់ចូលមកខាងក្នុង។ នាងឱនក្បាល និងពិនិត្យមើលរបួសរបស់ កឺ ឡា។ ភ្លាមៗនោះ នាងជ្រួញចិញ្ចើម និងសម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវយ៉ាន ដែលមានទឹកមុខស្លូតត្រង់ក្នុងន័យស្តីបន្ទោស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ត្រូវបានវាយលុកដោយកម្លាំងនៃក្រសែភ្នែករបស់នាង ស៊ាវយ៉ាន មានអារម្មណ៍ថាផ្នែកខាងក្នុងរបស់គេញាប់ញ័រ។ ជ្រុងមាត់របស់គេកន្ត្រាក់ ប៉ុន្តែគេមិនបានបាត់បង់ការយកចិត្តទុកដាក់ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីគិតមួយសន្ទុះទាំងជ្រួញចិញ្ចើម គ្រូ រ៉ួ លីន បានលូកដៃដ៏សស្អាតរបស់នាងចេញ និងប៉ះដៃរបស់ កឺ ឡា តិចៗភ្លាមៗ នៅក្រោមក្រសែភ្នែកដ៏ច្រណែនរបស់សិស្សប្រុសៗ។ ថាមពលពណ៌ខៀវខ្ចីដែលត្រជាក់ស្រឹបត្រូវបានដឹកនាំដោយដៃរបស់នាងចូលទៅក្នុងរាងកាយរបស់ កឺ ឡា ដោយជួយសម្រួលកម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ដែលច្របូកច្របល់នៅក្នុងខ្លួនគេ និងជួយព្យាបាលរបួសមួយចំនួនដែលបង្កឡើងដោយ ស៊ាវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងចំណោមការបែងចែកផ្សេងៗនៃកម្លាំងធាតុ កម្លាំងធាតុធាតុទឹកគឺជាប្រភេទដែលទន់ភ្លន់បំផុត។ ក្នុងករណីដែលគ្មានថ្នាំព្យាបាល កម្លាំងធាតុធាតុទឹកគឺជាជម្រើសដ៏សមស្របបំផុតដើម្បីជួយព្យាបាលរបួស។ ហេតុដូច្នេះហើយ អ្នកដែលប្រើប្រាស់កម្លាំងធាតុធាតុទឹក ក៏ត្រូវបានគេស្គាល់ជាទូទៅថាជា \"ថ្នាំព្យាបាលចល័ត\" ផងដែរ។ នៅក្នុងក្រុមទាហានស៊ីឈ្នួលជាច្រើន អ្នកដែលមានវិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុធាតុទឹកគឺជាចំណុចដែលមិនអាចខ្វះបាន។ យ៉ាងណាមិញ នៅពេលដែលសមាជិកក្នុងក្រុមរងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ មានតែកម្លាំងធាតុធាតុទឹក ឬធាតុឈើប៉ុណ្ណោះ ដែលអាចជួយសមាជិកនោះឱ្យមានពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីព្យាបាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមភាពកក់ក្តៅនៃកម្លាំងធាតុរបស់គ្រូ រ៉ួ លីន កឺ ឡា ដែលសន្លប់បាត់ស្មារតី ក៏ស្រាប់តែដឹងខ្លួនឡើងវិញជាមួយនឹងសំឡេងថ្ងូរ។ បើកភ្នែក និងឃើញគ្រូ រ៉ួ លីន កំពុងញញឹមនៅក្បែរខ្លួន ភ្នែករបស់គេពោពេញទៅដោយភាពងប់ងុល និងការគោរព។ ភ្លាមៗនោះ គេក៏ក្រោកឈរឡើងទាំងអៀនខ្មាស។ ភ្នែករបស់គេក្រឡេកមើល ស៊ាវយ៉ាន ហើយគេក៏ប្រញាប់គេចភ្នែកចេញដោយភាពភ័យខ្លាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើឯងមិនអីទេឬ?» លែងដៃរបស់នាង រ៉ួ លីន សួរយ៉ាងទន់ភ្លន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អរគុណគ្រូ»។ កឺ ឡា ងក់ក្បាលដោយអំណរគុណ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ល្អហើយដែលដឹងថាឯងមិនអី»។ ញញឹម គ្រូ រ៉ួ លីន ងាកក្រោយ និងអង្គុយចុះយ៉ាងឆើតឆាយនៅលើកៅអីមេដឹកនាំ។ ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមពេញមុខ នាងសម្លឹងមើលសិស្សថ្មីដែលជួបជុំគ្នានៅក្នុងតង់។ នាងគ្រវីដៃដ៏សស្អាតរបស់នាង ហើយចិញ្ចៀននៅលើម្រាមដៃរបស់នាងក៏ភ្លឺឡើង ខណៈដែលរមូរពណ៌បៃតងធ្វើពីស្បែកពពែ និងប៊ិចមួយបានលេចឡើងនៅក្នុងដៃរបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ងើបភ្នែកឡើង គ្រូ រ៉ួ លីន ញញឹមក្នុងកាយវិការដ៏ខ្ជិលច្រអូសបន្តិច។ «ប្អូនៗសិស្សានុសិស្ស សូមអបអរសាទរដែលបានជាប់ការសាកល្បង។ ឥឡូវនេះ ប្អូនៗអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាបានចូលរៀននៅក្នុង សាលា ជា ណាន ហើយ។ ដោយសារតែសាលាត្រូវការបែងចែកសិស្សទៅតាមសក្តានុពលរបស់ពួកគេ គ្រូនឹងត្រូវដឹងពីកម្លាំងពិតប្រាកដនាពេលបច្ចុប្បន្នរបស់ប្អូនៗ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កម្លាំងធាតុកម្រិត ៨ (8 Duan Qi) នឹងស្ថិតក្នុងថ្នាក់ F ក្នុងន័យសក្តានុពល។ នេះគឺជាតម្រូវការអប្បបរមាដើម្បីចូលក្នុង សាលា ជា ណាន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កម្លាំងធាតុកម្រិត ៩ (9 Duan Qi) នឹងស្ថិតក្នុងថ្នាក់ E»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយមួយ ថ្នាក់ D, លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយពីរ ថ្នាក់ C។ បន្តក្នុងលក្ខណៈបែបនេះ ថ្នាក់ខ្ពស់បំផុតគឺថ្នាក់ S សម្រាប់អ្នកដែលជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយប្រាំ។ ជាការពិតណាស់ នេះត្រូវបានកំណត់ចំពោះអ្នកដែលមានអាយុតិចជាងម្ភៃឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ។ អស់រយៈពេលជាងមួយទសវត្សរ៍មកនេះ សាលា ជា ណាន ធ្លាប់ឃើញសិស្សតែម្នាក់គត់ដែលមានសក្តានុពលថ្នាក់ S។ ឥឡូវនេះ \"អាបធ្មប់តូច\" (Little Witch) ម្នាក់នោះពិតជាអស្ចារ្យខ្លាំងណាស់នៅក្នុងសាលា»។ ខ្ទប់បបូរមាត់ក្រហមរបស់នាង និងសើចតិចៗ រោមភ្នែកដ៏វែង និងរលីងរលោងរបស់ រ៉ួ លីន ព្រិចតិចៗ។ «គ្រូពិតជាមិនមានក្តីសង្ឃឹមខ្ពស់ក្នុងការជួបនរណាម្នាក់ដែលស្ថិតក្នុងថ្នាក់តែមួយជាមួយអាបធ្មប់តូចនោះទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគ្រូអាចទទួលបានអ្នកក្នុងថ្នាក់ B ឬ C គ្រូនឹងស្កប់ចិត្តហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>និយាយមកដល់ត្រង់នេះ រ៉ួ លីន បានលួចសម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន និង ស៊ុនអឺ។ តាមរយៈការដឹង (perception) របស់នាង ក្នុងចំណោមមនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងតង់ មានតែអ្នកទាំងពីរនេះទេដែលផ្តល់ឱ្យនាងនូវអារម្មណ៍ដែលមិនអាចស្មានដល់។ នាងព្យាករណ៍ថា កម្លាំងរបស់អ្នកទាំងពីរនឹងមិនទាបជាងថ្នាក់ C ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មិនមែនមានតែនាងម្នាក់ទេដែលកំពុងទស្សន៍ទាយ។ មនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងតង់ដែលបានឃើញសកម្មភាពរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ក៏កំពុងទស្សន៍ទាយក្នុងចិត្តដែរ។ តើសក្តានុពលរបស់មនុស្សដែលមើលទៅហាក់ដូចជាខុសធម្មតាម្នាក់នេះ ស្ថិតក្នុងថ្នាក់ណាទៅ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនអីទេ ចាប់ផ្តើមទៅ។ ចាប់ផ្តើមពីខាងឆ្វេង រាយការណ៍ឈ្មោះ កម្រិតកម្លាំងធាតុ និងអាយុរបស់ប្អូនៗ»។ ដៃទទេរបស់ រ៉ួ លីន កាន់ប៊ិចទឹកថ្នាំ និងញញឹមយ៉ាងទន់ភ្លន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញថាការចុះឈ្មោះហៀបនឹងចាប់ផ្តើម ស៊ាវយូ និងអ្នកផ្សេងទៀតនៅក្នុងតង់ក៏ពោពេញទៅដោយចំណាប់អារម្មណ៍ និងអង្គុយចុះនៅជ្រុងម្ខាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេ! យូអឺ តើ ស៊ាវយ៉ាន នៃត្រកូលឯងស្ថិតក្នុងកម្រិតណាដែរ?» ក្រុមក្មេងស្រីដ៏ស្រស់ស្អាតពីរបីនាក់ដែលកំពុងច្របៀតគ្នាជាមួយ ស៊ាវយូ បានសួរដោយចង់ដឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវយូ ជ្រួញចិញ្ចើម និងនៅស្ងៀមមួយសន្ទុះ។ នាងមិនដែលឃើញ ស៊ាវយ៉ាន វាស់កម្រិតកម្លាំងធាតុរបស់គេឡើយ។ ហេតុដូច្នេះហើយ នាងមិនហ៊ាននិយាយច្រើនពេកទេ ខ្លាចក្រែងធ្វើឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន ខ្មាសគេប្រសិនបើនាងនិយាយខុស។ ស៊ាវយូ នាពេលបច្ចុប្បន្ន ដោយគ្មានហេតុផលច្បាស់លាស់ បានចាប់ផ្តើមគិតគូរដល់ ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងចម្លែក។ ប្រសិនបើកាលពីមុន នាងប្រហែលជាសប្បាយចិត្តនឹងភាពខ្មាសអៀនដែល ស៊ាវយ៉ាន ជួបប្រទះមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីរារែកមួយសន្ទុះ ស៊ាវយូ បានផ្តល់ចម្លើយបែបប្រយ័ត្នប្រយែងបន្តិចថា៖ «យើងគិតថាគេគួរតែអាចសម្រេចបានថ្នាក់ C ឬ B»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វ៉ោហ៍! នោះគឺល្អខ្លាំងណាស់ទៅហើយ។ គេអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកមានទេពកោសល្យបំផុតដែលចូលរៀនក្នុង សាលា ជា ណាន។ កាលពីសក្តានុពលរបស់យើងត្រូវបានគេវាយតម្លៃកាលពីមុន អ្នកដែលល្អបំផុតគឺបានត្រឹមតែថ្នាក់ D ប៉ុណ្ណោះ»។ ឮបែបនេះ សិស្សស្រីមួយចំនួននិយាយដោយក្រសែភ្នែកច្រណែន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយូ ញញឹមតិចៗ ប៉ុន្តែមិនបានបន្តនិយាយអ្វីឡើយ។ ក្រសែភ្នែករបស់នាងផ្តោតទៅលើការវាយតម្លៃដែលបានចាប់ផ្តើមរួចហើយនៅចំកណ្តាលតង់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហៃ យ៉ាន (Hei Yan), កម្លាំងធាតុកម្រិត ៩ (Ninth stage Duan Qi), អាយុម្ភៃឆ្នាំ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យុវជនដែលមានសម្បុរស្បែកខ្មៅបន្តិចដែលអង្គុយនៅជ្រុងខាងឆ្វេងបំផុត បានប្រកាសព័ត៌មានរបស់គេជាមួយនឹងផ្ទៃមុខដែលឡើងក្រហមបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ញញឹម និងងក់ក្បាល គ្រូ រ៉ួ លីន កត់ត្រាព័ត៌មានរបស់សិស្សនោះយ៉ាងរហ័ស។ បបូរមាត់ក្រហមរបស់នាងបន្លឺឡើងថា៖ «ថ្នាក់ E»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លីន ដុន (Lin Dun), កម្លាំងធាតុកម្រិត ៨ (Eight Duan Qi), អាយុដប់ប្រាំបួនឆ្នាំ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្នាក់ F»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កឺ លី (Ke Li), កម្លាំងធាតុកម្រិត ៩ (Nine Duan Qi), អាយុដប់ប្រាំពីរឆ្នាំ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្នាក់ E»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងពេលដែលគ្រប់គ្នាផ្លាស់ប្តូរវេនគ្នារាយការណ៍ព័ត៌មានរបស់ពួកគេ សិស្សថ្មីពីរបីនាក់ទៀតដែលទើបតែជាប់ការសាកល្បងនៅខាងក្រៅ ក៏ដើរចូលមកក្នុងតង់ម្តងម្កាល។ បន្ទាប់ពីពួកគេត្រូវបានរៀមច្បងព្រមានយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ពួកគេក៏ប្រញាប់ឈរតម្រង់ជួរពីក្រោយយ៉ាងស្ដាប់បង្គាប់ និងរង់ចាំរាយការណ៍ព័ត៌មានរបស់ពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងចំណោមមនុស្សជាងម្ភៃនាក់ដែលបានរាយការណ៍ព័ត៌មានរួច ភាគច្រើននៃពួកគេគឺខ្សោយជាងលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់។ ជាធម្មតា មានសិស្សថ្មីមួយចំនួនដែលដើមឡើយមានកម្លាំងធាតុកម្រិត ៩ ប៉ុន្តែត្រូវបានទម្លាក់មកកម្រិត ៨ វិញ បន្ទាប់ពីបរាជ័យក្នុងការក្លាយជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មុននឹងដល់វេនរបស់ ស៊ាវយ៉ាន អ្នកដែលលេចធ្លោជាងគេក្នុងក្រុម គឺជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយមួយ ដែលមានអាយុដប់ប្រាំពីរឆ្នាំ។ យោងតាមការគណនាសក្តានុពលរបស់គេ នេះគឺត្រឹមតែថ្នាក់ D ប៉ុណ្ណោះ។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ វាក៏បានផ្តល់ភាពរីករាយខ្លះដល់ រ៉ួ លីន ដែរ។ យ៉ាងណាមិញ សម្រាប់យុវជនអាយុដប់ប្រាំពីរឆ្នាំម្នាក់ដែលអាចឈានដល់លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយមួយ មានន័យថាគេមានសក្តានុពល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីសិស្សថ្មីដែលនៅពីមុខ ស៊ាវយ៉ាន រាយការណ៍ព័ត៌មានរួចរាល់ ក្រសែភ្នែកទាំងអស់នៅក្នុងតង់ស្រាប់តែផ្តោតទៅលើយុវជនដែលហៀបនឹងលង់លក់ដោយសារការរង់ចាំយ៉ាងយូរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បង ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan ge-ge) ដល់វេនបងហើយ»។ ឃើញភ្នែកដ៏ព្រិលៗរបស់ ស៊ាវយ៉ាន នៅក្បែរនាង ស៊ុនអឺ បានព្យាយាមដាស់គេទាំងទាល់តម្រិះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ»។ ស៊ាវយ៉ាន ដែលទើបតែភ្ញាក់ពីគេង បានប្រញាប់ជូតទឹកមាត់ដែលមិនមានពិតប្រាកដចេញពីមាត់របស់គេ។ ក្រសែភ្នែករបស់គេងាកទៅខាងមុខ ស្រាប់តែឃើញគ្រូ រ៉ួ លីន ដ៏ស្រស់ស្អាតកំពុងញញឹមយ៉ាងស្រស់ស្រាយដាក់គេ។ ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមដ៏អៀនប្រៀន ស៊ាវយ៉ាន ពេបមាត់ និងបង្ហាញធ្មេញដ៏សស្អាតរបស់គេ។ «ខ្ញុំមិនអាចប្រៀបធៀបជាមួយ \"អាបធ្មប់តូច\" ដែលគ្រូបានលើកឡើងនោះទេ។ បន្ទាប់ពីគិតគូរគ្រប់យ៉ាង និងថ្លឹងថ្លែងខ្លួនឯងម្តងហើយម្តងទៀត... មើលទៅខ្ញុំប្រហែលជាអាចរាប់បានថាស្ថិតក្នុងថ្នាក់ A ដែរ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ...» ពាក្យសម្តីដែលហាក់ដូចជាស្តាយក្រោយបន្តិចរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ទើបតែចេញពីមាត់របស់គេភ្លាម តង់ដែលពោពេញទៅដោយសំឡេងខ្សឹបខ្សៀវ ក៏ស្រាប់តែប្រែជាស្ងាត់ជ្រងំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅជ្រុងម្ខាង ផ្ទៃមុខរបស់ ឡូ ប៊ូ កន្ត្រាក់។ គេមិននឹកស្មានថា យុវជនអាយុដប់ប្រាំមួយ ឬដប់ប្រាំពីរឆ្នាំម្នាក់នេះ ពិតជាមានកម្លាំងស្មើនឹងរូបគេឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្បែរ ឡូ ប៊ូ ផ្ទៃមុខរបស់ កឺ ឡា ក៏ប្រែជាស្លេកបន្តិចដែរ។ ផ្ទៃមុខរបស់គេពោពេញទៅដោយភាពជូរចត់។ មិនឆ្ងល់ទេដែលគេចាញ់យ៉ាងអាម៉ាស់បែបនេះ។ អាល្អិតម្នាក់នេះគឺជាចចកក្នុងស្បែកចៀម (wolf in sheep's skin) សោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យូអឺ... ឯង... តើឯងមិនបាននិយាយថាគេយ៉ាងច្រើនបានត្រឹមតែថ្នាក់ C ឬ B ទេឬ? ហេតុអ្វីបានជាវាលោតដល់ថ្នាក់ A ទៅវិញ? ក្នុងអំឡុងពេលជ្រើសរើសសិស្សរបស់ សាលា ជា ណាន នីមួយៗ នឹងមិនមានសិស្សលើសពីមួយរយនាក់ឡើយ ដែលមានសក្តានុពលថ្នាក់ A នោះ»។ សិស្សស្រីពីរបីនាក់រអ៊ូរទាំ ខណៈដែលពួកគេសម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន ទាំងហាមាត់ធ្លុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏សុភាពរបស់យុវជនម្នាក់នោះយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ស៊ាវយូ ដកដង្ហើមធំទាំងទាល់តម្រិះ និងរអ៊ូរទាំថា៖ «តើយើងដឹងបានយ៉ាងម៉េចទៅ បើអាល្អិតម្នាក់នេះកាន់តែខុសធម្មតាទៅៗបែបនេះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្នាក់ A?» រ៉ួ លីន ព្រិចរោមភ្នែកដ៏វែងរបស់នាងដោយភាពងឿងឆ្ងល់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក នាងក៏ញញឹមយ៉ាងស្រស់បំព្រង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មើលទៅ គ្រូពិតជាបានរកឃើញរតនសម្បត្តិហើយ... វាគឺជាការពិតមែន»។ ធ្វើចរិតដូចជាក្មេងស្រី គ្រូ រ៉ួ លីន ព្រិចភ្នែកយ៉ាងរស់រវើក។ មន្តស្នេហ៍នេះបានធ្វើឱ្យបុរសៗមួយចំនួននៅក្នុងតង់បើកភ្នែកធំៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន អេះច្រមុះ ខណៈដែល ស៊ុនអឺ នៅក្បែរគេស្រាប់តែសើចតិចៗ៖ «បង ស៊ាវយ៉ាន បងបានបង្កើតភាពភ្ញាក់ផ្អើលម្តងទៀតហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ច្ចឹស! បងដឹងថាអូនខ្លាំងជាងបង។ បងបារម្ភថាថ្នាក់ S ប្រហែលជាជារបស់អូនហើយ»។ ស៊ាវយ៉ាន គ្រវីភ្នែក និងនិយាយឌឺដង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ... ចុះបើអូនរាយការណ៍ព័ត៌មានមិនពិតវិញ?» ក្នុងពេលដែលគ្រប់គ្នាមិនទាន់ដឹងខ្លួនពីភាពភ្ញាក់ផ្អើលនៅឡើយ ស៊ុនអឺ បានទាញសម្លៀកបំពាក់របស់ ស៊ាវយ៉ាន និងលួចសួរខ្សឹបៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រាន់តែរាយការណ៍កម្លាំងពិតរបស់អូនទៅ។ តើអូនគិតថាបងនឹងច្រណែនអូនមែនទេ? ការឱ្យសាលាដឹងពីសក្តានុពលខ្លះរបស់អូន នឹងផ្តល់ផលល្អសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍន៍របស់អូននៅថ្ងៃអនាគត។ ជាការពិតណាស់ អូនប្រហែលជាមិនខ្វល់ពីរឿងទាំងនេះឡើយ»។ ស៊ាវយ៉ាន លើកស្មា និងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ុនអឺ ពេបមាត់ និងងក់ក្បាលតូចរបស់នាង ខណៈដែលនាងនិយាយយ៉ាងគួរឱ្យស្រលាញ់ថា៖ «អញ្ចឹងអូននឹងស្ដាប់បង ស៊ាវយ៉ាន»។ ខណៈដែលនាងនិយាយ នាងក៏បោះជំហានទៅមុខមួយជំហាន។ សំឡេងដ៏រស់រវើក និងពីរោះរណ្តំរបស់យុវតីម្នាក់នេះ បានបន្លឺឡើងពេញក្នុងតង់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស៊ាវ ស៊ុនអឺ (Xiao Xun Er), លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយប្រាំមួយ (Six star Dou Zhe)។ អាយុ... ដប់ប្រាំមួយឆ្នាំ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើកៅអីមេដឹកនាំ រ៉ួ លីន ដែលទើបតែលើកប៊ិចឡើងត្រៀមកត់ត្រាព័ត៌មាន ក៏ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថាដៃរបស់នាងរឹងកំព្រឹង។ ផ្ទៃមុខដ៏ទន់ភ្លន់របស់នាង ទីបំផុតបានបង្ហាញនូវទឹកមុខដ៏ភ្ញាក់ផ្អើលបំផុត!\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-18T09:24:51.084Z","69e34de38d451090a931bbe4","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69e347cd8d451090a931bbda",99,"ការគំរាមកំហែង (Threaten)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69e393660866eed10cce87cc",101,"បុគ្គលដែលគួរឱ្យខ្លាចបំផុត (The Most Frightening One)",322,1790177382458]