[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69e3398f8d451090a931bbc6":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",97,"សួយ នី (Xue Ni)","\u003Cdiv>ដើរតាមផ្លូវតូចមួយ និងសង្កេតមើលក្នុងត្រកូលដែលបានប្រែជាស្ងប់ស្ងាត់ជាងមុន ស៊ាវយ៉ាន គ្រវីក្បាលទាំងទាល់តម្រិះ។ ថ្ងៃនេះគឺជាថ្ងៃដែលក្រុមជ្រើសរើសសិស្សមកពី សាលា ជា ណាន (Jia Nan Academy) មកដល់ទីក្រុង អ៊ូថាន់ (Wu Tan City) ដូច្នេះហើយសមាជិកត្រកូលជិតពាក់កណ្តាលបានទៅមើល។ មកដល់ពេលនេះ ច្រកចូលទីក្រុង អ៊ូថាន់ ប្រហែលជាត្រូវបានបិទជិតដោយហ្វូងមនុស្សហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតជាក្រុមមនុស្សឆ្កួតមែន។ តើពួកគេគិតថា គ្រាន់តែទៅមើលនឹងធ្វើឱ្យគេឱ្យអ្នកជាប់ការប្រឡងជ្រើសរើសដោយងាយស្រួលមែនទេ?» ស៊ាវយ៉ាន គ្រវីក្បាល និងនិយាយខ្សឹបៗ។ គេដើរយ៉ាងរំភើយឆ្ពោះទៅកាន់ភ្នំ។ នៅពេលនេះជារៀងរាល់ថ្ងៃ គេតែងតែហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ (Dou Technique) របស់គេដោយមិនដែលខកខានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាក្រុមជ្រើសរើសសិស្សលើកនេះស្នាក់នៅក្នុងទីក្រុង អ៊ូថាន់ ក៏ដោយ ប៉ុន្តែដែនដីដែលពួកគេត្រូវទទួលខុសត្រូវ រួមបញ្ចូលទាំងទីក្រុងក្បែរៗនោះផងដែរ។ ដូច្នេះហើយ នៅពេលដែល ស៊ាវយ៉ាន និងក្រុមរបស់គេប្រញាប់ប្រញាល់ទៅកាន់កន្លែងជ្រើសរើសនៅថ្ងៃបន្ទាប់ ហើយបានឃើញជួរមនុស្សដែលហាក់ដូចជាគ្មានទីបញ្ចប់ ពួកគេមិនអាចទប់អារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើលបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងទីលានដ៏ធំល្វឹងល្វើយ មានសំឡេងអ៊ូអរ និងភាពវឹកវរមិនដាច់។ យុវជនរាប់មិនអស់កំពុងព្យាយាមប្រជ្រៀតគ្នាចូលទៅខាងក្នុងទីលាន។ ប្រសិនបើគ្មានទាហានមកពីជំរុំអភិបាលក្រុងជួយរក្សាសណ្តាប់ធ្នាប់នៅគែមទីលានទេនោះ ហ្វូងមនុស្សដែលកំពុងជ្រួលច្របល់ប្រាកដជាសម្រុកចូលទៅខាងក្នុងមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីសម្លឹងមើលសមុទ្រមនុស្សទាំងភាពភ្ញាក់ផ្អើលអស់មួយសន្ទុះធំ ស៊ាវយ៉ាន ក៏ដកដង្ហើមធំតិចៗ។ ផ្ទៃមុខរបស់គេបង្ហាញពីភាពអស់សង្ឃឹម ខណៈដែលគេគ្រវីក្បាល។ មើលទៅតាមស្ថានភាពបែបនេះ គេប្រហែលជាត្រូវបំភ្លេចរឿងប្រឡងជាប់នៅថ្ងៃនេះហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហឹម។ គ្មានវិធីដោះស្រាយមែនទេ?» ឃើញទឹកមុខអស់សង្ឃឹមរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ស៊ាវយូ (Xiao Yu) ដែលកំពុងជជែកជាមួយ ស៊ុនអឺ នៅពីក្រោយគេ ក៏និយាយឡើងភ្លាមៗក្នុងសំឡេងបែបឌឺដង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន គ្រវីភ្នែក និងមិនខ្វល់ពីនាងឡើយ។ «តើបងស្រី ស៊ាវយូ (Xiao Yu biao-jie) មានវិធីដោះស្រាយមែនទេ?» ឃើញអ្នកទាំងពីរហៀបនឹងឈ្លោះគ្នា ស៊ុនអឺ ដែលឈរក្បែរនោះ ក៏ប្រញាប់ប្តូរប្រធានបទភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកដែលទទួលបន្ទុកក្រុមជ្រើសរើសសិស្សនៅក្នុងទីក្រុង អ៊ូថាន់ គឺជាគ្រូរបស់បង។ ក្នុងនាមជាសិស្សសំណព្វរបស់គាត់ ជាធម្មតាបងមានវិធីដោះស្រាយហើយ»។ ស៊ាវយូ ងើបច្រមុះឡើង និងសើចទាំងគ្រវីដៃ៖ «ដើរតាមបងមក»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើល ស៊ាវយូ ដែលលើកជើងវែងៗដ៏សិចស៊ីរបស់នាងដើរឆ្ពោះទៅម្ខាងទៀតនៃទីលាន ស៊ាវយ៉ាន មើលទៅ ស៊ុនអឺ និងលើកដៃឡើងទាំងទាល់តម្រិះ៖ «មិនអីទេ បងមិនចង់ឈ្លោះជាមួយនាងឡើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ុនអឺ ញញឹម និងងក់ក្បាល ខណៈដែលនាង និង ស៊ាវយ៉ាន ដើរតាមពីក្រោយ ស៊ាវយូ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពួកគេពីរបីនាក់បានដើរតាម ស៊ាវយូ វាងជុំវិញទីលានដ៏ធំ រហូតដល់មកឈប់នៅផ្នែកខាងលិច ដែលជាផ្នែកខាងក្រោយនៃទីលាន។ នៅទីនេះ មានទាហានដែលមានគ្រឿងបំពាក់ពេញខ្លួនឈរយាមយ៉ាងតឹងរ៉ឹងពីរទៅបីជាន់។ អាវុធរបស់ពួកគេជះពន្លឺពណ៌ប្រាក់ដ៏ត្រជាក់នៅក្រោមពន្លឺថ្ងៃដ៏ក្ដៅហែង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលការយាមកាមដ៏តឹងរ៉ឹង ស៊ាវយូ បានប្រាប់អ្វីមួយទៅកាន់ ស៊ាវយ៉ាន មុននឹងដើរទៅមុខម្នាក់ឯង។ នាងបានដកប័ណ្ណសម្គាល់ពណ៌បៃតងមួយសន្លឹកចេញ និងនិយាយជាមួយបុរសម្នាក់ដែលមើលទៅដូចជាមេបញ្ជាការអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ។ បន្ទាប់មក នាងក៏គ្រវីដៃហៅ ស៊ាវយ៉ាន និងក្រុមរបស់គេឱ្យចូលទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រសែភ្នែកដ៏ត្រជាក់របស់មេបញ្ជាការវ័យកណ្តាលបានសម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន និងមិត្តភក្តិរបស់គេ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏គ្រវីដៃ និងបញ្ជាថា៖ «ឱ្យពួកគេចូលទៅ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្លាមៗនៅពេលដែលឮបញ្ជា សំឡេងដែកប៉ះគ្នាបានបន្លឺឡើងចេញពីជញ្ជាំងមនុស្សដែលពាក់អាវក្រោះ ហើយយឺតៗ ផ្លូវតូចមួយក៏បានលេចឡើង។ ស៊ាវយូ ញញឹមដាក់មេបញ្ជាការ ខណៈដែលនាងយកប័ណ្ណពណ៌បៃតងមកវិញ។ នាងងើបចង្ការដាក់ ស៊ាវយ៉ាន និងក្រុមរបស់គេ រួចក៏ដើរតាមមេបញ្ជាការចូលទៅខាងក្នុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរតាមពីក្រោយ ស៊ាវយូ សមាជិកផ្សេងទៀតនៃត្រកូលស៊ាវក៏បានចូលទៅក្នុងផ្លូវនោះដែរ។ ភ្លាមៗនៅពេលដែលពួកគេចូលទៅ ពួកគេមានអារម្មណ៍ត្រជាក់ស្រឹបដល់ស្បែក។ ទាហានដែលគ្មានទឹកមុខនៅជុំវិញខ្លួនកំពុងបញ្ចេញក្លិនឈាមចេញពីខ្លួនរបស់ពួកគេ ដែលធ្វើឱ្យក្រុមយុវជនដែលមិនធ្លាប់ជួបស្ថានភាពបែបនេះ មានអារម្មណ៍ថាមានសម្ពាធយ៉ាងខ្លាំងរហូតដល់ពិបាកដកដង្ហើម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទាំងនេះគឺជាទាហានដែលឆ្លងកាត់សមរភូមិពិតប្រាកដមែនទេ?» ស៊ាវយ៉ាន ដកដង្ហើមចេញយឺតៗ។ ឆន្ទៈដ៏អស្ចារ្យរបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានអនុញ្ញាតឱ្យគេកម្ចាត់សម្ពាធនោះបន្តិចម្តងៗ។ គេលិទ្ធបបូរមាត់ ជើងដែលធ្លាប់តែទន់ជ្រាយ ក៏ស្រាប់តែមានកម្លាំងឡើងវិញ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជាមួយនឹងកម្លាំងជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ផ្កាយបួន គេខ្លាំងជាងទាហានភាគច្រើននៅទីនេះទៅទៀត។ គេប្រហែលជាមិនអាចប្រកួតប្រជែងក្នុងរឿងក្លិនឈាមប្រយុទ្ធបានឡើយ ប៉ុន្តែយ៉ាងហោចណាស់ គេក៏មិនធ្វើឱ្យខ្លួនឯងអាប់ឱនដោយសាររឿងនោះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចម្ងាយខ្លីមិនដល់ម្ភៃម៉ែត្រផង ប៉ុន្តែពួកគេមានអារម្មណ៍ដូចជាដើររាប់រយរាប់ពាន់ម៉ែត្រ។ នៅពេលដែលពួកគេបោះជំហានចុងក្រោយ គ្រប់គ្នាបានឃើញថាបាតដៃរបស់ពួកគេសុទ្ធតែជោកដោយញើស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងផ្ទៃមុខដែលស្លេកបន្តិច ស៊ាវយូ សម្លឹងមើលមេបញ្ជាការវ័យកណ្តាល និងញញឹមយ៉ាងល្វីងជូរចត់៖ «ច្បង ឃឺ (Senior Ke) តើបងមានចេតនាធ្វើបាបពួកយើងមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាៗ នេះគឺជាបញ្ជារបស់គ្រូ រ៉ួ លីន (Teacher Ruo Lin)។ ប្រសិនបើចង់ចូលតាមច្រកក្រោយ (Back door) វាជារឿងធម្មតាដែលត្រូវឆ្លងកាត់ការសាកល្បងបន្តិចបន្តួច។ ពួកឯងពិតជាពូកែណាស់។ កូនចៅរបស់ខ្ញុំទាំងនេះ សុទ្ធតែធ្លាប់ឱបសាកសពដេក (ធ្លាប់ឆ្លងកាត់សេចក្ដីស្លាប់)។ ប្រសិនបើពួកឯងគ្មានកម្លាំងចិត្តមាំមួនទេ ពួកឯងប្រាកដជាភ័យខ្លាចរហូតដល់ស្ពឹកជើងនៅពាក់កណ្តាលផ្លូវមិនខាន»។ មេបញ្ជាការញញឹម ខណៈដែលក្រសែភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើល ស៊ាវយូ និងអ្នកជុំវិញខ្លួន។ នៅពេលដែលឃើញទឹកមុខដ៏ស្ងប់ស្ងាត់របស់ ស៊ុនអឺ និង ស៊ាវយ៉ាន ភាពភ្ញាក់ផ្អើលក៏បានពេញភ្នែករបស់គេ៖ «មើលទៅគ្រូ រ៉ួ លីន នឹងអាចជ្រើសរើសបានសិស្សល្អៗខ្លះនៅលើកនេះហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រវីដៃដាក់មេបញ្ជាការទាំងអារម្មណ៍មិនសូវល្អ ស៊ាវយូ ក៏ទាញ ស៊ាវម៉ី (Xiao Mei) និង ស៊ាវនីង (Xiao Ning) ដែលជើងកំពុងតែទន់ជ្រាយ ដើរយ៉ាងលឿនចូលទៅក្នុងទីលាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលពួកគេទៅដល់កណ្តាលទីលាន ពួកគេក៏បានឃើញតង់ពណ៌បៃតងដ៏ធំមួយ។ ពីទីនោះ ស៊ាវយ៉ាន និងអ្នកផ្សេងទៀតអាចមើលឃើញសមុទ្រមនុស្សនៅខាងក្រៅបានយ៉ាងច្បាស់។ នៅតាមផ្លូវ ជួនកាលមានមនុស្សខ្លះដែលបានប្រឡងជាប់ និងកំពុងដើរយ៉ាងសប្បាយរីករាយឆ្ពោះទៅខាងក្នុងទីលាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យូអឺ!» (Yu Er - ឈ្មោះហៅក្រៅរបស់ស៊ាវយូ) នៅពេលដែលពួកគេដើរមកជិតតង់ដ៏ធំ សំឡេងសើចរបស់នារីម្នាក់ក៏បន្លឺឡើង។ រូបរាងក្នុងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហមមួយបានរត់មក និងអោប ស៊ាវយូ យ៉ាងរីករាយ។ បាតដៃរបស់នាងប៉ះចង្កេះ ស៊ាវយូ ខណៈដែលនាងនិយាយលេងសើចថា៖ «តើឯងធាត់ជាងមុនមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មីក្មេងខូចនេះ។ ចេញឱ្យឆ្ងាយពីយើងទៅ»។ ស្ដីឱ្យទាំងស្នាមញញឹម ស៊ាវយូ ក៏រុញនារីម្នាក់នោះចេញ។ បន្ទាប់មក នាងក៏ងាកមករក ស៊ាវយ៉ាន និងអ្នកផ្សេងទៀត ដើម្បីធ្វើការណែនាំទាំងញញឹម៖ «នេះគឺជាមិត្តល្អបំផុតរបស់យើងនៅ សាលា ជា ណាន។ នាងមានឈ្មោះថា សួយ នី (Xue Ni) ជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយបួន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវយ៉ាន និងអ្នកផ្សេងទៀតបានបង្វែរក្រសែភ្នែកទៅមើលនារីក្នុងឈុតក្រហម។ ស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់ស្រាយត្រូវបានគេឃើញនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង ហើយសក់ពណ៌ត្នោតរបស់នាងត្រូវបានចងជាកន្ទុយសេះយ៉ាងសាមញ្ញ។ នាងមានដើមទ្រូងដ៏ពេញលេញ ចង្កេះតូចត្រឡឹង និងត្រគាកមូលក្លំ។ ទោះបីជានាងមិនស្អាតដូច ស៊ាវយូ ក៏ដោយ ប៉ុន្តែរូបរាងដ៏សិចស៊ីបែបបិសាចរបស់នាង គឺជាក្តីសុបិនរបស់បុរសគ្រប់រូប។ ក្នុងអំឡុងពេលណែនាំដ៏ខ្លីនេះ ស៊ាវយ៉ាន បានកត់សម្គាល់ឃើញថា យុវជនជាច្រើនដែលបានប្រឡងជាប់ កំពុងតែលួចមើលនារីទាំងពីរនាក់នេះដោយក្រសែភ្នែកមិនសមរម្យ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយូ អោប សួយ នី យ៉ាងស្និទ្ធស្នាល។ មើលតាមទឹកមុខរបស់នាង វាច្បាស់ណាស់ថាពួកគេមានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពួកគេគឺជាសមាជិកក្នុងត្រកូលរបស់យើង។ នេះគឺ ស៊ុនអឺ ហិហិ ស្អាតមែនទេ? ប៉ុន្តែឯងមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យមានបំណងមិនល្អលើនាងឡើយ នាងនឹងមិនចាប់អារម្មណ៍លើឯងទេ។ នេះគឺ ស៊ាវម៉ី ជាស្រីស្អាតម្នាក់ទៀត។ នេះគឺជាប្អូនប្រុសរបស់យើង ស៊ាវនីង។ ហើយចុងក្រោយនេះគឺ...» នៅពេលដែលភ្នែករបស់នាងសម្លឹងចំ ស៊ាវយ៉ាន ដែលមើលទៅខ្ជិលច្រអូស ស៊ាវយូ បានផ្អៀងក្បាល និងទាញត្រចៀកក្មេងស្រីឈ្មោះ សួយ នី រួចខ្សឹបថា៖ «គេគឺ ស៊ាវយ៉ាន ដែលយើងធ្លាប់ប្រាប់ឯងពីមុនហ្នឹង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដំបូងឡើយ សួយ នី ក្រឡេកមើលទាំង ស៊ុនអឺ និង ស៊ាវម៉ី។ នាងបើកភ្នែកធំៗ និងលាន់មាត់ថា៖ «វ៉ាវ! ត្រកូលរបស់ឯងពិតជាមានស្រីស្អាតច្រើនមែន។ នៅពេលដែលពួកគេចូលទៅក្នុង សាលា ជា ណាន បុរសៗទាំងអស់ប្រាកដជាវង្វេងស្លុងមិនខាន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អេះ? ស៊ាវយ៉ាន?» បន្ទាប់ពីលាន់មាត់ដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល សួយ នី ស្រាប់តែគាំងធ្មឹង ខណៈដែលនាងសម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន ទាំងភាំងស្មារតី៖ «តើនេះគឺជាអ្នកដែលឯងធ្លាប់និយាយថា... បងប្អូនជីដូនមួយដែលនៅត្រឹមកម្លាំងធាតុ (Duan Qi) កម្រិត ៣ មែនទេ? មើលទៅសង្ហាគួរសមតើ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា?» ជ្រុងមាត់របស់ ស៊ាវយូ កន្ត្រាក់ ខណៈដែលនាងខ្វិចនារីមាត់ដាច់ម្នាក់នោះយ៉ាងខ្លាំង។ ឃើញទឹកមុខមិនសូវល្អរបស់ ស៊ាវយ៉ាន នាងព្យាយាមពន្យល់ទាំងអៀនខ្មាសថា៖ «យើងមិនបានដើរនិយាយដើមឯងឡើយ។ គ្រាន់តែត្រចៀករបស់នាងមុតពេក បានជាឮអ្វីដែលយើងនិយាយនៅពេលយល់សប្តិ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លើកចិញ្ចើម ស៊ាវយ៉ាន វៀចមាត់ និងប៉ះមុខរបស់គេទាំងនិយាយឌឺថា៖ «បងស្រីនឹកដល់ខ្ញុំសូម្បីតែក្នុងសុបិនមែនទេ? តើទំនាក់ទំនងរបស់យើងល្អបែបនេះតាំងពីពេលណា? កាលពីមុន ខ្ញុំគ្រាន់តែបានប៉ះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បិទមាត់ទៅ!» ឮសម្ដីរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវយូ ពោពេញដោយភាពអៀនខ្មាស។ ជើងវែងដ៏សិចស៊ីរបស់នាងបានទាត់ទៅរក ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន គេចខ្លួនយ៉ាងរហ័ស។ បន្ទាប់ពីបានឌឺដងនាងវិញរួចមក គេក៏គ្រវីដៃ និងបញ្ឈប់ការលេងសើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើប៉ះអ្វី? មិនមែនប៉ះ យូអឺ ទេមែនទេ?» ផ្ទៃមុខរបស់ សួយ នី ពោពេញដោយភាពចង់ដឹងចង់ឃើញ ខណៈដែលនាងត្រូវបាន ស៊ាវយូ ខ្វិចយ៉ាងដំណំម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យូអឺ ឯងពិតជាសាហាវណាស់។ ហ៊ានធ្វើបាបមិត្តចាស់...» ខ្ទប់កដៃដែលឡើងក្រហម សួយ នី សម្លឹងមើល ស៊ាវយូ ដោយភ្នែកដ៏ស្រទន់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឈប់លេងសើចទៅ។ យើងត្រូវនាំពួកគេទៅប្រឡង»។ ស៊ាវយូ ស្ដីឱ្យទាំងហួសចិត្ត មិនដឹងថាគួរយំឬសើចជាមួយមិត្តម្នាក់នេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ តោះទៅ។ ដើរតាមយើងមក។ យើងជួយនាំផ្លូវ»។ សួយ នី ប្តូរទឹកមុខ និងជូតទឹកភ្នែកចេញពីភ្នែក។ នាងងាកក្រោយបម្រុងនឹងដើរនាំមុខ ប៉ុន្តែនាងក៏ផ្អៀងក្បាល និងនិយាយថា៖ «អូ! ត្រូវហើយ យើងភ្លេចប្រាប់ឯងថា ឡូ ប៊ូ (Luo Bu) ក៏នៅក្នុងក្រុមជ្រើសរើសសិស្សលើកនេះដែរ។ លើសពីនេះ តាមផ្លូវមកទីនេះ យើងឮថាគេបានឡើងដល់លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយបួនហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ផ្ទៃមុខញញឹមរបស់ ស៊ាវយូ ក៏ប្រែជាស្រអាប់ និងនិយាយទាំងធុញទ្រាន់ថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាអាមនុស្សគួរឱ្យរំខានម្នាក់នោះមកដែរ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនមែនដោយសារតែ ស៊ាវយូ ដ៏ស្រស់ស្អាតនៅចំពោះមុខយើងនេះទេអី? តាមផ្លូវមកទីនេះ គេនឹកឃើញតែឯងម្នាក់គត់»។ សួយ នី និយាយលេងសើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយូ ខាំធ្មេញគ្រឺតៗ។ មួយសន្ទុះ ទឹកមុខរបស់នាងប្រែប្រួលមិនឈប់ មុននឹងនាងស្រាប់តែងាកមកសម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើមើលមកខ្ញុំធ្វើអ្វី? បងស្រីបំភ្លេចរឿងឱ្យខ្ញុំធ្វើជាស្និទ្ធស្នាលជាមួយបងស្រីនៅចំពោះមុខអាម្នាក់នោះទៅ។ ខ្ញុំមិនចាប់អារម្មណ៍នឹងបងស្រីឡើយ ហើយក៏គ្មានបំណងចង់សម្តែងដែរ»។ ឃើញក្រសែភ្នែករបស់ ស៊ាវយូ និងដោយភាពឆ្លាតវៃរបស់គេ តើ ស៊ាវយ៉ាន មិនដឹងថានារីម្នាក់នោះកំពុងគិតអ្វីបានយ៉ាងម៉េច? គេគ្រាន់តែសើចយ៉ាងត្រជាក់ និងមិនខ្វល់ពីក្រសែភ្នែកខឹងសម្បារនោះឡើយ ខណៈដែលគេដើរយ៉ាងសង្ហាឆ្ពោះទៅកាន់តង់ដ៏ធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ... យូអឺ មើលទៅមន្តស្នេហ៍របស់ឯងហាក់ដូចជាថយចុះហើយ... នៅចំពោះមុខរឿងល្អបែបនេះ សិស្សនៅក្នុងសាលារបស់យើងប្រាកដជាប្រជែងគ្នាដណ្តើមមិនខាន។ ប៉ុន្តែក្មេងម្នាក់នោះបែរជាមិនខ្វល់ពីឯងទាល់តែសោះ?» សម្លឹងមើលខ្នងរបស់ ស៊ាវយ៉ាន សួយ នី និយាយទាំងមិនជឿ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខាំធ្មេញយ៉ាងណែន ស៊ាវយូ និយាយទាំងមួរម៉ៅថា៖ «អាល្អិតម្នាក់នេះគឺជាមនុស្សចម្លែក។ តើឯងអាចប្រើហេតុផលមកយល់ពីគេបានយ៉ាងម៉េច? ក្រៅពីមីស្រីសិចស៊ីម្នាក់នៅក្នុងសាលានោះ តើឯងធ្លាប់ឃើញអ្នកណាផ្សេងទៀតដែលអាចកើនកម្លាំងពីកម្លាំងធាតុ (Duan Qi) កម្រិត ៣ មកជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ ផ្កាយបីក្នុងរយៈពេលតែមួយឆ្នាំទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ មាត់របស់ សួយ នី ហាឡើង។ ទឹកមុខឌឺដងរបស់នាង ទីបំផុតត្រូវបានជំនួសដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល។ នាងមិននឹកស្មានថា យុវជនដែលមើលទៅសុភាព និងសង្ហាម្នាក់នោះ មានទេពកោសល្យអស្ចារ្យបែបនេះឡើយ។ តើនេះគឺជាមនុស្សម្នាក់ដែល ស៊ាវយូ ធ្លាប់ប្រាប់នាងថាជា \"មនុស្សអភ័ព្វ\" ក្នុងត្រកូលមែនទេ?\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-18T07:58:07.106Z","69e3398f8d451090a931bbc6","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69e302a48d451090a931bbac",96,"ការសន្យា (Promise)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69e342128d451090a931bbd0",98,"ការធ្វើរឿងឱ្យលំបាក (Making Things Difficult)",322,1790177382200]