[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69e2451ef22d9af3955732a8":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",94,"ការមើលមិនឃើញឆ្ងាយ (Poor Foresight)","\u003Cdiv>«ស្អីគេ? ឱសថទាំងអស់ត្រូវបានគេកម្ទេចចោលអស់ហើយ?» សំឡេងគ្រហឹមដោយកំហឹងនៅក្នុងសាលដ៏ធំ ស្ទើរតែធ្វើឱ្យដំបូលផ្ទះបាក់ស្រុតចុះមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកយាមដែលកំពុងញ័រទទ្រើត និងលុតជង្គង់នៅចំពោះមុខ ជាលៀពី (Jia Lie Bi) មានផ្ទៃមុខពោរពេញដោយភាពតក់ស្លុត ខណៈដែលគេលេបទឹកមាត់ទាំងលំបាក។ គេនិយាយទាំងញ័រខ្លួនដោយភាពភ័យខ្លាចថា៖ «ព្រឹទ្ធាចារ្យទីពីរ ក៏ត្រូវបានសម្លាប់ដោយអ្នកដែលកម្ទេចឱសថនោះដែរ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្ទៃមុខដ៏ខឹងសម្បាររបស់ ជាលៀពី ស្រាប់តែប្រែជាគាំងធ្មឹង។ គេបាក់ទឹកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង ហើយជើងទាំងពីរក៏ទន់ជ្រាយ រហូតដួលអង្គុយទៅលើកៅអីនៅពីក្រោយគេ។ ជាលៀនូ (Jia Lie Nu) គឺជាម្នាក់ក្នុងចំណោម លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ទាំងបីនៃត្រកូលជាលៀ។ ការស្លាប់របស់គេ បានបន្ថែមភាពវឹកវរដល់ត្រកូលជាលៀដែលកំពុងជួបការលំបាកស្រាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញប្រតិកម្មរបស់ ជាលៀពី ផ្ទៃមុខរបស់អ្នកយាមដែលមកផ្ដល់ព័ត៌មាន ក៏ពោរពេញដោយភាពស្រពោនចិត្តដែរ។ នៅខណៈនោះ ក្នុងចិត្តរបស់គេបាននឹកឃើញដល់កម្លាំងដ៏គួរឱ្យខ្លាចរបស់បុរសគ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅម្នាក់នោះ។ វាពិតជាពិបាកនឹងស្រមៃណាស់ថា ព្រឹទ្ធាចារ្យទីពីរដែលជា លំដាប់គ្រូធំ ផ្កាយបី បែរជាត្រូវបានបុរសអាថ៌កំបាំងម្នាក់នោះដុតឱ្យក្លាយជាផេះ។ ទិដ្ឋភាពដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នោះ បានធ្វើឱ្យអ្នកដែលមានវត្តមាននៅទីនោះ ស្គាល់នូវរសជាតិនៃភាពភ័យខ្លាចពិតប្រាកដ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើនរណាជាអ្នកសម្លាប់ព្រឹទ្ធាចារ្យទីពីរ?» បន្ទាប់ពីភាពស្ងប់ស្ងាត់អស់ប៉ុន្មាននាទី ទីបំផុត ជាលៀពី ក៏ចាប់ផ្ដើមដឹងខ្លួនឡើងវិញបន្តិចម្ដងៗ។ សំឡេងដ៏ស្អកៗរបស់គេ បានបង្ហាញឱ្យឃើញថា ការស្លាប់របស់ ជាលៀនូ គឺជាការវាយប្រហារដ៏ធ្ងន់ធ្ងរសម្រាប់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំមិនដឹងឡើយ។ កាលនោះ បុរសម្នាក់នោះពាក់អាវធំពណ៌ខ្មៅ ដូច្នេះគ្មានអ្នកណាឃើញមុខគេឡើយ។ ប៉ុន្តែគេអាចគ្រប់គ្រងអណ្ដាតភ្លើងពណ៌សម្យ៉ាង ដែលជាអណ្ដាតភ្លើងដែលសម្លាប់ព្រឹទ្ធាចារ្យទីពីរ»។ អ្នកយាមគ្រវីក្បាល និងឆ្លើយតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាវធំពណ៌ខ្មៅ? គ្រប់គ្រងអណ្ដាតភ្លើងពណ៌ស?» បន្ទាប់ពីស្ងាត់មួយសន្ទុះ ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀពី ក៏ប្រែប្រួល។ ការប្រើប្រាស់អណ្ដាតភ្លើងដើម្បីវាយប្រហារសត្រូវ គឺជាចំណូលចិត្តរបស់ អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ (Alchemist)។ ហើយមានតែ អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ ម្នាក់គត់ដែលមានសត្រូវជាមួយត្រកូលជាលៀ និងមានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីសម្លាប់ ជាលៀនូ យ៉ាងងាយស្រួល... លក្ខខណ្ឌទាំងអស់នេះ បានធ្វើឱ្យរូបភាពនៃ អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ គ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅដែលគេធ្លាប់ជួបដោយចៃដន្យនៅសាលដេញថ្លៃ លេចឡើងក្នុងចិត្តរបស់គេភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នឹកឃើញដល់កាយវិការគោរពដែល យ៉ាហ្វី (Ya Fei) និង គូនី (Gu Ni) បង្ហាញចំពោះ អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ គ្របអាវធំពណ៌ខ្មៅនោះ ជាលៀពី ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ល្វីងជូរចត់ក្នុងមាត់។ ពួកគេពិតជាខុសតាំងពីដើមមក។ កាលនោះ គ្រាន់តែដោយសារសម្ដីរបស់ លីវស៊ី (Liu Xi) ពួកគេគិតថាត្រកូលស៊ាវគ្រាន់តែមានសំណាងជួលបាន អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ កម្រិតទាបម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ទោះជាយ៉ាងណា ស្ថានការណ៍បច្ចុប្បន្នបានប្រាប់ពួកគេថា អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ របស់ត្រកូលស៊ាវ គឺខ្លាំងជាងអាម្នាក់មិនបានការ លីវស៊ី ឆ្ងាយណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាលៀពី គ្រវីក្បាលតិចៗ ខណៈដែលកំហឹងដ៏សាហាវបានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែក។ ឱសថដែលមានតម្លៃបួនសែនកាក់មាសត្រូវបានកម្ទេច ហើយលើសពីនេះ ពួកគេនៅជំពាក់ប្រាក់អ្នកផ្គត់ផ្គង់ឱសថនៅទីក្រុង ថឺឡាន (Te Lan City) ចំនួនបីសែនកាក់មាសទៀត ដោយសារបញ្ហាលំហូរ សាច់ប្រាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើមឡើយ ជាលៀពី មានបំណងយកឱសថនេះមកចម្រាញ់ជាថ្នាំព្យាបាល និងលក់ដើម្បីយកប្រាក់មកសងបំណុល។ ប៉ុន្តែជាមួយនឹងការវិវត្តចុងក្រោយនេះ ផែនការទាំងអស់របស់គេត្រូវបានបំផ្លាញខ្ទេចខ្ទី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកផ្គត់ផ្គង់ឱសថដែលសហការជាមួយត្រកូលជាលៀ មានឥទ្ធិពល និងកម្លាំងខ្លាំងណាស់នៅក្នុងទីក្រុង ថឺឡាន។ នៅពេលដែលពួកគេដឹងថាឱសថត្រូវបានកម្ទេច ពួកគេប្រាកដជាបញ្ជូនមនុស្សមកទារបំណុលមិនខាន។ ទោះជាយ៉ាងណា ជាមួយនឹងឃ្លាំងប្រាក់របស់ត្រកូលជាលៀដែលបានរីងស្ងួត តើពួកគេនឹងទៅរកប្រាក់ដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់បែបនេះមកពីណា? ប្រសិនបើពួកគេមិនអាចរកប្រាក់បានទេ នោះកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ត្រកូលជាលៀនឹងត្រូវរលាយសូន្យដោយសាររឿងនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយក៍!» ដោយរកនឹកដំណោះស្រាយមិនឃើញ ជាលៀពី បានទះបាតដៃទៅលើតុនៅក្បែរគេទាំងកំហឹង។ ភ្លាមៗនោះ តុឈើពណ៌ខ្មៅក៏ត្រូវខ្ទេចជាបំណែក ហើយបំណែកឈើមួយបានខ្ទាតទៅប៉ះមុខអ្នកយាមដែលឈរក្បែរនោះ។ ម្នាក់នោះបានត្រឹមតែខាំធ្មេញ និងទ្រាំទ្រ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដកដង្ហើមវែងៗ ជាលៀពី ខំប្រឹងទប់កំហឹង និងការគុំកួនចំពោះត្រកូលស៊ាវនៅក្នុងចិត្ត។ គេគ្រវីដៃ និងធ្វើជាមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ ខណៈដែលនិយាយថា៖ «ចូរយកថ្នាំព្យាបាលដែលនៅសល់ក្នុងឃ្លាំង ទៅចែកចាយនៅតាមទីផ្សារទាំងអស់។ រឿងមួយទៀត ខ្ញុំចង់ឱ្យគ្រប់គ្នាបិទបាំងរឿងដែលបានកើតឡើងនៅថ្ងៃនេះឱ្យជិតបំផុត។ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់សាយភាយព័ត៌មាននេះ ពួកគេនឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មតាមច្បាប់ត្រកូល»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ»។ រាងកាយរបស់អ្នកយាមញ័រតិចៗ មុននឹងឆ្លើយតបដោយការគោរព។ បន្ទាប់មក គេក៏ក្រោកឈរ និងចាកចេញពីសាលយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលសាលដ៏ធំដែលនៅទំនេរ ជាលៀពី ផ្អែកខ្នងទៅនឹងកៅអីទាំងហត់នឿយ។ លើកនេះ ទោះបីជាត្រកូលជាលៀអាចរស់រានមានជីវិត ក៏កម្លាំងរបស់ពួកគេនឹងត្រូវធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំងដែរ។ ចាប់ពីពេលនេះតទៅ វានឹងក្លាយជាការលំបាកក្នុងការប្រកួតប្រជែងជាមួយត្រកូលស៊ាវ។ គិតដល់រឿងនេះ ជាលៀពី ដកដង្ហើមធំយ៉ាងជ្រៅ។ ដោយមិនដឹងមូលហេតុ គេចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍ស្ដាយក្រោយ ដែលបានចាប់ផ្ដើមជម្លោះជាមួយត្រកូលស៊ាវកាលពីពេលនោះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណា ការស្ដាយក្រោយនេះ ហាក់ដូចជាយឺតពេលបន្តិចទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដោះស្រាយរឿងរ៉ាវមួយចំនួនរួចរាល់ ស៊ាវយ៉ាន បានបោះបង់ការក្លែងខ្លួន និងប្រញាប់ត្រឡប់ទៅត្រកូលរបស់គេវិញ។ គេបានពឹងពាក់ឱ្យ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) ចម្រាញ់ ថ្នាំគ្រាប់បង្កើនកម្លាំង ខ្លះ មុននឹងប្រញាប់យកទៅឱ្យ ស៊ុនអឺ (Xun Er)។ ឃើញយុវតីម្នាក់នោះអង្អែលថ្នាំគ្រាប់ និងភ្នែកដ៏ថ្លាយង់ដែលឡើងក្រហមតិចៗរបស់នាង ស៊ាវយ៉ាន ទទួលបានភាពជឿជាក់យ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប៉ុន្មានថ្ងៃបន្ទាប់ពី ស៊ាវយ៉ាន កម្ទេចឱសថរបស់ត្រកូលជាលៀ ទីក្រុង អ៊ូថាន់ នៅតែបន្តភាពស្ងប់ស្ងាត់នៅខាងក្រៅ។ ទោះជាយ៉ាងណា មនុស្សដែលពូកែសង្កេត ចាប់ផ្ដើមដឹងថា សមាជិកត្រកូលជាលៀដែលធ្លាប់តែបង្កបញ្ហានៅក្បែរទីផ្សាររបស់ត្រកូលស៊ាវ បានបាត់មុខដោយស្ងាត់ៗ។ ភាពក្រអឺតក្រទមដែលធ្លាប់មាន ក៏ត្រូវបានកាត់បន្ថយដែរ។ ចំពោះសកម្មភាពដ៏ចម្លែករបស់ត្រកូលជាលៀនេះ មនុស្សមួយចំនួនចាប់ផ្ដើមមានអារម្មណ៍សង្ស័យបន្តិចបន្តួច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទប់ប្រជុំរបស់ត្រកូលស៊ាវ—\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើត្រកូលជាលៀកំពុងព្យាយាមធ្វើអ្វីនៅថ្ងៃនេះ? តើពួកគេកំពុងព្យាយាមផ្ដល់រូបភាពឱ្យយើងឃើញថាពួកគេទន់ខ្សោយមែនទេ?» បន្ទាប់ពីទទួលបានព័ត៌មានផ្សេងៗក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃកន្លងមកនេះ ស៊ាវចាន់ (Xiao Zhan) ជ្រួញចិញ្ចើម ខណៈដែលគេនិយាយទៅកាន់ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីនៅក្នុងសាល។ ផ្ទៃមុខរបស់គេពោរពេញដោយភាពសង្ស័យ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលមុខគ្នា ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីបានគ្រវីក្បាលព្រមគ្នា។ បន្ទាប់ពីបញ្ចេញសំឡេង \"ហ៊ឹម\" យ៉ាងធ្ងន់ ព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយនិយាយយឺតៗថា៖ «ភាពមិនប្រក្រតីនេះ ប្រហែលជាមិនសាមញ្ញឡើយ។ ជាលៀពី គឺជាមនុស្សដែលមានល្បិចកល។ គេប្រហែលជាកំពុងអនុវត្តផែនការអាក្រក់ណាមួយ ដូច្នេះវាប្រសើរជាងក្នុងការប្រុងប្រយ័ត្ន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវចាន់ ងក់ក្បាល។ ជាធម្មតា ក្នុងនាមជាមនុស្សដែលហ្មត់ចត់ គេនឹងមិនធ្វេសប្រហែសឡើយចំពោះសកម្មភាពរបស់ត្រកូលជាលៀ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ងាកក្រសែភ្នែកចេញ ស៊ាវចាន់ គ្រវីក្បាលទាំងទាល់តម្រិះទៅកាន់ ស៊ាវយ៉ាន ដែលស្ទើរតែងោកដេកនៅលើកៅអីរបស់គេ។ អាល្អិតម្នាក់នេះ ហាក់ដូចជាមិនបង្ហាញការចាប់អារម្មណ៍ចំពោះរឿងក្នុងត្រកូលទាល់តែសោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យ៉ានអឺ (Yan Er) តើឯងបានជួបនឹងលោកព្រឹទ្ធាចារ្យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់នាពេលថ្មីៗនេះទេ?» ស៊ាវចាន់ សួរយ៉ាងរំភើយ ខណៈដែលគេលើកពែងតែមកក្រេបមួយជិប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំណួររបស់ ស៊ាវចាន់ ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីក៏ងាកក្រសែភ្នែកទៅរក ស៊ាវយ៉ាន ដែរ។ សារៈសំខាន់របស់លោកព្រឹទ្ធាចារ្យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ចំពោះត្រកូលស៊ាវ គឺត្រូវបានយល់ដឹងគ្រប់គ្នាដោយមិនចាំបាច់និយាយឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណា មើលទៅមានតែ ស៊ាវយ៉ាន ម្នាក់គត់ក្នុងត្រកូលស៊ាវទាំងមូលដែលត្រូវបានគេស្រឡាញ់ចូលចិត្ត។ គ្មានអ្នកផ្សេងណាមានឱកាសបានជួបលោកព្រឹទ្ធាចារ្យដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់តែម្នាក់ឯងឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញ ស៊ាវយ៉ាន ទទួលបានឯកសិទ្ធិបែបនេះ គ្រប់គ្នាពោរពេញដោយភាពច្រណែន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បើកភ្នែកឡើងទាំងខ្ជិលច្រអូស ស៊ាវយ៉ាន និយាយដោយសំឡេងធុញទ្រាន់ថា៖ «អឹម... ខ្ញុំបានជួបលោកហើយ»។ បន្ទាប់ពីស្ងាត់មួយសន្ទុះ គេក៏បន្តថា៖ «លោកមានបំណងចង់យកខ្ញុំធ្វើជាសិស្ស»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលឮសម្ដីរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ដៃរបស់ ស៊ាវចាន់ ដែលកំពុងលើកពែងតែស្រាប់តែគាំងធ្មឹង។ គេងើបមុខឡើងដែលពោរពេញដោយអារម្មណ៍រំភើប និងសម្លឹងមើលយុវជនដែលកំពុងអង្គុយរួញខ្លួនលើកៅអី។ គេលេបទឹកមាត់ និងសួរទាំងមិនជឿថា៖ «ឯងថា លោកចង់យកឯងធ្វើជាសិស្សមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បើកភ្នែកឡើង និងសង្កេតមើលផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវចាន់ ដែលពោរពេញដោយភាពសប្បាយរីករាយ និងរំភើប ខណៈដែលផ្ទៃមុខរបស់ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីប្រែជាស្លេក និងជ្រួញចិញ្ចើម ស៊ាវយ៉ាន ងក់ក្បាលទាំងខ្ជិលច្រអូស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ល្អ... ល្អណាស់... ល្អខ្លាំងណាស់!» ជាមួយនឹងផ្ទៃមុខដែលឡើងក្រហម ស៊ាវចាន់ ក្រេបតែអស់ពីពែងក្នុងពេលតែមួយ និងក្រោកឈរឡើងទាំងរំភើប។ គេដើរចុះឡើងក្នុងបន្ទប់ និងដុសបាតដៃទាំងគូយ៉ាងអន្ទះសា។ «ខ្ញុំដឹងថា កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សធម្មតាឡើយ។ ចង្រៃយក៍! ថ្ងៃក្រោយ អ្នកណាហ៊ានហៅកូនប្រុសខ្ញុំថា 'ជនពិការ' ទៀត ខ្ញុំនឹងសម្លាប់វាដោយផ្ទាល់ដៃ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលកាយវិការដ៏រំភើបរបស់ ស៊ាវចាន់ ស៊ាវយ៉ាន បានត្រឹមតែគ្រវីក្បាលទាំងទាល់តម្រិះ និងនិយាយតិចៗថា៖ «ក្នុងរយៈពេលកន្លះខែទៀត ខ្ញុំនឹងចាកចេញទៅហ្វឹកហាត់ជាមួយគ្រូ។ ខ្ញុំបារម្ភថា វាអាចនឹងប្រើពេលជាងមួយឆ្នាំ ទើបខ្ញុំត្រឡប់មកវិញ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហា?» ស៊ាវចាន់ ភាំងស្មារតី។ ស្នាមញញឹមលើផ្ទៃមុខរបស់គេបានបាត់បង់ ខណៈដែលគេលើកចិញ្ចើម និងសួរទាំងរារែកថា៖ «តើឯងមិនមានគម្រោងចូលប្រឡងនៅ សាលា ជា ណាន (Jia Nan Academy) ទេឬ? ជា ណាន គឺជាសាលាកំពូលដ៏ល្បីល្បាញពេញផ្ទៃ ទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Continent)។ ប្រសិនបើឯងអាចចូលរៀននៅទីនោះបាន វាប្រាកដជាមានប្រយោជន៍ចំពោះឯងមិនខាន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំនឹងចូលរួមការប្រឡង ប៉ុន្តែខ្ញុំប្រហែលជាសុំច្បាប់សម្រាកមួយឆ្នាំ ឬពីរឆ្នាំ»។ ស៊ាវយ៉ាន អង្អែលច្រមុះ និងញញឹមយ៉ាងរំភើយ។ «ទោះបីជា សាលា ជា ណាន ល្អខ្លាំងក៏ពិតមែន ប៉ុន្តែពួកគេមិនអាចជួយឱ្យខ្ញុំយកឈ្នះ ណាលាន យ៉ានរ៉ាន (Nalan Yan Ran) ក្នុងរយៈពេលតិចជាងពីរឆ្នាំបានឡើយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ញញឹម ខណៈដែលក្រសែភ្នែករបស់គេឆ្វៀលមើលពេញសាលដ៏ធំ។ កាលនោះ ស្ត្រីដ៏ក្រអឺតក្រទមម្នាក់នោះ បានជាន់ឈ្លីមោទនភាពដែលនៅសេសសល់របស់គេ នៅចំកន្លែងនេះឯង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮឈ្មោះដែលជាចំណុចរសើបរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវចាន់ ញាក់បន្តិច ហើយគេក៏ស្ងាត់ទៅវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រោកឈរឡើង ស៊ាវយ៉ាន ទាញដៃពត់ខ្លួនទាំងខ្ជិលច្រអូស និងដាក់ដៃនៅពីក្រោយក្បាល ខណៈដែលគេដើរចេញពីសាលដ៏ធំយឺតៗ។ សំឡេងសើចតិចៗរបស់យុវជនម្នាក់នេះ បានអណ្ដែតពេញសាលដ៏ធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដោយសារតែខ្ញុំបានសន្យាកាលពីពេលនោះ ខ្ញុំត្រូវតែរក្សាសម្ដី និងទៅជួបនាង។ ហាៗ វាមិនមែនមកពីខ្ញុំចង់ឱ្យនាងមើលមកខ្ញុំក្នុងផ្លូវល្អជាងមុនឡើយ គឺគ្រាន់តែមកពីខ្ញុំចង់ប្រាប់នាងថា ការមើលមិនឃើញឆ្ងាយរបស់នាង គឺពិតជាគួរឱ្យខ្លាចណាស់ នៅពេលដែលខ្ញុំបានជួបនាងជាចុងក្រោយ...»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-17T14:35:10.794Z","69e2451ef22d9af3955732a8","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69d91635343d7ce7b46ca07c",93,"ការកម្ទេចឱសថនៅកណ្ដាលផ្លូវ (Midway Destruction of Medicine)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69e254aef22d9af3955732b2",95,"ស្ថានភាពនៃត្រកូលជាលៀ (The Circumstances of the Jia Lie Clan)",322,1790177381931]