[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69d7c8498029153902f0ee3c":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",88,"ទីបញ្ចប់ (Conclusion)","\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) ដែលគ្មានក្ដីមេត្តា ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀអូ (Jia Lie Ao) ប្រែជាស្លេកស្លាំង ភាពភ័យខ្លាចបានគ្របដណ្ដប់ពេញផ្ទៃមុខរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើដងផ្លូវ អ្នកសង្កេតការណ៍ទាំងឡាយបានដកដង្ហើមធំដោយភាពតក់ស្លុត នៅពេលដែលពួកគេឃើញ ជាលៀអូ ហៀបនឹងត្រូវគេសម្លាប់។ សកម្មភាពដ៏ដាច់ខាតរបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើនផ្លាស់ប្តូរទស្សនៈចំពោះគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយូ (Xiao Yu) បានហើរបបូរមាត់ក្រហមដ៏មានសំណើមរបស់នាង ខណៈដែលរាងកាយទាំងមូលរបស់នាងបានកកស្ពឹកនៅនឹងកន្លែង។ ចរិតលក្ខណៈដ៏ កាចសាហាវ និងដាច់ខាតរបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានផ្លាស់ប្តូររូបភាពដ៏សុភាពរាបសារបស់គេនៅក្នុងចិត្តនាងទាំងស្រុង។ នាងមិនដែលនឹកស្មានថា យុវជនដែលនាងតែងតែឈ្លោះប្រកែក និងខឹងសម្បារជាមួយម្នាក់នេះ អាចប្រើប្រាស់ភាព កាចសាហាវ បានយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញបែបនេះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រសែភ្នែកគ្រប់គ្នាបានសម្លឹងតាមដំបងដែកនៅក្នុងដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលដំបងដែកនៅចម្ងាយត្រឹមតែកន្លះម៉ែត្រពីក្បាលរបស់ ជាលៀអូ ស្រាប់តែមានសំឡេងផ្ទុះយ៉ាងខ្លាំងដូចជាផ្គរលាន់។ នៅលើដងផ្លូវ មាននរណាម្នាក់ស្រែកឡើងភ្លាមៗថា៖ «អាល្អិតមកពីត្រកូលស៊ាវ ការប្រកួតប្រជែងគឺដើម្បីរៀនសូត្រពីគ្នាទៅវិញទៅមកតែប៉ុណ្ណោះ។ ឯងពិតជាហ៊ានធ្វើរឿងដ៏ កាចសាហាវ បែបនេះផងឬ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំឡេងស្រែកដ៏ខឹងសម្បារនោះ ស៊ាវយ៉ាន ធ្វើភ្នែករួមតូច ជ្រុងមាត់របស់គេបែរជាញញឹមយ៉ាងត្រជាក់។ ជំនួសឱ្យការឈប់ ដំបងដែកនៅក្នុងដៃរបស់គេបែរជាវាយចុះមកក្រោមជាមួយនឹងកម្លាំងកាន់តែ កាចសាហាវ លើសដើម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថយចេញ!» សកម្មភាពរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ច្បាស់ណាស់ថាបានដុតកំហឹងរបស់បុគ្គលដែលបានស្រែកអម្បាញ់មិញ។ អមដោយពាក្យជេរប្រមាថ ថាមពលខ្យល់ដ៏មុតស្រួចបំផុតមួយត្រូវបានបញ្ចេញ និងហែកអាកាសមកមុខ។ ដូចជាផ្លេកបន្ទោរពណ៌បៃតង វាបានកាត់ពាក់កណ្ដាលដំបងដែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន ហើយភ្លាមៗនោះ ដំបងដែកដ៏រឹងមាំក៏ត្រូវបានកាត់ជាពីរនៅលើអាកាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានប្រែប្រួលនៅពេលដែលដំបងដែកត្រូវបាក់ជាពីរ។ ដោយខាំធ្មេញយ៉ាងជាប់ ស៊ាវយ៉ាន ចង់ចាក់ដំបងដែកដែលនៅសល់ពាក់កណ្ដាលនោះចូលទៅក្នុងបំពង់ករបស់ ជាលៀអូ យ៉ាង កាចសាហាវ ប៉ុន្តែខ្យល់ពណ៌បៃតងបានវាយប្រហារមកម្ដងទៀត។ សម្ពាធដ៏ខ្លាំងពីខ្យល់បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន មានការលំបាកក្នុងការដកដង្ហើម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេបានរួួញប្រស្រីភ្នែក និងប្រើកម្លាំងទាំងអស់ដើម្បីចាក់ដំបងដែកទៅមុខ។ ទោះជាយ៉ាងណា គេត្រូវបានរារាំងដោយស្រទាប់ខ្យល់ដែលគ្មានរូបរាង ដែលមិនអាចទម្លុះបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយកន្ត្រាក់បបូរមាត់ ដៃស្ដាំរបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានក្ដាប់ដំបងយ៉ាងជាប់ ខណៈដែលរាងកាយរបស់គេបានរង្គើបន្តិច និងងាកខ្លួន។ ដំបងដែកបានចាកចេញពីដៃ និងក្លាយជាស្រមោលខ្មៅ បាញ់សំដៅទៅរកបុគ្គលដែលកំពុងហោះមករកគេយ៉ាងសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហឹម!» ឃើញថា ស៊ាវយ៉ាន ពិតជាហ៊ានវាយប្រហារមកលើខ្លួន ស្រមោលនោះបានស្រមុកយ៉ាងត្រជាក់។ ដៃរបស់គេបានកោងជារាងក្រញ៉ាំ និងគ្រវីយ៉ាងខ្លាំងនៅពីមុខ។ កម្លាំងធាតុ (Dou Qi) ពណ៌បៃតងដ៏ក្រាស់បានបង្កើតជាផ្លែដាវខ្យល់ពណ៌បៃតងខ្ចីមួយចំនួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយលើកម្រាមដៃ ផ្លែដាវខ្យល់បានចាកចេញពីដៃរបស់គេ និងកាត់ដំបងដែកឱ្យទៅជាបំណែកជាងដប់ដុំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មានចិត្ត កាចសាហាវ បែបនេះ ទោះបីជានៅក្មេងខ្ចីក៏ដោយ។ ថ្ងៃនេះ អញនឹងបង្រៀនមេរៀនដល់ឯងជំនួស ស៊ាវចាន (Xiao Zhan)!» ស្រមោលនោះបានសើចយ៉ាងត្រជាក់ បន្ទាប់ពីកាត់ដំបងដែកជាបំណែកៗ។ នៅក្នុងបាតដៃទាំងពីររបស់គេ កម្លាំងធាតុពណ៌បៃតងកំពុងត្រូវបានប្រមូលផ្ដុំយ៉ាងលឿន។ ខ្យល់គួចបានប្រមូលផ្ដុំគ្នានៅក្រោមជើងរបស់គេ និងលើកគេឱ្យហោះលើអាកាស។ ដូចជាគ្រាប់កាំភ្លើងធំ គេបានបោះខ្លួនសំដៅទៅរក ស៊ាវយ៉ាន។ ផ្លែដាវខ្យល់ពណ៌បៃតងខ្ចីបានលេចឡើងភ្លាមៗ នៅពេលដែលគេគ្រវីបាតដៃ និងបាញ់សំដៅទៅរក ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្ពាធខ្យល់ដែលកើតចេញពីផ្លែដាវខ្យល់ បានបក់សម្អាតធូលីដីចេញពីដីអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បង្រៀនមេរៀនដល់ខ្ញុំ? តើលោកស្មានថាខ្លួនឯងជានរណា? លោកគួរតែទៅប្រដៅកូនប្រុសរបស់លោកជាមុនសិនទៅ។» ស៊ាវយ៉ាន គ្រវីក្បាល និងញញឹមយ៉ាងត្រជាក់។ តាមរយៈលក្ខណៈនៃកម្លាំងធាតុ គេបានចំណាំស្រមោលនោះថាជាឪពុករបស់ ជាលៀអូ ដែលមានឈ្មោះថា ជាលៀពី (Jia Lie Bi)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន សម្លឹងមើលផ្លែដាវខ្យល់ដែលកំពុងបាញ់សំដៅមករកគេដោយផ្ទៃមុខស្ងប់ស្ងាត់។ នៅពេលដែលពួកវាស្ថិតនៅចម្ងាយប្រាំម៉ែត្រពីក្បាលរបស់គេ ស៊ាវយ៉ាន បានវាយបាតដៃរបស់គេយ៉ាងខ្លាំងទៅលើដី។ ចរន្តខ្យល់ដែលគ្មានរូបរាងត្រូវបានបញ្ចេញ និងនៅពេលប៉ះនឹងដី វាក៏បានរុញរាងកាយរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ឱ្យឡើងលើអាកាស។ គេបានធ្វើចលនាបត់ខ្លួននៅលើអាកាស និងចុះចតនៅលើដីទំនេរមួយដែលនៅឆ្ងាយរាប់សិបម៉ែត្រ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្លែដាវខ្យល់បានបាញ់ខុសគោលដៅ។ អមដោយសំឡេង \"ឆ្មាំង\" ស្លាកស្នាមជ្រៅៗជាច្រើនត្រូវបានបន្សល់ទុកនៅលើផ្ទៃថ្មដ៏រឹងនៃដី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពុក សម្លាប់វាទៅ!» ឃើញស្រមោលដែលហោះចុះមក ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀអូ ពោរពេញទៅដោយភាពត្រេកអរយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលគេស្រែកយ៉ាងសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចុះចតលើដី ជាលៀពី បានសម្លឹងមើលដៃរបស់ ជាលៀអូ យ៉ាងងងឹតងងុល។ ផ្ទៃមុខរបស់គេបានតឹងបន្តិច ហើយចេតនាសម្លាប់ដ៏ត្រជាក់បានលេចឡើងក្នុងភ្នែករបស់គេ។ ដោយមិនតបត គេបានជាន់ដីយ៉ាងខ្លាំង និងសម្រុកចូលទៅរក ស៊ាវយ៉ាន ម្ដងទៀត។ «ទុកឱ្យអញមើលទៅមើល តើទេពកោសល្យនៃត្រកូលស៊ាវម្នាក់នេះ អស្ចារ្យដល់កម្រិតណា។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មានតែរយៈពេលដ៏ខ្លីប៉ុណ្ណោះបានកន្លងផុតទៅ តាំងពីការលេចមុខរបស់ ជាលៀពី រហូតដល់ការដកថយយ៉ាងប្រញាប់របស់ ស៊ាវយ៉ាន។ ហ្វូងមនុស្សបានចំណាំ ជាលៀពី និងចាប់ផ្ដើមស្រែកឌឺដង (Boo); លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ម្នាក់ បែរជាលួចវាយប្រហារទៅលើ លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ទៅវិញ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វ៉ោវ ជាលៀ អាឆ្កែចាស់។ អាឪឡឹកធំ។ ឯងពិតជាមានមុខហ៊ានវាយប្រហារមែនឬ?» ស៊ាវយ៉ាន បានជេរប្រមាថ។ ឃើញពីរបៀបដែល ជាលៀពី មិនខ្វល់ពីភាពខុសគ្នានៃឋានៈរបស់ពួកគេ និងសម្រុកមករកគេម្ដងទៀត ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ទីបំផុតចាប់ផ្ដើមប្រែជាស្លេក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាល្អិត! បន្ទាប់ពីបំបាក់ដៃកូនអញហើយ ឯងកុំសង្ឃឹមថានឹងបានចាកចេញដោយសុវត្ថិភាពឱ្យសោះ។» ជាលៀពី ស្ទុះចេញពីដី។ ដូចជាខ្យល់ គេបានលេចមុខនៅពីលើ ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងចម្លែក។ ទឹកមុខដ៏កំណាចបានភ្លឺឡើងលើផ្ទៃមុខរបស់គេ។ កណ្ដាប់ដៃរបស់គេបានក្ដាប់យ៉ាងជាប់ និងកម្លាំងធាតុពណ៌បៃតងដ៏វឹកវរបានប្រមូលផ្ដុំយ៉ាងលឿនទៅជាខ្យល់គួចដ៏ធំមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចប់ហើយ។ ឯងថែមទាំងប្រើ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan) ទៀតផងឬ? អាឆ្កែចាស់។ ឯងពិតជាបាននាំមកនូវភាពអាម៉ាស់ដល់ត្រកូលជាលៀទាំងមូលមែន!» មានអារម្មណ៍ពីកម្លាំងដ៏សាហាវដែលបានប្រមូលផ្ដុំនៅលើកណ្ដាប់ដៃរបស់ ជាលៀពី ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ប្រែជាអាក្រក់ខ្លាំង។ ជាសម្ងាត់ គេបានចាប់ផ្ដើមទាញចិញ្ចៀនពណ៌ខ្មៅនៅលើម្រាមដៃរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅចម្ងាយមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ុនអឺ (Xun Er) បានប្រែប្រួលនៅពេលឃើញគ្រោះថ្នាក់ដែល ស៊ាវយ៉ាន កំពុងជួបប្រទះ។ ដោយដកដង្ហើមយឺតៗ ភ្លើងពណ៌មាសមួយបានលេចឡើងក្នុងភ្នែកដ៏ស្រស់ថ្លារបស់នាង។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក កម្លាំងធាតុពណ៌មាសខ្ចីបានចាប់ផ្ដើមបញ្ចេញនូវថាមពលដ៏កាចសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំពេលដែល ស៊ាវយ៉ាន កំពុងរៀបចំសង្គ្រោះខ្លួនឯង និង ស៊ុនអឺ កំពុងរៀបចំជួយសង្គ្រោះគេ ស្រាប់តែសំឡេងស្រែកដ៏ខ្លាំងមួយដែលពោរពេញដោយកំហឹងបានបន្លឺឡើងកាត់ដងផ្លូវ។ «ចុយ! អាឆ្កែចាស់។ តាំងពីពេលណាដែលវាដល់វេនឯងមកប្រដៅកូនប្រុសអញ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលសំឡេងស្រែកបានរលត់ទៅ រូបរាងដែលគ្របដណ្ដប់ដោយអណ្ដាតភ្លើងមួយបានសម្រុកមកពីក្រៅទីផ្សារ។ ដោយជាន់ដីយ៉ាងខ្លាំង គេត្រូវបានរុញច្រានដោយល្បឿនដូចផ្លេកបន្ទោរមកដល់ខាងមុខ ស៊ាវយ៉ាន និងបានងើបក្បាលឡើងគ្រហឹមដូចជាសត្វតោ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កំហឹងតោកំណាច (Furious Lion’s Rage)!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមើលទៅគួរឱ្យស្ញប់ស្ញែង ស៊ាវចាន (Xiao Zhan) បានក្ដាប់កណ្ដាប់ដៃដែករបស់គេ និងវាយយ៉ាងសាហាវទៅលើ ជាលៀពី ដែលនៅពីលើគេ។ រូបក្បាលតោពណ៌ក្រហមដ៏ធំមួយបានភ្លឺឡើងនៅលើកណ្ដាប់ដៃរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៊ូម!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងធាតុ (Qi) ពណ៌បៃតង និងក្រហមបានប៉ះគ្នា និងផ្ទុះឡើងដូចជាផ្គរលាន់ ដែលធ្វើឱ្យត្រចៀកមនុស្សភាគច្រើននៅលើដងផ្លូវឮសូរងីងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើអាកាស បុរសទាំងពីរដែលកំពុងប្រយុទ្ធគ្នាបានរង្គើ និងប្រញាប់ដកថយទៅក្រោយ។ ខណៈពេលដែលគេកំពុងដកថយ ស៊ាវចាន បានចាប់ទាញ ស៊ាវយ៉ាន ទៅជាមួយគេផងដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសទាំងពីរបានជាន់ដីយ៉ាងលឿននៅពេលពួកគេដកថយ ដោយរាល់ជំហានជើងបានបន្សល់ទុកនូវស្នាមជើងយ៉ាងច្បាស់នៅលើដី។ តាមរយៈរឿងនេះ វាជាការច្បាស់ណាស់ថា តើភាគីទាំងពីរខ្លាំងប៉ុណ្ណា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយរំសាយកម្លាំងធាតុរបស់គេ ស៊ាវចាន បានសម្លឹងមើលទៅ ជាលៀពី ដែលនៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានយ៉ាងត្រជាក់។ គេបានសើចយ៉ាងត្រជាក់៖ «ជាលៀពី។ ឯងពិតជារស់នៅដូចជាសត្វឆ្កែមែន។ មានមុខហ៊ានមកវាយប្រហារក្មេងជំនាន់ក្រោយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀពី ប្រែជាងងឹតងងុល។ មាត់របស់គេបានកន្ត្រាក់បន្តិច ខណៈដែលគេចង្អុលទៅកាន់ ជាលៀអូ ដែលកំពុងដេកលើដី។ ក្នុងសំឡេងដ៏ត្រជាក់ គេបាននិយាយថា៖ «វាបានធ្វើឱ្យកូនអញរងរបួសដល់កម្រិតនេះ។ ស៊ាវចាន ឯងត្រូវតែផ្ដល់ការពន្យល់ដល់អញ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ការពន្យល់? ការពន្យល់អ្វី? ប្រសិនបើកូនប្រុសអញមិនបានតបតទាន់ពេលទេ អ្នកដែលដេកលើដីប្រាកដជាវាវិញហើយ។ ប្រសិនបើរឿងនោះកើតឡើង តើអញនឹងទាមទារការទទួលខុសត្រូវពីឯងដែរទេ?» ស៊ាវចាន បានសើចចំអក និងស្ដីបន្ទោសត្រឡប់ទៅវិញយ៉ាងរហ័ស និងសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ការប្រកួតប្រជែងនេះត្រូវបានផ្ដើមឡើងដោយកូនប្រុសឯង។ គ្រប់គ្នាដែលនៅទីនេះអាចធ្វើជាសាក្សីបាន។ លើសពីនេះ ក្នុងការប្រកួតប្រជែង ការបាត់បង់ជើង ឬដៃ គឺជារឿងធម្មតាណាស់ ហេតុអ្វីបានជាឯងធ្វើរឿងធំបែបនេះ?» ភាពកាចសាហាវរបស់ ស៊ាវចាន បានថយចុះយឺតៗ ខណៈដែលគេនិយាយទាំងស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯង...» ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀពី បានកន្ត្រាក់ដោយភាពអន្ទះសារ។ គេបានឆ្វៀលមើលក្រសែភ្នែកដែលកំពុងសើចចំអកនៅជុំវិញខ្លួន និងដឹងថាគេបានបាត់បង់ឱកាសក្នុងការធ្វើបាប ស៊ាវយ៉ាន ហើយ។ ដោយខាំធ្មេញទាំងកំហឹង គេបាននិយាយថា៖ «កុំឱ្យអញមានឱកាសឱ្យសោះ បើមិនដូច្នោះទេ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អញនឹងសងសម្តីដដែលនេះទៅឯងវិញ។» ភ្នែករបស់ ស៊ាវចាន បានភ្លឺឡើងនូវភាពសាហាវឃោរឃៅ ខណៈដែលគេញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ល្អ ល្អណាស់។ ចាំមើលគ្នាទៅមុខទៀត!» ជាលៀពី ងក់ក្បាល និងញញឹមទាំងកំហឹង។ គេបានដើរទៅលើក ជាលៀអូ ដែលកំពុងថ្ងូរ រួចងាកក្រោយចាកចេញទៅ។ នៅពេលគេដើរកាត់ លីវស៊ី (Liu Xi) និងកត់សម្គាល់ឃើញអាកប្បកិរិយាភ្ញាក់ផ្អើល និងនិយាយមិនចេញរបស់បុគ្គលនោះ កំហឹងនៅក្នុងខ្លួនគេក៏បានពុះកញ្ជ្រោលម្ដងទៀត។ ដោយដកដង្ហើមធំ គេបានសង្កត់កំហឹង និងនិយាយថា៖ «លោក លីវស៊ី តោះពួកយើងទៅ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ? ចុះអ្នកនាងម្នាក់នោះ...» លីវស៊ី បានសម្លឹងមើលទៅ ស៊ុនអឺ ដែលនៅក្បែរនោះទាំងមិនអស់ចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយភ្នែកកន្ត្រាក់ ជាលៀពី ហៀបនឹងសម្លាប់អាល្ងង់ដែលក្នុងខួរក្បាលគ្មានអ្វីក្រៅពីស្រីម្នាក់នេះនៅនឹងកន្លែងទៅហើយ។ គេបានក្ដាប់កណ្ដាប់ដៃ។ បន្ទាប់ពីមួយសន្ទុះ គេបានបង្ខំចិត្តញញឹមយ៉ាងអាក្រក់៖ «ចំពោះរឿងនេះ ពួកយើងនឹងពិភាក្សាបន្ថែមទៀតបន្ទាប់ពីត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា... យល់ព្រម។» ឃើញទឹកមុខឈឺចាប់របស់ ជាលៀពី លីវស៊ី បានត្រឹមតែងក់ក្បាលទាំងមិនអស់ចិត្ត។ ក្រសែភ្នែករបស់គេបានឆ្វៀលមើលទៅលើរូបរាងរបស់ ស៊ុនអឺ ម្ដងទៀតយ៉ាងអសុរោះ មុននឹងចាកចេញពីទីផ្សារជាមួយ ជាលៀពី ទាំងមិនចង់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលរូបរាងដ៏អាម៉ាស់របស់ ជាលៀពី និងក្រុមរបស់គេដែលដើរចេញពីទីក្រុង ស៊ាវចាន បានបញ្ចេញសំឡេងសើចដ៏ត្រជាក់។ ក្រសែភ្នែករបស់គេបានឆ្វៀលមើលជុំវិញខ្លួន មុននឹងងាកមកប្រឈមមុខនឹង ស៊ាវយ៉ាន ដែលមានដានឈាមនៅជ្រុងមាត់។ ក្រសែភ្នែករបស់គេមានភាពទន់ភ្លន់ ខណៈដែលគេទះស្មារបស់យុវជននោះយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយលិទ្ធបបូរមាត់ គេនិយាយទាំងស្ដាយក្រោយថា៖ «ការវាយប្រហាររបស់ឯងមិនទាន់ កាចសាហាវ គ្រប់គ្រាន់ឡើយ។ ជាលៀពី មានកូនប្រុសតែម្នាក់គត់ ហើយថ្ងៃនេះ ប្រសិនបើឯងបានគ្រៀវ (Castrated) វាចោល ជាលៀពី ប្រាកដជាឆ្កួតជាមិនខាន។ ប្រសិនបើរឿងនោះកើតឡើង ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីដែលកំពុងលាក់ខ្លួននៅខាងក្រៅ ប្រាកដជាមានលេសដើម្បីសម្លាប់វាចោល។ ស៊ឺៗ ពិតជាស្ដាយឱកាសមែន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវយ៉ាន ភាំងស្មារតីបន្តិច។ គេមិនអាចទប់ចិត្តមិនគ្រវីក្បាល (Roll eyes) បានឡើយ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ុនអឺ និង ស៊ាវយូ បានប្រែជាក្រហមចំពោះពាក្យសម្ដីអសុរោះនោះ ខណៈដែលពួកគេឈរនៅម្ខាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ដាប់ឮសម្ដីរបស់ ស៊ាវចាន ពួកទាហានស៊ីឈ្នួលនៅជុំវិញមានអារម្មណ៍ថាស្បែកក្បាលរបស់ពួកគេរឹងក្អេង។ មិនចម្លែកទេដែលកូនប្រុសមានចិត្ត កាចសាហាវ បែបនេះ តាមពិតឪពុករបស់គេរឹតតែ កាចសាហាវ ជាងនេះទៅទៀត!\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-09T15:39:53.388Z","69d7c8498029153902f0ee3c","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69d7a7698029153902f0ee32",87,"ប៉ុនប៉ងសម្លាប់ (Try To Kill)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69d90645343d7ce7b46ca054",89,"រាត្រីដ៏ខ្មៅងងឹត និងខ្យល់បក់ខ្លាំង (Dark and Windy Night)",322,1790177381494]