[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69d671681acc7d6c99b24211":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",85,"ការយល់ព្រមទទួលយក (Acceptance)","\u003Cdiv>ប្រឈមមុខនឹងបុរសរាប់សិបនាក់ដែលមានកម្លាំងត្រឹម លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយបួន (Four-star Dou Zhe) ដែលកំពុងកាន់ដំបងដែក ក្រុមដែលមានគ្នាជាងដប់នាក់ដែលធ្លាប់តែអួតអាងពីអំណាចរបស់ខ្លួន ក៏ស្រាប់តែភាំងស្មារតី។ មុនពេលពួកគេមានឱកាសរត់គេច ដំបងដែកពណ៌ខ្មៅទាំងនោះបានសំពងចុះមកយ៉ាងព្រៃផ្សៃលើគ្រប់ផ្នែកនៃរាងកាយរបស់ពួកគេ។ ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក សំឡេងស្រែកដ៏គួរឱ្យរន្ធត់បានបន្លឺឡើងពេញដងផ្លូវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីគ្រវីកន្ទុយភ្នែកយ៉ាងត្រជាក់ទៅកាន់ ជាលៀអូ (Jia Lie Ao) ដែលមានផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំង ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) បានងាកក្បាលទៅរក ស៊ាវយូ (Xiao Yu) ដែលមានផ្ទៃមុខក្រហមងាំងដោយកំហឹង រួចសួរក្នុងសំឡេងដ៏ទន់ភ្លន់ថា៖ «តើបងស្រីមិនអីទេឬ? បងគួរតែប្រាប់ខ្ញុំថាបងនឹងមកទីនេះ។ នាពេលថ្មីៗនេះ ពួកអាតិរច្ឆានមកពីត្រកូលជាលៀនេះ តែងតែដើររករឿងមិនឈប់ឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារតែត្រូវបាន ស៊ាវយ៉ាន ប្រព្រឹត្តដាក់យ៉ាងទន់ភ្លន់ជាលើកដំបូង ស៊ាវយូ ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងច្បាស់។ ភាពក្រហមនៅលើផ្ទៃមុខរបស់នាងកាន់តែដិតខ្លាំងឡើង។ ដោយធ្វើអ្វីមិនត្រូវ នាងក៏ងាកក្រសែភ្នែកចេញ និងនិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានជួប ស៊ុនអឺ (Xun Er) នៅពេលដែលខ្ញុំចេញពីផ្ទះ។ នាងនិយាយថានាងចង់មកមើលឯង ដូច្នេះខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តមកជាមួយនាងទៅ។ តើខ្ញុំដឹងយ៉ាងម៉េចថា នឹងត្រូវមកជួបពួកអាតិរច្ឆានទាំងនេះទៅ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន មិនអាចទប់ចិត្តមិនគ្រវីក្បាលបានឡើយ។ គេបានងាកក្រសែភ្នែកទៅរកយុវតីដែលស្លៀកពាក់ពណ៌បៃតង ដែលផ្ទៃមុខរបស់នាងពោរពេញទៅដោយក្ដីសប្បាយរីករាយនៅពេលឃើញគេបង្ហាញខ្លួន។ ស្នាមញញឹមនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គេកាន់តែទន់ភ្លន់ជាងមុន៖ «មើលទៅអូនហាក់ដូចជាចូលចិត្តការជេរប្រទេចមែនកាលពីអម្បាញ់មិញ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ដាប់ឮ ស៊ាវយ៉ាន សើចចំអកឱ្យនាង ស៊ុនអឺ បានគ្រវីក្បាលដោយភាពបរិសុទ្ធ នាងពេបមាត់ និងនិយាយទាំងស្នាមញញឹមដ៏ភ្លឺថ្លាថា៖ «នោះមិនមែនជាចេតនារបស់ខ្ញុំឡើយ។ វាគ្រាន់តែថា ខ្ញុំមិនចូលចិត្តអាកប្បកិរិយារបស់គេ - សូម្បីតែបងប្រុស ស៊ាវយ៉ាន កាលពីមុន ក៏មិនហ៊ានដើរចាប់មនុស្សនៅតាមដងផ្លូវដោយចំហបែបនេះដែរ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រឈមមុខនឹងការតបតដោយប្រយោលរបស់ ស៊ុនអឺ ស៊ាវយ៉ាន បានប៉ះច្រមុះរបស់គេ និងញញឹមទាំងបង្ខំ។ គេប្រហែលជាមានចរិតក្រអឺតក្រទមបន្តិចកាលពីមុន ប៉ុន្តែគេមិនអាក្រក់ដូចបុរសដែលនៅចំពោះមុខនេះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ តើនេះមិនមែនជាលោកម្ចាស់វ័យក្មេងនៃត្រកូលស៊ាវទេអី? ដោយសារមិនបានជួបគ្នាជាងមួយឆ្នាំ ខ្ញុំឮថាឯងទីបំផុតបានដោះលែងឈ្មោះ \"អាពិការ\" ចេញហើយមែនទេ?» ជាលៀអូ មិនអាចទប់ចិត្តមិនចូលមកអន្តរាគមន៍បានឡើយ បន្ទាប់ពីឃើញ ស៊ាវយ៉ាន និយាយលេងសើចជាមួយ ស៊ុនអឺ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើគេជាអ្នកណា?» ក្រសែភ្នែករបស់ លីវស៊ី (Liu Xi) ក៏ត្រជាក់ដូចគ្នា។ ការឃើញ ស៊ុនអឺ ជជែកលេងសើចជាមួយបុរសម្នាក់ទៀត បន្ទាប់ពីបង្ហាញភាពព្រងើយកន្តើយដាក់គេ គឺជាការវាយប្រហារយ៉ាងខ្លាំងដល់អំនួតរបស់ លីវស៊ី។ គេមិនអាចទទួលយកបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេហេ បងប្រុស លីវស៊ី នេះគឺជា \"ទេពកោសល្យ\" ដ៏ល្បីល្បាញរបស់ត្រកូលស៊ាវ។ គេឈ្មោះ ស៊ាវយ៉ាន។ កាលពីមុន ទោះបីជាហ្វឹកហាត់ជាងដប់ឆ្នាំក៏ដោយ ក៏កម្លាំងធាតុរបស់គេនៅត្រឹមតែដំណាក់កាលទីបី ឬទីបួនប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំមិនដឹងថាគេបានស៊ីអ្វីចូលទៅទេ ទើបតែប៉ុន្មានខែសោះ កម្លាំងធាតុរបស់គេបានឡើងដល់ដំណាក់កាលទីប្រាំបីបាត់ទៅហើយ។» ជាលៀអូ ឈរនៅក្បែរ លីវស៊ី និងណែនាំដោយស្នាមញញឹមដ៏ត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនថាមានទេពកោសល្យអស្ចារ្យប៉ុណ្ណាទេ ប្រសិនបើមិនទាន់ក្លាយជា លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ទេនោះ គេក៏គ្រាន់តែជាសម្រាមប៉ុណ្ណោះ» លីវស៊ី និយាយយ៉ាងត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្ដីទាំងនេះ ផ្ទៃមុខតូចរបស់ ស៊ុនអឺ កាន់តែត្រជាក់ខ្លាំងជាងមុន។ អណ្តាតភ្លើងពណ៌មាសបានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែកដ៏ស្រស់ថ្លារបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឈោងដៃទៅអង្អែលស្មារបស់ ស៊ុនអឺ តិចៗ ដើម្បីឱ្យនាងបន្ធូរអារម្មណ៍ ស៊ាវយ៉ាន ញញឹមយ៉ាងរាបស្មើ និងគ្រវីក្បាល។ ងាកក្បាលទៅក្រោយ ស៊ាវយ៉ាន ក្រឡេកមើល លីវស៊ី ដែលស្លៀកពាក់ពណ៌សសុទ្ធ។ ក្រសែភ្នែករបស់គេបានឆ្វៀលទៅលើទ្រូងរបស់ម្នាក់នោះ ដែលមានផ្លាកសញ្ញាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ និងញញឹមថា៖ «អ្នកប្រហែលជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដែលបានផលិតថ្នាំ \"ម្សៅវិលវិញនៃរដូវផ្ការីក\" មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវស៊ី សើចយ៉ាងត្រជាក់ និងងើបទ្រូងដែលពាក់ផ្លាកសញ្ញាឡើង រួចប្រកាសដោយមោទនភាពថា៖ «ត្រឹមត្រូវហើយ! ខ្ញុំគឺជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដែលជួលដោយត្រកូលជាលៀ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ហាក់ដូចជានឹកឃើញអ្វីម្យ៉ាង គេងក់ក្បាល និងសើចថា៖ «មិនចម្លែកឡើយ។ មានតែអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដូចជាអ្នកទេ ទើបអាចផលិតថ្នាំព្យាបាលកម្រិតទាបបែបនេះបាន។ អ្នកពិតជាស័ក្តិសមនឹងការបង្ហាត់បង្រៀនរបស់គ្រូអ្នកមែន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីឮសម្ដីរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ពួកទាហានស៊ីឈ្នួលនៅជុំវិញបានសើចយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់ពីបានជួបប្រទះនឹងទង្វើកេងប្រវ័ញ្ចរបស់ត្រកូលជាលៀ ពួកទាហានស៊ីឈ្នួលទាំងនេះមានការចងគំនុំយ៉ាងខ្លាំងចំពោះអ្នកបង្កើត \"ម្សៅវិលវិញនៃរដូវផ្ការីក\"។ ការឃើញ ស៊ាវយ៉ាន ហ៊ានសើចចំអកឱ្យអ្នកបង្កើតវានៅចំពោះមុខបែបនេះ ធ្វើឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ស្កប់ស្កល់បន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សំណើចរបស់អ្នកនៅជុំវិញបានធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខរបស់ លីវស៊ី ចាប់ផ្ដើមប្រែជាខ្មៅងងឹតបន្តិចម្ដងៗ។ ភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងត្រជាក់៖ «ឯងកំពុងជួយត្រកូលស៊ាវឱ្យធ្វើឱ្យថ្នាំងថ្នាក់ដល់មនុស្សដែលពួកគេមិនអាចតតាំងបាន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវយ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច។ គេសើចដោយភាពជូរចត់ និងឈ្លីក្បាល គេហួសចិត្តយ៉ាងខ្លាំងដែលបុរសម្នាក់នេះក្រអឺតក្រទមដល់កម្រិតនេះ។ តើគេពិតជាគិតថាខ្លួនឯងជាសិស្សរបស់ លំដាប់អាទិទេព (Dou Di) មែនទេ? អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ១ ម្នាក់ ប្រហែលជាត្រូវបានគោរពដោយត្រកូលស៊ាវ ប៉ុន្តែបើនិយាយថាជាមនុស្សដែលត្រកូលស៊ាវមិនអាចតតាំងបាន នោះគឺជាឿងកំប្លែងហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អើយ តើគេក្លាយជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដោយរបៀបណា បើមានបញ្ញាទាបបែបនេះ?» ដកដង្ហើមធំ និងគ្រវីក្បាល ស៊ាវយ៉ាន ដែលមានអារម្មណ៍ធុញទ្រាន់បន្តិច បានដោះដូរក្រសែភ្នែកជាមួយ ស៊ុនអឺ។ បន្ទាប់ពីបានសន្ទនាខ្លីជាមួយ លីវស៊ី ទីបំផុតគេយល់ហើយថា ហេតុអ្វីបានជា ស៊ុនអឺ ដែលមានចរិតទន់ភ្លន់ បែរជាមិនចូលចិត្តបុរសម្នាក់នេះខ្លាំងម្ល៉េះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈ្លីបាតដៃលើផ្ទៃមុខតិចៗ ស៊ាវយ៉ាន ខ្ជិលនឹងបន្តសន្ទនាជាមួយមនុស្សល្ងង់បែបនេះទៀតឡើយ។ គេគ្រវីដៃទៅកាន់បុរសមាឌធំរាប់សិបនាក់នៅពីក្រោយគេ និងញញឹមថា៖ «វាយទៅ! ចាត់ការមេរបស់ពួកគេផង។ ដោយសារមនុស្សទាំងនេះហ៊ានមកបង្កបញ្ហាក្នុងទឹកដីរបស់យើង យើងមិនចាំបាច់ផ្ដល់មុខមាត់ឱ្យពួកគេឡើយ។ បើមិនដូច្នោះទេ យើងប្រហែលជាត្រូវគេសើចចំអកជាមិនខាន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញសកម្មភាពរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀអូ ប្រែប្រួលភ្លាមៗ។ គេមិននឹកស្មានថា ស៊ាវយ៉ាន នឹងហ៊ានវាយប្រហារពិតប្រាកដឡើយ។ គេងាកភ្នែក និងនិយាយឌឺដងថា៖ «ខ្ញុំគិតថាឯងធំដឹងក្ដីច្រើនហើយ។ មិននឹកស្មានថា ឯងនៅតែជាមនុស្សគ្មានប្រយោជន៍ដែលចេះតែពឹងផ្អែកលើកូនចៅបែបនេះសោះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ការឌឺដងរបស់ឯង ពិតជាខ្សោយណាស់។» ស៊ាវយ៉ាន គ្រវីដំបងដែកក្នុងដៃ ខណៈដែលនិយាយតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើឯងចង់ចាត់ទុកវាជាការឌឺដង ក៏ចាត់ទុកចុះ។ មនុស្សគ្មានប្រយោជន៍ដូចជាឯង គ្មានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់នឹងដើរក្បែរកញ្ញា ស៊ុនអឺ ឡើយ។» ជាលៀអូ និយាយដោយការប្រមាថ។ ក្រសែភ្នែកដ៏ត្រជាក់បានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែករបស់គេ ខណៈដែលគេបន្តផែនការដ៏អាក្រក់របស់គេ៖ «ឯងប្រហែលជាបានឆ្លងកាត់ ពិធីពេញវ័យ (Coming of Age Ceremony) រួចហើយមែនទេ? ហិហិ។ នោះមានន័យថា ប្រសិនបើខ្ញុំប្រកួតជាមួយឯងឥឡូវនេះ ឯងគ្មានហេតុផលអ្វីនឹងបដិសេធឡើយ មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងពិតជាគ្មានភាពអៀនខ្មាស់មែន។ ស៊ាវយ៉ាន ទើបតែអាយុដប់ប្រាំពីរឆ្នាំប៉ុណ្ណោះក្នុងឆ្នាំនេះ ខណៈដែលឯងអាយុម្ភៃបីឆ្នាំទៅហើយ។ ឯងពិតជាហ៊ានបញ្ចេញការប្រកួតបែបនេះមែន។ ប្រសិនបើឯងចង់លេង ខ្ញុំសុខចិត្តកំដរឯង!» ស៊ាវយូ ស្ដីបន្ទោសចំពោះការប្រកួតរបស់ ជាលៀអូ។ ចិញ្ចើមរបស់នាងប្រែជាត្រង់ និងគ្រវីខ្សែរំពាត់របស់នាង បន្សល់ទុកនូវស្នាមពណ៌សស្ដើងមួយនៅលើដី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជ្រុងមាត់របស់គេញ័រតិចៗ ខណៈដែល ជាលៀអូ និយាយឌឺដងថា៖ «មើលទៅឯងហាក់ដូចជាមានសំណាងជាមួយស្រីៗណាស់មែនទេ? មានយុវតីម្នាក់ទៀតចេញមុខមកការពារឯងទៀតហើយ។ ហិហិ ឯងគ្រាន់តែជាមនុស្សកំសាកដែលចេះតែលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយខ្នងមនុស្សស្រីប៉ុណ្ណោះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយក៍ អាមុខសនេះពិតជាអួតអាងពេកហើយ។ លោកម្ចាស់វ័យក្មេង ខ្ញុំនឹងលេងជាមួយវាជំនួសលោកម្ចាស់វិញ!» ឃើញអាកប្បកិរិយាដ៏មានអំណាចរបស់ ជាលៀអូ ពួកទាហានស៊ីឈ្នួលនៅជុំវិញដែលស្និទ្ធស្នាលជាមួយ ស៊ាវយ៉ាន បានស្រែកឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញថាសម្ដីរបស់គេបានបង្កឱ្យមានភាពចលាចលដ៏ធំបែបនេះ ផ្ទៃមុខរបស់ ជាលៀអូ ក៏ប្រែប្រួល។ កម្លាំងរបស់គេគឺនៅ លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ផ្កាយបី ហើយគេមានអារម្មណ៍តក់ស្លុតបន្តិចដែលធ្វើឱ្យមនុស្សច្រើនបែបនេះខឹងសម្បារ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រឡេកមើល ស៊ាវយ៉ាន ដែលគ្មានបញ្ចេញទឹកមុខអ្វីទាំងអស់ ជាលៀអូ រលាស់ដៃអាវ និងនិយាយយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ «ដោយសារឯងគ្មានភាពក្លាហាននឹងទទួលយកការប្រកួត ដូច្នេះបំភ្លេចវាចុះ។ បងប្រុស លីវស៊ី តោះពួកយើងទៅ។ មនុស្សដែលមិនហ៊ានទទួលយកការប្រកួតបែបនេះ មិនសមនឹងទទួលបានការគោរពឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវស៊ី ងក់ក្បាល ខណៈដែលបង្ហាញស្នាមញញឹមដ៏អាក្រក់។ ក្រសែភ្នែករបស់គេបានលួចសម្លឹងមើល ស៊ុនអឺ មួយភ្លែត មុននឹងសម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងកាចសាហាវ និងគំរាមថា៖ «អាល្អិត ចាំមើលចុះ។ ខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យត្រកូលស៊ាវបញ្ជូននាងមកឱ្យខ្ញុំដោយស្ម័គ្រចិត្ត។ ក្នុងចំណោមមនុស្សស្រីទាំងអស់ដែលខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ មិនទាន់មានម្នាក់ណាដែលខ្ញុំយកមិនបានឡើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ុនអឺ សម្លឹងមើល លីវស៊ី ដែលផ្ទៃមុខពោរពេញដោយភាពអសុរោះយ៉ាងព្រងើយកន្តើយ។ ក្នុងភ្នែករបស់នាង ចេតនាសម្លាប់ទីបំផុតបានលេចឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាលៀអូ និង លីវស៊ី បានងាកក្រោយបម្រុងចាកចេញ ប៉ុន្តែបុរសមាឌធំដ៏អំនួតមួយចំនួនមកពីត្រកូលស៊ាវ បានបង្ហាញខ្លួននៅច្រកចូលទីផ្សារ និងបិទផ្លូវចេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំដឹងថាឯងពិតជាចង់កម្ទេចខ្ញុំឱ្យក្លាយជាជនពិការណាស់។ អឹម មិនអីទេ... ខ្ញុំយល់ព្រមតាមបំណងរបស់ឯង... ខ្ញុំទទួលយកការប្រកួត។» នៅពេលដែល ជាលៀអូ ហៀបនឹងបញ្ចេញសញ្ញាសុំជំនួយ សំឡេងដ៏រាបស្មើរបស់យុវជនម្នាក់ក៏ស្រាប់តែបន្លឺឡើងពីក្រោយគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ដំបូងឡើយ ជាលៀអូ ភាំងស្មារតីបន្តិច មុននឹងស្នាមញញឹមដ៏កំណាចលេចឡើង។ ជ្រុងមាត់របស់គេលើកឡើងយឺតៗ ខណៈដែលគេខ្សឹបថា៖ «គឺឯងខ្លួនឯងទេដែលចង់រកសេចក្ដីស្លាប់។ កុំបន្ទោសខ្ញុំ ប្រសិនបើមានអ្វីកើតឡើងឱ្យសោះ។»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-08T15:16:56.983Z","69d671681acc7d6c99b24211","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69d66dd91acc7d6c99b24207",84,"កម្ទេចឱ្យក្លាយជាជនពិការ (To Cripple)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69d676621acc7d6c99b2421b",86,"ការប្រកួតប្រជែង (Challenge)",322,1790177381252]