[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69d524c69ac65462fbace7c3":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",78,"ហ្វឹកហាត់ បន្ទាប់មកក៏ទម្លុះកម្រិត (Training and Training and then Breakthrough)","\u003Cdiv>លុះត្រាតែឃើញបុរសអាវឃ្លុំខ្មៅដើរចេញពីបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ ទាំងពេញចិត្តនឹងគ្រឿងផ្សំនៅក្នុងដៃ ទើប យ៉ាហ្វី (Ya Fei) អាចទម្លាក់ស្មារបស់នាងចុះដោយភាពធូរស្រាល។ រាងកាយរបស់នាងផ្អែកលើកៅអី ធ្វើឱ្យនាងមើលទៅដូចជាកញ្ជ្រោងដែលកំពុងក្រាបខ្លួន។ កាយវិការដ៏ខ្ជិលច្រអូសនេះ បង្ហាញពីមន្តស្នេហ៍ដ៏ប្លែកម្យ៉ាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកម្ចាស់ម្នាក់នេះ... ពិតជាហានិភ័យមែន។» យ៉ាហ្វី និយាយទាំងផ្អែកក្បាលនឹងខ្នងកៅអីដ៏ត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្បែរនាង គូនី (Gu Ni) កំពុងអង្អែលថ្ងាសទាំងដកដង្ហើមធំ៖ «ម្សៅបង្រួមកម្លាំងធាតុ (Qi Gathering Powder) ប្រាំគ្រាប់... វាជាការពិតដែលគាត់គឺជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ៤ ប៉ុន្តែទោះជាយ៉ាងណា របៀបធ្វើជំនួញរបស់គាត់មិនធំពេកទេអី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាហ្វី ងក់ក្បាល និងពេបមាត់ក្រហមតូចរបស់នាង មុននឹងបន្តចំអកឱ្យខ្លួនឯង៖ «ខ្ញុំស្មានថាខ្ញុំអាចទប់ទល់នឹងសម្ពាធរបស់គាត់បាន ប៉ុន្តែអ្នកណាទៅដឹងថា...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គូនី សើច និងឆ្លើយថា៖ «ប្រសិនបើខ្ញុំស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដូចកញ្ញាវិញ ខ្ញុំបារម្ភថាខ្ញុំប្រហែលជាព្រមចុះចាញ់តាំងពីពេលដែលគាត់និយាយដល់គ្រាប់ទី ៣ ម្ល៉េះ។ កញ្ញាអាចធ្វើបានលើសពីការរំពឹងទុករបស់ខ្ញុំ ដោយអត់ធ្មត់រហូតដល់គ្រាប់ទី ៥ ដូច្នេះចូរមោទនភាពចំពោះវាចុះ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្វីដែលខ្ញុំបង្ហាញគឺជាការអត់ធ្មត់មែនទេ? នៅពេលឮសំណើរបស់គាត់ ខួរក្បាលខ្ញុំស្រាប់តែទទេស្អាត ដូច្នេះហើយទើបខ្ញុំមិនអាចគិតអ្វីបានវែងឆ្ងាយ។ ប៉ុន្តែអ្នកណាទៅដឹង... ថាគាត់នឹងនិយាយចំៗបែបនេះ ហើយថែមឱ្យពីរគ្រាប់ទៀតនោះ។» យ៉ាហ្វី និយាយទាំងធ្វើភ្នែកស្លក់។ នាងមិនអាចទប់សំណើចចំពោះស្ថានភាពនេះបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទោះជាយ៉ាងណា ការដែលខួរក្បាលកញ្ញាទទេស្អាត ក៏បានជួយឱ្យ សាលដេញថ្លៃអភិជន (Primer Auction House) រកចំណូលបន្ថែមបានដល់ទៅ ៤០០,០០០ មាសដែរ។» គូនី និយាយទាំងសើច បន្ទាប់ពីបានឮការពន្យល់របស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាហ្វី យកដៃខ្ទប់មាត់ និងបញ្ចេញសំណើចយ៉ាងស្រទន់។ ខណៈដែលនាងចាប់ផ្ដើមក្រោកពីកៅអី នាងបានដកដង្ហើមធំ៖ «មើលទៅ ត្រកូលជាលៀ (Jia Lie Clan) នឹងត្រូវជួបទុក្ខធំហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គូនី ក៏យល់ស្រប និងងក់ក្បាលដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែវាមិនហាក់ដូចជាគួរឱ្យសង្ស័យបន្តិចទេអី? លោកម្ចាស់ម្នាក់នោះ មិនមែនជាមនុស្សចម្លែកទាំងស្រុងចំពោះ ត្រកូលស៊ាវ (Xiao Clan) ទេអី? ហេតុអ្វីបានជាគាត់ជួយពួកគេច្រើនម្ល៉េះ? គាត់ថែមទាំងសុខចិត្តចំណាយ ម្សៅបង្រួមកម្លាំងធាតុ ប្រាំគ្រាប់ ដើម្បីកាត់ផ្ដាច់ខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់របស់ត្រកូលជាលៀទៀតផង។» យ៉ាហ្វី និយាយ ខណៈដែលមន្ទិលសង្ស័យមួយបានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែករបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកណាទៅដឹង... អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ម្នាក់នោះ ពិតជាអាថ៌កំបាំងណាស់ មែនទេ? ខ្ញុំមិនដែលដឹងថា អាណាចក្រ ជាម៉ា (Jia Ma Empire) មានបុគ្គលដូចរូបគាត់ឡើយ។» គូនី និយាយទាំងអស់សង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាហ្វី ងក់ក្បាលបន្តិច ភ្នែករបស់នាងសម្លឹងរេចុះឡើង។ បន្ទាប់ពីរអ៊ូតិចៗ នាងក៏ឆ្លើយថា៖ «មើលទៅ ការមានទំនាក់ទំនងដ៏ល្អអស្ចារ្យជាមួយត្រកូលស៊ាវ គឺជាកិច្ចការដែលត្រូវតែធ្វើ។ ជាមួយនឹងថ្នាំទាំងនេះ ខ្ញុំបានបង្កើនប្រាក់ចំណេញរបស់សាលដេញថ្លៃរហូតដល់បួនដង។ ចាំមើលថាតើមាននរណាអាចយកឈ្នះខ្ញុំក្នុងការវាយតម្លៃបុគ្គលិកលើកក្រោយបានឬអត់?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីសម្ដីទាំងនេះ ចុងបបូរមាត់ក្រហមរបស់នាងបានញញឹមឡើង។ ដោយដាក់ដៃនៅពីក្រោយខ្នង នាងក៏ដើរចេញពីបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវទាំងច្រៀងចម្រៀងតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរចេញពីសាលដេញថ្លៃ ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) បានដកដង្ហើមធំ រួចនិយាយក្នុងសំឡេងទាបថា៖ «លោកគ្រូ អរគុណលោកខ្លាំងណាស់។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើមានអ្វីត្រូវអរគុណ បើមិនជាន់ត្រកូលជាលៀឱ្យដល់ដីទេ តើឯងអាចមានអារម្មណ៍ផ្ដោតអារម្មណ៍បានទេ ពេលគ្រូនាំឯងទៅហ្វឹកហាត់នោះ?» យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ឆ្លើយតបទាំងអស់សង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេហេ។» ស៊ាវយ៉ាន ញញឹម រួចដើរតាមផ្លូវដែលគេធ្លាប់ដើរវាងចុះវាងឡើង រហូតដល់កន្លែងស្ងាត់មួយ ទើបគេដោះអាវឃ្លុំខ្មៅចេញ និងដើរចេញពីច្រកផ្លូវយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន សំដៅទៅកាន់ត្រកូលស៊ាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពេលត្រឡប់មកដល់ត្រកូលវិញ នៅពេលដែល ស៊ាវយ៉ាន ជួបសមាជិកត្រកូលផ្សេងទៀត គេអាចមានអារម្មណ៍ថា ក្រសែភ្នែករបស់ពួកគេពោរពេញដោយភាពច្រណែនកាន់តែខ្លាំង។ ច្បាស់ណាស់ថា រឿងរ៉ាវដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងសាលធំនាថ្ងៃនេះ បានរីករាលដាលពេញត្រកូលបាត់ទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន មិនបានខ្វល់ពីក្រសែភ្នែកទាំងនោះឡើយ ខណៈដែលគេបន្តដើរយឺតៗទៅកាន់បន្ទប់របស់គេ។ នៅពេលដែលគេបត់តាមជ្រុងផ្លូវ យុវតីក្នុងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហមម្នាក់ស្រាប់តែលេចមុខមកក្នុងទិសដៅដែលហៀបនឹងបុកគ្នា។ ជាសំណាងល្អ ស៊ាវយ៉ាន បានឈប់ទាន់ពេល និងអាចជៀសផុតពីការបុកគ្នាដ៏គួរឱ្យអៀនខ្មាសនោះបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស៊ាវយ៉ាន បងប្រុស? ទីបំផុតខ្ញុំរកបងឃើញហើយ។» យុវតីក្នុងអាវក្រហមថយក្រោយមួយជំហាន និងងើបក្បាលឡើង។ ផ្ទៃមុខដ៏ក្មេងខ្ចី និងបរិសុទ្ធរបស់នាង មានមន្តស្នេហ៍ផ្ទាល់ខ្លួនម្យ៉ាង។ ការរួមបញ្ចូលគ្នានេះហាក់ដូចជាផ្ទុយគ្នាបន្តិច ដែលធ្វើឱ្យនាងមានមន្តស្នេហ៍ដែលមិនអាចពិពណ៌នាបាន បើធៀបនឹងក្មេងស្រីដទៃដែលមានអាយុប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ មន្តស្នេហ៍ប្រភេទនេះ សូម្បីតែ ស៊ាវយ៉ាន ក៏សម្លឹងមើលនាងពីរបីដងបន្ថែមដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យុវតីដែលផ្ទៃមុខពោរពេញដោយភាពរីករាយម្នាក់នេះ មិនមែនជានរណាក្រៅពី ស៊ាវម៉ី (Xiao Mei) ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រសែភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានសម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ ស៊ាវម៉ី។ គេអង្អែលច្រមុះ និងសួរក្នុង សំឡេងរាបស្មើ ថា៖ «មានការអ្វីមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលឮការសួរសុខទុក្ខដែលហាក់ដូចជាមិនសូវស្និទ្ធស្នាលបែបនេះ ផ្ទៃមុខដ៏ភ្លឺថ្លារបស់ ស៊ាវម៉ី ប្រែជាស្រអាប់បន្តិច នាងឆ្លើយក្នុងសំឡេងទាបថា៖ «មេត្រកូល ចង់ឱ្យបង ស៊ាវយ៉ាន ទៅជួបនៅបន្ទប់អានសៀវភៅបន្តិច។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឹម?» ស៊ាវយ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិច រួចងក់ក្បាល និងញញឹមឆ្លើយថា៖ «អូខេ ដឹងហើយ អរគុណ។» គេគ្រវីដៃលា មុននឹងងាកទៅរកបន្ទប់អានសៀវភៅដែលស្ថិតនៅទីធ្លាខាងមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បងប្រុសជីដូនមួយ ស៊ាវយ៉ាន អរគុណសម្រាប់រឿងកាលពីលើកមុន។» ស៊ាវម៉ី និយាយតិចៗ ខណៈដែលនាងសម្លឹងមើលជំហានដ៏រឹងមាំ និងច្បាស់លាស់របស់ ស៊ាវយ៉ាន ដែលកំពុងដើរចេញទៅ។ ភាពខកបំណងមួយបានភ្លឺឡើងក្នុងភ្នែករបស់នាង ខណៈដែលនាងខាំបបូរមាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន បញ្ឈប់ជំហានរបស់គេបន្តិច រួចបក់ដៃទៅកាន់ ស៊ាវម៉ី យ៉ាងរហ័សដោយមិនងាកក្រោយ និងឆ្លើយយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ «មិនអីទេ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលស្រមោលរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ដែលកំពុងដើរចេញទៅ ស្រាប់តែ ស៊ាវម៉ី ប្រមូលភាពក្លាហានសួរថា៖ «បងប្រុសជីដូនមួយ ស៊ាវយ៉ាន តើបងនឹងចូលរួមក្នុងការប្រឡងចូល សាលាជាណាន (Jia Nan Academy) ដែរឬទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រហែលជា។» ដោយដាក់ដៃទាំងពីរនៅពីក្រោយក្បាល ស៊ាវយ៉ាន ដើរចេញទៅយឺតៗ ទាំងបន្សល់ទុកនូវពាក្យសម្ដីទាំងនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល ស៊ាវម៉ី ឮចម្លើយរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតដែលធ្លាប់តែស្រអាប់ ក៏ប្រែជាភ្លឺថ្លាឡើងវិញ។ នាងក្ដាប់ដៃយ៉ាងណែន និងឈរនៅទីនោះសម្លឹងមើលរូបរាងរបស់ ស៊ាវយ៉ាន រហូតដល់បាត់ស្រមោល មុននឹងដកដង្ហើមធំបែបជូរចត់ និងងាកក្រោយដើរចេញទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>......\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ដើរចុះដើរឡើងក្នុងត្រកូល រហូតដល់ទីបំផុតគេបានមកដល់ពីមុខបន្ទប់ដ៏ធំទូលាយមួយ។ គេគោះទ្វារតិចៗ រួចរុញទ្វារចូលយឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងបន្ទប់ ស៊ាវចាន និងព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីកំពុងពិភាក្សាគ្នាអំពីអ្វីមួយ ប៉ុន្តែនៅពេលឃើញ ស៊ាវយ៉ាន ចូលមក ពួកគេក៏បិទមាត់ក្នុងពេលតែមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពុក រកកូនមានការអ្វីមែនទេ?» ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមលើផ្ទៃមុខ ស៊ាវយ៉ាន ដើរទៅមុខ និងសួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវចាន ញញឹមតប និងងក់ក្បាល។ គេក្រឡេកមើលព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបី រួចរារែកបន្តិចមុននឹងសួរក្នុងសំឡេងទាប៖ «កូនប្រាកដជាបានជួបលោកម្ចាស់ចំណាស់ម្នាក់នោះហើយ មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។» ស៊ាវយ៉ាន ងក់ក្បាល តាមពិតគេដឹងច្បាស់ថា ស៊ាវចាន កំពុងសំដៅលើនរណា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើកូនដឹងទេថាគាត់មកពីណា?» ស៊ាវចាន សួរតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កូនទើបតែស្គាល់គាត់ក្នុងរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ តើកូនអាចដឹងពីប្រវត្តិរបស់គាត់បានយ៉ាងដូចម្តេច?» នេះគឺជាសម្ដីចេញពីចិត្តរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ព្រោះគេពិតជាមិនដឹងច្បាស់ថា យ៉ាវឡាវ មកពីណាឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែកូនដឹងថាគាត់គឺជា អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ។» ស៊ាវយ៉ាន ញញឹម និងបន្ថែម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«និយាយមិនសមហេតុផល។» ស៊ាវចាន ធ្វើភ្នែកស្លក់ ខណៈដែលគេញញឹម និងស្ដីបន្ទោសបែបលេងសើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវចាន គ្រវីក្បាល និងសើច។ ជាមួយនឹងអារម្មណ៍ដ៏ល្អ គេបន្តសួរ ស៊ាវយ៉ាន នូវសំណួរពីរបីទៀតអំពី យ៉ាវឡាវ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ចម្លើយបែបល្ងង់ខ្លៅ និងមិនដឹងអីរបស់ ស៊ាវយ៉ាន បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវចាន មិនអាចរកឃើញអ្វីទាំងអស់នៅទីបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាល្អិតឯងនេះ មិនដឹងថាឯងកំពុងធ្វើពុតឬក៏យ៉ាងណាឡើយ។» សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវយ៉ាន ដែលហាក់ដូចជាមិនដឹងរឿងអ្វីទាំងអស់ ស៊ាវចាន មិនអាចទប់ចិត្តមិនគ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹមឡើយ។ គេគ្រវីដៃ និងបន្តនិយាយថា៖ «ចុះទៅចុះ ទៅធ្វើអ្វីដែលកូនត្រូវធ្វើទៅ ប្រសិនបើជួបលោកម្ចាស់ចំណាស់នោះនៅថ្ងៃអនាគត ព្យាយាមកុំធ្វើឱ្យគាត់ខឹងឱ្យសោះ។ អនាគតរបស់ត្រកូលស៊ាវ គឺពឹងផ្អែកលើគាត់ហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន គ្រវីស្មា និងមិននិយាយអ្វីទាំងអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ...... ស៊ាវយ៉ាន ធាតុអាកាសបច្ចុប្បន្នរបស់កូនហាក់ដូចជា...... ខ្លាំងបន្តិច។» ព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយ សម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន និងនិយាយទាំងត្រដិត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលឮសម្ដីរបស់ព្រឹទ្ធាចារ្យទីមួយ ស៊ាវចាន ក៏ភ្ញាក់ផ្អើលដែរ គេផ្ដោតអារម្មណ៍សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវយ៉ាន។ មួយសន្ទុះក្រោយមក មាត់របស់គេក៏ហាមាត់ធ្លុង និងឧទានឡើងដោយការភ្ញាក់ផ្អើលថា៖ «កូន...... កូនបានទម្លុះកម្រិតទៅជា លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ (Dou Zhe) ហើយមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្ដីនេះ ចុងបបូរមាត់របស់ព្រឹទ្ធាចារ្យទីពីរ និងទីបីស្រាប់តែទាញចេញពីគ្នា ខណៈដែលពួកគេសម្លឹងមើលយុវជននៅពីមុខពួកគេដោយមិនជឿ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ឹស......» ស៊ាវយ៉ាន អេះក្បាល មុននឹងលាដៃទាំងសងខាងដោយភាពមិនដឹងអី៖ «កូនគិតថាអញ្ចឹងដែរ កូនគ្រាន់តែហ្វឹកហាត់ទៅ ហ្វឹកហាត់ទៅដូចធម្មតា រួចហើយមិនដឹងយ៉ាងម៉េច ក៏ស្រាប់តែទម្លុះកម្រិតតែម្ដង......»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិញ្ចើមរបស់ ស៊ាវចាន លោតតិចៗ គេភ្ញាក់ផ្អើលនឹងការវិវត្តនេះជាខ្លាំង។ គេមិនដឹងថាគួរយំឬសើចឡើយ និងនិយាយថា៖ «តើវាគឺជាការ 'ហ្វឹកហាត់' ប្រភេទណាទៅ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងអំឡុងពេលនេះ ស៊ាវចាន ចាប់ផ្ដើមស៊ាំនឹងភាពអស្ចារ្យដែលបង្កើតឡើងដោយ ស៊ាវយ៉ាន ទៅហើយ។ ដោយគ្រវីដៃ ស៊ាវចាន បង្ខំញញឹម និងនិយាយថា៖ «វាជារឿងល្អដែលកូនអាចទម្លុះកម្រិតបាន ប្រសិនបើមានពេល ចូលទៅកាន់សមាគមវាស់កម្រិត ដើម្បីទទួលយកផ្លាកសញ្ញាកម្រិតផង។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ងក់ក្បាល ចុងបបូរមាត់របស់គេលើកឡើងបែបលេងសើច៖ «អញ្ចឹងកូនអាចទៅបានហើយមែនទេ? និយាយត្រង់ទៅ កូនគ្រាន់តែហ្វឹកហាត់ទៅ ហ្វឹកហាត់ទៅ រួចក៏ទម្លុះកម្រិតតែម្ដង......»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងទៅឱ្យបាត់ពីមុខយើងទៅ......» ស៊ាវចាន ធ្វើភ្នែកស្លក់ និងស្ដីបន្ទោសបែបលេងសើច។ អាល្អិតម្នាក់នេះកំពុងតែធ្វើឱ្យគេជ្រួលច្របល់ហើយ។ តើគេមិនដឹងមែនទេថា កាលពីព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីនាក់នេះកំពុងបង្រួមកម្លាំងធាតុ (Qi Cyclone) ពួកគេបានបរាជ័យពីរដងជាប់គ្នា មុននឹងអាចក្លាយជា លំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ បាននោះ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទឹកមុខរឹងកំព្រឹសរបស់ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបី ស៊ាវយ៉ាន បញ្ចេញសំណើចយ៉ាងខ្លាំង។ លុះត្រាតែ ស៊ាវចាន ចាប់ផ្ដើមស្ដីបន្ទោសគេម្ដងទៀត ទើបគេប្រញាប់រត់ចេញពីបន្ទប់អានសៀវភៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសំឡេងសើចដែលកំពុងតែងងឹតទៅៗរបស់យុវជននោះ ទឹកមុខរបស់ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីក៏ចាប់ផ្ដើមធូរស្រាលបន្តិច។ សម្លឹងមើលមុខគ្នាទៅវិញទៅមក ពួកគេមិនអាចទប់សំណើចទាំងមុខជូរចត់បានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-07T15:37:42.481Z","69d524c69ac65462fbace7c3","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69d51ef19ac65462fbace7b5",77,"ការកាត់ផ្ដាច់ប្រភពគ្រឿងផ្សំ (Breaking the Supply of Ingredients)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69d52a439ac65462fbace7d5",79,"ការវាយបកវិញដោយត្រកូលស៊ាវ (Counter-Attack by the Xiao Clan)",322,1790177380700]