[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69d3da5c2e0847ec2b890816":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",71,"ស្ថានភាពរបស់ត្រកូលស៊ាវ (Circumstances of the Xiao Clan)","\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីអង្គុយអស់រយៈពេលជិតមួយម៉ោង ស្រីបម្រើដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់ក៏ដើរចូលមក។ ដៃទាំងពីររបស់នាងកាន់ថាសប្រាក់មួយ ហើយនៅចំកណ្តាលថាសនោះ មានចិញ្ចៀនពណ៌ក្រហមស្រាលមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីទទួលយកថាសប្រាក់ និងឱ្យស្រីបម្រើនោះត្រលប់ទៅវិញ យ៉ាហ៊្វី (Ya Fei) ក៏បានហុចទំនិញទាំងនោះទៅឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) ដោយផ្ទាល់ រួចនិយាយទាំងញញឹមថា៖ «លោកម្ចាស់ ទាំងឆ្នាំងចម្រាញ់ថ្នាំ និងគ្រឿងផ្សំទាំងអស់ដែលលោកត្រូវការ សុទ្ធតែស្ថិតនៅក្នុង \"ចិញ្ចៀនសម្រាប់ទុកដាក់អីវ៉ាន់\" (Storage Ring) នេះហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លូកដៃទៅរើសយកចិញ្ចៀនទុកដាក់នោះមក ស៊ាវយ៉ាន ទុកឱ្យវាវិលនៅលើបាតដៃរបស់គេ រួចងក់ក្បាលបន្តិច។ សំឡេងរបស់ យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) ក៏បានបន្លឺឡើងចំពេលតែម្តង៖ «យល់ព្រម។ បន្ទាប់ពីចម្រាញ់ ថ្នាំប្រមូលផ្ដុំកម្លាំងធាតុ (Qi Gathering Pill) រួចរាល់ ខ្ញុំនឹងយកវាមកឱ្យអ្នកនាង។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យ៉ាហ៊្វី ពោរពេញដោយភាពរីករាយ ខណៈដែលនាងប្រញាប់ងក់ក្បាលយល់ព្រម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនអីទេ មិនបាច់ជូនដំណើរខ្ញុំចេញទៅក្រៅឡើយ។ ខ្ញុំនឹងចេញទៅដោយខ្លួនឯង។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រវីដៃបន្តិច ស៊ាវយ៉ាន យកចិញ្ចៀននោះមកស៊កចូលក្នុងម្រាមដៃរបស់គេ។ បន្ទាប់មក គេដើរសំដៅទៅផ្នែកខាងក្រោយនៃបន្ទប់ទទួលភ្ញៀវ ហើយដើរចេញទៅដោយមិនងាកក្រោយឡើយ។ នៅលើតុ កាតត្បូងពណ៌ខៀវនៅតែស្ថិតនៅទីនោះ ព្រោះគេមិនចង់ជំពាក់គុណអ្នកដទៃច្រើនពេក។ ដូច្នេះ គេក៏ទុកវាចោលនៅទីនោះតែម្តង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅរូបរាងដែលកំពុងដើរចេញតាមទ្វារ យ៉ាហ៊្វី ខាំបបូរមាត់ក្រហមរបស់នាង រួចបោះជំហានទៅមុខដើម្បីយកកាតត្បូងពណ៌ខៀវមកកាន់ក្នុងដៃ។ គិតមួយសន្ទុះ នាងក៏សួរដោយសំឡេងច្បាស់ៗថា៖ «ពូ គូនី (Gu Ni) ការចម្រាញ់ថ្នាំប្រមូលផ្ដុំកម្លាំងធាតុ ឱកាសជោគជ័យគឺមិនសូវខ្ពស់ទេមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ។ ឮគេនិយាយថា សូម្បីតែ ស្ដេចថ្នាំ ហ្គូហឺ (Pill King Gu He) ក៏មានអត្រាជោគជ័យក្នុងការចម្រាញ់ថ្នាំប្រមូលផ្ដុំកម្លាំងធាតុត្រឹមតែ ៧ ក្នុងចំណោម ១០ ប៉ុណ្ណោះ។ សម្រាប់អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ៤ ទូទៅ អត្រាជោគជ័យគឺមានត្រឹមតែ ៥ ក្នុងចំណោម ១០ ប៉ុណ្ណោះ។» គូនី និយាយដោយសំឡេងទាប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែលោកគ្រូម្ចាស់ម្នាក់នេះ គាត់បែរជាទទួលជោគជ័យក្នុងការចម្រាញ់តាំងពីលើកដំបូង......» យ៉ាហ៊្វី និយាយទាំងជ្រួញចិញ្ចើមខ្មៅស្រឡូនរបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកណាទៅដឹង ប្រហែលជាគាត់មានសំណាងល្អខ្លះមែន......» គូនី គ្រវីក្បាល ហើយមិនសូវចាប់អារម្មណ៍នឹងរឿងនេះពេកទេ។ យ៉ាងណាមិញ សម្រាប់អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំ សំណាងគឺជាកត្តាធំមួយក្នុងការចម្រាញ់ថ្នាំឱ្យជោគជ័យ។ ប្រសិនបើសំណាងល្អ សូម្បីតែចម្រាញ់បន្តបន្ទាប់គ្នាជាច្រើនដង ក៏មិនទទួលបរាជ័យដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើអាចទេ...... ដែលគាត់មិនមែនត្រឹមតែជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ៤ នោះ?» យ៉ាហ៊្វី សួរទាំងស្ទាក់ស្ទើរ បន្ទាប់ពីត្រិះរិះបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា តើវាអាចទៅរួចយ៉ាងដូចម្តេច។ ចំនួនអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំថ្នាក់ទី ៥ នៅក្នុង អាណាចក្រជាម៉ា (Jia Ma Empire) អាចរាប់បានដោយម្រាមដៃ។ ជាមួយនឹងឋានៈកម្រិតនោះ ទោះបីជាអាណាចក្រ ឬកម្លាំងធំៗដូចជា បក្សពពកអ័ព្ទ (Misty Cloud Faction) ក៏សុទ្ធតែចាត់ទុកបុគ្គលនោះជាភ្ញៀវកិត្តិយសដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ (VIP) ដែរ។ តើមនុស្សប្រភេទនោះ មកកាន់ផ្សារដេញថ្លៃរបស់យើងដើម្បីដាក់ដេញថ្លៃថ្នាំធ្វើអ្វី។» គូនី សើច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ យ៉ាហ៊្វី ក៏ងក់ក្បាលបន្តិច រួចដកដង្ហើមធំទាំងសើចបែបជូរចត់៖ «មើលទៅខ្ញុំហាក់ដូចជាមិនទាន់មានបទពិសោធន៍គ្រប់គ្រាន់ឡើយ។ ខ្ញុំបារម្ភថាភាពរារែករបស់ខ្ញុំពីមុន បានធ្វើឱ្យចំណាប់អារម្មណ៍ល្អរបស់អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដ៏អាថ៌កំបាំងម្នាក់នេះចំពោះយើង ត្រូវធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំងបាត់ទៅហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកនាងមិនអាចបន្ទោសខ្លួនឯងបានឡើយ។ ប្រតិបត្តិការដ៏ធំបែបនោះ សូម្បីតែខ្ញុំក៏មិនហ៊ានឆ្លើយតបយ៉ាងងាយស្រួលដែរ។ ការដែលអ្នកនាងមានសមត្ថភាពសម្រេចចិត្តបានកម្រិតនេះ គឺល្អណាស់ទៅហើយ។ ចំពោះទំនាក់ទំនងរបស់យើងជាមួយអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំរូបនោះ ទៅថ្ងៃមុខ គ្រាន់តែចំណាយពេលរាប់អានគ្នាដោយស្មោះត្រង់ទៅគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ។ ដរាបណាគាត់មិនមានចិត្តអាក្រក់មកលើពួកយើង នោះវាមិនអីទេ។» គូនី និយាយលួងលោម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បង្ខំស្នាមញញឹមនៅលើផ្ទៃមុខទាំងងក់ក្បាល យ៉ាហ៊្វី អង្គុយលើកៅអីទាំងអស់កម្លាំង បង្ហាញពីទម្រង់រូបរាងដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាង។ ខណៈដែលភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងព្រិចតិចៗ ទាំងមានមន្ទិលសង្ស័យ នាងក៏សួរតិចៗថា៖ «តើគាត់មានបំណងចង់ធ្វើអ្វី ជាមួយនឹងគ្រឿងផ្សំថ្នាំកម្រិតទាបច្រើនយ៉ាងនេះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រឿងផ្សំថ្នាំទាំងនោះមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការហាមឈាម និងពង្រឹងឆ្អឹង។ ខ្ញុំគិតថាគាត់ប្រហែលជាមានគម្រោងផលិតថ្នាំព្យាបាលរបួស។» គូនី រអ៊ូ ខណៈដែលចិញ្ចើមរបស់គាត់ជ្រួញចូលគ្នា។ គាត់និយាយទាំងងឿងឆ្ងល់ដូចគ្នាថា៖ «ប៉ុន្តែជាមួយនឹងឋានៈរបស់គាត់ ហេតុអ្វីបានជាគាត់ត្រូវផលិតថ្នាំព្យាបាលដែលមានតម្លៃថោកទាំងនេះ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ យ៉ាហ៊្វី រួញបន្តិច ម្រាមដៃវែងៗរបស់នាងគោះតុតិចៗ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក នាងក៏ស្រាប់តែនឹកឃើញអ្វីម្យ៉ាង រួចនិយាយតិចៗថា៖ «មើលទៅលោកម្ចាស់រូបនេះ ហាក់ដូចជាយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះ ត្រកូលស៊ាវ (Xiao Clan) ខ្លាំងណាស់......»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិញ្ចើមជ្រួញចូលគ្នាជិត គូនី ស្រាប់តែប្រែទឹកមុខជាភ្ញាក់ផ្អើល៖ «អ្នកនាងចង់មានន័យថា គាត់ចង់ផ្ដល់ថ្នាំព្យាបាលរបួសឱ្យត្រកូលស៊ាវមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំឮថា ត្រកូលជាលៀ (Jia Lie Clan) បានអញ្ជើញអ្នកចម្រាញ់ថ្នាក់ទី ១ ម្នាក់មក។ \"ម្សៅវិលវិញនៃរដូវផ្ការីក\" ដែលមានតម្លៃថោក បានឆក់យកមនុស្សជិតពាក់កណ្តាលទីក្រុងទៅបាត់ហើយ ប្រសិនបើត្រកូលស៊ាវមិនធ្វើសកម្មភាពឆាប់ៗទេ ខ្ញុំបារម្ភថាផ្សាររបស់ពួកគេនឹងត្រូវនៅទំនេរយ៉ាងគួរឱ្យអាម៉ាស់មិនខាន។» ភ្នែករបស់ យ៉ាហ៊្វី វិលចុះឡើង ខណៈដែលនាងបញ្ចេញការសន្និដ្ឋានរបស់នាង រួចបន្តពន្យល់ទាំងញញឹមដោយមោទនភាពថា៖ «កាលពីលើកមុន លោកគ្រូម្ចាស់រូបនោះធ្លាប់និយាយថា ប្រសិនបើមានឱកាស គាត់នឹងសហការជាមួយត្រកូលស៊ាវ ហើយការទិញគ្រឿងផ្សំថ្នាំព្យាបាលច្រើនយ៉ាងនេះនៅពេលនេះ អាចមានន័យតែម្យ៉ាងគត់៖ គាត់និយាយមែន ធ្វើមែន។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេ៎ មើលទៅត្រកូលស៊ាវពិតជាមានសំណាងណាស់លើកនេះ ខណៈដែលត្រកូលជាលៀនឹងត្រូវជួបបញ្ហាធំហើយ។» បន្ទាប់ពីបានស្តាប់ការវិភាគរបស់ យ៉ាហ៊្វី រួចមក គូនី ក៏ញញឹម។ ទឹកមុខរបស់គាត់បង្ហាញពីភាពច្រណែនបន្តិច ព្រោះការទទួលបានជំនួយពីអ្នកចម្រាញ់ថ្នាក់ទី ៤ មិនមែនជាអ្វីដែលត្រកូលណាក៏អាចទទួលបាននោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ងាកក្បាលបន្តិច យ៉ាហ៊្វី ញញឹមយ៉ាងងាយស្រួលរួចនិយាយថា៖ «យើងក៏គួរតែធ្វើការទាក់ទងជាមួយត្រកូលស៊ាវឱ្យបានឆាប់ដែរ ទោះបីជាការបន្ថែមផ្កាទៅក្នុងខ្សែដៃនឹងធ្វើឱ្យគេមានអារម្មណ៍រីករាយបន្តិច ប៉ុន្តែការផ្ដល់ជំនួយនៅពេលដែលគេត្រូវការបំផុត គឺជាវិធីដ៏ល្អជាងក្នុងការរឹតចំណងមិត្តភាពរវាងភាគីទាំងពីរ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គូនី ងក់ក្បាលយល់ព្រម ជាមួយនឹងអ្នកចម្រាញ់ថ្នាក់ទី ៤ ដែលនៅពីក្រោយពួកគេ ការរឹតចំណងមិត្តភាពជាមួយត្រកូលស៊ាវឥឡូវនេះពិតជាមានសារៈសំខាន់ណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចេញពីផ្សារដេញថ្លៃ ដូចរាល់ដង ស៊ាវយ៉ាន បានដើរវាងចុះវាងឡើងតាមដងផ្លូវយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នអស់រយៈពេលជិតកន្លះថ្ងៃ មុននឹងដោះការក្លែងខ្លួនចេញនៅក្នុងច្រកផ្លូវដ៏ស្ងាត់ជ្រងំមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បោះ និងចាប់ចិញ្ចៀនទុកដាក់ពណ៌ក្រហមស្រាលនៅក្នុងដៃ ស៊ាវយ៉ាន មានអារម្មណ៍សប្បាយចិត្តបន្តិច។ ចិញ្ចៀនទុកដាក់ប្រភេទនេះត្រូវបានធ្វើឡើងពីសម្ភារៈកម្រម្យ៉ាងហៅថា \"ថ្មទុកដាក់\" (Storage Stone)។ លក្ខណៈពិសេសនៃសម្ភារៈនេះគឺថា វាមានលំហតូចមួយដ៏ប្លែកនៅខាងក្នុង ដែលវត្ថុគ្មានជីវិតណាមួយអាចរក្សាទុកបាន។ ទោះបីជាវាមានភាពងាយស្រួលខ្លាំងក៏ដោយ ប៉ុន្តែដោយសារតែភាពកម្រនៃ \"ថ្មទុកដាក់\" វាក៏មានតម្លៃថ្លៃខ្លាំងណាស់ដែរ។ ចិញ្ចៀនទុកដាក់កម្រិតទាបបំផុតនៅក្នុងដៃរបស់ ស៊ាវយ៉ាន មានលំហត្រឹមតែប្រហែលបីទៅបួនម៉ែត្រការ៉េប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែវាមានតម្លៃជិត ១០ ម៉ឺនមាស។ នៅក្នុងត្រកូលស៊ាវ ស៊ាវយ៉ាន ធ្លាប់ឃើញតែឪពុករបស់គេ និងព្រឹទ្ធាចារ្យទី ១ ប៉ុណ្ណោះដែលមានចិញ្ចៀនទុកដាក់ផ្ទាល់ខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន លេងចិញ្ចៀនទុកដាក់នោះមួយសន្ទុះ ទាំងពិនិត្យមើលវាដោយស្ទាក់ស្ទើរ។ ជាចុងក្រោយ គេមិនបានពាក់វានៅលើម្រាមដៃទេ ប៉ុន្តែបែរជាទុកវាយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ននៅក្នុងទ្រូងអាវវិញ។ ចិញ្ចៀនប្រភេទនេះមានតម្លៃថ្លៃណាស់ ប្រសិនបើឪពុករបស់គេ ឬអ្នកដទៃឃើញ គេច្បាស់ជាពិបាកពន្យល់ពីរបៀបដែលគេទទួលបានវាជាមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ទាត់អាវធំពណ៌ខ្មៅចូលទៅក្នុងលូ មុននឹងដើរចេញពីច្រកផ្លូវដ៏ស្ងាត់ជ្រងំនោះយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។ បន្ទាប់មក គេក៏ប្រញាប់រត់ត្រលប់ទៅត្រកូលវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈដែល ស៊ាវយ៉ាន ដើរតាមច្រកផ្លូវដែលកាត់តាមផ្ទះត្រកូល គេបានឮសំឡេងដ៏ខឹងសម្បាររបស់ឪពុកគេចេញពី បន្ទប់ប្រជុំ (Meeting Room)។ ត្របកភ្នែករបស់គេកន្ត្រាក់ ស៊ាវយ៉ាន បោះជំហានទៅមុខដើម្បីលួចមើលតាមចន្លោះទ្វារ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយក៍! ជាលៀពី (Jia Lie Bi) អាម្នាក់នោះវាជ្រុលហួសហេតុពេកហើយ វាពិតជាហ៊ានប្លន់មុខជំនួញរបស់យើងដោយឥតអៀនខ្មាសបែបនេះ!» នៅក្នុងបន្ទប់ ស៊ាវចាន (Xiao Zhan) កំពុងតែមានកំហឹងយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលគាត់ដាល់តុមួយទំហឹង។ ទឹកតែចេញពីពែងបានកំពប់ពេញលើតុ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បច្ចុប្បន្ន ផ្សាររបស់ត្រកូលស៊ាវបានបាត់បង់មនុស្សយ៉ាងច្រើន។ អាជីវករដែលនៅសេសសល់ក្នុងផ្សារក៏មានការព្រួយបារម្ភ និងភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំងដែរ។ ពួកគេមួយចំនួនថែមទាំងបានលួចចាកចេញទៅកាន់ផ្សាររបស់ត្រកូលជាលៀទៀតផង។ ប្រសិនបើរឿងនេះនៅតែបន្ត ក្នុងរយៈពេលកន្លះខែទៀត ខ្ញុំបារម្ភថា....... ផ្សាររបស់យើងនឹងត្រូវក្ស័យធនជាមិនខាន។» ព្រឹទ្ធាចារ្យទី ២ និយាយទាំងទឹកមុខក្រៀមក្រំ ខណៈដែលគាត់ខាំធ្មេញទាំងកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចុះបើ...... ខ្ញុំនាំពួកអ្នកខ្លាំងៗនៃត្រកូលយើងមួយចំនួន ទៅចាត់ការអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំម្នាក់នោះដោយសម្ងាត់ទៅ?» ក្រសែភ្នែករបស់ព្រឹទ្ធាចារ្យទី ៣ បង្ហាញពីភាពសាហាវយង់ឃ្នង ខណៈដែលគាត់បានស្នើឡើងដោយសំឡេងដ៏ខ្មៅងងឹត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យ៉ាងហោចណាស់ក៏មាន លំដាប់គ្រូធំ (Da Dou Shi) ពីរនាក់ការពារអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំម្នាក់នោះដែរ វាមិនងាយស្រួលបែបនោះទេមែនទេ?» ស៊ាវចាន និយាយទាំងទាល់តម្រិះ ខណៈដែលគាត់គ្រវីដៃចុះឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែប្រសិនបើយើងបន្តក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ ការខាតបង់របស់យើងនឹងធំធេងណាស់។ ប្រាក់ចំណេញពីផ្សារនៃទីក្រុងអ៊ូតាំង គឺជាចំណែកដ៏ធំនៃប្រាក់ចំណូលសរុបរបស់ត្រកូលស៊ាវយើង។» ព្រឹទ្ធាចារ្យទី ៣ ហាក់ដូចជាមិនសូវចង់បោះបង់គំនិតនោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បបូរមាត់របស់ ស៊ាវចាន កន្ត្រាក់។ នៅពេលនេះ គាត់មិនអាចនឹកឃើញនូវគំនិតល្អណាមួយឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្ងៃនោះនៅផ្សារដេញថ្លៃ តើអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំដ៏អាថ៌កំបាំងរូបនោះមិនបាននិយាយទេឬថា ប្រហែលជានឹងមានឱកាសដែលគាត់នឹងសហការជាមួយយើង? មើលតាមរបៀបដែល គូនី គោរពគាត់បែបនេះ ថ្នាក់របស់អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំរូបនោះច្បាស់ជាមិនទាបឡើយ។ ប្រសិនបើគាត់អាចជួយយើងបាន នោះត្រកូលជាលៀច្បាស់ជាចាញ់មិនខាន។» ព្រឹទ្ធាចារ្យទី ១ ដែលបានស្ងៀមស្ងាត់រហូតមកដល់ពេលនេះ ស្រាប់តែនិយាយឡើងដោយសំឡេងតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អើយ អ្នកណាទៅដឹងថាគាត់គ្រាន់តែនិយាយលេងសើចឬយ៉ាងណា។ សម្រាប់មនុស្សដែលមានឋានៈកម្រិតនោះ តើពួកគេនឹងទទួលបានផលប្រយោជន៍អ្វីពីការសហការជាមួយយើង? សម្រាប់ផលចំណេញតិចតួចបែបនេះ តើពួកគេនឹងអើពើដែរឬទេ?» ស៊ាវចាន សើចដោយភាពជូរចត់ ហើយគ្រវីក្បាល រួចអង្គុយលើកៅអីដកដង្ហើមធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីនាក់ក៏ស្ងប់ស្ងាត់ទៅវិញដែរ។ ជាការពិតណាស់ វាគឺជាការប្រឈមមួយសម្រាប់ត្រកូលស៊ាវក្នុងការបង្កើតទំនាក់ទំនងជាមួយមនុស្សដែលមានឋានៈកម្រិតនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃចុះ! យើងនឹងទ្រាំរយៈពេលពីរបីថ្ងៃទៀត។ ប្រសិនបើត្រកូលជាលៀនៅតែមិនចេះប្រមាណ នោះកុំបន្ទោសយើងដែលតបតវិញដោយមិនគិតពីតម្លៃដែលត្រូវបង់!» ខាំបបូរមាត់ ស៊ាវចាន កាន់ដៃកៅអីយ៉ាងណែន ខណៈដែលពន្លឺដ៏គួរឱ្យខ្លាចមួយបានឆាបឆេះកាត់ភ្នែករបស់គាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខាងក្រៅទ្វារ បន្ទាប់ពីបានស្តាប់មកដល់ត្រង់នេះ ស៊ាវយ៉ាន ក៏គ្រវីស្មាតិចៗ ខណៈដែលដៃរបស់គេកំពុងលេងជាមួយនឹងចិញ្ចៀនទុកដាក់នៅក្នុងទ្រូងអាវ។ គេលួចសើចចំអកយ៉ាងត្រជាក់ រួចក៏ដើរចេញទៅយឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-06T16:07:56.888Z","2026-04-07T00:29:17.296Z","69d3da5c2e0847ec2b890816","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"69d3d5d92e0847ec2b89080c",70,"ការស៊ើបអង្កេត",{"id":26,"number":27,"title":28},"69d4fb957785a2805912f3d2",72,"រៀនចម្រាញ់ថ្នាំ (Learning to Refine Medicine)",322,1790177379400]