[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69d27d921eb0787cbfdd96b0":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",62,"ការទះកំផ្លៀង (Slap)","\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីចាកចេញពីសាលដេញថ្លៃ សៀវយ៉ាន (Xiao Yan) បានដើរតាមដងផ្លូវអស់មួយសន្ទុះ។ នៅពេលដែលគេឃើញថាគ្មានមនុស្សច្រើននៅជុំវិញខ្លួន គេក៏បានចូលទៅក្នុងច្រកផ្លូវតូច (Alley) ក្បែរនោះ។ ក្រោយពីដោះអាវឃ្លុំពណ៌ខ្មៅចេញ សៀវយ៉ាន បានរអ៊ូរទាំថា៖ «លោកគ្រូ កាលពីអម្បាញ់មិញ លោកស្ទើរតែធ្វើឱ្យខ្ញុំបែកការណ៍ទៅហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ អ្វីដែលខ្ញុំទើបតែធ្វើមិញនេះ មិនមែនជាអ្វីដែលចិត្តឯងប្រាថ្នាចង់បានដែរទេអី?» សំឡេងសើចដោយក្តីរីករាយរបស់ យ៉ាវ ឡៅ (Yao Lao) បានបន្លឺចេញពីចិញ្ចៀនខ្មៅដ៏សាមញ្ញនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពាក្យសម្តីទាំងនេះបានធ្វើឱ្យ សៀវយ៉ាន គ្រវីក្បាលដោយទាល់តម្រិះ ប៉ុន្តែវាជាការពិតដែលគេមានអារម្មណ៍ខុសចំពោះឪពុករបស់គេ។ គេបានយករបស់មកដេញថ្លៃពីរលើក ហើយទាំងពីរលើកនោះ គឺសុទ្ធតែបានជម្រិតយកប្រាក់ពីសៀវ ចាន់ (Xiao Zhan) ទាំងអស់។ គេបានទាត់អាវឃ្លុំនោះចូលទៅក្នុងលូ រួចខ្សឹបតិចៗថា៖ «ខ្ញុំនឹងសងគាត់វិញ ដោយស្វែងរកឱកាសសហការជាមួយត្រកូលសៀវនៅពេលអនាគត។ វានឹងក្លាយជាការប៉ះប៉ូវឱ្យគាត់វិញខ្លះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងគ្រឿងផ្សំដ៏មានតម្លៃនៅក្នុងដៃ សៀវយ៉ាន បានញាត់ពួកវាចូលក្នុងអាវ។ បន្ទាប់ពីចេញពីច្រកផ្លូវតូច គេស្ទើរតែហោះត្រឡប់ទៅកាន់ភូមិគ្រឹះរបស់ត្រកូលសៀវ (Xiao Clan) វិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារតែ សៀវ ចាន់ និងអ្នកផ្សេងទៀតមិនទាន់ត្រឡប់មកវិញ ទីនោះហាក់ដូចជាមានភាពស្ងប់ស្ងាត់បន្តិច។ ពួកអ្នកយាមនៅមាត់ទ្វារ នៅពេលដែលឃើញអ្នកប្រុសវ័យក្មេងដែលមានទេពកោសល្យ (Talent) ដ៏អស្ចារ្យរបស់ត្រកូលសៀវ ពួកគេមិនហ៊ានរារាំងឡើយ។ ឃើញទង្វើរបស់ពួកគេ អ្នកប្រុសវ័យក្មេងបានបញ្ចេញស្នាមញញឹម រួចក៏រត់ចូលទៅខាងក្នុងបាត់ទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយការរត់យ៉ាងលឿន សៀវយ៉ាន បានមកដល់បន្ទប់ផ្ទាល់ខ្លួន រួចយកគ្រឿងផ្សំចេញពីក្នុងអាវ។ គេបានថែរក្សាគ្រឿងផ្សំទាំងនោះដូចជាកំណប់ទ្រព្យដ៏មានតម្លៃបំផុត។ គេបានប្រើដៃទាំងពីរលើកពួកវាដាក់ទៅលើតុយឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដំបូងគេ គឺរុក្ខជាតិពណ៌លឿងក្រៀមដែលមានស្លឹកពណ៌ខ្មៅដូចទឹកខ្មៅចំនួន ៥ ស្លឹក។ នោះគឺ ឈូកស្លឹកខ្មៅ (Inkleaf Lotus) ដែលស្លឹកនីមួយៗតំណាងឱ្យអាយុកាល ១០ ឆ្នាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្លែពិសពស់ (Snake Venom Fruit) មានរាងមូល និងមានទំហំប៉ុនពាក់កណ្តាលកណ្តាប់ដៃ។ ប្រសិនបើដាក់ផ្លែពណ៌បៃតងចាស់នេះនៅក្រោមច្រមុះ ម្នាក់ៗនឹងធុំក្លិនជូរអែម។ ផ្លែពិសពស់នេះគឺកម្រណាស់ វាអាចរកបានតែនៅក្បែរសំបុករបស់សត្វចម្លែកប្រភេទពស់លំដាប់ទី ៥ ឬខ្ពស់ជាងនេះប៉ុណ្ណោះ! ដោយសារតែផ្លែឈើនេះមានការពាក់ព័ន្ធនឹងពស់ ធាតុត្រជាក់ (Yin) របស់វាគឺសម្បូរបែបណាស់ ជាលទ្ធផល ផ្លែឈើនេះត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ជាញឹកញាប់សម្រាប់សម្រួលប្រសិទ្ធភាពនៃឱសថ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្មៅប្រមូលផ្ដុំវិញ្ញាណ (Spirit Gathering Grass) បើទោះបីជាមើលទៅដូចជាស្មៅធម្មតាក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាមានពន្លឺពណ៌លឿងតូចមួយនៅចុងស្លឹក។ ពន្លឺកាន់តែខ្លាំង ថាមពលរបស់ស្មៅនោះកាន់តែបរិសុទ្ធ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្នូលសត្វចម្លែក (Monster core) ប្រភេទទឹកលំដាប់ទី ២ មានពណ៌ខៀវស្រស់។ នៅពេលដាក់លើតុ វាមិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យខ្យល់ជុំវិញមានសំណើមប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងធ្វើឱ្យតុជោកជាំទៀតផង! វាមិនចាំបាច់និយាយឡើយ លក្ខណៈធាតុទឹកនៃស្នូលនេះគឺច្បាស់ក្រឡែត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីក្រសែភ្នែកបានសម្លឹងមើលគ្រឿងផ្សំទាំងអស់ម្តងទៀត សៀវយ៉ាន បានប្រើសំឡេងរាបស្មើ (Indifferent Voice) សួរដោយអន្ទះសាថា៖ «លោកគ្រូ គ្រឿងផ្សំគ្រប់អស់ហើយ។ តើយើងអាចចាប់ផ្តើមចម្រាញ់បានឬនៅ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេតុអ្វីបានជាឯងអន្ទះសាម្ល៉េះ គ្រឿងផ្សំទាំងនេះវាមិនដុះជើងរត់បាត់ទេមែនទេ? យើងមិនអាចឱ្យមានការរំខានឡើយនៅពេលកំពុងចម្រាញ់ថ្នាំ ហើយឥឡូវនេះមេឃនៅភ្លឺនៅឡើយ។ ចុះបើមានអ្នកណាម្នាក់ស្រាប់តែចូលមក ហើយរំខានពួកយើងនោះ? អ្នកណាម្នាក់នឹងដឹងពីអត្ថិភាពរបស់ខ្ញុំ ហើយគ្រឿងផ្សំទាំងនេះនឹងត្រូវខាតបង់ជាអសារបង់»។ នៅក្នុងចិញ្ចៀន យ៉ាវ ឡៅ បានបន្តថា៖ «វាជាការប្រសើរក្នុងការចម្រាញ់នៅពេលយប់»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮពាក្យទាំងនេះ សៀវយ៉ាន បានត្រឹមតែគ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម និងដកដង្ហើមធំ។ តើគេអាចធ្វើអ្វីបានក្រៅពីលាក់គ្រឿងផ្សំទាំងនោះក្នុងទូ រួចដេកលើគ្រែរង់ចាំពេលយប់មកដល់?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដេកបានប្រហែលកន្លះម៉ោង ទ្វារបន្ទប់របស់គេក៏ត្រូវគេទាត់បើកយ៉ាងខ្លាំងក្នុងសំឡេង «ផាំង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជើងវែងដ៏ស្រឡូន និងគួរឱ្យទាក់ទាញមួយគូបានដើរចូលមក។ ប្រែថាអ្នកនោះគឺ សៀវ យូ (Xiao Yu)។ នាងបានសម្លឹងមើលជុំវិញបន្ទប់ ហើយនៅពេលឃើញ សៀវយ៉ាន កំពុងដេកលេង នាងក៏និយាយដោយសំឡេងត្រជាក់ស្រ៊ិបថា៖ «អ្នកប្រុស បាយល្ងាចមិនអាចដើរចូលមាត់ខ្លួនឯងបានទេ។ តើឯងរង់ចាំឱ្យគេអញ្ជើញ ឬយ៉ាងម៉េច?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដំណើរការរបស់ សៀវយ៉ាន ពីការដេកលក់ ទៅជាការប្រុងប្រយ័ត្នពេញទំហឹង បានប្រើពេលត្រឹមតែមួយប៉ព្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ។ គេក្រោកអង្គុយត្រង់លើគ្រែ សម្លឹងមើល សៀវ យូ ទាំងងឿងឆ្ងល់ ហើយមួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏បែកញើសត្រជាក់ពេញខ្លួន៖ «ចង្រៃយ៍មែន សំណាងហើយដែលលោកគ្រូមិនទាន់ចាប់ផ្តើមចម្រាញ់ថ្នាំកាលពីអម្បាញ់មិញ កុំអីមីម្នាក់នេះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការគិតដល់ស្ថានភាព «ចុះបើ» នោះ បានធ្វើឱ្យបេះដូងរបស់ សៀវយ៉ាន ញាប់ញ័រ គេស្ទើរតែឮសំឡេងអណ្តាតលេបទឹកមាត់នៅក្នុងបំពង់ក។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បន្ទាប់ពីងាកទៅសម្លឹងមើល សៀវ យូ កំហឹងក៏ចាប់ផ្តើមពុះកញ្ជ្រោលចេញពីខាងក្នុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បបូរមាត់របស់គេកន្ត្រាក់ រួច សៀវយ៉ាន ដកដង្ហើមវែងៗដើម្បីសម្រួលអារម្មណ៍។ ចំណែកឯភាពភ័យខ្លាចកាលពីអម្បាញ់មិញ បានប្រែទៅជាកំហឹងវិញ៖ «មីឆ្កួត ឯងស្គាល់ពាក្យថាមរយាទទេ? ឯងឆ្លាតល្មមនឹងដើរចូលមកបាន ប៉ុន្តែបែរជាល្ងង់មិនចេះគោះទ្វារទៅវិញ?! តើការអប់រំរបស់ឯងនៅឯណា?!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នេះជាលើកដំបូងដែល សៀវ យូ ឃើញ សៀវយ៉ាន ខឹងខ្លាំងចេញមកខាងក្រៅបែបនេះ ជាលទ្ធផល នាងបានត្រឹមតែសម្លឹងមើលគេដូចមនុស្សល្ងីល្ងើ។ ពាក្យសម្តីជេរប្រមាថរបស់គេ បានធ្វើឱ្យផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងប្រែជាស្លេកស្លាំង ហើយក្នុងពេលតែមួយនាងក៏ខាំធ្មេញប្រាក់របស់នាង។ បន្ទាប់មក ជើងវែងដ៏ស្រឡូននោះបានបោះជំហាន ថែមទាំងរត់សំដៅទៅរក សៀវយ៉ាន ដោយផ្ទាល់៖ «អាល្អិត ខ្ញុំទាត់ទ្វារឯងហើយ តើចង់យ៉ាងម៉េច? ចាប់ពីពេលនេះទៅ ខ្ញុំនឹងទាត់វាជារៀងរាល់ថ្ងៃ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញ សៀវ យូ រត់មកដៅមករកគេក្នុងបំណងចង់ផ្តល់មេរៀនឱ្យនោះ សៀវយ៉ាន ក៏មានផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំងដូចគ្នា។ គេលើកបាតដៃឡើង រួចក្តាប់វា៖ «បាតដៃស្រូប (Vacuum Palm)!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងស្រូបដ៏ខ្លាំងក្លាមួយបានសម្រុកសំដៅទៅរកបាតដៃរបស់ សៀវយ៉ាន បណ្តាលឱ្យអ្នកវាយប្រហារ ដែលព្យាយាមឈប់នៅខាងមុខគ្រែ បែរជាដួលមកលើគ្រែវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីសម្រេចបានកម្លាំងធាតុ (Dou Qi) កម្រិត ៩ ក្នុងលំដាប់កម្លាំងធាតុ (Duan Qi) កម្លាំងស្រូបនៃបាតដៃស្រូបរបស់ សៀវយ៉ាន បានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង។ កាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន ការទាញទម្ងន់ខ្លួនរបស់មនុស្សម្នាក់គឺជារឿងដែលមិនអាចទៅរួចឡើយ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ វាអាចទៅរួចយ៉ាងងាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជា សៀវយ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើលបន្តិចចំពោះការកើនឡើងនៃប្រសិទ្ធភាពនេះក៏ដោយ ប៉ុន្តែអារម្មណ៍នោះមិនបានស្ថិតនៅយូរឡើយ ហើយបានប្រែទៅជាការខឹងសម្បារវិញយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដោយការបង្វិលខ្លួន គេអាចគ្រប់គ្រងជើងវែងដ៏ស្រឡូននោះបាន ហើយភ្លាមៗនោះ គេបានសង្កត់កំប៉េះគូទរបស់គេទៅលើក្បាលពោះដ៏រាបស្មើ និងទន់ល្មៃដូចត្បូងរបស់នាង រួចគេក៏ឱនទៅសង្កត់ដៃទាំងពីររបស់នាងដើម្បីបង្ក្រាបនាងឱ្យនៅស្ងៀម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការរកឃើញខ្លួនឯងម្តងទៀតនៅក្នុងកាយវិការដ៏គួរឱ្យអាម៉ាស់បែបនេះជាមួយ សៀវយ៉ាន បានធ្វើឱ្យ សៀវ យូ មានអារម្មណ៍ភាំងបន្តិច។ មួយសន្ទុះក្រោយមក ផ្ទៃមុខដ៏មានមន្តស្នេហ៍នោះបានឡើងក្រហមព្រឿងៗយ៉ាងគួរឱ្យទាក់ទាញ ហើយការរើបំរះយ៉ាងខ្លាំងក៏បានកើតឡើង។ សៀវ យូ បានខាំធ្មេញប្រាក់ម្តងទៀត ទាំងជេរដោយកំហឹងថា៖ «អាល្អិត ចេញឱ្យឆ្ងាយទៅ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារតែការប្រឹងប្រែងដើម្បីសង្កត់ដៃទាំងពីររបស់នាងឱ្យនៅនឹងកន្លែង សៀវយ៉ាន ក៏មានអារម្មណ៍ហត់នឿយគួរសមដែរ។ នៅពេលដែលនាងចាប់ផ្តើមរើបំរះម្តងទៀត គេក៏ស្រាប់តែលែងដៃ រួចទាញដៃរបស់ សៀវ យូ ធ្វើឱ្យនាងក្រឡាប់ផ្ងារទៅម្ខាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីក្រឡាប់ផ្ងារ ខ្នងរបស់ សៀវ យូ បានកោងឡើង ខណៈដែលជើងវែងរបស់នាងបានលាតសន្ធឹងលើគ្រែ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប៉ុន្តែ សៀវយ៉ាន គ្មានអារម្មណ៍នឹងសម្លឹងមើលពួកវាឡើយ។ គេខាំធ្មេញ លើកដៃឡើង ហើយដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ គេក៏ទះចុះទៅក្រោមយ៉ាងខ្លាំង...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ផាច់!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សំឡេងដ៏ច្បាស់នោះបានបន្លឺឡើងនៅក្នុងបន្ទប់ រួចក៏រលាយបាត់ទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«រាងចាលហើយឬនៅ? កុំចូលបន្ទប់ខ្ញុំដោយមិនគោះទ្វារមុនឱ្យសោះ!»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-05T15:19:46.998Z","69d27d921eb0787cbfdd96b0","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69d279091eb0787cbfdd96a6",61,"ការក្លែងខ្លួន (Disguise)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69d281521eb0787cbfdd96ba",63,"លំដាប់ថ្នាក់ភ្លើងវិញ្ញាណ (The Heavenly Flames Ranking)",322,1790177378724]