[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69cfd9a3c0bbe72396300dea":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",50,"ជំនួយ?","\u003Cdiv>ដោយសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដើរចេញពីបន្ទប់ជាមួយនឹង វិធីសាស្ត្រដាំដុះកម្លាំងធាតុ ស៊ុន អឺ បានគ្រវីក្បាល។ ជាមួយនឹងសំឡេងដែលពោរពេញដោយភាពអស់សង្ឃឹម នាងនិយាយថា៖ \"ខ្ញុំនឹងជឿបងជាបណ្ដោះអាសន្នចុះ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលទៅសមាជិកត្រកូលដទៃទៀត ដែលម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានភាពស្រឡាំងកាំង ខណៈពេលដែលគេដើរចេញពីបន្ទប់។ គេគ្រវីស្មាយ៉ាងស្រាល រួចរង់ចាំ ស៊ុន អឺ មុននឹងអ្នកទាំងពីរដើរទៅមុខដោយគ្មានគោលដៅ និងជជែកគ្នាលេងយ៉ាងកម្សាន្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារពួកគេមានពេលពីរម៉ោងជាមួយគ្នា ស៊ុន អឺ និង ស៊ាវ យ៉ាន មិនមានការប្រញាប់ប្រញាល់ចេញទៅក្រៅនោះទេ។ ព្រោះតែជាធម្មតា សាលបច្ចេកទេស ត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះគ្រប់គ្នា ថ្ងៃនេះគឺជាឱកាសដ៏កម្រដែលបានមកដល់ទីនេះ។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏សម្រេចចិត្តដើរមើលដើម្បីបំបាត់ការចង់ដឹងចង់ឃើញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលពួកគេហៀបនឹងចាកចេញពីច្រកផ្លូវធាតុភ្លើង ស៊ុន អឺ បានចូលទៅក្នុងបន្ទប់តូចមួយយ៉ាងធម្មតា ហើយយកបានរមូរ វិធីសាស្ត្រដាំដុះ ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតទាប មួយ។ បន្ទាប់មក នាងក៏បន្តដើរតាមច្រកផ្លូវផ្សេងៗទៀតជាមួយ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថ្ងៃនេះគឺជាថ្ងៃដែលអ៊ូអរបំផុតប្រចាំឆ្នាំនៅក្នុង សាលបច្ចេកទេស។ រាល់ច្រកផ្លូវនីមួយៗសុទ្ធតែមានមនុស្សយ៉ាងច្រើនកុះករ ខណៈដែលមនុស្សម្នាក់ៗមានទឹកមុខរំភើបយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលពួកគេវាយសម្រុកទៅលើ វាំងននថាមពលពណ៌ក្រហម។ រាល់ពេលដែលវាំងននបែក សំឡេងស្រែកដោយភាពរំភើបមួយទៀតនឹងបន្លឺឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងបរិយាកាសដ៏រីករាយនេះ សូម្បីតែ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏មានស្នាមញញឹមបន្តិចបន្តួចនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ក្មេងខ្ចីរបស់គេដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើរចេញពីច្រកផ្លូវមួយទៀត ស៊ាវ យ៉ាន បានក្រឡេកមើលពេលវេលា។ គេធ្វើកាយវិការលាតសន្ធឹងខ្លួន រួចសើចទាំងសម្លឹងមើល ស៊ុន អឺ ថា៖ “យើងគួរតែទៅហើយ វាជិតដល់ពេលហើយ។”\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ុន អឺ ងក់ក្បាលយ៉ាងរាបស្មើ រួចដើរតាម ស៊ាវ យ៉ាន ជុំវិញជ្រុងមួយ មុននឹងសំដៅទៅកាន់ច្រកចេញនៃ សាលបច្ចេកទេស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីដើរកាត់ផ្លូវមួយ ស៊ាវ យ៉ាន បានជ្រួញចិញ្ចើមដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។ នៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន គេអាចមើលឃើញសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហមដែលជារបស់ ស៊ាវ ម៉ី (Xiao Mei)។ ផ្ទៃមុខដ៏មានមន្តស្នេហ៍របស់នាងឡើងក្រហម ខណៈដែលនាងដើរចុះដើរឡើងនៅពីមុខរបាំងការពារ។ ផ្អែកលើរូបរាងរបស់នាង មើលទៅនាងហាក់ដូចជាកំពុងព្យាយាមគ្រប់វិធីដើម្បីទទួលបានវិធីសាស្ត្រដាំដុះនោះ ប៉ុន្តែមិនអាចបំបែករបាំងការពារបានឡើយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថ្ងៃនេះ ស៊ាវ ម៉ី ស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ក្រហមដ៏ស្រស់ស្អាត ជាមួយនឹងសំពត់តឹងបន្តិច និងមានខ្សែបូនៅជុំវិញចង្កេះ ដែលចងយ៉ាងណែនបង្ហាញពីរាងចង្កេះរបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលនេះ ផ្ទៃមុខដ៏បរិសុទ្ធ និងគួរឱ្យស្រឡាញ់របស់នាងមើលទៅហាក់ដូចជាព្រួយបារម្ភ ខណៈដែលចិញ្ចើមរបស់នាងជ្រួញចូលគ្នាគួរឱ្យស្រឡាញ់។ សមាជិកត្រកូលនៅជុំវិញនាង ស្ទើរតែដណ្ដើមគ្នាដើម្បីនិយាយជាមួយនាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អារម្មណ៍របស់ ស៊ាវ ម៉ី កាន់តែអាក្រក់ទៅៗពីមួយនាទីទៅមួយនាទី នាងស្ទើរតែឈានដល់ភាពអស់សង្ឃឹមទៅហើយ។ មុនថ្ងៃនេះ ឪពុករបស់នាងបានប្រាប់លេខបន្ទប់ដល់នាងដោយសម្ងាត់ ដោយប្រាប់ថានាងត្រូវតែយកវិធីសាស្ត្រដាំដុះនោះឱ្យបាន។ បន្ទាប់ពីគិតរកគ្រប់វិធីសាស្ត្រ និងចំណាយពេលជាច្រើនម៉ោង គាត់ចុងក្រោយក៏ទទួលបានព័ត៌មានបន្តិចបន្តួចពីអ្នកដែលទទួលខុសត្រូវលើការរៀបចំ សាលបច្ចេកទេស។ គាត់ដឹងថា ប្រសិនបើ ស៊ាវ ម៉ី អាចទទួលបាន វិធីសាស្ត្រដាំដុះធាតុខ្យល់ ថ្នាក់លឿង កម្រិតខ្ពស់ នោះនាងនឹងនាំមុខអ្នកដទៃក្នុងការប្រគួតប្រជែងអំណាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាឪពុករបស់ ស៊ាវ ម៉ី ទទួលបានលេខបន្ទប់ត្រឹមត្រូវក៏ដោយ ក៏គាត់ភ្លេចគិតពីភាពរឹងមាំនៃរបាំងការពារនៅក្នុងបន្ទប់នោះ។ ស៊ាវ ម៉ី បាននៅខាងក្រៅបន្ទប់អស់រយៈពេលមួយម៉ោង ប៉ុន្តែនាងមិនអាចទម្លុះការការពាររបស់វាបានឡើយ ហើយទោះបីជាសមាជិកត្រកូលដទៃទៀតចង់ជួយនាងខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ពួកគេមិនអាចធ្វើឱ្យវាញ័របានដែរ។ វាំងននការពារ អាចត្រូវបានវាយប្រហារដោយមនុស្សតែម្នាក់ក្នុងពេលតែមួយប៉ុណ្ណោះ ហើយប្រសិនបើរបាំងរកឃើញថាមនុស្សពីរនាក់ ឬច្រើននាក់ព្យាយាមបំបែកវា វានឹងបង្កើនការការពាររបស់វា។ ចុងក្រោយ វាមិនខុសពីការព្យាយាមដងទឹកដោយប្រើធុងដែលមានធ្លាយរន្ធនោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រហូតមកដល់ពេលនេះ ពេលវេលាពីរម៉ោងជិតនឹងកន្លងផុតទៅហើយ។ ប្រសិនបើនាងមិនអាចបំបែកការការពារនៅក្នុងបន្ទប់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះទេ នោះ ស៊ាវ ម៉ី នឹងត្រូវចាកចេញទៅវិញដោយដៃទទេ។ នៅពេលគិតដល់ផលវិបាកនៃការមិនអាចទទួលបានវិធីសាស្ត្រដាំដុះសូម្បីតែមួយ ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ ស៊ាវ ម៉ី ក៏ចាប់ផ្ដើមមានទឹកភ្នែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងខ្សែភ្នែកស្រវាំងៗ នាងបានគ្រវីក្បាលទាំងស្នាមញញឹមល្វីងជូរចត់។ ពេលសម្លឹងមើលទៅជុំវិញ ចិញ្ចើមដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងបានងើបឡើង នៅពេលនាងឃើញនរណាម្នាក់ដែលស៊ាំមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន គឺជាយុវជនស្លៀកពាក់ខ្មៅម្នាក់ដែលកំពុងដាក់ដៃទាំងពីរនៅពីក្រោយក្បាល ជាមួយនឹងទឹកមុខស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នាងប្រញាប់ជូតទឹកភ្នែក ស៊ាវ ម៉ី ដើមឡើយបានបោះបង់ទៅហើយ ប៉ុន្តែការលេចមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បាននាំមកនូវសេចក្តីសង្ឃឹមថ្មី។ បន្ទាប់ពីជូតអស់ដានទឹកភ្នែក នាងបានខាំបបូរមាត់ក្រហម រួចដើរសំដៅទៅរក ស៊ាវ យ៉ាន ក្នុងសេចក្តីសង្ឃឹមថាគេនឹងជួយនាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សមាជិកត្រកូលដទៃទៀតនៅជុំវិញ ស៊ាវ ម៉ី បានមើលឃើញពីការប្រែប្រួលទឹកមុខរបស់នាង ហើយក៏មើលតាមខ្សែភ្នែករបស់នាងរហូតឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន។ សំឡេងជជែកគ្នាតិចៗរបស់ពួកគេក៏ស្ងាត់ទៅវិញបន្តិចម្ដងៗ ខណៈដែលខ្សែភ្នែករបស់ពួកគេបង្ហាញនូវភាពគោរពបន្តិចបន្តួច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មួយរំពេចនោះ ច្រកផ្លូវដែលធ្លាប់តែអ៊ូអរ ក៏ប្រែជាស្ងប់ស្ងាត់ភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាស្ថិតក្រោមខ្សែភ្នែករាប់សិបគូក៏ដោយ ស៊ាវ យ៉ាន នៅតែដើរទៅមុខដោយទឹកមុខរាបស្មើ។ ដោយមិនទាំងងាកមើល ស៊ាវ ម៉ី ដែលមិនទាន់ដឹងថាគួរនិយាយអ្វីផងនោះ គេក៏ដើរកាត់នាងទៅបាត់...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងបបូរមាត់ក្រហមដែលហើរបន្តិច ស៊ាវ ម៉ី សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដែលទើបតែធ្វើមិនដឹងមិនឮដាក់នាង នាងមានភាពស្រឡាំងកាំងចំពោះការប្រព្រឹត្តដែលនាងទទួលបាន។ បន្តិចក្រោយមក ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងក៏ពោរពេញដោយការចំអកឱ្យខ្លួនឯង រួចនាងក៏គ្រវីក្បាលតិចៗ។ កំហឹងដែលកើតមានក្នុងចិត្តនាងបានរលាយបាត់ទៅវិញយ៉ាងលឿន នៅពេលនាងនឹកឃើញពីចរិតលក្ខណៈដែលនាងបានបង្ហាញដាក់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំកន្លងមកនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>“ហាស ហាស នេះច្បាស់ជាកម្មពៀរហើយ ខ្ញុំពិតជាមនុស្សដែលគួរឱ្យស្អប់មែន។ ធ្វើបែបណាបានបែបហ្នឹង.....” ស៊ាវ ម៉ី អង្គុយចុះទៅលើដីតិចៗ។ ស្មារបស់នាងញ័របន្តិច ខណៈដែលសំឡេងយំខ្សឹកខ្សួលបន្លឺឡើងពេញច្រកផ្លូវដ៏ស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ ម៉ី ដែលមើលទៅដូចជាកូនឆ្មាដែលគេបោះបង់ចោល ខណៈដែលនាងអង្គុយលើដី យុវជននៃត្រកូលនៅជុំវិញនោះបានត្រឹមតែដកដង្ហើមធំដោយក្តីអាណិត និងគ្រវីក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ ម៉ី យំតិចៗ ខណៈដែលនាងអង្គុយលើដី។ ប៉ុន្តែនាងស្រាប់តែមានអារម្មណ៍ថាបរិយាកាសហាក់ដូចជាមានអ្វីខុសប្រក្រតី ហើយនាងក៏ងើបមុខដែលពោរពេញដោយទឹកភ្នែកឡើងយឺតៗ រួចក៏មានភាពភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យុវជនដែលបានដើរចេញទៅមុននេះ បានត្រឡប់ក្រោយវិញ ហើយកំពុងដើរយឺតៗមករក ស៊ាវ ម៉ី ជាមួយនឹងដៃទាំងពីរនៅពីក្រោយក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>“ចេញពីផ្លូវទៅ។” ស៊ាវ យ៉ាន និយាយយ៉ាងរាបស្មើ ខណៈដែលគេក្រឡេកមើល ស៊ាវ ម៉ី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>“អា៎? អូ.......” ស៊ាវ ម៉ី ដែលមានភាពភ្ញាក់ផ្អើលបានដឹងខ្លួនវិញភ្លាមៗ ជាមួយនឹងភាពរីករាយដែលត្រឡប់មកលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងវិញ ហើយនាងក៏បានគេចចេញពីផ្លូវឱ្យគេដូចជាក្មេងដែលស្ដាប់បង្គាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្រោមខ្សែភ្នែកដែលចង់ដឹងចង់ឃើញ និងពោរពេញដោយក្តីដឹងគុណរបស់អ្នកដែលនៅទីនោះ ស៊ាវ យ៉ាន បានឈរនៅពីមុខវាំងននដែលការពារទ្វារ។ ជាមួយនឹងបាតដៃដែលលាតចេញ យុវជនរូបនេះបានដកដង្ហើមចូលតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រប់គ្នាមានភាពស្ងៀមស្ងាត់។ រំពេចនោះ គេក៏បានធ្វើចលនាដូចជាផ្គរលាន់។ ជាមួយនឹងការបង្វិលខ្លួន ស៊ាវ យ៉ាន បានលើកជើងឡើង ហើយធាក់ទៅមុខដូចជាខ្សែរំពាត់។ ដោយបញ្ចេញសំឡេង “ក្រាក” វាក៏បានទម្លុះខ្យល់អាកាសនៅជុំវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>“ផាំង!” ការធាក់ដ៏សាហាវបានប៉ះចំរបាំងការពារ បង្កឱ្យមានរលករីករាលដាលយ៉ាងលឿន។ ចុងក្រោយ វាបានបែកខ្ចាត់ខ្ចាយនៅក្រោមខ្សែភ្នែកដ៏តក់ស្លុតរបស់គ្រប់គ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជើងរបស់គេបាននៅជាប់លើអាកាសមួយសន្ទុះ ទើប ស៊ាវ យ៉ាន ទម្លាក់ជើងចុះមកលើដីយឺតៗ។ គេគ្រវាសកបន្តិច រួចងាកក្រោយដើរសំដៅទៅរក ស៊ុន អឺ ដែលនៅឆ្ងាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បងប្រុសជីដូនមួយ (Biao-ge) ... ... អរគុណ ... ... ខ្ញុំសុំទោស។\" ស៊ាវ ម៉ី អរគុណ ស៊ាវ យ៉ាន តិចៗ ខណៈដែលគេដើរកាត់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>“ហ៊ឹម។”\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ក្រឡេកមើលក្មេងស្រីដែលបានបាត់បង់អំនួតទាំងអស់របស់នាង ហើយងក់ក្បាលដាក់នាងបន្តិច មុននឹងបាត់ខ្លួនពីខ្សែភ្នែកដែលពោរពេញដោយការកោតសរសើររបស់សមាជិកត្រកូលដទៃទៀត។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-03T15:15:47.019Z","69cfd9a3c0bbe72396300dea","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69cfd5e3c0bbe72396300de0",49,"ការជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រដាំដុះ",{"id":25,"number":26,"title":27},"69cfe05ac0bbe72396300df4",51,"ភាពធូរស្រាល",322,1790177377820]