[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69cfc7d2c0bbe72396300daa":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69760c82a5ba2989a9c50381",46,"ស៊ាវ យ៉ាន ដ៏ខឹងសម្បារ","\u003Cdiv>បន្ទាប់ពី ពិធីពេញវ័យ បានបញ្ចប់ ស៊ាវ យ៉ាន អាចដកដង្ហើមធំបានបន្តិច។ ថ្ងៃដែលធ្លាប់តែមមាញឹកនឹងការហ្វឹកហាត់របស់គេ បានប្រែមកជាធូរស្រាលវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាគ្រឿងផ្សំដែលគេបានទិញសម្រាប់ផលិត ទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំង ជិតអស់ក៏ដោយ ក៏ ស៊ាវ យ៉ាន មិនបានគិតចង់ទិញបន្ថែមទៀតដែរ។ ពេលនេះ គេបានឈានជើងចូលដល់ កម្លាំងធាតុ កម្រិតទី ៨ ហើយ ហើយក្នុងកម្រិតនេះ អត្ថប្រយោជន៍នៃទឹកវិញ្ញាណគឺស្ទើរតែគ្មានតម្លៃអ្វីទាំងអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឥឡូវនេះ ទោះបីជាទឹកវិញ្ញាណបាត់បង់ប្រសិទ្ធភាពក៏ដោយ ក៏ យ៉ាវ ឡៅ មិនទាន់ជំនួសវាដោយថ្នាំថ្មីដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ លោកបានប្រាប់ឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រើប្រាស់ពេលវេលានេះដើម្បីសម្រាក និងធ្វើឱ្យស្ថានភាពផ្លូវចិត្តស្ងប់។ វិធីសាស្ត្រពិតនៃការហ្វឹកហាត់ គឺត្រូវហ្វឹកហាត់ខ្លាំងមួយរយៈ និងសម្រាកមួយរយៈ។ ការបង្ខំខ្លួនឯងហ្វឹកហាត់រហូតដល់ស្លាប់ អាចនឹងផ្តល់ផលអាក្រក់ និងនាំឱ្យដើរផ្លូវខុស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងអំឡុងថ្ងៃសម្រាកដ៏រីករាយទាំងនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលធ្លាប់តែហត់នឿយរាល់ថ្ងៃ បែរជាមានអារម្មណ៍ធុញទ្រាន់ស្ទើរផ្ដាច់សង្ខារ ប៉ុន្តែគេគ្មានជម្រើសឡើយ។ រាល់ថ្ងៃ គេគ្រាន់តែជូន ស៊ុន អឺ ដើរកម្សាន្តជុំវិញទីក្រុង។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ ជួនកាលគេទៅខាងក្រោយភ្នំដើម្បីហ្វឹកហាត់ បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ របស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន នាពេលបច្ចុប្បន្ន បានក្លាយជាចំណុចកណ្ដាលនៃត្រកូល ស៊ាវ យ៉ាងពិតប្រាកដ។ មិនថាគេទៅទីណាឡើយ ខ្សែភ្នែកដែលពោរពេញដោយការគោរពបានតាមសម្លឹងគេដូចជាស្រមោល។ ហើយការស្វាគមន៍ដោយការគោរពនៅទីនេះ និងទីនោះ បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ឆ្ងល់ពីភាពខុសគ្នានៃការទទួលស្វាគមន៍រវាងមុន និងក្រោយពេលដែលគេបង្ហាញសមត្ថភាព។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>“ផឹង!”\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងព្រៃដ៏ក្រាស់ និងខៀវស្រងាត់នៃភ្នំខាងក្រោយ ស្រមោលដ៏រហ័សរហួនដូចស្វាបានគេច និងលោតដោយល្បឿនដែលមិនគួរឱ្យជឿ។ វាបានផ្លាស់ទីក្នុងព្រៃយ៉ាងរហ័ស និងប៉ិនប្រសប់ ដោយគេចផុតពីឧបសគ្គទាំងអស់ក្នុងផ្លូវរបស់វា។ បន្ទាប់មក ជាមួយនឹងសំឡេងផ្ទុះយ៉ាងខ្លាំង កណ្ដាប់ដៃដែលផ្ទុកទៅដោយ កម្លាំងធាតុ និងកម្លាំងដ៏សាហាវបានវាយបំបែកដើមឈើមួយដែលមានមុខកាត់យ៉ាងតិច ២-៣ ម៉ែត្រ។ ស្នាមប្រេះនៅលើដើមឈើបានរីករាលដាលជាបន្តបន្ទាប់ ហើយចុងក្រោយ ជាមួយនឹងសំឡេង “បាំង!” ដើមឈើក៏បាក់ជាពីរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយការគេចចេញពីដើមឈើដែលកំពុងដួលរលំយ៉ាងប៉ិនប្រសប់ ស៊ាវ យ៉ាន បានលោតឡើងលើថ្មមួយ។ គេបានតម្រង់ដៃស្ដាំទៅរកសម្លៀកបំពាក់របស់គេដែលព្យួរនៅលើដើមឈើដែលបាក់នោះ ហើយកម្លាំងវិលវល់មួយក៏លេចឡើងភ្លាមៗ (បាតដៃស្រូប) ដោយទាញសម្លៀកបំពាក់មកកាន់បាតដៃរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយជូតញើសចេញពីចិញ្ចើម ស៊ាវ យ៉ាន បានដកដង្ហើមធំ ហើយយឺតៗក៏ពាក់សម្លៀកបំពាក់ចូល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈកំពុងស្លៀកពាក់ទាំងរប៉ាត់រប៉ាយ ចិញ្ចើមរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែជ្រួញចូលគ្នា។ គេបានផ្ដោតភ្នែកសម្លឹងទៅខាងក្រៅព្រៃ រួចក៏សើចតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន បញ្ចេញស្នាមញញឹមដ៏ត្រជាក់ ខណៈដែលគេគ្រវាសស្លឹកឈើចេញពីស្មា ហើយចាប់ផ្ដើមដើរចេញពីព្រៃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខាងក្រៅព្រៃ ពន្លឺព្រះអាទិត្យបានជះមកលើរាងកាយរបស់គេ ជ្រាបចូលទៅក្នុងឆ្អឹង និងផ្តល់នូវអារម្មណ៍កក់ក្តៅយ៉ាងជ្រៅ។ ដោយលើកដៃបាំងភ្នែកដើម្បីសម្របតាមពន្លឺព្រះអាទិត្យ ស៊ាវ យ៉ាន បានងាកក្បាលបន្តិច ហើយបានឃើញរូបរាងរបស់នារីម្នាក់នៅលើផ្ទាំងថ្មដែលមិនឆ្ងាយប៉ុន្មានពីគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពន្លឺថ្ងៃបានបញ្ចាំងទៅលើរាងកាយដ៏ស្រឡូន និងខ្ពស់ស្រឡះរបស់នារីម្នាក់នោះ ដោយបង្ហាញពីភាពទាក់ទាញ ជាពិសេសគឺជើងដ៏វែង ស្រឡូន និងសិចស៊ីរបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយក្រឡេកមើលទៅ ស៊ាវ យូ ដែលកំពុងអង្គុយយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់នៅលើផ្ទាំងថ្ម ស៊ាវ យ៉ាន បានដាក់ដៃទាំងពីរនៅពីក្រោយក្បាល ហើយដើរយឺតៗទៅរកផ្ទាំងថ្មធំនោះ។ គេបានសម្លឹងមើលស្រីស្អាតដែលមានទឹកមុខស្ងប់ស្ងាត់ ខ្សែភ្នែករបស់គេសម្លឹងមើលទៅលើជើងដ៏ស្រឡូនរបស់នាងយូរជាងធម្មតា។ បន្ទាប់មក គេក៏ហិតសម្បោរ ហើយនិយាយឡើងដោយឫកពាខ្ពស់ថា៖ \"ជើងរបស់អ្នកស្អាតណាស់។ មិនបាច់អួតពេកទេ...\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ត្រឹមតែប៉ុន្មានម៉ាត់នេះ ផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់ស្អាត និងត្រជាក់ ស៊ាវ យូ ប្រែជាខ្មៅងងឹត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទ្រូងរបស់នាងឡើងចុះបន្តិចបន្តួច ស៊ាវ យូ ខាំធ្មេញ ហើយឆ្លើយតបដោយត្រជាក់ថា៖ \"តើឯងដឹងទេថា ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំមកតាមរកឯង?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ដើម្បីវាយខ្ញុំមែនទេ?\" ដោយដកដៃចេញពីច្រមុះ ស៊ាវ យ៉ាន បានស្មានយ៉ាងរំភើយ រួចសើចបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ប្អូនប្រុសរបស់ខ្ញុំរងរបួសយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដោយសារកណ្ដាប់ដៃរបស់ឯង ហើយឥឡូវនេះត្រូវដេកនៅលើគ្រែ មិនអាចកម្រើកបាន។ ដោយសារឯងសាហាវបែបនេះ ក្នុងនាមខ្ញុំជាបងស្រី ខ្ញុំមិនអាចបណ្ដោយឱ្យគេត្រូវគេវាយដោយមិនសងសឹកវិញនោះទេ\"។ ភ្នែកដ៏ស្រស់ស្អាតមួយគូរបស់ ស៊ាវ យូ សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដោយកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មាត់របស់គេឡើងជាស្នាមញញឹមបែបចំអក ស៊ាវ យ៉ាន បានផ្អៀងក្បាល ហើយនិយាយឌឺថា៖ \"អញ្ចឹងប្រាប់ខ្ញុំមើល តាមទស្សនៈរបស់អ្នក ក្នុងស្ថានភាពបែបនោះ តើខ្ញុំគួរតែឈរស្ងៀមឱ្យគេវាយ ហើយបណ្តោយឱ្យគេវាយបំបែកដៃរបស់ខ្ញុំមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យូ ខាំបបូរមាត់ក្រហមរបស់នាង។ នាងនៅតែសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដោយមិនដាក់ភ្នែក ភ្នែករបស់នាងពោរពេញទៅដោយការស្អប់ខ្ពើមដែលមិនបានថយចុះសូម្បីតែបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>“មិនទេ! ប្រសិនបើគេវាយបំបែកដៃរបស់ខ្ញុំមែននោះ ចិត្តរបស់អ្នកប្រហែលជាគ្រាន់តែអាណិតខ្ញុំតែពីរបីនាទីប៉ុណ្ណោះ។ បន្ទាប់មក អ្នកក៏មិនមានអារម្មណ៍ខុសដែរ ហើយអ្នកក៏មិនខ្វល់ដែរថា ខ្ញុំនឹងក្លាយជាជនពិការអស់មួយជីវិតឬយ៉ាងណា។ ហាហា។ វានៅតែជារឿងដដែល។ អ្នក ស៊ាវ យូ ជាមួយនឹងបុគ្គលិកលក្ខណៈដូចជាអ្នក ដែលចូលចិត្តរើសអើងដោយគ្មានហេតុផល តើអ្នកអាចធ្វើអ្វីបានទៀត? ខ្ញុំពិតជាស្អប់មនុស្សដូចអ្នកខ្លាំងណាស់។ ប្រសិនបើប្អូនប្រុសរបស់អ្នកជាមនុស្ស តើខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សដែរទេឬ?!” កំហឹងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានកើនឡើងតាមគ្រប់ប្រយោគ ហើយនៅទីបំផុត គេមិនអាចទប់បានក៏ប្រើពាក្យសម្តីអសុរោះតែម្ដង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចង្រៃយក! ‘ទ្រូងធំតែគ្មានខួរ’ នោះគឺជាពាក្យដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ស្រីល្ងង់ដូចជាអ្នក\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ស៊ាវ យ៉ាន អាសត្វតិរច្ឆានតូច! បិទមាត់ឯងទៅ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្ទៃមុខរបស់នាងប្រែប្រួលដោយសារកំហឹង ឡើងពណ៌បៃតងផង សផង ដោយសារការខកចិត្ត។ ចុងក្រោយ ស៊ាវ យូ ក៏ផ្ទុះកំហឹងឡើង ដោយមិនអាចទ្រាំនឹង ស៊ាវ យ៉ាន បានទៀតទេ បន្ទាប់ពីការជេរប្រមាថចុងក្រោយរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញមុខដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់ ស៊ាវ យូ ប្រែជាស្លេកស្លាំង ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ពោរពេញទៅដោយកំហឹងដែលកំពុងឆេះសន្ធោសន្ធៅ ខណៈដែលគេសើចចំអក៖ ចិត្តរបស់គេមានអារម្មណ៍រីករាយបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយដកដង្ហើមវែងៗ ស៊ាវ យូ ក៏បានសម្រួលកំហឹងក្នុងចិត្តបន្តិចម្តងៗ ហើយប្រើជើងវែងៗដ៏ទាក់ទាញរបស់នាងលោតចុះពីលើផ្ទាំងថ្ម។ នាងបានខាំធ្មេញនិយាយថា៖ \"មិនថាមានរឿងអ្វីកើតឡើងទេ ខ្ញុំនឹងមិនលែងខ្លួនអាសត្វតិរច្ឆានតូចដូចឯងឱ្យរួចខ្លួនងាយៗនៅថ្ងៃនេះឡើយ\"។ បន្ទាប់ពីនិយាយបែបនោះ នាងក៏បោះជំហានទៅមុខដោយជើងឆ្វេង ហើយធ្វើចលនារាងកាយដ៏ទន់ភ្លន់ ជើងស្ដាំរបស់នាងបានទាត់ចេញយ៉ាងលឿនរហូតមានសំឡេងខ្យល់កាត់ ខណៈដែលនាងតម្រង់ការទាត់យ៉ាងសាហាវទៅកាន់ជើងទាំងពីររបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងចលនាភ្លាមៗនោះ ស៊ាវ យ៉ាន គ្រាន់តែអាចជេរប្រមាថ និងលោតថយក្រោយយ៉ាងលឿន ដោយគេចផុតពីការទាត់របស់ ស៊ាវ យូ បានយ៉ាងប្រផិតប្រផើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហឹម! មិនថាឯងមានទេពកោសល្យកម្រិតណានោះទេ ឯងគ្រាន់តែជា កម្លាំងធាតុ កម្រិតទី ៨ ប៉ុណ្ណោះ។ បើថ្ងៃនេះខ្ញុំមិនផ្ដល់មេរៀនឱ្យឯងទេ ភាពក្រអឺតក្រទមរបស់ឯងប្រហែលជាឡើងដល់មេឃហើយ\"។ ដោយមើលទៅលើ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងតែគេចពីការវាយប្រហាររបស់នាងជាបន្តបន្ទាប់ នាងក៏សើចយ៉ាងត្រជាក់ ខណៈដែលជើងដ៏វែងស្រឡូនរបស់នាងរាំនៅលើអាកាសដូចជាខ្យល់ព្យុះ។ ការទាត់ដ៏ខ្លាំងក្លាបាននាំមកនូវខ្យល់បោកបក់យ៉ាងខ្លាំង ធ្វើឱ្យស្លឹកឈើនៅលើដីហោះរាយប៉ាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យូ ដែលមានកម្លាំងកម្រិត លំដាប់អ្នកហឹកហាត់ ផ្កាយ ៣ គឺខ្លាំងជាង ស៊ាវ នីង ឆ្ងាយណាស់។ នៅក្នុងការវាយប្រហារដ៏លឿនបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន មិនទាំងអាចរកឱកាសវាយបកវិញបានផង គេបានត្រឹមតែគេចប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាអាចត្រឹមតែគេចពីការទាត់ឥតឈប់ឈររបស់ ស៊ាវ យូ ក៏ដោយ ក៏ទឹកមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន នៅតែរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់។ គេបានផ្ដោតភ្នែកបន្តិច ហើយដោយខ្សែភ្នែកដ៏មុតស្រួច គេបានស្វែងរកចំណុចខ្សោយរបស់គូប្រកួតជាបន្តបន្ទាប់ដើម្បីកេងចំណេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បានរងការទាត់របស់ ស៊ាវ យូ ដោយប្រើដៃរបស់គេ ប៉ុន្តែរាល់ការវាយសម្រុកនីមួយៗ ដៃរបស់គេកាន់តែឈឺចាប់។ ពិតណាស់ វាហាក់ដូចជា ស៊ាវ យូ មិនមែនជាមនុស្សល្ងង់ទាំងស្រុងនោះទេ នាងមិនបានប្រើកម្លាំងទាំងអស់ដើម្បីដោះស្រាយជាមួយ ស៊ាវ យ៉ាន ឡើយ ហើយទោះបីជាការវាយប្រហាររបស់នាងមើលទៅហាក់ដូចជាសាហាវ ក៏វាយ៉ាងច្រើនបំផុតត្រឹមតែបង្ករបួសក្នុងរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមើលទៅលើរូបរាងដែលកំពុងតែថយក្រោយយ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន បបូរមាត់ក្រហមរបស់ ស៊ាវ យូ លើកឡើងដោយភាពពេញចិត្ត។ នាងបានឈានជើងទៅមុខបន្តិច ហើយម្តងទៀតបានរៀបចំការវាយប្រហារយ៉ាងខ្លាំងក្លា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប៉ុន្តែនៅពេលដែលនាងចាប់ផ្ដើមវាយប្រហារ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលធ្លាប់តែគេចតាំងពីដើមមក ស្រាប់តែប្រែពីចៀមដ៏ស្លូតបូតទៅជាខ្លាឃ្មុំដ៏សាហាវ។ ជាមួយនឹងបាតដៃដែលបត់ចូលរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន តម្រង់មករកនាង ស៊ាវ យូ មានអារម្មណ៍ថាមានកម្លាំងស្រូបយ៉ាងខ្លាំង (បាតដៃស្រូប) ទាញនាងចូលភ្លាមៗ ហើយនាងក៏បានជំពប់ជើងទៅមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលដែលរាងកាយរបស់នាងផ្អៀងទៅមុខ កម្លាំងធាតុ នៅក្នុងខ្លួនរបស់ ស៊ាវ យូ បានហូរទៅកាន់ជើងរបស់នាងយ៉ាងលឿន។ នាងរៀបនឹងឈរឱ្យជាប់នៅលើដី ប៉ុន្តែស្រាប់តែកម្លាំងស្រូបនោះក៏បាត់ទៅវិញភ្លាមៗ ហើយជំនួសមកវិញនូវកម្លាំងរុញច្រានយ៉ាងខ្លាំង...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងការទាញ និងការរុញ ស៊ាវ យូ ចុងក្រោយក៏បាត់បង់លំនឹង ហើយបានដើរថយក្រោយពីរបីជំហាន រួចក៏ដួលអង្គុយលើដីយ៉ាងនឹកស្មានមិនដល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយសារត្រូវបានរុញឱ្យដួលដោយបច្ចេកទេសភ្លាមៗរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បែបនេះ ស៊ាវ យូ ហាក់ដូចជាមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ នាងពិតជាភ្លេចក្រោកឈរឡើងវិញឱ្យបានលឿន ហើយនៅពេលដែលនាងដឹងខ្លួនវិញ និងព្យាយាមតបត ស្រមោលមួយដែលប្រៀបដូចជាខ្លាដ៏សាហាវបានចុះពីលើមេឃ ហើយសង្កត់នាងជាប់ទៅនឹងដី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អា***យក! ថ្ងៃនេះម្ចាស់ឯងនឹងចាប់រំលោភឯងហើយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>(សម្គាល់៖ អ្នកបកប្រែចង់បញ្ជាក់ថា រឿងនេះមិនមែន... ខ្ញុំនឹងទុកឱ្យជំពូកក្រោយបកស្រាយចុះ...)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្នាមជាំនៅលើមុខ និងរបួសពាសពេញរាងកាយបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ដកដង្ហើមញាប់ ខណៈដែលដៃទាំងពីររបស់គេសង្កត់លើកដៃដ៏ស្លេកស្លាំងរបស់ ស៊ាវ យូ ជាប់។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-04-03T13:59:46.318Z","69cfc7d2c0bbe72396300daa","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69cf5560e3a2de2699b9085d",45,"វគ្គបញ្ចប់ (The Finale)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69cfcb47c0bbe72396300db4",47,"ការប្រមាថ",322,1790177377509]