ការផ្លាស់ប្តូរស្ថានការណ៍ (Turning Around)

សម្លឹងទៅកាន់យុវជនក្នុងសម្លៀកបំពាក់ពណ៌ខ្មៅដែលឈរដាក់ដៃនៅពីក្រោយខ្នង ទីលានទាំងមូលក៏ត្រឡប់ទៅរកភាពស្ងប់ស្ងាត់ម្ដងទៀត។

នៅលើវេទិកាខ្ពស់ ស្នាមញញឹមរបស់ ស៊ាវ ចាន កាន់តែរីកធំឡើងៗ រហូតដល់ចុងក្រោយ លោកមិនអាចទប់សំណើចដោយក្ដីត្រេកអរបានឡើយ។

ឮសំឡេងសើចដោយក្ដីរីករាយពីសំណាក់ ស៊ាវ ចាន ព្រឹទ្ធាចារ្យទាំងបីបានសម្លឹងមុខគ្នា រួចក៏ដកដង្ហើមធំ។ ទោះជាយ៉ាងណា ពួកគេមិនបានព្យាយាមធ្វើអ្វីប្រឆាំងនឹង ស៊ាវ យ៉ាន ទៀតនោះទេ។ សក្ដានុពលដែល ស៊ាវ យ៉ាន បានបង្ហាញ បានធ្វើឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ថាបរាជ័យ។ ការឡើងបាន ៤ កម្រិតនៃកម្លាំងធាតុក្នុងរយៈពេលតែ ១ ឆ្នាំ គឺជាអ្វីដែលធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នាមានការភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំង សូម្បីតែកូនប្រុស ឬចៅៗរបស់ពួកគេ ក៏មិនហ៊ានសង្ឃឹមថានឹងអាចធ្វើបានក្នុងល្បឿនបែបនេះដែរ។

ដោយមានអារម្មណ៍ស្រាលខ្លួន ស៊ាវ ចាន បានទះដៃទាំងប្រកាសថា៖ «ក្មួយ ស៊ាវ ខឺ បានចាញ់ហើយ។ សង្ឃឹមថាឯងនឹងបន្តខិតខំប្រឹងប្រែងហ្វឹកហាត់បន្ថែមទៀត!»

នៅក្នុងទីលានហ្វឹកហាត់ ស៊ាវ ខឺ ដែលមានផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំង បានឮការប្រកាស រួចក៏ឱនក្បាលចុះដោយក្ដីខកចិត្ត។ គេសម្លឹងមើលទៅយុវជនសម្លៀកបំពាក់ខ្មៅដែលនៅមិនឆ្ងាយពីគេ រួចក៏នឹកឃើញពីរបៀបដែលគេធ្លាប់បានប្រមាថបុគ្គលម្នាក់នេះ ដោយហៅថា "មនុស្សសម្រាប់" កាលពីមួយឆ្នាំមុន។ ឥឡូវនេះមួយឆ្នាំក្រោយមក "មនុស្សសម្រាប់" ម្នាក់នោះ ស្ទើរតែឡើងទៅដល់ចំណុចកំពូលនៃត្រកូល ហើយឈរនៅខ្ពស់ជាងគេឆ្ងាយណាស់។ ភាពខុសគ្នាដ៏ខ្លាំងក្លានេះ បានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ ខឺ នឹកឃើញដល់ពាក្យសម្ដីដែលគេបានឮនៅក្នុងសាលប្រជុំកាលពីប៉ុន្មានខែមុនថា៖ «សាមសិបឆ្នាំនៅទិសខាងកើត សាមសិបឆ្នាំនៅទិសខាងលិច កុំមើលងាយខ្ញុំថាអ្នកក្រឱ្យសោះ!»

គេគ្រវីក្បាលទាំងញញឹមជូរចត់ រួចក៏ក្រោកឈរឡើងទាំងពិបាក។ ដោយឱនលំទោនបន្តិចទៅកាន់ ស៊ាវ យ៉ាន សំឡេងរបស់ ស៊ាវ ខឺ បានបាត់បង់ភាពអំនួតពីមុនអស់រលីង៖ «បង ស៊ាវ យ៉ាន អ្នកឈ្នះហើយ។ សូមអបអរសាទរចំពោះការត្រឡប់មកវិញរបស់អ្នក!»

ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាល រួចក៏សម្លឹងមើលយឺតៗជុំវិញទីលានហ្វឹកហាត់ ហើយអ្នកទាំងឡាយណាដែលប្រសព្វនឹងក្រសែភ្នែកពណ៌ខ្មៅងងឹតរបស់គេ សុទ្ធតែគេចភ្នែកចេញដោយក្ដីភ័យព្រួយ និងមិនសូវស្រួលក្នុងចិត្ត។

ក្រសែភ្នែករបស់គេបានឈប់នៅត្រង់ ស៊ាវ ម៉ី ដែលកំពុងសម្លឹងមកគេយ៉ាងភ្លឹក។ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បែរមុខទៅរកក្រុមសមាជិកត្រកូលដែលមិនទាន់បានឆ្លងកាត់ការតេស្ត រួចសួរទាំងញញឹមថា៖ «តើមានអ្នកណាចង់ប្រកួតប្រជែងជាមួយខ្ញុំទៀតទេ?»

សម្លឹងមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន សមាជិកត្រកូលដែលធ្លាប់ចង់ប្រកួតជាមួយគេកាលពីមុនពេល ស៊ាវ ខឺ ឡើងមក សុទ្ធតែបិទមាត់ជិត ហើយងើយមើលមេឃ ធ្វើដូចជាសម្តីរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន មិនពាក់ព័ន្ធនឹងពួកគេទាល់តែសោះ។ គ្មាននរណាម្នាក់ចង់ឡើងទៅធ្វើជាអ្នកប្រកួតទីពីរនោះឡើយ។

សម្លឹងមើលទង្វើក្មេងខ្ចីដែលធ្វើពុតជាមនុស្សល្ងង់ទាំងនោះ ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីស្មាស្រាលៗ រួចក៏ដើរត្រឡប់មកវិញ។

ឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន មកអង្គុយក្បែរនាង ស៊ុន អឺ ញញឹមទាំងពិនិត្យមើលពេញទីលាន។ នាងយកដៃមួលអង្កាញ់សរសៃសក់មួយសរសៃ រួចខ្សឹបថា៖ «បងប្រុស ស៊ាវ យ៉ាន កាលពីបីឆ្នាំមុន ពួកគេក៏សម្លឹងមើលបងបែបនេះដែរ...»

«បីឆ្នាំមុន ខ្ញុំប្រហែលជាមានអារម្មណ៍រំភើបដោយសារក្រសែភ្នែកគោរព និងកោតខ្លាចរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែថ្ងៃនេះ... ខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍អ្វីទាល់តែសោះ។» ស៊ាវ យ៉ាន ប៉ះច្រមុះខ្លួនឯងទាំងសើច។

«អញ្ចឹងមានន័យថា បងប្រុស ស៊ាវ យ៉ាន បានរៀនសូត្រចាស់ទុំជាងមុនហើយ!» ស៊ុន អឺ ព្រិចភ្នែកយ៉ាងគួរឱ្យស្រឡាញ់។

«មិនចាស់ទុំជាងឯងទេ។ ជួនកាល បងមានអារម្មណ៍ថាដូចជាមានបិសាចអាយុពាន់ឆ្នាំលាក់ខ្លួននៅក្នុងខ្លួនឯងអញ្ចឹង!» ដោយត្រូវបានក្មេងស្រីម្នាក់ហៅថាចាស់ទុំ ស៊ាវ យ៉ាន មិនអាចទប់សំណើចបានឡើយ។ គេក៏អង្អែលក្បាល ស៊ុន អឺ យ៉ាងស្និទ្ធស្នាល រួចក៏ញញឹម។

ឮបែបនោះ ស៊ុន អឺ ក៏សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដោយក្រសែភ្នែកខឹងង៉ក់ងរ ហើយមុខមាត់ដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់នាងបង្ហាញនូវការស្ដីបន្ទោសបន្តិចបន្តួច។ ទោះបីជាក្មេងស្រីម្នាក់មានចិត្តទូលាយយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏គ្មាននរណាម្នាក់ចូលចិត្តត្រូវគេហៅថាបិសាចចំណាស់នោះដែរ។

អាការៈខឹងង៉ក់ងររបស់ ស៊ុន អឺ គឺស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់ រហូតដល់ទាក់ទាញខ្សែភ្នែកយុវជនជុំវិញខ្លួន ហើយសូម្បីតែខ្សែភ្នែកក្មេងស្រីមួយចំនួនផងដែរ!

«អាម្នាក់នោះ ព្រហើនពេកហើយ...» ស៊ាវ នីង ក៏ដូចជាអ្នកដទៃទៀតដែរ គឺត្រូវបានទាក់ទាញដោយសម្រស់របស់ ស៊ុន អឺ ប៉ុន្តែនៅពេលឃើញការជជែកគ្នាយ៉ាងស្និទ្ធស្នាលរវាង ស៊ុន អឺ និង ស៊ាវ យ៉ាន ភ្លើងនៃក្ដីច្រណែនក៏ឆេះរោលរាលនៅក្នុងខ្លួនគេ។ ភាពច្រណែនបានបាំងជិតនូវហេតុផលរបស់គេ ដោយគេគិតថាមានតែគេម្នាក់គត់ដែលអាចសក្ដិសមនឹង ស៊ុន អឺ ក្នុងត្រកូលទាំងមូល។ ប៉ុន្តែនៅពេលនឹកឃើញវិញ គេដឹងថាទោះគេធ្វើអ្វីក៏ដោយ ក៏ ស៊ុន អឺ កម្រនឹងញញឹមដាក់គេណាស់។ ផ្ទុយទៅវិញ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលជា "មនុស្សសម្រាប់" បែរជាអាចធ្វើឱ្យ ស៊ុន អឺ សើចបានជានិច្ច។ ភាពខុសគ្នានេះបានធ្វើឱ្យ ស៊ាវ នីង ខាំធ្មេញដោយកំហឹង។

«អាប្អូន ចាំមើលចុះ បងនឹងទុកឱ្យឯងអំនួតសិន ប៉ុន្តែដល់ពេល ពិធីចូលវ័យ មកដល់ បងនឹងធ្វើឱ្យឯងរើសធ្មេញដែលជ្រុះនៅចំពោះមុខ ស៊ុន អឺ ឱ្យខានតែបាន!» ដោយក្ដាប់ដៃណែន ស៊ាវ នីង សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងអង្គុយពែនភ្នែនដោយក្រសែភ្នែកត្រជាក់ស្រ៊ុប។

ទោះបីជា ស៊ាវ នីង មានការភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះល្បឿនហ្វឹកហាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក្នុងឆ្នាំកន្លងមកក៏ដោយ ក៏គេមិនអាចបោះបង់ចោលឫកពាខ្ពង់ខ្ពស់ដែលគេធ្លាប់មាននោះដែរ។ បន្ថែមពីនេះ ស៊ាវ នីង ដែលជាបុរសតែម្នាក់គត់ក្នុងត្រកូលដែលអាចប្រៀបធៀបជាមួយ ស៊ុន អឺ បាន ក៏មានអារម្មណ៍ថាមានគ្រោះថ្នាក់ពីការបង្ហាញសមត្ថភាពភ្លាមៗរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ផងដែរ។

មុនពេលវារីកធំធាត់ បងនឹងវាយវាឱ្យដំណំ។ ករណីដែលល្អបំផុត គឺការវាយដំនោះនឹងបន្សល់ទុកនូវស្លាកស្នាម និងធ្វើឱ្យវាបាក់ស្បាតឈប់ហ្វឹកហាត់តែម្ដង!

ខណៈពេលកំពុងគិតពីរឿងអាក្រក់ៗទាំងនេះ ជ្រុងមាត់របស់ ស៊ាវ នីង ក៏ផុសចេញនូវស្នាមញញឹម។ ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន ស្ថិតនៅកម្រិត ៧ នៃកម្លាំងធាតុ ក៏ដោយ ក៏ ស៊ាវ នីង នៅតែមានទំនុកចិត្តលើកម្រិត ៨ របស់គេដែរ។ ព្រោះថា រាល់កម្រិតកម្លាំងធាតុបន្ទាប់ពីកម្រិតទី ៧ ទៅ គឺមានគម្លាតគ្នាឆ្ងាយណាស់!

ខណៈកំពុងជជែកគ្នាលេងក្នុងសំឡេងតិចៗជាមួយ ស៊ុន អឺ ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏សម្លឹងមើលជុំវិញទីលានហ្វឹកហាត់ រួចក៏ប្រទះឃើញស្នាមញញឹមនៅលើមុខរបស់ ស៊ាវ នីង។ គិតមួយសន្ទុះ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏យល់ពីអត្ថន័យនៃស្នាមញញឹមនោះ រួចក៏ញញឹមដាក់ខ្លួនឯងវិញ៖ មនុស្សដែលសូម្បីតែអារម្មណ៍ខ្លួនឯងក៏លាក់មិនជិតផង មិនអាចបង្កជាហានិភ័យអ្វីបានឡើយ។

បន្ទាប់ពី ស៊ាវ ខឺ ចាញ់ ស៊ាវ យ៉ាន មក គ្មានអ្នកណាហ៊ានមកប្រកួតជាមួយ ស៊ាវ យ៉ាន ទៀតទេ ហើយសមាជិកត្រកូលដែលមិនទាន់គ្រប់លក្ខណៈ ក៏បង្វែរគោលដៅទៅរកអ្នកដទៃវិញ។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីការប្រកួតជាច្រើនជុំមក មានតែមនុស្សពីរនាក់ប៉ុណ្ណោះ ដែលពឹងផ្អែកលើសំណាង និង បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ ដែលធ្លាប់ដៃ ទើបអាចយកឈ្នះគូប្រកួត និងទទួលបានសិទ្ធិសម្រាប់ពិធីចូលវ័យ។

សម្លឹងមើលទីលានហ្វឹកហាត់ដែលចាប់ផ្ដើមស្ងប់ស្ងាត់ ស៊ាវ ចាន ដែលកំពុងញញឹមបានក្រោកឈរឡើង រួចក៏ប្រកាសលទ្ធផល ព្រមទាំងការជូនដំណឹងមួយចំនួនអំពីពិធីចូលវ័យនៅខែក្រោយ។

ក្រោកឈរឡើងយឺតៗ ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមទៅកាន់ ស៊ាវ ចាន ដែលកំពុងសប្បាយចិត្តនៅលើវេទិកា ខណៈដែល ស៊ាវ ចាន ក៏មិនកំណាញ់ក្នុងការលើកមេដៃឱ្យកូនប្រុសរបស់ខ្លួនដែរ។

ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីបោសធូលីលើខោអាវ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ធុំក្លិនក្រអូបប្រហើរម្យ៉ាង។

ចិញ្ចើមរបស់គេជ្រួញបន្តិច ស៊ាវ យ៉ាន ងើបក្បាលឡើងឃើញ ស៊ាវ ម៉ី កំពុងឈរនៅពីមុខគេ រួចក៏សួរថា៖ «តើអ្នកមានការអ្វីដែរ?»

ឃើញភាពព្រងើយកន្តើយ និងភាពត្រជាក់នៅលើមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ភាពក្លាហានរបស់ ស៊ាវ ម៉ី ក៏ថយចុះ នាងក៏បង្ខំញញឹមរួចនិយាយថា៖ «បង ស៊ាវ យ៉ាន សូមអបអរសាទរផងណា។»

«អរគុណ។» ងក់ក្បាលបន្តិច ស៊ាវ យ៉ាន ក៏សម្លឹងមើលទៅ ស៊ុន អឺ ដែលនៅក្បែរគេ។

«បង ស៊ាវ យ៉ាន ថ្ងៃស្អែក ឪពុករបស់បងនឹងចុះមកបង្រៀន បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធថ្នាក់លឿង កម្រិតខ្ពស់ ដោយផ្ទាល់នៅ សាលបច្ចេកទេស។ តើបងចង់ទៅជាមួយខ្ញុំទេ?» ស៊ាវ ម៉ី ញញឹម ហើយការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងមន្តស្នេហ៍របស់នារី និងភាពទន់ភ្លន់របស់យុវវ័យ បានបង្កើតជាសំណួរដែលពិបាកនឹងបដិសេធ។

ឮបែបនោះ ចិញ្ចើមរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏កម្រើកបន្តិច។

នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន រៀបនឹងរកលេសដើម្បីបដិសេធ ស៊ាវ ម៉ី ស្រាប់តែមានដៃសខ្ចីមួយលូកមកថ្ពក់ដៃរបស់គេជាប់។

ដោយក្ដីភ្ញាក់ផ្អើល ស៊ាវ យ៉ាន ក៏បែរក្រោយទៅឃើញ ស៊ុន អឺ កំពុងញញឹម។

«ពិតជាសុំទោសផង បងស្រី ស៊ាវ ម៉ី! ស៊ុន អឺ បានហៅបងប្រុស ស៊ាវ យ៉ាន ឱ្យទៅកំដរខ្ញុំដើរលេងនៅ ទីក្រុងវូថាន់ នៅថ្ងៃស្អែករួចហើយ ដូច្នេះគាត់មិនអាចទៅជាមួយបងស្រីទៅសាលបច្ចេកទេសបានទេ!» ក្រោមក្រសែភ្នែកភ្ញាក់ផ្អើលរបស់អ្នកដទៃ ស៊ុន អឺ បានឱបដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ជាប់ ខណៈដែលដាននៃពាក្យសុំទោសបានបង្ហាញនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្រស់សោភារបស់នាង។