Back to novelPerfect World

Chapter 44

ភាពតក់ស្លុត (Shocking)

Updated 3/27/2026 · 0% read

ពពកពណ៌ស្វាយបានប្រមូលផ្ដុំគ្នា ហើយប្រៀបដូចជាផ្ទៃទឹកដ៏ធំល្វឹងល្វើយ វាបានសង្កត់សង្កិនលើមេឃ ខណៈដែលវាគ្របដណ្ដប់លើជ្រលងភ្នំទាំងមូល។ ពពកទាំងនោះមានភាពអស្ចារ្យ និងគ្មានព្រំដែន ហើយវាមានឥទ្ធិពលខ្លាំងរហូតដល់អ្នកសង្កេតការណ៍មានអារម្មណ៍ញាប់ញ័រដល់ព្រលឹង។ ពពក និងអ័ព្ទបានផ្លាស់ប្តូររូបរាងទៅជាយក្សពណ៌ស្វាយមួយ ហើយយក្សនោះបានជាន់ឈ្លីដោយជើងម្ខាងរបស់វា សំដៅទៅកាន់ដើមវីឡូដ៏ក្រាស់។ វាហាក់ដូចជាផ្ទុកនូវអំណាចទិព្វនៃមេឃ និងផែនដី ហាក់បីដូចជាឋានសួគ៌ខ្លួនឯងជាអ្នកចេញធ្វើសកម្មភាពអញ្ចឹង។

ទិដ្ឋភាព និងបរិយាកាសបែបនេះបានធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នាស្រឡាំងកាំង។ ហ្ស៊ីសាន ហូ (Zishan Hou) ពិតជាមិនធម្មតាមែន! កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់គាត់មិនមែនជាការភូតភរឡើយ ហើយគ្រាន់តែជើងម្ខាងនោះ ក៏អាចកម្ទេចកុលសម្ព័ន្ធមួយឱ្យវិនាសសាបសូន្យទាំងស្រុងបានដែរ!

មិនឆ្ងល់ទេដែលមានពាក្យចចាមអារ៉ាមថា រាល់ពេលដែល ហ្ស៊ីសាន ហូ សម្រេចចិត្តធ្វើកិច្ចការណាមួយ កុលសម្ព័ន្ធដ៏ធំជាច្រើននឹងត្រូវបាត់ឈ្មោះ។ វិធីសាស្ត្រនេះបានធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នាភ័យខ្លាច ហើយវាពិតជាអំណាចទេវៈដែលពិបាកនឹងទប់ទល់មែន។

ភូមិថ្មស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអាសន្ន។ ដើមវីឡូកំពុងរងការវាយប្រហាររួមគ្នាពីកំពូលអ្នកជំនាញដ៏មានអំណាចទាំងបួន ហើយពីលើដល់ក្រោម ការវាយប្រហារនីមួយៗសុទ្ធតែមានមហិទ្ធិឫទ្ធិគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល។

មែកដើមវីឡូមិនបានផ្លាស់ប្តូរគន្លងរបស់វាឡើយ ហើយបន្តលាតសន្ធឹងទៅលើដូចមុន ដើម្បីប្រឈមមុខនឹងការវាយប្រហាររបស់មេកុលសម្ព័ន្ធបឹងធំ (Great Floating Pool)។

សត្វសាហាវនៅលើមេឃនោះគឺជា នាគទឹក (Jiao) ដែលមានប្រវែងជាងពីរពាន់ហ្វីត។ វាបានបំពេញផ្ទៃមេឃទិសខាងលិច ខណៈដែលវាបញ្ចេញនូវកាំរស្មីចម្រុះពណ៌ដ៏មានអំណាច។ កម្លាំងវាយប្រហាររបស់វាគឺគួរឱ្យរន្ធត់ណាស់ ហើយវាបានធ្វើឱ្យភ្នំ និងថ្មក្នុងព្រៃជាច្រើនរលាយក្លាយជាលំអងធូលី។

ឈី! (Chi!)

មែកវីឡូពណ៌បៃតងខ្ចីអាចជម្នះរាល់ឧបសគ្គដែលរារាំងផ្លូវរបស់វា ហើយអ្វីដែលធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នាភ្ញាក់ផ្អើលនោះគឺ វាបានចាក់ទម្លុះចំថ្ងាសរបស់ នាគទឹក ដ៏កាចសាហាវនោះដោយផ្ទាល់។ វាបានចាក់ទម្លុះកាត់ទទឹង ហើយប្រៀបដូចជាច្រវ៉ាក់ទិព្វដែលមានមហិទ្ធិឫទ្ធិមេឃា វាបានបោសសម្អាតអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលនៅក្នុងផ្លូវរបស់វា។

នាគទឹក នោះមានមាឌធំពេក។ ទោះបីជាវាត្រូវបានចាក់ទម្លុះយ៉ាងដំណំ ធ្វើឱ្យខ្លឹមសារទិព្វរបស់វាខ្ចាត់ខ្ចាយយ៉ាងលឿនក៏ដោយ ក៏វានៅតែបង្ហាញកាយវិការគំរាមកំហែងដដែល។ វាបានហោះហើរចន្លោះមេឃ និងផែនដី ខណៈដែលវាព្រួសចេញនូវពន្លឺចម្រុះពណ៌ដើម្បីវាយប្រហារចុះមកក្រោម។ ការវាយប្រហារដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នោះបានបោកបក់លើភូមិថ្មពីគ្រប់ទិសទី។ ថ្មបានហោះខ្ចាត់ខ្ចាយ ភ្នំបានរលាយបាត់ ហើយដីដ៏ធំបានប្រេះស្រាំ។

ស៊ីវ! (Xiu!)

មែកឈើដ៏ស្រឡូនបានយោលចុះឡើង ខណៈដែលវាបញ្ចេញកាំរស្មីនៃពន្លឺដ៏ភ្លឺចែងចាំង។ មែកពណ៌បៃតងចាស់បានរមួលខ្លួនដូចជានាគ មុននឹងរុំព័ទ្ធយ៉ាងលឿនជុំវិញករបស់ នាគទឹក ដ៏កាចសាហាវនោះ។ បន្ទាប់មក ជាមួយនឹងការទាញយ៉ាងខ្លាំង ក្បាលរបស់ នាគទឹក នេះបានធ្លាក់ចុះត្រង់ទៅកាន់ដី។

ពីចម្ងាយ មេកុលសម្ព័ន្ធបឹងធំដែលឈរនៅមុខទន្លេក្នុងព្រៃ បានខ្ជាក់ឈាមចេញមកមួយមាត់។ ភ្នែកទាំងពីររបស់គាត់បានបញ្ចេញកាំរស្មីនៃពន្លឺ ខណៈដែលគាត់បង្ហាញភាពស្រឡាំងកាំង។ គាត់ដឹងថា វិជ្ជាសម្ងាត់ (Precious Technique) ដែលផ្ទុកនូវខ្លឹមសារទិព្វរបស់គាត់ត្រូវបានបំបែក ហើយមួយពព្រិចភ្នែកក្រោយមក វាក៏បានក្លាយជា ‘ឱសថបំប៉ន’ របស់ដើមវីឡូនោះ។ នាគទឹក ដ៏កាចសាហាវនោះកំពុងស្រពោនក្នុងល្បឿនដែលមើលឃើញនឹងភ្នែក ខណៈដែលខ្លឹមសារទិព្វរបស់វាត្រូវបានបឺតជញ្ជក់រហូតដល់ស្ងួតដោយមែកឈើពណ៌បៃតងខ្ចី ធ្វើឱ្យពន្លឺទិព្វរបស់វាខ្ចាត់ខ្ចាយបាត់អស់។

ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ មែកវីឡូត្រូវបានជួបនឹងការវាយប្រហារពីទិសខាងជើង។ ផ្លេកបន្ទោរជាងដប់ខ្សែបានមកដល់ ហើយផ្លេកបន្ទោរពណ៌ខ្មៅបានរាំយ៉ាងសាហាវ ក្នុងបំណងរារាំងមែកឈើពណ៌បៃតងមរកតដ៏ស្រស់ស្អាតនោះ។

តើវាអាចទប់ទល់នឹងការវាយប្រហារបែបនេះបានទេ? មិនថាអ្នកមើលយ៉ាងណាក៏ដោយ មែកឈើដ៏ស្រឡូន និងភ្លឺថ្លានេះហាក់ដូចជាទន់ខ្សោយ ខណៈដែលផ្លេកបន្ទោរមើលទៅពិតជាឆ្កួតលីលា និងហិង្សាខ្លាំងណាស់។ ផ្លេកបន្ទោរងងឹតបានក្រងចូលគ្នា ហើយទោះបីជាវាជាដែកដ៏រឹងមាំ ក៏វានៅតែត្រូវកិនកំទេចក្លាយជាធូលីដែរ។

គ្រប់គ្នាបានខ្ទប់ដង្ហើម។ ផ្គរលាន់ និងផ្លេកបន្ទោរគឺជាកម្លាំងដ៏ខ្លាំងបំផុតមួយរវាងមេឃ និងផែនដី ហើយជាពិសេស ដើមវីឡូនេះធ្លាប់បានជួបនឹងការវាយប្រហារស្រដៀងគ្នានេះពីមុនមក។ វាធ្លាប់ត្រូវបានដុតរោលរហូតដល់ខ្មៅ ដែលមានន័យថាវាចុះចាញ់នឹងផ្លេកបន្ទោរ។ ប្រឈមមុខនឹងការវាយប្រហារប្រភេទនេះម្ដងទៀត តើវានឹងអាចរស់រានបានដែរឬទេ?

“ក្នុងនាមខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងបំផ្លាញឯង!” ទេវតារន្ទះ (Thunder God) បានគ្រហឹមយ៉ាងខ្លាំងក្លា និងអស្ចារ្យ។ ភ្នំបានបន្លឺសូររំពង ហើយដីបានញាប់ញ័រ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ព្រឹត្តិការណ៍ដ៏គួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលដែលមិននឹកស្មានដល់បានកើតឡើង។ ផ្គរលាន់ដែលគ្របដណ្ដប់លើមេឃបានបោកបក់មកមុខ និងបានលិចលង់មែកវីឡូនៅក្នុងនោះ។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្ដី វាបែរជាមើលទៅកាន់តែបៃតង និងមានកម្លាំងជាងមុនទៅទៀត ស្ទើរតែដល់ថ្នាក់មានតំណក់ទឹកសន្សើមស្រស់ៗហៀបនឹងស្រក់ចេញមក។

គ្រប់គ្នាមានការស្ញប់ស្ញែងជាខ្លាំង។ ឡី ហូ (Lei Hou) បានត្រឹមតែគាំងនិយាយមិនចេញ ហើយវាជាលើកទីមួយក្នុងជីវិតរបស់គាត់ដែលគាត់បាត់បង់ទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯង។

មែកវីឡូបានយោលទៅមក និងបញ្ចេញនូវរលកពណ៌បៃតង។ ផ្គរលាន់ និងផ្លេកបន្ទោរត្រូវបានបឺតជញ្ជក់ទាំងស្រុង និងបាត់បង់ពីលើមេឃ។ រឿងទាំងអស់នេះបានកើតឡើងក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែមួយពព្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ ធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នាហាខ្ទង់មាត់និយាយមិនរួច។

ឈី! (Chi!)

ចំណុចនៃពន្លឺពណ៌បៃតងបានសាយភាយចេញមកក្រៅ។ មែកវីឡូបានយោលតិចៗ និងគូសចេញជាធ្នូដ៏ស្រស់ស្អាត មុននឹងលាតសន្ធឹងឆ្ពោះទៅកាន់ទន្លេដ៏ធំនៅទិសខាងកើត។

មានរូបរាងមនុស្សម្នាក់ឈរនៅទីនោះ។ គាត់ត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ដោយអ័ព្ទទឹកព្រិលៗ និងបញ្ចេញនូវ ចំហាយឈាម (Aura) ដ៏គួរឱ្យខ្លាច។ នេះគឺជាមេកុលសម្ព័ន្ធបឹងធំដោយផ្ទាល់។ ពួកគេនៅឆ្ងាយពីគ្នាជាងមួយលី ប៉ុន្តែមានតែមួយរំពេច មែកវីឡូបានមកដល់ភ្លាម ហើយវាលឿនរហូតដល់គ្មានអ្នកណាអាចប្រតិកម្មទាន់។

វូ... (Wu…)

មែកដ៏ស្រឡូនបានវាយចុះមកក្រោមដោយអស់កម្លាំង ហើយមេកុលសម្ព័ន្ធបឹងធំបានស្រែកឡើង។ ក្នុងកម្រិតនៃការតស៊ូរបស់គាត់ គាត់បានព្យាយាមបញ្ចេញនូវឆ្អឹងសត្វមួយ។ ឆ្អឹងសត្វនោះគឺជា វត្ថុធាតុដ៏មានតម្លៃ (Precious artifact) ដ៏មានអំណាចបំផុត ដែលដើរតួជាអ្នកជំនួស ខណៈដែលរាងកាយពិតរបស់គាត់បានរត់គេចខ្លួនយ៉ាងលឿន។

តំបន់ទាំងមូលមានពន្លឺចែងចាំង និងត្រចះត្រចង់។ ទាំងព្រៃ និងទន្លេបានឆ្លុះបញ្ចាំងនូវពន្លឺដ៏រុងរឿង ប៉ុន្តែវត្ថុធាតុដ៏មានតម្លៃដ៏មានអំណាចនេះ មិនអាចរារាំងការវាយប្រហារបានឡើយ។ ជាមួយនឹងសំឡេង ភូ (pu) មែកដ៏ស្រឡូនបានវាយកំទេចវាឱ្យក្លាយជាធូលី។ និមិត្តសញ្ញាបានបាត់បង់ភ្លាមៗ ហើយខ្លឹមសាររបស់វាត្រូវបានបឺតចូលទៅក្នុងមែកពណ៌បៃតង។

“អា... ទេ!” មេកុលសម្ព័ន្ធបឹងធំបានស្រែកដោយក្ដីអស់សង្ឃឹម។ ទោះបីជាគាត់រត់គេចយ៉ាងលឿនក៏ដោយ ក៏វាហួសពេលទៅហើយ។ មែកវីឡូដែលចុះពីលើមេឃខ្ពស់គឺមុតជាងដាវអមតៈទៅទៀត។ ដោយការវាយតិចៗ វាក៏បានកាត់គាត់ជាពីរចំណែក ធ្វើឱ្យសាកសពរបស់គាត់ធ្លាក់ក្នុងថ្លុកឈាមរបស់ខ្លួនឯង។ បន្ទាប់មក ខ្លឹមសារ (essence) ចាប់ផ្ដើមពុះកញ្ជ្រោល ហើយបុរសនោះហាក់ដូចជាបានចាស់ទៅដល់មួយម៉ឺនឆ្នាំ។ សាច់របស់គាត់ចាប់ផ្ដើមស្ងួត និងប្រេះចេញ ខណៈដែលសាកសពបានបាត់បង់អំណាចទេវៈទាំងអស់។

នៅខណៈនេះ គ្រប់គ្នាដែលនៅទីនោះមានការភ័យខ្លាចជាខ្លាំង និងរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ដោយសារការតក់ស្លុត។ ទឹកមុខរបស់មនុស្សមកពីបឹងធំសុទ្ធតែស្លេកស្លាំងដល់កម្រិតបំផុត។ កាលពីមិនយូរប៉ុន្មាន ពួកគេនៅតែនិយាយអួតអាងនៅឡើយ។ ប្រសិនបើមេកុលសម្ព័ន្ធរបស់ពួកគេមក នោះភូមិធម្មតាមួយនឹងត្រូវកម្ទេចចោលទាំងស្រុងដើម្បីសងសឹកឱ្យ ជាវ សាំង។ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ លទ្ធផលគឺពិតជាសាហាវ និងគួរឱ្យខ្លាចណាស់។ អ្នកជំនាញដ៏មានអំណាចបំផុតរបស់បឹងធំ ដែលជាមេកុលសម្ព័ន្ធ ត្រូវបានកាត់ជាពីរ ហើយឈាមរបស់គាត់បានហូរដាបពេញដី។

“មេកុលសម្ព័ន្ធ!” មនុស្សជាច្រើនបានស្រែកយំដោយក្ដីសោកសង្រេង។

នៅពេលនេះ រោមរបស់មនុស្សរាប់មិនអស់ចាប់ផ្ដើមបោះត្រង់ ហើយស្បែកក្បាលរបស់ពួកគេចាប់ផ្ដើមស្ពឹក។ ដើមវីឡូនេះគឺគួរឱ្យខ្លាចពេកហើយ ហើយវាច្បាស់ណាស់ថាមិនមែនជាសត្រូវដែលពួកគេអាចតទល់បានឡើយ។

“មេកុលសម្ព័ន្ធ! រត់ទៅ!” មនុស្សនៃត្រកូលផ្លេកបន្ទោរបានស្រែកឡើងដោយភាពតក់ស្លុត ខណៈដែលពួកគេព្រមាន ឡី ហូ។

ដោយសារតែ មែកដ៏ស្រឡូនកំពុងបញ្ចេញនូវចំណុចនៃពន្លឺទិព្វ។ វាបានងាកក្រោយ និងផ្លាស់ប្តូរទិសដៅរបស់វាឆ្ពោះទៅរកទិសខាងជើង ដើម្បីវាយប្រហារ ឡី ហូ។

តាមការពិត ឡី ហូ បានដឹងថាមានរឿងមិនស្រួលតាំងពីយូរមកហើយ។ គាត់បានប្រតិកម្មភ្លាមៗ និងដកយកវត្ថុធាតុដ៏មានតម្លៃរបស់គាត់ចេញមក ដើម្បីទាញយកអំណាចនៃផ្គរលាន់ និងផ្លេកបន្ទោរ។ គាត់បានហោះឡើងខ្ពស់ពីដីបីហ្វីត ខណៈដែលគាត់រៀបចំរត់គេចទៅឆ្ងាយ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ល្បឿនរបស់មែកវីឡូគឺលឿនពេកហើយ។ ប្រៀបដូចជាធ្នឹមនៃពន្លឺពណ៌បៃតង វាក៏បានបោកបក់កាត់ទិសពាយព្យរហូតដល់មកដល់។

ជាមួយនឹងសំឡេង ស៊ីវ (xiu) ភ្នំដែល ឡី ហូ ឈរនៅពីលើ ត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់ដូចជាកាំបិតកាត់ប៊ឺរអញ្ចឹង។ វានៅតែមិនព្រមឈប់ ហើយក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែមួយដង្ហើម វាក៏បានវាត់ឡើងលើសំដៅទៅរកខ្នងរបស់ ឡី ហូ ក្នុងបំណងចាក់ទម្លុះបេះដូងរបស់គាត់។

“បើកឱ្យយើង!”

ឡី ហូ បានស្រែកឡើងយ៉ាងខ្លាំង។ រោមគ្រប់សរសៃនៅលើរាងកាយរបស់គាត់បានបោះត្រង់ ហើយកាំរស្មីនៃអគ្គិសនីបានបាញ់ចេញគ្រប់ទិសទី ខណៈដែលគាត់ត្រូវបានរុំព័ទ្ធក្នុងស្វ៊ែរនៃផ្លេកបន្ទោរដ៏ភ្លឺចែងចាំង។ គាត់បានបញ្ចេញអគ្គិសនីក្នុងបរិមាណដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ និងបានធ្វើឱ្យភ្នំនោះបាក់រលំ។

មែកវីឡូបានឈប់នៅខណៈនេះ ហើយមិនបានចាក់ទម្លុះរាងកាយរបស់គាត់ឡើយ ប៉ុន្តែបែរជាបឺតជញ្ជក់ពន្លឺអគ្គិសនីនោះទៅវិញ។ បន្ទាប់មក វាក៏បានរមួលខ្លួនជុំវិញ ឡី ហូ ភ្លាមៗ ហើយព្យួរគាត់នៅលើមែកឈើ មុននឹងវិលត្រឡប់ទៅកាន់ភូមិថ្មវិញ។

អ្វីដែលធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើនភ្ញាក់ផ្អើលនោះគឺ ឡី ហូ ដ៏មានអំណាចត្រូវបានចាប់ខ្លួនយ៉ាងសាមញ្ញបែបនេះ។ ដើមវីឡូមិនបានសម្លាប់គាត់ទេ ប៉ុន្តែបែរជាយកគាត់ត្រឡប់ទៅវិញ។

ឡី ហូ បានបន្លឺសំឡេងហ៊ឺស និងព្យាយាមរើបំរះមិនឈប់ឈរ។ វត្ថុធាតុដ៏មានតម្លៃរបស់គាត់បានបញ្ចេញពន្លឺ និងបន្លឺសម្លេង ខណៈដែលគាត់ចង់បំបែកមែកវីឡូចេញពីគ្នា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលគាត់បានធ្វើគឺគ្មានប្រយោជន៍ឡើយ ព្រោះវាមិនអាចធ្វើឱ្យមែកឈើមានរបួសទាល់តែសោះ។ ដើមវីឡូបានបឺតជញ្ជក់រាល់អគ្គិសនីដែលគាត់បញ្ចេញមកដោយក្ដីរីករាយ។

“នេះគឺជា...” គ្រប់គ្នាមានភាពស្រឡាំងកាំង និងដឹងពីអ្វីដែលដើមវីឡូចង់ធ្វើ។ វាចង់ឱ្យ ឡី ហូ ប្រើប្រាស់ វិជ្ជាសម្ងាត់ របស់គាត់ជាបន្តបន្ទាប់ ដើម្បីបាញ់ចេញនូវផ្លេកបន្ទោរមិនឈប់ឈរ ដើម្បីឱ្យវាអាចបឺតជញ្ជក់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាង។

“ការកើតជាថ្មីពីក្នុងភាពវិនាសសកម្ម វាមិននឹកស្មានថាត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់ដោយផ្លេកបន្ទោរសោះ....”

គ្រប់គ្នាភ័យស្លុតដល់ថ្នាក់រឹងខ្លួន។ ដើមវីឡូនេះគឺបិសាចពេកហើយ ហើយមិនអាចវាស់វែងដោយសុភវិនិច្ឆ័យបានឡើយ។ កុលសម្ព័ន្ធដ៏ធំទាំងបួនវាយប្រហារវាជាមួយគ្នាដូចនេះ ប៉ុន្តែវានៅតែជាការគណនាខុសដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។

ឡី ហូ ត្រូវបានគេព្យួរជាប់នឹងដើមវីឡូនៅច្រកចូលភូមិ ខណៈដែលគាត់រើបំរះមិនឈប់ ប៉ុន្តែកម្លាំងរបស់គាត់កំពុងខ្សោយទៅៗបន្តិចម្ដងៗ។ មើលទៅគាត់ហាក់ដូចជាមិនអាចរស់បានយូរទៀតឡើយ។

គ្រប់គ្នាញាប់ញ័រ។ នេះគឺជា ឡី ហូ ដ៏អស្ចារ្យ ដែលជាមេកុលសម្ព័ន្ធម្នាក់ក្នុងចំណោមមេកុលសម្ព័ន្ធទាំងពីរនៃទឹកដីអភិជន ប៉ុន្តែគាត់បែរជាក្លាយជាអ្នកទោសបែបនេះ។ វាពិតជាមិនគួរឱ្យជឿមែន!

រឿងរ៉ាវដែលបានកើតឡើងនៅថ្ងៃនេះ ត្រូវបានកំណត់ថានឹងល្បីខ្ចរខ្ចាយពេញទឹកដី។ ឈ្មោះរបស់ភូមិថ្ម (Stone Village) នឹងធ្វើឱ្យពិភពលោកញាប់ញ័រ។ វាគ្រាន់តែជាវិញ្ញាណការពារភូមិដែលមើលទៅហាក់ដូចជាហៀបនឹងងាប់ ខ្លោចខ្មៅពេញខ្លួន ប៉ុន្តែបែរជាគួរឱ្យខ្លាចយ៉ាងនេះ។ វាបានសម្លាប់ម្នាក់ និងព្យួរម្នាក់ទៀត ហើយអ្នកទាំងនោះគឺជាមេកុលសម្ព័ន្ធដ៏ធំពីរក្នុងចំណោមបួន! វាពិតជាមានអំណាចទិព្វដែលធ្វើឱ្យពិភពលោកតក់ស្លុតមែន។

ទឹកមុខរបស់មនុស្សត្រកូលផ្លេកបន្ទោរអាក្រក់ដល់កម្រិតបំផុត។ មេកុលសម្ព័ន្ធដ៏អស្ចារ្យរបស់ពួកគេដែលបញ្ជាអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង និងកាន់កាប់ទឹកដីរាប់មិនអស់ បែរជាត្រូវបានគេចាប់ធ្វើជាអ្នកទោសទៅវិញ។

កាលពីមិនយូរប៉ុន្មាន អ្នកជំនាញមកពីត្រកូលរបស់ពួកគេនៅតែនិយាយអំពីភាពងាយស្រួលក្នុងការកម្ចាត់ភូមិថ្ម និងរបៀបដែលឆ្អឹងដ៏មានតម្លៃរបស់ស៊ាន់នី (Suan Ni) ព្រមទាំងអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងភូមិវានឹងក្លាយជារបស់ពួកគេ។ អ្វីដែលកើតឡើងនៅពេលនេះ មិនត្រឹមតែជាការទះកំផ្លៀងពួកគេប៉ុណ្ណោះទេ តែវាគឺជាការបកស្បែកពួកគេតែម្ដង។ មេកុលសម្ព័ន្ធរបស់ពួកគេកំពុងតែជិតស្លាប់ហើយ!

អ្វីគ្រប់យ៉ាងបានកើតឡើងក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែមួយពព្រិចភ្នែក។ មេកុលសម្ព័ន្ធម្នាក់ត្រូវបានសម្លាប់ភ្លាមៗ ហើយម្នាក់ទៀតត្រូវបានចាប់ខ្លួន។ ការវាយប្រហារពីទិសដៅពីរផ្សេងទៀតទើបតែចាប់ផ្ដើមបន្តិចប៉ុណ្ណោះ។

វត្ថុធាតុដ៏មានតម្លៃដែលបានមកពីស្បែកចចកមាស និងទេវតាចចកពិតប្រាកដ មិនសូវខុសគ្នាពីគ្នាប៉ុន្មានទេ។ រាងកាយទាំងមូលរបស់ពួកគេមើលទៅដូចជាត្រូវបានច្នៃចេញពីលោហៈ។ ពួកគេបានលោតសំដៅទៅមុខដើមវីឡូ និងប្រើប្រាស់ក្រញ៉ាំជើងដ៏ធំរបស់ពួកគេដើម្បីជីកដី និងថ្ម ដើម្បីដកដើមឈើចេញពីឫស។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បន្ទាប់ពីផ្ទៃដីបានលេចចេញឫសបន្តិច ទេវតាចចកស្រាប់តែមានភាពភ័យរន្ធត់ភ្លាមៗ។ ឫសឈើបានសម្រុកចេញមកដូចជានាគ ហើយរុំព័ទ្ធវាភ្លាមៗ មុននឹងអូសវាចូលទៅក្នុងប្រេះដី។

អាអូ.... (Aoooo…)

ទេវតាចចកមាសបានបន្លឺសំឡេងលូយ៉ាងវែង។ រោមដែលភ្លឺចែងចាំងនីមួយៗបានបោះត្រង់ចេញពីរាងកាយរបស់វា ហើយពួកវាបញ្ចេញពន្លឺដ៏ត្រចះត្រចង់ ខណៈដែលវាព្យាយាមរើបំរះយ៉ាងសាហាវ។ វាបានខ្វារទៅរកឫសឈើដោយប្រើក្រញ៉ាំទាំងពីររបស់វាអស់ពីកម្លាំង។

កាឆា! (Kacha!)

អ្វីដែលធ្វើឱ្យមនុស្សតក់ស្លុតនោះគឺ ក្រញ៉ាំមាសដ៏ធំ និងមុតស្រួចទាំងនោះ ត្រូវបានកាច់ជាបីកំណាត់ដោយឫសឈើដោយផ្ទាល់។ ជាមួយនឹងការគ្រវីនៃឫសរបស់វា ដី និងថ្មបានហោះឡើងលើ គ្របដណ្ដប់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនៅខាងក្នុង។

គ្រប់គ្នាបានសម្លឹងមើលទាំងស្រឡាំងកាំង និងរឹងខ្លួន។ វត្ថុធាតុដ៏មានតម្លៃដ៏មានអំណាចបែបនេះ ដែលស្ទើរតែដូចគ្នាទៅនឹងកម្លាំងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ទេវតាចចក បែរជាត្រូវបានបំផ្លាញភ្លាមៗ។

មុនពេលដែលដីខ្សាច់គ្របដណ្ដប់ទាំងស្រុង មនុស្សបានរកឃើញថា ស្បែកចចកមាសចាប់ផ្ដើមរលួយ និងបែកទៅជាជីជាតិ (fertilizer)។

“វត្ថុធាតុដ៏មានតម្លៃដ៏មានអំណាចនេះ ស្បែករបស់សត្វការពារលេខមួយក្នុងចម្ងាយប្រាំម៉ឺនលី បែរជាអាចក្លាយជាត្រឹមតែជីជាតិបានអញ្ចឹង?!” គ្រប់គ្នាដែលនៅទីនោះមានភាពភ័យរន្ធត់ជាខ្លាំង។

ទឹកមុខរបស់គ្រប់គ្នាដែលមកពីកុលសម្ព័ន្ធចចកមាសបានបាត់បង់ពណ៌សម្បុរ។ នោះគឺជាទេវតាចចកដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ពួកគេ ដែលមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះជាវិញ្ញាណការពារភូមិលេខមួយនៅក្នុងទឹកដីនេះ ប៉ុន្តែវាបែរជាត្រូវបានគេជិះជាន់បែបនេះ។

ពួកគេចងចាំនូវអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយកាលពីមិនយូរប៉ុន្មាន៖ គឺការជិះសេះមករក និងកម្ទេចទឹកដីនេះឱ្យរាបស្មើ។ ឥឡូវនេះ ពាក្យទាំងនោះហាក់ដូចជាការលេងសើច។

ជាមួយនឹងដើមវីឡូដែលមាននៅទីនេះ ក្នុងទឹកដីដ៏ធំនេះ តើអ្នកណាទៀតហ៊ានហៅខ្លួនឯងថាជាវិញ្ញាណការពារភូមិលេខមួយ?

ហុងឡុង! (Honglong!)

នៅកណ្ដាលអាកាស ជើងពណ៌ស្វាយដ៏ធំបានចុះមក និងជាន់លើដើមវីឡូ។ នោះគឺជាការវាយប្រហាររបស់ ហ្ស៊ីសាន ហូ។ គាត់គឺជាអ្នកជំនាញលេខមួយនៅក្នុងទឹកដីនេះ ហើយការវាយប្រហារនេះអាចនិយាយបានថា ធ្វើឱ្យសូម្បីតែឋានសួគ៌ក៏តក់ស្លុតដែរ។

មែកវីឡូបានរុំព័ទ្ធជុំវិញ ឡី ហូ និងយោលតាមខ្យល់។ បន្ទាប់មក វាបានលើកផ្នែកដ៏ស្រទន់បំផុតរបស់វា គឺចុងនៃមែកឈើ និងគ្រវីតិចៗ។ រំពេចនោះ រង្វង់កួចពណ៌បៃតងបានលេចឡើង ដែលរីកមាឌបន្តិចម្ដងៗរហូតដល់វាបង្កើតបានជាខ្យល់ព្យុះសង្ឃរា (hurricane)!

ទិដ្ឋភាពនេះពិតជាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលបំផុត។ អ្នកជំនាញទាំងអស់ដែលបានមើលរឿងនេះបានប្រែជាស្រឡាំងកាំង។ ការផ្លាស់ប្តូរនេះគឺលឿនពេកហើយ។ វាគ្រាន់តែជាពន្លកដ៏ស្រទន់ដែលគ្រវីតិចៗ ប៉ុន្តែវាបែរជាបង្កើតបានជាកម្លាំងធម្មជាតិដ៏គួរឱ្យខ្លាចនេះ។

នេះគឺជាលើកទីមួយហើយដែលមែកវីឡូបានប្រើប្រាស់ការវាយប្រហារផ្សេងទៀត។ វាបានឃើញថា ហ្ស៊ីសាន ហូ មិនមែនជាមនុស្សធម្មតាទេ ហើយគាត់ពិតជាស័ក្តិសមនឹងកេរ្តិ៍ឈ្មោះជាអ្នកជំនាញលេខមួយមែន។

ហុង! (Hong!)

រង្វង់កួចពណ៌បៃតងនោះបានរីកធំ និងភ្ជាប់ដីជាមួយនឹងមេឃ។ វាមានភាពខ្ពស់ត្រដែត និងគួរឱ្យស្ញប់ស្ញែង ខណៈដែលវាបានរង្គើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងក្នុងទិសទាំងបួន។ ប្រៀបដូចជាទឹកជំនន់ភ្នំដ៏សាហាវ វាបានវាយប្រហារទៅលើមេឃ។ សំឡេងគ្រហឹមបានបន្តបន្ទាប់ ធ្វើឱ្យអ្នកជំនាញទាំងអស់ញាប់ញ័ររហូតដល់ដួលសន្លប់ និងថប់ដង្ហើម។

ជើងពណ៌ស្វាយដ៏ធំនោះត្រូវបានទាញចូលទៅក្នុងកណ្ដាលរង្វង់កួច ហើយបន្ទាប់មកយក្សពណ៌ស្វាយដ៏ធំទាំងមូលបានដួលរលំជាមួយនឹងសំឡេងគ្រហឹម។ វាបានរលាយបាត់ទាំងស្រុងនៅក្នុងខ្យល់ព្យុះ ហើយត្រូវបានហែកជាចំណែកៗ។

ឥឡូវនេះ ទិដ្ឋភាពមានតែភាពតក់ស្លុត និងក្ដីអស់សង្ឃឹមប៉ុណ្ណោះ។

Comments

0 total
Sign in to join the discussion.

No comments yet. Start the discussion.