ការលាតត្រដាង

មេទីប្រជុំជនជ្រួញចិញ្ចើមគិតមួយសន្ទុះ រួចពោលថា៖ «ល្អហើយ។ ប្រគល់គេមកឱ្យខ្ញុំចុះ។ ឯងទៅសម្រាកចុះ ឯងហត់នឿយខ្លាំងហើយ។ រឿងនេះវាស្មុគស្មាញជាងអ្វីដែលយើងបានរំពឹងទុកទៅទៀត ជាពិសេសគឺភាពចលាចលនៅ វិមានដូនតាចចកខ្យល់ (Wind Wolf Ancestral House)។ ឯងទៅសម្របសម្រួលជាមួយ ចឹង ម៉ឹងឈី (Zheng Mengqi) ហើយបញ្ជាក់ស្ថានការណ៍ឱ្យច្បាស់លាស់មក»។

«បាទ» ចាង ធានសៀវ លើកដៃគោរពមេទីប្រជុំជនដោយក្ដីកោតក្រែង រួចក៏ងាកក្រោយចាកចេញពីផ្ទះឈើនោះទៅ។

នៅពេលគាត់ចាកចេញទៅ ក្នុងផ្ទះឈើនោះនៅសល់តែ តាំង សាន និងមេទីប្រជុំជនប៉ុណ្ណោះ។ មេទីប្រជុំជនសម្លឹងមើលគេដោយខ្សែភ្នែកស្ងប់ស្ងាត់ ចំណែក តាំង សាន ក៏សម្លឹងតបវិញដោយភាពនឹងនរដូចគ្នា។

«តើឯងចង់រស់ ឬចង់ស្លាប់?» មេទីប្រជុំជនស្រាប់តែសួរសំណួរនេះឡើង។

តាំង សាន ភ្ញាក់ព្រើត។ រំពេចនោះ គេមានអារម្មណ៍ថាព្រឺរោមខ្ញាកនៅកញ្ចឹងក។ ចេតនាសម្លាប់ដ៏ខ្លាំងក្លា និងជាក់ស្ដែងមួយបានបាញ់ចេញពីខ្លួនមេទីប្រជុំជនដែលកំពុងអង្គុយលើកៅអី។ ចេតនាសម្លាប់ដ៏គួរឱ្យតក់ស្លុតនោះបានធ្វើឱ្យខ្យល់អាកាសជុំវិញប្រែជាត្រជាក់ស្រេប ហើយសូម្បីតែពន្លឺក្នុងផ្ទះឈើក៏ស្រអាប់ទៅមួយរំពេច។ វាហាក់ដូចជាក្នុងមួយពព្រិចភ្នែកនោះ ពួកគេត្រូវបានបញ្ជូនពីផ្ទះឈើធម្មតាទៅកាន់កន្លែងផ្សេងទៀតទាំងស្រុង។

ដោយសភាវគតិ តាំង សាន បានថយក្រោយកន្លះជំហាន ខណៈដែល វិជ្ជាសួគ៌ាខ្ពស់បំផុត (Mysterious Heaven Method) ក្នុងខ្លួនចាប់ផ្ដើមចរាចរយ៉ាងលឿន។ ទោះបីជាគេមិនដឹងថាហេតុអ្វីបានជាម្ខាងទៀតស្រាប់តែមានចេតនាសម្លាប់មកលើគេក៏ដោយ ប៉ុន្តែការការពារខ្លួនគឺជាអាទិភាពបំផុតនៅពេលនេះ។

ខណៈបន្ទាប់មក មេទីប្រជុំជនបានធ្វើចលនា។ គាត់បានលូកដៃស្តាំចេញមកដូចជាកំពុងចាប់យកភាពទទេស្អាត ហើយក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ សំឡេងគ្រហឹមយ៉ាងខ្លាំងមួយបានបន្លឺឡើងក្បែរត្រចៀករបស់ តាំង សាន។ សំឡេងគ្រហឹមនោះមកដល់ភ្លាមៗពេក រហូតធ្វើឱ្យ តាំង សាន មានអារម្មណ៍ថាវិលមុខដោយសារតែសូរសម្លេង។

ប៉ុន្តែនៅខណៈនោះ ក្រោមប្រតិកម្មតបតនៃ ភ្នែកទិព្វ (Spirit Rhino’s Eye) ពន្លឺពណ៌មាសស្រាលៗបានលេចឡើងក្នុងប្រស្រីភ្នែករបស់គេ ដែលជួយឱ្យគេទទួលបានភាពច្បាស់លាស់ឡើងវិញខ្លះ។ វិជ្ជាសួគ៌ាខ្ពស់បំផុតដំណើរការក្នុងល្បឿនលឿន ហើយ ខែលដែក (Heavy Armor Technique) ត្រូវបានបញ្ចេញភ្លាមៗ។

ប្រឈមមុខនឹងស្ថានភាពរស់ និងស្លាប់ គេមិនហ៊ានលាក់សមត្ថភាពសូម្បីតែបន្តិច។ ដោយពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើញាណដឹង ដៃរបស់គេបានគូររង្វង់ពាក់កណ្តាលនៅពីមុខខ្លួន។ កម្លាំងដ៏ទន់ភ្លន់នៃវិជ្ជាសួគ៌ាខ្ពស់បំផុតបានបង្វែរថាមពលដ៏ស្រួចស្រាវទៅម្ខាង។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ រាងកាយរបស់ តាំង សាន បានរំកិលដូចផ្លេកបន្ទោរ ដោយប្រើ ជំហានស្រមោល (Ghost Shadow Perplexing Track) សំដៅត្រង់ទៅកាន់បង្អួច។

គេរត់ទៅរកបង្អួចជាជាងទ្វារ ពីព្រោះបង្អួចគឺនៅជិតជាង។

«ហ៊ឹស!» មេទីប្រជុំជនបន្លឺសំឡេងភ្ញាក់ផ្អើលតិចៗ។

នៅខណៈបន្ទាប់មកទៀត តាំង សាន មានអារម្មណ៍ថាខ្យល់អាកាសជុំវិញខ្លួនប្រែជាក្ដៅដូចភ្លើង។ ក្រោមខ្សែភ្នែកនៃភ្នែកទិព្វ គេមានការតក់ស្លុតជាខ្លាំងដែលឃើញថាខ្យល់នៅក្នុងផ្ទះឈើឥឡូវនេះពោរពេញទៅដោយធាតុភ្លើងទាំងស្រុង ដោយដេញធាតុផ្សេងៗទៀតចេញអស់។ ថាមពលដ៏ខ្លាំងក្លាមួយបានបោកបក់មកលើគេ កម្ដៅរបស់វាបានធ្វើឱ្យសម្លៀកបំពាក់របស់គេស្ងួតភ្លាមៗ។

វិជ្ជាសួគ៌ាខ្ពស់បំផុតដំណើរការជាស្រទាប់ការពាររាងកាយ បូករួមនឹងខែលដែក ពន្លឺពណ៌សបានលេចឡើងលើផ្ទៃស្បែកដូចជាគ្រឿងសឹក ដើម្បីទប់ទល់នឹងថាមពលដ៏ក្ដៅគគុកនោះ។ ភ្លាមៗនោះ រូបរាងរបស់ តាំង សាន បានភ្លឺផ្លេក ដោយប្រើ ការបំប្លែងខ្លួនជាខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ (Leopard Flash) ហើយគេបានទៅដល់បង្អួចស្ទើរតែក្នុងមួយពព្រិចភ្នែក។

«ឯងរត់មិនរួចទេ» សំឡេងទាបមួយបន្លឺឡើងក្បែរត្រចៀករបស់គេ។ ខណៈបន្ទាប់មក ធាតុភ្លើងនៅជុំវិញស្រាប់តែបាត់អស់ ហើយកម្ដៅក៏បាត់ទៅដែរ ប៉ុន្តែអ្វីដែលតាមមកវិញគឺកម្លាំងបឺតដ៏ខ្លាំងក្លាមួយដែលមិនអាចទប់ទល់បាន បានទាញគេឱ្យហោះត្រឡប់ក្រោយវិញ។

នៅពេលនោះហើយដែល តាំង សាន បោះបង់ការតស៊ូ ទឹកមុខរបស់គេពោរពេញដោយភាពទាល់ច្រក។ គេមិនអាចតស៊ូបានឡើយ ព្រោះវាគឺជាគម្លាតដ៏ធំធេងនៃកម្រិតអំណាច។ ទោះបីជាគេមានវិជ្ជាច្រើនយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏វាមិនអាចយកឈ្នះលើគម្លាតបែបនេះបានដែរ។

មេទីប្រជុំជនបានក្រោកឈរឡើងហើយ។ នៅពីមុខកៅអីរបស់គាត់ ក្នុងបាតដៃស្តាំមានដុំពន្លឺពណ៌ក្រហមក្រម៉ៅមួយ ដែលបញ្ចេញកម្លាំងបឺតយ៉ាងមហិមា អូសទាញរាងកាយ តាំង សាន មកវិញ ធ្វើឱ្យគេមិនអាចរើបម្រះបានឡើយ។

«មិនមែនលំដាប់ទី ៤ ទេ តែជា លំដាប់ទី ៥ ក្នុងវ័យក្មេងបែបនេះមែនទេ? ពិតជាស្មានមិនដល់មែន» មេទីប្រជុំជននិយាយទាំងសម្លឹងមើលក្មេងប្រុសនៅចំពោះមុខ។ ខណៈដែល តាំង សាន ភ្ញាក់ផ្អើលនឹងកម្រិតអំណាចរបស់មេទីប្រជុំជន មេទីប្រជុំជនក៏កាន់តែភ្ញាក់ផ្អើលនឹង តាំង សាន ដូចគ្នា។

ក្មេងអាយុ ៩ ឆ្នាំម្នាក់ដែលស្ថិតក្នុងលំដាប់ទី ៤ គឺគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ខ្លាំងណាស់ទៅហើយ ចុះទម្រាំតែមិនមែនត្រឹមតែលំដាប់ទី ៤ គឺដល់កម្រិតខ្ពស់ជាងនេះទៅទៀត។

មេទីប្រជុំជនដកដៃថយវិញ ហើយឥឡូវនេះ តាំង សាន កំពុងឈរនៅពីមុខគាត់ ទឹកមុខស្លេកស្លាំងបន្តិច ភ្នែកនៅតែបង្ហាញដាននៃភាពភ័យខ្លាច។

តាមពិតទៅ ភាពភ័យខ្លាចនោះគឺគ្រាន់តែសម្ដែងប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដឹងថាការតស៊ូគ្មានន័យ តាំង សាន ក៏ចាប់ផ្ដើមមានការសង្ស័យក្នុងចិត្ត។ គេក៏មានអារម្មណ៍ខឹងខ្លួនឯងបន្តិចដែរ។ ប្រសិនបើការស្មានរបស់គេត្រឹមត្រូវ គេមិនគួរឆ្លើយតបបែបមិញនោះទេ គេបានលាតត្រដាងច្រើនពេកហើយ។ នៅពេលនេះ ខួរក្បាលរបស់គេកំពុងគិតយ៉ាងលឿនថាតើត្រូវដោះស្រាយស្ថានការណ៍បច្ចុប្បន្នយ៉ាងដូចម្តេច។

«ឯងពិតជាមិនធម្មតាមែន» មេទីប្រជុំជនសង្កេតមើល តាំង សាន ដោយខ្សែភ្នែកមុតស្រួច ប៉ុន្តែជ្រៅក្នុងភ្នែករបស់គាត់គឺពោរពេញទៅដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល។

ការស្មានរបស់ តាំង សាន គឺត្រឹមត្រូវ។ មេទីប្រជុំជនស្រាប់តែវាយប្រហារគេគឺក្នុងគោលបំណងសាកល្បងប៉ុណ្ណោះ ព្រោះតាមរយៈកម្រិតនៃការដាំដុះរបស់មេទីប្រជុំជន គ្រាន់តែឃើញ តាំង សាន ដំបូង គាត់ក៏អាចដឹងពីកម្រិតរបស់ តាំង សាន បាត់ទៅហើយ ទោះបីជា តាំង សាន បានព្យាយាមសង្កត់វាទុកយ៉ាងណាក៏ដោយ។ គម្លាតនៃកម្រិតដ៏ធំធេង និងការប្រែប្រួលនៃឈាមជ័រ (Qi and Blood) គឺមិនអាចលាក់បាំងបានទាំងស្រុងនោះទេ យ៉ាងហោចណាស់សម្រាប់ តាំង សាន នាពេលបច្ចុប្បន្ន។

ដូច្នេះ មេទីប្រជុំជនបានបញ្ចេញចេតនាសម្លាប់ និងធ្វើចលនាដើម្បីស៊ើបស្ទង់។ ប៉ុន្តែការសាកល្បងដោយប្រថុយប្រថាននេះ នៅចំពោះមុខវិបត្តិរស់និងស្លាប់ បែរជាបង្ហាញឱ្យឃើញនូវសក្ដានុពល និងសមត្ថភាពដែល តាំង សាន មាន ដែលធ្វើឱ្យមេទីប្រជុំជនតក់ស្លុតយ៉ាងពិតប្រាកដ។

តាំង សាន គ្រាន់តែអោនក្បាលចុះ ហើយនៅស្ងៀម។ គេលួចដកដង្ហើមធំក្នុងចិត្ត ដោយតូចចិត្តថា ចាប់តាំងពីការចាប់ជាតិថ្មីមក គេពិតជាត្រូវបានជះឥទ្ធិពលដោយភាពទន់ខ្សោយនៃរាងកាយថ្មីនេះ ហើយការវិនិច្ឆ័យរបស់គេក៏រិលទៅដែរ។ កាលពីមុន តើគេអាចនឹងមិនដឹងថាម្នាក់ទៀតគ្រាន់តែសាកល្បងគេបានយ៉ាងដូចម្តេច?

វិជ្ជាខែលដែកត្រូវបានលាតត្រដាង ការបំប្លែងខ្លួនជាខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរត្រូវបានលាតត្រដាង ហើយគេក៏មិនដឹងថាភ្នែកទិព្វត្រូវបានគេដឹងដែរឬអត់។ សមត្ថភាពទាំងអស់នេះលេចឡើងក្នុងមនុស្សតែម្នាក់ គឺវាផ្ទុយស្រឡះពីគោលការណ៍នៃ ការបំប្លែងរូបរាងទេវបិសាច (Demon God Transformation)!

ខ្សែភ្នែកដែលធ្លាប់តែស្ងប់ស្ងាត់របស់មេទីប្រជុំជន ឥឡូវនេះបង្ហាញដានមិនធម្មតា ហើយមូលហេតុរបស់វាគឺច្បាស់ណាស់។

«និយាយមក តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង?» មេទីប្រជុំជននិយាយដោយស្ងប់ស្ងាត់ «ហេតុអ្វីបានជាឯងអាចមានសមត្ថភាពរបស់កុលសម្ព័ន្ធជាច្រើនក្នុងពេលតែមួយបាន?»

តាំង សាន នៅតែអោនក្បាលចុះ មិននិយាយអ្វីទាំងអស់។ មេទីប្រជុំជនអង្គុយចុះវិញ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យគាត់មើលឃើញមុខរបស់ តាំង សាន។

«ខ្ញុំទើបតែដឹងថាការដាំដុះរបស់ឯងបានដល់លំដាប់ទី ៥ ទើបធ្វើចលនាសាកល្បងឯង ខ្ញុំគ្មានបំណងអ្វីផ្សេងទៀតទេ។ អត្តសញ្ញាណជាមនុស្សរបស់ឯងគឺមិនអាចផ្លាស់ប្តូរបានឡើយ។ យើងក៏បានស៊ើបអង្កេតពីប្រភពដើមរបស់ឯងដែរ ហើយអ្វីៗគឺស្អាតស្អំទាំងអស់។ ប៉ុន្តែសមត្ថភាពរបស់ឯងគឺលើសពីវិសាលភាពនៃការស៊ើបអង្កេតរបស់យើង» គាត់និយាយ។

តាំង សាន ងើបក្បាលឡើងយឺតៗ ហើយសម្លឹងមើលមេទីប្រជុំជន។ មកដល់ពេលនេះ គេមានគម្រោងក្នុងចិត្តរួចហើយ។ លទ្ធផលដែលអាក្រក់បំផុតគឺមេទីប្រជុំជនចង់បានវិជ្ជាសួគ៌ាខ្ពស់បំផុតរបស់គេ ហើយធ្វើទារុណកម្មសួរចម្លើយគេ។ ចលនាចុងក្រោយរបស់គេគឺច្បាស់ណាស់នឹងត្រូវដាស់កម្លាំងវិញ្ញាណទេវភាព (Divine Consciousness) នោះឡើង ហើយបញ្ចេញថាមពលពេញទំហឹង—មិនមែនដើម្បីកម្ទេចទីនេះទេ ប៉ុន្តែវាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គេរត់គេចដោយគ្មានបញ្ហា។ គេថែមទាំងអាចសម្លាប់មេទីប្រជុំជន ដែលមានកម្រិតខ្ពស់ជាងគេឆ្ងាយបានទៀតផង តាមរយៈការផ្ទុះឡើងនៃវិញ្ញាណទេវភាព។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើគេធ្វើបែបនោះ ការតាំងខ្លួននៅក្នុងទីក្រុងជាលីនឹងក្លាយជាការលំបាកខ្លាំងណាស់ នេះគឺជាសេណារីយ៉ូដែលអាក្រក់បំផុត។ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ សមត្ថភាពរបស់គេត្រូវបានរកឃើញហើយ វានៅតែជារឿងដែលគួរឱ្យព្រួយបារម្ភ ដូច្នេះរឿងខ្លះត្រូវតែបញ្ចេញឱ្យដឹង។

«លោកមេទីប្រជុំជន ខ្ញុំមិនបានចេតនាលាក់បាំងទេ ប៉ុន្តែគ្រាន់តែ...» តាំង សាន និយាយបង្អង់ «សមត្ថភាពរបស់ខ្ញុំហាក់ដូចជាខុសប្លែកពីការបំប្លែងរូបរាងទេវបិសាចធម្មតា។ ខ្ញុំខ្លាចថា...» នៅពេលបែបនេះ គេគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីសម្ដែងឡើយ។

មេទីប្រជុំជននិយាយដោយម៉ឺងម៉ាត់៖ «តើ វ៉ាង យានហ្វឹង ដឹងរឿងនេះទេ?»

តាំង សាន ប្រញាប់គ្រវីក្បាល៖ «លោកគឺជាមនុស្សដំបូងគេដែលបានដឹង»។

មេទីប្រជុំជនហាក់ដូចជាធូរស្រាលបន្តិច៖ «មិនអីទេ ប្រាប់ខ្ញុំមក។ តើឯងទទួលបានសមត្ថភាពទាំងនេះមកពីណា?»

តាំង សាន និយាយថា៖ «កាលពីខ្ញុំនៅក្មេង មានថ្ងៃមួយខ្ញុំកំពុងលេងនៅក្នុងព្រៃ ហើយបានជួបមនុស្សម្នាក់ដែលរងរបួសធ្ងន់។ នៅពេលនោះ គាត់កំពុងត្រូវបានពួកបិសាចនៃកុលសម្ព័ន្ធចចកខ្យល់ដេញតាម។ ខ្ញុំឃើញពួកគេវាយគ្នា ហើយខ្ញុំខ្លាចខ្លាំងណាស់ក៏ពួននៅក្រោយដើមឈើ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំឃើញគាត់តស៊ូយ៉ាងខ្លាំងក្លាដើម្បីសម្លាប់ពួកចចកខ្យល់ទាំងនោះ។ ប៉ុន្តែគាត់ក៏រងរបួសជាទម្ងន់ ហើយមិនអាចក្រោកឡើងបានឡើយ»។

មេទីប្រជុំជនងក់ក្បាល ព្រោះគាត់ទទួលបានព័ត៌មានពី ចាង ធានសៀវ រួចហើយថា តាំង សាន បានជួបកំពូលអ្នកខ្លាំងម្នាក់កាលពីក្មេង ដែលព័ត៌មានដើមគឺមកពី វ៉ាង យានហ្វឹង។