ឱកាសនៃការសម្លាប់

នៅពេលសម្លឹងមើល តាំង សាន (Tang San) ចាកចេញទៅ វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង (Wang Yanfeng) ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍អាឡោះអាល័យយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់ពីរស់នៅជាមួយគ្នាអស់រយៈពេលមួយឆ្នាំ វាមិនត្រឹមតែគាត់បានបង្រៀន តាំង សាន ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែគាត់ក៏បានរៀនសូត្រអ្វីៗជាច្រើនពី តាំង សាន វិញដែរ។ បន្ទាប់ពីរយៈពេលដំបូងបានកន្លងផុតទៅ គាត់ថែមទាំងចាត់ទុក តាំង សាន មិនមែនជាក្មេងម្នាក់ឡើយ ប៉ុន្តែជាបុគ្គលដែលមានឋានៈស្មើគ្នាទៅវិញ។

អារម្មណ៍នេះពិតជាអស្ចារ្យណាស់ តាំង សាន ជាមនុស្សដែលមានភាពដាច់ខាត ប៉ុន្តែមានភាពនឹងនរ។ ប្រហែលជា នៅពេលដែលគេធំឡើង គេពិតជាអាចនាំមកនូវក្តីសង្ឃឹមខ្លះសម្រាប់មនុស្សជាតិ។

ដោយក្តាប់ដៃដោយមិនដឹងខ្លួន វ៉ាង យ៉ានហ្វឹង បានបិទបង្អួច គាត់ក៏ត្រូវរៀបចំខ្លួនផងដែរ។ បន្តិចទៀត នៅពេលដែលកុលសម្ព័ន្ធខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរវាយលុកចូលភូមិ គាត់ត្រូវតែឆ្លើយតបឱ្យបានសមស្រប ដើម្បីជម្រះមន្ទិលសង្ស័យទាំងឡាយជុំវិញការបាត់ខ្លួនរបស់ តាំង សាន។

នៅពេលចាកចេញពីផ្ទះឈើ ចិត្តរបស់ តាំង សាន កំពុងតែរាប់លេខឥតឈប់។

គេមិនបានចាកចេញពី ភូមិបិសាចចចកខ្យល់ (Wind Wolf Town) ភ្លាមៗនោះទេ។ តាមពិតទៅ បន្ទាប់ពីបានដឹងពីផែនការទាំងមូលរបស់បុរសមុខខ្លាកាលពីថ្ងៃនោះ គេមានផែនការផ្ទាល់ខ្លួនរួចជាស្រេច។

ការចាកចេញទៅដោយផ្ទាល់គឺជាជម្រើសដែលមានសុវត្ថិភាពបំផុត ប៉ុន្តែសម្រាប់គេ នេះក៏ជាឱកាសដ៏ល្អបំផុតផងដែរ។

កាលពីលើកមុន ដោយសារតែគេបានព្យាយាមប្រើវិធីផ្សេងៗក្នុងការប្រើប្រាស់ និងដាំដុះ ត្រាខ្សែឈាម (Bloodline Brands) នៃកុលសម្ព័ន្ធបិសាចផ្សេងៗគ្នា ធ្វើឱ្យ ត្រាខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ (Flash Leopard Seal) របស់គេធ្លាក់ពី លំដាប់ទី ៤ មកត្រឹម លំដាប់ទី ៣។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ត្រាចចកខ្យល់ (Wind Wolf Imprint) របស់គេក៏មិនទាន់ឈានដល់ចំណុចកំពូលនៃលំដាប់ទី ៤ ដែរ។ តើសមរភូមិរវាងខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ និងចចកខ្យល់នេះ មិនមែនជាឱកាសដ៏ល្អដើម្បីពង្រឹងត្រាផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គេទេឬ?

ត្រាកាន់តែខ្លាំង សមត្ថភាពកម្រិតខ្ពស់នៃកុលសម្ព័ន្ធទាំងពីរក៏កាន់តែខ្លាំងដែលគេអាចប្រើប្រាស់បាន។

វាមិនងាយស្រួលទេក្នុងការស្វែងរកបិសាចរមាស (Rhino Demons) បិសាចក្តាន់ (Spirit Rhinoceros Deer Beasts) និងបិសាចសត្វស្ទាំងក្បាលស (White-headed Falcon Demons) ដែលគេធ្លាប់ជួបពីមុន។ ប៉ុន្តែពួកខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ និងចចកខ្យល់ គឺនៅចំពោះមុខគេស្រាប់។ នៅក្នុងសមរភូមិដ៏ធំបែបនេះ តើនរណានឹងមកចាប់អារម្មណ៍លើរូបគេ?

ដោយស៊ាំនឹងសណ្ឋានដីនៃភូមិចចកខ្យល់ តាំង សាន បានលាក់ខ្លួនក្នុងស្រមោល ហើយខិតជិតទៅរកតំបន់ដែលភាគីទាំងពីរកំពុងប្រយុទ្ធគ្នាយ៉ាងលឿន។

ជាការពិតណាស់ គេនឹងមិនចូលទៅជិតកណ្តាលសមរភូមិឡើយ ដែលជាកន្លែងអ្នកខ្លាំង លំដាប់ទី ៧ កំពុងប្រឈមមុខនឹង លំដាប់ទី ៦ និង លំដាប់ទី ៥។ លើសពីនេះ មានអាសនៈភូមិចចកខ្យល់នៅខាងក្រោមទៀត។ ជាមួយនឹងកម្លាំងបច្ចុប្បន្នរបស់គេ គេមិនទាន់អាចមានឥទ្ធិពលលើសមរភូមិនៅទីនោះបានទេ។ ដូច្នេះ គេបានចូលទៅជិតគែមម្ខាងនៃសមរភូមិវិញ។

នៅពេលចូលទៅជិត គេអាចមានអារម្មណ៍យ៉ាងច្បាស់ថា ត្រាចចកខ្យល់ និងត្រាខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរនៅក្នុងខ្លួនរបស់គេកំពុងឡើងកម្តៅ។ នេះជាសញ្ញាបង្ហាញថាខ្សែឈាមកំពុងត្រូវបានជំរុញ។ គេក៏អាចដឹងផងដែរថាការប្រយុទ្ធរវាងភាគីទាំងពីរកំពុងប្រព្រឹត្តទៅយ៉ាងសាហាវ។

ដោយឡើងលើដំបូលផ្ទះ តាំង សាន បានវារនៅលើដំបូល ហើយសម្លឹងទៅចម្ងាយ។

មិនឆ្ងាយពីកន្លែងដែលគេនៅ មានខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរប្រាំពីរទៅប្រាំបីក្បាល កំពុងវាយប្រហារលើចចកខ្យល់បួនក្បាល។

ភាគីទាំងពីរមានកម្រិតដាំដុះចាប់ពី លំដាប់ទី ៣ ដល់លំដាប់ទី ៤។ ក្នុងចំណោមកុលសម្ព័ន្ធបិសាច កម្លាំងសរុបនៃកុលសម្ព័ន្ធចចកខ្យល់ និងខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរគឺស្ទើរតែស្មើគ្នា ដែលនេះជាមូលហេតុដែលពួកគេជាសត្រូវនឹងគ្នារាប់សតវត្សមកហើយ ប៉ុន្តែមិនអាចយកឈ្នះគ្នាបានទាំងស្រុង។

កុលសម្ព័ន្ធខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរច្បាស់ជាកំពុងមានប្រៀបនៅពេលនេះ។ ក្នុងចំណោមខ្លារខិនទាំងនេះ មានពីរដែលមានកម្លាំងលំដាប់ទី ៤។ រួមជាមួយខ្លារខិនដទៃទៀត ល្បឿនរបស់ពួកគេគឺលឿនរហ័សបំផុត ខណៈដែលពួកគេរត់ក្រឡឹង និងវាយប្រហារចចកខ្យល់ទាំងបួនឥតឈប់ឈរ។

ក្នុងចំណោមចចកខ្យល់ទាំងបួន មានតែមួយក្បាលប៉ុណ្ណោះដែលស្ថិតនៅលំដាប់ទី ៤ ចំណែកឯក្បាលដែលនៅសល់គឺលំដាប់ទី ៣។

បើនិយាយពីល្បឿន ទោះបីជាចចកខ្យល់មិនយឺតក៏ដោយ ក៏ពួកគេមានគុណវិបត្តិបន្តិចបន្តួចបើធៀបនឹងខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អំណាចការពារ និងកម្លាំងរបស់ពួកគេគឺខ្លាំងជាងខ្លារខិន ហើយពួកគេក៏អាចបញ្ចេញផ្លែដាវខ្យល់បានដែរ។ ដូច្នេះ ទោះបីជាពួកខ្លារខិនកំពុងមានប្រៀបក៏ដោយ ក៏ពួកគេប្រុងប្រយ័ត្នខ្លាំងក្នុងការវាយប្រហារ ដើម្បីចៀសវាងការត្រូវផ្លែដាវខ្យល់។ ពួកគេបន្តបង្ករបួសលើពួកចចកខ្យល់ ប៉ុន្តែវាត្រូវការពេលដើម្បីសម្លាប់ពួកគេពិតប្រាកដ។

តាំង សាន បានសង្កេតមើលការប្រយុទ្ធរបស់ពួកគេ និងសម្លឹងមើលការប្រយុទ្ធផ្សេងទៀតនៅចម្ងាយ។ ការប្រយុទ្ធត្រង់កន្លែងនេះគឺដាច់ដោយឡែកពីគេបន្តិច។ មេដឹកនាំចចកខ្យល់បានបន្តលូសម្លេងយ៉ាងខ្លាំង ច្បាស់ណាស់គឺកំពុងហៅរកជំនួយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលនេះ ភូមិចចកខ្យល់ទាំងមូលត្រូវបានហ៊ុមព័ទ្ធដោយសមរភូមិដ៏ធំ ហើយគ្មានចចកខ្យល់ណាដែលមានកម្លាំងសល់សម្រាប់មកជួយពួកគេឡើយ។

កន្លែងនេះល្អណាស់។

ភ្នែករបស់ តាំង សាន រួញតូចបន្តិច ហើយនៅខណៈបន្ទាប់ គេក៏ចាប់ផ្តើមធ្វើសកម្មភាព។

ដោយវារនៅលើដំបូល គេមិនបានចុះទៅក្រោមដោយផ្ទាល់ទេ។ ដោយគ្រវីដៃ ត្រាចចកខ្យល់ នៅក្នុងខ្លួនត្រូវបានដំណើរការ។ ផ្លែដាវខ្យល់ពីរបានបាញ់ចេញពីដំបូលផ្ទះ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ភ្នែកទិព្វ (Discerning Eye) របស់គេបានបើកឡើង ដោយចាប់យកគន្លងចលនារបស់ពួកខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ។

ផ្លែដាវខ្យល់ពណ៌ខៀវខ្ចីពីរបានបាញ់ចុះទៅក្នុងហ្វូងប្រយុទ្ធ។ ពួកខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរដឹងខ្លួនតាមធម្មជាតិ។ ពួកគេម្នាក់ៗបានគេចចេញ។

ប៉ុន្តែ តើផ្លែដាវខ្យល់ដែលបាញ់ដោយ តាំង សាន អាចយកទៅប្រៀបធៀបជាមួយផ្លែដាវខ្យល់របស់ខ្លារខិនធម្មតាបានដោយរបៀបណា?

ផ្លែដាវខ្យល់ទាំងពីរបានគូរជាខ្សែរង្វង់ដ៏ស្រស់ស្អាតនៅលើអាកាស ហាក់ដូចជាបាញ់ទៅកន្លែងទំនេរ ប៉ុន្តែវាបែរជាទៅប៉ះជាមួយរូបរាងពណ៌លឿងដ៏លឿនបំផុតពីរយ៉ាងច្បាស់លាស់។

«ផ្លាប់ ផ្លាប់» ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរលំដាប់ទី ៣ ពីរត្រូវបានកាត់ជាពីរចំណែកស្ទើរតែភ្លាមៗ។

ព្រឹត្តិការណ៍ដែលមិននឹកស្មានដល់នេះ បានធ្វើឱ្យភាគីទាំងពីរដែលកំពុងប្រយុទ្ធគ្នាមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។

ចចកខ្យល់ទាំងបួនមានសេចក្តីត្រេកអរជាខ្លាំង ព្រោះជំនួយបានមកដល់ ហើយជាជំនួយដ៏ខ្លាំងពូកែទៀតផង។ លោកអ្នកដឹងទេថា ស្ថិតក្នុងស្ថានភាពធម្មតា លុះត្រាតែពួកគេបញ្ចេញផ្លែដាវខ្យល់ក្នុងចំនួនច្រើន ទើបអាចប៉ះខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរបាន ព្រោះពួកវាមានល្បឿនលឿនណាស់។

មិនត្រឹមតែខ្លារខិនទាំងពីរនេះត្រូវគ្រាប់ទេ ប៉ុន្តែពួកគេថែមទាំងត្រូវបានសម្លាប់ភ្លាមៗទៀតផង ដែលនេះបញ្ជាក់ថាថាមពលនៃផ្លែដាវខ្យល់ទាំងពីរនោះគឺខ្ពស់ណាស់។

ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរលំដាប់ទី ៤ មួយក្បាលបានគ្រហឹម ហើយលោតសំដៅទៅរកដំបូលផ្ទះដែលជាប្រភពនៃការវាយប្រហារ។ ទោះបីជាវាមិនដឹងថាភាគីម្ខាងទៀតធ្វើវាដោយរបៀបណាក៏ដោយ វាត្រូវតែដោះស្រាយជាមួយចចកខ្យល់នៅលើដំបូលនោះ។

ខណៈពេលដែលខ្លារខិនលំដាប់ទី ៤ ឡើងដល់ដំបូលផ្ទះ វាបានឃើញស្រមោលពណ៌លឿងមួយ។ ភាពស្រដៀងគ្នានៃអូរ៉ាខ្សែឈាមរបស់ពួកគេ បានធ្វើឱ្យវាគិតដោយមិនដឹងខ្លួនថាជាបក្សពួករបស់វា។

Leopard Flash (ខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ) វាគឺជាជំនាញសភាវគតិ (Lifebound Talent Skill) នៃកុលសម្ព័ន្ធខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរ!

ដូច្នេះ គំនិតដំបូងរបស់វាគឺថា សម្ព័ន្ធមិត្តបានមកដល់ ហើយបានកម្ចាត់ចចកខ្យល់នៅលើដំបូលរួចហើយ។

ភ្លាមៗនោះ រូបរាងនោះបានមកដល់ពីមុខវា។ ដៃមួយបានលូកចេញដូចផ្លេកបន្ទោរ វាយចំករបស់វាដោយផ្ទាល់។

ប្រស្រីភ្នែករបស់ខ្លារខិនលំដាប់ទី ៤ រីកធំភ្លាមៗ ហើយនៅខណៈបន្ទាប់ បន្ទាប់ពីត្រូវបានវាយយ៉ាងខ្លាំង វាបានឃើញភ្នែកមួយគូដែលពោរពេញដោយពណ៌ស្វាយ។ វាមានអារម្មណ៍ស្រឡាំងកាំងភ្លាមៗ។

ថាមពលពីកម្លាំងខ្សែឈាមរបស់វាបានហូរចេញយ៉ាងខ្លាំងក្លា។

តាំង សាន បានសង្កត់វាទៅលើដំបូលផ្ទះ ដោយដំណើរការ វិជ្ជាសួគ៌ាខ្ពស់បំផុត (Profound Heaven Skill) ដោយគ្មានការរុញរា និង លេបត្របាក់ (Devouring) ថាមពលនៅក្នុងខ្លួនរបស់ខ្លារខិននោះ។

នេះគឺជាខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរលំដាប់ទី ៤ ហើយក្រោមការបន្លំខ្លួន និងការវាយឆ្មក់របស់គេ វាមិនអាចសូម្បីតែបង្ហាញសមត្ថភាពប្រយុទ្ធរបស់វាបាន។ លើសពីនេះ បន្ទាប់ពីបទពិសោធន៍នៅទីក្រុងជាលី កម្លាំងរបស់ តាំង សាន មិនមែនដូចមុនឡើយ។ តើខ្លារខិនអាចជាគូប្រជែងរបស់គេបានដោយរបៀបណា នៅពេលដែលអ្នកត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេច ប្រឈមមុខនឹងអ្នកដែលមិនបានត្រៀមខ្លួន?

ខណៈដែលគេបន្តលេបត្របាក់ វិជ្ជាសួគ៌ាខ្ពស់បំផុតកាន់តែមានភាពរស់រវើក ហើយត្រាខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរនៅក្នុងខ្លួនគេកាន់តែក្តៅ និងភ្លឺជាងមុន។ នៅពេលដែលគេស្រូបយកកម្លាំងខ្សែឈាមរបស់ខ្លារខិនលំដាប់ទី ៤ ទាំងស្រុង ត្រាខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោររបស់គេបានឈានដល់កម្រិតលំដាប់ទី ៤ ម្តងទៀត។ នេះគឺជាកម្លាំងខ្សែឈាមនៃខ្លារខិនលំដាប់ទី ៤ ដ៏ពេញលេញ។ ពិតជាការបំប៉នដ៏អស្ចារ្យមែន!

បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការលេបត្របាក់ខ្លារខិននោះ ចំនួនដង្ហើមដែល តាំង សាន បានរាប់ក្នុងចិត្តបានឈានដល់ហាសិបដង។

ហាសិបដង្ហើមបានកន្លងផុតទៅ ចាប់តាំងពីសមរភូមិនៅខាងមុខបានចាប់ផ្តើម។ គេបានក្រឡេកមើលការប្រយុទ្ធដ៏ខ្លាំងក្លាក្នុងចំណោមអ្នកខ្លាំងទាំងបីនៅកណ្តាលភូមិចចកខ្យល់ ដោយដឹងថាពេលវេលាគឺមានតម្លៃណាស់។

មកដល់ពេលនេះ នៅលើដី កម្លាំងរបស់ពួកខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរបានថយចុះ រួមផ្សំជាមួយនឹងការប្រយុទ្ធដ៏អស់សង្ឃឹមរបស់ចចកខ្យល់មួយចំនួន បានធ្វើឱ្យស្ថានភាពដែលធ្លាប់តែលើសលប់ និងប្រាកដជាឈ្នះ ប្រែមកជាជាប់គាំងជាបណ្តោះអាសន្ន។

តាំង សាន ដែលស្ថិតនៅលើដំបូលផ្ទះ បានដកដង្ហើមធំ។ វិជ្ជាសួគ៌ាខ្ពស់បំផុតដំណើរការយ៉ាងលឿន ហើយដោយទើបតែបានលេបត្របាក់ខ្លារខិនលំដាប់ទី ៤ មក វាក៏មានថាមពលខ្លាំងសម្បើម។ ផ្លែដាវខ្យល់ជាច្រើនទៀតបានបាញ់ចេញ ឆ្ពោះទៅកាន់សមរភូមិខាងក្រោម ដោយមាន ភ្នែកទិព្វ បើកចំហ គេបានពឹងផ្អែកលើការវិនិច្ឆ័យដ៏ច្បាស់លាស់ ដើម្បីបញ្ជាផ្លែដាវខ្យល់ដែលគ្រប់ដណ្តប់លើសមរភូមិទាំងមូល។

ពួកខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរដែលកំពុងប្រយុទ្ធនៅខាងក្រោមមានអារម្មណ៍គ្រោះថ្នាក់ ខណៈដែលផ្លែដាវខ្យល់បានធ្លាក់មកម្តងទៀតពីលើដំបូល។ តើវាមានន័យដូចម្តេច? វាមានន័យថាខ្លារខិនលំដាប់ទី ៤ ដែលបានទៅសម្លាប់សត្រូវនៅលើដំបូល មិនអាចទប់ទល់នឹងគូប្រកួតបានឡើយ ឬប្រហែលជាត្រូវស្លាប់បាត់ទៅហើយ!

ផ្លែដាវខ្យល់ហាក់ដូចជាចេញមកពីកន្លែងណាដែលមិនដឹង ដោយធ្វើឱ្យផ្ទៃដីប្រែជាពណ៌ខៀវខ្ចី។

ពួកខ្លារខិនផ្លេកបន្ទោរបានខ្ចាត់ខ្ចាយគេចចេញ ដើម្បីចៀសវាងផ្លែដាវខ្យល់ទាំងនេះ។ ប៉ុន្តែលើកនេះ តាំង សាន មិនបានទប់ទល់ទាល់តែសោះ។ ផ្លែដាវខ្យល់ចំនួនដប់ប្រាំបីបានហោះចេញមកក្នុងពេលដំណាលគ្នា ដែលលើសពីចំនួនដែលគេធ្លាប់ប្រើប្រឆាំងនឹងបុរសមុខខ្លាកាលពីថ្ងៃនោះទៅទៀត។