[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69c298b9fcf9c12280d06d89":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",25,"ខ្ញុំនឹងជាអ្នកបង់ថ្លៃ (I’ll Pay for It)","\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីលបចូលបន្ទប់វិញយ៉ាងស្ងាត់ស្ងៀម ស៊ាវ យ៉ាន ប្រញាប់បិទទ្វារ ហើយដើរទៅកាន់ជ្រុងបន្ទប់ រួចដកឱសថបុរាណ និងស្នូលថាមពលមួយចំនួនធំចេញមក។ គេរៀបចំវាដាក់ក្នុងទូដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ហើយដកដង្ហើមស្រូបយកក្លិនឱសថទាំងនោះ ទាំងញញឹមដោយភាពធូរស្រាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដើម្បីហ្វឹកហាត់ដោយគ្មានការរំខាន ស៊ាវ យ៉ាន បានទិញបរិមាណឱសថសម្រាប់ប្រើប្រាស់រយៈពេល ៨ ខែ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យគេអាចហ្វឹកហាត់បានជាប់រហូតដល់ដាច់ឆ្នាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខណៈពេលកំពុងអង្អែលទូដាក់ឱសថដោយក្ដីស្រឡាញ់ គេក៏ញញឹមបន្តិច រួចដើរទៅដេកលើគ្រែដោយភាពខ្ជិលច្រអូស។ សកម្មភាពពេញមួយថ្ងៃនេះបានធ្វើឱ្យគេហត់នឿយយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យ៉ានអឺ តើកូននៅទីនោះទេ?» សំឡេងរអ៊ូតិចៗ និងសំឡេងគោះទ្វារបានបន្លឺឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បើកភ្នែកដែលនៅងងុយគេង ស៊ាវ យ៉ាន ប្រញាប់លោតចុះពីលើគ្រែ រួចបើកទ្វារបន្ទប់ សម្លឹងមើល ស៊ាវ ចាន ដែលនៅខាងក្រៅទ្វារ ហើយសួរថា៖ «លោកពុក តើលោកពុកមានការអ្វីមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើពុកមិនអាចមកមើលកូនបានទេ បើគ្មានការអីនោះ? កូនម្នាក់នេះ កូនឯងលាក់មុខពីពុកអស់ ២ ខែហើយណា»។ ស៊ាវ ចាន បន្ទោសបន្តិច ទាំងអង្អែលក្បាល ស៊ាវ យ៉ាន ដោយក្ដីអាណិតស្រឡាញ់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខញញឹមដ៏កក់ក្ដៅរបស់ ស៊ាវ ចាន, ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍ក្ដុកក្ដួលក្នុងចិត្ត រហូតដល់ហាក់ដូចជាចង់ស្រក់ទឹកភ្នែក មិនដឹងជាត្រូវនិយាយអ្វីឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើកូននៅតែមានអារម្មណ៍ថាត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះរឿងនោះមែនទេ? ហាហា បើនាងមិនពេញចិត្តកូនប្រុសរបស់ពុកទេ នោះគឺជាការខាតបង់របស់នាង។ កូនមិនបាច់ខូចចិត្តឡើយ។ ហេតុអ្វីបានជាបុរសម្នាក់ធ្វើខ្លួនដូចក្មេងបែបនេះ? ពុកដឹងថា កូនប្រុសរបស់ ស៊ាវ ចាន ម្នាក់នេះ មិនមែនជាមនុស្សមិនបានការឡើយ»។ ស៊ាវ ចាន និយាយយ៉ាងក្លាហាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា លោកពុក ៣ ឆ្នាំក្រោយ យ៉ានអឺ នឹងទៅកាន់បក្សពពកអ័ព្ទដោយផ្ទាល់»។ ស៊ាវ យ៉ាន និយាយដោយសំឡេងស្រទន់ និងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទឹកមុខញញឹមរបស់ ស៊ាវ ចាន ប្រែជាម៉ឺងម៉ាត់ ខណៈគាត់សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គាត់និយាយទាំងស្ទាក់ស្ទើរ៖ «ពុកមានអារម្មណ៍ថាមិនអីទេ ប៉ុន្តែ... តើកូនពិតជាចង់ទៅមែនទេ? ពុកមិនមែននិយាយថាកូនមិនអាចតាមទាន់ ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន នោះទេ ប៉ុន្តែអំណាចរបស់បក្សពពកអ័ព្ទ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹម និងងក់ក្បាល បបូរមាត់ស្តើងរបស់គេបង្ហើបនូវភាពរឹងរូសបន្តិច៖ «លោកពុក មានរឿងខ្លះដែលក្នុងនាមជាបុរស ខ្ញុំត្រូវតែតស៊ូជម្នះវា»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាហា ចរិតរបស់កូនម្នាក់នេះដូចពុកខ្លាំងណាស់ បើបងប្រុសទាំងពីររបស់កូនដឹងថាកូនគិតបែបនេះ ពួកគេច្បាស់ជាសប្បាយចិត្តមិនខាន»។ ចំពោះការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន, ស៊ាវ ចាន ញញឹមដោយពេញចិត្ត មុននឹងដកដង្ហើមធំ រួចងក់ក្បាលយ៉ាងខ្លាំង៖ «ល្អណាស់ ពុកនឹងរង់ចាំកូនប្រុសរបស់ពុកធ្វើឱ្យពុកមានមុខមាត់ ពុកចង់ឱ្យអាសត្វតិរច្ឆានចាស់ ណាឡាន ស៊ូ មកអង្វរពុកឱ្យរៀបចំការសន្យារៀបការនោះឡើងវិញ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ងក់ក្បាល ហើយមិនអាចទប់សំណើចបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នែ៎ ពុកឱ្យរបស់នេះទៅកូន ចាត់ទុកថាជាការគាំទ្រពីពុកចុះ»។ គាត់ហុចដបពណ៌សដែលមើលទៅស៊ាំភ្នែកបំផុតឱ្យទៅ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលថ្នាំគ្រាប់ដែលត្រឡប់មកកាន់ដៃខ្លួនឯងវិញ ស៊ាវ យ៉ាន មិនដឹងថាគួរយំ ឬសើចឡើយ។ ប៉ុន្តែនៅលើផ្ទៃមុខ គេនៅតែរក្សាទឹកមុខងឿងឆ្ងល់៖ «លោកពុក នេះគឺជា...?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្នាំគ្រាប់គ្រឹះកម្លាំងធាតុ វានឹងជួយពន្លឿនការហ្វឹកហាត់កម្លាំងធាតុរបស់កូន ពុកទើបតែទិញវាបាននៅថ្ងៃនេះឯង»។ ស៊ាវ ចាន ញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពុកច្បាស់ជាចំណាយប្រាក់ច្រើនណាស់សម្រាប់របស់នេះមែនទេ?» ខណៈពេលទទួលយកដបត្បូងពណ៌ស បេះដូងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍កក់ក្ដៅបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«៤០,០០០ កាក់មាស ប៉ុន្តែបើវាអាចផ្ដល់ប្រយោជន៍ដល់កូន វាក៏មានតម្លៃសមនឹងថ្លៃរបស់វាដែរ»។ ស៊ាវ ចាន ញញឹមហាក់ដូចជាមិនខ្វល់ខ្វាយអ្វីឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពុកចំណាយអស់ ៤០,០០០ កាក់មាស ដើម្បីទិញថ្នាំគ្រាប់គ្រឹះធាតុនេះឱ្យខ្ញុំ? តើពួកចាស់ទុំមិនបង្កបញ្ហាដល់លោកពុកដោយប្រើលេសនេះទេឬ?» ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមទាំងជូរចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ឹស ពុកគឺជាមេត្រកូល ពួកគេយ៉ាងច្រើនបានត្រឹមតែរអ៊ូពីរបីម៉ាត់ប៉ុណ្ណោះ»។ ស៊ាវ ចាន និយាយដោយត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពុក អរគុណក្នុងអំឡុងពេលពិធីពេញវ័យនៅឆ្នាំក្រោយ ខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យពួកគេបិទមាត់ឱ្យជិតតែម្ដង»។ ស៊ាវ យ៉ាន សើចយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ខណៈនិយាយបែបនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ល្អណាស់ ពុកកំពុងរង់ចាំមើលកូនប្រុសរបស់ពុកផ្លាស់ប្តូររូបរាងម្ដងទៀត!» ទោះបីជាគាត់មិនដឹងថាទំនុកចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន មកពីណា ក៏ ស៊ាវ ចាន សប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់ដែលឃើញកូនប្រុសរបស់គាត់មានទឹកមុខជឿជាក់បែបនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យកចុះ ពុកមិនរំខានកូនសម្រាកទៀតទេ។ បើមានបញ្ហាអ្វី មកជួបពុកចុះ ក្នុងនាមជាសមាជិកគ្រួសារ ពុកមិនអាចឱ្យកូនត្រូវគេមើលងាយបានទេ»។ គ្រវីដៃបន្តិច ស៊ាវ ចាន ក៏ងាកក្រោយ រួចដើរចេញពីទីធ្លាខាងមុខយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃយ៍អើយ ឥឡូវត្រូវទៅប្រឈមមុខនឹងពួកតាចាស់វង្វេងវង្វាន់ទាំងនោះទៀតហើយ។ ខ្ញុំចំណាយត្រឹមតែ ៤០,០០០ កាក់មាសប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែពួកគេនឹងធ្វើដូចជាខ្ញុំបានចំណាយប្រាក់ដែលគួរតែប្រើសម្រាប់ទិញមឈូសសំរាប់ពួកគេអញ្ចឹង»។ ពីក្នុងភាពងងឹត សំឡេងរអ៊ូរទាំរបស់ ស៊ាវ ចាន បានអណ្ដែតមកដល់ត្រចៀក ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលឪពុករបស់ខ្លួនដែលបាត់ទៅក្នុងភាពងងឹត ស៊ាវ យ៉ាន អង្អែលច្រមុះ និងញញឹមទាំងនិយាយដោយសំឡេងតិចៗ៖ «លោកពុក កុំបារម្ភអី កូននឹងប្រើការពិតដើម្បីធ្វើឱ្យពួកមនុស្សទាំងនោះស្ងាត់មាត់។ ៣ ឆ្នាំមុន កូនអាចធ្វើឱ្យពួកគេសម្លឹងមកកូនដោយភាពកោតសរសើរ ៣ ឆ្នាំក្រោយ កូនក៏នៅតែអាចធ្វើបានដដែល!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីឈរនៅមាត់ទ្វារមួយសន្ទុះ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ទុកដបត្បូងពណ៌សនោះ។ បន្ទាប់មក គេក៏ក្រឡេកមើលទៅជ្រុងបន្ទប់ទាំងឌឺដង៖ «ក្មេងស្រី! តើការលួចស្ដាប់គេនិយាយគ្នាវាសប្បាយខ្លាំងណាស់មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បង ស៊ាវ យ៉ាន បងពិតជាពូកែសម្គាល់មែន...» ពីក្នុងជ្រុងងងឹត ក្មេងស្រីដ៏ស្រស់ស្អាតម្នាក់ដែលស្លៀកសំពត់ពណ៌ស្វាយបានដើរចេញមកយ៉ាងសមសួន។ នាងផ្អៀងក្បាលបន្តិច ទាំងបង្ហើបស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់បំព្រងនៅលើផ្ទៃមុខដ៏ស្អាតរបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលមុខក្មេងស្រីដែលកំពុងខូចខិល ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើបង ស៊ាវ យ៉ាន ទៅណាដែរនៅរសៀលនេះ?» ស៊ុន អឺ (Xun Er) ដើរមកជិតយឺតៗ ហើយសួរទាំងញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បងគ្រាន់តែទៅដើរលេងបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អញ្ចឹងឬ?» ភ្នែករបស់នាងសម្លឹងមើលចុះឡើង ស្រាប់តែ ស៊ុន អឺ បោះជំហានទៅមុខមួយជំហាន ហើយឱនខ្លួនបន្តិច។ នាងជ្រួញច្រមុះទាំងនិយាយថា៖ «អូនធំក្លិនក្រអូបរបស់មនុស្សស្រី»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្អក កុំមកលេងសើចអី ហេតុអ្វីបានជាបងមានក្លិនក្រអូបរបស់មនុស្សស្រីទៅវិញ»។ ផ្ទៃមុខដែលមិនទាន់ពេញវ័យរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្រាប់តែឡើងក្រហម ប៉ុន្តែនៅក្នុងភាពងងឹត ទាំងផ្ទៃមុខរបស់គេ និងក្មេងស្រីនោះមិនអាចមើលឃើញច្បាស់ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ»។ ហាក់ដូចជាចូលចិត្តឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន ជួបស្ថានភាពបែបនេះ ស៊ុន អឺ សើចយ៉ាងសប្បាយ រួចមួយសន្ទុះក្រោយមកនាងក៏ឈប់សើច។ មុននឹងនិយាយយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់៖ «មុននេះ អូនក៏បានឮសម្តីរបស់លោកពុក ស៊ាវ ដែរ អូនជឿថាបង ស៊ាវ យ៉ាន ហ៊ឹម... នៅថ្ងៃអនាគត បើបងចង់ទៅបក្សពពកអ័ព្ទពិតមែន ស៊ុន អឺ នឹងទៅជាមួយបង ដើម្បីជួយបង...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ ស៊ាវ យ៉ាន ព្រិចភ្នែក ហើយសម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏តូច និងស្អាតរបស់ក្មេងស្រីម្នាក់នេះយ៉ាងជាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រោមក្រសែភ្នែកដែលសម្លឹងមកយ៉ាងចំហរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន, ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ុន អឺ ឡើងក្រហមបន្តិចដោយភាពអៀនខ្មាស ខណៈនាងខ្សឹបតិចៗ៖ «បង ស៊ាវ យ៉ាន តើបងកំពុងមើលអ្វីហ្នឹង...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ ស៊ុន អឺ ក៏ចេះអៀនដែរ តើ ជាទិដ្ឋភាពដែលកម្របានឃើញណាស់»។ ស៊ាវ យ៉ាន និយាយទាំងញញឹមហួសពីការរំពឹងទុក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ុន អឺ សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ាងត្រជាក់ រួចនាងរអ៊ូតិចៗ៖ «ហើយបងក៏ចេះសម្លឹងមើលមនុស្សបែបនេះដែរ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ល្អហើយៗ ទុកចិត្តលើបងចុះ ទោះបីជាបក្សពពកអ័ព្ទខ្លាំងពូកែយ៉ាងណា ក៏បងនៅក្មេងដែរ។ យុន យុន (Yun Yun) ម្នាក់នេះដែលចូលចិត្តតាមចិត្តក្មេងស្រី ណាឡាន យ៉ានរ៉ាន នោះ ច្បាស់ជាគ្រូបង្រៀនដែលមិនសូវពូកែប៉ុន្មានទេ»។ ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមទាំងអង្អែលសក់ខ្មៅរលោងរបស់ក្មេងស្រីនោះ។ «ល្អហើយ យប់ជ្រៅហើយ ត្រឡប់ទៅសម្រាកទៅ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីដៃ ស៊ុន អឺ គ្រវីក្បាលទាំងមិនចង់ចាកចេញ។ រួចនាងក៏ដើរចូលទៅក្នុងភាពងងឹតបាត់ទៅពីខ្សែភ្នែករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបត់តាមជ្រុងមួយ សំឡេងឈ្លោះប្រកែកគ្នាអាចឮឡើងរវាង ស៊ាវ ចាន និងពួកចាស់ទុំជាច្រើននាក់។ ប្រធានបទនៃការឈ្លោះប្រកែកគ្នាគឺ៖ របៀបដែលប្រាក់ ៤០,០០០ កាក់មាសត្រូវបានប្រើប្រាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បញ្ឈប់ជំហាន ចិញ្ចើមតូចៗរបស់ ស៊ុន អឺ ជ្រួញចូលគ្នា ហើយនាងដកដង្ហើមធំតិចៗ ខណៈកាតមាសពណ៌ស្វាយមួយសន្លឹកបានលេចឡើងនៅចន្លោះម្រាមដៃដ៏ស្រឡូនរបស់នាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចុងម្រាមដៃរបស់នាងបានផ្ទាត់កាតមាសពណ៌ស្វាយនោះ ធ្វើឱ្យកាតនោះបញ្ចេញពន្លឺពណ៌មាស ខណៈវាហោះសំដៅទៅកាន់បន្ទប់ដែលពួកចាស់ទុំកំពុងឈ្លោះគ្នាជាមួយ ស៊ាវ ចាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទប់នោះស្រាប់តែប្រែជាស្ងាត់ជ្រងំ ខណៈ ស៊ុន អឺ និយាយយ៉ាងស្រទន់៖ «នេះគឺជាប្រាក់សម្រាប់ថ្នាំគ្រាប់គ្រឹះកម្លាំធាតុ។ ក្នុងកាតនេះមាន ១០០,០០០ កាក់មាស ឥឡូវនេះនៅពេលដែលខ្ញុំប្រគល់របស់នេះឱ្យពួកលោកហើយ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាពួកលោកដែលជាចាស់ទុំ នឹងមិនបន្តបង្កបញ្ហាដល់លោកពុក ស៊ាវ ទៀតឡើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទប់នោះស្ងាត់ជ្រងំទាំងស្រុង មុននឹងសំឡេងឆ្លើយតប «បាទ» ទទួលស្គាល់ពីពួកចាស់ទុំទាំងបីបានបន្លឺឡើង។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-03-24T13:59:21.619Z","2026-04-01T12:27:52.619Z","69c298b9fcf9c12280d06d89","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"69c2969cfcf9c12280d06d72",24,"គ្រប់យ៉ាងដើម្បីពេលក្រោយ (Everything For Later)",{"id":26,"number":27,"title":28},"69c29c67fcf9c12280d06ddd",26,"ការហ្វឹកហាត់យ៉ាងមុតស្រួច (Intensive training)",322,1790177375921]