[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69a04ad3cb03c413e366c086":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"697fedf762a366f01d68bdf3",62,"កូនអុកដែលគ្មានទីពឹង (Helpless Pawn)","បន្ទាប់ពីស្ត្រីដែលបង្កបញ្ហានោះបានចាកចេញទៅ ក៏គ្មានទិដ្ឋភាពអ្វីដែលគួរឱ្យទាក់ទាញភ្នែកសម្រាប់អ្នកចូលរួមមើលទៀតដែរ។ ដូចនេះ អ្នកបម្រើក្នុងហាងលក់ថ្នាំត្រកូល យ៉ាង (Yang) ក៏បានបំបែកផ្លូវគ្នាត្រឡប់ទៅធ្វើការវិញយ៉ាងលឿន។\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង (Zheng Dafeng) បានរត់ទៅអង្គុយនៅក្រោមដំបូលផ្ទះទាំងអៀន ដោយនៅឆ្ងាយពី តា Yang។ គេមិនហ៊ាននៅជិតគាត់ពេកឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទាំងរូបគេ និង លី អឺ (Li Er) សុទ្ធតែជាសិស្សរបស់ តា Yang ប៉ុន្តែការប្រព្រឹត្តដែលពួកគេទទួលបានពីគ្រូគឺខុសគ្នាដាច់ស្រឡះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង ក៏មានអារម្មណ៍អាក់អន់ចិត្តដែរដែលគ្រូរបស់គេមានចិត្តលំអៀង ប៉ុន្តែមានរឿងខ្លះដែលគេគ្មានជម្រើសក្រៅពីទទួលយកឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"លោកគ្រូ មើលទៅដូចជា ឈី ជិងឈុន (Qi Jingchun) ប្តេជ្ញាចិត្តនឹងបំពានច្បាប់ហើយ។ តើពួកយើងគួរធ្វើបែបណាទៅ?\" គេសួរទាំងភ័យព្រួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang នៅតែរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ ខណៈដែលគាត់បន្តជក់ខ្សៀរបស់គាត់។ នៅខណៈណាមួយមិនដឹង ស្រាប់តែមានឆ្មាខ្មៅមួយក្បាលបានរត់មកពីកន្លែងណាមួយ ហើយវាបានរលាស់ខ្លួនឱ្យស្ងួតនៅក្បែរជើងបុរសចំណាស់ ធ្វើឱ្យទឹកខ្ទាតពេញទីកន្លែង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង ពោរពេញដោយការព្រួយបារម្ភ ខណៈដែលគេនិយាយថា៖ \"អាអាសមកពី ភ្នំប្រយុទ្ធ (True Martial Mountain) នោះ ថែមទាំងបានហៅទេវតាមកពីនិកាយរបស់គេមកទៀតផង... តើវានឹងបង្កបញ្ហាអ្វីទេ? យ៉ាងណាមិញ មនុស្សរាប់មិនអស់កំពុងតែតាមដានពិភពលោកតូចមួយនេះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang នៅតែបន្តរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង ស៊ាំនឹងភាពស្ងៀមស្ងាត់របស់គ្រូគេទៅហើយ ដូច្នេះគេមិនមានអារម្មណ៍ថាបរិយាកាសនេះគួរឱ្យធុញថប់ឡើយ។ គំនិតរបស់គេបានរវើរវាយ ហើយចិត្តរបស់គេក៏នឹកឃើញដល់ ឈី ជិងឈុន ម្តងទៀត។ \"ចង្រៃយក៍! ឈី ជិងឈុន ឯងបានគោរពតាមច្បាប់យ៉ាងកំសាកអស់រយៈពេល ៥៩ ឆ្នាំមកហើយ ចុះហេតុអីក៏មិនអាចទ្រាំបានតែប៉ុន្មានថ្ងៃទៀតទៅ? ពិតមែនហើយ ពួកអ្នកចេះដឹងសុទ្ធតែជាពួកខ្សោយខួរ! ពួកគេពិតជាមិនយល់ហេតុផលទាល់តែសោះ!\" គេជេរប្រទេច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ឯងប្រហែលជាមិនមែនជាអ្នកចេះដឹងទេ ប៉ុន្តែឯងក៏ខ្សោយខួរដូចគ្នា\" តា Yang ទីបំផុតបាននិយាយចេញមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង មិនមានអារម្មណ៍ខ្មាសអៀនឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ គេបានងាកមកវិញជាមួយនឹងស្នាមញញឹមអែបអប រួចសួរថា៖ \"លោកគ្រូ លោកចង់ឱ្យខ្ញុំច្របាច់ស្មា និងជើងឱ្យលោកទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ខ្ញុំគ្មានទ្រព្យសម្បត្តិអ្វីឱ្យឯងបន្តវេនឡើយ ដូច្នេះវាល្អបំផុតដែលឯងបោះបង់គំនិតនេះទៅ\" បុរសចំណាស់ឆ្លើយយ៉ាងព្រងើយកន្តើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង មានអារម្មណ៍អៀនប្រៀនបន្តិច ខណៈដែលគេកែតម្រូវគ្រូរបស់គេថា៖ \"លោកគ្រូ សម្តីរបស់លោកពិតជាធ្វើឱ្យប៉ះពាល់អារម្មណ៍ណាស់! សិស្សរបស់លោកម្នាក់នេះ ប្រហែលជាមិនមែនជាមនុស្សដែលមានសមត្ថភាពបំផុតមែន ប៉ុន្តែខ្ញុំពិតជាមនុស្សដែលមានភក្តីភាព និងការគោរព! តើខ្ញុំអាចមានចិត្តចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិរបស់លោកបានយ៉ាងម៉េចទៅ? ខ្ញុំមិនមែនជាប្រពន្ធរបស់ លី អឺ ឯណា\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អឹម ឯងសូម្បីតែប្រៀបជាមួយនាងក៏មិនបានផង\" បុរសចំណាស់ពោល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទឹកមុខរបស់ ចឹង ដាហ្វឹង ប្រែជាស្រអាប់ ហើយគេបានទម្លាក់ក្បាលចុះដោយភាពអស់សង្ឃឹម។ វាហាក់ដូចជាគេបានបាត់បង់ថាមពល និងស្មារតីទាំងអស់អញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ផ្ទៃមុខរបស់គេស្រាប់តែប្រែជាស្រស់ស្រាយដោយក្តីត្រេកអរ។ ទោះបីជាសម្តីរបស់គ្រូគេស្តាប់ទៅអាក្រក់ក៏ដោយ គេបានដឹងថា យ៉ាងហោចណាស់ក៏គ្រូរបស់គេបាននិយាយសម្តីជាច្រើនម៉ាត់ទៅកាន់គេដែរ។ នេះគឺជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏កម្រដែលគួរតែអបអរសាទរ! គេបានសម្រេចចិត្តថា នឹងទិញស្រាផឹកនៅពេលត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងស្មារតីដែលបានធូរស្រាល ចឹង ដាហ្វឹង បានសួរយ៉ាងធម្មតាថា៖ \"តើបងធំ លី (Senior Brother Li) អាចបញ្ឈប់មនុស្សម្នាក់នោះបានទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មុនពេល តា Yang អាចឆ្លើយ ឬស្តីបន្ទោសគេបាន ចឹង ដាហ្វឹង បានទះកំផ្លៀងខ្លួនឯងមួយ រួចឆ្លើយថា៖ \"រឿងរ៉ាវនឹងកាន់តែគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ប្រសិនបើគាត់ចាញ់។ បើមិនដូច្នោះទេ ប្រសិនបើបងធំ លី ពិតជាអាចបញ្ឈប់គេបានមែន ខ្ញុំច្បាស់ជាកាន់តែជួបគ្រោះថ្នាក់នៅថ្ងៃអនាគតជាមិនខាន\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចឹង ដាហ្វឹង តើឯងដឹងទេថាហេតុអ្វីបានជាឯងមិនទទួលបានជោគជ័យ?\" តា Yang សួរយ៉ាងអាថ៌កំបាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង ស្រឡាំងកាំងនៅពេលឮបែបនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេមានអារម្មណ៍ថា មានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅនៅពីក្រោយសំណួរនេះ ដូច្នេះវាចាំបាច់សម្រាប់គេក្នុងការគិតពិចារណាឱ្យបានហ្មត់ចត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប៉ុន្តែអ្វីដែលនឹកស្មានមិនដល់នោះគឺ តា Yang បានឆ្លើយជំនួសគេថា៖ \"គឺដោយសារតែឯងមានមុខមាត់អាក្រក់\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង ខ្ទប់ក្បាលដោយភាពទុក្ខសោក។ ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលទឹកភ្លៀងដែលធ្លាក់នៅក្នុងទីធ្លាខាងក្រោយ បុរសវ័យកណ្តាលម្នាក់នេះមានអារម្មណ៍ថា ចង់យំខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាមិនចាំបាច់ឱ្យអ្នកគ្រប់គ្រងនៃការិយាល័យត្រួតពិនិត្យឡ ធ្វើការវិភាគបរិយាកាសដើម្បីដឹងថា វាមិនសមរម្យសម្រាប់គេក្នុងការនៅទីនេះបន្តទៀតឡើយ។ គេបានរកលេសមួយដើម្បីចាកចេញទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង (Chen Songfeng) បានបន្តស្វែងរកតាមរយៈកំណត់ត្រា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បើប្រៀបធៀបនឹងការភ័យខ្លាច និងភាពហ្មត់ចត់របស់គេនៅពេល ចិន ឌួយ (Chen Dui) នៅទីនេះ ទីបំផុតគេបានបង្ហាញនូវចរិតថ្លៃថ្នូរ និងភាពធូរស្រាលក្នុងនាមជាកូនចៅនៃត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់ឡើងវិញ។ ទោះបីជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាកាន់តែធ្វើឱ្យ លីវ ប៉ាឈាវ (Liu Baqiao) មានអារម្មណ៍ធុញថប់ និងថប់ដង្ហើម។ ចិត្តរបស់គេពោរពេញដោយការរអ៊ូរទាំដែលគេចង់បញ្ចេញមកក្រៅ។ ប៉ុន្តែ ភាពស្មោះត្រង់គឺជារឿងមួយ ចំណែកការមានមាត់រអិលគឺជារឿងមួយទៀត។ ក្នុងករណីបែបនេះ លីវ ប៉ាឈាវ មានអារម្មណ៍ថា វាដល់ពេលដែលត្រូវដើរលេងខ្លះហើយ។ មិនឃើញ មិនមួម៉ៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ងើបក្បាលឡើងហើយសួរទាំងញញឹមថា៖ \"ប៉ាឈាវ ទីបំផុតឯងអង្គុយនៅទីនេះលែងជាប់ហើយមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ ទើបតែរៀបនឹងក្រោកឈរ ប៉ុន្តែគេបានអង្គុយចុះវិញភ្លាមៗបន្ទាប់ពីឮបែបនេះ។ \"ហាស! ឯងនៅមានអារម្មណ៍មកបង្អាប់យើងទៀតមែនទេ? មើលទៅឯងគឺជាមនុស្សដែលចេះអត់ធ្មត់ម្នាក់ដែរតើ!\" គេសើចដោយអារម្មណ៍ធុញថប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ដាក់កំណត់ត្រាចាស់នៅក្នុងដៃចុះ ហើយនិយាយដោយទឹកមុខជូរចត់ថា៖ \"ខ្ញុំសុំទោសដែលឯងត្រូវឃើញខ្ញុំក្នុងស្ថានភាពដ៏គួរឱ្យខ្មាសអៀនបែបនេះ។ ខ្ញុំមិនមែនជាមនុស្សមិនដឹងគុណដែលឯងបានជួយការពារខ្ញុំកាលពីអម្បាញ់មិញនោះទេ គ្រាន់តែថា...\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ មិនមែនជាមនុស្សដែលអាចទ្រាំស្តាប់ការត្អូញត្អែរ និងទុក្ខសោករបស់អ្នកដទៃបានឡើយ ដូច្នេះគេក៏ប្រញាប់គ្រវីដៃ ហើយនិយាយថា៖ \"សូមមេត្តាលើកលែងឱ្យខ្ញុំផង។ ខ្ញុំគ្រាន់តែមិនអាចទ្រាំនឹងសាច់ញាតិឆ្ងាយរបស់ឯង ដែលចូលចិត្តធ្វើបាបអ្នកខ្សោយ និងខ្លាចអ្នកខ្លាំងប៉ុណ្ណោះ។ ម្យ៉ាងទៀត ខ្ញុំគ្រាន់តែរិះគន់នាងដោយសារតែខ្ញុំមិនអាចគ្រប់គ្រងមាត់របស់ខ្ញុំបាន ដូច្នេះឯងមិនចាំបាច់អរគុណខ្ញុំឡើយ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ផ្អែកខ្នងទៅក្រោយ ហើយសម្រាកលើកៅអីយឺតៗ ខណៈដែលគេដកដង្ហើមធំតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រសិនបើពួកគេស្ថិតនៅក្នុងភូមិគ្រឹះត្រកូល ចិន ក្នុងខេត្ត Dragon Tail នោះ ក្បាច់អង្គុយដ៏ខ្ជិលច្រអូស និងមិនសមរម្យបែបនេះ នឹងត្រូវរងការដាក់ទណ្ឌកម្មពីពួកព្រឹទ្ធាចារ្យភ្លាមៗជាមិនខាន។ មិនថាជាកូនច្បង ឬកូនចុងឡើយ ក្មេងៗទាំងអស់នឹងត្រូវរងទណ្ឌកម្មរាងកាយ ប្រសិនបើពួកគេហ៊ានអង្គុយបែបនេះ។ ចំណែកមនុស្សពេញវ័យវិញ នឹងត្រូវទទួលការស្តីបន្ទោស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពួកអ្នកចេះដឹងមកពីត្រកូលដែលមានអំណាច តែងតែត្រូវបានអ្នកក្បាច់គុនសើចចំអក និងហៅថាជាពួកមនុស្សដែលធ្វើចរិតថ្លៃថ្នូរក្លែងក្លាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ច្បាប់គឺជាច្បាប់ ហើយកូនចៅនៃត្រកូលទាំងនេះត្រូវបានបង្ខំឱ្យដើរលើផ្លូវដ៏តឹងរ៉ឹងនេះតាំងពីកំណើត។ គ្មានការលើកលែងឡើយ ហើយនេះគឺជាបរិយាកាសដែលពួកគេត្រូវបានចិញ្ចឹមបីបាច់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាការពិតណាស់ ក៏មានប្រទេស ស្ទឹងភាគខាងត្បូង (Southern Stream) ដែលល្បីល្បាញខាងការបង្កើតអ្នកចេះដឹងដែលមិនសូវមានការអនុវត្តជាក់ស្តែង និងមិនសមហេតុផលផងដែរ។ ពួកគេគឺជាអ្នកចេះដឹងដែលល្បីខាងការនិយាយស្តីដោយគ្មានការរឹតត្បិត និងការគោរពតាមច្បាប់យ៉ាងតឹងរ៉ឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អញ្ចឹង តើទំនាក់ទំនងពិតប្រាកដរបស់ឯងជាមួយ ចិន ឌួយ គឺជាអ្វី?\" លីវ ប៉ាឈាវ សួរ។ \"ហេតុអ្វីបានជាឯងខ្លាចនាងខ្លាំងម្ល៉េះ? ប្រសិនបើរឿងនេះទាក់ទងនឹងអាថ៌កំបាំងត្រកូល នោះធ្វើដូចជាខ្ញុំមិនបានសួរចុះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ក្រោកឈរឡើង ហើយដើរទៅបិទទ្វារ។ គេត្រឡប់មកវិញ ហើយអង្គុយនៅកន្លែងដែលអ្នកគ្រប់គ្រងទើបតែអង្គុយអម្បាញ់មិញ រួចតបវិញតិចៗថា៖ \"បន្ទាប់ពីការផ្លាស់ប្តូរជាច្រើនលើក សិទ្ធិទិញប៉សឺឡែនសម្រាប់ប៉សឺឡែនភ្ជាប់ព្រលឹង (bonded porcelain) របស់ លីវ សៀនយ៉ាង (Liu Xianyang) បានធ្លាក់ចូលក្នុងដៃត្រកូលរបស់ខ្ញុំ។ តើឯងមិនឆ្ងល់ទេអ្ហីថាហេតុអ្វីបានជាអញ្ចឹង?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ ងក់ក្បាលឆ្លើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រហែលជា ស្វារំកិលភ្នំ (Mountain-moving Ape) នឹងមិនអាចនឹកឃើញពីលទ្ធភាពនេះឡើយ ទោះបីជាវាព្យាយាមគិតខ្លាំងប៉ុណ្ណាក៏ដោយ។ កម្លាំងដែលកំពុងដណ្តើមយកគម្ពីរដាវ មិនមែនជាសត្រូវសួគ៌របស់ ភ្នំស៊ុនស្កច (Sun Scorch Mountain) គឺ Wind Lightning Field ឡើយ ប៉ុន្តែតាមពិតទៅវាគឺជាត្រកូល ចិន នៃខេត្ត Dragon Tail ដែលជាកម្លាំងមួយហាក់ដូចជាបានមកដល់ទីប្រជុំជនតូចនេះពីកន្លែងណាមួយដែលមិនដឹងប្រភព។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង មើលទៅហាក់ដូចជាអស់កម្លាំងខ្លាំងណាស់ ខណៈដែលគេនិយាយ ហើយនេះប្រហែលជាដោយសារតែគេបានលាក់ទុកក្នុងចិត្តអស់រយៈពេលជាយូរមកហើយ។ យ៉ាងណាមិញ អ្នកដែលគិតច្រើនពេក ច្បាស់ជាមានចិត្តដែលហត់នឿយជាធម្មតា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឥឡូវនេះ ទីបំផុតគេមិនអាចទ្រាំបានទៀតឡើយ ដូច្នេះគេនឹងបញ្ចេញគំនិតរបស់គេទៅកាន់នរណាម្នាក់។ លើសពីនេះ លីវ ប៉ាឈាវ គឺជាមនុស្សដែលគេទុកចិត្តបំផុត។ ដូចនេះ គេនិយាយយឺតៗថា៖ \"ទោះបីជាត្រកូលរបស់ខ្ញុំពិតជាមានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយ Wind Lightning Field មែន ប៉ុន្តែត្រកូលរបស់យើងគោរពតាមច្បាប់បុព្វបុរសយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដែលចែងថា យើងមិនគួរលូកដៃចូលក្នុងជម្លោះរបស់និកាយ និងត្រកូលផ្សេងទៀតឡើយ។ យើងបានគោរពតាមច្បាប់នេះអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ ចុះហេតុអ្វីបានជាយើងស្រាប់តែបំពានវាដើម្បីគម្ពីរដាវមួយដែលស្ទើរតែគ្មានប្រយោជន៍សម្រាប់ត្រកូលយើងទៅវិញ? ត្រកូល ចិន របស់យើងគឺជាត្រកូលអ្នកចេះដឹង មិនមែនជាត្រកូលអ្នកដាំដុះឡើយ។ ដូច្នេះ តើមានប្រយោជន៍អ្វីនឹងការលូកដៃចូលក្នុងរឿងនេះ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ គិតពិចារណាអំពីរឿងនេះ ហើយគេបានស្មានថា៖ \"តើវាគឺជាត្រកូលរបស់ ចិន ឌួយ មែនទេដែលចង់បានគម្ពីរដាវនោះ? ប្រហែលជាត្រកូលរបស់នាងពោរពេញដោយអ្នកដាវដែលមានអំណាចប៉ុន្តែលាក់មុខ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ក្រវីក្បាល ហើយឆ្លើយថា៖ \"ទេ វាមិនមែនបែបនោះទេ។ អ្នកគ្រប់គ្រង ស្វៀ (Steward Xue) បានលើកឡើងអម្បាញ់មិញថា មានត្រកូល ចិន ពីរផ្សេងគ្នានៅក្នុងទីប្រជុំជនតូចនេះ។ ចិន ឌួយ ជាសមាជិកនៃត្រកូល ចិន ដែលបានចាកចេញទៅតាំងពីយូរយារណាស់មកហើយ ហើយពួកគេបានចាកចេញទៅយ៉ាងពេញលេញ សូម្បីតែមិននៅក្នុ្នង ទ្វីបដបត្បូងខាងកើត ទៀតផង។ ពួកគេបានផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់ទ្វីបផ្សេងទៀតតែម្តង។ បន្ទាប់ពីការរីកចម្រើន និងការពង្រីកខ្លួនអស់ជាច្រើនជំនាន់ ត្រកូល ចិន នេះត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជា 'ខ្លោងទ្វារដែលប្រមូលផ្តុំនូវចរិតលក្ខណៈនៃការបង្រៀនទាំងអស់'។ ជាការពិតណាស់ ព័ត៌មាននេះមិនទាន់បានរីករាលដាលពេញ ទ្វីបដបត្បូងខាងកើត ឡើយ ហើយត្រកូលរបស់ខ្ញុំនៅក្នុងខេត្ត Dragon Tail ដឹងពីរឿងនេះបាន ក៏ដោយសារតែទំនាក់ទំនងឆ្ងាយរបស់ពួកយើងជាមួយពួកគេប៉ុណ្ណោះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ខ្ញុំស្មានថានាងម្នាក់នោះគ្រាន់តែអួតអាងប៉ុណ្ណោះ\" លីវ ប៉ាឈាវ សើចចំអក។ \"តើនាងចង់មកធ្វើបាបខ្ញុំដោយសារនាងគិតថាខ្ញុំគ្មានចំណេះដឹងមែនទេ? តើត្រកូលរបស់នាងអាចមានខ្លោងទ្វារគុណធម៌ (merit archway) បានយ៉ាងម៉េចទៅ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង លើកម្រាមដៃពីរឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ ពេបមាត់ហើយនិយាយថា៖ \"ស្តាប់ឱ្យច្បាស់ — ខ្ញុំកំពុងនិយាយអំពីខ្លោងទ្វារគុណធម៌ មិនមែនខ្លោងទ្វារកិត្តិយសអ្នកចេះដឹងឡើយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង មិនបានដាក់ម្រាមដៃចុះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ មានអារម្មណ៍មិនសប្បាយចិត្តបន្តិច ហើយគេមិនព្រមបោះបង់ ខណៈដែលគេបន្តសួរដេញដោលថា៖ \"អញ្ចឹងតើត្រកូលរបស់នាងមានខ្លោងទ្វារសាលាបណ្ឌិតសភា (academy archway) ដែរឬទេ?!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្វីដែលហៅថាខ្លោងទ្វារសាលាបណ្ឌិតសភាដែល លីវ ប៉ាឈាវ និយាយនោះ គឺពិតជាទាក់ទងនឹងសាលាទាំងបី និងបណ្ឌិតសភាទាំង ៧២ នៃលទ្ធិខុងជឺ។ គេពិតជាមិនបាននិយាយអំពីបណ្ឌិតសភាធម្មតានៅក្នុងអាណាចក្រមនុស្សលោកឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុង ទ្វីបដបត្បូងខាងកើត ដ៏ធំទូលាយ មានបណ្ឌិតសភាលទ្ធិខុងជឺតែពីរប៉ុណ្ណោះ — គឺ បណ្ឌិតសភាភ្នំច្រាំងថ្ម (Mountain Cliff Academy) និង បណ្ឌិតសភាទិដ្ឋភាពបឹង (Lake View Academy)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ទម្លាក់ម្រាមដៃមួយចុះយឺតៗ ដោយនៅសល់ម្រាមដៃមួយទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ បានធ្វើពុតជាប្រុងក្រោកឈរឡើង ដោយដៃទាំងពីរច្រត់លើកៅអី។ មានទឹកមុខភ័យខ្លាចក្លែងក្លាយនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គេ ហើយគេបានឧទានថា៖ \"អូ! អញ្ចឹងខ្ញុំគួរតែប្រញាប់ទៅសុំទោសស្ត្រីដ៏មានឥទ្ធិពលម្នាក់នោះភ្លាម! ព្រះជាម្ចាស់អើយ! ជាមួយនឹងប្រវត្តិដ៏ជ្រាលជ្រៅ និងមានអំណាចបែបនេះ នាងថែមទាំងមានសិទ្ធិចាត់ទុកឯងដូចជាអ្នកបម្រើម្នាក់ កុំថាឡើយត្រឹមតែប្រើឯងឱ្យមើលកំណត់ត្រាប៉ុន្មានក្បាលនេះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ឆ្លើយតបទាំងស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រហែលជានេះគឺជាមូលហេតុនៃភាពទាក់ទាញរបស់ លីវ ប៉ាឈាវ។ នេះគឺជាអ្វីដែលគួរតែធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍មួម៉ៅ និងខឹងសម្បារ ប៉ុន្តែ លីវ ប៉ាឈាវ អាចនិយាយវាចេញមកក្នុងរបៀបមួយដែលមិនធ្វើឱ្យខឹងទាល់តែសោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ អង្គុយចុះវិញ ហើយអោបដៃនៅពីមុខទ្រូង ដោយបង្ហាញទឹកមុខស្ងប់ស្ងាត់ ខណៈដែលគេនិយាយថា៖ \"មិនអីទេ ខ្ញុំដឹងថាប្រវត្តិរបស់នាងគួរឱ្យខ្លាចហើយ។ ឯងបន្តទៀតចុះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ញញឹមហើយនិយាយថា៖ \"តាមពិតទៅ អ្នកគ្រប់គ្រង ស្វៀ បានប្រាប់ចម្លើយដល់ពួកយើងរួចហើយ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ ស្រាប់តែនឹកឃើញអ្វីមួយភ្លាម ហើយគេបានស្មានថា៖ \"បុព្វបុរសរបស់ លីវ សៀនយ៉ាង គឺជាអ្នកថែរក្សាផ្នូរឱ្យត្រកូលរបស់ ចិន ឌួយ មែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ឯងពិតជាមានការយល់ដឹងរហ័សណាស់\" ចិន សុងហ្វឹង សរសើរទាំងងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ ជ្រួញចិញ្ចើមបន្តិច ហើយរអ៊ូរទាំថា៖ \"ហ៊ឹម? ប៉ុន្តែតើវាកើតឡើងបានយ៉ាងម៉េចទៅ? តើអ្នកក្បត់មកពី ភ្នំស៊ុនស្កច មិនមែនជាអ្នកបង្កើតគម្ពីរដាវនោះទេអ្ហី? ជាការពិតណាស់ គេក៏អាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាបុព្វបុរសម្នាក់របស់ Wind Lightning Field ដែរ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ កាលប្បវត្តិទាំងនេះមិនត្រូវគ្នាឡើយ ចុះហេតុអ្វីបានជាត្រកូល លីវ (Liu Clan) ក្លាយជាអ្នកថែរក្សាផ្នូរឱ្យត្រកូល ចិន ទៅវិញ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ខ្ញុំអាចបញ្ជាក់បានថា ត្រកូល លីវ ពិតជាអ្នកថែរក្សាផ្នូរឱ្យត្រកូល ចិន តាំងពីដំបូងមកពិតមែន\" ចិន សុងហ្វឹង ពន្យល់។ \"ចំណែកអ្នកដាវដែលបានទៅជ្រកកោននៅក្នុង Wind Lightning Field របស់ឯងនៅពេលក្រោយនោះ... ប្រហែលជាមានអាថ៌កំបាំងខ្លះអំពីមូលហេតុដែលទីបំផុតគេបានមកកាន់ទីប្រជុំជនតូចនេះ ហើយក្លាយជាសមាជិកនៃត្រកូល លីវ ថែមទាំងបានបន្សល់ទុកគម្ពីរដាវទៀតផង។ ក្នុងករណីណាក៏ដោយ ត្រកូល លីវ ឥឡូវនេះមានសម្បត្តិមរតកគ្រួសារពីរយ៉ាង — គឺគម្ពីរដាវ និងអាវក្រោះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចំពោះ ចិន ឌួយ វិញ តាមពិតនាងមិនមែនមកទីនេះដើម្បីស្វែងរកកំណប់ ឬអ្វីឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ នាងគ្រាន់តែមកទីនេះដើម្បីសំពះគោរពបុព្វបុរសរបស់នាងប៉ុណ្ណោះ។ ក្រៅពីនេះ ប្រសិនបើត្រកូល លីវ នៅមានកូនចៅណាម្នាក់សេសសល់ នាងក៏នឹងនាំពួកគេត្រឡប់ទៅជាមួយនាងដែរ។ ត្រកូល ចិន នឹងធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលពួកគេអាចធ្វើបានដើម្បីចិញ្ចឹមបីបាច់ពួកគេ ទោះបីជាពួកគេគ្មានដុងក៏ដោយ។ ក្នុងន័យមួយ នេះគឺជាការតបស្នងរបស់ពួកគេចំពោះត្រកូល លីវ សម្រាប់ការថែរក្សាផ្នូរបុព្វបុរសរបស់ពួកគេអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ ពិតជាមានការងឿងឆ្ងល់យ៉ាងខ្លាំង។ \"ពួកគេគឺជាត្រកូលដ៏ធំ និងមានអំណាចបែបនេះ ប៉ុន្តែពួកគេបែរជាបញ្ជូនត្រឹមតែក្មេងស្រីម្នាក់មកដើម្បីសំពះគោរពបុព្វបុរសមែនទេ? ហើយនាងថែមទាំងស្ទើរតែត្រូវ សុង ឆាងជិង (Song Changjing) វាយឱ្យងាប់ទៀតផង! ចិន សុងហ្វឹង ខ្ញុំបានអានសៀវភៅច្រើនណាស់ — ទោះបីជាសៀវភៅខ្លះនិយាយពីរឿងនៅក្រោមភួយក៏ដោយ — ដូច្នេះខ្ញុំពិតជាមានការយល់ដឹងខ្លះអំពីមនុស្ស និងព្រឹត្តិការណ៍នានា។ តាមអ្វីដែលខ្ញុំដឹង ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថានាងពិតជាអ្នកបន្លំខ្លួនមែន!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ក្រវីក្បាល រួចនិយាយទាំងសើចជូរចត់ថា៖ \"ឯងមិនបានឃើញទេថា តើលោកតាវិញ្ញាណក្ខន្ធរបស់ខ្ញុំ... មានការគោរពកោតខ្លាចកម្រិតណា នៅពេលលោកបានឃើញនាង\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេមិនគួរនិយាយរឿងមិនល្អអំពីពួកព្រឹទ្ធាចារ្យឡើយ ដូច្នេះ ចិន សុងហ្វឹង ពិតជាមិនអាចនិយាយការពិតចេញមកឡើយ។ គេអាចប្រើត្រឹមតែការពិពណ៌នាបែបលើកតម្កើងថា \"ការគោរពកោតខ្លាច\" ដើម្បីពន្យល់រឿងរ៉ាវប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ត្រកូលរបស់គេបានបើកទ្វារកណ្តាលសម្រាប់នាង ហើយមេត្រកូលថែមទាំងបានអោនក្បាលឱ្យបានជ្រៅបំផុតតាមដែលគេអាចធ្វើបាន ដើម្បីបង្ហាញការគោរពរបស់គេ។ ត្រកូលទាំងមូលបានចាត់ទុកនាងជាភ្ញៀវដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ហើយក្នុងអំឡុងពេលពិធីជប់លៀងស្វាគមន៍ នាងថែមទាំងទទួលបានកិត្តិយសក្នុងការអង្គុយនៅកៅអីម្ចាស់ផ្ទះទៀតផង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេអាចស្រមៃបានថា តើវាគឺជាការតក់ស្លុតខ្លាំងប៉ុណ្ណាសម្រាប់ ចិន សុងហ្វឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តើ លីវ សៀនយ៉ាង មិនត្រូវបានអាស្វាចាស់នោះវាយស្ទើរតែងាប់ទេអ្ហី?\" លីវ ប៉ាឈាវ សួរដោយងឿងឆ្ងល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ដកដង្ហើមធំហើយឆ្លើយថា៖ \"ឯងនិយាយដោយខ្លួនឯងតើ — ស្ទើរតែ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ក្រោកឈរឡើង ហើយដើរទៅមាត់បង្អួច។ ភ្លៀងបានអន់បន្តិចនៅពេលនេះ ប៉ុន្តែក្រឡេកមើលទៅលើមេឃ វាហាក់ដូចជាភ្លៀងខ្លាំងកំពុងតែរៀបនឹងធ្លាក់មកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មើលទៅដូចជា លោកគ្រូ Ruan (Master Ruan) គឺជាអ្នកស្គាល់គ្នាចាស់ម្នាក់ជាមួយនឹងព្រឹទ្ធាចារ្យម្នាក់របស់ ចិន ឌួយ។ ពួកគេបានធ្វើដំណើរជុំវិញពិភពលោកជាមួយគ្នាកាលពីអតីតកាល ហើយពួកគេអាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាមិត្តល្អនឹងគ្នា\" ចិន សុងហ្វឹង និយាយតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អញ្ចឹងឯងចង់មានន័យថា Ruan Qiong អាចស្នងតំណែងពី ឈី ជិងឈុន និងមើលការខុសត្រូវពិភពលោកតូចមួយនេះបាន ក៏ដោយសារតែលោកទទួលបានជំនួយខ្លះពីត្រកូលរបស់ ចិន ឌួយ មែនទេ?\" លីវ ប៉ាឈាវ សួរដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ខ្ញុំមិនបាននិយាយអ្វីឡើយ\" ចិន សុងហ្វឹង ឆ្លើយយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ បញ្ចេញសម្លេងភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មិនចម្លែកទេដែល ចិន ឌួយ មានភាពរឹងរូស និងមិនចុះចាញ់ សូម្បីតែនៅពេលនាងប្រឈមមុខនឹង សុង ឆាងជិង ក៏ដោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មានត្រកូលដ៏មានអំណាចនៅឆ្ងាយ និងមានការការពារពី ព្រឹទ្ធាចារ្យ (Sage) នៅក្បែរខ្លួន... តើនាងមិនមានអំនួតបានយ៉ាងម៉េចទៅ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហេតុអ្វីបានជាឯងមិនប្រាប់ខ្ញុំអំពីប៉សឺឡែនភ្ជាប់ព្រលឹង និងអ្នកទិញប៉សឺឡែនខ្លះទៅ?\" លីវ ប៉ាឈាវ ស្រាប់តែនិយាយឡើង។ \"ខ្ញុំតែងតែមានការចាប់អារម្មណ៍នឹងរឿងនេះណាស់ ហើយវាជារឿងគួរឱ្យស្តាយដែល Wind Lightning Field មិនដែលចូលចិត្តរឿងបែបនេះទាល់តែសោះ។ វាទាល់តែនៅពេលដែលខ្ញុំត្រូវបានលោកគ្រូបង្ខំឱ្យមកទីនេះ ទើបខ្ញុំអាចរៀនសូត្របានរឿងខ្លះ។ តាមមើលទៅ មានអ្នកដាំដុះដ៏ល្បីល្បាញ និងមានអំណាចជាច្រើននៅក្នុង ទ្វីបដបត្បូងខាងកើត បានមកពីទីប្រជុំជនតូចនេះមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង រារែកមួយភ្លែត មុននឹងសម្រេចចិត្តឆ្លើយដោយស្មោះត្រង់។ \"វាស្រដៀងគ្នាទៅនឹងសកម្មភាពលេងល្បែងភ្នាល់ត្បូងរបស់មនុស្សលោកដែរ។ ទារកប្រហែល ៣០ នាក់ត្រូវបានកើតនៅក្នុងទីប្រជុំជនតូចនេះជារៀងរាល់ឆ្នាំ ហើយអាស្រ័យលើទីតាំងរបស់ពួកគេ ឡនាគទាំង ៣០ នីមួយៗនឹងត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យកុមារម្នាក់ជា 'ប៉សឺឡែន' របស់ពួកគេ។ ជាឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើមានកុមារ ៣២ នាក់កើតក្នុងមួយឆ្នាំ នោះឡនាគពីរដែលស្ថិតក្នុងតំណែងកំពូលទាំងពីរ នឹងត្រូវបានចាត់តាំងឱ្យមានប៉សឺឡែនពីរចំណែកម្នាក់។ ប្រសិនបើមានតែកុមារ ២៩ នាក់កើតនៅឆ្នាំបន្ទាប់ នោះឡនាគដែលស្ថិតក្នុងតំណែងទាបបំផុត នឹងមិនទទួលបានអ្វីឡើយសម្រាប់ឆ្នាំនោះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ដូចនេះ មនុស្សដែលកើតនៅក្នុងទីប្រជុំជនតូចនេះ នឹងសុទ្ធតែមានប៉សឺឡែនភ្ជាប់ព្រលឹងផ្ទាល់ខ្លួន។ ឥឡូវនេះ កេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ តាវ ស៊ី (Cao Xi) និង ស៊ី ស៊ី (Xie Shi) គឺគ្មានគូប្រៀបឡើយនៅក្នុងទ្វីបនេះ។ ម្នាក់គឺជា កម្រិតអមតៈ (Immortal) នៃលទ្ធិតាវ ដែលមានសក្ដានុពលអាចក្លាយជាអធិរាជសួគ៌ ចំណែកម្នាក់ទៀតគឺជា អមតៈនៃដាវ (Sword Immortal) ម្នាក់ឯងដែលមានកម្លាំង និងអំណាចដ៏អស្ចារ្យ។ ទោះបីជាទីប្រជុំជនតូចនេះ ពិតជាអាចបង្កើតនូវកំពូលសត្វមានអំណាចជាច្រើនមែន ប៉ុន្តែតម្លៃនៃការហោះហើរទៅកាន់កម្ពស់បែបនេះ គឺធំធេងណាស់\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"នៅពេលដែលមនុស្សទាំងនេះ — 'ប៉សឺឡែន' — ឈានដល់ កម្រិតកណ្តាលទាំងប្រាំ (Middle Five Tiers) ពួកគេនឹងបាត់បង់សិទ្ធិក្នុងការរស់នៅជីវិតក្រោយ ឬចាប់ជាតិថ្មី លើសលែងតែពួកគេអាចឈានទៅដល់ កម្រិតកំពូលទាំងប្រាំ (Upper Five Tiers)។ ប្រសិនបើពួកគេបរាជ័យ វិញ្ញាណ និងស្មារតីរបស់ពួកគេនឹងខ្ទេចខ្ទាំ និងរលាយបាត់ទៅ។ សូម្បីតែបុព្វបុរសតាវ និងព្រះពុទ្ធ ក៏នឹងមិនអាចជួយសង្គ្រោះពួកគេបានដែរ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ អ្នកទិញប៉សឺឡែនក៏នឹងទទួលបានប៉សឺឡែនភ្ជាប់ព្រលឹង ដែលអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេគ្រប់គ្រងជីវិតរបស់មនុស្សទាំងនេះ។ ទោះបីជាពួកគេមានអំណាចដូចជា តាវ ស៊ី ឬ ស៊ី ស៊ី ក៏ដោយ? នេះគឺជាជោគវាសនាដែលពួកគេមិនអាចគេចផុតបាន\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់អាចមានអំណាចខ្លាំងក្លាដូចជា តាវ ស៊ី និង ស៊ី ស៊ី អ្នកទិញប៉សឺឡែននឹងមានអារម្មណ៍ចង់ប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេដូចជាភ្ញៀវដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ដោយធម្មជាតិ។ ពួកគេនឹងមិនហ៊ានធ្វើចរិតជាម្ចាស់អំនួតលើប៉សឺឡែនភ្ជាប់ព្រលឹងទៀតឡើយ។ យ៉ាងណាមិញ នេះគឺជាប្រតិបត្តិការដែលមានផលប្រយោជន៍ទៅវិញទៅមក ហើយត្រកូលណាដែលមានការគាំទ្រពី តាវ ស៊ី និង ស៊ី ស៊ី នឹងមានអារម្មណ៍ថាមានសុវត្ថិភាពជាងមុន\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មូលហេតុគឺសាមញ្ញណាស់។ នៅពេលនិយាយអំពីរឿងតូចតាច វានឹងមិនមានតម្រូវការប្រើប្រាស់ជំនួយរបស់ពួកគេឡើយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលនិយាយអំពីរឿងដែលទាក់ទងនឹងការរស់រានមានជីវិតនៃត្រកូល ឬនិកាយរបស់ពួកគេ ពួកគេប្រាកដជានឹងទទួលបានជំនួយពីកំពូលសត្វមានអំណាចទាំងនេះជាមិនខាន។ ជាការពិតណាស់ កំពូលសត្វមានអំណាចទាំងនេះ ពិតជាអាចបដិសេធមិនជួយបាន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប៉សឺឡែនភ្ជាប់ព្រលឹងរបស់ពួកគេនឹងត្រូវបំបែក ហើយគ្រប់គ្នានឹងត្រូវស្លាប់ជាមួយគ្នា\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ មានការតក់ស្លុត និងភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលគេស្តាប់រឿងនេះ។ វាមិនចម្លែកទេដែល អាណាចក្រមហាឡី (Great Li Empire) បានហោះហើរយ៉ាងសាហាវទៅកាន់កម្ពស់ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បែបនេះ ក្នុងរយៈពេលត្រឹមតែ ២០០ ទៅ ៣០០ ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ ដោយក្លាយជាអាណាចក្រដ៏មានអំណាចដែលគ្រប់គ្រងតំបន់ភាគខាងជើងទាំងមូលនៃទ្វីប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ មានអារម្មណ៍ជក់ចិត្ត គេអង្គុយពែនភ្នែន ហើយអង្អែលចង្ការបស់គេ រួចសួរថា៖ \"ខ្ញុំដឹងថា ការឈានដល់អាយុប្រាំមួយឆ្នាំសម្រាប់ក្មេងស្រី និងប្រាំបួនឆ្នាំសម្រាប់ក្មេងប្រុស គឺជាឧបសគ្គដ៏ធំមួយសម្រាប់មនុស្សនៅក្នុងទីប្រជុំជនតូចនេះ។ នេះគឺស្រដៀងគ្នាទៅនឹង ការដាំដុះ ដែរ ដែលពួកយើងអាចកំណត់សក្ដានុពលអនាគតរបស់យើងនៅអាយុនោះ។ នៅពេលនោះ អ្នកទិញប៉សឺឡែនអាចមកកាន់ទីប្រជុំជនតូច ដើម្បីនាំយកអ្នកដែលមានសក្ដានុពលឈានទៅដល់កម្ពស់ដ៏អស្ចារ្យទៅជាមួយពួកគេ។ ប៉ុន្តែ ចុះអ្នកដែលគ្មានសក្ដានុពលវិញ? តើឡនាគដោះស្រាយយ៉ាងណាចំពោះប៉សឺឡែនភ្ជាប់ព្រលឹងដែលគ្មានតម្លៃរបស់ក្មេងៗទាំងនោះ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ពួកគេនឹងត្រូវបានយកចេញពីឡនាគ មុននឹងត្រូវបានបំបែក និងបោះចោល\" ចិន សុងហ្វឹង ឆ្លើយតិចៗ។ \"មានភ្នំប៉សឺឡែននៅខាងក្រៅទីប្រជុំជនតូច ហើយនេះគឺជាមូលហេតុនៅពីក្រោយអត្ថិភាពរបស់វា\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ មានអារម្មណ៍មិនសប្បាយចិត្តបន្តិច ហើយគេសួរថា៖ \"អញ្ចឹងតើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះក្មេងៗទាំងនោះ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន សុងហ្វឹង ក្រវីក្បាល ហើយឆ្លើយថា៖ \"ខ្ញុំមិនដឹងទេ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំស្មានថាគ្មានអ្វីល្អឡើយ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ ដកដង្ហើមធំនៅពេលឮបែបនេះ។ គេលើកដៃឡើង ហើយច្របាច់ថ្ពាល់របស់គេយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នេះគឺជាប្រតិបត្តិការសម្ងាត់ដែលពួក ព្រឹទ្ធាចារ្យ (Sages) មកពីកម្លាំងផ្សេងៗគ្នាបានសរសេរច្បាប់ដោយផ្ទាល់ ដូច្នេះវាពិតជាមិនមែនជាអ្វីដែលអ្នកដាំដុះកម្រិតទាបដូចរូបគេអាចប្រឈមមុខ ឬលូកដៃចូលបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គេនៅតែមិនអាចទប់អារម្មណ៍មិនសប្បាយចិត្តបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីភាពស្ងប់ស្ងាត់យ៉ាងយូរ លីវ ប៉ាឈាវ បាននិយាយតិចៗថា៖ \"ក្នុងករណីបែបនេះ រាល់អ្នកដែលមកពីទីប្រជុំជនតូចនេះ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីកូនអុកដែលគ្មានទីពឹងឡើយ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តើនរណានៅលើមាគ៌ានៃការដាំដុះដែលមិនមែនជាកូនអុកនោះ?\" ចិន សុងហ្វឹង សួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងភាពទុក្ខសោកនៅក្នុងចិត្ត លីវ ប៉ាឈាវ ងក់ក្បាល ហើយយល់ស្របថា៖ \"ពិតមែនហើយ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទ្វារបានលាន់ឮសូរ ក្រត ខណៈដែលវាត្រូវបានបើកយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ហើយក្មេងប្រុសម្នាក់ក្នុងស្បែកជើងចំបើង ជាមួយនឹងផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំង បានដើរចូលមកខាងក្នុងតិចៗ។ បន្ទាប់មក គេបានងាកក្រោយ ហើយបិទទ្វារតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយធ្វើតម្រាប់តាម តា Yang គេក៏បានយកកៅអីតូចមួយសម្រាប់ខ្លួនឯង ហើយអង្គុយនៅលើជណ្តើរ។ តំណក់ភ្លៀងមានទំហំប៉ុនគ្រាប់សណ្តែក ហើយមេឃងងឹតដូចពាក់កណ្តាលអធ្រាត្រ។ ប៉ុន្តែដោយមូលហេតុអ្វីមួយ តំណក់ភ្លៀងតិចតួចណាស់ដែលបានខ្ទាតមកក្រោមដំបូល ទោះបីជាមេឃកំពុងតែធ្លាក់ភ្លៀងយ៉ាងខ្លាំងក៏ដោយ។ បុរសចំណាស់បានអង្គុយនៅទីនេះអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរមកហើយ ប៉ុន្តែមានសំណើមតិចតួចបំផុតនៅលើដៃអាវរបស់គាត់។ ចិន ភីងអាន (Chen Ping'an) អង្គុយដោយប្រទាក់ម្រាមដៃចូលគ្នា ខណៈដែលគេសម្លឹងមើលទៅថ្លុកទឹកតូចៗនៅក្នុងទីធ្លាខាងក្រោយយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang បន្តជក់បារី ជាមួយនឹងផ្សែងដ៏ច្រើនដែលហុយទៅក្នុងបរិយាកាសជុំវិញ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដុំផ្សែង និងវាំងននភ្លៀង មិនបានព្យាយាមរំលោភបំពានដែនដីរបស់គ្នាទៅវិញទៅមកឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាហាក់ដូចជាមានរបាំងដែលមិនអាចមើលឃើញភ្នែកនៅចន្លោះពួកគេអញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មូលហេតុចម្បងមួយដែល តា Yang មិនស្អប់ក្មេងម្នាក់នេះ គឺដោយសារតែគេមិនដែលស្រែក ឬឡូឡាឡើយ ទោះស្ថិតក្នុងស្ថានភាពណាក៏ដោយ។ ក្មេងម្នាក់នេះមិនដែលរំខានគាត់ឡើយ ហើយក៏មិនដែលព្យាយាមធ្វើបែបនោះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងន័យនេះ ចិន ភីងអាន គឺស្រដៀងគ្នាខ្លាំងណាស់ទៅនឹង លី អឺ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំណែកឯ ចឹង ដាហ្វឹង វិញ គឺចាញ់ពួកគេឆ្ងាយណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តា Yang អរគុណសម្រាប់ការជួយរបស់លោកក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំមកនេះ\" ចិន ភីងអាន និយាយតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang ជ្រួញចិញ្ចើមហើយសួរថា៖ \"ឯងអរគុណខ្ញុំមែនទេ? ប្រសិនបើខ្ញុំចាំមិនខុសទេ ខ្ញុំមិនដែលជួយឯងដោយឥតគិតថ្លៃឡើយ... តើឯងភ្លេចបង់លុយមួយដងមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន ភីងអាន ញញឹមឆ្លើយតប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នេះគឺដូចជាពេលដែល តា Yang បានយល់ព្រមឱ្យគេចូលទៅក្នុងព្រៃដើម្បីបេះឱសថបុរាណសម្រាប់ហាងលក់ថ្នាំត្រកូល យ៉ាង កាលពីមុនអញ្ចឹង។ ពួកគេនឹងទិញឱសថបុរាណក្នុងតម្លៃទាប ប៉ុន្តែពួកគេក៏បានលក់ឱសថបុរាណជាច្រើនរបស់ហាងឱ្យគេក្នុងតម្លៃទាបដូចគ្នាដែរ។ នេះមើលទៅដូចជាប្រតិបត្តិការដ៏យុត្តិធម៌មួយ ប៉ុន្តែ ចិន ភីងអាន ដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា រូបគេគឺជាអ្នកដែលត្រូវបានគេជួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លើសពីនេះ តើខ្សៀជក់បារីដែលធ្វើដោយដៃមួយមានតម្លៃប៉ុន្មានទៅ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទន្ទឹមនឹងនេះ មូលហេតុដែល ចិន ភីងអាន អាចស៊ូទ្រាំបានអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ និងរក្សាសុខភាពបានល្អ ក៏ដោយសារតែបច្ចេកទេសដកដង្ហើមដែល តា Yang បានបង្រៀនគេដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសចំណាស់សម្លឹងមើលទៅលើមេឃ ហើយសើចចំអកថា៖ \"នៅពេលដែលអ្នកដទៃផ្តល់ជំនួយបន្តិចបន្តួច មនុស្សមួយចំនួនមានអារម្មណ៍ចង់ប្រព្រឹត្តចំពោះពួកគេដូចជាព្រះពោធិសត្វដែលបានជួយសង្គ្រោះពួកគេពីក្តាប់ដៃនៃគ្រោះមហន្តរាយ និងសេចក្តីស្លាប់អញ្ចឹង។ នេះជាពិសេសគឺករណីដែលជំនួយនោះមកពីមនុស្សដែលមានអំណាច។ មនុស្សទាំងនេះនឹងក្លាយជាអ្នកដឹងគុណយ៉ាងខ្លាំង រហូតដល់ពួកគេថែមទាំងរំភើបដោយសារតែសកម្មភាពដឹងគុណរបស់ពួកគេផ្ទាល់ទៀតផង។ ពួកគេនឹងមានអារម្មណ៍ថា ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលយល់ពីគោលការណ៍នៃការតបស្នងសងគុណ ដែលធ្វើឱ្យពួកគេក្លាយជាអ្នកចេះដឹងដ៏ថ្លៃថ្នូ មន្ត្រីដ៏ស្មោះត្រង់ ឬសិស្សដ៏ពូកែ ឬអ្វីផ្សេងទៀត។ ពួកគេសរសើរខ្លួនឯងថាជាមនុស្សដែលសុខចិត្តលះបង់ខ្លួនឯងដើម្បីប្រយោជន៍របស់ម្ចាស់គុណ... ពួកអំបូរមិនដឹងគុណមួយហ្វូង។ ពួកគេមិនគួរកើតចេញពីពោះម្តាយរបស់ពួកគេឡើយ...\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន ភីងអាន អេះក្បាល ជាមួយនឹងទឹកមុខមិនសូវស្រួល។ គេមិនដឹងថា តើ តា Yang កំពុងនិយាយអំពីគេមែនឬអត់ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសចំណាស់បានដកខ្សែភ្នែកមកវិញ ហើយបន្ថែមយ៉ាងត្រជាក់ថា៖ \"ខ្ញុំមិនមែននិយាយពីឯងទេ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន ភីងអាន ស្រាប់តែឃើញរូបរាងដែលធ្លាប់ស្គាល់ម្នាក់នៅពេលនេះ បណ្តាលឱ្យគេស្រឡាំងកាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មានច្រករបៀងដំបូលនៅពីក្រោយសាលធំ ហើយអ្នកចេះដឹងវ័យកណ្តាលម្នាក់ដែលមានសក់ស្កូវនៅសងខាងព្រីង បានកាន់ឆ័ត្រនៅក្នុងដៃម្ខាង និងកៅអីនៅក្នុងដៃម្ខាងទៀត ខណៈដែលគាត់ដើរចេញពីទ្វារចំហៀង ហើយសំដៅមកទីនេះ។ គាត់បានដាក់កៅអីនៅក្រោមច្រករបៀងដំបូល ហើយអង្គុយចុះ មុននឹងផ្អែកឆ័ត្រក្រដាសប្រេងទៅនឹងកៅអី រួចទះជង្គង់របស់គាត់ដោយដៃទាំងពីរ។ គាត់អង្គុយត្រង់ខ្លួន ខណៈដែលគាត់ញញឹមដាក់បុរសចំណាស់ និងក្មេងប្រុស រួចនិយាយដោយសម្លេងដ៏ទន់ភ្លន់ថា៖ \"ឈី ជិងឈុន នៃ បណ្ឌិតសភាភ្នំច្រាំងថ្ម សូមគោរព លោក Yang\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្បែកជើងរបស់គាត់ជោកជាំ និងប្រឡាក់ពេញដោយភក់ ដោយសារតែភ្លៀងធ្លាក់ខ្លាំង ហើយជាយអាវផាយរបស់គាត់ ក៏មិនអាចគេចផុតពីជោគវាសនានេះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang មានភាពធូរស្រាល និងឥតកង្វល់ ខណៈដែលគាត់ចង្អុលទៅកាន់ ព្រឹទ្ធាចារ្យ (Sage) ជាមួយនឹងខ្សៀជក់បារីរបស់គាត់ ហើយនិយាយថា៖ \"ខ្ញុំបានដឹងតាំងពីថ្ងៃដំបូងដែលលោកមកដល់ទីនេះថា លោកនឹងមិនទទួលបានជោគជ័យឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំមិនដែលឮពាក្យត្អូញត្អែរសូម្បីតែមួយម៉ាត់ពីលោកឡើយ បន្ទាប់ពីច្រើនឆ្នាំមកនេះ។ ពិតជាចម្លែកណាស់។ ក្នុងករណីណាក៏ដោយ លោកមិនមែនជាមនុស្សដែលស្លូតបូត ឬចុះចូលឡើយ ដូច្នេះទោះបីជាកម្លាំងខាងក្រៅមានការងឿងឆ្ងល់បន្តិចបន្តួចចំពោះសកម្មភាពដ៏ព្រៃផ្សៃរបស់លោកក៏ដោយ ក៏ខ្ញុំមិនមានការភ្ញាក់ផ្អើលទាល់តែសោះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈី ជិងឈុន ទះពោះរបស់គាត់ ហើយនិយាយទាំងស្នាមញញឹមតិចៗថា៖ \"ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំមានការត្អូញត្អែរ។ តាមពិតទៅ ពោះរបស់ខ្ញុំទាំងមូលពោរពេញដោយការត្អូញត្អែរ។ គ្រាន់តែថាខ្ញុំមិនបានបញ្ចេញវាឱ្យឮសម្លេងប៉ុណ្ណោះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang គិតមួយភ្លែត មុននឹងពោលថា៖ \"ខ្ញុំមិនប្រាកដអំពីសមត្ថភាពរបស់លោកឡើយ ប៉ុន្តែការពិតដែលថាគ្រូរបស់លោកហ៊ាននិយាយសម្តីបួនម៉ាត់នោះ... នៅក្នុងភ្នែករបស់ខ្ញុំ គាត់អាចត្រូវបានចាត់ទុកថាជាបែបនេះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសចំណាស់បានលើកមេដៃឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈី ជិងឈុន ញញឹមជូរចត់ ហើយពោលថា៖ \"ចំណេះដឹងរបស់លោកគ្រូ តាមពិតទៅគឺលើសពីនោះទៅទៀត\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang សើចចំអកហើយនិយាយថា៖ \"ចុះ វាមិនមែនថាខ្ញុំជាអ្នកចេះដឹងឯណា ដូច្នេះខ្ញុំនឹងមិនសរសើរគ្រូរបស់លោកឡើយ ទោះបីជាចំណេះដឹងរបស់គាត់បានលើសពីខុងជឺទៅហើយក៏ដោយ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"លោក Yang លោកមានអារម្មណ៍ថាសម្តីបួនម៉ាត់របស់លោកគ្រូគឺត្រឹមត្រូវមែនទេ?\" ឈី ជិងឈុន សួរដោយទឹកមុខម៉ឺងម៉ាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang សើចហើយឆ្លើយថា៖ \"ខ្ញុំមិនមានអារម្មណ៍ថាវាត្រឹមត្រូវឡើយ។ វាគ្រាន់តែថា រាល់សិស្សលទ្ធិខុងជឺធ្លាប់ជឿលើសម្តីបួនម៉ាត់ពីមុន ហើយរឿងនោះធ្វើឱ្យខ្ញុំធុញទ្រាន់ណាស់។ ការពិតដែលមាននរណាម្នាក់ហ៊ានចេញមុខមកជំទាស់នឹងពួកគេ ធ្វើឱ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ល្អណាស់។ នោះហើយគឺជាអ្វីដែលសំខាន់។ ពួកអ្នកចេះដឹងដូចជាពួកលោកបង្កើតសង្វៀន ហើយវាយគ្នារហូតដល់បាត់បង់សេចក្តីថ្លៃថ្នូរ នាំមកនូវភាពសប្បាយរីករាយយ៉ាងខ្លាំងដល់ខ្ញុំ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈី ជិងឈុន ទប់សំណើចមិនបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គាត់រៀបនឹងនិយាយ ប៉ុន្តែ តា Yang បានគ្រវីដៃរួចទៅហើយ ដោយយល់ពីអ្វីដែលគាត់រៀបនឹងនិយាយ។ \"មិនចាំបាច់មានសម្តីគួរសមឡើយ។ ខ្ញុំមិនចូលចិត្តស្តាប់ពួកវាទេ ហើយពួកយើងក៏មិនមែនជាមនុស្សដែលមានបំណងប្រាថ្នាដូចគ្នាដែរ។ នេះគឺជាករណីអស់រយៈពេលជាច្រើនជំនាន់មកហើយ ដូច្នេះលោកមិនចាំបាច់បំបែកប្រពៃណីឡើយ។ លើសពីនេះ លោកបានក្លាយជាដូចជាសត្វកណ្តុរដែលគ្រប់គ្នាកំពុងព្យាយាមវាយទៅហើយ ដូច្នេះខ្ញុំពិតជាមិនហ៊ាននៅក្បែរលោកឡើយ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈី ជិងឈុន ងក់ក្បាលឆ្លើយ។ គាត់បានក្រោកឈរឡើង ហើយធ្វើសញ្ញាឱ្យ ចិន ភីងអាន ដើរមកក្បែរ រួចនិយាយថា៖ \"ខ្ញុំបានប្រើគ្រួសប្រម៉ាត់ពស់ដែលឯងបានឱ្យខ្ញុំ ដើម្បីឆ្លាក់ត្រាចំនួនពីរ។ មួយត្រូវបានឆ្លាក់ដោយប្រើអក្សរផ្លូវការ (official script) និងមួយទៀតត្រូវបានឆ្លាក់ដោយប្រើអក្សរឆ្អឹងសត្វ (oracle bone script)។ នេះ យកពួកវាទៅ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន ភីងអាន បានរត់កាត់ភ្លៀង និងទីធ្លាខាងក្រោយដែលដូចជាស្រះទឹក។ ឈរនៅពីមុខ ឈី ជិងឈុន គេបានទទួលយកថង់ក្រណាត់ពណ៌សនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈី ជិងឈុន ញញឹមតិចៗ ហើយនិយាយថា៖ \"ចងចាំថាត្រូវរក្សាពួកវាឱ្យបានល្អ។ ប្រសិនបើឯងឃើញគំនូរ ឬផ្ទាំងអក្សរផ្ចង់ដែលឯងចូលចិត្តនៅថ្ងៃអនាគត — ជាឧទាហរណ៍ គំនូរភ្នំ និងទន្លេដ៏រស់រវើក — ឯងអាចបោះត្រាដោយប្រើត្រាទាំងនេះបាន\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បាទ\" ចិន ភីងអាន ងក់ក្បាល ហើយឆ្លើយតបទាំងភាំងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang ក្រឡេកមើលថង់នៅក្នុងដៃរបស់ ចិន ភីងអាន ហើយសួរថា៖ \"តើអក្សរ 'Spring' (និទាឃរដូវ) នៅឯណា?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ខ្ញុំបានឆ្លាក់ត្រាមួយទៀតកាលពីមួយរយៈមុន ហើយខ្ញុំបានឱ្យវាទៅកុមារម្នាក់មកពីត្រកូល ចៅ (Zhao Clan) ហើយ\" ឈី ជិងឈុន ឆ្លើយទាំងស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ឈី ជិងឈុន តើលោកគឺជាអង្គការសប្បុរសធម៌មែនទេ?\" បុរសចំណាស់សើចតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈី ជិងឈុន មិនបានប្រកាន់នឹងសម្តីបង្អាប់របស់បុរសចំណាស់ឡើយ។ គាត់បានលាពួកគេ ហើយចាកចេញទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញ ចិន ភីងអាន នៅតែឈរនៅទីនោះដូចជាបង្គោលឈើ តា Yang សើចដោយអារម្មណ៍ធុញថប់ ហើយស្តីបន្ទោសថា៖ \"បន្ទាប់ពីទទួលបានកាដូពីនរណាម្នាក់ហើយ ឯងនឹងគ្រាន់តែរត់ទៅផ្ទះ ហើយរីករាយម្នាក់ឯងមែនទេ? ឯងមិនទៅជូនដំណើរ លោក Qi បន្តិចទេអ្ហី?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន ភីងអាន ប្រញាប់រត់ទៅកាន់ទ្វារក្រោយនៃសាលធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"យកឆ័ត្រទៅជាមួយផង!\" បុរសចំណាស់ស្តីបន្ទោសទាំងស្នាមញញឹម។ \"ជាមួយនឹងស្ថានភាពដែលឯងកំពុងមានឥឡូវនេះ តើឯងនៅតែអាចទ្រាំនឹងភ្លៀង និងខ្យល់បក់ខ្លាំងបែបនេះបានទៀតមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន ភីងអាន បានខ្ចីឆ័ត្រពីអ្នកបម្រើក្នុងហាងម្នាក់ មុននឹងប្រញាប់ទៅជូនដំណើរ លោក Qi។ ពួកគេបានដើរទន្ទឹមគ្នានៅលើផ្លូវធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang នៅតែអង្គុយនៅក្រោមដំបូលផ្ទះពេញមួយពេល ដោយជក់ខ្សៀរបស់គាត់ម្តងម្កាល។ ផ្សែងបានហុយជុំវិញគាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាត្រាទាំងពីរនៅតែស្ថិតក្នុងថង់ក៏ដោយ ប៉ុន្តែ តា Yang បានកត់សម្គាល់ឃើញអ្វីដែលពិសេសអំពីពួកវា។ វាគឺដោយសារតែរឿងនេះហើយ ទើបគាត់បានសួរអំពីអក្សរ \"Spring\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បេះដូងមនុស្សគឺពោរពេញដោយភាពអស្ចារ្យ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីមួយសន្ទុះមក ចិន ភីងអាន បានត្រឡប់មកទីធ្លាខាងក្រោយវិញ។ \"តើគេនិយាយអ្វីខ្លះនៅចុងក្រោយ?\" តា Yang សួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន ភីងអាន ដកដង្ហើមធំ ខណៈដែលគេអង្គុយចុះលើកៅអីតូចវិញ រួចឆ្លើយថា៖ \"លោក Qi បាននិយាយថា មនុស្សដែលមានគុណធម៌ អាចត្រូវបានគេបោកប្រាស់បាន តាមរយៈមធ្យោបាយដែលសមហេតុផល\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តា Yang មានអារម្មណ៍មួម៉ៅបន្តិច ខណៈដែលគាត់រអ៊ូរទាំថា៖ \"ពួកអាសចាស់ដែលត្រូវបានគេគោរពនៅក្នុងវិហារទាំងនោះ... តើខួរក្បាលរបស់ពួកគេឆេះអស់ហើយមែនទេ? នរណាម្នាក់កំពុងតែចាត់វិធានការលើ បណ្ឌិតសភាភ្នំច្រាំងថ្ម និង ឈី ជិងឈុន យ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត ប៉ុន្តែពួកគេនៅតែឈរមើលដោយអោបដៃពីក្រោយខ្នងទៀតមែនទេ? តើពួកគេជឿជាក់ពិតមែនថា ពួកគេគឺជាវត្ថុគ្មានវិញ្ញាណដែលត្រូវបានឆ្លាក់ពីឈើ និងរាងឡើងពីដីឥដ្ឋមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិន ភីងអាន ស្តាប់មិនសូវច្បាស់ឡើយ ដូច្នេះគេក៏សួរថា៖ \"តា Yang តើលោកបាននិយាយអ្វីមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសចំណាស់រក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហេ៎ មើលទៅនេះគឺជាបុរសម្នាក់ដែលសុខចិត្តក្លាយជាមនុស្សមានគុណធម៌ ប៉ុន្តែមិនមែនជា ព្រឹទ្ធាចារ្យ (Sage) ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-26T13:29:55.816Z","2026-02-26T13:50:17.851Z","69a04ad3cb03c413e366c086","អមតៈភាពនៃដាវ","sword-of-coming",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"699f165ed515e7ec94d324a7",61,"មានខ្មោច! (There's a Ghost)",{"id":26,"number":27,"title":28},"69a050facb03c413e366c0a9",63,"ដើមឈើរលំ (Falling Tree)",84,1790177361770]