[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-699cf0617c806fc940d88fe7":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69762c2ba5ba2989a9c5046c",25,"វិញ្ញាណការពារភូមិឆ្កែព្រៃ","\"ឯងចង់សម្លាប់វិញ្ញាណការពារភូមិមែនទេ ឯងហ៊ានគិតដល់ថ្នាក់ហ្នឹងផង?!\" ទឹកមុខរបស់ ប៉ី លីឈីង (Bei Liqing) ប្រែជាស្រអាប់ខ្លាំង។ កំពូលទេពកោសល្យ ប៉ី ហ្វឹង (Bei Feng) បានក្លាយជាមនុស្សពិការទៅហើយ ហើយអាវុធវិញ្ញាណដ៏មានតម្លៃរបស់ពួកគេក៏ត្រូវបានគេលួចទៀត។ នេះគឺជាការបាត់បង់ដ៏ធំធេងសម្រាប់ភូមិឆ្កែព្រៃ (Wolf Village)។\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បើវាហ៊ានមក យើងក៏ហ៊ានសម្លាប់ដែរ!\" ស៊ឺ យុនហ្វឹង (Shi Yunfeng) និយាយដោយម៉ឺងម៉ាត់ គាត់ពិតជាខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មេឃបានងងឹតជាយូរមកហើយ។ ព្រៃភ្នំប្រែជាត្រជាក់ និងស្ងប់ស្ងាត់ ខណៈដែលក្លិនឈាមនៅតែភាយជាប់ច្រមុះអ្នករាល់គ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"វូ... វូ...\" សំឡេងសត្វសាហាវលូជុំវិញខ្លួន។ បរិយាកាសត្រជាក់ស្រងាត់បានគ្របដណ្តប់អាកាស ធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នាព្រឺរោម។ វាហាក់ដូចជាមានវិញ្ញាណអាក្រក់កំពុងយំ និងលូយ៉ាងគួរឱ្យរន្ធត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បាំង!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឃើញអ្នកភូមិឆ្កែព្រៃស្ទុះមករកគេ ក្មេងតូច (Shi Hao) បានទាត់ ប៉ី ហ្វឹង បញ្ជូនទៅលើអាកាស ឱ្យហោះទៅធ្លាក់ចំពីមុខអ្នកភូមិថ្ម (Stone Village)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ទោះបីជាឥឡូវគេពិការក៏ដោយ ប៉ុន្តែការទុកគេឱ្យរស់នឹងនាំមកនូវគ្រោះមហន្តរាយនៅថ្ងៃក្រោយ។ បញ្ចប់រឿងនេះដោយការវាយប្រហារតែម្តងទៅ!\" ឪពុករបស់ អឺ ម៉ឹង (Er Meng) និយាយ។ គាត់មានចិត្តដាច់ខ្លាំងណាស់។ ដោយមិននិយាយអ្វីមួយម៉ាត់ គាត់បានគ្រវីដាវធំនៅក្នុងដៃ។ ភូ! គាត់បានកាត់ក្បាល ប៉ី ហ្វឹង ដាច់ចេញពីស្មា ធ្វើឱ្យឈាមបាញ់ឡើងលើអាកាសកម្ពស់ជាច្រើនហ្វីត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អា... កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំ!\" ប៉ី លីឈីង ស្រែកខ្លាំងៗ។ គាត់យកដៃខ្ទប់ទ្រូង ដោយការឈឺចាប់ខ្លាំងរហូតដល់ខ្ជាក់ឈាមចេញមកមួយមាត់។ នោះគឺជាចៅប្រុសរបស់គាត់ ហើយចុងក្រោយបែរជាត្រូវគេកាត់ក្បាលនៅចំពោះមុខគាត់បែបនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"យើងធ្លាប់លើកលែងឱ្យគេម្តងរួចមកហើយ។ រឿងដែលចប់បែបនេះ គឺមកពីពួកអ្នកឯងខ្លួនឯងទេ\" ស៊ឺ លីងហ៊ូ (Shi Linghu) និយាយដោយព្រងើយកន្តើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ឺ ហ្វីចាវ (Shi Feijiao) បានចាប់ក្បាលដែលប្រឡាក់ឈាមនោះ ហើយគ្រវែងទៅម្ខាងទាំងនិយាយថា \"យកវាទៅកប់នៅផ្ទះវិញទៅ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"វិញ្ញាណការពារភូមិ សូមអញ្ជើញមកឱ្យលឿនឡើង!\" ប៉ី លីឈីង សក់កញ្រ្ជើង ហើយផ្ទៃមុខរបស់គាត់ឡើងហើមដោយសារឈាម រួចប្រែជាស្លេកស្លាំង។ ទឹកមុខរបស់គាត់មើលទៅគួរឱ្យខ្លាច និងលែងមានភាពរួសរាយដូចមុនទៀតហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិថ្មបានប្រមូលផ្តុំគ្នា និងត្រៀមខ្លួនការពារប្រឆាំងនឹងវិញ្ញាណការពារភូមិនោះគ្រប់វិនាទី។ ពួកគេខ្លាចវានឹងលេចមុខមកភ្លាមៗ និងចាប់ផ្តើមការកាប់សម្លាប់។ ចំណែកអ្នកភូមិឆ្កែព្រៃបានដកថយទៅម្ខាង។ លើកនេះ ការបាត់បង់របស់ពួកគេគឺធំធេងណាស់ ដូច្នេះពួកគេត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នរហូតដល់វិញ្ញាណការពារភូមិរបស់ពួកគេមកដល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រៃដ៏ក្រាស់បានប្រែជាខ្មៅងងឹតទាំងស្រុង សំឡេងគ្រហឹមរបស់សត្វសាហាវបានបន្លឺឡើងមិនដាច់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ មិនទាន់មានសត្វសាហាវខ្លាំងក្លាណាមួយស្ទុះមករកពួកគេឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិថ្មបានឡោមព័ទ្ធឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ (Green Scaled Eagle) ដើម្បីការពារវា។ ប្រធានភូមិ ស៊ឺ យុនហ្វឹង បានសាកល្បងគ្រប់មធ្យោបាយ និងលាបថ្នាំដែលគាត់ប្រើប្រចាំថ្ងៃនៅគ្រប់ទីកន្លែង ហើយចុងក្រោយគាត់បានឱ្យវាផឹកឈាមរបស់ពូជអម្បូរពីបុរាណដែលចម្រាញ់ចេញពីស្នែងពណ៌ក្រហមដូចត្បូងទទឹមនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈី!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រួញត្រជាក់មួយបានបាញ់កាត់អាកាស។ ភាពត្រឹមត្រូវរបស់វាគឺល្អឥតខ្ចោះ ដោយតម្រង់ចំភ្នែករបស់ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ។ ពន្លឺដ៏ត្រជាក់នោះគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលណាស់ ហើយព្រួញនេះប្រហែលជាបាញ់ដោយមនុស្សខ្លាំងពូកែដែលអាចលើកទម្ងន់ប្រាំ ឬប្រាំមួយពាន់ជិន (jin) ដោយកម្លាំងដៃ។ វាពិតជាគួរឱ្យខ្លាចណាស់។ អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃខ្លាចថាប្រសិនបើឥន្ទ្រីស្រកាខៀវជាសះស្បើយ វានឹងក្លាយជាគ្រោះមហន្តរាយសម្រាប់ពួកគេ ដូច្នេះពួកគេចាប់ផ្តើមប្រើគ្រប់វិធានការដើម្បីរំខាន និងសម្លាប់វា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដាំង!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ឺ លីងហ៊ូ បានគ្រវីដាវធំនៅក្នុងដៃ ហើយកាត់ដងព្រួញជាពីរចំណែក រួចវាយវាឱ្យខ្ទាតចេញ។ ឈី! ព្រួញដែកបានចាក់ទម្លុះផ្ទាំងថ្មភ្នំ បញ្ចេញផ្កាភ្លើងព្រោងព្រាត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"យ៉ា!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូចជ្រួញចិញ្ចើម ហើយស្ទុះទៅមុខ។ ថ្ងៃនេះ ភូមិឆ្កែព្រៃចង់សម្លាប់ពួកគេ និងឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ។ គេស្អប់ក្រុមមនុស្សនេះខ្លាំងណាស់។ ព្រះច័ន្ទប្រាក់បានគ្រវីកាត់ដូចជាខ្សែរំពាត់ដ៏ភ្លឺចិញ្ចាច បាញ់សំដៅទៅត្រង់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដូចជាទន្លេផ្កាយ (stellar river) មកពីជាន់សួគ៌ាដ៏ខ្ពស់បំផុត ព្រះច័ន្ទរាងដូចថាសប្រាក់បានរមៀលទៅមុខដូចជារលកពណ៌សកាត់សមុទ្រ បង្កើតសំឡេងគ្រហឹម និងរង្គើដល់តំបន់ភ្នំទាំងមូល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភូ, ភូ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅម្ខាងទៀត សម្រែកឈឺចាប់បានបន្លឺឡើង។ ភ្លាមៗនោះ មនុស្សបួន ឬប្រាំនាក់បានដួលទៅក្រោយ ខណៈឈាមស្រស់បាញ់ចេញមក។ របួសរបស់ពួកគេគួរឱ្យរន្ធត់ណាស់ ហើយមិនយូរប៉ុន្មាន ដៃបីបួនទៀតបានដាច់ធ្លាក់មកដី ធ្វើឱ្យម្ចាស់របស់វាឡើងមុខស្លេកស្លាំង។ ពួកគេឈឺចាប់ខ្លាំងរហូតដល់ចេញញើសជោកខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចលនារបស់ក្មេងតូចគឺរហ័សណាស់ លោតចុះឡើងដូចជាសត្វ ភីស៊ីវ (Pi Xiu) តូចមួយ។ គេបានប្រើដៃស្ទាបអង្អែលខ្សែដៃធ្មេញសត្វពណ៌សដូចព្រិលនោះយ៉ាងរលូន។ និមិត្តសញ្ញាបានបញ្ចេញពន្លឺ ហើយគេបានស្រែកតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ីវ! ស៊ីវ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខ្សែដៃធ្មេញសត្វបានបញ្ចេញកាំរស្មីពន្លឺដ៏ត្រចះត្រចង់។ ធ្មេញសត្វនីមួយៗត្រូវបានតុបតែងដោយលំនាំអាថ៌កំបាំងដែលស្រស់ស្អាត និងចិញ្ចាចភ្នែក។ ពួកវាបានបែកចេញពីខ្សែដៃ ហើយហោះទៅមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្លៀងនៃពន្លឺដ៏ស្រស់ស្អាតបានធ្លាក់ចុះមក ប៉ុន្តែកម្លាំងសម្លាប់របស់វាគឺគួរឱ្យតក់ស្លុតខ្លាំងណាស់ ធ្វើឱ្យមនុស្សមិនអាចទប់ទល់បានឡើយ។ ធ្មេញសត្វដែលដូចជាត្បូងពណ៌សបានចាក់ទម្លុះរាងកាយមនុស្សជាច្រើន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ផ្កានៃឈាមបានរីកដុះដាលម្តងមួយៗ។ ឆ្អឹងរបស់ពួកគេត្រូវបានបំបែកខ្ទេចខ្ទី ខណៈដែលអ្នកភូមិឆ្កែព្រៃស្រែកយំដោយភាពភ័យខ្លាច ព្រោះមិនអាចការពារខ្លួនពីការវាយប្រហារសម្លាប់របស់អាវុធវិញ្ញាណបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង វិញ្ញាណការពារភូមិ? លោកគួរតែមកដល់ឥឡូវនេះហើយ! ហេតុអ្វីបានជាលោកមិនទាន់បង្ហាញខ្លួនទៀត? ប្រញាប់មកជួយអ្នកភូមិយើងផង!\" ប៉ី លីឈីង ស្រែកដោយភាពភ័យខ្លាច ក្នុងចិត្តរបស់គាត់ពេញដោយភាពតក់ស្លុត។ ប្រសិនបើរឿងនេះនៅតែបន្ត អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃទាំងអស់នឹងត្រូវបង្ខំឱ្យចុះចាញ់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ដកថយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អាវុធវិញ្ញាណដ៏ត្រចះត្រចង់នោះមានកម្លាំងខ្លាំងជាងកាលនៅក្នុងដៃរបស់ ប៉ី ហ្វឹង ជាច្រើនដង ព្រោះក្មេងតូចយល់ពី អក្ខរាបុរាណក្នុងឆ្អឹង (Bone Text) និងរបៀបបញ្ជាវា។ កម្លាំងរបស់អាវុធវិញ្ញាណឥឡូវនេះគឺស្ថិតនៅកម្រិតខុសគ្នាទាំងស្រុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃបានបែកខ្ញែកគ្នា។ បើទោះជាពួកគេមិនបានឮបញ្ជាឱ្យដកថយពីប្រធានភូមិក៏ដោយ ក៏ពួកគេមិនហ៊ាននៅបង្អង់យូរដែរ។ ពួកគេទាំងអស់គ្នាបានរត់គេចយកប្រាំបស់រៀងៗខ្លួន ព្រោះវិញ្ញាណការពារភូមិរបស់ពួកគេនៅតែមិនទាន់មកដល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ក្មេងតូច កុំដេញតាមអី!\" ប្រធានភូមិ ស៊ឺ យុនហ្វឹង ខ្លាចក្រែងមានគ្រោះថ្នាក់ដែលមិននឹកស្មានដល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"យ៉ា កម្លាំងរបស់ខ្សែដៃធ្មេញសត្វនេះពិតជាខ្លាំងមែន។\" ស៊ឺ ហាវ អេះក្បាលតិចៗ។ គេក៏មានការភ្ញាក់ផ្អើលដូចគ្នា។ ធ្មេញសត្វតូចៗទាំង ៤២ គ្រាប់បានហោះត្រឡប់មកវិញ ហើយប្រែរូបរាងទៅជាខ្សែដៃត្បូងពណ៌សរុំជុំវិញកដៃរបស់គេម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"យើងក៏ត្រូវប្រញាប់ចាកចេញដែរ វិញ្ញាណការពារភូមិឆ្កែព្រៃមានចរិតសង្ស័យខ្លាំងណាស់។ ខ្ញុំបាននិយាយថាយើងនឹងសម្លាប់វា ដូច្នេះប្រហែលជាវាខ្លាច ហើយមិនហ៊ានបង្ហាញខ្លួន\" ស៊ឺ យុនហ្វឹង បន្លឺឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រធានភូមិគ្រាន់តែនិយាយបំភ័យប៉ុណ្ណោះ។ វាទទួលបានផលយ៉ាងល្អ ធ្វើឱ្យអ្នកភូមិថ្មលែងនិយាយអ្វីទាំងអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មនុស្សប្រហែលមួយរយនាក់បានរំកិលខ្លួនម្តងម្នាក់ៗដើម្បីលើកឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ មើលថែអ្នករបួស និងសែងអ្នកដែលរបួសធ្ងន់ មុននឹងពួកគេអាចរត់គេចយ៉ាងលឿន។ ពួកគេទាំងអស់សុទ្ធតែធំដឹងក្តីក្នុងទឹកដីរហោស្ថាននេះ។ ប្រសិនបើពួកគេនៅមានដង្ហើមតែបន្តិច ក៏ប្រហែលជាអាចសង្គ្រោះបានដែរ។ ក្រុមមនុស្សនេះកំពុងដើរតាមការដឹកនាំរបស់ ស៊ឺ លីងហ៊ូ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រុមមួយទៀតស្ថិតក្នុងកងរបស់ ស៊ឺ ហ្វីចាវ។ ពួកគេមានភារកិច្ចសែង និងការពាររូបកាយរបស់ សួននី (Suan Ni), ស្នែងពណ៌ក្រហមដ៏មានតម្លៃ និងដៃរបស់ ស្វាបិសាច (Demonic Ape)។ ពួកគេទាំងអស់សុទ្ធតែរំភើបផង និងភ័យព្រួយផងក្នុងពេលតែមួយ។ ទាំងនេះគឺជាបំណែកនៃកំណប់ទ្រព្យដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើដីភ្នំដែលមានគុម្ពោតព្រៃដុះ និងដើមឈើបុរាណលូតខ្ពស់ដល់មេឃ ក្រុមមនុស្សបានធ្វើចលនាយ៉ាងលឿន ទោះបីជាជួបឧបសគ្គជាច្រើនក៏ដោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វូ... វូ... សំឡេងហួចដ៏ស្រអាប់បានបន្លឺឡើង លាន់ឮរន្ទឺគ្រប់ទិសទី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចម្ងាយពីភូមិថ្មបានថយចុះជាលំដាប់ រហូតដល់ពួកគេស្ទើរតែមកដល់ទៅហើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងព្រៃភ្នំដែលឡោមព័ទ្ធដោយភាពងងឹតនេះ ភ្នែកពណ៌បៃតងចាស់មួយគូហើយមួយគូទៀតបានលេចឡើងដូចជាភ្លើងខ្មោច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ព្រះអើយ ឆ្កែព្រៃធំម្ល៉េះ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិថ្មមានការតក់ស្លុត; ពួកគេត្រូវបានឡោមព័ទ្ធ។ ក្រុមឆ្កែព្រៃដ៏ធំដែលមានខ្នងពណ៌ខ្មៅ និងពោះពណ៌សបានបង្ហាញខ្លួន។ នីមួយៗមានទំហំធំប៉ុនផ្ទះមួយខ្នង។ ពួកវាបានបើកមាត់ដ៏ធំដែលប្រឡាក់ឈាម បង្ហាញឱ្យឃើញធ្មេញពណ៌សប្រវែងកន្លះហ្វីត និងអណ្តាតពណ៌ក្រហមឆ្អៅ ធ្វើឱ្យពួកវាមើលទៅគួរឱ្យខ្លាចបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាមិនមែនមានតែមួយ ឬពីរនោះទេ ប៉ុន្តែតាមពិតទៅមានលើសពី ៤០ ទៅ ៥០ ក្បាល។ ក្រុមសត្វសាហាវដ៏ធំបានឡោមព័ទ្ធពួកគេ ដែលវាគួរឱ្យខ្លាចជាងអ្នកភូមិឆ្កែព្រៃទៅទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចង្រៃយក៍ វិញ្ញាណការពារភូមិឆ្កែព្រៃពិតជាមានល្បិចកលដូចការស្មានមែន។ វាហ៊ានទៅប្រមូលផ្តុំក្រុមឆ្កែព្រៃបំប្លែងពូជ (mutated) ដ៏ធំនេះមកវាយប្រហារយើង។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មានឆ្កែព្រៃជាច្រើន ហើយនីមួយៗមានទំហំប៉ុនដំរីដ៏ធំ។ នៅថ្ងៃធម្មតា សូម្បីតែឃើញមួយក្បាលក៏ចាត់ទុកថាជារឿងកម្រដែរ។ លើកនេះ ៤០ ទៅ ៥០ ក្បាលបានមកដល់; វាគឺជាគ្រោះមហន្តរាយពិតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅកណ្តាលភាពងងឹតនៃព្រៃភ្នំ ភ្នែកពណ៌បៃតងចាស់ដ៏សាហាវ និងត្រជាក់ទាំងនោះមានទំហំប៉ុនចានចង្កឹះតូចៗ។ ក្លិនអាយតនៈសាហាវរបស់ពួកវាគឺខ្លាំងក្លាណាស់ មិនអាចដឹងបានថាពួកវាធ្លាប់ប្រមាញ់សត្វសាហាវអស់ប៉ុន្មានក្បាលមកហើយទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អាវូ... សម្រែកលូរបស់ឆ្កែព្រៃបានបន្លឺឡើងដូចជាសំឡេងផ្គរលាន់។ រូបរាងដ៏ធំមួយបានស្ទុះទៅមុខ ហើយសម្រែកឈឺចាប់បានបន្លឺឡើងពីផ្នែកខាងក្រោយនៃក្រុមអ្នកភូមិថ្ម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិម្នាក់បានហូរឈាមដោយសារបាត់បង់រាងកាយពាក់កណ្តាល។ ដៃម្ខាងត្រូវបានដាច់ចេញពីស្មាដោយសារក្រញ៉ាំរបស់ឆ្កែព្រៃដ៏ធំ បង្កើតបានជារបួសដល់ជីវិត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភូ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅគ្រាដ៏សំខាន់នេះ ស៊ឺ លីងហ៊ូ បានគ្រវែងលំពែងដែកទៅមុខ ចាក់ទម្លុះស្បែកឆ្កែព្រៃដ៏ធំ ធ្វើឱ្យឈាមហូរចេញពីរបួសនេះ។ នេះគ្រាន់តែជួយបង្វែរការស្រេកឃ្លានឈាមរបស់វាប៉ុណ្ណោះ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកភូមិម្នាក់នោះអាចគេចផុតពីការត្រូវហែកជាបំណែកៗជាបណ្តោះអាសន្ន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឆ្កែព្រៃដែលមានទំហំប៉ុនដំរីគឺគួរឱ្យខ្លាចណាស់។ ប្រសិនបើមានតែពីរបីក្បាល វានៅតែអាចទប់ទល់បាន។ ប៉ុន្តែ ៤០ ទៅ ៥០ ក្បាលបានមកដល់ក្នុងពេលតែមួយ។ នេះមិនមែនជារឿងដែលមនុស្សមួយរយនាក់អាចដោះស្រាយបានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អាវូ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឆ្កែព្រៃដ៏ធំបានបញ្ចេញសម្រែកលូយ៉ាងវែង។ ស្លឹកឈើក្នុងព្រៃបានស្រពោន និងជ្រុះចេញពីមែកដោយសាររំញ័រនៃសំឡេង។ ក្លិនអាយតនៈសាហាវបានបក់បោកមកដូចជារលកសមុទ្រ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អា...!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្រែកឈឺចាប់ពីរទៀតបានឮចេញពីទិសដៅខុសគ្នា។ ឆ្កែព្រៃធំៗជាច្រើនក្បាលបានចាប់ផ្តើមការវាយប្រហារក្នុងពេលតែមួយ។ ជាមួយនឹងក្រញ៉ាំដែលមុតដូចចុងលំពែង ការក្រញៅមួយដងអាចធ្វើឱ្យដើមឈើដួលរលំបាន។ បើទោះជាពួកគេប្រមូលផ្តុំគ្នាជាក្រុមយ៉ាងណែនក៏ដោយ ក៏អ្នកភូមិពីរនាក់នៅតែត្រូវបានក្រញៅធ្លាយពោះ បង្ហាញឱ្យឃើញនូវពោះវៀនដែលកំពុងហូរចេញមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ប្រញាប់ឡើង រៀបក្បួនឡើងវិញ!\" ស៊ឺ ហ្វីចាវ បញ្ជាខ្លាំងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នំ និងព្រៃឈើមានភាពងងឹត និងស្រអាប់។ ឆ្កែព្រៃធំៗទាំងនេះមានភាពសាហាវ និងមានអំណាច។ ពួកវាមានប្រៀបដាច់តែពួកវានៅតែមិនវាយប្រហារដោយផ្ទាល់ឡើយ ដោយពឹងផ្អែកលើការឆ្មក់វាយពីចំហៀង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លើកនេះ ឆ្កែព្រៃធំៗជាង ១០ ក្បាលបានធ្វើចលនា និងវាយប្រហារអ្នកភូមិពីក្នុងភាពងងឹតក្នុងពេលដំណាលគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈី!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូចបានធ្វើចលនា និងលើកកដៃរបស់គេឡើង។ និមិត្តសញ្ញាបានប្រទាក់ក្រឡាគ្នា ហើយនៅពីមុខរាងកាយរបស់គេ ធ្មេញសត្វសាហាវទាំង ៤២ គ្រាប់បានលេចឡើង បញ្ចេញពន្លឺដ៏អស្ចារ្យ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភូ! ភូ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឆ្កែព្រៃដែលនៅខាងមុខគេបង្អស់ត្រូវបានចាក់ទម្លុះលលាដ៍ក្បាលចំភ្នែក ហើយឈាមស្រស់បានបាញ់ចេញមក។ ពួកវាបានបញ្ចេញសម្រែកឈឺចាប់ និងដួលទៅលើដីភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សូម្បីតែសត្វដ៏ធំទាំងនេះក៏មិនអាចរារាំងអាវុធវិញ្ញាណបានដែរ។ ពួកវាប្រៀបដូចជាផ្ទាំងស៊ីបសម្រាប់ហាត់បាញ់ ហើយប្រសិនបើពួកវាមិនរងរបួសដល់ជីវិតទេ ពួកវាក៏ត្រូវស្លាប់ដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អាពួកឆ្កែព្រៃអាក្រក់ ថយចេញទៅ!\" ក្មេងតូចស្រែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេបានធ្វើឱ្យព្រះច័ន្ទប្រាក់រាងដូចថាសពីរសកម្ម និងលោតទៅមុខ។ ជាមួយនឹងសំឡេង ភូ ពីរដង គេបានកាត់ឆ្កែព្រៃដែលខ្លាំង និងធំជាងគេពីរជាពីរចំណែក ចាប់ពីចន្លោះចិញ្ចើមរហូតដល់ជើងរបស់ពួកវា។ ឈាមស្រស់បាញ់ចេញមកព្រោងព្រាត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឆ្កែព្រៃដែលនៅសល់បានប្រែជាប្រុងប្រយ័ត្ន និងមិនហ៊ានស្ទុះមកវាយប្រហារផ្តេសផ្តាសទៀតឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ប្រសិនបើយើងដល់ផ្លូវទាល់ច្រកមែន យើងគួរតែប្រើ អាវុធដូនតា (Ancestral Artifact) ហើយលាក់មួយទៀតទុក។ នៅគ្រាដ៏សំខាន់ យើងអាចឆ្មក់វាយប្រហារវិញ្ញាណការពារភូមិនោះ។ ប្រសិនបើវាដឹងរឿងគ្រប់យ៉ាង វានឹងកាន់តែប្រុងប្រយ័ត្នខ្លាំងជាងនេះ\" ស៊ឺ យុនហ្វឹង បន្លឺឡើងតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែកពណ៌បៃតងចាស់សម្លឹងមើលពីគ្រប់ទិសទី ហើយឆ្កែព្រៃដ៏ធំបានឡោមព័ទ្ធពួកគេ។ ច្រមុះរបស់ពួកវាបានបញ្ចេញចំហាយពណ៌ស ខណៈដែលចេតនាសម្លាប់ដ៏សាហាវធ្វើឱ្យមនុស្សព្រឺឆ្អឹងខ្នង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ពួកឯងច្បាស់ជាស្លាប់មិនខាន។ វាគឺជាវាសនារបស់ពួកឯងនៅថ្ងៃនេះដែលត្រូវវិនាសសាបសូន្យ!\" ប៉ី លីឈីង បានបង្ហាញខ្លួនម្តងទៀត ហើយទឹកមុខរបស់គាត់គឺស្រអាប់ និងត្រជាក់ស្រងាត់។ ភ្នែករបស់គាត់ដូចជាសត្វពស់វែក ខណៈដែលគាត់កំពុងជិះនៅលើខ្នងឆ្កែព្រៃដ៏ធំពណ៌សប្រាក់មួយក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃបានត្រឡប់មកវិញហើយ។ បុរសមាំមួនជាច្រើននាក់បានឡើងជិះលើខ្នងឆ្កែព្រៃធំៗ ម្នាក់ៗប្រដាប់ដោយធ្នូ និងព្រួញ។ ភ្នែករបស់ពួកគេពេញដោយការស្អប់ខ្ពើម និងភាពត្រជាក់ ខណៈដែលពួកគេសម្លឹងមើលអ្នកភូមិថ្ម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិថ្មដកដង្ហើមធំដោយភាពតក់ស្លុត។ ដោយមានជំនួយពីឆ្កែព្រៃដ៏ធំ អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃបានក្លាយជាអ្នកខ្លាំងពូកែ។ នេះមិនមែនជាកម្លាំងដែលភូមិមួយគួរតែមានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"វិញ្ញាណការពារភូមិរបស់អម្បូរយើងមកដល់ហើយ។ គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកឯងអាចរស់បានឡើយ!\" ប្រធានក្រុមប្រមាញ់នៃភូមិឆ្កែព្រៃ ប៉ី សាន ស្រែកខ្លាំងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មិនមែនវាគ្រាន់តែជាអាឆ្កែព្រៃចាស់មួយទេអី? វាស់រស់នៅយូរពេកហើយ រហូតខ្ញុំហ៊ានភ្នាល់ថាធ្មេញរបស់វាក៏ចាប់ផ្តើមជ្រុះអស់ដែរ។ ខ្ញុំស្មានថាវាមិនទាំងអាចដើរបានផង តើវាមានប្រយោជន៍អី?\" ស៊ឺ យុនហ្វឹង សើចចំអកដោយចេតនាបង្អាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វិញ្ញាណការពារភូមិឆ្កែព្រៃ គឺជាឆ្កែព្រៃក្នុងរឿងព្រេង (legendary wolf)។ ទាំងឈ្មោះភូមិឆ្កែព្រៃ និងភូមិថ្ម សុទ្ធតែមានប្រភពដើមមកពីការយកវិញ្ញាណការពារភូមិធ្វើជាលេស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឆ្កែព្រៃធំៗជាងដប់ក្បាលបានគ្រហឹម និងលូ។ ក្លិនអាយតនៈសាហាវនៅក្នុងតំបន់នេះកំពុងកើនឡើង។ ពួកវាអាចចាប់ផ្តើមការសម្លាប់នៅពេលណាក៏បាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"គ្មាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកឯងអាចរស់បានឡើយ!\" ប៉ី លីឈីង និយាយយ៉ាងត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ឯងមិនខ្លាចបំបែកច្បាប់នៃទឹកដីរហោស្ថាននេះ ហើយត្រូវភូមិផ្សេងៗរួមគ្នាវាយប្រហារទេឬ?\" ស៊ឺ យុនហ្វឹង និយាយដោយស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បន្ទាប់ពីសម្លាប់ពួកឯងអស់ ហើយចាប់ស្រីៗ និងក្មេងៗរបស់ពួកឯងទៅ យើងនឹងគ្រាន់តែនិយាយថាភូមិយើងទាំងពីរបានរួមបញ្ចូលគ្នា។ ប្រសិនបើវិញ្ញាណការពារភូមិយើងទម្លាយកម្រិតបាន នោះនឹងគ្មាននរណាម្នាក់ហ៊ានសួរសំណួរទៀតឡើយ\" ប្រធានក្រុមប្រមាញ់ភូមិឆ្កែព្រៃញញឹមយ៉ាងត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឆ្កែព្រៃ ៤០ ឬ ៥០ ក្បាលបានចាប់ផ្តើមវាយប្រហារសាកល្បងជាបន្តបន្ទាប់។ គ្រប់គ្នានៅក្នុងភូមិថ្មកំពុងការពារ ខណៈដែលក្មេងតូចទទួលបន្ទុកវាយសម្រុក។ រាល់ពេលដែលគេវាយប្រហារ គេនឹងសម្លាប់ឆ្កែព្រៃបានប្រាំបីក្បាល។ សាកសពឆ្កែព្រៃបានដួលស្លាប់លើដី ហើយព្រៃឈើបានពោរពេញដោយក្លិនឈាមស្រស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីរយៈពេលពីរម៉ោងពេញ វិញ្ញាណការពារភូមិឆ្កែព្រៃនៅតែមិនទាន់បង្ហាញខ្លួន។ មានតែឆ្កែព្រៃធំៗប៉ុណ្ណោះដែលវាយប្រហារ ខណៈដែល ប៉ី សាន និងអ្នកផ្សេងទៀតបាញ់ព្រួញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិថ្មពីរបីនាក់ទៀតបានរងរបួស។ ក្រញ៉ាំឆ្កែព្រៃបានហែករូបកាយរបស់ពួកគេឱ្យរយះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ដូចការស្មានមែន អាឆ្កែព្រៃនោះវាខ្លាចលើសខ្វះ ហើយវាមិនអាចទ្រាំបានយូរទេ។ អាវុធដូនតា (Ancestral Artifact) បង្ហាញខ្លួន!\" ស៊ឺ យុនហ្វឹង បញ្ជា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការបង្អង់យូរមិនផ្តល់ផលចំណេញដល់ពួកគេឡើយ ហើយក៏មិនអាចដឹងថា ប៉ី (Bei) ដែលមានល្បិចកលនោះកំពុងរៀបចំផែនការអ្វីដែរ។ ការត្រឡប់ទៅភូមិថ្មកាន់តែឆាប់គឺកាន់តែល្អ។ នៅទីនោះ ពួកគេនឹងស្ថិតក្រោមការការពាររបស់ ដើមជ្រៃបុរាណ (Old Willow Tree)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"លោកតាប្រធានភូមិ ប្រសិនបើយើងបញ្ចេញអាវុធដូនតា តើវានឹងនាំមកនូវបញ្ហាច្រើនដែរឬទេ?\" ស៊ឺ ហ្វីចាវ សួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ការពារជីវិតយើងសិនទៅ រួចចាំយើងសម្លាប់អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃនៅទីនេះឱ្យអស់តែម្តង។ ដោយសារពួកវាបង្ខំយើងដោយចិត្តអាក្រក់បែបនេះ កុំបន្ទោសថាយើងអយុត្តិធម៌ឱ្យសោះ!\" ស៊ឺ យុនហ្វឹង និយាយយ៉ាងត្រជាក់ បង្ហាញនូវទឹកមុខគួរឱ្យខ្លាចដែលគាត់មិនដែលបង្ហាញពីមុនមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពួកគេបានលើកឥន្ទ្រីស្រកាខៀវយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន ដោយការពារវានៅចំកណ្តាល។ នេះគឺជាកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លាសម្រាប់ការព្យាបាលការសងសឹករបស់ពួកគេនៅថ្ងៃអនាគត។ ប្រហែលជាវាថែមទាំងអាចទប់ទល់នឹងវិញ្ញាណការពារភូមិសត្រូវទៀតផង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រប់គ្នាបានបែកខ្ញែកគ្នាភ្លាមៗ ហើយ ស៊ឺ លីងហ៊ូ បានយកដៃសត្វសាហាវ (beast arm) មួយចេញមក ក្នុងបំណងបញ្ជាវា។ នេះគឺជាអាវុធដូនតាដែលផ្ទុកនូវកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លាដែលមិនអាចប្រៀបផ្ទឹមបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រំពេចនោះ មុនពេលដែលគាត់អាចធ្វើចលនាបាន ភ្នំនៅឆ្ងាយបានផ្ទុះឡើងដូចជាទឹកជំនន់។ សម្រែកសត្វសាហាវដែលស្ទើរតែធ្លាយត្រចៀកមិនដែលឈប់ឡើយ ខណៈពួកវាស្ទុះសំដៅមកកាន់កន្លែងដែលពួកគេនៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហ្វូងសត្វសាហាវ ចង្រៃពិតមែន។ អាឆ្កែព្រៃចាស់នោះវាទៅបេះដូងភ្នំ ហើយដេញហ្វូងសត្វសាហាវមកទីនេះដើម្បីវាយប្រហារយើង។ វាពិតជាមានល្បិចកលពេកហើយ!\" ទឹកមុខរបស់ ស៊ឺ យុនហ្វឹង ប្រែប្រួលភ្លាម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ឺ លីងហ៊ូ ក៏ស្រែកខ្លាំងៗដែរថា \"ចង្រៃយក៍អាឆ្កែព្រៃចាស់សាហាវ ប្រើហ្វូងសត្វមកជាន់ឈ្លីយើងឱ្យស្លាប់មែនទេ? គ្រប់គ្នាប្រុងប្រយ័ត្ន!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មិនត្រឹមតែខាងភូមិថ្មទេ សូម្បីតែអ្នកភូមិឆ្កែព្រៃក៏ប្រែទឹកមុខដែរ។ វិញ្ញាណការពារភូមិរបស់ពួកគេគឺគួរឱ្យខ្លាចណាស់។ សូម្បីតែពួកគេក៏នឹងត្រូវរងគ្រោះដោយសារការរត់ជាន់គ្នានៃហ្វូងសត្វដ៏រន្ធត់នេះដែរ។ មិនមែនគ្រប់គ្នាបានជិះលើខ្នងឆ្កែព្រៃទេ ពាក់កណ្តាលនៃពួកគេកំពុងឈរនៅលើដី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"លឿនឡើង ឡើងលើខ្នងឆ្កែព្រៃទៅ!\" ប៉ី លីឈីង បញ្ជា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពេលវេលាមិននៅសល់ច្រើនឡើយ។ សំឡេងគ្រហឹមបានមកដល់ពីមុខពួកគេ។ សូម្បីតែឆ្កែព្រៃធំៗទាំងនេះក៏មិនមានសុវត្ថិភាពដែរ ហើយពួកវាបានរត់គេចយ៉ាងលឿនដើម្បីលាក់ខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អាវូ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្រែកលូបានបន្លឺឡើងដូចជាសម្រែកខ្មោចភ្នំ ដែលគួរឱ្យរន្ធត់រកអ្វីប្រៀបមិនបាន។ នៅពីលើហ្វូងសត្វសាហាវនោះ មានសត្វចម្លែកមួយកំពុងរលាស់ស្លាបទាំងពីរ ខណៈវាហោះមករកពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាមានប្រវែងត្រឹមតែពីរម៉ែត្រប៉ុណ្ណោះ។ ស្បែកពណ៌ត្នោតរបស់វាមានសភាពរលោងពេញខ្លួន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាមើលទៅចាស់ខ្លាំងណាស់ ហើយផ្ទៃមុខរបស់វាដូចជាឆ្កែព្រៃដែលមានជ្រួញជាច្រើន។ នេះគឺជាឆ្កែព្រៃក្នុងរឿងព្រេងដែលកម្រឃើញបំផុត សូម្បីតែក្នុងចំណោមហ្វូងឆ្កែព្រៃរាប់មិនអស់ ក៏ពិបាកនឹងមានមួយក្បាលកើតមកដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជើងខាងមុខរបស់វាខ្លី ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាមិនអាចដើរដោយខ្លួនឯងបានឡើយ។ ជាធម្មតា វាត្រូវការដេកនៅលើខ្នងឆ្កែព្រៃដ៏ធំមួយ។ វាជាសំណាងដែលឈាមរបស់វាមានឥទ្ធិពលខ្លាំង ដែលអនុញ្ញាតឱ្យវាដុះស្លាបមួយគូ អាចហោះហើរបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ច្បាស់ណាស់ អាឆ្កែព្រៃចាស់នេះគឺគួរឱ្យខ្លាចណាស់។ មានដាននៃអក្ខរាបុរាណ (symbols) ភ្លឺភ្លែតៗនៅលើរាងកាយរបស់វា; វាគឺជាសត្វសាហាវដ៏កាចសាហាវ និងមានអំណាចបំផុត!\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-24T00:27:13.584Z","699cf0617c806fc940d88fe7","Perfect World","perfect-world",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"699cef9e7c806fc940d88fda",24,"អាវុធវិញ្ញាណ (Precious Artifact)",{"id":25,"number":26,"title":27},"699cf1bf7c806fc940d88ff4",26,"ការបរាជ័យ",44,1790177366201]