[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-699ceec07c806fc940d88fcd":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69762c2ba5ba2989a9c5046c",23,"ការកាត់ក្បាល និងការសម្លាប់","នៅពេលថ្ងៃរៀបលិច ពន្លឺនៅក្នុងជួរភ្នំ និងព្រៃឈើចាប់ផ្តើមរលាយបាត់ទៅ ធ្វើឱ្យបរិយាកាសជុំវិញហាក់ដូចជាស្ងប់ស្ងាត់។ នៅក្នុងភាពងងឹតនេះ មានភ្នែកជាច្រើនគូកំពុងតាមដានយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ ក្លិនឈាមបានភាយកាត់ខ្យល់ ទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់សត្វសាហាវមួយចំនួន។ សំណាងល្អ នេះគឺជាតំបន់ខាងក្រៅដែលមិនសូវមានសត្វសាហាវ និងកាចសាហាវខ្លាំងពេក។\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អាវូ... (Awooo…)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សត្វល្អិតឆ្នូតខ្លា (Tiger-striped bug) មួយបានវារមកដល់ រូបរាងនៅលើខ្លួនរបស់វាធ្វើឱ្យវាមើលទៅដូចជាដង្កូវនាងដ៏ធំដែលលាបពណ៌ចម្លែក។ វាមានប្រវែងពី ៥ ទៅ ៦ ម៉ែត្រ និងមានក្បាលជាសត្វខ្លា មើលទៅគួរឱ្យខ្លាច និងសាហាវឃោរឃៅ។ សត្វល្អិតដ៏ធំនេះបានធុំក្លិន ឈាមដ៏វិសុទ្ធ (True Blood) របស់ ពូជអម្បូរពីបុរាណ (Archaic Descendant) ហើយចង់ខាំស៊ីរូបកាយដ៏មានតម្លៃរបស់ សួននី (Suan Ni)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភូ! (Pu!)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូច (The little guy\u002FShi Hao) បានគ្រវែងលំពែងដែកមួយចេញទៅ ចាក់ទម្លុះក្បាលសត្វល្អិតនោះចំបង្គាប់។ ជាមួយនឹងសម្រែកដ៏ឈឺចាប់ ឈាមបានខ្ទាតចេញមក ហើយសត្វល្អិតឆ្នូតខ្លានោះបានរមៀលនៅលើដី។ មិនយូរប៉ុន្មាន ជីវិតរបស់វាក៏បានបញ្ចប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយគ្មានសំឡេង ពស់ថ្លាន់ហោះ (Flying Python) ដែលមានទំហំប៉ុនធុងទឹក បានស្ទុះចេញពីលើផ្ទាំងថ្មធំមួយ។ វាបានលាតស្លាបទាំងពីររបស់វា ហើយក្លិនឆ្អាបបានសាយភាយពេញអាកាស។ នៅពេលដែលវាស្ទើរតែមកដល់ជិត វាបានបើកមាត់ដ៏ធំដែលពោរពេញដោយឈាមដើម្បីខាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈីង! (Qiang!)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅចំពោះមុខសត្វពស់ដ៏សាហាវនេះ ក្មេងតូចមិនហ៊ានធ្វើការធ្វេសប្រហែសឡើយ។ គេបានធ្វើឱ្យ ព្រះច័ន្ទប្រាក់ (Silver Moon) មានសកម្មភាពភ្លាមៗ ហើយគ្រវែងវាដូចជាឥន្ទធនូ កាត់សត្វពស់នោះជាពីរចំណែក។ ឈាមបានបាញ់សព្វកន្លែងដូចជាភ្លៀង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រឿងទាំងអស់នេះបានកើតឡើងត្រឹមតែរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ ហើយ ស៊ឺ ហាវ (Shi Hao) បានសម្លាប់បិសាចអស់ ៦ ឬ ៧ ក្បាលទៅហើយ។ គេនៅក្បែរ ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ (Green Scaled Eagle) និងការពាររូបកាយរបស់វា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើរឿងនេះនៅតែបន្ត សត្វសាហាវពីបេះដូងនៃជួរភ្នំនឹងចាប់អារម្មណ៍មិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃ (Wolf Village) នឹងមកដល់ឆាប់ៗនេះ តើលោកតាប្រធានភូមិមិនបានឮសម្រែករបស់ឥន្ទ្រីទេឬ?\" ក្មេងតូចចាប់ផ្តើមបារម្ភ។ គេអាចរត់គេចខ្លួនបាន ប៉ុន្តែគេនឹងមិនបោះបង់ចោលឥន្ទ្រីស្រកាខៀវឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សត្វបក្សីព្រៃបានហោះឡើងទៅលើមេឃ ហើយក្មេងតូចស្រាប់តែងើបក្បាលឡើង។ នៅពេលនេះ មានភ្លៀងព្រួញដែកយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់តម្រង់មកចំរាងកាយរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចេតនាសម្លាប់បានគ្របដណ្តប់ពេញអាកាស។ ដើមឈើនៅក្នុងព្រៃត្រូវបានបាក់បែកជាបំណែកៗ ហើយព្រួញដែកដែលបាញ់មកយ៉ាងណែនណាប់តម្រង់មករកពួកគេ។ បើទោះជាមាន ដំរីកម្រោងនាគ (Dragon Horned Elephant) ដ៏ធំរាំងផ្លូវ ក៏វានឹងត្រូវបាញ់ទម្លុះរហូតដល់ធ្លាយដូចជាកញ្ច្រែងដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូចដកដង្ហើមធំ ហើយស្រែកខ្លាំងៗ។ ពីចន្លោះច្រមុះ និងមាត់របស់គេ គេបានបញ្ចេញចរន្តខ្យល់យ៉ាងខ្លាំង។ រាងកាយទាំងមូលរបស់គេកំពុងបញ្ចេញពន្លឺ ធ្វើឱ្យ និមិត្តសញ្ញា (Symbols\u002FBone Texts) ប្រទាក់ក្រឡាគ្នា។ ព្រះច័ន្ទប្រាក់ដែលមុតដូចកាំបិតបានរាំងនៅខាងមុខ ហើយសំឡេងប៉ះទង្គិចលោហៈបានបន្លឺឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រួញដែកបានធ្លាក់ចុះមកមិនឈប់ ហើយចុងព្រួញបានបាក់ជាបន្តបន្ទាប់។ ពួកវាបានគរលើដីយ៉ាងណែន បញ្ចេញពន្លឺលោហៈដ៏ត្រជាក់គួរឱ្យខ្លាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃ កុំបង្ខំខ្ញុំ!\" ភ្នែករបស់ក្មេងតូចប្រែជាក្រហម ព្រោះព្រួញដែកមួយចំនួនបានធ្លាក់ចំរបួសរបស់ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រួញដែកដែលបក់បោកដូចខ្យល់ព្យុះ និងភ្លៀងធ្លាក់ចុងក្រោយក៏បានឈប់។ នៅគ្រប់ទិសទី មនុស្សជាងមួយរយនាក់បានបង្ហាញខ្លួន។ ពួកគេបានឡោមព័ទ្ធគេពីចម្ងាយ ហើយសម្លឹងមើលសួននី និងស្នែងពណ៌ក្រហមដ៏មានតម្លៃ ទាំងដកដង្ហើមញាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាពួកគេមិនដែលឃើញពីមុនមកក៏ដោយ ប៉ុន្តែប្រសិនបើអ្នករស់នៅក្នុងទឹកដីដ៏រហោស្ថាននេះយូរល្មម អ្នកនឹងដឹងថាឈាមដ៏វិសុទ្ធរបស់ពូជអម្បូរពីបុរាណមានតម្លៃប៉ុណ្ណា។ វាគឺជាវត្ថុដែលមានតម្លៃមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ក្មេងតូច រូបកាយសួននីនេះគឺជាកំណប់ដ៏មានតម្លៃ។ ឯងមិនអាចការពារវាបានតែម្នាក់ឯងទេ ដូច្នេះចូរស្ដាប់បង្គាប់ហើយចាកចេញទៅ។ យើងមិនចង់ធ្វើបាបឯងទេ\" បុរសចំណាស់ម្នាក់និយាយក្នុងទឹកមុខរួសរាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូចស្រាប់តែខឹងភ្លាមៗ។ ពួកគេបានឆ្លងកាត់ការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងទើបអាចទទួលបានរូបកាយដ៏មានតម្លៃរបស់សួននី ហើយជិតនឹងនាំវាត្រឡប់ទៅ ភូមិថ្ម (Stone Village) ទៅហើយ។ បែរជាត្រូវមកសម្លាប់ពាក់កណ្តាលទីដោយក្រុមមនុស្សដែលចង់ឆក់យកសាកសពពូជអម្បូរពីបុរាណទាំងនេះ តើពួកគេអាចសុខចិត្តបានយ៉ាងដូចម្តេច?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេក្តាប់កណ្តាប់ដៃដ៏តូចរបស់គេ ហើយនិយាយថា \"អ្នកទាំងអស់គ្នាធ្វើហួសហេតុពេកហើយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"កូនអើយ ជីវិតគឺបែបនេះឯង។ យើងកំពុងតស៊ូក្នុងទឹកដីដ៏រហោស្ថាននេះ។ ប្រសិនបើយើងមិនសាហាវចំពោះអ្នកដទៃទេ នោះយើងកំពុងតែសាហាវចំពោះខ្លួនឯងហើយ\" អែលឌើរនៃភូមិឆ្កែព្រៃដកដង្ហើមធំ។ \"ចូរប្រញាប់ចាកចេញទៅ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូចសម្លឹងមើលគាត់ដោយមិននិយាយអ្វីមួយម៉ាត់ ហើយរង់ចាំកម្លាំងជំនួយមកពីភូមិថ្ម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"វូ... ពិតជាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលណាស់ នេះគឺជាឥន្ទ្រីស្រកាខៀវពិតមែន។ ដំបូងខ្ញុំគិតថាវាគ្រាន់តែជាបក្សីយូនីខនអុជៗប៉ុណ្ណោះ។ មិននឹកស្មានថាស្ដេចនៃមេឃមួយនេះ សុខចិត្តចុះចូលជាមួយភូមិថ្មសោះ អស្ចារ្យមែន!\" អែលឌើរភូមិឆ្កែព្រៃមិនមែនគ្រាន់តែនិយាយលេងសើចឡើយ។ ការភ្ញាក់ផ្អើលរបស់គាត់ចេញពីចិត្ត \"គួរឱ្យស្តាយ... វាត្រូវបានពុល ដូច្នេះយើងត្រូវតែសម្លាប់វា។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ឺ ហាវ បានឮអ្វីដែលគាត់និយាយ ហើយខំទប់ទឹកភ្នែក។ គេក៏អាចមើលឃើញថាស្ថានភាពរបស់ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវគឺគួរឱ្យបារម្ភខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញទឹកមុខរបស់គេ អែលឌើរភូមិឆ្កែព្រៃបានស្រលៀងភ្នែក ហើយនិយាយថា \"ពិតជាគួរឱ្យស្តាយមែន បើមិនអញ្ចឹងទេ វានឹងក្លាយជាដៃគូដ៏សក្ដិសមសម្រាប់ អាទិទេពការពារភូមិ (Guardian Spirit) របស់យើង។ ចូរយើងជួយឱ្យវាបានសុខ និងរំដោះវាពីការឈឺចាប់ទៅចុះ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អ្នកឯងហ៊ានឬ?!\" ចិញ្ចើមរបស់ក្មេងតូចជ្រួញចូលគ្នា ហើយគេក្តាប់ដៃរារាំងនៅពីមុខឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ហិហិ...\" អែលឌើរភូមិឆ្កែព្រៃសើចតិចៗ។ \"មើលទៅឯងពិតជាក្មេងល្អដែលមានចិត្តមេត្តា ដែលមិនអាចបោះបង់ចោលបក្សីសាហាវនេះបានឡើយ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីនិយាយបែបនេះ ខ្សែភ្នែករបស់គាត់ប្រែជាត្រជាក់ស្រងាត់។ គាត់គ្រវីដៃហើយនិយាយថា \"លែងព្រួញ សម្លាប់ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវនេះមុនគេ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃមានការតក់ស្លុត ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានរារែកឡើយ។ ដោយស្ដាប់តាមបញ្ជា ព្រួញដូចភ្លៀងបានហោះកាត់មិនឈប់ តម្រង់ទៅរករបួសរបស់ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់ក្មេងតូចឡើងក្រហមងាំង ហើយខំប្រឹងទប់ទល់យ៉ាងខ្លាំង។ គេបានយកព្រះច័ន្ទប្រាក់ដែលមានរាងដូចថាសមកគ្រវីដើម្បីរុញព្រួញដែកចេញទៅគ្រប់ទិសទី ដើម្បីការពារបក្សីអម្បូរអារក្សពីបុរាណមួយនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ រូបកាយរបស់ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវមានទំហំធំពេក។ មានរបួសជាច្រើនកន្លែងដែលមិនអាចរារាំងបានទាំងស្រុងឡើយ។ ក្មេងតូចរត់ចុះឡើងដើម្បីរារាំង។ គេហត់នឿយរហូតដល់ញើសហូរស្រោចខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មកដល់ពេលនេះ អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃទាំងអស់មើលឃើញយ៉ាងច្បាស់ថា ប្រធានភូមិរបស់ពួកគេ ប៉ី លីឈីង (Bei Liqing) កំពុងប្រើបក្សីសាហាវនេះដើម្បីបង្ខាំងក្មេងនេះឱ្យនៅមួយកន្លែង។ មិនយូរមិនឆាប់ គេនឹងហត់នឿយ ហើយគាត់នឹងប្រើវិធីងាយស្រួលបំផុតដើម្បីសម្លាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"លោកប្រធានភូមិ មិនមែនលោកទើបតែនិយាយថាចង់លែងក្មេងនេះទេឬ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ខ្ញុំគ្រាន់តែខ្លាចវារត់បាត់ ទើបនិយាយលេងសើចប៉ុណ្ណោះ។ លុះត្រាតែដឹងថាវាយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងបែបនេះ ទើបយើងអាចកម្ចាត់វាបាន។ ជាមួយនឹងសក្តានុពលដ៏ធំបែបនេះ ប្រសិនបើក្មេងនេះធំឡើង តើនឹងមានរឿងអ្វីកើតឡើង... ជាធម្មតា យើងត្រូវតែសម្លាប់វាឱ្យអស់ពីសមត្ថភាពនៅពេលនេះ។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រួញដែកដ៏ក្រាស់បានបញ្ចេញពន្លឺត្រជាក់ និងបង្កើតសំឡេង វ៉ូស (whooshing) នៅពេលវាហោះកាត់។ ព្រួញនីមួយៗមានកម្រាស់ក្រាស់ និងមានកម្លាំងខ្លាំង។ ដើមឈើធំៗ ៨ ឬ ៩ ដើមនៅពីមុខឥន្ទ្រីស្រកាខៀវត្រូវបានបាក់ខ្ទេចខ្ទី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូចកំពុងតស៊ូនឹងភាពហត់នឿយ។ គេខាំធ្មេញ ហើយធ្វើឱ្យព្រះច័ន្ទប្រាក់ចំនួនពីរមានសកម្មភាព ប៉ុន្តែវានៅតែពិបាកក្នុងការការពារឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភូ! (Pu!)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រួញដែកបានចាក់ទម្លុះរបួស ហើយនាំមកនូវសាច់មួយដុំធំ ធ្វើឱ្យបក្សីអម្បូរអារក្សឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំង។ រាងកាយរបស់វាញ័រតិចៗ ខណៈដែលភ្នែករបស់វាពោរពេញដោយកំហឹង និងភាពសោកសៅ។ នៅពេលនេះ វាមិនអាចកម្រើកបានទាល់តែសោះ បើមិនអញ្ចឹងទេ នៅថ្ងៃធម្មតា តើមនុស្សទាំងនេះហ៊ានចូលជិតវាដែរឬទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដាំង ដាំង... (Dang, dang…)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រួញធ្លាក់ចុះដូចភ្លៀង ហើយក្មេងតូចរារាំងអស់ពីសមត្ថភាព។ ប៉ុន្តែវានៅតែមិនគ្រប់គ្រាន់ ហើយឥន្ទ្រីស្រកាខៀវត្រូវបានព្រួញ ២០ ដើមចាក់ចំរបួសរបស់វា។ ពួកវាទាំងអស់បានចាក់ចូលជ្រៅក្នុងខ្លួនរបស់វា ហើយឈាមបានហូរចេញមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មីងឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ!\" ក្មេងតូចមានទុក្ខសោកយ៉ាងខ្លាំង។ ជាមួយនឹងសំឡេងខ្សឹកខ្សួល ទឹកភ្នែកបានហូរចេញពីភ្នែករបស់គេ។ គេជិតដល់កម្រិតកំណត់របស់គេហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភូ! (Pu!)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រួញដែកមួយបានចាក់ទម្លុះមែកឈើ ហើយស្ទើរតែចាក់ទម្លុះបេះដូងរបស់ក្មេងតូច។ គេមានប្រតិកម្មរហ័សបំផុត ហើយបានគេចចេញភ្លាមៗ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាបានចាក់ចំសាច់ដុំដៃតូចរបស់គេ ហើយឈាមបានបាញ់ចេញមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អៃយ៉ា!\" ក្មេងតូចស្រែកដោយការឈឺចាប់។ នេះគឺជាលើកទីមួយក្នុងជីវិតរបស់គេ ដែលគេរងរបួសដោយសារព្រួញធ្ងន់ធ្ងរបែបនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅមិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន ប្រធានក្រុមប្រមាញ់នៃភូមិឆ្កែព្រៃ ប៉ី សាន (Bei Shan) បានសើចចំអក។ វាគឺជាព្រួញរបស់គាត់ដែលបានចាក់ទម្លុះដៃរបស់ក្មេងតូច។ ទឹកមុខរបស់គាត់ស្លេកស្លាំង តាំងពីមិនយូរប៉ុន្មានមុននេះ នៅពេលដែលពោះរបស់គាត់ត្រូវបានកាត់ដោយព្រះច័ន្ទប្រាក់។ គាត់បានយារធ្នូម្តងទៀត ហើយលាក់ខ្លួននៅក្នុងព្រៃ ដើម្បីចាប់ផ្តើមការសម្លាប់ដ៏សាហាវថ្មីមួយទៀត។ គាត់មិនខ្វល់ពីឥន្ទ្រីស្រកាខៀវឡើយ ហើយមានតែបំណងបាញ់ចំបេះដូង ឬបំពង់ករបស់ក្មេងតូចប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូចឈឺចាប់ខ្លាំងរហូតដល់មុខតូចរបស់គេឡើងស្លេក។ គេបានហែកក្រណាត់អាវតូចរបស់គេដើម្បីរុំរបួស។ និមិត្តសញ្ញាក៏បានចរាចរលើរាងកាយរបស់គេ ដើម្បីបញ្ឈប់ឈាមមិនឱ្យហូរខ្លាំងជាងមុន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងពេលនេះ ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវបានរងព្រួញ ១០ ដើមទៀត។ របួសរបស់វាស្ទើរតែរលួយអស់ទៅហើយ។ ក្មេងតូចកំពុងយំ ព្រោះគេមិនអាចការពារវាបានជារឿយៗឡើយ។ គេស្រែកថា \"ខ្ញុំនឹងប្តូរជីវិតជាមួយពួកអ្នកឯង!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេស្ទុះទៅមុខយ៉ាងលឿន ហើយធ្វើឱ្យព្រះច័ន្ទប្រាក់ទាំងពីរមានសកម្មភាព។ មិនថាមានរឿងអ្វីកើតឡើង គេត្រូវតែសម្លាប់មនុស្សដែលបាញ់ព្រួញដែកទាំងនោះឱ្យបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រស់នៅក្នុងទឹកដីរហោស្ថានដ៏ធំធេងនេះ បច្ចេកទេសបាញ់ព្រួញរបស់ភូមិឆ្កែព្រៃគឺខ្លាំងគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល។ មនុស្សជាងមួយរយនាក់បានតម្រង់ទៅទិសដៅតែមួយក្នុងពេលដំណាលគ្នា ហើយព្រួញទាំងអស់បានប្រមូលផ្តុំគ្នាហោះទៅ ធ្វើឱ្យវាហាក់ដូចជាញញួរដែកដ៏ធំដែលវាយប្រហាររូបកាយរបស់ក្មេងតូច។ បើទោះជាគេប្រើព្រះច័ន្ទប្រាក់ដើម្បីរារាំងនៅខាងមុខ ក៏គេនៅតែខ្ជាក់ឈាមចេញមក ហើយត្រូវបានខ្ទាតចេញទៅឆ្ងាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បាញ់វាឱ្យងាប់ទៅ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រធានភូមិឆ្កែព្រៃ ប៉ី លីឈីង ភ្នែកត្រជាក់ស្រងាត់ ហើយគាត់លែងញញឹមយូរហើយ។ គាត់បានបញ្ជាឱ្យអ្នករាល់គ្នាផ្ដោតការបាញ់ព្រួញទៅលើក្មេងតូចដែលកំពុងខ្ទាតនៅលើអាកាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ា! (Ya!)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូចស្រែកខ្លាំងៗ។ ព្រះច័ន្ទប្រាក់ទាំងពីរបានវិលជុំវិញរាងកាយរបស់គេ។ សំឡេងប៉ះទង្គិចបានបន្លឺឡើង ហើយព្រួញទាំងអស់ត្រូវបានបាក់។ ចុងព្រួញដែលបាក់បានគរលើគ្នា បញ្ចេញពន្លឺដ៏ត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជើងតូចរបស់គេបានរងរបួសមួយព្រួញទៀត។ ឈាមស្រស់បានធ្វើឱ្យជើងរបស់គេឡើងក្រហម។ គេបានបញ្ចេញសំឡេងដ៏ក្មេងខ្ចី និងខំប្រឹងទប់ទល់។ គេងាកក្រោយមើលឥន្ទ្រីស្រកាខៀវនៅលើដី ហើយប្រញាប់ស្ទុះទៅមុខ រត់សំដៅទៅរកក្រុមមនុស្សពីភូមិឆ្កែព្រៃ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រះច័ន្ទប្រាក់បានបញ្ចេញពន្លឺចិញ្ចាច ហើយដូចជាផ្លែដាវ ថាសទាំងពីរបានបាញ់ចេញទៅ។ ឈាមបានខ្ទាតសព្វកន្លែង ខណៈដែលគេបានសម្លាប់ និងកាត់ក្បាលយ៉ាងសាហាវ។ អ្នកភូមិឆ្កែព្រៃ ១៧ ឬ ១៨ នាក់បានដួលស្លាប់នៅក្នុងថ្លុកឈាម បង្កើតឱ្យមានភាពច្របូកច្របល់គួរឱ្យភ័យខ្លាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"បន្តបាញ់ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវនោះឱ្យងាប់ទៅ។ កុំប្រណីដៃឱ្យសោះ បាញ់ឱ្យជាប់ដី!\" ប្រធានភូមិឆ្កែព្រៃ ប៉ី លីឈីង បញ្ជា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វូ... វូ... (Wuwu….) សម្រែកហួចដែលត្រចៀកស្ទើរតែធ្លាយបានបន្លឺឡើង ហើយព្រួញដែកមួយផ្ទាំងបានហោះទៅរកឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ។ ស្ថានភាពឥឡូវនេះគឺអាក្រក់ខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែកធំៗរបស់ក្មេងតូចឡើងក្រហមងាំង។ ទឹកភ្នែកបានហូរស្រោចពេញមុខតូចរបស់គេ។ គេមានអារម្មណ៍ថាគ្មានកម្លាំងទាល់តែសោះ។ ប្រសិនបើគេមិនត្រឡប់ទៅជួយទេ ឥន្ទ្រីស្រកាខៀវច្បាស់ជាស្លាប់មិនខាន។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេងាកក្រោយ គេនឹងដើរចូលទៅក្នុងស្ថានភាពដ៏លំបាក ហើយនឹងហត់នឿយមិនយូរមិនឆាប់ រួចត្រូវគេបាញ់ងាប់ជាមិនខាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អ្នកទាំងអស់គ្នា... សុទ្ធតែជាមនុស្សអាក្រក់!\" នេះគឺជាសម្រែកសោកសៅរបស់ក្មេងដ៏បរិសុទ្ធម្នាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ប៉ី លីឈីង អាមនុស្សឥតអៀនខ្មាស។ ឯងប្រើល្បិចបែបនេះលើក្មេង តើឯងនៅជាមនុស្សទៀតទេ?!\" សំឡេងស្រែកខ្លាំងៗបានបន្លឺឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ ព្រួញដែកដែលក្រាស់ដូចសត្វកណ្ដូប និងលំពែងហោះដែលដូចជាផ្កាយដុះកន្ទុយបានធ្លាក់ចុះមកយ៉ាងណែន។ សម្រែកឈឺចាប់បានបន្លឺឡើងពីទិសដៅដែលអ្នកភូមិឆ្កែព្រៃនៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងជំនួយពីភូមិថ្ម ដែលដឹកនាំដោយប្រធានភូមិ ស៊ឺ យុនហ្វឹង (Shi Yunfeng) ចុងក្រោយបានមកដល់ហើយ។ ស៊ឺ លីងហ៊ូ (Shi Linghu), ស៊ឺ ហ្វីចាវ (Shi Feijiao) និងអ្នកផ្សេងទៀតក៏បានមកដល់ ហើយពួកគេទាំងអស់សុទ្ធតែខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលពួកគេបាញ់ព្រួញជាមួយនឹងចេតនាសម្លាប់មិនឈប់ឈរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជឺប ជឺប... (Chirp Chirp…)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាផឹង (Da Peng), ស៊ាវឈីង (Xiao Qing) និង ជឺយុន (Zi Yun) បានរលាស់ស្លាបរបស់ពួកគេ ហើយចូលមកជិតយ៉ាងលឿន។ ទោះបីជាពួកគេមិនទាន់អាចហោះបានពិតប្រាកដក៏ដោយ ប៉ុន្តែល្បឿនរបស់ពួកគេគឺលឿនខ្លាំងណាស់។ ពួកគេបានស្ទុះទៅរកឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ ហើយសុទ្ធតែមានភាពសោកសៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កូនឥន្ទ្រីទាំងបីបានដាក់ខ្លួនលើរបួស និងប្រើរាងកាយរបស់ពួកគេដើម្បីរារាំងព្រួញ។ ពួកគេស្រែកយំមិនឈប់ ហើយយកក្បាលជូតនឹងខ្លួនម្តាយរបស់ពួកគេ ពួកគេយំខណៈពេលដែលឈាមហូរចេញមក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ព្រួញដែកពីភូមិឆ្កែព្រៃបានហោះមកប៉ះនឹងស្រការបស់ពួកគេជាមួយនឹងសំឡេងប៉ះទង្គិចលោហៈ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ពួកគេនៅក្មេងនៅឡើយ ហើយស្រការបស់ពួកគេមិនទាន់រឹងមាំទេ ដូច្នេះស្នាមឈាមចាប់ផ្តើមលេចឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អាពួកអាភមនៃភូមិឆ្កែព្រៃ ចូរទៅនរកទៅ!\" ស៊ឺ លីងហ៊ូ ស្រែកដោយកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"វាយបកវិញ ប៉ុន្តែកុំសម្លាប់កូនបក្សីទាំងបីនោះ។ នាំពួកវាត្រឡប់ទៅវិញទាំងរស់ បក្សីទាំងនោះនឹងក្លាយជារបស់អាទិទេពការពារភូមិនៅថ្ងៃណាមួយ\" ភ្នែករបស់ប្រធានភូមិឆ្កែព្រៃបញ្ចេញពន្លឺក្រហមឆ្អៅ។ គាត់សម្លឹងមើលកូនបក្សីទាំងបីនោះ ហើយចង់ចាប់ពួកវាភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការប្រយុទ្ធដ៏បង្ហូរឈាមបានចាប់ផ្តើម ហើយលំពែងបានរាំនៅលើអាកាស ខណៈដែលដាវធំបានកាត់ក្បាលម្តងមួយៗ។ ភាគីទាំងពីរបានវាយសម្រុកគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងការប្រយុទ្ធយ៉ាងជិតស្និទ្ធ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"លោកតាប្រធានភូមិ!\" ក្មេងតូចស្រែកខ្លាំងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រុមមនុស្សពេញវ័យបានឃើញថាដៃម្ខាង និងជើងម្ខាងរបស់ក្មេងតូចត្រូវបានចាក់ទម្លុះដោយព្រួញដែក។ ឈាមស្រស់បានហូរចេញមក ធ្វើឱ្យពួកគេទាំងអស់គ្នាមានអារម្មណ៍អាណិតអាសូរ។ នេះបានធ្វើឱ្យកំហឹង និងចេតនាសម្លាប់របស់ពួកគេកើនឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"កុំខ្លាចអី កូនអើយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ខ្ញុំមិនអីទេ លោកតាប្រធានភូមិ ប្រញាប់ជួយមីងឥន្ទ្រីស្រកាខៀវទៅ\" ក្មេងតូចជូតទឹកភ្នែកចេញ រួចស្រែកខ្លាំងៗ ហើយស្ទុះទៅរកមនុស្សនៃភូមិឆ្កែព្រៃ។ ព្រះច័ន្ទប្រាក់បានហោះទៅមក ហើយឈាមបានរីកដុះដាលនៅលើអាកាស។ មនុស្ស ៧ ឬ ៨ នាក់បានស្រែកឈឺចាប់ ខណៈដែលដៃដែលដាច់បានខ្ទាតចេញមក ធ្វើឱ្យឈាមគ្របដណ្តប់ពេញតំបន់នោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ប៉ី លីឈីង ឯងគ្រាន់តែជាឆ្កែព្រៃឯកោប៉ុណ្ណោះ។ កុំប្រាប់ខ្ញុំថាឯងនឹងបំបែកច្បាប់នៅក្នុងទឹកដីរហោស្ថាននេះឱ្យសោះ។ យើងមិនដែលរំខានគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងការរស់រានមានជីវិតឡើយ ហើយភូមិជិតខាងនឹងមិនធ្វើសង្គ្រាមជាមួយគ្នាទេ។ តើឯងចង់ធ្វើអ្វី?\" ប្រធានភូមិ ស៊ឺ យុនហ្វឹង ស្រែកដោយកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាធម្មតា ទោះបីជាគាត់និយាយបែបនេះក៏ដោយ ក៏គាត់បានផ្តល់បញ្ជារួចហើយ។ លើកនេះ ពួកគេនឹងមិនមានចិត្តមេត្តាឡើយ ហើយនឹងសម្លាប់ពួកគេទាំងអស់ដោយគ្មានការលើកលែង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"កុំបន្ទោសខ្ញុំ រូបកាយដ៏មានតម្លៃរបស់សួននី និងស្នែងគោអារក្សអណ្ដាតភ្លើងក្នុងរឿងព្រេង (Mythic Flaming Devil Bull’s horn) សុទ្ធតែជាកំណប់ទ្រព្យដែលមិនអាចកាត់ថ្លៃបាន។ តើអ្នកណាដែលមិនចង់បាននោះ? ម្យ៉ាងទៀត អាទិទេពការពារភូមិរបស់អម្បូរយើងជិតនឹងធ្វើការទម្លុះកម្រិត (breakthrough) ហើយ ហើយត្រូវការឈាមដ៏វិសុទ្ធយ៉ាងច្រើន។\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អ្វីទៅ អាទិទេពការពារភូមិរបស់ពួកគេជិតនឹងទម្លុះកម្រិតហើយមែនទេ?\" ស៊ឺ យុនហ្វឹង មានការភ្ញាក់ផ្អើល ហើយភ្នែករបស់គាត់ឡើងងងឹតពាក់កណ្តាល ខណៈដែលនិមិត្តសញ្ញាបានលេចឡើងតិចៗនៅលើដៃម្ខាង។ គាត់បានធ្វើចលនាយ៉ាងលឿន យកឆ្នាំងត្បូងរបស់គាត់ចេញមក ហើយចាក់ថ្នាំរបស់គាត់ដើម្បីជួយបន្សាបជាតិពុលឱ្យឥន្ទ្រីស្រកាខៀវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់ក្មេងតូចប្រែជាក្រហមងាំងដោយសារការសម្លាប់។ នៅពេលនេះ គ្មាននរណាម្នាក់មកពីភូមិឆ្កែព្រៃនៅជុំវិញគេឡើយ។ ដីត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយដៃដែលដាច់ ហើយមានមនុស្សប្រហែល ២០ នាក់ត្រូវបានកាត់ជាចំណែកៗដោយព្រះច័ន្ទប្រាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រំពេចនោះ ពន្លឺដ៏ស្រស់ស្អាតមួយផ្ទាំងបានបាញ់ចេញពីគុម្ពោតព្រៃ គ្របដណ្តប់លើក្មេងតូច។ សំឡេង ភូ ភូ (Pu pu) បានបន្លឺឡើង ហើយមនុស្ស ៦ ឬ ៧ នាក់មកពីភូមិថ្មត្រូវបានចាក់ទម្លុះ ខណៈដែលពួកគេដួលទៅក្នុងថ្លុកឈាមរបស់ពួកគេ រមៀលចុះឡើងដោយការឈឺចាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដាំង (Dang)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាក្មេងតូចប្រើព្រះច័ន្ទប្រាក់ដើម្បីរារាំងក៏ដោយ ក៏ស្មារបស់គេនៅតែត្រូវបានឆ្កូត។ ស្នាមឈាមដ៏គួរឱ្យខ្លាចបានលេចឡើង ខណៈដែលឈាមរបស់គេបានខ្ទាតសព្វកន្លែង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អាវុធវិញ្ញាណ (Precious Artifact)!\" មនុស្សមួយចំនួនស្រែកឡើងដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យុវជនម្នាក់ដែលមានផ្ទៃមុខស្លេកស្លាំងដូចជាឆ្កែព្រៃ បានលាក់ខ្លួននៅកណ្តាលព្រៃឈើ។ គាត់កំពុងរង់ចាំពេលវេលាដ៏ល្អឥតខ្ចោះដើម្បីសម្លាប់ក្មេងតូច។ កាំរស្មីពន្លឺមួយស្ទើរតែចាក់ទម្លុះបំពង់ករបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាគឺពិតជា ប៉ី ហ្វឹង (Bei Feng) ដែលត្រូវបានចាញ់ដោយ ស៊ឺ ហាវ កាលពីមិនយូរប៉ុន្មានមុននេះ ហើយត្រូវបានបាក់ឆ្អឹងដោយមនុស្សនៃភូមិថ្ម។ កំពូលអ្នកខ្លាំងម្នាក់នោះមិនទាន់បានជាសះស្បើយពេញលេញនៅឡើយទេ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ ខណៈដែលគាត់រក្សាទឹកមុខស្រអាប់ និងត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"មិនមែនមានតែពួកឯងទេដែលមានអាវុធវិញ្ញាណ ខ្ញុំក៏មានមួយដែរ\" ប៉ី ហ្វឹង មិនទាំងក្រឡេកមើលអ្នកដែលកំពុងរមៀលខ្លួនក្នុងថ្លុកឈាមរបស់ពួកគេឡើយ។ ដោយឮពួកគេស្រែក គាត់បង្ហាញទឹកមុខព្រងើយកន្តើយ និងត្រជាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីពន្លឺនោះមក វាបានរុំជុំវិញកដៃរបស់គាត់ ហើយបង្កើតបានជាខ្សែដៃធ្មេញសត្វសាហាវ។ ធ្មេញនីមួយៗមានពណ៌សដូចព្រិល ពិតជាស្រស់ស្អាតខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេមិនទាន់យល់ពីអក្សរឆ្អឹង (bone text) នៅឡើយទេ តែគេដឹងពីរបៀបប្រើអាវុធវិញ្ញាណ។ តើនេះអាចទៅរួចយ៉ាងដូចម្តេច? វាធ្វើឱ្យមនុស្សគ្រប់គ្នាមានការភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"លោកពូ!\" ក្មេងតូចចាប់ផ្តើមបារម្ភ ហើយបានជួយទប់បុរសវ័យកណ្តាលទាំងនោះដែលត្រូវបានចាក់ទម្លុះដោយពន្លឺ។ របួសរបស់ពួកគេធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំងណាស់ គ្រឿងក្នុងរបស់ពួកគេត្រូវបានហែកដាច់ចេញ ហើយពួកគេអាចនឹងស្លាប់នៅពេលណាក៏បាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈី! (Chi!)\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប៉ី ហ្វឹង បានរលាស់កដៃរបស់គាត់ ហើយភ្លៀងនៃពន្លឺបានហោះចេញមកយ៉ាងស្រស់ស្អាត និងអស្ចារ្យ ម្តងទៀតហោះកាត់អាកាសដូចជាភ្លៀងផ្កាយដុះកន្ទុយ។ កម្លាំងសម្លាប់របស់វាគឺគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ខ្ញុំស្អប់ខ្លួនឯងដែលចិត្តមេត្តាពេក។ ខ្ញុំបានលែងឯងកាលពីលើកមុន។ លើកនេះ ខ្ញុំពិតជានឹងមិនលើកលែងឱ្យឯងឡើយ!\" មុខតូចរបស់ក្មេងតូចពោរពេញដោយការប្តេជ្ញាចិត្ត និងការសម្រេចចិត្តយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-24T00:20:16.363Z","699ceec07c806fc940d88fcd","Perfect World","perfect-world",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"699b108a26b7502305e6309e",22,"សត្រូវ (Enemy)",{"id":25,"number":26,"title":27},"699cef9e7c806fc940d88fda",24,"អាវុធវិញ្ញាណ (Precious Artifact)",44,1790177366067]