[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-699ce7d67c806fc940d88f63":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",14,"បាតដៃស្រូប (Vacuum Hand)","ដោយស្តាប់សំឡេងនៅក្នុងក្បាលរបស់គេ ស៊ាវយ៉ាន (Xiao Yan) ព្រិចភ្នែក ហើយលួចងក់ក្បាលដោយសម្ងាត់។\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជំនួសឱ្យការចាប់យកបំណែកលោហៈពណ៌ខ្មៅភ្លាមៗ ស៊ាវយ៉ាន បានលូកដៃទៅរើសយកស្នូលសត្វចម្លែកពណ៌បៃតងដែលមានប្រឡាក់ឈាមតិចៗមកពិនិត្យ រួចសួរទៅកាន់ទាហានស៊ីឈ្នួលដែលមានរូបរាងរញ៉េរញ៉ៃឈរនៅក្រោយស្តង់នោះដោយភាពរាក់ទាក់ថា៖ «តើស្នូលសត្វចម្លែកនេះបានមកពីសត្វវេទមន្តប្រភេទណាដែរ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាហា ភ្នែកអ្នកប្រុសពិតជាពូកែណាស់! នេះគឺជាស្នូលសត្វចម្លែកពីសត្វវេទមន្តកម្រិតទីមួយដែលមានឈ្មោះថា កញ្ជ្រោងឈើលេបត្របាក់។ វាគឺជាស្នូលដែលមានគុណភាពខ្ពស់បំផុត! ក្រុមទាហានស៊ីឈ្នួល ធ្មេញមុត របស់យើងបានរង់ចាំអស់ ៣ ថ្ងៃ និងរៀបចំអន្ទាក់សម្លាប់ពួកវាអស់ ៥ ក្បាល ទើបទទួលបានស្នូលថាមពលមួយនេះ...» ដោយសង្កេតឃើញសម្លៀកបំពាក់ដ៏អភិជនរបស់ ស៊ាវយ៉ាន, ទាហានស៊ីឈ្នួលនោះប្រញាប់អួតពីទំនិញរបស់ខ្លួនភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើអ្នកប្រុសពេញចិត្ត ខ្ញុំគិតថាតម្លៃ ៥០០ កាក់មាស គឺជាតម្លៃដ៏សមរម្យមួយ។ ហាហា ក្នុងពេលដណ្តើមយកស្នូលនេះ បងប្អូនយើងជាច្រើននាក់បានរងរបួសធ្ងន់ណាស់...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន ជូតឈាមដែលនៅសេសសល់លើស្នូលសត្វចម្លែកយឺតៗ ដោយសម្គាល់ឃើញថាវាមិនទាន់កកល្អនៅឡើយ។ គេងក់ក្បាលបន្តិច រួចក្រឡេកមើលសញ្ញាផ្កាយមាសពីរនៅលើទ្រូងរបស់ទាហានស៊ីឈ្នួលនោះ ហើយនិយាយថា៖ «ថ្លៃពេកហើយ! ជាធម្មតា ស្នូលសត្វចម្លែកកម្រិតទីមួយមានតម្លៃត្រឹម ៤០០ ទៅ ៤៥០ កាក់មាសប៉ុណ្ណោះ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ទោះបីជា កញ្ជ្រោងឈើលេបត្របាក់ ជាសត្វវេទមន្តក៏ដោយ ក៏កម្លាំងវាយប្រហាររបស់វាមិនសូវខ្លាំងដែរ។ តើកូនចៅរបស់លោកមិនមែនជាលំដាប់អ្នកហឹកហាត់ទេឬ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មាត់របស់ទាហានស៊ីឈ្នួលញាក់បន្តិច គេសើចយ៉ាងស្ងួត ព្រោះមិននឹកស្មានថាដឹងថាវ័យក្មេងនៅពីមុខគេនេះ ចេះដឹងរឿងតម្លៃទីផ្សារស្នូលសត្វចម្លែកច្បាស់បែបនេះសោះ៖ «អញ្ចឹង ៤៧០ កាក់មាសចុះ មិនអាចចុះបានទៀតទេ យើងក៏ត្រូវការលុយដើម្បីរស់ដែរ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហឺស...» បន្ទាប់ពីដកដង្ហើមធំនៅចំពោះមុខខ្សែភ្នែកដ៏អន្ទះសាររបស់ទាហានស៊ីឈ្នួល ស៊ាវយ៉ាន បានឱនចុះ ហើយរើសយករបស់របរជាច្រើនពីលើស្តង់ដោយចៃដន្យ រួមទាំងបំណែកលោហៈពណ៌ខ្មៅអាថ៌កំបាំងនោះផងដែរ រួចនិយាយថា៖ «៤៧០ កាក់មាស សម្រាប់របស់ទាំងអស់នេះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលរបស់នៅក្នុងដៃ ស៊ាវយ៉ាន, ទាហានស៊ីឈ្នួលនោះដកដង្ហើមធំដោយភាពធូរស្រាល ព្រោះរបស់ទាំងនោះគ្មានតម្លៃអ្វីឡើយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ព្រម!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីហុចកាក់មាសឱ្យដោយរីករាយ ស៊ាវយ៉ាន មិនបង្អង់យូរឡើយ ហើយបានចាកចេញពីទីនោះភ្លាមៗ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាស! អាល្អិត ឯងពិតជាប្រុងប្រយ័ត្នណាស់ សូម្បីតែការទិញរបស់បន្តិចបន្តួចសោះ!» សំឡេងសើចចំអករបស់វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀនបានបន្លឺឡើងក្នុងក្បាល ស៊ាវយ៉ាន ខណៈពេលដែលគេដើរចេញពីទីផ្សារ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពួកមនុស្សទាំងនោះសុទ្ធតែជាអ្នកបោកប្រាស់ បើគេដឹងថាយើងចាប់អារម្មណ៍របស់អ្វីមួយ គេនឹងឡើងថ្លៃភ្លាម។ ខ្ញុំមិនចង់ខាតលុយលើរឿងឆ្កួតៗបែបហ្នឹងទេ...» បន្ទាប់ពីឆ្លើយតបវិញ ស៊ាវយ៉ាន ក៏ឈប់យកចិត្តទុកដាក់នឹងវិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀាន រួចដើរចេញពីទីផ្សារយ៉ាងរំភើយ ហើយត្រឡប់ទៅត្រកូលវិញជាមួយ ស៊ុនអឺ (Xun Er)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបែកផ្លូវជាមួយ ស៊ុនអឺ, ស៊ាវយ៉ាន ប្រញាប់រត់ត្រឡប់ទៅបន្ទប់របស់គេវិញ ហើយចាក់សោទ្វារយ៉ាងណែន...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ងាកក្បាលទៅឃើញវិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀន ដែលចេញពីចិញ្ចៀនតាំងពីពេលណាក៏មិនដឹង ស៊ាវយ៉ាន បានដកឱសថបុរាណ និងស្នូលសត្វចម្លែកដែលទើបទិញបានមកដាក់លើតុ រួចសួរដោយអន្ទះសារថា៖ «គ្រឿងផ្សំទាំងអស់គឺនៅទីនេះហើយ តើយើងត្រូវធ្វើអ្វីបន្ត?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀន សើចដោយរីករាយ ខណៈភ្នែកសម្លឹងមើលគ្រឿងផ្សំនៅលើតុ រួចសួរភ្លាមៗថា៖ «តើឯងមិនចង់ដឹងទេឬថា បំណែកលោហៈពណ៌ខ្មៅនោះគឺជាអ្វី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ?» ស៊ាវយ៉ាន ផ្អាកមួយសន្ទុះ មុននឹងដឹងខ្លួនថាព្រឹទ្ធាចារ្យកំពុងនិយាយពីរបស់ដែលគេទិញបានដោយ \"ចៃដន្យ\" នោះ។ គេប្រញាប់ដកបំណែកលោហៈពណ៌ខ្មៅចេញមកពិនិត្យមើលពីលើចុះក្រោម។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីមើលរួច គេជ្រួញចិញ្ចើមហើយសួរថា៖ «របស់នេះ តើវាប្រើសម្រាប់ធ្វើអ្វី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវឡាវ (Yao Lao) យកបំណែកលោហៈពណ៌ខ្មៅនោះមកកាន់ ហើយសើចថា៖ «ហាក់ដូចជាមានបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធលាក់នៅក្នុងនេះ។ ហើយអ្នកដែលបង្កើតបំណែកលោហៈនេះ ប្រហែលជាអ្នកចម្រាញ់ថ្នាំម្នាក់ដែរ ព្រោះមានតែអ្នកដែលមានថាមពលខាងវិញ្ញាណខ្លាំងក្លាប៉ុណ្ណោះ ទើបអាចដឹងពីអំណាចដែលមាននៅក្នុងលោហៈនេះបាន»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ?» ភ្នែករបស់ ស៊ាវយ៉ាន ភ្លឺឡើងភ្លាម រួចប្រញាប់សួរថា៖ «តើវាស្ថិតក្នុងលំដាប់ណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ, សារៈសំខាន់នៃបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ គឺមិនចាញ់វិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុឡើយ។ បច្ចេកទេសដ៏ខ្លាំងក្លា នឹងអនុញ្ញាតឱ្យម្នាក់ៗអាចបញ្ចេញសមត្ថភាពលើសពីកម្រិតពិតប្រាកដរបស់ខ្លួន។ ឧទាហរណ៍៖ លំដាប់អ្នកហឹកហាត់អាចប្រយុទ្ធឈ្នះលំដាប់គ្រូបាន ទោះបីជាកម្លាំងធាតុរបស់គេនៅចាញ់ប្រៀបក៏ដោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បច្ចេកទេសប្រយុទ្ធ និងវិធីសាស្ត្រដាំដុះកំលាំងធាតុ ត្រូវបានបែងចែកជា ៤ ថ្នាក់គឺ៖ ថ្នាក់មេឃ (Tian), ថ្នាក់ដី (Di), ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង (Xuan) និង ថ្នាក់លឿង (Huang)។ ជាធម្មតា បច្ចេកទេសដែលងាយរកបាន គឺស្ថិតក្នុងថ្នាក់លឿងកម្រិតខ្ពស់ប៉ុណ្ណោះ ចំណែកបច្ចេកទេសខ្ពស់ជាងនេះ គឺមានតែនៅក្នុងត្រកូលធំៗប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាការពិតណាស់ ទ្វីបកម្លាំងធាតុ គឺធំធេងណាស់ ហើយតែងតែមានករណីពិសេសដែលបច្ចេកទេសកំពូលៗត្រូវបានបាត់បង់ ហើយត្រូវបានរកឃើញដោយមនុស្សដែលមានសំណាង។ បំណែកលោហៈពណ៌ខ្មៅដែល ស៊ាវយ៉ាន កាន់ក្នុងដៃនាពេលនេះ ប្រហែលជាស្នាដៃដែលបាត់បង់របស់បុព្វបុរសជំនាន់មុន...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវឡាវ ផ្ងារបន្ទះលោហៈនោះ រួចញញឹម៖ «បាតដៃស្រូប: ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតទាប!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតទាប?» ផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវយ៉ាន ពេញដោយភាពរីករាយ គេមិននឹកស្មានថា \"របស់ឥតប្រយោជន៍\" ដែលគេទិញបាន បែរជាមានបច្ចេកទេសថ្នាក់អាថ៌កំបាំងទៅវិញ។ នៅក្នុងត្រកូលរបស់គេផ្ទាល់ គឺត្រកូលស៊ាវ, បច្ចេកទេសខ្ពស់បំផុតគឺត្រឹមតែថ្នាក់អាថ៌កំបាំង កម្រិតមធ្យមប៉ុណ្ណោះ ហើយមានតែប្រធានត្រកូល និងព្រឹទ្ធាចារ្យប៉ុណ្ណោះដែលអាចរៀនបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាតដៃស្រូប: ប្រសិនបើហាត់ដល់កម្រិតកំពូល វាអាចស្រូបយកផ្ទាំងថ្មដែលមានទម្ងន់រាប់ពាន់ផោនបាន។ នៅពេលប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវ វាអាចបង្ខំស្រូបយកឈាមចេញពីរាងកាយរបស់ពួកគេបានទៀតផង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បង្ខំស្រូបឈាមចេញពីខ្លួន?» ដោយភាពភ្ញាក់ផ្អើល ស៊ាវយ៉ាន លេបទឹកមាត់ក្អិក រួចឧទានថា៖ «នេះ... នេះពិតជាអស្ចារ្យណាស់! នៅពេលឈាមចេញពីខ្លួនអស់ ពួកគេច្បាស់ជាស្លាប់មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំអាលសប្បាយចិត្តពេក។ វានឹងមានប្រសិទ្ធភាព លុះត្រាតែកម្រិតរបស់ឯងខ្ពស់ជាងគូសត្រូវ។ ប្រសិនបើឯងជួបអ្នកដែលខ្លាំងជាង ពួកគេអាចប្រើឱកាសនេះដើម្បីចូលមកកៀកខ្លួនឯង ហើយអ្នកដែលស៊យ គឺឯងទៅវិញទេ...» យ៉ាវឡាវ គ្រវែងបន្ទះលោហៈនោះទៅម្ខាង ហាក់ដូចជាមិនសូវចាប់អារម្មណ៍នឹងបច្ចេកទេសប្រយុទ្ធនេះប៉ុណ្ណោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវឡាវ មានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ ដូច្នេះស្តង់ដារបស់គាត់ក៏ខ្ពស់តាមនោះដែរ ប៉ុន្តែសម្រាប់ ស៊ាវយ៉ាន នេះគឺជាបច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់ណាស់ទៅហើយ! គេប្រញាប់រើសវាដោយភាពរីករាយ រួចសើចថា៖ «ទោះជាយ៉ាងណា វាដាច់ឆ្ងាយពីបច្ចេកទេសនៅក្នុងត្រកូលហើយ។ ខ្ញុំនឹងចាប់ផ្តើមរៀនវាចាប់ពីពេលនេះទៅ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហាស! ជាមួយនឹងកម្រិត ៣ ឌួនឈីរបស់ឯង បើឯងអាចស្រូបមែកឈើមកបាន ក៏ចាត់ទុកថាអស្ចារ្យណាស់ទៅហើយ ចុះទម្រាំចង់ស្រូបឈាមមនុស្សទៀត....» យ៉ាវឡាវ គ្រវីក្បាល រួចស្តីបន្ទោសឱ្យ ស៊ាវយ៉ាន យ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវយ៉ាន រមៀលភ្នែក រួចមិនខ្វល់ពីសម្តីយ៉ាវឡាវឡើយ ហើយញញឹមអោបបំណែកលោហៈពណ៌ខ្មៅជាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មើលឯងចុះ គ្រាន់តែបានបច្ចេកទេសថ្នាក់អាថ៌កំបាំងកម្រិតទាបសោះ សប្បាយចិត្តដល់ថ្នាក់ហ្នឹង។ ឯងធ្វើឱ្យបងខ្មាសគេអស់ហើយ...» យ៉ាវឡាវ គ្រវីក្បាលដោយអស់សង្ឃឹម រួចចាប់យកស្នូលសត្វចម្លែកលើតុ ហើយបញ្ជា ស៊ាវយ៉ាន ថា៖ «ទៅរកចានដែកធំមួយដែលមានទឹកពេញមក»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឃើញថាយ៉ាវឡាវរៀបនឹងចាប់ផ្តើមចម្រាញ់ថ្នាំ ស៊ាវយ៉ាន ប្រញាប់ទុកបំណែកលោហៈពណ៌ខ្មៅ រួចរត់ទៅរៀបចំដោយក្តីរីករាយ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>......\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងបន្ទប់ដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ យ៉ាវឡាវ បានរើសយក 'ស្មៅពណ៌ស្វាយ' ដោយដៃឆ្វេង។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គាត់ដកដង្ហើមធំ រួចអណ្តាតភ្លើងពណ៌សមួយបានលេចឡើងនៅលើដៃរបស់គាត់...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលអណ្តាតភ្លើងលេចឡើង សីតុណ្ហភាពក្នុងបន្ទប់បានកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយមិនព្រិចភ្នែក ស៊ាវយ៉ាន សម្លឹងមើលអណ្តាតភ្លើងពណ៌សនោះ។ ទោះបីជាគេមិនដឹងពីដំណើរការចម្រាញ់ថ្នាំរបស់អ្នកចម្រាញ់ថ្នាំក៏ដោយ ប៉ុន្តែការបង្រួមកម្លាំងធាតុឱ្យចេញជារូបរាងអណ្តាតភ្លើងបែបនេះ គឺជាកិច្ចការដែលសូម្បីតែឪពុករបស់គេក៏មិនអាចធ្វើបានដែរ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយទឹកមុខស្ងប់ស្ងាត់ ភ្លើងពណ៌សនៅក្នុងដៃរបស់ យ៉ាវឡាវ បានរីកធំឡើង ហើយលេបត្របាក់ 'ស្មៅពណ៌ស្វាយ'.... នៅក្នុងអណ្តាតភ្លើង ស្មៅពណ៌ស្វាយបានប្រែជាតំណក់រាវពណ៌បៃតងភ្លាមៗ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដៃស្តាំរបស់ យ៉ាវឡាវ បានរើសយកស្មៅពណ៌ស្វាយមួយទៀត រួចបោះចូលទៅក្នុងភ្លើងពណ៌ស...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីបោះស្មៅទាំងបីដើមចូលក្នុងភ្លើង តំណក់រាវពណ៌បៃតងបានរីកធំឡើងយ៉ាងច្បាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តំណក់រាវពណ៌បៃតងបានរួមតូចយឺតៗនៅក្នុងភ្លើង សីតុណ្ហភាពដ៏ខ្ពស់បានដុតកម្ទេចភាពមិនបរិសុទ្ធដែលនៅក្នុងនោះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាមួយនឹងអណ្តាតភ្លើង តំណក់រាវពណ៌បៃតងកាន់តែតូចទៅៗ។ បន្ទាប់ពីប៉ុន្មានវិនាទីក្រោយមក វាមានទំហំត្រឹមតែប៉ុនមេដៃប៉ុណ្ណោះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់មក យ៉ាវឡាវ បានបោះ 'ផ្កាលាងឆ្អឹង' ចំនួនពីរដើមចូលទៅក្នុងភ្លើង ហើយបន្ទាប់ពីវាឆេះអស់ តំណក់រាវដែលនៅសេសសល់បានលាយបញ្ចូលគ្នាជាមួយនឹងតំណក់រាវពណ៌បៃតងដើម...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់មកទៀត គឺជាការចម្រាញ់ស្នូលសត្វចម្លែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជំហានទីបីនេះបានចំណាយពេលអស់មួយម៉ោងពេញ ប៉ុន្តែ យ៉ាវឡាវ ហាក់ដូចជានៅតែមានកម្លាំងពេញលេញ និងគ្មានសញ្ញានៃការហត់នឿយឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីមួយម៉ោងពេញ ស្នូលសត្វចម្លែកដ៏រឹងមាំបានប្រែជាតំណក់រាវពណ៌បៃតង។ ថាមពលដ៏កាចសាហាវនៅក្នុងស្នូលសត្វចម្លែកត្រូវបានសម្រាលដោយរូបមន្តមន្តអាគមរបស់ យ៉ាវឡាវ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើដៃរបស់គាត់ អណ្តាតភ្លើងពណ៌សបានរលត់ទៅវិញយឺតៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលតំណក់រាវពណ៌បៃតងដែលអណ្តែតលើដៃរបស់ យ៉ាវឡាវ, ស៊ាវយ៉ាន បានញីដៃចូលគ្នា។ ជាមួយនឹងថាមពលខាងវិញ្ញាណដ៏ពូកែរបស់គេ គេអាចដឹងយ៉ាងច្បាស់ពីថាមពលដ៏មហាសាលដែលមាននៅក្នុងដុំថាមពលនោះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកគ្រូ តើខ្ញុំគ្រាន់តែញ៉ាំវាទៅមែនទេ?» ស៊ាវយ៉ាន ព្រិចភ្នែកសួរដោយអន្ទះសារ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បើឯងចង់ស្លាប់ ចូរញ៉ាំវាទៅ។ ជាមួយនឹងផ្លូវដែលថាមពលធាតុហូរក្នុងរាងកាយរបស់ឯង ឯងនឹងក្លាយជាមនុស្សពិការពិតប្រាកដក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានវិនាទីមិនខាន»។ យ៉ាវឡាវ សម្លឹងមើល ស៊ាវយ៉ាន រួចគ្រវីដុំថាមពលនោះឱ្យហោះចូលទៅក្នុងចានទឹកយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ ភ្លាមៗនោះ ទឹកដែលថ្លាឆ្វង់បានប្រែជាពណ៌បៃតងចាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចាប់ពីពេលនេះទៅ ឯងត្រូវហ្វឹកហាត់នៅក្នុងទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងនេះ។ ជាមួយនឹងទេពកោសល្យរបស់ឯង ប្រសិនបើគ្មានរឿងចៃដន្យកើតឡើងទេ ឯងច្បាស់ជាអាចឡើងដល់កម្រិត ៧ ឌួនឈី ក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំមិនខាន»។ យ៉ាវឡាវ ជូតដីចេញពីដៃ រួចញញឹមដាក់ ស៊ាវយ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយភាពរីករាយយ៉ាងច្បាស់ ស៊ាវយ៉ាន ប្រញាប់ងក់ក្បាលយល់ព្រម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អូ ប៊ិះនឹងភ្លេច។ ថ្នាំនេះមានប្រសិទ្ធភាពត្រឹមតែពីរខែប៉ុណ្ណោះ។ បានន័យថា ឯងត្រូវទៅទិញគ្រឿងផ្សំដែលឯងទិញបានថ្ងៃនេះម្តងទៀត រៀងរាល់ពីរខែម្តង»។ យ៉ាវឡាវ បញ្ចេញស្នាមញញឹមយ៉ាងល្បិចកល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភាពរីករាយបានបាត់ពីមុខ ស៊ាវយ៉ាន ភ្លាម គេងក់ក្បាលទាំងមិនសូវចង់៖ «ចង្រៃយក! មានតែអ្នកមានទេ ទើបអាចហាត់ដោយប្រើរបស់ទាំងនេះបាន...»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-23T23:50:46.089Z","2026-03-31T12:12:31.579Z","699ce7d67c806fc940d88f63","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"699ce3c37c806fc940d88f51",13,"បំណែកលោហៈពណ៌ខ្មៅ",{"id":26,"number":27,"title":28},"699e4453bb575d7812f6c3a5",15,"ការហ្វឹកហាត់ (Training)",322,1790177374987]