[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-699937a5afcf5201ea3fa800":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"697fedf762a366f01d68bdf3",50,"(ភាគ១)៖ បុគ្គលដែលជោគវាសនាកំណត់ឱ្យធ្វើការធំ (One Who is Destined for Great Things)","នៅក្នុងភាពងងឹតនៃរាត្រី ចិនភីងអាន បានបន្តរត់គេចចូលទៅកាន់តែជ្រៅក្នុងភ្នំក្នុងល្បឿនយ៉ាងលឿនបំផុត។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេបានរត់ចូលទៅក្នុងព្រៃឫស្សីមួយដែលដីនៅទីនោះមានសភាពទន់ និងផុសខ្លាំង ហើយចាប់ពីចំណុចនោះមក គេបានចាប់ផ្តើមធ្វើឱ្យជំហានជើងរបស់គេធ្ងន់ជាងមុនដោយចេតនា។\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប៉ុន្មាននាទីក្រោយមក នៅពេលដែលគេហៀបនឹងចាកចេញពីព្រៃឫស្សី គេក៏ស្រាប់តែតោងដើមឫស្សីមួយនៅខាងឆ្វេង រួចក៏យោលខ្លួនទៅកាន់ដើមឫស្សីមួយទៀតដែលនៅក្បែរនោះ។ ខណៈដែលគេយោលពីដើមឈើមួយទៅដើមឈើមួយទៀត គេមើលទៅហាក់ដូចជាស្វាកាន់តែខ្លាំងជាងអាស្វាចាស់មកពី ភ្នំស៊ុនស្កោច ទៅទៀត ហើយបន្ទាប់ពីធ្វើបែបនេះបានពីរបីដង ទីបំផុតគេក៏បានចុះចតយ៉ាងស្រទន់លើដី រួចក៏ឱនចុះដើម្បីលុបស្នាមជើងនៅលើដីចេញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេបានងាកក្រោយ ហើយឃើញថាគេនៅឆ្ងាយពីដើមឫស្សីដំបូងដែលគេបានយោលនោះប្រហែល ៥០ ទៅ ៦០ ហត្ថ ហើយបន្ទាប់ពីនោះទើបគេបន្តរត់ទៅមុខទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប៉ុន្មាននាទីទៀតបានកន្លងផុតទៅ ហើយនៅពេលនេះ គេអាចឮសំឡេងទឹកហូរខ្សាវៗនៅក្នុងជ្រោះនៅខាងមុខ។ គេមិនត្រឹមតែមិនឈប់ ឬបន្ថយល្បឿននៅទីនេះទេ គេថែមទាំងលោតយ៉ាងខ្ពស់ទៅលើអាកាស រួចក៏ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងជ្រោះ មុននឹងក្រោកឈរឡើងយ៉ាងរហ័ស។ តាមពិតទៅ គេបានចុះចតនៅលើផ្ទាំងថ្មដ៏ធំមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេស្គាល់តំបន់នេះច្បាស់ណាស់ ហើយគេបានបើកភ្នែកឱ្យធំតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ដោយប្រើខ្សែភ្នែកដ៏អស្ចារ្យ និងការចងចាំរបស់គេដើម្បីលោតពីថ្មមួយទៅថ្មមួយទៀតនៅក្នុងជ្រោះ រត់គេចទៅតាមទិសដៅខ្សែទឹកខាងក្រោម។ ប្រសិនបើគេអាចបន្តតាមផ្លូវនេះ គេនឹងទៅដល់ភ្នំគោខៀវ (Azure Cow Ridge) ដែលស្ថិតនៅភាគខាងត្បូងនៃទីរួមស្រុក។ បន្ទាប់ពីនោះ គឺជាស្ពានដំបូល ហើយបន្ទាប់ពីហួសពីនោះទៅ គេនឹងទៅដល់កន្លែងស្លដែករបស់លោកគ្រូ រួន (Master Ruan)។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គេមិនបានរត់រហូតទៅដល់ភ្នំគោខៀវនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គេបានលោតឡើងទៅលើច្រាំងខាងស្តាំត្រង់ចំណុចដែលជ្រោះបានហូរចេញពីភ្នំ ហើយរួមតូចក្លាយជាស្ទឹងដ៏ចង្អៀតមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មិនយូរប៉ុន្មាន គេក៏បានឮសំឡេងមនុស្សស្រីម្នាក់ហៅគេថា \"នៅទីនេះ ចិនភីងអាន!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិនភីងអាន បានឱនចុះភ្លាមៗ ដកដង្ហើមធំៗ ខណៈដែលគេជូតញើសចេញពីថ្ងាស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តើយើងពិតជាអាចបញ្ឆោតអាស្វាចាស់នោះឱ្យឡើងភ្នំបែបនេះបានមែនទេ?\" នីង យ៉ាវ (Ning Yao) សួរក្នុងសំឡេងតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចាំមើលសិន។ ខ្ញុំបានធ្វើអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលខ្ញុំអាចធ្វើបានហើយ\" ចិនភីងអាន ឆ្លើយទាំងស្នាមញញឹមក្រៀមក្រំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នីង យ៉ាវ បានធ្វើដំណើរតាំងពីវិថីទ្រព្យសម្បត្តិមកជួបគេនៅទីនេះ ហើយនាងបានសួរថា \"តើឯងរងរបួសអីទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិនភីងអាន គ្រវីក្បាលជាការឆ្លើយតប។ \"វាគ្រាន់តែជារបួសស្រាលប៉ុណ្ណោះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អារម្មណ៍ច្របូកច្របល់ជាច្រើនបានកើតឡើងក្នុងចិត្តរបស់ នីង យ៉ាវ ហើយនាងបានរអ៊ូថា \"តើឯងចង់ងាប់មែនទេ? ឯងពិតជាមានសំណាងណាស់ដែលអាស្វាចាស់នោះមិនបានសម្លាប់ឯង!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិនភីងអាន ញញឹមខណៈដែលគេឆ្លើយថា \"អាខូចនោះបានបំពានច្បាប់ម្តងរួចទៅហើយ។ ប្រសិនបើនាងធ្វើសកម្មភាពយឺតជាងនេះបន្តិច ខ្ញុំប្រាកដជាចប់មិនខាន\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នីង យ៉ាវ ភាំងបន្តិចនៅពេលឮបែបនេះ រួចក៏ផ្ទុះសំណើចភ្លាមៗ។ \"ឯងពិតជាអាចធ្វើវាបានមែនមែនទេ? អស្ចារ្យណាស់!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិនភីងអាន សើចតិចៗជាការឆ្លើយតប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នីង យ៉ាវ ពេបជ្រាយ រួចសួរថា \"តើយើងត្រូវធ្វើអ្វីបន្តទៀត?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិនភីងអាន ពិចារណាសំណួរនោះមួយសន្ទុះ រួចឆ្លើយថា \"យើងនឹងធ្វើតាមផែនការទូទៅដែលយើងបានរៀបចំកាលពីមុន ប៉ុន្តែមានព័ត៌មានលម្អិតមួយចំនួនដែលត្រូវកែសម្រួល។ អាស្វាចាស់នោះពិតជាខ្លាំងណាស់!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នីង យ៉ាវ បានទះក្បាល ចិនភីងអាន ពីក្រោយ ខណៈដែលនាងសើចតិចៗ \"ទម្រាំតែឯងយល់ពីរឿងហ្នឹង!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិនភីងអាន ស្រាប់តែនិយាយថា \"ងាកក្រោយទៅ នីង យ៉ាវ។ ចាំមើលផ្លូវតាមជ្រោះផង ខ្ញុំសុំលាបថ្នាំនៅខ្នងបន្តិច\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នីង យ៉ាវ ធ្វើតាមការប្រាប់ ដោយងាកមុខទៅទិសខ្សែទឹកខាងលើនៃជ្រោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិនភីងអាន បានដោះអាវធំរបស់ លីវ សៀនយ៉ាង ចេញ រួចក៏ដោះអាវក្រោះអំបែងដីដុតនោះចេញដែរ។ បន្ទាប់មក គេបានដកដបដីដុតតូចមួយមកពីហាងថ្នាំត្រកូលយ៉ាង ចេញពីថង់ក្រណាត់ដែលចងនៅចង្កេះ រួចចាក់ថ្នាំកមួនស្អិតៗមកលើបាតដៃស្តាំ។ ដោយដៃឆ្វេងលើកជាយអាវឡើង គេបានប្រើដៃស្តាំដើម្បីលាបថ្នាំទៅលើខ្នងរបស់ខ្លួនឯង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាគេមានភាពអត់ធ្មត់នឹងការឈឺចាប់ខ្លាំងក៏ដោយ ក៏គេនៅតែហូរញើសជោកខ្លួនខណៈពេលលាបថ្នាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នីង យ៉ាវ បានបែរខ្នងដាក់គេពេញមួយពេលនេះ ប៉ុន្តែនាងនៅតែសួរថា \"ឈឺទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ប៉ុណ្ណឹងមិនអីទេ\" ចិនភីងអាន ឆ្លើយទាំងស្នាមញញឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នីង យ៉ាវ ពេបជ្រាយជាការឆ្លើយតប ហាក់ដូចជាមិនសូវពេញចិត្តនឹងការធ្វើជាខ្លាំងរបស់ ចិនភីងអាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្បែរផ្ទះមួយនៅប៉ែកខាងលិចបំផុតនៃទីរួមស្រុក ស្ត្រីម្នាក់កំពុងអង្គុយលើដី យំស្រែកយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលនាងគក់ទ្រូងខ្លួនឯងយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ សម្លៀកបំពាក់ស្តើង និងចាស់រហែករបស់នាងមើលទៅហាក់ដូចជាអាចផ្ទុះដាច់ចេញពីគ្នានៅពេលណាក៏បាន។ នៅក្បែរនាង មានក្មេងតូចៗប្រឡាក់ដីពីរនាក់ កំពុងសម្លឹងមើលម្តាយរបស់ពួកគេដោយទឹកមុខភាំងៗ មិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសម្នាក់ក៏កំពុងអង្គុយច្រហោងនៅខាងក្រៅផ្ទះ ដកដង្ហើមធំម្នាក់ឯងដោយទឹកមុខអស់សង្ឃឹម។ ដោយសារមូលហេតុអ្វីមិនដឹង ស្រាប់តែមានប្រហោងមួយត្រូវបានបោកទម្លុះលើដំបូលផ្ទះរបស់ពួកគេ។ ភាពត្រជាក់នៃរដូវស្លឹកឈើលាស់មិនទាន់ថយចុះនៅឡើយទេ ហើយទោះបីជាគាត់មានទំនុកចិត្តថាគាត់អាចទ្រាំទ្រនឹងភាពត្រជាក់បានក៏ដោយ តើនឹងមានអ្វីកើតឡើងចំពោះប្រពន្ធ និងកូនៗរបស់គាត់?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មិនឆ្ងាយប៉ុន្មាន អ្នកជិតខាងមួយចំនួនកំពុងប្រមូលផ្តុំគ្នា ពិភាក្សាគ្នាយ៉ាងក្តៅគគុក។ អ្នកខ្លះនិយាយថាពួកគេបានឮសំឡេងវឹកវរនៅលើដំបូលផ្ទះរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែពួកគេគ្រាន់តែគិតថាវាជាស្នាដៃរបស់ឆ្មាអនាថា ហើយមិនបានយកចិត្តទុកដាក់នឹងវាខ្លាំងឡើយ។ ក៏មានអ្នកខ្លះទៀតអះអាងថា ប៉ែកខាងលិចនៃទីរួមស្រុកមានភាពច្របូកច្របល់ពេញមួយថ្ងៃ ដោយមានក្មេងខ្លះបានឃើញទេវតាស្លៀកពាក់សវ័យចំណាស់ម្នាក់ហោះចុះឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាមមើលទៅ ជំហាននីមួយៗរបស់គាត់មានប្រវែងស្មើនឹងជំហានរបស់មនុស្សធម្មតាប្រហែលដប់ជំហាន ហើយទោះបីជាគាត់មានរូបរាងធំសម្បើមក៏ដោយ ក៏គាត់អាចរត់លើដំបូលផ្ទះបានយ៉ាងងាយស្រួល។ គេមិនដឹងច្បាស់ថាគាត់ជារូបសំណាកទេវតាដែលរស់ឡើងវិញហើយរត់ចេញពីវិហារ ឬក៏គាត់ជាព្រះភ្នំដែលបានចាកចេញពីភ្នំដោយមូលហេតុអ្វីមួយឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅកន្លែងផ្សេងទៀត អ្នកបដិបត្តិដាវវ័យក្មេងម្នាក់មកពី វាលខ្យល់រន្ទះ (Wind Lightning Field) កំពុងអង្គុយច្រហោងម្នាក់ឯងជាមួយនឹងទឹកមុខមាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កាលពីមុន លីវ ប៉ាឈាវ (Liu Baqiao) បានកំពុងជជែកលេងជាមួយ ជុយ មីងហួង (Cui Minghuang) នៅការិយាល័យមន្ត្រីត្រួតពិនិត្យឡដុតនំ ហើយបន្ទាប់ពីបានឮអំពីភាពវឹកវរនៅភូមិគ្រឹះត្រកូលលី វាមិនយូរប៉ុន្មានទេ គេក៏បានធុំក្លិនឈាមនៅលើអាកាស។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជាគេមានបុគ្គលិកលក្ខណៈក្លាហាន និងឆេវឆាវក៏ដោយ សូម្បីតែគេក៏ដឹងខ្លួនដែរថា មិនត្រូវទៅប្រឈមមុខដោយផ្ទាល់ជាមួយ ស្វាលើកភ្នំ ដោយខ្លួនឯងឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី គេបានតាមដានយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ពីខាងក្រៅ ដើម្បីមើលថាតើមានឱកាសណាមួយដែលអនុញ្ញាតឱ្យគេវាយឆ្មក់អាស្វាចាស់នោះដែរឬទេ។ ដោយគិតដូច្នេះ លីវ ប៉ាឈាវ បានឡើងទៅលើដំបូលអគារខ្ពស់មួយ ហើយពីចំណុចនោះ គេបានសម្លឹងមើលពេញទីរួមស្រុក ដើម្បីស្វែងរកអាស្វាចាស់នោះ។ មិនយូរប៉ុន្មាន គេក៏បានរកឃើញភាពវឹកវរដែលកំពុងកើតឡើងនៅច្រកថូដី ហើយហេតុនេះ គេក៏បានបង្វែរការយកចិត្តទុកដាក់ទៅរកភាពវឹកវរដែលកំពុងកើតឡើងនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដាវហោះដែលផ្សារភ្ជាប់នឹងវិញ្ញាណរបស់ លីវ ប៉ាឈាវ កំពុងត្រូវបានចិញ្ចឹមនៅក្នុង ចំណុចថាមពល (Bright Hall Acupoint) របស់គេដោយសារតែរបួសដែលគេបានរងគ្រោះ ហើយនៅខណៈដែល ប៉ៃ យាន បានបញ្ចេញកម្លាំងឈីរបស់ខ្លួនដើម្បីដេញតាម ចិនភីងអាន ដាវហោះនោះក៏មានសន្ទុះចង់ចេញមកក្រៅភ្លាមៗ ស្ទើរតែហោះចេញមកដោយខ្លួនឯងទៅហើយ។ នៅក្នុងកន្លែងដ៏ចម្លែកនេះ កម្រិតដែលនរណាម្នាក់ត្រូវបានរឹតបន្តឹងដោយ ច្បាប់សួគ៌ គឺទាក់ទងដោយផ្ទាល់ទៅនឹងកម្រិតនៃការដាំដុះរបស់ពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហេតុនេះ លីវ ប៉ាឈាវ ដឹងថាការបង្ហាញថាមពលនេះពី ប៉ៃ យាន ត្រូវតែមានតម្លៃបង់ខាត។ ទោះបីជាលោកអាចបង្ខំបញ្ចេញកម្លាំងឈីរបស់លោក រួចប្រើរាងកាយដ៏មានឥទ្ធិពលបំផុតដើម្បីទប់ស្កាត់ការរំខាននៃឈីដែលបង្កឡើងដោយប្រតិកម្មតបតពីច្បាប់សួគ៌នៃកន្លែងនេះក៏ដោយ ក៏លោកប្រាកដជាមិនអាចធ្វើបែបនេះបានច្រើនដងឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បើមិនដូច្នោះទេ លោកនឹងត្រូវទទួលរងហានិភ័យដ៏ធំធេងដែលទំនប់ទឹកនឹងត្រូវបាក់ទាំងស្រុង ហើយប្រសិនបើរឿងនោះកើតឡើង វាពិតជាអាចទៅរួចដែលមូលដ្ឋានដាំដុះទាំងមូលរបស់លោកនឹងត្រូវបំផ្លាញចោល។ ទោះបីជាវាមិនទៅដល់កម្រិតនោះក៏ដោយ ក៏លោកកំពុងប្រថុយប្រថានរួចទៅហើយដោយការបំពានច្បាប់នៃទីរួមស្រុកនេះ នៅចំពោះមុខ អ្នកប្រាជ្ញ (Sage) ម្នាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បន្ទាប់ពីឃើញរណ្តៅដ៏ធំពីរដែលត្រូវបានបោកទម្លុះលើដីដោយជើងរបស់ ប៉ៃ យាន បន្ទាប់ពីលោកបានលោតចេញពីដំបូលផ្ទះនោះ លីវ ប៉ាឈាវ មានអារម្មណ៍ដឹងគុណយ៉ាងខ្លាំងដែលគេមិនបានស្ទុះចូលទៅដោយប្រថុយប្រថាន។ បើមិនដូច្នោះទេ វាមានឱកាសខ្ពស់ណាស់ដែលគេនឹងបង្វែរការយកចិត្តទុកដាក់របស់ ប៉ៃ យាន មករកខ្លួនគេវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មានតែបន្ទាប់ពីបានដឹងថា ប៉ៃ យាន បានប្រើប្រាស់ថាមពលខ្លាំងកម្រិតណាប៉ុណ្ណោះ ទើប លីវ ប៉ាឈាវ ដឹងថា ប៉ៃ យាន ពិតជាយកចិត្តទុកដាក់ខ្លាំងប៉ុណ្ណា ក្នុងការប្រមាញ់ ចិនភីងអាន។ ប្រសិនបើមិនមែនដោយសារលោកត្រូវត្រឡប់ទៅភូមិគ្រឹះត្រកូលលី ដើម្បីធានាថា តាវ ស៊ី មានសុវត្ថិភាពទេនោះ ប្រហែលជាវាមិនមែនជារឿងប្រាកដទេដែលលោកនឹងអាចចាប់ ចិនភីងអាន ដ៏មានល្បិចកលបាន ប៉ុន្តែលោកប្រាកដជាអាចប្រមាញ់ លីវ ប៉ាឈាវ បានជាមិនខាន ប្រសិនបើ លីវ ប៉ាឈាវ សម្រេចចិត្តចូលមកជ្រៀតជ្រែក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាការពិតណាស់ ប៉ៃ យាន មិនមែនជាមនុស្សល្ងង់ឡើយ។ នៅខណៈដែលដាវហោះរបស់ លីវ ប៉ាឈាវ ហៀបនឹងហោះចេញពីស្រោម ប៉ៃ យាន ប្រាកដជាបានដឹងពីវត្តមានរបស់គេរួចទៅហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទោះបីជាមានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាចដែលនៅសេសសល់ក្នុងចិត្តរបស់ លីវ ប៉ាឈាវ បន្ទាប់ពីទើបតែបានរួចផុតពីមាត់សេចក្តីស្លាប់ក៏ដោយ ក៏គេគ្មានអារម្មណ៍ខ្លាចចំពោះ ប៉ៃ យាន ឡើយ។ ប្រសិនបើអ្នកបដិបត្តិមួយគូមកពី វាលខ្យល់រន្ទះ និង ភ្នំស៊ុនស្កោច សម្រេចចិត្តចូលប្រយុទ្ធ នោះការប្រយុទ្ធនឹងមិនបញ្ចប់ឡើយ លុះត្រាតែម្នាក់ ឬទាំងសងខាងស្លាប់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លើសពីនេះទៅទៀត ទោះបីជាមានភាគីម្ខាងដែលមានកម្រិតដាំដុះខ្សោយជាងក៏ដោយ ក៏គ្មានឱកាសដែលពួកគេនឹងសុំមេត្តាពីសត្រូវដែលខ្លាំងជាងនោះឡើយ។ នេះគឺជាការពិតដែលត្រូវបានគាំទ្រដោយការបាត់បង់ជីវិតរាប់មិនអស់ពីបក្សដាវដ៏ល្បីល្បាញទាំងពីរក្នុងរយៈពេល ៥០០ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រៅពីនេះ លីវ ប៉ាឈាវ ក៏មានអាវុធសម្ងាត់ផ្ទាល់ខ្លួននៅក្នុងទីរួមស្រុកនេះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ បានក្រោកឈរយឺតៗ ប៉ុន្តែជំនួសឱ្យការត្រឡប់ទៅការិយាល័យមន្ត្រីត្រួតពិនិត្យឡដុតនំវិញ គេបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ផ្ទះដែលបាក់រលំនៅប៉ែកខាងលិចបំផុតនៃទីរួមស្រុក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយឈរនៅខាងក្រៅរបងដីដ៏ទាប គេបានស្រែកហៅដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ពីអ្នករាល់គ្នា ហើយបន្ទាប់ពីស្ត្រីដែលកំពុងយំស្រែក និងប្តីរបស់នាងបានងាកមកមើលគេ គេក៏បានបោះកាក់ស្ពាន់ខ្លឹមមាស (Gold essence copper coin) មួយទៅឱ្យស្ត្រីដែលពោរពេញដោយទឹកភ្នែកនោះ ខណៈដែលគេញញឹម និងនិយាយថា \"សូមឈប់យំទៅបងស្រី! ខ្ញុំព្រឺសម្បុរអស់ហើយ សូម្បីតែមកពីចម្ងាយអញ្ចឹងក៏ដោយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះបានចាប់កាក់ស្ពាន់ពណ៌មាសនោះ ហើយនាងក៏ឃើញថាវាមានរូបរាងស្រដៀងនឹងកាក់ស្ពាន់ធម្មតាដែរ លើកលែងតែពណ៌របស់វាខុសគ្នា។ នាងភាំងបន្តិច រួចសួរក្នុងសំឡេងតិចៗថា \"តើនេះជាមាសមែនទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"អត់ទេ ប៉ុន្តែវាមានតម្លៃជាងមាសឆ្ងាយណាស់\" លីវ ប៉ាឈាវ សើចតិចៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះភាំងបន្តិចនៅពេលឮបែបនេះ រួចក៏ផ្ទុះកំហឹងភ្លាមៗ ខណៈដែលនាងគ្រវាត់កាក់ស្ពាន់ពណ៌មាសនោះត្រឡប់ទៅរក លីវ ប៉ាឈាវ វិញយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់មកនាងក៏ក្រោកឈរឡើង ច្រកចង្កេះ រួចស្រែកថា \"ទៅឱ្យឆ្ងាយទៅ! ខ្ញុំប្រហែលជាជឿឯង បើឯងប្រាប់ថាវាជាមាស ប៉ុន្តែឯងបែរជាប្រាប់ថាវាមានតម្លៃជាងមាសទៅទៀត?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តើឯងចង់បោកអ្នកណា?! ខ្ញុំប្រាប់ឯងឱ្យដឹងទៅថា ខ្ញុំធ្លាប់កាន់ប្រាក់ផ្ទាល់នឹងដៃកាលពីមុន! ឯងគ្រាន់តែជាក្មេងស្គមស្គាំងម្នាក់ ដែលប្រហែលជាមិនទាន់ដុះរោមនៅខាងក្រោមផង! ម៉េចក៏ឯងហ៊ានមកបោកខ្ញុំ? ប្តីខ្ញុំនៅរស់នៅឡើយទេ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះកាន់តែខឹងខ្លាំងឡើងនៅពេលនាងនិយាយ ហើយនាងក៏ដើរយ៉ាងលឿនទៅរកប្តីរបស់នាងដែលកំពុងអង្គុយច្រហោងលើដីដោយស្ងៀមស្ងាត់ មុននឹងទាត់គាត់មួយជើងយ៉ាងខ្លាំង។ ចង្កេះរបស់នាងមិនស្តើងជាងធុងទឹកប៉ុន្មានឡើយ ប៉ុន្តែនាងនៅតែអាចធ្វើឱ្យវាមើលទៅហាក់ដូចជាមានភាពទាក់ទាញ ខណៈដែលនាងគ្រវីត្រគាកចុះឡើងពេលកំពុងដើរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្តីរបស់នាងត្រូវបានគេទាត់ឱ្យធ្លាក់ទៅលើដីភ្លាមៗ ហើយគាត់មិនត្រឹមតែមិនតបតទេ គាត់ថែមទាំងមិនហ៊ាននិយាយអ្វីទាំងអស់ ខណៈដែលគាត់រត់ចេញទៅដូចជាឆ្មាដែលគេជេរប្រមាថ រួចក៏បន្តអង្គុយច្រហោងនៅកន្លែងដដែលជាមួយនឹងទឹកមុខមួម៉ៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះបានចង្អុលត្រង់ទៅរកប្តីរបស់នាង ខណៈដែលនាងចាប់ផ្តើមជេរប្រមាថយ៉ាងខ្លាំងក្លា។ \"ឯងជាមនុស្សឥតប្រយោជន៍! តើឯងខុសពីមនុស្សស្លាប់ត្រង់ណា? រាល់ពេលដែលមានរឿងកើតឡើង អ្វីដែលឯងធ្វើគឺឈរនៅក្បែរនោះ ហើយធ្វើពុតជាស្លាប់! ឯងមិនធ្វើអីទាំងអស់ពេញមួយថ្ងៃ ក្រៅពីដើរចុះឡើងក្នុងទីរួមស្រុក ចាប់ត្រី និងពស់ ដូចពួកក្មេងដែលស្លៀកខោចំហគូទអញ្ចឹង!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ឯងសូម្បីតែមិនមានប្រយោជន៍ស្មើនឹងកូនប្រុសយើងផង! យ៉ាងហោចណាស់ គេដឹងពីរបៀបរើសរបស់ដែលមានប្រយោជន៍ខ្លះសម្រាប់ផ្ទះ! ហេតុអីបានជាឯងមិនព្រមទៅធ្វើការនៅហាងថ្នាំត្រកូលយ៉ាង? តើឯងមានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភណាស់មែនទេ? ហេតុអីបានជាឯងបដិសេធការងារដែលមានប្រាក់ខែ? ចុះបើឯងធ្វើអ្វីម្យ៉ាងដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់គ្រួសារនេះម្តងទៅ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីដែលមានរាងកាយទ្រលុកទ្រលន់នោះបានផ្អាកមួយភ្លែត រួចក៏ស្រាប់តែញញឹម និងបន្តថា \"ប្រសិនបើឯងមិនពូកែនៅលើគ្រែទេ ខ្ញុំប្រាកដជាបោះបង់ឯងចោលតាំងពីយូរហើយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកជិតខាងទាំងអស់ដែលកំពុងមើលការសម្ដែង ក៏ផ្ទុះសំណើចយ៉ាងខ្លាំងភ្លាមៗនៅពេលឮបែបនេះ ហើយយុវជនមួយចំនួនក៏ចាប់ផ្តើមហួច និងនិយាយពាក្យអាសអាភាសទៅកាន់ស្ត្រីនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចុងក្រោយ ស្ត្រីនោះបានបង្វែរការចាប់អារម្មណ៍ត្រឡប់ទៅរក លីវ ប៉ាឈាវ វិញ រួចស្រែកថា \"ហេតុអីបានជាឯងនៅទីនេះទៀត? តើវាមិនដល់ពេលដែលឯងត្រូវរត់ទៅរកម្តាយឯងដើម្បីបៅដោះទេអី?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ មិនដែលឃើញអ្នកភូមិដែលមិនសូវមានការអប់រំបែបនេះពីមុនមកទេ ប៉ុន្តែមិនត្រឹមតែគេគ្មានអារម្មណ៍ខ្ពើមរអើម និងមើលងាយឡើយ គេថែមទាំងមានអារម្មណ៍អស់សំណើចជាខ្លាំងទៀតផង។ គេបានទស្សនាការសម្ដែងដ៏ល្អមួយ ហើយជំនួសឱ្យការខឹងនឹងការជេរប្រមាថរបស់ស្ត្រីនោះ គេកាន់តែមានអារម្មណ៍រីករាយទៅវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រាល់ពេលដែលគេមានការជជែកដេញដោលជាមួយនរណាម្នាក់នៅ វាលខ្យល់រន្ទះ គេតែងតែមានអារម្មណ៍ឯកោ ព្រោះគេមិនដែលរកឃើញសត្រូវដែលស័ក្តិសមឡើយ។ មិននឹកស្មានថា គេនឹងបានជួបសត្រូវដែលស័ក្តិសមនៅក្នុងកន្លែងនេះឡើយ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយគិតដូច្នេះ គេក៏បានទទួលយកការប្រកួតប្រជែង ដោយញញឹមយ៉ាងព្រហើន រួចសួរថា \"តើបងស្រីអាចជួយខ្ញុំឱ្យបៅដោះបានទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះលើកចិញ្ចើម រួចពេបជ្រាយថា \"ខ្ញុំខ្លាចថាខ្ញុំនឹងធ្វើឱ្យឯងថប់ដង្ហាប់ស្លាប់ដោយអចេតនា! ខ្ញុំណែនាំឱ្យឯងទៅរកលោកយាយ ម៉ា (Granny Ma) នៅច្រកផ្កាម៉ាក់ប្រេង (Apricot Blossom Alley) ទៅ ខ្ញុំធានាថាគាត់នឹងមានទឹកដោះលើសពីការចង់បៅរបស់ឯងទៅទៀត!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សំឡេងសំណើចយ៉ាងខ្លាំងបានបន្លឺឡើងភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ មិនដឹងថា លោកយាយ ម៉ា នេះជានរណាឡើយ ប៉ុន្តែដោយផ្អែកលើប្រតិកម្មរបស់អ្នកដែលឈរមើល គេដឹងថាគេទើបតែត្រូវបានគេវាយឱ្យចាញ់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ បានលើកមេដៃឱ្យស្ត្រីនោះ ដោយទទួលយកការបរាជ័យរបស់គេដោយស្មោះ។ \"លើកនេះបងស្រីឈ្នះហើយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់មកគេបានកាន់កាក់ស្ពាន់ខ្លឹមមាសនៅចន្លោះម្រាមដៃពីររបស់គេ ហើយសួរថា \"បងស្រីប្រាកដទេថា មិនចង់បានរបស់នេះ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះច្បាស់ជាមានការស្ទាក់ស្ទើរខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅខណៈនេះ មាននរណាម្នាក់ហៅ លីវ ប៉ាឈាវ ពីចម្ងាយ។ \"ប៉ាឈាវ លោក ជុយ កំពុងហៅឱ្យឯងត្រឡប់ទៅវិញជាបន្ទាន់\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ បានងាកទៅឃើញថា គឺ ចិន សុងហ្វឹង (Chen Songfeng) ដែលកំពុងហៅគេ ហើយនៅក្បែរគាត់មានស្ត្រីម្នាក់រាងខ្ពស់ស្លីម ដែលមានទឹកមុខត្រជាក់ និងមិនសូវរាក់ទាក់។ នាងមិនបានកាន់អាវុធអ្វីឡើយ ហើយក៏មិនមែនជាមនុស្សស្អាតខ្លាំងដែរ ប៉ុន្តែរូបរាងរបស់នាងពិតជាអស្ចារ្យ ជាពិសេស លីវ ប៉ាឈាវ ពិតជាពេញចិត្តនឹងជើងដ៏វែងរបស់នាងខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នាងមិនមែនជានរណាក្រៅពីសាច់ញាតិឆ្ងាយរបស់ ចិន សុងហ្វឹង ឡើយ។ ចំពោះទំនាក់ទំនងពិតប្រាកដរបស់ពួកគេ ចិន សុងហ្វឹង មិនដែលពន្យល់ឡើយ ហើយស្ត្រីនោះក៏តែងតែហៅឈ្មោះ ចិន សុងហ្វឹង ដោយផ្ទាល់ដែរ។ នៅតាមផ្លូវមកទីនេះ លីវ ប៉ាឈាវ មិនដែលឃើញស្ត្រីនោះមានអំនួតខ្លាំងពេកឡើយ គ្រាន់តែនាងមានភាពត្រជាក់ និងមិនសូវចង់ឱ្យនរណាម្នាក់ចូលក្បែរប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ មិនហ៊ានធ្វើឱ្យ ជុយ មីងហួង រង់ចាំយូរឡើយ ដូច្នេះគេក៏ដើរតាមពួកគេទាំងពីរទៅកាន់វិថីទ្រព្យសម្បត្តិ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលគេចាកចេញទៅ គេក៏បានងាកមើលទៅបុរសវ័យកណ្តាលដែលមានទឹកមុខមួម៉ៅ ដែលកំពុងអង្គុយច្រហោងលើដីនោះដោយអចេតនា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មានបុរសម្នាក់ដែលមានសក់កញីកញ៉ក់ និងមិនមានរបៀបម្នាក់នៅក្នុងចំណោមហ្វូងមនុស្ស ហើយបន្ទាប់ពីមានការស្ទាក់ស្ទើរមួយភ្លែត គាត់ក៏បានធ្វើដំណើរទៅរកផ្ទះនោះម្នាក់ឯង បន្ទាប់ពីអ្នកជិតខាងទាំងអស់បានចាកចេញទៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីនាំកូនៗរបស់នាងត្រឡប់ទៅរស់នៅផ្ទះម្តាយឪពុករបស់នាងវិញឡើយ។ អ្នកគ្រប់គ្នានៅក្នុងគ្រួសារម្តាយឪពុករបស់នាងសុទ្ធតែជាមនុស្សដែលចូលចិត្តមើលងាយអ្នកដទៃ ហើយពួកគេតែងតែមើលងាយនាងចំពោះបុរសដែលនាងបានជ្រើសរើស ដូច្នេះនាងពិតជាមិនចង់ត្រឡប់ទៅវិញឡើយ។ តាមពិតទៅ នាងកម្រនឹងត្រឡប់ទៅវិញណាស់ លើកលែងតែក្នុងអំឡុងពេលបុណ្យទាន ប៉ុន្តែនៅចំពោះមុខគ្រោះមហន្តរាយដែលមិនបានរំពឹងទុកនេះ នាងគ្មានជម្រើសឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នាងចង់នាំកូនៗរបស់នាងទៅរស់នៅក្នុងផ្ទះសំណាក់ពីរបីថ្ងៃ ដើម្បីសាកល្បងជីវិតជាប្រពន្ធអ្នកមានម្តង ប៉ុន្តែនាងមិនមានលទ្ធភាពចំពោះរបៀបរស់នៅបែបនោះឡើយ។ នាងក្រីក្រខ្លាំងណាស់ដែលស្ទើរតែរកប្រាក់មិនគ្របដណ្តប់ការចំណាយ ដូច្នេះនាងគ្មានជម្រើសក្រៅពីត្រឡប់ទៅផ្ទះម្តាយឪពុកវិញឡើយ ទោះបីជានាងដឹងថានាងនឹងត្រូវគេជេរប្រមាថក៏ដោយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នាងកាន់តែគិតពីដឹងនេះ នាងកាន់តែខឹងខ្លាំងឡើង ហើយមុនពេលចាកចេញ នាងបានច្បិចសាច់ត្រង់ចង្កេះប្តីរបស់នាង រួចក៏មួលយ៉ាងខ្លាំង ដោយលែងដៃវិញតែបន្ទាប់ពីមុខរបស់គាត់វៀចដោយការឈឺចាប់ប៉ុណ្ណោះ។ ក្មេងទាំងពីរនាក់ធ្លាប់ឃើញរឿងនេះទៅហើយ ដូច្នេះពួកគេមិនត្រឹមតែមិនបារម្ភចំពោះការឈ្លោះប្រកែកគ្នារបស់ឪពុកម្តាយពួកគេឡើយ ពួកគេថែមទាំងសើចតិចៗម្នាក់ឯង ហាក់ដូចជាកំពុងមើលការសម្ដែងដ៏ល្អមួយអញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្លាមៗបន្ទាប់មក ស្ត្រីនោះក៏បានប្រទះឃើញបុរសដែលមានសក់កញីកញ៉ក់នោះកំពុងលបចូលក្បែរច្រកចូលផ្ទះរបស់ពួកគេ ហើយនាងក៏ស្រែកថា \"តើឯងមកលួចខោអាវខ្ញុំទៀតមែនទេ? តើឯងកើតអីហ្នឹង? តើជាតិមុនខ្ញុំបានធ្វើអីខុស បានជាត្រូវមកក្លាយជាបងថ្លៃស្រីរបស់ឯងអញ្ចឹង? តើឯងអាចធ្វើបែបនេះចំពោះគ្រួសារខ្លួនឯងបានយ៉ាងម៉េច?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសដែលមានសក់កញីកញ៉ក់នោះភ័យស្លន់ស្លោនៅពេលឮបែបនេះ រហូតចង់ងាប់ទៅហើយ ហើយគាត់ក៏ប្រកែកថា \"ខ្ញុំស្បថចំពោះមេឃ ខ្ញុំមិនបានធ្វើបែបហ្នឹងទេ! កូនប្រុសរបស់បងគ្រាន់តែប្រឌិតរឿងហ្នឹងឡើង ព្រោះខ្ញុំភ្លេចទិញស្ករគ្រាប់ឱ្យគេ តើបងជឿគេបានយ៉ាងម៉េច?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងប្រុសនោះគ្រាន់តែសម្លឹងមើលដោយទឹកមុខស្លូតត្រង់ ហើយស្ត្រីនោះច្បាស់ជាជឿកូនប្រុសរបស់នាងជាង ដូច្នេះនាងក៏លើកដៃបំម្រុងនឹងទះបុរសនោះភ្លាម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសនោះក៏គេចចេញយ៉ាងលឿន មុននឹងរត់ចេញទៅ ទាំងស្រែកប្រាប់បុរសដែលកំពុងអង្គុយច្រហោងលើដីថា \"និយាយអីខ្លះទៅបងធំ (Senior Brother)!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"វាមិនដែលជោគជ័យទេ\" បុរសនោះឆ្លើយក្នុងសំឡេងមួម៉ៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសសក់កញីកញ៉ក់បានត្រឹមតែដកដង្ហើមធំដោយអស់សង្ឃឹម។ \"មនុស្សល្អ និងស្មោះត្រង់ដូចពួកយើង តែងតែត្រូវបានគេធ្វើបាបរហូត!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះបានដើរទៅកាន់ទ្វាររបង ដោយកាន់ដៃកូនម្នាក់ម្ខាង ហើយស្រាប់តែនាងងាកមករកបុរសសក់កញីកញ៉ក់នោះជាមួយនឹងស្នាមញញឹមដ៏ទាក់ទាញ ខណៈដែលនាងនិយាយថា \"លើកក្រោយយកលុយមកឱ្យច្រើនជាងនេះបន្តិចទៅ ខ្ញុំនឹងលក់ខោអាវខ្ញុំឱ្យឯង។ ខ្ញុំនឹងយកតែ ៥០ កាក់ស្ពាន់ក្នុងមួយកំប្លេទេ តើឯងគិតយ៉ាងម៉េច?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់បុរសសក់កញីកញ៉ក់ភ្លឺឡើងភ្លាមៗ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មកទឹកមុខភ័យខ្លាចក៏លេចឡើង ខណៈដែលគាត់តថ្លៃថា \"តើវាមិនថ្លៃពេកទេអី? ហាងនៅច្រកផ្កាម៉ាក់ប្រេងលក់ខោអាវថ្មីសន្លាងតម្លៃប្រហែលហ្នឹងដែរតើ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទឹកមុខរបស់ស្ត្រីនោះផ្លាស់ប្តូរភ្លាមៗ ហើយនាងក៏ចាប់ផ្តើមជេរប្រមាថម្តងទៀត។ \"អូ! តាមពិតឯងពិតជាចង់ទិញខោអាវខ្ញុំមែនហ្នឹង? ឯងសមតែនៅលីវពេញមួយជីវិតអញ្ចឹងហើយ! ទោះបីជាថ្ងៃណាមួយឯងងាប់នៅច្រកទ្វារខាងកើតក៏ដោយ ក៏គ្រប់គ្នានឹងទុកឱ្យឯងរលួយនៅទីនោះដែរ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីស្ត្រីនោះ និងកូនៗបានចាកចេញទៅ បុរសសក់កញីកញ៉ក់បានលោតឡើងទៅអង្គុយលើរបង រួចក៏ងាកទៅរកបុរសដែលកំពុងអង្គុយលើដីជាមួយនឹងទឹកមុខខឹងសម្បារ។ \"ខ្ញុំមិនចង់និយាយរឿងនេះរាល់ពេលដែលខ្ញុំឃើញបងទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំពិតជាមិនយល់ទាល់តែសោះថា ហេតុអីបានជាបងជ្រើសរើសរៀបការជាមួយស្ត្រីកាចសាហាវបែបនេះ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាមពិតទៅ បុរសសក់កញីកញ៉ក់នោះមិនមែនជានរណាក្រៅពី អ្នកយាមទ្វារ នៅច្រកទ្វារខាងកើតនៃទីរួមស្រុកឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្តីរបស់ស្ត្រីនោះនៅតែអង្គុយច្រហោងលើដី ហើយគាត់ឆ្លើយថា \"រឿងរបស់ខ្ញុំ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីភាពស្ងប់ស្ងាត់មួយសន្ទុះ អ្នកយាមទ្វារបាននិយាយថា \"លោកគ្រូ (Master) ឱ្យខ្ញុំមកប្រាប់បង។ លោកថាបងត្រូវចេះទប់ចិត្តក្នុងពេលឆាប់ៗខាងមុខនេះ ហើយចៀសវាងការឈ្លោះប្រកែកជាមួយនរណាម្នាក់\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់មកគាត់ក៏ងាកមើលទៅប្រហោងលើដំបូលផ្ទះ ហើយស្នាមញញឹមក៏លេចឡើងនៅលើមុខ ខណៈដែលគាត់បន្តថា \"លោកគ្រូក៏បានប្រាប់ទៀតថា ប្រសិនបើបងពិតជាមិនអាចទប់ចិត្តបានមែន នោះបងអាចបញ្ចេញកំហឹងលើប្រពន្ធបងបាន។ នាងចូលចិត្តបែបហ្នឹងស្រាប់ហើយ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្តីរបស់ស្ត្រីនោះបានងើបក្បាលមើលអ្នកយាមទ្វារ ហើយអ្នកក្រោយនេះក៏ប្រញាប់និយាយថា \"មិនអីទេ មិនអីទេ ខ្ញុំទទួលស្គាល់ថា លោកគ្រូមិនបាននិយាយបែបហ្នឹងទេ ខ្ញុំគ្រាន់តែប្រឌិតខ្លួនឯងទេ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសនោះបានក្រោកឈរឡើង ហើយគាត់មានកម្ពស់ទាបបន្តិច។ គាត់មានសម្បុរខ្មៅស្រអែម ហើយសាច់ដុំដែលប៉ោងឡើងនៅដើមដៃរបស់គាត់ បានធ្វើឱ្យក្រណាត់អាវរបស់គាត់តឹងណែន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គាត់ក៏មានសភាពខ្នងគមបន្តិចដែរ ហើយគាត់បានងាកទៅរកអ្នកយាមទ្វារ ខណៈដែលគាត់រអ៊ូថា \"ចឹង ដាហ្វឹង (Zheng Dafeng) ខ្ញុំសុខចិត្តប្តូរមកប្រើត្រកូលរបស់ឯងវិញ ប្រសិនបើលោកគ្រូសុខចិត្តនិយាយជាមួយឯងលើសពី ២០ ម៉ាត់ក្នុងពេលតែមួយ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកយាមទ្វារបានរាប់ពាក្យនៅក្នុងសារដែលលោកគ្រូរបស់ពួកគេបានប្រាប់ឱ្យមកបញ្ជូន ហើយពិតមែនមែន វាមានតិចជាង ២០ ម៉ាត់! គាត់បានជេរមេឃនៅពេលដឹងរឿងនេះ បន្ទាប់មកទឹកមុខអស់សង្ឃឹមបានលេចឡើងនៅលើមុខរបស់គាត់។ មើលទៅអ្វីដែលបុរសនោះនិយាយទៅកាន់គាត់ ពិតជាធ្វើឱ្យគាត់ឈឺចាប់ណាស់ ពីព្រោះវាជាការពិតដែលមិនអាចប្រកែកបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"តើលោកគ្រូមាននិយាយអ្វីផ្សេងទៀតទេ?\" បុរសខ្នងគមសួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង ឆ្លើយថា \"លោកគ្រូក៏បាននិយាយដែរថា បងត្រូវដោះស្រាយជាមួយបុរសម្នាក់នោះ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចិញ្ចើមរបស់បុរសខ្នងគមជ្រួញបន្តិច ហើយគាត់ក៏អង្គុយច្រហោងចុះម្តងទៀតតាមទម្លាប់ សម្លឹងមើលផ្ទះដែលបាក់របស់គាត់ ខណៈដែលគាត់រអ៊ូថា \"ហេតុអីខ្ញុំត្រូវធ្វើអញ្ចឹង?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង ពេបជ្រាយជាការឆ្លើយតប។ \"ក្នុងករណីណាក៏ដោយ នោះគឺជាបញ្ជាពីលោកគ្រូ។ បងអាចជ្រើសរើសធ្វើតាម ឬមិនធ្វើតាម វាមិនពាក់ព័ន្ធនឹងខ្ញុំឡើយ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសខ្នងគមបានស្ងប់ស្ងាត់មួយសន្ទុះ រួចនិយាយថា \"ទៅឱ្យឆ្ងាយទៅ។ ប្រសិនបើឯងព្យាយាមលួចខោអាវប្រពន្ធខ្ញុំម្តងទៀត ខ្ញុំនឹងបំបាក់ជើងទាំងបីរបស់ឯង!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង ស្រាប់តែផ្ទុះកំហឹងភ្លាមៗ។ \"លី អឺ (Li Er)! បងមិនអាចដើរចោទប្រកាន់ខ្ញុំបែបនេះបានទេ! តើនរណាជាអ្នកលួចខោអាវប្រពន្ធបង? តើបងអាចជឿរឿងបែបហ្នឹងបានយ៉ាងម៉េច? តើបងកើតអីហ្នឹង?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បុរសខ្នងគមបានងាកទៅរកអ្នកយាមទ្វារដែលកំពុងខឹង រួចសម្លឹងមើលគាត់ដោយស្ងៀមស្ងាត់ជាមួយនឹងទឹកមុខងងឹតស្លុប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចឹង ដាហ្វឹង មើលទៅដូចជាក្មេងស្រីដែលកំពុងអន់ចិត្ត ខណៈដែលគាត់ស្រែកក្នុងសំឡេងខឹង និងឈឺចាប់ថា \"មិនអីទេ ខ្ញុំនឹងមិនធ្វើបែបហ្នឹងទៀតទេ យល់ទេ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់មកគាត់ក៏ក្រោកឈរឡើង ហើយលោតទៅលើអាកាស ហោះទៅលើផ្លូវដូចជាស្លឹកឈើ។ លុះត្រាតែគាត់ទៅដល់ចម្ងាយឆ្ងាយ ទើបគាត់ហ៊ានបង្ហាញធាតុពិតរបស់គាត់។ \"លី អឺ ខ្ញុំនឹងទៅរកប្រពន្ធបងឥឡូវនេះ ដើម្បីទិញខោអាវក្នុងរបស់នាង!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលគាត់កំពុងនិយាយបែបនេះ គាត់កំពុងរត់ចេញទៅលឿនជាងខ្យល់ទៅទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ បុរសខ្នងគមមិនមានបំណងដេញតាមគាត់ឡើយ ហើយគាត់គ្រាន់តែពេបជ្រាយថា \"អាល្ងង់\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកទាំងបីបានត្រឡប់ទៅកាន់ការិយាល័យមន្ត្រីត្រួតពិនិត្យឡដុតនំវិញ ហើយ ជុយ មីងហួង កំពុងអង្គុយនៅក្នុងសាលធំ ដោយបានរង់ចាំពួកគេមួយសន្ទុះធំហើយ។ បន្ទាប់ពីបានជួបស្ត្រីដែលមិនធ្លាប់ស្គាល់នោះ ជុយ មីងហួង បានក្រោកឈរឡើង និងងក់ក្បាលជាការទទួលស្គាល់ ដែលស្ត្រីនោះក៏បានឆ្លើយតបវិញដោយការងក់ក្បាលដែរ ប៉ុន្តែទឹកមុខរបស់នាងនៅតែត្រជាក់ដូចដើម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>តាមសម្ដីរបស់ លីវ ប៉ាឈាវ នៅពេលនិយាយអំពីនាងនៅពីក្រោយខ្នង នាងមើលទៅដូចជាមនុស្សគ្រប់គ្នានៅក្រោមមេឃសុទ្ធតែជំពាក់ប្រាក់នាងយ៉ាងច្រើនអញ្ចឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីអ្នកទាំងបីបានអង្គុយចុះ ជុយ មីងហួង បានងាកទៅរក លីវ ប៉ាឈាវ ជាមួយនឹងស្នាមញញឹម ខណៈដែលគាត់និយាយថា \"វាជារឿងល្អដែលឯងអាចទប់ចិត្តមិនវាយប្រហារ។ បើមិនដូច្នោះទេ ឯងនឹងមានបញ្ហាធំមិនខាន។ ឯងមិនបានឃើញអ្វីដែលបានកើតឡើងអម្បាញ់មិញទេ ប៉ុន្តែមន្ត្រីត្រួតពិនិត្យឡដុតនំរបស់យើង លោក សុង ទើបតែបានផ្លាស់ប្តូរកណ្តាប់ដៃចំនួនបីជាមួយនឹងស្វាលើកភ្នំនោះនៅលើវិថីទ្រព្យសម្បត្តិ\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ចាប់ពីពេលនេះតទៅ មិនថាឯងជួបឱកាសល្អយ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំសូមណែនាំឱ្យឯងកុំចាញ់នឹងការល្បួង ហើយកុំធ្វើអ្វីទាំងអស់\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទឹកមុខចង់ដឹងបានលេចឡើងនៅលើមុខរបស់ លីវ ប៉ាឈាវ ខណៈដែលគេសួរថា \"តើវាអាចទៅរួចទេដែលអាស្វាចាស់នោះបានផ្ដួល សុង ចាងជិន ដោយប្រើតែកណ្តាប់ដៃបី? តើ សុង ចាងជិន អន់ដល់ថ្នាក់ហ្នឹងមែនទេ? តើគ្រប់គ្នាមិនបាននិយាយថា គាត់ជិតនឹងឈានដល់កម្រិតទី ១០ ទៅហើយទេអី?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជុយ មីងហួង បានដកដង្ហើមធំដោយអស់សង្ឃឹម ខណៈដែលគាត់ឆ្លើយថា \"ពួកយើងកំពុងរស់នៅក្រោមដំបូលផ្ទះរបស់លោក សុង តើវាអាចធ្វើឱ្យឯងងាប់មែនទេ បើឯងនិយាយឱ្យមានសុជីវធម៌ជាងនេះបន្តិចចំពោះគាត់?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"គឺលោក សុង ទេដែលជាអ្នកមានប្រៀបជាងបន្តិច\" ចិន សុងហ្វឹង និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាគាត់មិនមានទំនាក់ទំនងអ្វីជាមួយ សុង ចាងជិន ក៏ដោយ ក្នុងនាមជាអ្នកបដិបត្តិ ចិន សុងហ្វឹង ក៏នៅតែមិនអាចជួយអ្វីបានក្រៅពីមានអារម្មណ៍ស្ញប់ស្ញែង បន្ទាប់ពីបានឮអំពីស្នាដៃដ៏អស្ចារ្យបែបនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាពិតជាគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលណាស់ដែលគិតថា អ្នកក្បាច់គុនដ៏សុទ្ធសាធម្នាក់អាចតទល់នឹង ស្វាលើកភ្នំ ដោយមិនប្រើអ្វីក្រៅពីកម្លាំងកាយរបស់គាត់ ហើយថែមទាំងមានប្រៀបជាងនៅក្នុងការប៉ះទង្គិចនោះទៀត!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្ត្រីនោះបានអង្គុយនៅម្ខាង ដោយសម្រាកទាំងបិទភ្នែក ខណៈដែលដៃរបស់នាងដាក់លើភ្លៅ ហើយម្រាមដៃរបស់នាងបានកម្រើកបន្តិចនៅពេលឮបែបនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដំបូងឡើយ នាងបានគ្រោងនឹងបន្តរុករកទីរួមស្រុក ប៉ុន្តែ ចិន សុងហ្វឹង បានតាមរកនាងឃើញ និងនាំនាងទៅរក លីវ ប៉ាឈាវ មុនពេលអ្នកទាំងបីត្រឡប់មកការិយាល័យមន្ត្រីត្រួតពិនិត្យឡដុតនំជាមួយគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជានាងក៏មានត្រកូល ចិន ដូចគ្នាដែរ ក៏នាងមិនខ្វល់ថា ចិន សុងហ្វឹង នឹងអាចទទួលបានអ្វីពីដើមលីងឈូចាស់នោះ ឬតើគេនឹងអាចទទួលបានស្លឹកលីងឈូដែលជាពរជ័យពីដូនតាចំនួនប៉ុន្មាននោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែល ចិន សុងហ្វឹង បានតាមរកនាងឃើញ នាងអាចដឹងយ៉ាងច្បាស់ថា គាត់កំពុងបង្ខំទប់ចិត្តនឹងភាពរំភើបរបស់គាត់ ដូច្នេះវាទំនងជាថា គាត់អាចទទួលបានស្លឹកលីងឈូច្រើនជាងចំនួនដែលត្រូវបានព្យាករណ៍ដោយមេត្រកូលត្រកូលចិននៅខេត្តកន្ទុយនាគ (Dragon Tail County) ទៅទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ ស្រាប់តែផ្ទុះសំណើចយ៉ាងខ្លាំង ខណៈដែលគេនិយាយថា \"ខ្ញុំសប្បាយចិត្តណាស់ដែលអាខូចនោះត្រូវបានគេទប់ក្បាលបានខ្លះ! ខ្ញុំមិនចង់ជឿទេថា លោកត្រូវបានក្មេងប្រុសធម្មតាម្នាក់បញ្ឆោតឱ្យរត់ពេញទីរួមស្រុកបែបហ្នឹង! ខ្ញុំអាចយកឿងកំប្លែងនេះទៅនិយាយនៅ វាលខ្យល់រន្ទះ បានដល់ទៅ ១០ ឆ្នាំទៀតឯណោះ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"ដោយសារតែពួកអាស៊ុនស្កោចទាំងនោះមានចិត្តចង្អៀត និងឆេវឆាវ ពួកគេច្បាស់ជាស្ទុះចេញមក ហើយប្រកាសថា វាលខ្យល់រន្ទះ របស់យើងកំពុងប្រឌិតរឿងមិនពិតជាមិនខាន។ ប្រសិនបើវាមិនមែនដោយសារការបំពានច្បាប់នៃទីរួមស្រុកនេះត្រូវបង់ថ្លៃខ្ពស់ពេកទេ ខ្ញុំប្រាកដជាបានកត់ត្រាគ្រប់យ៉ាងនៅក្នុងរតនសម្បត្តិកត់ត្រា ដើម្បីឱ្យខ្ញុំមានភស្តុតាងសម្រាប់គាំទ្ររឿងនេះមិនខាន!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទឹកមុខរបស់ ជុយ មីងហួង ស្រាប់តែប្រែប្រួលបន្តិច ខណៈដែលគាត់ហៅក្នុងសំឡេងមាំថា \"ប៉ាឈាវ!\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់ស្ត្រីនោះក៏បើកឡើងនៅខណៈពេលជិតគ្នាបំផុតនោះដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លីវ ប៉ាឈាវ ហៀបនឹងសួរសំណួរមួយ ប៉ុន្តែគេក៏បិទមាត់ភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មិនយូរប៉ុន្មាន សុង ចាងជិន ក៏បានមកដល់ ហើយបន្ទាប់ពីចូលមកក្នុងបន្ទប់ គាត់ក៏ងាកទៅរក លីវ ប៉ាឈាវ ជាមួយនឹងស្នាមញញឹម ខណៈដែលគាត់សួរថា \"តើមានរឿងអីកំប្លែងមែនទេ? ហេតុអីមិនចែករំលែកវាជាមួយខ្ញុំផង ដើម្បីឱ្យខ្ញុំបានសើចសប្បាយជាមួយដែរ?\"\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជុយ មីងហួង បានក្រោកឈរឡើងរួចជាស្រេច ដើម្បីទុកកៅអីឱ្យ សុង ចាងជិន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ សុង ចាងជិន គ្រាន់តែគ្រវីក្បាលទាំងស្នាមញញឹម ដោយបង្ហាញប្រាប់ ជុយ មីងហួង ថាវាមិនចាំបាច់ឡើយ។ បន្ទាប់មក គាត់ក៏បានអូសកៅអីមួយមកអង្គុយនៅក្បែរ លីវ ប៉ាឈាវ ទល់មុខនឹង ចិន សុងហ្វឹង និងស្ត្រីនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជា លីវ ប៉ាឈាវ តែងតែបង្ហាញអាកប្បកិរិយាបែបលេងសើច និងមិនសូវខ្វល់ខ្វាយក៏ដោយ ក៏គេមិនអាចជួយអ្វីបានក្រៅពីរឹងខ្លួន នៅពេលដែលស្ថិតនៅជិតអ្នកក្បាច់គុនម្នាក់ដែលទំនងជានឹងឈានដល់កម្រិតទី ១០ នាពេលណាមួយនាពេលអនាគតបែបនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាពិសេស នេះគឺជាអ្នកក្បាច់គុនម្នាក់ដែលល្បីល្បាញខាងចំណូលចិត្តសម្លាប់ពួកទេពកោសល្យ ហើយរឿងនោះរឹតតែធ្វើឱ្យ លីវ ប៉ាឈាវ មានអារម្មណ៍ភ័យខ្លាច និងញញើត។ នៅពីក្រោយខ្នង សុង ចាងជិន លីវ ប៉ាឈាវ តែងតែហៅឈ្មោះគាត់ដោយផ្ទាល់ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ នៅពេលដែល សុង ចាងជិន មកដល់ទីនេះផ្ទាល់ លីវ ប៉ាឈាវ មានអារម្មណ៍មិនស្រណុកក្នុងចិត្តទាល់តែសោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជាសំណាងល្អ ភាពមិនចេះអៀនខ្មាសតែងតែជាចរិតធម្មជាតិរបស់ លីវ ប៉ាឈាវ ហើយគេក៏បានបង្ហាញស្នាមញញឹមបញ្ជោរ ខណៈដែលគេនិយាយថា \"ពួកយើងទើបតែនិយាយអំពីការប្រយុទ្ធដ៏អស្ចារ្យរបស់លោកពូប្រឆាំងនឹងអាស្វាចាស់មកពីភ្នំស៊ុនស្កោចហ្នឹងឯង លោកពូ សុង\"។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\"នោះពិតជាការប្រយុទ្ធដែលនឹងត្រូវកត់ត្រាទុកក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលសូម្បីតែព្រះក៏ត្រូវភ្ញាក់ផ្អើលដែរ! រឿងតែមួយគត់ដែលអាចប្រៀបផ្ទឹមនឹងថាមពលដ៏អស្ចារ្យនៃកណ្តាប់ដៃរបស់លោកពូបាន គឺចិត្តមេត្តារបស់លោកពូហ្នឹងឯង។ ប្រសិនបើលោកពូមិនបានបន្ធូរដៃទេ អាស្វាចាស់នោះប្រាកដជាដេកស្លាប់នៅលើវិថីទ្រព្យសម្បត្តិបាត់ទៅហើយ! មនុស្សដូចរូបខ្ញុំ មិនអាចសូម្បីតែយកទៅប្រៀបធៀបនឹងកំពូលអ្នកក្បាច់គុនដែលគ្មានគូប្រៀបដូចជាលោកពូបានឡើយ!\"\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-21T04:42:13.868Z","699937a5afcf5201ea3fa800","អមតៈភាពនៃដាវ","sword-of-coming",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6998389c3eb7db3e81787554",49,"អំបែងដីដុត (Porcelain Shard)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69993adeafcf5201ea3fa815",51,"ជំពូកទី ៥០ (ភាគ២)៖ បុគ្គលដែលជោគវាសនាកំណត់ឱ្យធ្វើការធំ (One Who is Destined for Great Things)",84,1790177360725]