[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6998fc5371305ecf02517f6a":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",9,"យ៉ាវ ឡាវ","«គ្រូថ្នាំ?»\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្តីរបស់ចាស់ទុំ ស៊ាវ យ៉ាន បង្អង់បន្តិចមុននឹងបន្ត៖ «នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ មនុស្សគ្រប់គ្នាសុទ្ធតែចង់ក្លាយជាគ្រូថ្នាំ ប៉ុន្តែតើវាជារឿងងាយស្រួលក្នុងការក្លាយជាគ្រូថ្នាំមែនទេ? វាមានលក្ខខណ្ឌតម្រូវដ៏តឹងរ៉ឹងជាច្រើន...» រំពេចនោះ សំឡេងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ស្រទន់ចុះ ហើយគេងើបក្បាលឡើង៖ «តើខ្ញុំមានលក្ខណៈសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់មែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រីករាយនឹងការឃើញទឹកមុខភ្ញាក់ផ្អើលផង និងរំភើបផងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀននោះបានអង្អែលពុកចង្ការយឺតៗ។ បន្ទាប់ពីពិនិត្យមើល ស៊ាវ យ៉ាន ពីរបីវិនាទីទៀត លោកក៏និយាយទាំងទាល់ច្រកថា៖ «ទោះបីជាឯងស្ទើរតែមិនគ្រប់លក្ខណៈក៏ដោយ តែខ្ញុំជំពាក់គុណឯង។ ហឹម! មិនអីទេ ចាត់ទុកថាការបង្រៀននេះជាការសងគុណវិញចុះ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅចាស់ទុំដែលហាក់ដូចជាមិនសូវចង់បង្រៀន ស៊ាវ យ៉ាន គិតថាអាលោកម្ចាស់ចាស់នេះប្រហែលជាកុហកពីរឿងដែលគេ «ស្ទើរតែមិនគ្រប់លក្ខណៈ» ហើយ ប៉ុន្តែគេខ្ជិលនឹងសួរដេញដោលបន្ត។ ទោះបីជាមានភាពរំភើប ក៏គេនៅតែមានមន្ទិលសង្ស័យ៖ «ទោះបីជាខ្ញុំគ្រប់លក្ខណៈក៏ដោយ តែគ្រូថ្នាំត្រូវរៀនពីគ្រូថ្នាំដទៃទៀត។ តើលោកគឺជាគ្រូថ្នាំមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលមុខដ៏សង្ស័យរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ចាស់ទុំនោះបានងើបខ្លួនឡើងត្រង់ ហើយនិយាយដោយអំនួតថា៖ «ត្រូវហើយ ខ្ញុំគឺជាគ្រូថ្នាំ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ធ្វើភ្នែកស្លក់ៗ កែវភ្នែកដែលគេសម្លឹងទៅចាស់ទុំនោះប្រែជាភ្លឺថ្លា។ គ្រូថ្នាំ... ពួកគេពិតជាកម្រណាស់...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកគ្រូ ប្រសិនបើលោកមិនប្រកាន់ ខ្ញុំសុំសួរមួយ តើពីមុនលោកគឺជាគ្រូថ្នាំលំដាប់ថ្នាក់ទីប៉ុន្មានដែរ?» ស៊ាវ យ៉ាន លិតបបូរមាត់ ហើយសំឡេងដ៏ក្មេងខ្ចីរបស់គេបង្កប់ដោយភាពកោតក្រែង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ ទោះបីជាគ្រូថ្នាំកម្រមានក៏ដោយ ក៏នៅតែមានការបែងចែកកម្រិតដែរ។ ចាប់ពីទាបទៅខ្ពស់ កម្រិតគ្រូថ្នាំមានចាប់ពី ថ្នាក់ទី ១ ដល់ថ្នាក់ទី ៩។ ស្តេចគ្រាប់ថ្នាំ គូ ហឺ ដែលបានចម្រាញ់គ្រាប់ថ្នាំប្រមូលធាតុ (Gathering Qi Powder) ដែល ណាលីន យ៉ានរ៉ាន យកមកជូននោះ គឺជាគ្រូថ្នាំថ្នាក់ទី ៦ ហើយនៅក្នុងអាណាចក្រ ជា ម៉ា លោកត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាគ្រូថ្នាំកំពូល!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្នាក់ទីប៉ុន្មានមែនទេ? ហិហិ ខ្ញុំចាំមិនច្បាស់ទេ... នែ៎ ក្មេងតូច ចុះឯងចង់រៀន ឬមិនចង់?» ចាស់ទុំសួរទាំងអត់ធ្មត់ រួវគ្រវីក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង់! ពិតណាស់ ខ្ញុំចង់រៀន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន មិនរារែកទៀតឡើយ ហើយប្រញាប់ងក់ក្បាលតូចរបស់គេភ្លាមៗ។ គ្រូថ្នាំ ទោះបីជាស្ថិតនៅចំពោះមុខកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លាដូចជា បក្ខពួកពពកអ័ព្ទ (Faction of Misty Clouds) ក៏ដោយ ក៏នៅតែត្រូវបានគេផ្តល់ការគោរព និងកោតក្រែងដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ ឯងចង់រៀនមែនទេ? បើចង់រៀន ឯងត្រូវតែធ្វើពិធីសំពះគ្រូជាមុនសិន»។ ចាស់ទុំនោះអង្គុយលើថ្មពណ៌បៃតងមួយ រួចខ្វែងជើងរបស់លោក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំត្រូវធ្វើពិធីសំពះគ្រូផងមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចម្លែកមែន! បើមិនសំពះគ្រូ តើឯងរំពឹងឱ្យខ្ញុំបង្រៀនអ្វីៗដែលខ្ញុំដឹងដល់ឯងមែនទេ? ឯងកំពុងយល់សប្តិហើយ!» ចាស់ទុំពេបមាត់ មើលទៅចាស់ទុំដ៏តឹងរ៉ឹងម្នាក់នេះពិតជាឱ្យតម្លៃខ្លាំងណាស់លើទំនាក់ទំនងរវាងគ្រូ និងសិស្ស។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដោយទាល់ច្រក និងមានទឹកមុខជូរចត់ ស៊ាវ យ៉ាន មានតែគោរពធ្វើពិធីសំពះគ្រូទៅកាន់ចាស់ទុំ ដើម្បីក្លាយជាគ្រូថ្នាំដ៏មានកិត្តិយសម្នាក់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីឃើញ ស៊ាវ យ៉ាន សំពះគ្រូរួចរាល់ ចាស់ទុំនោះក៏ងក់ក្បាលដោយពេញចិត្ត។ នៅក្នុងសំឡេងរបស់លោក ចាប់ផ្តើមមានភាពជិតស្និទ្ធជាងមុន៖ «ខ្ញុំឈ្មោះ យ៉ាវ ឡាវ (Yao Lao)។ ចំពោះប្រភពដើមរបស់ខ្ញុំ ឯងមិនបាច់ដឹងនៅពេលនេះទេ ដើម្បីកុំឱ្យឯងបែកអារម្មណ៍។ អ្វីដែលឯងត្រូវដឹងគឺ... ស្តេចគ្រាប់ថ្នាំអីនោះ គឺជាកម្ទេចកម្ទីក្នុងក្រសែភ្នែកខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ញ័រទទ្រើត គេសម្លឹងមើលទឹកមុខមិនខ្វល់ខ្វាយរបស់ចាស់ទុំ រួចគិតថា៖ តើអាលោកម្ចាស់ចាស់នេះជានរណាទៅ? ស្តេចគ្រាប់ថ្នាំ គូ ហឺ ដ៏ល្បីល្បាញក្នុងអាណាចក្រ ជា ម៉ា បែរជាកម្ទេចកម្ទី? បើរឿងនេះដឹងដល់ក្រៅ ប្រហែលជាអាណាចក្រ ជា ម៉ា ទាំងមូល គិតថាគេឆ្កួតហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដកដង្ហើមធំតិចៗដើម្បីសង្កត់ភាពតក់ស្លុត ស៊ាវ យ៉ាន រំពៃភ្នែកចុះឡើង រួចសួរទាំងអន្ទះសាថា៖ «អឺ... លោកគ្រូ តើលោកនឹងជួយខ្ញុំឱ្យឡើងដល់ថាមពលកម្រិត ៧ ក្នុងរយៈពេលមួយឆ្នាំដោយរបៀបណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ទោះបីជាក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំកន្លងមកនេះ កម្លាំងធាតុរបស់ឯងតែងតែធ្លាក់ចុះក៏ដោយ ប៉ុន្តែគ្រឹះកម្លាំងធាតុរបស់ឯងគឺរឹងមាំជាងអ្នកដទៃឆ្ងាយណាស់។ ក្នុងការហ្វឹកហាត់កម្លាំងធាតុ គ្រឹះគឺជាអ្វីដែលសំខាន់បំផុត! បន្តិចទៀត ឯងនឹងដឹងថាបីឆ្នាំនេះបាននាំផលប្រយោជន៍អ្វីខ្លះមកឱ្យឯង!» ស្នាមញញឹមរបស់ យ៉ាវ ឡាវ សន្សឹមៗរលាយបាត់ ហើយលោកប្រែជាមានទឹកមុខម៉ឺងម៉ាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើល គេមិនដែលឮអ្នកណានិយាយថា ការត្រូវគេយកកម្លាំងទៅបាត់នឹងផ្តល់ផលប្រយោជន៍នោះទេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចុះតើពេលណាទើបលោកគ្រូបង្រៀនវិជ្ជាចម្រាញ់ថ្នាំដល់ខ្ញុំ?» ស៊ាវ យ៉ាន បង្វែរគំនិតទៅរកអ្វីដែលសំខាន់បំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ដើម្បីក្លាយជាគ្រូថ្នាំ ឯងត្រូវតែមានកម្លាំងធាតុធាតុភ្លើង។ ដូច្នេះ មុននឹងក្លាយជាគ្រូថ្នាំ ឯងត្រូវតែឡើងដល់លំដាប់អ្នកហឹកហាត់ជាមុនសិន និងរៀនពីវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុធាតុភ្លើង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន លាតដៃចេញ រួចសើចសួរថា៖ «វិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុធាតុភ្លើងមែនទេ? ហិហិ លោកគ្រូ ដោយសារខ្ញុំជាសិស្សរបស់លោក លោកគួរតែផ្តល់វិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុធាតុភ្លើង ថ្នាក់មេឃ (Tian Level) មកឱ្យខ្ញុំមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮបែបនេះ យ៉ាវ ឡាវ ក៏ស្តីបន្ទោស ស៊ាវ យ៉ាន ទាំងខឹងថា៖ «មែនទេ? តើឯងគិតថាវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុថ្នាក់មេឃ វាដូចជាដំឡូងនៅក្នុងដីមែនទេ? តើឯងហ៊ាននិយាយបែបហ្នឹងចេញមកបានយ៉ាងម៉េច?!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តាចាស់ ដោយសារខ្ញុំក្លាយជាសិស្សរបស់លោកហើយ លោកច្បាស់ជាមិនឱ្យខ្ញុំទៅរកវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុនៅក្នុងកុលសម្ព័ន្ធទេមែនទេ? វិធីសាស្ត្រធាតុភ្លើងកំពូលរបស់កុលសម្ព័ន្ធយើង មានត្រឹមតែថ្នាក់លឿង (Huang Level) កម្រិតខ្ពស់ប៉ុណ្ណោះ។ វាកំសត់ពេកហើយសម្រាប់គ្រូថ្នាំម្នាក់!» មុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បង្ហាញពីភាពក្រៀមក្រំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាក្បាលខូច ខ្ញុំគឺជាគ្រូរបស់ឯង មិនមែនតាចាស់ទេ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្តីមិនសូវគោរពរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ាវ ឡាវ ពេបមាត់នៅពេលលោកដឹងថា ស៊ាវ យ៉ាន មិនសូវខ្វល់ពីរឿងគោរពចាស់ទុំប៉ុន្មានឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ៊ឹម! ដោយសារឯងជាសិស្សរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងមិនឱ្យឯងហ្វឹកហាត់វិធីសាស្ត្រកំសត់ៗទាំងនោះទេ។ វិធីសាស្ត្រថ្នាក់មេឃមែនទេ? ខ្ញុំគ្មានទេ! ប៉ុន្តែខ្ញុំមានវិធីសាស្ត្រមួយដែលខ្លាំងជាងវិធីសាស្ត្រថ្នាក់មេឃធម្មតាទៅទៀត។ តើឯងចង់រៀនទេ?» ភ្នែកចាស់ជ្រីវជ្រួញរបស់ យ៉ាវ ឡាវ ស្រាប់តែប្រែជាមានល្បិចកល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្លាំងជាងវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុថ្នាក់មេឃ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បេះដូងរបស់គេលោតញាប់ខ្លាំង។ ស៊ាវ យ៉ាន លេបទឹកមាត់ ហើយនៅក្នុងកែវភ្នែកពណ៌ខ្មៅងងឹតរបស់គេ បង្កប់ដោយភាពរំពឹងទុក។ «ចុះតើវាជាវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុកម្រិតណាទៅ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថ្នាក់លឿង កម្រិតទាប»។ សំណើចតិចៗរបស់ យ៉ាវ ឡាវ ធ្វើឱ្យមុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គាំងស្ងៀម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តាចាស់ លោកកំពុងលេងសើចនឹងខ្ញុំមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សំឡេងដ៏ខឹងសម្បារបានបន្លឺឡើងលើកំពូលភ្នំ។ សម្លឹងមើលទឹកមុខក្រញូវរបស់យុវជននោះ យ៉ាវ ឡាវ ចាប់ផ្តើមសើច។ ការដែលអាចធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលមានចិត្តស្ងប់ប្រែជាខឹងសម្បារបែបនេះ បានធ្វើឱ្យលោកមានអារម្មណ៍ថាសម្រេចជោគជ័យម្យ៉ាង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើមានអ្វីចម្លែកចំពោះវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុមួយនោះ?» សម្លឹងមើលទឹកមុខលេងសើចរបស់ យ៉ាវ ឡាវ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ប្រែជាស្ងប់ស្ងាត់វិញភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាអាចវិវត្តបាន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បើកធំៗ ហើយគេសម្លឹងមុខ យ៉ាវ ឡាវ ដោយមិនដាក់ភ្នែក ដើម្បីរកមើលក្រែងលោកកុហក ប៉ុន្តែបន្ទាប់ពីពីរបីវិនាទីមក គេគ្រវីក្បាល៖ «មិនអាចទេ! ខ្ញុំមិនដែលឮថាមានវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុណាដែលអាចវិវត្តបានឡើយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហឹម! ឯងដឹងអ្វីទៅ? ទ្វីបកម្លាំងធាតុគឺធំធេងណាស់ ហើយរឿងចម្លែកៗតែងតែកើតមានជានិច្ច។ នៅក្នុងគំនិតដ៏ចង្អៀតរបស់ឯង ឯងសូម្បីតែមិនទាន់ចេញផុតពីអាណាចក្រ ជា ម៉ា ផង។ មានរឿងដែលមិនអាចទៅរួចជាច្រើន ដែលតាមពិតទៅវាអាចទៅរួច»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន បង្អង់បន្តិចមុននឹងនិយាយ៖ «ចុះតើលោកគ្រូធ្លាប់ឮពីវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុណាផ្សេងទៀតដែលអាចវិវត្តបានទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្នាមញញឹមរបស់ យ៉ាវ ឡាវ គាំងបន្តិច៖ «ដោយសារគ្មានអ្វីផ្សេងដូចវា ទើបបានជាវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុនេះមានតែមួយគត់!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាអាចវិវត្តបានមែនទេ?» សម្លឹងមើលទឹកមុខម៉ឺងម៉ាត់របស់ យ៉ាវ ឡាវ ស៊ាវ យ៉ាន ទប់ចិត្តមិនបានក៏សួរម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាអាចវិវត្តបាន!» យ៉ាវ ឡាវ ងក់ក្បាលយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើលោកគ្រូធ្លាប់សាកល្បងវាទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ... អត់ទេ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចុះតើមានអ្នកផ្សេងធ្លាប់សាកល្បងវាទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អឺ... អត់ដែរ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើថ្ងាសរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គេអាចមើលឃើញសរសៃកន្ត្រាក់។ ដៃរបស់គេក្តាប់ណែន គេព្យាយាមទប់អារម្មណ៍មិនឱ្យស្ទុះទៅដាល់ចាស់ទុំនោះ។ «ប្រសិនបើគ្មានអ្នកណាធ្លាប់សាកល្បងវាទេ តើលោកគ្រូដឹងយ៉ាងម៉េចថាវាអាចវិវត្តបាន?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វាត្រូវបានពន្យល់បែបហ្នឹងនៅក្នុងវិធីសាស្ត្រកម្លាំងធាតុ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើមានវិធីសាស្ត្របែបហ្នឹងមែនទេ?» គេជ្រួញចិញ្ចើម ស៊ាវ យ៉ាន រារែកមុននឹងនិយាយ៖ «តើលោកគ្រូអាចឱ្យខ្ញុំមើលវាបន្តិចបានទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ...» សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងចង់ដឹង យ៉ាវ ឡាវ ហើបមាត់ ប៉ុន្តែអ្វីដែលចេញមកមិនមែនជាអ្វីដែល ស៊ាវ យ៉ាន រំពឹងទុកឡើយ៖ «មិនបាច់ទេ មើលឥឡូវក៏គ្មានប្រយោជន៍ដែរ ចាំឯងក្លាយជាលំដាប់អ្នកហឹ្វកហាត់សិន ចាំខ្ញុំប្រគល់វាឱ្យឯង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដៃដែលលាតចេញរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គាំងនៅនឹងកន្លែង ហើយបន្ទាប់ពីមាត់របស់គេញ័រទទ្រើតមួយសន្ទុះ គេក៏បញ្ចេញពាក្យបីម៉ាត់៖ «លោកពិតជាសាហាវមែន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សើចយ៉ាងសប្បាយ យ៉ាវ ឡាវ មិនខ្វល់ពីកែវភ្នែកដ៏ខឹងសម្បាររបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ឡើយ ហើយនិយាយថា៖ «ភារកិច្ចបច្ចុប្បន្នរបស់យើង គឺធ្វើឱ្យកម្លាំងធាតុរបស់ឯងឡើងដល់កម្រិត ៧ ក្នុងរយៈពេល ១ ឆ្នាំ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន សង្កត់ភាពចង់ដឹង និងកំហឹងរឿងវិធីសាស្ត្រនោះ រួចសួរទាំងខាំធ្មេញថា «តើលោកគ្រូនឹងធ្វើវាដោយរបៀបណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវ ឡាវ និយាយទាំងទឹកមុខម៉ឺងម៉ាត់ថា៖ «នៅពេលដែលម្នាក់ចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់កម្លាំងធាតុ គោលដៅចម្បងគឺបង្កើតសាច់ដុំ និងពង្រឹងផ្លូវដែលថាមពលធាតុលំហូរក្នុងរាងកាយខាងក្នុង ដើម្បីឱ្យមានគ្រឹះសម្រាប់ពេលដែលពួកគេបញ្ចេញកម្លាំងធាតុនៅក្នុងខ្លួន។ ដោយសារមនុស្សនៅវ័យដូចឯង មានផ្លូវដែលថាមពលធាតុលំហូរក្នុងរាងកាយខ្សោយ និងងាយនឹងកែច្នៃ ឯងត្រូវតែធ្វើតាមជំហាននៃការហ្វឹកហាត់បន្តិចម្តងៗ ហើយឯងមិនអាចប្រើកម្លាំងពីខាងក្រៅដើម្បីបង្កើនល្បឿនហ្វឹកហាត់បានទេ បើមិនដូច្នោះទេ នៅពេលអនាគតដែលកម្លាំងធាតុរបស់ឯងកាន់តែខ្លាំង ផ្លូវដែលថាមពលធាតុលំហូរក្នុងរាងកាយរបស់ឯងនឹងមិនអាចទប់ទល់នឹងសម្ពាធនៃកម្លាំងធាតុដែលរុញច្រានតាមវិថីទាំងនោះឡើយ ហើយផ្លូវថាមពលរបស់ឯងនឹងផ្ទុះបែក ដែលជាពេលឯងត្រូវស្លាប់»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ដឹងរឿងនេះច្បាស់ដូច យ៉ាវ ឡាវ ដែរ ព្រោះក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំដែលគេពិការ ឪពុករបស់គេមានការបារម្ភយ៉ាងខ្លាំង ហើយលោកធ្លាប់ព្យាយាមបង្ខំរុញកម្លាំងធាតុចូលទៅក្នុងខ្លួន ស៊ាវ យ៉ាន ជាច្រើនដង ប៉ុន្តែរាល់ពេល លោកតែងតែឈប់នៅវិនាទីចុងក្រោយ ដូច្នេះ ស៊ាវ យ៉ាន ដឹងពីគ្រោះថ្នាក់ដែលពាក់ព័ន្ធ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>យ៉ាវ ឡាវ លួចមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងស្ងប់ស្ងាត់ រួចងក់ក្បាលដោយពេញចិត្ត។ «ប៉ុន្តែនោះសម្រាប់តែអ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។ ឯងគឺខុសគេ។ គ្រឹះខាងក្នុងរបស់ឯងគឺរឹងមាំ និងគួរឱ្យទុកចិត្តតាំងពីបីឆ្នាំមុនមកម៉្លេះ ហើយចាប់តាំងពីពេលនោះមក ដោយសារតែចរិតរឹងមាំរបស់ឯង ឯងមិនដែលឈប់ហ្វឹកហាត់ថាមពលកំលាំងធាតុ (Qi) ឡើយ។ ដូច្នេះ គ្រឹះរបស់ឯងនាពេលនេះ ខ្ញុំអាចនិយាយបានថាវាអស្ចារ្យណាស់!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ៊ីចឹង លោកគ្រូចង់ប្រើកម្លាំងពីខាងក្រៅដើម្បីហ្វឹកហាត់ឱ្យខ្ញុំមែនទេ? ដូចជាគ្រាប់ថ្នាំជាដើម?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រហែលជាបែបហ្នឹង។ ប៉ុន្តែជាមួយនឹងភាពរឹងមាំនៃផ្លូវដែលថាមពលកំលាំងធាតុហូរក្នុងរាងកាយរបស់ឯងនាពេលនេះ ឯងនឹងមិនអាចទ្រាំទ្រនឹងកម្លាំងនៃគ្រាប់ថ្នាំណាដែលឆ្លងកាត់ផ្លូវថាមពលរបស់ឯងឡើយ។ សូម្បីតែគ្រាប់ថ្នាំប្រមូលធាតុកម្រិតបឋមក៏ឯងមិនអាចប្រើបានដែរ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គ្រាប់ថ្នាំប្រមូលធាតុកម្រិតបឋម...» ស៊ាវ យ៉ាន ចង់ពេបមាត់ម្តងទៀត។ នៅក្នុងអាណាចក្រ ជា ម៉ា គ្រាប់ថ្នាំប្រមូលធាតុមួយគ្រាប់មានតម្លៃកប់ពពក។ ប៉ុន្តែចេញពីមាត់គ្រូរបស់គេ គ្រាប់ថ្នាំនេះក្លាយជា «របស់កម្រិតបឋម» ទៅវិញ។ ភាពខុសគ្នាដ៏ខ្លាំងនេះធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន គាំងស្ងៀម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចុះផែនការរបស់លោកគ្រូ?» ដកដង្ហើមវែងៗ ស៊ាវ យ៉ាន ងើបស្មារតីឡើងវិញ ហើយជ្រួញចិញ្ចើមម្តងទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ ដោយសារគ្រាប់ថ្នាំវាខ្លាំងពេក និងអាចធ្វើឱ្យខូចផ្លូវដែលថាមពលធាតុលំហូរក្នុងរាងកាយរបស់ឯង យើងត្រូវប្រើវិធីសាស្ត្រដែលស្រទន់ជាងនេះ!» យ៉ាវ ឡាវ ញញឹម ហើយនិយាយថា៖ «ថ្ងៃស្អែក ចូររៀបចំឱ្យខ្ញុំនូវ ស្មៅខៀវស្លឹកស្វាយ (Purple Leaved Bluegrass) ចំនួន ៣ ដើម តាមតែអាចរកបាន កាន់តែចាស់ កាន់តែល្អ។ លើសពីនេះ ខ្ញុំត្រូវការ ផ្កាលាងឆ្អឹង (Bone Washing Flower) ចំនួន ២ ដើម អាយុកាលប៉ុន្មានក៏បាន។ អូ៎ ត្រូវហើយ ខ្ញុំក៏ត្រូវការស្នូលបិសាច (Monster Core) ធាតុឈើ កម្រិត ១ មួយគ្រាប់ដែរ។ ទាំងនេះសុទ្ធតែជាវត្ថុធាតុដើមកម្រិតទាប ដូច្នេះឯងគួរតែអាចរកបាន... មានមនុស្សមកហើយ ខ្ញុំនឹងត្រឡប់ទៅក្នុងចិញ្ចៀនវិញ! ហើយត្រូវចាំ កុំឱ្យអ្នកណាដឹងពីអត្ថិភាពរបស់ខ្ញុំឱ្យសោះ រួមទាំងគ្រួសារដែលជិតស្និទ្ធបំផុតរបស់ឯងផងដែរ»។ បន្ទាប់ពីនិយាយរួច យ៉ាវ ឡាវ មិនខ្វល់ពី ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងភ្ញាក់ផ្អើលឡើយ ហើយក៏លោតចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀនពណ៌ខ្មៅ។ ចិញ្ចៀនញ័រតិចៗ រួចក៏ហោះទៅពាក់លើម្រាមដៃរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស្មៅខៀវស្លឹកស្វាយ ៣ ដើម? ផ្កាលាងឆ្អឹង ២ ដើម? ស្នូលបិសាចធាតុឈើមែនទេ? តាចាស់ លោកប្រាកដទេ? តើលោកស្មានថាខ្ញុំជាព្រះអង្គម្ចាស់មែនទេ? របស់ទាំងអស់នេះ បូកបញ្ចូលគ្នាអស់ជាង ១០០០ កាក់មាស! បន្ទាប់ពីសន្សំលុយជាច្រើនឆ្នាំ ដោយការផ្ដាច់បាយ និងមិនដែលទិញរបស់ប្រើប្រាស់ផ្ទាល់ខ្លួន ខ្ញុំមានត្រឹមតែ ៤០០ កាក់មាសប៉ុណ្ណោះ។ វាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់តែទិញស្នូលបិសាចធាតុឈើ កម្រិត ១ មួយគ្រាប់ប៉ុណ្ណោះ!» ស៊ាវ យ៉ាន ចង្អុលទៅចិញ្ចៀនដែលនៅស្ងៀម រួចជេរប្រទេច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«នោះគឺជាបញ្ហារបស់ឯង។ ហិហិ អ្នកដទៃប្រាកដជាចង់បានទឹកវិញ្ញាណជំនួយកម្លាំងរបស់ខ្ញុំខ្លាំងណាស់ តែអ្វីដែលខ្ញុំសុំឯង គឺគ្រាន់តែឱ្យឯងរកលុយទិញវត្ថុធាតុដើមប៉ុណ្ណោះ ឯងបែរជាមកយំទារអីទៅវិញ...» សំឡេងសើចចំអករបស់ យ៉ាវ ឡាវ បន្លឺឡើងក្នុងចិត្តរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចង្រៃមែន! របស់ដែលគ្រូថ្នាំធ្វើ មានតែអ្នកមានទេ ទើបអាចទិញបាន»។ ស៊ាវ យ៉ាន សើចទាំងទាល់ច្រក។ ប្រាក់ឧបត្ថម្ភប្រចាំខែរបស់គេមានត្រឹមតែ ២០ កាក់មាសប៉ុណ្ណោះ។ នេះមិនមែនជាចំនួនតិចតួចទេ វាក៏គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់គ្រួសារធម្មតាមួយរស់នៅបានពេញមួយឆ្នាំ! ប៉ុន្តែលុយដែលគេមាន គឺស្ទើរតែមិនគ្រាន់សម្រាប់ទិញរបស់តែមួយមុខក្នុងចំណោមរបស់ដែល យ៉ាវ ឡាវ ត្រូវការឡើយ។ នេះគឺជាភាពខុសគ្នារវាងគ្រូថ្នាំ និងអ្នកដទៃ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហឹម មើលទៅខ្ញុំប្រហែលជាត្រូវខ្ចីពីអ្នកណាម្នាក់ហើយ...» បញ្ចេញដង្ហើមដ៏ក្រៀមក្រំ ស៊ាវ យ៉ាន សន្សឹមៗរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់ឡើងវិញ ហើយផ្ទៃមុខតូចរបស់គេក៏ប្រែជាធម្មតា។ ងាកក្បាលទៅរកផ្លូវឡើងភ្នំ គេអាចមើលឃើញស្រមោលពណ៌ស្វាយមួយ កំពុងឡើងភ្នំយ៉ាងរហ័សដូចជាវិញ្ញាណ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-21T00:29:07.290Z","2026-03-30T12:45:28.047Z","6998fc5371305ecf02517f6a","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6998f9fb71305ecf02517f60",8,"ចាស់ទុំអាថ៌កំបាំង",{"id":26,"number":27,"title":28},"6998fec971305ecf02517f74",10,"ការខ្ចីប្រាក់ (Borrowing Money)",322,1790177374630]