[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6998f9fb71305ecf02517f60":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",8,"ចាស់ទុំអាថ៌កំបាំង","ដើរចេញពីសាលធំដោយមិនបញ្ចេញអារម្មណ៍អ្វីទាំងអស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងមានចិត្តមួហ្មង បានធ្វើតាមទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃរបស់គេ ដោយសន្សឹមៗឡើងទៅលើកំពូលភ្នំនៅខាងក្រោយអគារកុលសម្ព័ន្ធ។ អង្គុយនៅលើកំពូលភ្នំ ស៊ាវ យ៉ាន សម្លឹងមើលទៅកំពូលភ្នំដ៏ខ្ពស់ស្រឡះនៅឆ្ងាយៗដែលត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយអ័ព្ទយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់។ នៅទីនោះ ក្នុងចំណោមអ័ព្ទ គឺជាជួរភ្នំបិសាចវិញ្ញាណ (Magic Beast Mountain Range) ដ៏ល្បីល្បាញរបស់អាណាចក្រ ជា ម៉ា (Jia Ma)។\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ អំណាចអើយអំណាច... នៅក្នុងលោកនេះ បើគ្មានអំណាចទេ សូម្បីតែលាមកក៏ឯងមិនស្មើផង។ យ៉ាងហោចណាស់ ក៏គ្មានអ្នកណាចង់ទៅជាន់លាមកដែរ»។ ស្មារបស់យុវជននោះគ្រវីឡើងចុះតាមដង្ហើម សំឡេងត្អូញត្អែរតិចៗបែបចំអកឱ្យខ្លួនឯងបានបន្លឺឡើងពេញកំពូលភ្នំ បង្កប់ដោយភាពក្រៀមក្រំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ចាប់ទាញសក់ខ្លួនឯង ហើយខាំបបូរមាត់រហូតដល់ដឹងរសជាតិឈាមក្នុងមាត់។ ទោះបីជាគេមិនបានបញ្ចេញអារម្មណ៍នៅក្នុងសាលធំក៏ដោយ ប៉ុន្តែសម្តីរបស់ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បានចាក់ដោតបេះដូងរបស់គេដូចជាមុខកាំបិត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំនឹងមិនឱ្យនរណាម្នាក់មកប្រមាថបែបនេះទៀតឡើយ!» លាតបាតដៃឆ្វេងដែលនៅមានស្នាមរបួសឈាមពីព្រឹត្តិការណ៍ថ្ងៃនេះ សំឡេងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស្អកៗតែរឹងមាំបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ ក្មេងតូច មើលទៅឯងប្រហែលជាត្រូវការជំនួយហើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន កំពុងតែប្តេជ្ញាចិត្ត សំឡេងសើចបែបចាស់ទុំដ៏ចម្លែកមួយបានបន្លឺចូលត្រចៀករបស់គេ។ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រែទឹកមុខភ្លាមៗ ហើយងាកក្រោយយ៉ាងរហ័ស។ គេសម្លឹងមើលជុំវិញខ្លួនដូចជាភ្នែកឥន្ទ្រី ប៉ុន្តែរកមិនឃើញសូម្បីតែស្រមោលមនុស្ស...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ ឈប់រកទៅ ខ្ញុំនៅនឹងម្រាមដៃរបស់ឯងហ្នឹង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែល ស៊ាវ យ៉ាន គិតថាខ្លួនឯងកំពុងមានអារម្មណ៍ច្រឡំ សំឡេងសើចដ៏ចម្លែកនោះក៏បន្លឺឡើងម្តងទៀត។ ប្រស្រីភ្នែករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន រួញតូច ហើយគេក៏សម្លឹងទៅកាន់ចិញ្ចៀនពណ៌ខ្មៅនៅដៃស្តាំរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកកំពុងនិយាយមែនទេ?» ទប់ចិត្តដែលកំពុងលោតញាប់ ស៊ាវ យ៉ាន ព្យាយាមរក្សាសំឡេងឱ្យនៅស្ងប់ស្ងាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្មេងតូច ឯងពិតជាស្ងប់ស្ងាត់ល្អណាស់ ដែលមិនភ័យរហូតដល់បាត់បង់ស្មារតី»។ សំឡេងបែបចំអកបានបន្លឺចេញពីចិញ្ចៀន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើលោកជានរណា? ហេតុអ្វីបានជាលោកនៅក្នុងចិញ្ចៀនរបស់ខ្ញុំ? តើលោកចង់ធ្វើអ្វី?» បន្ទាប់ពីធ្វើឱ្យចិត្តស្ងប់ ស៊ាវ យ៉ាន បានសួរសំណួរសំខាន់ៗភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំជានរណា? ឯងមិនចាំបាច់ដឹងទេ ខ្ញុំមិនធ្វើបាបឯងឡើយ។ ហាហាហា ច្រើនឆ្នាំមកនេះ ទីបំផុតខ្ញុំបានរកឃើញមនុស្សដែលមានព្រលឹងខ្លាំងគ្រាន់បើម្នាក់ហើយ។ ពិតជាសំណាងមែន! ហិហិ ខ្ញុំគួរតែអរគុណឯងសម្រាប់ការផ្តល់ចំណីឱ្យខ្ញុំក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំកន្លងមកនេះ បើមិនដូច្នេះទេ ខ្ញុំប្រហែលជានៅដេកលក់នៅឡើយទេ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ផ្តល់ចំណី?» ស៊ាវ យ៉ាន ធ្វើភ្នែកស្លក់ៗទាំងងឿងឆ្ងល់។ មួយសន្ទុះក្រោយមក មុខរបស់គេប្រែជាខ្មៅងងឹត ហើយសម្តីដ៏ត្រជាក់ក៏លោតចេញពីចន្លោះធ្មេញទាំងលំបាកថា៖ «ការបាត់បង់កម្លាំងធាតុរបស់ខ្ញុំ... គឺជាស្នាដៃរបស់លោកមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ ខ្ញុំមានការចាំបាច់ត្រូវធ្វើបែបហ្នឹង ក្មេងតូចកុំខឹងនឹងខ្ញុំអី»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាខូច!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ដែលធម្មតាជាមនុស្សស្ងប់ស្ងាត់ បានប្រែជាខឹងសម្បារដូចមនុស្សឆ្កួត។ មុខមាត់ដ៏តូចច្រឡឹងរបស់គេពេញទៅដោយភាពសាហាវយឃ្នង ដោយមិនខ្វល់ថាចិញ្ចៀននោះជាកេរដំណែលតែមួយគត់របស់ម្តាយគេឡើយ គេបានកន្ត្រាក់វាចេញពីម្រាមដៃ ហើយគ្រវែងវាទៅក្នុងជ្រោះដោយអស់ពីកម្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដែលចិញ្ចៀននោះចាកចេញពីដៃ ស្មារតីរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ក៏ស្រឡះឡើងវិញ។ គេប្រញាប់ចង់ស្ទុះទៅចាប់ចិញ្ចៀនដែលកំពុងហោះនោះមកវិញ ប៉ុន្តែចិញ្ចៀនបានផុតពីមាត់ជ្រោះ ហើយកំពុងធ្លាក់ចុះទៅក្រោមបាត់ទៅហើយ... សម្លឹងមើលចិញ្ចៀនដែលបាត់ទៅក្នុងអ័ព្ទ ស៊ាវ យ៉ាន គាំងស្ងៀមអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ។ ចុងក្រោយ ទឹកមុខដ៏សាហាវរបស់គេក៏រលាយបាត់ ហើយប្រែជាស្ងប់ស្ងាត់វិញ។ គេទះថ្ងាសខ្លួនឯងទាំងស្តាយក្រោយ៖ «ល្ងង់មែន! ខ្ញុំឆេវឆាវពេកហើយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលដឹងថា ជនដៃដល់ដែលធ្វើឱ្យគេរងភាពអាម៉ាស់អស់រយៈពេលបីឆ្នាំ គឺជាចិញ្ចៀនដែលគេពាក់ជាប់នឹងខ្លួនជានិច្ច វាមិនមែនជារឿងចម្លែកទេដែល ស៊ាវ យ៉ាន មានប្រតិកម្មខ្លាំងបែបនេះ។ បន្ទាប់ពីអង្គុយនៅមាត់ជ្រោះអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរ ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីក្បាលទាំងអស់សង្ឃឹម។ ក្រោកឈរឡើង រៀបនឹងត្រឡប់ទៅវិញ ប៉ុន្តែភ្នែករបស់គេបែរជាបើកធំៗ ហើយម្រាមដៃរបស់គេចង្អុលទៅកាន់របស់ដែលនៅចំពោះមុខទាំងញ័រទទ្រើត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅចំពោះមុខ ស៊ាវ យ៉ាន គឺចិញ្ចៀនពណ៌ខ្មៅងងឹតនោះ កំពុងអណ្តែតនៅលើអាកាស។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យ ស៊ាវ យ៉ាន ភ្ញាក់ផ្អើលបំផុត គឺវិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀននោះ មានរូបរាងជាចាស់ទុំម្នាក់ កំពុងអណ្តែតនៅពីលើចិញ្ចៀន...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ ក្មេងតូច ឯងមិនបាច់ខឹងដល់ថ្នាក់ហ្នឹងទេដឹង? ខ្ញុំគ្រាន់តែយកកម្លាំងធាតុរបស់ឯងអស់រយៈពេលបីឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ»។ វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀននោះញញឹមដាក់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងភ្ញាក់ផ្អើល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ញ័រទទ្រើត គេព្យាយាមសង្កត់កំហឹង រួចនិយាយថា៖ «អាលោកម្ចាស់ចាស់ ដោយសារលោកពួននៅក្នុងចិញ្ចៀន លោកប្រាកដជាដឹងហើយថា លោកធ្វើឱ្យខ្ញុំឈឺចាប់ប៉ុណ្ណា ចាប់តាំងពីលោកយកកម្លាំងធាតុរបស់ខ្ញុំទៅ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែតាមរយៈភាពអាម៉ាស់ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំនេះ ឯងបានរឹងមាំជាងមុនមែនទេ? តើឯងគិតថា កាលពីបីឆ្នាំមុន ឯងអាចមានភាពអត់ធ្មត់ និងផ្នត់គំនិតបែបនេះទេ?» ស៊ាវ យ៉ាន ជ្រួញចិញ្ចើម ប៉ុន្តែអារម្មណ៍របស់គេចាប់ផ្តើមស្ងប់ស្ងាត់ទៅវិញ។ បន្ទាប់ពីកំហឹងរលាយបាត់ ភាពត្រេកអរបន្តិចបន្តួចបានចូលមកជំនួសវិញ។ ដោយសារគេបានដឹងពីមូលហេតុដែលកម្លាំងធាតុបាត់បង់ នោះមានន័យថាទេពកោសល្យរបស់គេបានត្រឡប់មកវិញហើយ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រង្វិលកដៃបន្តិច ស៊ាវ យ៉ាន បញ្ចេញដង្ហើមវែងៗ ហើយនិយាយថា៖ «ទោះបីជាខ្ញុំមិនដឹងថាលោកជានរណា ប៉ុន្តែខ្ញុំចង់ដឹងថា តើលោកមានគម្រោងនៅក្នុងចិញ្ចៀនដើម្បីលួចកម្លាំងធាតុរបស់ខ្ញុំបន្តទៀតឬយ៉ាងណា? បើដូច្នោះមែន ខ្ញុំសុំឱ្យលោកទៅរកម្ចាស់ថ្មីចុះ ខ្ញុំគ្មានលទ្ធភាពចិញ្ចឹមលោកបន្តទៀតទេ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ អ្នកដទៃមិនមានថាមពលវិញ្ញាណ (Soul Perception) ខ្លាំងដូចឯងឡើយ»។ វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀនអង្អែលពុកចង្ការបស់គាត់៖ «ដោយសារខ្ញុំសម្រេចចិត្តបង្ហាញខ្លួនហើយ ដូច្នេះដរាបណាគ្មានការអនុញ្ញាតពីឯង ខ្ញុំនឹងមិនយកកម្លាំងធាតុរបស់ឯងទៀតទេ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន ពេបមាត់ រួចចំអកដោយមិននិយាយអ្វីទាំងអស់។ គេបានសម្រេចចិត្តរួចហើយថា មិនថាវិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀននិយាយអ្វីក៏ដោយ គេនឹងមិនទុកចិញ្ចៀននោះនៅក្បែរខ្លួនឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្មេងតូច តើឯងចង់ក្លាយជាអ្នកខ្លាំងទេ? តើឯងចង់ឱ្យអ្នកដទៃគោរពឯងទេ?» ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន បានសម្រេចចិត្តថាមិនពាក់ព័ន្ធជាមួយវិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀននោះទៀតក៏ដោយ ប៉ុន្តែបេះដូងរបស់គេចាប់ផ្តើមលោតញាប់ភ្លាមៗនៅពេលឮពាក្យទាំងនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឥឡូវខ្ញុំដឹងពីមូលហេតុដែលកម្លាំងធាតុរបស់ខ្ញុំបាត់ទៅហើយ ដូច្នេះជាមួយនឹងទេពកោសល្យរបស់ខ្ញុំ ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំត្រូវការលោកដើម្បីក្លាយជាអ្នកខ្លាំង?» បញ្ចេញដង្ហើមតិចៗ ស៊ាវ យ៉ាន និយាយយ៉ាងរលូន។ គេដឹងថាគ្មានអាហារថ្ងៃត្រង់ណាដែលមិនអស់លុយឡើយនៅក្នុងលោកនេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្មេងតូច ទោះបីជាទេពកោសល្យរបស់ឯងល្អគ្រាន់បើ ប៉ុន្តែឯងគួរដឹងថា ឯងមានអាយុ ១៥ ឆ្នាំទៅហើយ តែកម្លាំងធាតុនៅត្រឹមតែ កម្រិត ៣ ប៉ុណ្ណោះ។ ខ្ញុំឮមកថា ពិធីពេញវ័យរបស់ឯងគឺនៅឆ្នាំក្រោយមែនទេ? តើឯងគិតថា ក្នុងរយៈពេលតែមួយឆ្នាំ ដោយប្រើត្រឹមតែទេពកោសល្យ និងការខិតខំ ឯងអាចឡើងដល់ កម្រិត ៧ បានទេ? លើសពីនេះ ក្មេងស្រីដែលឯងបានសន្យាថានឹងប្រកួតជាមួយនៅ ៣ ឆ្នាំក្រោយ ក៏មានទេពកោសល្យមិនអន់ដែរ។ ឯងចង់តាមឱ្យទាន់ និងលើសនាង? វាមិនមែនជារឿងងាយស្រួលឡើយ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើលោកមិនលួចកម្លាំងធាតុរបស់ខ្ញុំ តើលោកគិតថារឿងទាំងអស់នេះនឹងកើតឡើងទេ? អាចាស់ខូច!» បន្ទាប់ពីចំណុចខ្សោយដ៏ធំបំផុតរបស់គេត្រូវបានលាតត្រដាង មុខរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ប្រែជាខ្មៅងងឹតម្តងទៀត ហើយគេក៏ចាប់ផ្តើមជេរប្រទេច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដកដង្ហើមធំទាំងក្រៀមក្រំ ស៊ាវ យ៉ាន លួចមើលទៅវិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀនដែលកំពុងធ្វើចរិតអំនួតនោះ។ មាត់របស់គេរង្វិលបន្តិច រួចសួរថា៖ «តើលោកមានដំណោះស្រាយទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រហែលជាមាន»។ ចាស់ទុំឆ្លើយបែបមិនច្បាស់លាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប្រសិនបើលោកជួយខ្ញុំឱ្យឡើងដល់កម្រិត ៧ ក្នុងរយៈពេលតែមួយឆ្នាំ នោះខ្ញុំនឹងអភ័យទោសឱ្យលោកដែលលួចកម្លាំងធាតុរបស់ខ្ញុំអស់រយៈពេលបីឆ្នាំ។ យ៉ាងម៉េចដែរ?» ស៊ាវ យ៉ាន សួរស្ទាបស្ទង់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ ឯងពិតជាយល់សប្តិល្អមែន ក្មេងតូច»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បើលោកជួយខ្ញុំមិនបាន តើឱ្យខ្ញុំទុកលោកដែលជាមនុស្សឥតប្រយោជន៍នៅក្បែរខ្លួនធ្វើអ្វី? លោកទៅរកមនុស្សសំណាងអាក្រក់ផ្សេងទៀតទៅ...» ស៊ាវ យ៉ាន ដឹងថាវិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀននោះ មិនអាចដើរលួចកម្លាំងធាតុពីអ្នកដទៃតាមចិត្តបានឡើយ ដូច្នេះគេដឹងថាគេមានប្រៀបក្នុងការចរចា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯងពិតជាមិនដូចជាយុវជនអាយុ ១៥ ឆ្នាំទាល់តែសោះ។ មើលទៅបីឆ្នាំនេះពិតជាជួយឱ្យឯងធំដឹងក្តីបានច្រើនមែន។ តើផែនការរបស់ខ្ញុំបែរជាផ្តល់ផលអាក្រក់វិញមែនទេ?» សម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដ៏ឆ្លាតវៃ វិញ្ញាណដែលនៅក្នុងចិញ្ចៀនបានបង្អង់បន្តិច រួចគ្រវីក្បាលទាំងហួសចិត្ត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ាវ យ៉ាន គ្រវីស្មា រួចនិយាយតិចៗថា៖ «បើលោកចង់ឱ្យខ្ញុំទុកលោកនៅក្បែរខ្លួន យ៉ាងហោចណាស់លោកគួរតែបង្ហាញភាពស្មោះត្រង់ខ្លះមែនទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពិតជាក្មេងសម្តីមុតមែន។ ល្អហើយៗ យ៉ាងណាក៏ដោយ ខ្ញុំពិតជាត្រូវការជំនួយពីឯងមែន»។ ដោយគ្មានជម្រើស ចាស់ទុំនោះក៏ងក់ក្បាល ហើយសន្សឹមៗចុះមកដី។ បន្ទាប់ពីពិនិត្យ ស៊ាវ យ៉ាន មួយសន្ទុះ ស្នាមញញឹមដ៏ល្បិចកលមួយបានរីកពេញផ្ទៃមុខរបស់លោក។ ប៉ុន្តែភ្លាមៗវាក៏បាត់ទៅវិញ ហើយចាស់ទុំនោះបានគិតមួយសន្ទុះ មុននឹងសួរទាំងស្ទាក់ស្ទើរថា៖ «តើឯងចង់ក្លាយជា គ្រូថ្នាំ (Alchemist) ដែរឬទេ?»\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-21T00:19:07.247Z","2026-03-30T00:11:25.584Z","6998f9fb71305ecf02517f60","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6997a87f8bce4b5d5c2953e8",7,"ការលែងលះ!",{"id":26,"number":27,"title":28},"6998fc5371305ecf02517f6a",9,"យ៉ាវ ឡាវ",322,1790177374565]