[{"data":1,"prerenderedAt":30},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-6997a87f8bce4b5d5c2953e8":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":14,"__v":10,"id":15,"novel_title":16,"novel_slug":17,"unlock_options":18,"locked":19,"requires_auth":19,"preview":11,"navigation":20},"69760c82a5ba2989a9c50381",7,"ការលែងលះ!","ផ្ទុយពីអ្វីដែល ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បានរំពឹងទុក បន្ទាប់ពីនាងបានផ្តល់លក្ខខណ្ឌដ៏ទាក់ទាញរួចមក យុវជនដែលនៅចំពោះមុខនាងចាប់ផ្តើមញ័រទទ្រើត។ គេសន្សឹមៗងើបក្បាលឡើង ហើយផ្ទៃមុខដ៏ក្មេងខ្ចីរបស់គេបានប្រែជាក្រញូវ និងសាហាវគួរឱ្យខ្លាច។\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន បានអត់ធ្មត់ចំពោះការចំអកមើលងាយរាប់មិនអស់ក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំកន្លងមកនេះក៏ដោយ ក៏គេនៅតែមានដែនកំណត់។ សកម្មភាពរបស់ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បានជាន់ឈ្លីសេចក្តីថ្លៃថ្នូរចុងក្រោយដែលលាក់ទុកយ៉ាងជ្រៅក្នុងបេះដូងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា៎...» ឃើញទឹកមុខដ៏សាហាវរបស់យុវជននោះ យ៉ានរ៉ាន ស្ទុះថយក្រោយ។ យុវជនម្នាក់នៅក្បែរនាងបានឆ្លៀតឱកាសហូតដាវចេញ ហើយសម្លឹងមើល ស៊ាវ យ៉ាន ដោយកែវភ្នែកត្រជាក់ស្រ៊ឹប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំ... ខ្ញុំចង់សម្លាប់នាង!» ទោះបីជាធ្មេញរបស់គេប៉ះគ្នាដោយសារតែកំហឹងក៏ដោយ ក៏សម្តីរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បង្កប់ទៅដោយចេតនាសម្លាប់យ៉ាងច្បាស់! ដៃរបស់គេក្តាប់ណែន ហើយនៅក្នុងប្រស្រីភ្នែកពណ៌ខ្មៅនោះ អណ្តាតភ្លើងនៃកំហឹងកំពុងឆាបឆេះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យ៉ានអឺ កូនកំពុងតែឈ្លើយហើយ!» នៅខាងលើសាលធំ ស៊ាវ ចាន មានភាពតក់ស្លុតចំពោះប្រតិកម្មរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ហើយក៏ប្រញាប់បង្គាប់ឱ្យគេនៅស្ងៀម។ កុលសម្ព័ន្ធស៊ាវនាពេលបច្ចុប្បន្ន មិនហ៊ានតតាំងជាមួយនឹង បក្ខពួកពពកអ័ព្ទ (Faction of Misty Clouds) ឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាដៃរបស់គេក្តាប់ណែនជាងមុនក៏ដោយ ស៊ាវ យ៉ាន បានឱនក្បាលចុះ។ មួយសន្ទុះក្រោយមក គេក៏ងើបក្បាលឡើងវិញ។ អ្វីដែលប្លែកនោះគឺ ផ្ទៃមុខដ៏សាហាវដែលគេបានបង្ហាញពីមុន ត្រូវបានជំនួសមកវិញដោយទឹកមុខដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ និងរាបស្មើ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងរយៈពេល ៣ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ស៊ាវ យ៉ាន បានស៊ូទ្រាំនឹងការរើសអើង និងការចំអកមើលងាយរាប់មិនអស់។ ជាលទ្ធផល ស៊ាវ យ៉ាន ឥឡូវនេះមានភាពចាស់ទុំជាងមុន។ ប្រហែលជាសមិទ្ធផលដ៏ធំបំផុតរបស់គេក្នុងរយៈពេលបីឆ្នាំនេះ គឺគេបានរៀនពីរបៀបគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍របស់ខ្លួនឯង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រឡេកមើលទៅយុវជនដែលប្រែប្រួលទាំងស្រុងនេះ គឺ យេ និង ណាលីន យ៉ានរ៉ាន ស្រាប់តែមានអារម្មណ៍រងាដល់ឆ្អឹងខ្នង...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្មេងម្នាក់នេះ ប្រសិនបើគេនៅតែជាមនុស្សឥតប្រយោជន៍ វាមិនមែនជាបញ្ហាធំទេ។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើគេទទួលបានកម្លាំងវិញ គេពិតជានឹងក្លាយជាកម្លាំងដ៏គ្រោះថ្នាក់បំផុត...» គឺ យេ គិតយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស៊ាវ យ៉ាន! ទោះបីជាខ្ញុំមិនដឹងថាហេតុអ្វីបានជាទង្វើរបស់ខ្ញុំធ្វើឱ្យឯងខឹងខ្លាំងយ៉ាងនេះក៏ដោយ ប៉ុន្តែ... ឯងនៅតែត្រូវលុបចោលការរៀបការដដែល!» បញ្ចេញដង្ហើមយឺតៗ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បានគ្រវាត់ចោលភាពភ័យខ្លាច ហើយធ្វើទឹកមុខរឹងមាំឡើងវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ចាំទុកថា ការមកកាន់កុលសម្ព័ន្ធស៊ាវរបស់ខ្ញុំ គឺទទួលបានការអនុញ្ញាតពីគ្រូរបស់ខ្ញុំ ដែលជាមេបក្ខពួកនៃបក្ខពួកពពកអ័ព្ទ!» ណាលីន យ៉ានរ៉ាន និយាយទាំងជូតបបូរមាត់ និងបង្ហាញភាពទាល់ច្រកបន្តិចថា៖ «ឯងអាចយល់បានថា ការមកដល់របស់ខ្ញុំថ្ងៃនេះ គឺមានភាពបង្ខិតបង្ខំខ្លះមែន។ ប៉ុន្តែឯងគួរយល់ថាការពិតគឺវាសាហាវ ហើយគ្មានអ្វីដែលយុត្តិធម៌ឡើយ។ ទោះបីជាវាមិនសូវពិរោះស្តាប់ តែឯងគួរតែយល់ពីភាពខុសគ្នារវាងពួកយើង ពួកយើង... ពួកយើងគ្មានសង្ឃឹមថានឹងបានរស់នៅជាមួយគ្នាឡើយ...»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឮសម្តីដាច់អហង្ការបស់ក្មេងស្រីនោះ មាត់របស់ ស៊ាវ យ៉ាន ញញឹមបែបចំអក៖ «អ្នកនាង ណាលីន... អ្នកនាងគួរតែយល់ថា នៅក្នុងទ្វីបកម្លាំងធាតុ (Dou Qi Mainland) ស្ត្រីដែលទៅលុបចោលការរៀបការ នឹងធ្វើឱ្យភាគីម្ខាងទៀតមានភាពអាម៉ាស់នៅចំពោះមុខមនុស្សគ្រប់គ្នា។ ហិហិ ខ្ញុំមិនខ្វល់ពីរឿងខ្មាសគេទេ ប៉ុន្តែឪពុករបស់ខ្ញុំ! លោកគឺជាមេកុលសម្ព័ន្ធ ប្រសិនបើពួកយើងទទួលយកសំណើរបស់នាងនៅថ្ងៃនេះ តើអ្នកនាងរំពឹងឱ្យលោកគ្រប់គ្រងកុលសម្ព័ន្ធស៊ាវដោយរបៀបណា? តើកុលសម្ព័ន្ធស៊ាវអាចមានមុខមាត់នៅក្នុងទីក្រុង អ៊ូ តាន់ (Wu Tan) បានដោយរបៀបណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលទៅយុវជនដ៏ខឹងសម្បារ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បានចងចិញ្ចើម។ នាងលួចមើលទៅ ស៊ាវ ចាន នៅខាងចុងសាល ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាចាស់ជាងមុនយ៉ាងខ្លាំង។ ឃើញបែបនេះ នាងមានអារម្មណ៍ស្តាយក្រោយបន្តិចចំពោះទង្វើរបស់ខ្លួន ហើយក៏ខាំបបូរមាត់។ បន្ទាប់ពីគិតមួយសន្ទុះ ភ្នែករបស់នាងក៏ភ្លឺឡើង។ នាងខ្សឹបថា៖ «សំណើថ្ងៃនេះ វាគឺជាការឆេវឆាវបន្តិចពីខាងខ្ញុំ។ ដូច្នេះ ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងដកសំណើលុបចោលការរៀបការរបស់ខ្ញុំវិញជាបណ្តោះអាសន្ន។ ប៉ុន្តែ ឯងត្រូវតែសន្យានឹងខ្ញុំរឿងមួយ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«សន្យារឿងអ្វី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំអាចពន្យារពេលសំណើថ្ងៃនេះទៅ ៣ ឆ្នាំទៀត។ ៣ ឆ្នាំក្រោយ ឯងត្រូវមកកាន់បក្ខពួកពពកអ័ព្ទ ហើយមកប្រកួតប្រជែងជាមួយខ្ញុំ។ ប្រសិនបើខ្ញុំឈ្នះ ខ្ញុំនឹងលុបចោលការរៀបការនៅចំពោះមុខមនុស្សគ្រប់គ្នា ហើយនៅពេលនោះ ឯងប្រាកដជាបានឆ្លងកាត់ពិធីពេញវ័យរបស់កុលសម្ព័ន្ធឯងរួចហើយ ដូច្នេះទោះបីជាឯងចាញ់ ក៏ឯងមិនប៉ះពាល់ដល់ឪពុក ស៊ាវ ចាន ឬកុលសម្ព័ន្ធស៊ាវដែរ។ តើឯងទទួលយកទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហិហិ នៅពេលដែលខ្ញុំចាញ់ពេលនោះ វាមិនប៉ះពាល់ដល់ឈ្មោះឪពុកខ្ញុំមែន។ ប៉ុន្តែប្រហែលជាពេញមួយជីវិតរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងត្រូវរងនូវភាពអាម៉ាស់នៃការបរាជ័យ។ ស្រីម្នាក់នេះ... សាហាវពេកហើយ!» ស៊ាវ យ៉ាន មានអារម្មណ៍ទាល់ច្រក គេខឹងតែរកកន្លែងបញ្ចេញមិនបាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកនាង ណាលីន មិនមែនថាអ្នកនាងមិនដឹងពីស្ថានភាពរបស់ យ៉ានអឺ នោះទេ។ តើអ្នកនាងរំពឹងឱ្យគេទៅប្រកួតប្រជែងជាមួយអ្នកនាងដោយរបៀបណា? ការប្រមាថគេបែបនេះ តើវាជារឿងសប្បាយសម្រាប់អ្នកនាងមែនទេ?» ស៊ាវ ចាន បានទះតុ ហើយក្រោកឈរឡើងទាំងកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពូ ស៊ាវ ចាន នៅពេលលុបចោលការរៀបការ ត្រូវតែមាននរណាម្នាក់ទទួលខុសត្រូវលើវា។ បើមិនមែនដើម្បីលោកទេ ខ្ញុំនឹងលុបចោលការរៀបការនេះនៅថ្ងៃនេះតែម្តង! បន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងប្រកាសវាជាសាធារណៈ!» បន្ទាប់ពីត្រូវបានគេរារាំងជាច្រើនលើក ណាលីន យ៉ានរ៉ាន ក៏ចាប់ផ្តើមខឹង ហើយស្រែកដាក់ ស៊ាវ យ៉ាន យ៉ាងត្រជាក់ថា៖ «ក្នុងនាមឯងមិនចង់ឱ្យខូចឈ្មោះលោកពូ ស៊ាវ ចាន នោះចូរទទួលយកការប្រកួតប្រជែងនេះទៅ! ៣ ឆ្នាំ ឬឥឡូវនេះ តើឯងជ្រើសរើសយកមួយណា?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ណាលីន យ៉ានរ៉ាន នាងមិនចាំបាច់ធ្វើចរិតជាអ្នកខ្ពង់ខ្ពស់ពេកនោះទេ។ មូលហេតុដែលនាងចង់លុបចោលការរៀបការនេះ គឺដោយសារតែនាងគិតថាខ្ញុំ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលជិតក្លាយជាមនុស្សពិការ មិនសមនឹងនាងដែលជាទេពកោសល្យ។ សូមអភ័យទោសដែលខ្ញុំនិយាយត្រង់ៗ។ ក្រៅពីសម្រស់របស់នាង ខ្ញុំមិនខ្វល់ពីអ្វីផ្សេងទៀតរបស់នាងឡើយ! បក្ខពួកពពកអ័ព្ទគឺខ្លាំងពូកែណាស់ ខ្ញុំទទួលស្គាល់។ ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅក្មេង! ខ្ញុំមានពេលវេលាច្រើន។ កាលពីខ្ញុំអាយុ ១២ ឆ្នាំ ខ្ញុំជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់ម្នាក់ ប៉ុន្តែអ្នកនាង ណាលីន យ៉ានរ៉ាន កាលពីអ្នកនាងអាយុ ១២ ឆ្នាំ តើអ្នកនាងមានថាមពលកម្រិតប៉ុន្មាន? អ្នកនាងនិយាយត្រូវ ឥឡូវនេះខ្ញុំប្រហែលជាពិការមែន ប៉ុន្តែដោយសារខ្ញុំធ្លាប់បង្កើតភាពអស្ចារ្យកាលពី ៣ ឆ្នាំមុន តើហេតុអ្វីបានជានាងគិតថាខ្ញុំមិនអាចបង្កើតវាបានម្តងទៀតនៅពេលអនាគត? ហេតុអ្វីបានជានាងគិតថាខ្ញុំមិនអាចក្លាយជាទេពកោសល្យដូចពីមុន?» ប្រឈមមុខនឹងជំហរដ៏កាចសាហាវ ស៊ាវ យ៉ាន ទីបំផុតបានផ្ទុះឡើងដូចជាភ្នំភ្លើង។ ទឹកមុខរបស់គេប្រែជាម៉ឺងម៉ាត់បំផុត ហើយសម្តីរបស់គេបានធ្វើឱ្យគ្រប់គ្នានៅក្នុងសាលធំមានភាពតក់ស្លុត។ អ្នកណាទៅគិតថា យុវជនដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ម្នាក់នេះ បែរជាមានសម្តីមុតស្រួចបែបនេះ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មាត់របស់ ណាលីន ញ័រទទ្រើត។ ទោះបីជានាងខឹងនឹង ស៊ាវ យ៉ាន ខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏នាងរកពាក្យមកតបតនឹងសម្តីរបស់គេមិនបានឡើយ។ សម្តីរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន គឺជាការពិត ទោះបីជាឥឡូវគេពិការមែន ប៉ុន្តែគេធ្លាប់ជាលំដាប់អ្នកហ្វឹកហាត់តាំងពីអាយុ ១២ ឆ្នាំ។ ប៉ុន្តែ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន នៅពេលនោះមានត្រឹមតែ ថាមពលកម្រិត ៨ (Eight Duan Qi) ប៉ុណ្ណោះ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកនាង ណាលីន ដោយយល់ដល់មុខលោកតា ណាលីន ខ្ញុំនឹងផ្តល់ដំបូន្មានខ្លះដល់នាង។ សាមសិបឆ្នាំនៅខាងកើត សាមសិបឆ្នាំនៅខាងលិច កុំមើលងាយមនុស្សដែលកំពុងក្រឡាប់ចាក់ឱ្យសោះ (កុំមើលងាយមនុស្សក្រ)»។ សម្តីដ៏រឹងមាំរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ធ្វើឱ្យ ណាលីន គាំងស្ងៀម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ត្រូវហើយ! ពិតជាសម្តីដ៏ល្អណាស់ កុំមើលងាយមនុស្សដែលកំពុងក្រឡាប់ចាក់! កូនប្រុសរបស់ខ្ញុំមិនអាចក្លាយជាមនុស្សធម្មតាឡើយ!» នៅចុងសាល ភ្នែករបស់ ស៊ាវ ចាន បានភ្លឺឡើងដោយថាមពល ហើយបាតដៃដ៏ធ្ងន់របស់លោកបានទះលើតុ ធ្វើឱ្យទឹកតែខ្ទាតពេញទីកន្លែង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខាំធ្មេញ និងសម្លឹងមើលយុវជនដែលកំពុងញញឹមចំអកនៅចំពោះមុខនាង ណាលីន ខឹងរហូតដល់វិលមុខ។ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន ត្រូវបានគេលួងលោមតាំងពីកំណើត ហើយមិនដែលត្រូវបានអ្នកដែលមានអាយុប្រហាក់ប្រហែលនាងមកប្រមាថបែបនេះឡើយ។ សំឡេងកុមារីរបស់នាងកាន់តែខ្លាំងឡើង៖ «តើឯងយកអ្វីមកប្រមាថខ្ញុំ? ទោះបីជាទេពកោសល្យរបស់ឯងកាលពីមុនគ្មានអ្នកណាប្រៀបបានក៏ដោយ តែឯងនាពេលឥឡូវ... ឯងគឺជាមនុស្សពិការ! ល្អណាស់ ខ្ញុំ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន នឹងរង់ចាំថ្ងៃដែលឯងអាចលើសខ្ញុំ។ ការលុបចោលថ្ងៃនេះ ខ្ញុំនឹងមិនលើកយកមកនិយាយទៀតទេ ប៉ុន្តែ ៣ ឆ្នាំក្រោយ ខ្ញុំនឹងរង់ចាំឯងនៅបក្ខពួកពពកអ័ព្ទ។ ប្រសិនបើឯងមានសេចក្តីក្លាហាន ចូរបង្ហាញខ្ញុំថាឯងអាចផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាពរបស់ឯងបានដោយរបៀបណា! ប្រសិនបើឯងឈ្នះខ្ញុំ... នោះខ្ញុំ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន នឹងធ្វើជាអ្នកបម្រើរបស់ឯងអស់មួយជីវិត!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើ ៣ ឆ្នាំក្រោយ ឯងនៅតែពិការដដែល នោះឯងគួរតែរៀបចំកិច្ចសន្យាលុបចោលការរៀបការរបស់ពួកយើងឱ្យហើយទៅ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខដ៏ស្លេកស្លាំងរបស់ក្មេងស្រីនោះ ស៊ាវ យ៉ាន ចំអកថា៖ «វាមិនបាច់ចាំដល់ ៣ ឆ្នាំទេ! ទោះបីជានាងមកអង្វរធ្វើជាប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំ ក៏ខ្ញុំមិនត្រូវការនាងដែរ!» បន្ទាប់ពីនិយាយរួច ស៊ាវ យ៉ាន មិនខ្វល់ពីផ្ទៃមុខដែលគាំងស្ងៀមរបស់ យ៉ានរ៉ាន ឡើយ រួចក៏ងាកក្រោយ។ គេដើរយ៉ាងលឿនទៅកាន់តុមួយ រួចយកក្រដាសមកសរសេរ!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទឹកខ្មៅបានស្រក់លើក្រដាសយឺតៗ ហើយចុងក្រោយ ប៊ិចរបស់គេក៏ឈប់ធ្វើចលនា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រំពេចនោះ ដៃស្តាំរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន បានឈោងទៅចាប់ដាវខ្លីនៅលើតុ ហើយចង្អុលមុខដាវដ៏មុតស្រួចទៅកាន់ដៃឆ្វេងរបស់គេ។ ភ្លាមៗនោះ គេក៏បានឆូតយកឈាមពីដៃឆ្វេងរបស់គេយ៉ាងមាំមួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ដៃដែលប្រឡាក់ឈាមរបស់គេ បានសង្កត់ចុះលើក្រដាសពណ៌ស បន្សល់ទុកនូវស្នាមក្រហមឆ្អៅ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លើកកិច្ចសន្យានោះឡើងយឺតៗ ស៊ាវ យ៉ាន បានសើច សំណើចនៃជ័យជម្នះ។ នៅពេលគេដើរកាត់ យ៉ានរ៉ាន គេបានបោះកិច្ចសន្យានោះទៅលើតុ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំគិតថាខ្ញុំ ស៊ាវ យ៉ាន ឱ្យតម្លៃលើប្រពន្ធដែលជាទេពកោសល្យអី។ កិច្ចសន្យានេះ មិនមែនជាកិច្ចសន្យាលុបចោលការរៀបការទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការដែលខ្ញុំលែងលះនាងចេញពីកុលសម្ព័ន្ធស៊ាវ! ចាប់ពីពេលនេះទៅ អ្នកនាង ណាលីន យ៉ានរ៉ាន គ្មានទំនាក់ទំនងអ្វីជាមួយកុលសម្ព័ន្ធស៊ាវទៀតទេ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ឯង... ឯងហ៊ានលែងលះខ្ញុំផង?» សម្លឹងមើលកិច្ចសន្យាដែលប្រឡាក់ឈាមនៅលើតុ ភ្នែករបស់ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បើកធំៗទាំងមិនជឿ។ ជាមួយនឹងសម្រស់ ទេពកោសល្យ និងប្រវត្តិរបស់នាង បែរជាត្រូវបានគេលែងលះដោយមនុស្សពិការនៃកុលសម្ព័ន្ធតូចមួយ? ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ទាន់ហន់នេះ ធ្វើឱ្យនាងគិតថានាងកំពុងស្ថិតក្នុងសុបិន!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលកែវភ្នែកដ៏ធេងធោងរបស់ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន ដោយភាពត្រជាក់ស្រ៊ឹប ស៊ាវ យ៉ាន បានងាកក្រោយ ហើយលុតជង្គង់នៅចំពោះមុខ ស៊ាវ ចាន។ គេបានក្រាបសំពះ (Kowtow) យ៉ាងធ្ងន់ រួចខាំបបូរមាត់ ហើយមិននិយាយអ្វីទាំងអស់...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជា ស៊ាវ យ៉ាន ពិតជាបានលែងលះ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន មែន ប៉ុន្តែនៅពេលដែលរឿងនេះដឹងឮដល់ខាងក្រៅ អ្នកដទៃប្រហែលជាមិនគិតថាវាជាការពិតឡើយ។ ពួកគេដែលមិនដឹងរឿង នឹងគិតថា ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បានប្រើប្រាស់អំណាចដ៏ខ្លាំងពូកែរបស់នាង ដើម្បីបង្ខំកុលសម្ព័ន្ធស៊ាវឱ្យលុបចោលការរៀបការ។ ព្រោះថា ជាមួយនឹងសម្រស់ ទេពកោសល្យ និងប្រវត្តិរបស់ យ៉ានរ៉ាន មនុស្សពិការមកពីកុលសម្ព័ន្ធស៊ាវ មិនអាចប្រៀបជាមួយនាងបានឡើយ។ គ្មានអ្នកណានឹងគិតថា ស៊ាវ យ៉ាន មានសេចក្តីក្លាហានហ៊ានលែងលះអនាគតមេបក្ខពួកនៃបក្ខពួកពពកអ័ព្ទឡើយ។ ដោយសារតែហេតុនេះ ក្នុងនាមជាឪពុករបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ស៊ាវ ចាន ប្រហែលជាត្រូវរងនូវការចំអកមើលងាយរាប់មិនអស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រឡេកមើលទៅ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងលុតជង្គង់ និងយល់ពីអារម្មណ៍មានកំហុសរបស់កូនប្រុស ស៊ាវ ចាន បានញញឹមទាំងទាល់ច្រក៖ «ពុកជឿថា កូនប្រុសរបស់ពុកនឹងមិនពិការរហូតឡើយ។ ពាក្យចចាមអារ៉ាមនឹងមិនអាចឈរជើងបានឡើយ នៅពេលដែលការពិតលេចចេញមកនាពេលអនាគត!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពុក ៣ ឆ្នាំក្រោយ ខ្ញុំនឹងទៅកាន់បក្ខពួកពពកអ័ព្ទ ដើម្បីស្រោចស្រង់ភាពអាម៉ាស់នៅថ្ងៃនេះមកវិញ!» ជាមួយនឹងកែវភ្នែកដែលរលីងរលោង ស៊ាវ យ៉ាន បានក្រាបសំពះម្តងទៀត រួចក៏ក្រោកឈរឡើង។ ដោយមិនរារែក ស៊ាវ យ៉ាន បានដើរទៅកាន់ទ្វារសាលធំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលគេដើរកាត់ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន ស៊ាវ យ៉ាន បានឈប់មួយភ្លែត ហើយបញ្ចេញសម្តីយ៉ាងត្រជាក់ពីមាត់ដ៏ក្មេងខ្ចីរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«៣ ឆ្នាំក្រោយ ខ្ញុំនឹងទៅរកនាង!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្រមោលរបស់យុវជន នៅក្រោមពន្លឺថ្ងៃដ៏ភ្លឺចិញ្ចែង បានអូសបន្លាយយ៉ាងឆ្ងាយ។ មើលទៅ គេពិតជាឯកោណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មាត់តូចរបស់ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន បានហើបឡើង ប៉ុន្តែគ្មានសំឡេងអ្វីចេញមកឡើយ។ នាងសម្លឹងមើលខ្នងរបស់ ស៊ាវ យ៉ាន ដែលកំពុងបាត់ទៅ ហើយកិច្ចសន្យានៅក្នុងដៃរបស់នាង មានអារម្មណ៍ថាធ្ងន់ដូចជាភ្នំ...\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អហែម ដោយសារគោលបំណងរបស់អ្នកនាងបានសម្រេចហើយ សូមអញ្ជើញត្រឡប់ទៅវិញចុះ»។ សម្លឹងមើលយុវជនដែលកំពុងដើរចេញ ទោះបីជាផ្ទៃមុខរបស់ ស៊ាវ ចាន មិនបញ្ចេញអារម្មណ៍អ្វីក៏ដោយ តែដៃនៅក្នុងអាវរបស់លោកក្តាប់ណែនរហូតដល់ម្រាមដៃប្រែជាសស្លេក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពូ ស៊ាវ ខ្ញុំសូមអភ័យទោសចំពោះព្រឹត្តិការណ៍ថ្ងៃនេះ។ ប្រសិនបើលោកមានពេលនៅថ្ងៃអនាគត សូមមេត្តាទៅលេងកុលសម្ព័ន្ធណាលីនផង!» ឱនក្បាលគោរព ស៊ាវ ចាន បន្តិច ណាលីន ក៏មិនចង់នៅបន្តដែរ។ នាងប្រញាប់ក្រោកឈរឡើង ហើយដើរទៅកាន់ទ្វារសាលធំ។ នៅពីក្រោយនាង គឺ យេ និងយុវជនដ៏សង្ហាម្នាក់ទៀតបានដើរតាមនាងយ៉ាងលឿន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យក គ្រាប់ថ្នាំទម្លុះកម្រិត ទៅវិញផង!» គ្រវីដៃ ស៊ាវ ចាន បានបោះប្រអប់ត្បូងនៅលើតុទៅកាន់ពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គឺ យេ ប្រញាប់ចាប់ប្រអប់ដែលកំពុងហោះមក រួចញញឹមទាំងជូរចត់ និងដាក់ប្រអប់នោះចូលទៅក្នុងចិញ្ចៀនរបស់លោក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អ្នកនាង ណាលីន សង្ឃឹមថាអ្នកនាងនឹងមិនស្តាយក្រោយចំពោះទង្វើថ្ងៃនេះឡើយ។ ហើយក៏កុំស្មានថាមានបក្ខពួកពពកអ័ព្ទនៅពីក្រោយខ្នង ហើយអ្នកនាងចង់ធ្វើអ្វីក៏បាននោះ។ មានមនុស្សជាច្រើនដែលខ្លាំងជាង យុន យុន (Yun Yun)...» នៅពេល ណាលីន យ៉ានរ៉ាន រៀបនឹងដើរចេញពីទ្វារ សំឡេងក្មេងស្រីដ៏ត្រជាក់ និងច្បាស់មួយបានបន្លឺឡើងក្នុងសាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជំហានរបស់មនុស្សទាំងបីបានឈប់ ហើយពួកគេបានក្រឡេកមើលទៅជ្រុងដែលសំឡេងនោះចេញមក ក៏ឃើញក្មេងស្រីស្លៀកពាក់ពណ៌ស្វាយម្នាក់កំពុងសន្សឹមៗបើកសៀវភៅអាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពន្លឺថ្ងៃជះតាមបង្អួចនៅក្បែរនាង ហើយរុំព័ទ្ធរាងកាយនាងយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ។ ពីចម្ងាយ នាងមើលទៅដូចជាផ្កាឈូកពណ៌ស្វាយដែលកំពុងរីកស្គុះស្គាយ ស្អាត និងថ្លៃថ្នូរ ហាក់ដូចជានាងមកពីឋានសួគ៌។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហាក់ដូចជានាងមានអារម្មណ៍ពីការសម្លឹងមើលរបស់ពួកគេទាំងបី ក្មេងស្រីនោះបានងើបក្បាលចេញពីសៀវភៅចាស់ ហើយនៅក្នុងកែវភ្នែកដ៏ថ្លាដូចទឹកនោះ មានអណ្តាតភ្លើងពណ៌មាសស្តើងមួយបានលេចឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្លឹងមើលអណ្តាតភ្លើងស្តើងនៅក្នុងភ្នែករបស់ក្មេងស្រីនោះ គឺ យេ ស្រាប់តែរឹងខ្លួនភ្លាមៗ ហើយទឹកមុខដ៏ជ្រីវជ្រួញរបស់លោកបង្ហាញពីភាពភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង។ ដៃដ៏ស្គមស្គាំងរបស់លោកបានចាប់ ណាលីន យ៉ានរ៉ាន និងយុវជនម្នាក់ទៀតដែលកំពុងតែឆ្ងល់ រួចរត់ចេញពីសាលធំភ្លាមៗ ហាក់ដូចជាកំពុងខ្លាចរឿងអ្វីម្យ៉ាងដល់ជីវិត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រឡេកមើលសកម្មភាពរបស់ គឺ យេ ក្រៅពីមនុស្សមួយចំនួនតូច អ្នកផ្សេងទៀតសុទ្ធតែមានទឹកមុខងឿងឆ្ងល់។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-20T00:19:11.122Z","2026-03-29T23:49:53.002Z","6997a87f8bce4b5d5c2953e8","Battle Through the Heavens","battle-through-the-heavens",[],false,{"previous":21,"next":25,"position":6,"total":29},{"id":22,"number":23,"title":24},"6997a76c8bce4b5d5c2953da",6,"គ្រូថ្នាំ",{"id":26,"number":27,"title":28},"6998f9fb71305ecf02517f60",8,"ចាស់ទុំអាថ៌កំបាំង",322,1790177374454]