[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-699501dedabd287e7a4b6667":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69762c2ba5ba2989a9c5046c",13,"កំហឹង (Fury)","«ពុក!» ពីហូវ (Pihou) បានរត់ចេញពីភូមិទាំងយំសោក។ គេបានស្ទុះទៅរកឪពុករបស់គេ។ គេចាប់ដៃម្ខាងរបស់ ស៊ី ស៊ូសាន (Shi Shoushan) ខណៈដែលទឹកភ្នែកហូរស្រក់កាត់ថ្ពាល់៖ «តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង? តើអ្នកណាធ្វើបាបពុក?»\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ម្ដាយរបស់គេក៏បានរត់មកដល់ដែរ ទឹកភ្នែកក៏ហូរចេញពីភ្នែករបស់គាត់ដូចគ្នា។ គាត់បានចាប់ដៃម្ខាងទៀតរបស់ ស៊ី ស៊ូសាន ទាំងយំខ្សឹបខ្សួល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើពួកឯងយំធ្វើអី? គ្រាន់តែត្រូវព្រួញបាញ់សោះមានអីទៅ? សត្វសាហាវតែងតែហែកសាច់យើងពេលបរបាញ់ទៅហើយ ដូច្នេះឈាមប៉ុណ្ណេះគ្មានបញ្ហាអ្វីទេ!» ស៊ី ស៊ូសាន សម្លឹងមើលភ្នែកពួកគេ ហើយប្រាប់មិនឱ្យយំ។ គាត់គឺជាបុរសដែលមានឆន្ទៈរឹងមាំបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ពាក់កណ្តាលនៃរាងកាយរបស់គាត់ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយឈាម។ ព្រួញដែកមួយបានចាក់ទម្លុះពាសដែកដែករបស់គាត់ ចាក់ទម្លុះសួតខាងស្តាំធ្លាយទៅដល់ខាងក្រោយ។ ដងព្រួញដែលមានប្រវែង ១.៣ ម៉ែត្រដែលលៀនចេញពីរាងកាយរបស់គាត់ កំពុងចាំងពន្លឺពណ៌មាស។ វាប្រឡាក់ទៅដោយឈាម បង្កើតបានជាទិដ្ឋភាពគួរឱ្យរន្ធត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បងថ្លៃស្រី និងក្មួយប្រុស កុំយំអី។ បង ស៊ូសាន មិនស្ថិតក្នុងស្ថានភាពគ្រោះថ្នាក់ដល់ជីវិតទេ។ គាត់នឹងរឹងមាំដូចគោបម្រើម្តងទៀត ប្រសិនបើយើងទុកឱ្យគាត់សម្រាកមួយរយៈ។ គាត់នឹងជាសះស្បើយក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ!» ស៊ី ហ្វៃជាវ (Shi Feijiao) លួងចិត្តពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>របួសនេះពិតជាមិនស្រាលឡើយ។ ទោះបីជារាងកាយរបស់ ស៊ី ស៊ូសាន មាំមួន និងរឹងមាំក៏ដោយ ក៏គាត់នៅតែត្រូវប្រុងប្រយ័ត្ន។ បើមិនដូច្នោះទេ រាងកាយរបស់គាត់អាចនឹងទ្រុឌទ្រោម ហើយសុខភាពនឹងធ្លាក់ចុះជាលំដាប់។ សំណាងល្អដែល ស៊ី លីងហ៊ូ (Shi Linghu) និងអ្នកផ្សេងទៀតបានព្យាបាលរបួសបឋមឱ្យគាត់រួចហើយ។ នៅពេលនៅក្នុងភ្នំ ពួកគេបានបុកថ្នាំបុរាណលាបលើរបួស និងឱ្យគាត់លេបថ្នាំដែលចាស់ទុំក្នុងកុលសម្ព័ន្ធចម្រាញ់ចេញពីឈាមពិត (true-blood) របស់សត្វសាហាវ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំយំអី។ យើងមានសំណាងហើយដែលគាត់អាចត្រឡប់មកវិញដោយមានជីវិត»។ មេភូមិ ស៊ី យុនហ្វឹង (Shi Yunfeng) ដើរមកក្បែរ ហើយដកព្រួញដែកចេញ បណ្តាលឱ្យឈាមបាញ់ចេញមក។ ដៃរបស់គាត់ធ្វើចលនាយ៉ាងរហ័ស ហើយបាតដៃរបស់គាត់ក៏ភ្លឺឡើង។ និមិត្តសញ្ញាចាប់ផ្តើមភ្លឺដូចផ្កាយ ហើយបន្ទាប់ពីគាត់សង្កត់ចុះយ៉ាងលឿន ឈាមក៏ឈប់ហូរ ហើយមុខរបួសក៏ជិតវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ី យុនហ្វឹង បានយកដបត្បូងថ្មមួយចេញពីទ្រូង ហើយចាក់ថ្នាំគ្រាប់ពណ៌ស្វាយដែលមានក្លិនក្រអូបចំនួនពីរគ្រាប់ចេញមក។ គាត់បានកិនមួយគ្រាប់ឱ្យទៅជាម្សៅ រួចលាបលើមុខរបួស។ បន្ទាប់មក គាត់បានឱ្យ ស៊ី ស៊ូសាន លេបមួយគ្រាប់ទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ី ស៊ូសាន ត្រូវបានគេលើកយកទៅផ្ទះវិញ។ អ្នកភូមិទាំងប្រុស ស្រី ក្មេង ចាស់ សុទ្ធតែបានមកសួរសុខទុក្ខគាត់។ អ្នកភូមិទាំងអស់សុទ្ធតែមានចិត្តស្មោះត្រង់ និងកក់ក្តៅ។ កន្លែងនេះពោរពេញដោយភាពអ៊ូអរ ខណៈដែលថ្នាំបំប៉ន និងសាច់ក្រៀមគ្រប់ប្រភេទត្រូវបានគេនាំយកមកធ្វើជាកាដូ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកពូប្រាកដជាជាសះស្បើយក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ!» ក្មេងតូចក៏មកដល់ដែរ។ គេបានយកកន្ត្រកផ្លែឈើពណ៌ក្រហមដែលលោកពូចូលចិត្តមកជាមួយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើមានរឿងអ្វីកើតឡើងឱ្យពិតប្រាកដ?!» នៅក្នុងទីធ្លារបស់មេភូមិ ក្រុមមនុស្សសំខាន់ៗបានជួបជុំគ្នា។ ស៊ី យុនហ្វឹង ជ្រួញចិញ្ចើមខណៈដែលគាត់សួរនាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មេភូមិ វាគឺដោយសារតែអ្នកភូមិចចក (Wolf Village)។ ពួកគេបានឈានជើងចូលក្នុងទឹកដីរបស់យើង ដណ្តើមយកសត្វអូដ្ឋប្រាំមួយជើងដែល ស៊ូសាន សម្លាប់បាន ហើយថែមទាំងព្យាយាមសម្លាប់ពួកយើងទៀតផង! ប្រសិនបើ ស៊ូសាន មិនគេចទាន់ពេលទេ ព្រួញនោះប្រហែលជាចាក់ទម្លុះបេះដូងគាត់បាត់ទៅហើយ!» ស៊ី លីងហ៊ូ និយាយទាំងកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រប់គ្នាប្រែទឹកមុខ។ នេះគឺជាទង្វើដែលពោរពេញដោយចេតនាសម្លាប់យ៉ាងច្បាស់!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ធ្វើដល់ថ្នាក់នេះ ពួកគេពិតជាមិនស្គាល់អ្វីដែលហៅថាសុចរិត និងស្មោះត្រង់ឡើយ។ ទោះបីជាភូមិទាំងពីររបស់យើងនៅឆ្ងាយពីគ្នាត្រឹមតែដប់លីក៏ដោយ យើងម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានទឹកដីការពាររៀងៗខ្លួន ហើយស្ទើរតែមិនដែលជួបគ្នាឡើយ។ ប៉ុន្តែ យើងរស់នៅលើជួរភ្នំតែមួយ ដូច្នេះយើងគួរតែយោគយល់គ្នាខ្លះមែនទេ? ពីមុនវាមិនដែលបែបនេះឡើយ!» ចាស់ទុំម្នាក់លាន់មាត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ី ហ្វៃជាវ និយាយថា៖ «ក្មេងម្នាក់ជាអ្នកបាញ់ព្រួញ គេមានអាយុប្រហែល ១៤ ឬ ១៥ ឆ្នាំ។ រូបរាងរបស់គេមិនអន់ទេ មើលទៅសង្ហា និងទាក់ទាញ ប៉ុន្តែគេមានចិត្តសាហាវណាស់។ ព្រួញដែលគេបាញ់ចំ ស៊ូសាន គឺបាញ់ក្នុងរបៀបដូចសម្លាប់សត្វព្រៃអញ្ចឹង។ គ្មានភាពរារែកសូម្បីតែបន្តិចក្នុងក្រសែភ្នែកដ៏ត្រជាក់ និងគួរឱ្យខ្លាចនោះ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលនោះ អ្នកភូមិថ្មទាំងអស់សុទ្ធតែមានកំហឹង។ ពួកគេចង់ស្ទុះទៅមុខទាំងអស់គ្នា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ គូប្រកួតរបស់ពួកគេក៏មិនខ្សោយដែរ ហើយមនុស្សប្រហែលដប់នាក់មកពីភាគីម្ខាងទៀតបានមកជួបជុំគ្នាភ្លាមៗ ដោយឈរការពារតំណែងរបស់ពួកគេយ៉ាងរឹងមាំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>រំពេចនោះ សត្វស៊ាន់នី (Suan Ni) មួយក្បាលបានឆ្កួតឡីឡានៅជ្រៅក្នុងព្រៃភ្នំ។ ប្រសិនបើគ្មានសំឡេងគ្រហឹមដែលធ្វើឱ្យភ្នំញ័រ និងថ្មធ្លាក់បាក់បែកទេនោះ សមរភូមិបង្ហូរឈាមដ៏ធ្ងន់ធ្ងរប្រាកដជាបានផ្ទុះឡើងបាត់ទៅហើយ។ ភាគីទាំងសងខាងបានដកថយយ៉ាងលឿនដោយសារតែភាពភ័យខ្លាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហេតុអ្វីបានជាពួកគេបំពានខ្លាំងម្ល៉េះ? តើពួកគេពិតជាមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងខ្ពង់ខ្ពស់រហូតដល់អាចមើលងាយយើងបានមែនទេ? តើពួកគេអាចមកធ្វើបាបយើងបែបនេះបានយ៉ាងដូចម្តេច!?» ចាស់ទុំជាច្រើននាក់ក៏មានកំហឹងដែរ។ «យើងរស់នៅក្នុងភ្នំ ដូច្នេះបុរសដែលរឹងមាំគឺមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ភូមិ។ កុលសម្ព័ន្ធផ្សេងទៀតបែរជាហ៊ានធ្វើទង្វើបែបនេះ និងសម្លាប់អ្នកណាក៏បានតាមចិត្តចង់»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មនុស្សពីរបីនាក់បន្ថែមថា៖ «ក្មេងនោះមិនធម្មតាទេ។ ចំណាប់អារម្មណ៍ដែលខ្ញុំទទួលបានពីគេ គឺគេមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់។ វាហាក់ដូចជាខ្ញុំកំពុងប្រឈមមុខនឹងសត្វពីស៊ីវ (Pixiu) ដ៏មានអំណាច សាហាវ និងគ្មានមេត្តាអញ្ចឹង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មើលទៅភូមិចចកហាក់ដូចជាមានយុវជនដ៏ឆ្នើមម្នាក់កើតឡើង។ កុលសម្ព័ន្ធរបស់ពួកគេកាន់តែរឹងមាំ ហើយដោយសារពួកគេកំពុងតែរីកចម្រើន មហិច្ឆតារបស់ពួកគេក៏កាន់តែធំដែរ»។ ចាស់ទុំក្នុងភូមិម្នាក់និយាយ ខណៈដែលគាត់សម្លឹងមើលទៅទិសដៅភូមិចចក។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់មក គាត់បានងាកក្បាលទៅរក ស៊ី លីងហ៊ូ និងអ្នកផ្សេងទៀត៖ «យើងមិនចង់បង្កបញ្ហាទេ ប៉ុន្តែយើងក៏មិនខ្លាចបញ្ហាដែរ។ ចូរប្រុងប្រយ័ត្ននឹងពួកគេក្នុងថ្ងៃបន្តបន្ទាប់។ ប្រសិនបើពួកគេធ្វើទង្វើមិនគប្បីម្តងទៀត កុំរារែកក្នុងការចាត់វិធានការ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំយល់ហើយ»។ ស៊ី លីងហ៊ូ ងក់ក្បាល។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងមួយប៉ព្រិចភ្នែក កន្លះខែក៏កន្លងផុតទៅ។ ភូមិចចកបានឈានជើងចូលទឹកដីភូមិថ្មញឹកញាប់ពេក រហូតដល់ពួកគេដាក់អន្ទាក់សត្វសាហាវនៅក្នុងទឹកដីភូមិថ្មទៀតផង។ អន្ទាក់ទាំងនេះជារឿយៗត្រូវបានជាន់ដោយអ្នកភូមិថ្ម ហើយរបួសដែលពួកគេទទួលបានពីបន្លាដែកនៅខាងក្រោមគឺធ្ងន់ធ្ងរណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ឈាមស្ទើរតែត្រូវបានបង្ហូរដោយសារព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនេះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជាចុងក្រោយភូមិចចកបានដកថយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើពួកគេអាចធ្វើទង្វើបំពានបែបនេះបានយ៉ាងដូចម្តេចនៅពេលបរបាញ់សត្វសាហាវ? ទោះបីជាចំនួនប្រជាជនរបស់ពួកគេកើនឡើងក៏ដោយ ក៏ទង្វើបែបនេះគឺមិនធម្មតាឡើយ។ ព្រឹត្តិការណ៍ធំមួយច្បាស់ជាបានកើតឡើងនៅក្នុងភូមិរបស់ពួកគេ»។ មេភូមិ ស៊ី យុនហ្វឹង សន្និដ្ឋាន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីជម្លោះជាច្រើនលើក មនុស្សក្នុងភូមិចចកភាគច្រើនបានបាត់ខ្លួន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ អ្នកភូមិថ្មមិនបានធូរចិត្តសូម្បីតែបន្តិច។ ពួកគេបានសម្រេចចិត្តបញ្ជូនមនុស្សមួយចំនួនទៅស៊ើបការណ៍នៅពេលយប់ ហើយអ្នកស៊ើបការណ៍ទាំងនេះបានឮសំឡេងស្រែកពីខាងក្នុងភូមិ ដែលវាជារឿងចម្លែកណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំទាន់អាលចាត់វិធានការ។ ដរាបណាពួកគេមិនធ្វើលើសហេតុ វាមិនចាំបាច់មានការបង្ហូរឈាមឡើយ។ ការរស់នៅក្នុងជួរភ្នំនេះមិនមែនជារឿងងាយស្រួលទេ»។ ចាស់ទុំម្នាក់និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រាន់តែបែបនេះ សន្តិភាពក៏ត្រូវបានស្តារឡើងវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងរយៈពេលពីរបីថ្ងៃ សំណាងរបស់ភូមិថ្មគឺល្អណាស់ ហើយការបរបាញ់របស់ពួកគេទទួលបានជោគជ័យ។ ពួកគេបានជួបសាកសពសត្វសាហាវជាច្រើនដែលបានងាប់បន្ទាប់ពីមានជម្លោះផ្ទៃក្នុងនៅក្នុងភ្នំ។ មានសត្វអាថ៌កំបាំងខ្លាំងៗជាច្រើនដែលបានប្រយុទ្ធគ្នា បង្កជាមហន្តរាយនៅក្នុងព្រៃភ្នំគ្រប់ទីកន្លែងដែលពួកវាទៅដល់ បណ្តាលឱ្យសត្វព្រៃជាច្រើនរងទុក្ខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅជ្រៅក្នុងជួរភ្នំ ពូជពង្សសត្វបុរាណតែងតែមានជម្លោះនឹងគ្នាពីពេលមួយទៅពេលមួយ។ ពួកវាប្រយុទ្ធគ្នាដោយចេតនាសម្លាប់គ្នាទៅវិញទៅមក បង្កជាមហន្តរាយដែលមិនអាចកែខៃបាន។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី សំណាងល្អដែលវាមិនបានរាលដាលដល់ភូមិ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មេភូមិ គ្រាន់តែសាកសពដំរីស្នែងនាគ (Dragon Horned Elephant) ក៏មានដល់ទៅប្រាំបីដែរ ហើយក៏មានសត្វរមាសខែស (Snow White Moon Rhinoceros) ជាច្រើនក្បាល រួមទាំងសត្វយក្សប្រភេទផ្សេងទៀតផងដែរ។ ប្រសិនបើយើងធ្វើវាជាសាច់ក្រៀម វាអាចចិញ្ចឹមយើងបានក្នុងរយៈពេលយូរ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស៊ី លីងហ៊ូ បាននាំយកចំណែកខ្លះត្រឡប់មកវិញជាមួយអ្នកផ្សេងទៀត។ បន្ទាប់មក គាត់បានប្រមូលកម្លាំងមនុស្សបន្ថែមទៀត ដើម្បីទៅដឹកសត្វសាហាវដែលនៅសល់មកវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ល្អ ល្អណាស់!» ចាស់ទុំទាំងអស់មានចិត្តរំភើប។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិជាច្រើនបានចេញដំណើរទៅជាមួយគ្នាដើម្បីជួយគ្នាដឹកសត្វនៅក្នុងភ្នំ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«វ៉ាវ សត្វយក្សច្រើនណាស់ តោះយើងទៅដែរទៅ។ យើងប្រាកដជាអាចប្រមូលឈាមពិត (true blood) បានយ៉ាងច្រើនមិនខាន!» ក្រុមក្មេងៗនាំគ្នាឡូឡា និងស្រែកហ៊ោ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីឃើញសមត្ថភាពរបស់ក្មេងតូចកាន់តែរីកចម្រើនក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ ក្មេងៗដទៃទៀតមិនអាចអង្គុយស្ងៀមបានឡើយ។ ពួកគេលែងប្រឆាំងនឹងការត្រាំថ្នាំទៀតហើយ ហើយបានទទួលការជ្រមុជទឹកក្នុងថ្លាងយ៉ាងស្ដាប់បង្គាប់។ ឥឡូវនេះនៅពេលពួកគេឃើញថាមានឈាមដ៏មានតម្លៃយ៉ាងច្រើន ពួកគេពិតជាមានភាពរំភើបណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំក៏ទៅដែរ។ ប៉ឹងធំ, ខៀវតូច, ពពកស្វាយ ចាំខ្ញុំនៅក្នុងភូមិ ហើយធ្វើខ្លួនឱ្យល្អណា»។ ក្មេងតូច ស៊ី ហាវ ក៏បានដើរតាមក្រោយដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលគ្រប់គ្នាធ្វើដំណើរបានពាក់កណ្តាលផ្លូវ ពួកគេបានឃើញ ស៊ី ហ្វៃជាវ ត្រឡប់មកវិញជាមួយក្រុមអ្នកភូមិទាំងខ្លួនប្រឡាក់ឈាម។ សក់ក្បាលរបស់ពួកគេរញ៉េរញ៉ៃ ហើយស្ថិតក្នុងស្ថានភាពវេទនាបំផុត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ហ្វៃជាវ តើមានរឿងអ្វីកើតឡើង?» ស៊ី លីងហ៊ូ សួរខ្លាំងៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បង លីងហ៊ូ វាគឺភូមិចចកម្តងទៀតហើយ។ ពួកគេបានស្ទាក់ផ្លូវពួកយើង និងដណ្តើមយកសត្វដែលនៅសល់ទាំងអស់!» ស៊ី ហ្វៃជាវ ពេបមុខដោយកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស្អីគេ?! ពួកគេពិតជាមើលងាយអ្នកដទៃហួសហេតុពេកហើយ។ យើងបានអត់ធ្មត់នឹងពួកគេម្តងហើយម្តងទៀត ប៉ុន្តែពួកគេបែរជាចាត់ទុកភាពអត់ធ្មត់របស់យើងជាភាពទន់ខ្សោយទៅវិញ?» ស៊ី លីងហ៊ូ មានកំហឹងយ៉ាងខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិថ្មមិនអាចព្រងើយកន្តើយនឹងរឿងនេះទៀតឡើយ។ ម្តងហើយម្តងទៀត កុលសម្ព័ន្ធម្ខាងទៀតបានឆ្លៀតឱកាសយ៉ាងច្រឡើសបើស នេះមិនមែនជាលើកទីមួយទេដែលកុលសម្ព័ន្ធនោះមកបង្កជម្លោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តើមានបងប្អូនយើងណាខ្លះបាត់បង់ជីវិតទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អត់ទេ ប៉ុន្តែមានពីរបីនាក់រងរបួសធ្ងន់។ សរីរាង្គខាងក្នុងរបស់ពួកគេត្រូវបានចាក់ទម្លុះដោយព្រួញដែក ហើយយើងមិនដឹងថារបួសរបស់ពួកគេអាចនឹងស្លាប់ឬអត់នោះទេ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ស្អីគេ! ហ៊ានធ្វើទង្វើសាហាវបែបនេះ ប្រសិនបើវាជាការប្រយុទ្ធដែលពួកគេចង់បាន នោះពួកគេនឹងទទួលបានការប្រយុទ្ធមិនខាន!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិបានផ្ទុះកំហឹងភ្លាមៗ។ បន្ទាប់ពីការមើលងាយម្តងហើយម្តងទៀត សូម្បីតែមនុស្សដែលចេះអត់ធ្មត់ក៏ត្រូវខឹងសម្បារដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្មេងអាយុ ១៤ ឬ ១៥ ឆ្នាំម្នាក់នោះពិតជាសាហាវណាស់។ ព្រួញទាំងអស់នោះត្រូវបានបាញ់ដោយគេ ហើយប្រសិនបើគ្មានចាស់ទុំក្នុងភូមិម្នាក់រារាំងគេទេ គេប្រាកដជាសម្លាប់ពួកយើងចោលបាត់ទៅហើយ»។ ឪពុករបស់ អឺ ម៉ឹង និយាយ។ ខ្លួនប្រាណរបស់គាត់ទាំងមូលប្រឡាក់ទៅដោយឈាម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«គេគ្រាន់តែជាក្មេងដែលសក់មិនទាន់ដុះអស់ផង តើគេអាចខ្លាំងប៉ុណ្ណាទៅ? កុំប្រាប់ខ្ញុំថាពួកឯងមិនអាចធ្វើអ្វីគេបានឱ្យសោះ?» អ្នកភូមិដែលពិការម្នាក់និយាយដោយការឈឺចាប់ដើម្បីគាំទ្រ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តាមធម្មជាតិ យើងមិនខ្លាចទេ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេមានមនុស្សច្រើនជាង។ ចំនួនរបស់ពួកគេច្រើនជាងយើងច្រើនដង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ក្មេងនោះពិតជាខ្លាំងណាស់។ ទោះបីជាមានរូបរាងសង្ហាក៏ដោយ ប៉ុន្តែគេមានចិត្តសាហាវឃោរឃៅពិតមែន។ កុំធ្វេសប្រហែសឱ្យសោះ។ បងប្អូនយើងខ្លះស្លៀកពាក់ពាសដែកដែកបីជាន់ទៅហើយ នៅតែត្រូវបានចាក់ទម្លុះដោយព្រួញរបស់គេទៀត។ នៅក្នុងភូមិយើង មានតែ ស៊ី លីងហ៊ូ និងខ្ញុំទេដែលអាចធ្វើបែបនោះបាន»។ ស៊ី ហ្វៃជាវ បន្ថែម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យើងត្រូវតែយកអ្វីដែលជារបស់យើងមកវិញ។ យើងមិនអាចសុខចិត្តនៅស្ងៀមបែបនេះឡើយ!» គ្រប់គ្នាមានអារម្មណ៍ដូចជាមានភ្លើងឆេះនៅក្នុងចិត្ត ហាក់ដូចជាសរីរាង្គទាំងប្រាំរបស់ពួកគេត្រូវបានស្រោចដោយប្រេង រួចដុតឱ្យឆេះដោយកំហឹង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រុមមនុស្សដ៏មាំមួនបានស្ទុះចូលទៅក្នុងជម្រៅនៃព្រៃភ្នំ។ លើកនេះ ភូមិចចកពិតជាបានធ្វើហួសហេតុពេក ហើយបានឈានរំលងបន្ទាត់ក្រហមហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អា! ពូ ហ្វ៊ូ ពូក៏របួសដែរមែនទេ? មិនអីទេ វានឹងជាសះស្បើយក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ»។ ក្មេងតូចសម្លឹងមើលរាងកាយប្រឡាក់ឈាមរបស់ ស៊ី ហ្វ៊ូ (Shi Fu) ដែលតែងតែរើសផ្លែឈើដែលគេចូលចិត្តឱ្យគេនៅពេលចេញទៅបរបាញ់។ គេបានក្តាប់ដៃតូចៗរបស់គេ ហើយបន្ទាប់ពីលួងចិត្តពូបានបន្តិច គេក៏ចាប់ផ្តើមរត់តាមក្រុមមនុស្សដែលទៅមុន។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-18T00:03:42.510Z","699501dedabd287e7a4b6667","Perfect World","perfect-world",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"6995015fdabd287e7a4b665a",12,"គម្ពីរឆ្អឹងអាថ៌កំបាំង (Mysterious Bone Scripture)",{"id":25,"number":26,"title":27},"69950291dabd287e7a4b6674",14,"ភាពព្រៃផ្សៃ (Barbaric)",44,1790177364635]