[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-698c95a4afd8fd70966d510a":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"69762c2ba5ba2989a9c5046c",2,"អក្សរចារលើឆ្អឹង(Bone Text)","នៅក្រោមការបន់ស្រន់របស់មេភូមិ និងចាស់ទុំ បុរសៗទាំងអស់បង្ហាញទឹកមុខយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់បំផុត ខណៈដែលពួកគេធ្វើពិធីសក្ការៈបូជា។ ស្ត្រី និងក្មេងៗជាច្រើនក៏បានប្រញាប់ប្រញាល់មកជិត ដោយបន់ស្រន់ស្ងាត់ៗសុំឱ្យសាច់ញាតិដែលចេញទៅបរបាញ់អាចត្រឡប់មកវិញដោយសុវត្ថិភាព។\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជួរភ្នំនេះគឺគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់។ នៅពេលដែលពួកគេចាកចេញពីការការពាររបស់ភូមិ និងដើមជ្រៃ (Willow Tree) ពិភពលោកខាងក្រៅគឺជាកន្លែងខុសគ្នាស្រឡះ វាពោរពេញដោយសត្វស្លាបយក្ស និងសត្វសាហាវៗដែលគួរឱ្យខ្លាច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ហើយភ្លាមៗនោះ ក្រុមបុរសខ្លាំងបំផុតក្នុងភូមិដែលស្ពាយធ្នូយក្ស និងដាវធំៗនៅលើខ្នង បានចាប់ផ្តើមចេញដំណើរទៅកាន់ជ្រលងភ្នំ និងអូរធម្មជាតិ។ បរិយាកាសដ៏ស្រងូតស្រងាត់បានគ្របដណ្តប់ពេញភូមិភ្លាមៗ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីមើលក្រុមបរបាញ់ចេញទៅផុត លោកតាមេភូមិ Shi Yunfeng បាននាំក្រុមក្មេងៗទៅកាន់វាលស្មៅនៅមុខភូមិ។ គាត់អង្គុយពែនភ្នែន ហើយនិយាយថា៖ «តោះ ពួកឯងក្រុមស្វាគ្រង ត្រូវអង្គុយចុះ ហើយខំរៀនឱ្យខ្លាំង»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រុមក្មេងៗភ្លាមនោះក៏មានទឹកមុខមិនសប្បាយចិត្ត។ ពួកគេអង្គុយចុះទាំងបង្ខំចិត្ត ដូចជាស្លឹកឈើដែលស្រពោន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកតាភូមិ អក្សរសត្វស្លាប និងអក្សរអណ្ដើកទាំងនេះ គឺស្មុគស្មាញដូចរូបខ្មោចអញ្ចឹង។ វារៀនពិបាកណាស់។ តើរៀនវាមានប្រយោជន៍អ្វី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ត្រូវហើយ វាគ្មានប្រយោជន៍ដូចវិជ្ជាបាញ់ធ្នូដែលពុកបង្រៀនខ្ញុំទេ!»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រុមក្មេងៗធ្វើមុខជូរចត់គ្រប់គ្នា។ ពួកគេមានអារម្មណ៍មិនចង់រៀនសោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពួកឯងជាក្រុមក្មេងមិនដឹងអីមែន។ អក្ខរាឆ្អឹង (Bone Text) គឺជាសញ្ញាអាថ៌កំបាំងនៅលើឆ្អឹងដែលកើតឡើងពីធម្មជាតិនៃពូជសត្វទេពបុរាណ។ វាបង្កប់នូវថាមពលដ៏អស្ចារ្យដែលមនុស្សជាច្រើនចង់រៀនក៏រៀនមិនបាន។ ប្រសិនបើពួកឯងរៀនចេះតែបន្តិចបន្តួច ពួកឯងនឹងខ្លាំងជាងឪពុកម្តាយរបស់ឯងមិនដឹងប៉ុន្មានដងទេ»។ លោកតាមេភូមិស្តីបន្ទោសពួកគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកតាភូមិ លោកតាអាចបង្ហាញអំណាចនៃអក្ខរាឆ្អឹងនេះឱ្យពួកយើងមើលបានទេ?» ក្មេងដែលរាងធំបន្តិចសួរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាតូច មកនេះមក» លោកតាស្រែកហៅពីចម្ងាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូច (Shi Hao) ទើបតែដេញចាប់សត្វចាបប្រាំពណ៌រួច ហើយកំពុងតែខំទាញកន្ទុយឆ្កែពណ៌លឿងមួយយ៉ាងខ្លាំង។ គេងាកមកទាំងងឿងឆ្ងល់ រួចលែងដៃ ហើយរត់មកទាំងរលាក់គូទ។ គេបើកភ្នែកធំៗ រួចនិយាយថា៖ «យីយ៉ា យីយ៉ា លោកតាភូមិ មានការអី?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«តាមានបំណងឱ្យឯងបង្ហាញអ្វីដែលតាបានបង្រៀនអំពីអក្ខរាឆ្អឹង» លោកតា Shi Yunfeng និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«បាទ» ក្មេងតូចក៏លាតដៃតូចៗទាំងពីររបស់គេចេញ។ គេបិទមាត់ ហើយបញ្ចេញកម្លាំងពីក្នុងខ្លួន រហូតដល់មុខតូចរបស់គេឡើងក្រហម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ស្រាប់តែមានសម្លេង \"វ៉ឹង\" បាតដៃរបស់គេក៏បញ្ចេញពន្លឺភ្លឺចិញ្ចាច ហើយអក្សរចម្លែកមួយបានលេចឡើង។ វាមានពន្លឺដូចជាធ្វើពីលោហៈធាតុ។ បន្ទាប់មក វាក៏លេចឡើងនៅលើដៃម្ខាងទៀតដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្មេងតូចដើរទៅពីរបីជំហាន រួចលើកដុំថ្មដ៏ធំមួយដែលខ្ពស់ជាងខ្លួនគេទៅទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្លាំងខ្លាំងណាស់!» ក្រុមក្មេងៗស្រែកឡើងដោយការភ្ញាក់ផ្អើល។ ក្មេងតូចនេះទើបតែអាយុជាងមួយខួបសោះ ហេតុអ្វីក៏អាចលើកដុំថ្មធំម្ល៉េះ?\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អាតូច ឯងប្រើកម្លាំងដែលបានមកពីការបៅទឹកដោះគោអស់ហើយមែនទេ?» បងៗសើចចំអកឱ្យ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«យីយ៉ា បាទ ខ្ញុំប្រើអស់រលីងហើយ» ក្មេងតូចទម្លាក់ដុំថ្មចុះ។ គេមានចិត្តបរិសុទ្ធណាស់ គេអង្គុយចុះលើដី រួចញញឹមយ៉ាងស្រស់។ អក្សរទាំងនោះក៏រលាយបាត់ពីបាតដៃរបស់គេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកតាភូមិ នេះគឺជាអំណាចពីអក្ខរាឆ្អឹងអាថ៌កំបាំងដែលលោកតាសិក្សាជាងដប់ឆ្នាំមែនទេ?» ក្មេងៗទាំងអស់មានកែវភ្នែកភ្លឺថ្លា ហើយភាពមិនចង់រៀនកាលពីមុនក៏បាត់អស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«កុំអាលរំភើបពេក នេះគ្រាន់តែជាកម្រិតមូលដ្ឋានប៉ុណ្ណោះ។ បើប្រៀបធៀបនឹងអក្ខរាឆ្អឹងសួគ៌ក្នុងរឿងព្រេង វាគឺនៅឆ្ងាយណាស់»។ លោកតាងក់ក្បាល រួចគ្រវីក្បាលបន្តិច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«លោកតាភូមិ ជួយប្រាប់ពួកយើងអំពីពិភពលោកខាងក្រៅបានទេ?» ក្រុមក្មេងៗសួរដោយក្តីសង្ឃឹម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គ្រប់គ្នាក្នុងភូមិដឹងថា កាលពីលោកតានៅក្មេង គាត់ធ្លាប់បានចាកចេញជាមួយមនុស្សដប់នាក់ទៀត ដើម្បីទៅរុករកពិភពលោកខាងក្រៅ។ ប៉ុន្តែកាលពីដប់ឆ្នាំមុន មានតែពីរនាក់ប៉ុណ្ណោះដែលត្រឡប់មកវិញទាំងខ្លួនប្រឡាក់ឈាម។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពីរនាក់នោះបានស្លាប់ភ្លាមៗ ហើយមានតែលោកតា Shi Yunfeng ម្នាក់គត់ដែលរស់រានមានជីវិត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គាត់បានចំណាយពេលច្រើនឆ្នាំសិក្សាអក្ខរាឆ្អឹងនេះ ហើយយូរៗម្តងគាត់បានសាកល្បងវាលើបុរសខ្លាំងៗក្នុងភូមិ។ ក្មេងៗដឹងថា នៅពេលឪពុកម្តាយពួកគេត្រូវបានហៅទៅ ពួកគេតែងតែឮសម្លេងស្រែកដែលធ្វើឱ្យញ័រដួងចិត្តចេញពីក្នុងទីធ្លាថ្ម។ នេះធ្វើឱ្យក្មេងៗទាំងបារម្ភ និងទាំងស្ងើចសរសើរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លោកតាបានរៀបរាប់ថា៖ «ពិភពលោកខាងក្រៅ... វាធំធេងណាស់។ គ្រាន់តែពីតំបន់មួយទៅតំបន់មួយទៀត គឺមានចម្ងាយរាប់លានលី (li)។ គ្មានអ្នកណាដឹងថាវាធំប៉ុណ្ណាទេ ព្រោះមនុស្សម្នាក់មិនអាចដើរឱ្យសព្វសូម្បីតែតំបន់មួយឡើយ។ វាមានសត្វសាហាវយក្សជាច្រើនដែលពូកែ និងមានអំណាច។ ទោះបីជាកុលសម្ព័ន្ធដែលមានមនុស្សរាប់សែននាក់ ឬទីក្រុងដ៏អស្ចារ្យ ក៏អាចត្រូវបានបំផ្លាញក្នុងរយៈពេលតែមួយយប់ដោយសត្វទេពបុរាណដែរ។ ប៉ុន្តែ ក៏មានមនុស្សខ្លាំងៗអស្ចារ្យ ដែលមានអំណាចដូចសត្វទេពទាំងនោះដែរ»។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្រុមក្មេងៗមានអារម្មណ៍កោតសរសើរ និងចង់ដឹងចង់ឃើញកាន់តែខ្លាំង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>លោកតាមេភូមិបានបង្រៀនពួកគេរហូតដល់ថ្ងៃត្រង់ ទើបពួកគេបែកគ្នា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលល្ងាច ស្រមោលមនុស្សប្រហែលដប់នាក់បានលេចឡើងនៅជើងមេឃ ក្រោមពន្លឺព្រះអាទិត្យរៀបលិច។ ពួកគេម្នាក់ៗកំពុងអូសសាកសពសត្វសាហាវយក្សត្រឡប់មកវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ពួកគេមកវិញហើយ!» ស្ត្រី និងក្មេងៗដែលរង់ចាំនៅមុខភូមិបានស្រែកឡើងដោយក្តីត្រេកអរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ការបរបាញ់លើកនេះគឺជោគជ័យខ្លាំងណាស់។ ពួកគេបរបាញ់បាន \"ដំរីមានស្នែងនាគ\" \"នាគហោះ\" និង \"រមាសភ្លើងពីរដាល\"។ សត្វទាំងនេះសុទ្ធតែជាសត្វសាហាវដែលពិបាកនឹងទប់ទល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មេក្រុមប្រមាញ់ Shi Linhu បានពន្យល់ថា ពួកគេសំណាងណាស់ ព្រោះយប់មិញមានសត្វយក្សម្យ៉ាងបានដើរកាត់ព្រៃភ្នំ ហើយបានជាន់សម្លាប់ និងធ្វើឱ្យសត្វព្រៃជាច្រើនរងរបួស ទើបពួកគេអាចចាប់បានងាយស្រួល។ គេថែមទាំងប្រាប់ទៀតថា ស្នាមជើងយក្សនោះមានប្រវែងជិត ១០០ ម៉ែត្រទៀតផង!\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្នកភូមិគ្រប់គ្នាភ័យរន្ធត់ផង និងត្រេកអរផងចំពោះអាហារដែលទទួលបាន។ លោកតាមេភូមិ Shi Yunfeng បានដឹកនាំអ្នកភូមិយកសត្វទាំងនោះទៅដាក់នៅមុខអាសនៈក្បែរដើមឈើរន្ទះបាញ់ ដើម្បីធ្វើពិធីសក្ការៈបូជា។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-11T14:43:48.067Z","698c95a4afd8fd70966d510a","Perfect World","perfect-world",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"698c92fbafd8fd70966d50fc",1,"ជីវិតដ៏មានថាមពល",{"id":25,"number":26,"title":27},"698df0ac55b0e19e5ad9d9b3",3,"វិញ្ញាណអ្នកការពារ",44,1790177363758]