[{"data":1,"prerenderedAt":29},["ShallowReactive",2],{"novel:public:unknown":3,"chapter-69874c7e9ef0d5694b9d388d":4},null,{"novel_id":5,"number":6,"title":7,"content":8,"coin_type":9,"coin_amount":10,"coin_gold":10,"coin_silver":10,"translation":11,"status":12,"createdAt":13,"updatedAt":13,"__v":10,"id":14,"novel_title":15,"novel_slug":16,"unlock_options":17,"locked":18,"requires_auth":18,"preview":11,"navigation":19},"6976210fa5ba2989a9c50439",17,"ការស្រូបយកបន្ថែម!","បន្ទាប់ពី វ៉ាង យានហ្វុង បានណែនាំ ថាង សាន និងបួននាក់ទៀតក្នុងការហ្វឹកហាត់ការប្រែរូបចចកខ្យល់ គេក៏បានប្រាប់ឱ្យពួកគេត្រឡប់ទៅបន្ទប់វិញដើម្បីបន្តហ្វឹកហាត់ រហូតដល់ដល់ពេលអាហារពេលល្ងាច។\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលពួកគេហៀបនឹងទទួលទានអាហារ វ៉ាង យានហ្វុង ស្រាប់តែនិយាយទៅកាន់ វ៉ាង ដា, វ៉ាង អឺ និង វ៉ាង សាន ថា៖ «គ្រូបានគិតថា ប្រហែលជាដល់ពេលដែលត្រូវដាក់ឈ្មោះឱ្យពួកឯងម្នាក់ៗហើយ ដើម្បីឱ្យពួកឯងមានអត្តសញ្ញាណផ្ទាល់ខ្លួនឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ តើពួកឯងចង់បានទេ?»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ខ្ញុំព្រមបាទ។» វ៉ាង ដា ងក់ក្បាលទាំងញញឹមយ៉ាងសាមញ្ញ។ វ៉ាង អឺ ព្រិចភ្នែក រួចនិយាយថា៖ «បាទ បានតើ លោកគ្រូ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ចំណែក វ៉ាង សាន ដែលខ្ពស់ជាងគេក្នុងចំណោមពួកគេ (ខ្ពស់ជាង ថាង សាន ទៅទៀត) ប៉ុន្តែស្គមដូចដើមឫស្សី បានសួរថា៖ «តើវាពិតជាមិនអីទេឬលោកគ្រូ?» «មិនអីទេ!» វ៉ាង ដា និយាយទាំងបញ្ចេញក្រសែភ្នែកស្តីបន្ទោសទៅកាន់ វ៉ាង សាន។ «បាទ...» វ៉ាង សាន ឆ្លើយតប។ គេហាក់ដូចជាមានការភ័យខ្លាចចំពោះ វ៉ាង ដា បន្តិច ទើបបានត្រឹមតែងក់ក្បាលយល់ព្រម។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«អញ្ចឹងសម្រេចតាមហ្នឹងចុះ។ គ្រូបានគិតឈ្មោះសម្រាប់ពួកឯងម្នាក់ៗរួចហើយ។ វ៉ាង ដា ចាប់ពីពេលនេះទៅ ឯងមានឈ្មោះថា វ៉ាង ឆាវ (Wang Chao)។ វ៉ាង អឺ ឈ្មោះរបស់ឯងគឺ វ៉ាង ចុង (Wang Zhong) ហើយចំណែក វ៉ាង សាន ឯងគឺ វ៉ាង ស៊ាវឡី (Wang Xiaolei)» វ៉ាង យានហ្វុង និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វ៉ាង ឆាវ ឧទានឡើងដោយក្តីត្រេកអរ៖ «ល្អណាស់! អរគុណលោកគ្រូ។ ទីបំផុតខ្ញុំមានឈ្មោះផ្ទាល់ខ្លួនហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វ៉ាង ចុង ព្រិចភ្នែក ប៉ុន្តែមិននិយាយអ្វីច្រើនទេ។ គេក៏មានរាងស្គមដែរ ប៉ុន្តែបើធៀបនឹង វ៉ាង ឆាវ និង វ៉ាង ស៊ាវឡី គេមើលទៅមានភាពហ្មត់ចត់ជាង ទោះបីមិនមែនជាមនុស្សកំសាកក៏ដោយ។ ក្នុងអំឡុងពេលពិធីបូជា មានតែនៅក្នុងខ្សែភ្នែករបស់ វ៉ាង ចុង ប៉ុណ្ណោះដែល ថាង សាន បានចាប់អារម្មណ៍ឃើញនូវដាននៃគំនុំ ច្រើនជាងភាពភ័យខ្លាចសុទ្ធសាធ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វ៉ាង ស៊ាវឡី ជ្រួញចិញ្ចើម រួចនិយាយថា៖ «ឈ្មោះខ្ញុំមានដល់ទៅបីតួអក្សរ។ តើវានឹងពិបាកសរសេរទេ?» «ហេតុអីក៏ឯងរអ៊ូច្រើនម៉្លេះ? សម្រេចតាមហ្នឹងហើយ។ អរគុណលោកគ្រូ» វ៉ាង ឆាវ និយាយទាំងសម្លក់ទៅកាន់គេ។ គេគឺជាបងធំក្នុងចំណោមពួកគេ ដូច្នេះវាជារឿងធម្មតាដែលគ្រប់គ្នាមានអារម្មណ៍ថាគេកំពុងដើរតួជាបងប្រុសច្បង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ក្នុងចំណោមសិស្សទាំងប្រាំនាក់ ថាង សាន គឺជាអ្នកដែលក្មេងជាងគេ។ វ៉ាង ឆាវ មានអាយុដប់ប្រាំពីរឆ្នាំទៅហើយ, វ៉ាង ចុង អាយុដប់បួន, វ៉ាង ស៊ាវឡី អាយុដប់ពីរ, លីង មូសៀ អាយុដប់ឆ្នាំ ចំណែកឯ ថាង សាន ផ្ទាល់មានអាយុត្រឹមតែប្រាំបីឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«ថាង សាន ឱ្យលោកគ្រូដាក់ឈ្មោះឱ្យឯងម្នាក់ដែរទៅ» វ៉ាង ឆាវ ណែនាំដោយភាពរួសរាយ។ ថាង សាន គ្រវីក្បាល រួចនិយាយថា៖ «មិនបាច់ទេ ហៅខ្ញុំថា ថាង សាន បែបនេះគឺល្អហើយ។»\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>«មិនអីទេ តោះយើងញ៉ាំបាយទៅ» វ៉ាង យានហ្វុង និយាយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីអាហារពេលល្ងាច ពួកគេទាំងអស់គ្នាបានត្រឡប់ទៅបន្ទប់ដើម្បីបន្តការហ្វឹកហាត់។ បងប្អូនត្រកូលវ៉ាង នៅតែត្រូវការការណែនាំពី វ៉ាង យានហ្វុង ដើម្បីចូលទៅក្នុងស្ថានភាពរំញោចខ្សែឈាម។ ផ្ទុយទៅវិញ ថាង សាន មិនត្រូវការជំនួយអ្វីឡើយ។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យ វ៉ាង យានហ្វុង ភ្ញាក់ផ្អើលនោះគឺ បន្ទាប់ពីការណែនាំតែម្តងគត់ លីង មូសៀ ក៏អាចចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់ខ្សែឈាមដោយខ្លួនឯងបានដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលយប់កាន់តែជ្រៅ ថាង សាន ដែលកំពុងអង្គុយពែនភ្នែនលើគ្រែ បានសន្សឹមៗបើកភ្នែកឡើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅលើគ្រែទល់មុខ វ៉ាង ចុង នៅតែបន្តហ្វឹកហាត់យ៉ាងហ្មត់ចត់ ហើយក្លិនអាយ (aura) របស់គេមានស្ថិរភាពណាស់។ ថាង សាន អាចដឹងពីការលោតនៃខ្សែឈាម និងការប្រែប្រួលខ្សោយៗនៃថាមពលខ្យល់នៅជុំវិញគេ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ខ្សែភ្នែករបស់ ថាង សាន ប្រែជាមុតស្រួច។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ជីវិតទីបំផុតបានផ្លាស់ប្តូរ យ៉ាងហោចណាស់ក៏ល្អជាងមុនដែរ។ គេមិនបាច់បារម្ភពីរឿងក្លាយជាអាហារសម្រាប់ពួកបិសាចទៀតឡើយ។ ឥឡូវនេះ រឿងដែលសំខាន់បំផុតគឺការពង្រឹងកម្លាំង។ គេផ្តល់ពេលវេលាឱ្យខ្លួនឯងបីឆ្នាំ ត្រឹមតែបីឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។ បីឆ្នាំពីពេលនេះទៅ នឹងក្លាយជាពេលវេលាដែលត្រូវចាកចេញពីទីនេះ... ហើយវាក៏នឹងក្លាយជាពេលវេលាសម្រាប់សងសឹកផងដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេសម្លឹងមើលទៅក្រៅបង្អួច សំដៅទៅកាន់ទីលានក្រុងចចកខ្យល់ ហើយក្តាប់ដៃដោយមិនដឹងខ្លួន។ ម្តាយបង្កើតរបស់គេបានស្លាប់ក្រោមដៃរបស់អំបូរចចកខ្យល់។ វាមិនសំខាន់ទេដែលគេបានឃើញនាងត្រឹមតែមួយភ្លែត—អ្វីដែលសំខាន់គឺស្ត្រីដែលបានផ្តល់ជីវិតឱ្យគេ ឥឡូវនេះបានស្លាប់បាត់ទៅហើយ។ ការសម្លាប់ម្តាយរបស់គេ បានធ្វើឱ្យវាមិនមានផ្លូវសម្រាប់ផ្សះផ្សារវាងគេ និងពួកបិសាចឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេបានរុញបើកបង្អួចយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ រួចលបចេញទៅខាងក្រៅក្នុងមួយប៉ប្រិចភ្នែក។ គេបានបិទបង្អួចវិញយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាកម្រិតហ្វឹកហាត់របស់ វ៉ាង យានហ្វុង ខ្ពស់ជាងគេក៏ដោយ ក៏ ថាង សាន មានទំនុកចិត្តថាគេនឹងមិនត្រូវបានគេរកឃើញឡើយ ដោយសារតែ «កំពូលវិជ្ជាបក្សថាង» ដែលគេចេះដឹងតាំងពីជាតិមុន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាង សាន បានដើរចេញឆ្ងាយបន្តិចម្តងៗពីកន្លែងស្នាក់នៅ។ គេមិនបានសំដៅទៅរកទីលានក្រុងទេ ព្រោះគេខ្លាចមិនអាចគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ខ្លួនឯងបាន ប្រសិនបើបានទៅឃើញលលាដ៍ក្បាលនៅក្រោមអាសនៈនោះ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេដើរតាមជ្រុងងងឹតនៃជញ្ជាំង លាក់បាំងរាងកាយយ៉ាងជិតដិត។ គេធ្លាប់មកទីក្រុងចចកខ្យល់ច្រើនដងដែរមកហើយ ដូច្នេះទោះបីមិនស្ទាត់ជំនាញគ្រប់ច្រកល្ហក ក៏គេយល់ដឹងពីភូមិសាស្ត្រភាគច្រើនដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>មិនយូរប៉ុន្មាន គេក៏មកដល់ក្បែរផ្ទះថ្មដ៏ធំមួយ។ ពីចម្ងាយ គេអាចមើលឃើញថាផ្ទះនោះមានពន្លឺភ្លឺច្បាស់ និងឮសំឡេងអ៊ូអរចេញពីខាងក្នុង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាង សាន មិនប្រាកដថាគ្រឿងស្រវឹងប្រភេទណាដែលមានក្នុងពិភពលោកនេះ ឬពួកគេប្រើសារធាតុអ្វីជំនួសឡើយ ប៉ុន្តែបើផ្អែកតាមស្តង់ដារជាតិមុនរបស់គេ កន្លែងនេះទំនងជាហាងស្រា។ ទីនេះគឺជាកន្លែងជួបជុំដែលចូលចិត្តបំផុតសម្រាប់ពួកបិសាចចចកក្នុងទីក្រុងចចកខ្យល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះបីជាយប់ជ្រៅទៅហើយ ប៉ុន្តែកន្លែងនេះនៅតែមានមនុស្សអ៊ូអរ។ ភាពអ៊ូអរនាពេលយប់នេះ មានន័យថា ថាង សាន បានជ្រើសរើសកន្លែងត្រឹមត្រូវសម្រាប់អ្វីដែលគេហៀបនឹងធ្វើ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេបានលបអង្គុយនៅជ្រុងងងឹត សម្លឹងមើលច្រកចូលហាងស្រាយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ ដើម្បីរង់ចាំដោយអត់ធ្មត់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ប្រហែលជាដោយសារយប់ជ្រៅណាស់ទៅហើយ ថាង សាន មិនបាច់រង់ចាំយូរពេកឡើយ។ រូបរាងខ្ពស់ធំពីរបីបានដើរទ្រេតទ្រោតចេញពីហាងស្រា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សំឡេងរបស់ពួកវាលឺៗ ប៉ុន្តែនិយាយមិនច្បាស់ ដែលបញ្ជាក់ថាពួកវាផឹកស្រវឹងខ្លាំងណាស់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលពួកបិសាចចចកទាំងនេះដើរ ពួកវាសើចផង និងជេរប្រទេចអ្វីម្យ៉ាងផង។ ថាង សាន តាមដានពួកគេរហូតដល់ពួកគេដើរចូលទៅក្នុងក្រុង។ នៅត្រង់ផ្លូវបំបែក ពួកបិសាចចចកក៏បានបែកផ្លូវគ្នាទៅតាមផ្ទះរៀងៗខ្លួន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាង សាន បានចាក់សោគោលដៅលើបិសាចចចកម្នាក់ដែលមានមាឌមធ្យម ហើយក៏ប្រញាប់តាមដានពីក្រោយភ្លាម។ គេធ្វើចលនាយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ ហើយបិសាចចចកនោះស្រវឹងជោកជាំពេក រហូតមិនដឹងខ្លួនថាមានគេតាមឡើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងរបស់សមាជិកអំបូរចចកខ្យល់ ជាទូទៅអាចវាយតម្លៃបានតាមរយៈរូបរាងកាយ។ អ្នកដែលមានមាឌតូចៗជាធម្មតាគឺជាចចកខ្យល់កម្រិតទីពីរ ខណៈអ្នកដែលមានមាឌធំជាងគឺជាកម្រិតទីបី។ មានតែអ្នកដែលមានអំណាចពិតប្រាកដប៉ុណ្ណោះ ទើបមានសក្តានុពលឈានដល់កម្រិតខ្ពស់ជាងនេះ ហើយនៅក្នុងទីក្រុងចចកខ្យល់ បិសាចចចកដែលខ្លាំងបែបនេះគឺកម្រណាស់។ មានតែម្នាក់គត់ដូចជាម្ចាស់ចចកខ្យល់ ដែលមានកម្ពស់លើសពីបីម៉ែត្រ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គោលដៅរបស់ ថាង សាន គឺជាចចកខ្យល់កម្រិតទីបី ដែលជាប្រភេទបិសាចចចកមាឌធំមធ្យមដែលគេឃើញជាទូទៅក្នុងទីក្រុងចចកខ្យល់។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេលតាមពីក្រោយយ៉ាងជិត ថាង សាន បានចូលទៅជិតពីខាងក្រោយយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់។ ជាមួយនឹងចលនាដៃស្តាំដ៏ស្រទន់ គេបានប្រើ «វិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌» រួមបញ្ចូលជាមួយវិជ្ជា «នាគចាប់ក្រៀន» (Control Crane Capture Dragon) របស់បក្សថាង។ ចចកខ្យល់នោះបានដើរជំពប់ជើង ស្ទើរតែដួលទៅមុខ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ទោះជាយ៉ាងណា សូម្បីតែស្ថិតក្នុងស្ថានភាពស្រវឹង ក៏ចចកខ្យល់កម្រិតទីបីនៅតែមានភាពរហ័សរហួន។ វាក៏ព្យាយាមច្រានខ្លួនឡើងវិញដោយសភាវគតិ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាង សាន បានឆក់យកឱកាសដ៏ខ្លីនេះ។ គេបានស្ទុះចូលទៅយ៉ាងលឿន ហើយដៅទៅចំចង្កេះផ្នែកខាងក្រោមរបស់បិសាចចចក ដោយការទាត់ស្រាលៗដោយចុងជើង។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សម្រាប់សត្វដូចជាឆ្កែ និងចចក ចង្កេះគឺជាចំណុចខ្សោយបំផុតមួយរបស់ពួកវា។ បើទោះជាចចកខ្យល់មិនមែនជាសត្វធម្មតា ប៉ុន្តែជាបិសាច ក៏វានៅតែមានកាយវិភាគសាស្ត្រស្រដៀងនឹងសត្វព្រៃដែរ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នៅពេល ថាង សាន ទាត់ចំចង្កេះបិសាចចចកភ្លាម ខ្លួនរបស់វាប្រែជាទន់ជ្រាយ ហើយដួលទៅម្ខាង។ ទោះបីជាវាព្យាយាមជេរប្រទេច ក៏ ថាង សាន បានចាប់ករបស់វាជាប់ដោយ «ហត្ថត្បូងអាថ៌កំបាំង» (Mysterious Jade Hands) រួចទៅហើយ ដែលធ្វើឱ្យឈាមមិនអាចរត់បាន និងបណ្តាលឱ្យវាសន្លប់បាត់ស្មារតី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>សកម្មភាពបន្តបន្ទាប់គ្នានេះបានកើតឡើងយ៉ាងលឿនបំផុត ដោយប្រើពេលត្រឹមតែពីរ ឬបីវិនាទីប៉ុណ្ណោះតាំងពីចាប់ផ្តើមរហូតដល់ចប់។ ចចកខ្យល់កម្រិតទីបី ពេលនេះកំពុងដេកសន្លប់នៅលើដី។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>ថាង សាន សង្កេតមើលស្ថានភាពមួយសន្ទុះ ហើយនៅពេលឃើញថាគ្មានអ្វីរំខាន គេក៏បានអូសបិសាចចចកនោះទៅកាន់ជ្រុងងងឹតមួយ ហើយដាក់ដៃស្តាំលើទ្រូងរបស់វា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>បន្ទាប់ពីការហ្វឹកហាត់អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ថាង សាន មានភាពស្ទាត់ជំនាញជាមួយនឹងធាតុខ្យល់នៅក្នុងខ្សែឈាមចចកខ្យល់។ នៅពេលគេបញ្ចូលថាមពលវិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌ចូលទៅក្នុងខ្លួនបិសាចចចក គេក៏បានដឹងភ្លាមៗពីវត្តមាននៃធាតុខ្យល់នៅក្នុងខ្សែឈាមរបស់វា។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្វីដែលធ្វើឱ្យ ថាង សាន ភ្ញាក់ផ្អើល និងត្រេកអរនោះគឺ អំណាចខ្សែឈាមរបស់ចចកខ្យល់ដែលនៅរស់ គឺសំបូរថាមពលជាងចចកខ្យល់ពីរដែលបានស្លាប់ក្រោមដៃគេកាលពីពីរឆ្នាំមុនឆ្ងាយណាស់។ នៅពេលថាមពលពីវិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌ភ្ជាប់គ្នា វាក៏មិនបង្អង់យូរឡើយ គឺចាប់ផ្តើមលេបត្របាក់ និងទាញយកថាមពលខ្សែឈាមនេះចូលក្នុងខ្លួន ដោយបញ្ចូលវាជាមួយនឹងថាមពលផ្លែដាវខ្យល់ដែលគេបានស្រូបយកពីមុន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>កម្លាំងទាំងពីរដែលជួបគ្នា បានបង្ហាញសញ្ញានៃការរួមបញ្ចូលគ្នាភ្លាមៗ។ ទោះបីជាមានការខ្ចាត់ខ្ចាយថាមពលខ្លះក្នុងអំឡុងពេលបញ្ចូលគ្នាក៏ដោយ ក៏ ថាង សាន មានអារម្មណ៍ថា ក្លិនអាយ (aura) នៃផ្លែដាវខ្យល់របស់គេបានប្រែជារឹងមាំជាងមុន មិនមែនដោយសារតែវិជ្ជានោះខ្លាំងជាងមុនឡើយ ប៉ុន្តែដោយសារតែ «ត្រាថាមពល» ដែលបង្កើតផ្លែដាវខ្យល់បានប្រែជាមានខ្លឹមសារជាងមុន។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>នេះមានន័យថា នៅពេលគេប្រើវិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌ ដើម្បីបំប្លែងថាមពលឱ្យទៅជាផ្លែដាវខ្យល់ គេអាចបង្កើតផ្លែដាវដែលខ្លាំងជាងមុនទៅទៀត។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>អ្វីដែលធ្វើឱ្យ ថាង សាន ភ្ញាក់ផ្អើលបំផុតនោះគឺ គេបានជាប់គាំងនៅត្រង់ «ភាពទាល់ច្រក» កម្រិតទីបីនៃវិជ្ជាអាថ៌កំបាំងឋានសួគ៌អស់រយៈពេលជាយូរមកហើយ ប៉ុន្តែពេលនេះ បន្ទាប់ពីបានស្រូបយក និងបញ្ចូលថាមពលនេះមក ភាពទាល់ច្រកនោះស្រាប់តែបង្ហាញសញ្ញានៃការធូរស្រាល។ វាហាក់ដូចជាគេហៀបនឹងទម្លុះទៅដល់កម្រិតទីបួនហើយ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>គេបានសង្កេតមើលបិសាចចចកនោះដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងចងចាំរូបរាងរបស់វា។ ជំនួសឱ្យការសម្លាប់វា ថាង សាន ក៏ប្រញាប់ចាកចេញពីកន្លែងកើតហេតុ ហើយត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ។\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>\u003Cbr>\u003C\u002Fdiv>\u003Cdiv>វាមិនមែនមកពីគេមិនចង់សម្លាប់បិសាចចចកនោះទេ ប៉ុន្តែបញ្ហាគឺថា ប្រសិនបើមនុស្សស្រវឹងម្នាក់ដេកសន្លប់លើផ្លូវ គឺគ្មាននរណាចាប់អារម្មណ៍ឡើយ ប៉ុន្តែប្រសិនបើចចកខ្យល់កម្រិតទីបីត្រូវបានគេរកឃើញថា ស្លាប់ នោះវានឹងបង្កឱ្យមានចលាចលជាក់ជាមិនខាន។ វាមិនទាន់ដល់ពេលសមស្របសម្រាប់រឿងនោះឡើយ។\u003C\u002Fdiv>","free",0,"","published","2026-02-07T14:30:22.776Z","69874c7e9ef0d5694b9d388d","Soul Land 5: The Rebirth of Tang San","soul-land-5-the-rebirth-of-tang-san",[],false,{"previous":20,"next":24,"position":6,"total":28},{"id":21,"number":22,"title":23},"69874bf39ef0d5694b9d387f",16,"ការហ្វឹកហាត់វិជ្ជាប្តូររូបទេពបិសាច",{"id":25,"number":26,"title":27},"69874cf39ef0d5694b9d3897",18,"ការពិសោធន៍ និងការសន្និដ្ឋាន",63,1790177369110]